Issuu on Google+

ΝΕΑ Επιστολή προς την Ελληνική ομοσπονδία από τον Δημήτρη Μαρτάκη με αριθμό πρωτόκολου 1845/2012. Παρεδώθη στις 14/6/2012. Ο Δημήτρης Μαρτάκης περιμένει απάντηση? . Η επιστολή στην διάθεση όλων των ενδιαφερομένων. Αθήνα, 6/6/2012

Προς Δ.Σ. Ε.Ο.Τζούντο επιτροπή ιεραρχίας DAN και κάθε ενδιαφερόμενο Σελίδες: 3

Συνημμένα: 2

Αγαπητοί Κύριοι χαίρομαι πραγματικά που βλέπω μία μερίδα απ’ τους παλαιούς αθλητές πού έχουμε παλέψει μαζί να πλαισιώνουν το Δ.Σ της Ε.Ο.Τ καθώς και τις επιτροπές, θέλω να πιστεύω αγαπημένα πια. Καθώς είδα να τιμάτε και έναν απ’ τους πρωτεργάτες του ελληνικού τζούντο πού ήμουν μαθητής του τα πρώτα χρόνια μου στο τζούντο το 1968 στον Π.Γ.Σ. Και αναφέρομαι στον Δάσκαλο Χρήστο Παπαηλιόπουλο , τον οποίο τον έψαχνα καιρό τώρα και δεν μπορούσα να τον βρω. Μας έλειπε όταν έκανα συγκεντρώσεις και έφερνα τον δάσκαλο Masao από την Ιαπωνία και καλούσα όλους τους παλαιούς αθλητές, πού είχαν σχέση μαζί του, όπως τον Τόλη τον Γεωργόπουλο, τον Θανάση τον Κούδρα, τον συγχωρεμένο τον βαγγέλη τον Μαγουλά, τον επίσης συγχωρεμένο τον Γρηγόρη τον Βακατάση, τον Τρύφωνα τον Πέππα, τον Κουτσούκη τον Πάρη, τον Γεωργαντά, τον Θανάση τον Καπαρό, τον Μάρκο τον Δαλέζιο, τον Παντελή τον Κρητικό, τον Νίκο τον Κλουβάτο, τον Μάρκο τον Ζγάντζο, τον Μιχάλη τον Κοτρατζιάν και πολλά άλλα παιδιά που δεν θυμάμαι τα ονόματά τους και παρακαλώ να με συγχωρέσουν γι’ αυτό. Μαζευόμασταν τότε καμιά σαρανταριά άτομα. Θυμάμαι έπαιρνα τον Masao και πηγαίναμε και κάναμε προπονήσεις στα DOJO τους και φυσικά στον σύλλογο μου τον Πανελλήνιο Γ.Σ. Κάναμε καλή παρέα τότε αλλά μας έλειπε ο Παπαηλιόπουλος. Ο Τόλης ο Γεωργόπουλος μου είχε πει ότι βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη αλλά δεν είχε επαφή μαζί του, τον είχε χάσει, σημασία έχει ότι βρέθηκε έστω και αργά και παρακαλώ να του δώσετε πολλά χαιρετίσματα. Χαίρομαι που του δώσατε την θέση που του αξίζει στην επιτροπή. Θα επιδιώξω να τον βρω τώρα. Πάμε τώρα σ’ εμένα. Γνωρίζετε την άδικη έξοδό μου απ’ τους ολυμπιακούς του 2004 όπου ήμουν υπεύθυνος στις καταγραφές τεχνικών των αγώνων που καταγράφονταν με την Ιαπωνική ορολογία του τζούντο, την οποία γνωρίζω πολύ καλά. Την ίδια δουλειά έχω κάνει και με επιτυχία στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες στην Αθήνα. Διότι όπως ξέρετε έχω 4ο DAN από το Kodokan και 5ο DAN από την Ελληνική ομοσπονδία το 1995, καθώς επίσης είχα την περίοδο αυτή το 5ο DAN Shotokan Κarate από την Ομοσπονδία της Ιαπωνίας, όπου σήμερα κατέχω πλέον το 6ο DAN εδώ και πολλά χρόνια.

1


Αμέσως μετά ακολούθησε η έξοδος μου απ’ την ομοσπονδία, στην οποία ήμουν πρόεδρος της επιτροπής Ιεραρχίας DAN και επιμόρφωσης. Την επιτροπή αυτή τη δημιούργησα το 1995, 10 χρόνια μετά απ’ την ίδρυση της ομοσπονδίας το 1985, μετά το κάλεσμα αυτής προς το πρόσωπο μου σαν προσωπικότητα (το αναφέρω μιας και δεν είχα συλλόγους) και ανέλαβα αυτήν την δύσκολη επιτροπή για να σταματήσω το ανεξέλεγκτο και μη αξιοκρατικό μοίρασμα των DAN. Το έργο μου είναι καταγεγραμμένο και έχω βραβευτεί γι’ αυτό. Τα μέλη της επιτροπής που επέλεξα ο ίδιος, πλαισιώνουν από τότε μέχρι και σήμερα την ίδια επιτροπή όπως, ο Σπύρος Ρήγος, ο Τάκης Βακατάσης, ο Θεόφιλος Γκίτσας και ο Νίκος Χεκίμογλου. Με τον τελευταίο το 1980 κάναμε επίδειξη το Νage No Kata, για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, και με τον Τάκη Βακατάση επίσης για πρώτη φορά στο Λουτράκι την 1/2/2003 (Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Νέων). Χωρίς να με καλέσουν λοιπόν και χωρίς να μου πουν τίποτα (το μόνο που έκαναν ήταν να κρύβονται) με είχαν εμένα τον αντιπρόσωπο της Ελλάδας προς την Ιαπωνία, καθώς και τον Δάσκαλο Masao Iijima, που ήταν αντιπρόσωπος Ιαπωνίας, Ελλάδος, να μας ψάχνει η Ιαπωνική αποστολή στις κερκίδες. Ντροπή μας τέτοιο κυνηγητό. Και χωρίς να σεβαστούν ότι πέρναγα την χειρότερη εποχή της ζωής μου, με τον ΚΑΡΚΙΝΟ και με σπασμένη κλείδα, καθώς είχα τραυματιστεί τότε σε προπόνηση και με φρόντιζε ο Masao Iijima, το οποία φιλοξενούσα στο σπίτι μου. Αυτοί είμαστε κύριοι, για ποίο λοιπόν πνεύμα του Jigoro Kano μιλάμε; Η ομοσπονδία τρώει τα παιδιά της, όλοι θα δώσουμε λόγο κάποτε στην ΙΣΤΟΡΙΑ. Όλα καταγράφονται. Είμαι μαχητής και εσωτερικός και εξωτερικός. Έβαλαν τότε οι αχρείοι κάποιον που γνωρίζει τον Masao Iijima να του πει ότι με αυτόν δεν είχαν τίποτα , απλώς δεν θέλαμε τον Μαρτάκη. Παρά τις τηλεφωνικές οχλήσεις μου προς τους Πρόεδρο Σουφλέρη και Γενικό Γραμματέα Βασιλάκο, καθώς και με την μεταγενέστερη κοινοποίηση εγγράφου με το θέμα μου, το οποίο κοινοποίησα στην ομοσπονδία, στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, στην Νομαρχία, και στο 2004 και κατόπιν στον Τύπο (σας εσωκλείω εφημερίδα εποχής), δεν είχα απολύτως καμία ανταπόκριση (2004 έως 2012). Είχα καταλάβει όμως ποιοι ήταν οι πραγματικοί λόγοι. Είχα αποφασίσει να κινηθώ νομικά, αλλά και αν ακόμα κέρδιζα την θέση μου, με ποιους αλήθεια ανήθικους θα είχα να κάνω; Έτσι αποφάσισα ν’ ασχοληθώ απ’ έξω με τα αθλήματα που αγαπώ (όπως το judo και το karate μαζί και το Yawara, την σύνθετη μάχη όπου είμαι ιδρυτής, η οποία είναι Judo και karate μαζί για αυτοάμυνα στον δρόμο) και τα οποία τιμάω και διδάσκω καθημερινά. Όσο για τα μέλη της επιτροπής, κατανοώ την δύσκολη θέση τους την περίοδο εκείνη, αλλά πιστεύω ότι έπρεπε να πάρουν θέση και να με υπερασπίσουν. Παρόλα αυτά τους κατανοώ και δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί τους. Εδώ έχω να σχολιάσω ότι η ομοσπονδία του προέδρου Τσόγκα, όταν με έβγαλε απ’ το διοικητικό συμβούλιο πού ήμουν μέλος (γιατί βοήθησα τον Καπαρό στον Π.Γ.Σ σαν διαιτητής όπου απαγορευόταν απ’ τον κανονισμό) μου έστειλαν έγγραφο και δήλωναν ότι είμαι ευπρόσδεκτος σε οποιαδήποτε επιτροπή επιθυμούσα (επισυνάπτεται και αυτό το έγγραφο). Τουλάχιστον αυτοί με σεβάστηκαν. Μπορεί τότε να αντιπαρατεθήκαμε σχετικά με τις εκλογές, αλλά τους σέβομαι. Ήταν μια τίμια αντιπαράθεση στην οποία έχασαν. Τιμώ πάντα τους αντιπάλους που με σέβονται και μέσα στο τατάμι και έξω από αυτό. 2


Όμως τώρα θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρξει δικαίωση και πως άλλαξαν τα πράγματα προς το καλύτερο. Για τον εαυτό μου δε χρειάζεται να αναφέρω πολλά πράγματα. ‘Όλοι γνωρίζουμε ότι είμαι απ’ τους παλαιότερους εν ενεργεία αθλητής μετά το 1968. Και ο μοναδικός στην Ελλάδα με πολλές περγαμηνές σε δύο πολεμικές τέχνες όπως το τζούντο και το καράτε, όπου έχω βάλει τα μεγαλύτερα λιθάρια και στις δύο ομοσπονδίες τα πολύ δύσκολα χρόνια. Υπήρξα προπονητής στο καράτε της Εθνικής Βουλγαρίας επί σειρά ετών χωρίς να πάρω ούτε ένα leva. Η Βουλγαρία με αντάμειψε για την προσφορά μου με το κλειδί της πόλης Μπούργκας απ’ τον Δήμαρχο. Αργότερα με χειροποίητο katana που γράφει με σκαλιστά γράμματα επάνω με ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ στον Δημήτρη Μαρτάκη για την προσφορά της BOULGARIA SHOTOKAN KARATE FEDERATION. Αυτά συνέβησαν στο παρελθόν. Πρόσφατα το 2011 με τίμησαν με το 6ο DAN και είμαι ο πρώτος ξένος που βραβεύεται με αυτή την διάκριση (Με βράβευσε η Εθνική Ομοσπονδία karate της Βουλγαρίας) μέσω του αντιπροέδρου αυτής. Επίσης ανέβασα στην Σόφια τους μαθητές μου στο τζούντο, οι οποίοι έδωσαν εξετάσεις σύμφωνα με τον Ιαπωνικό τρόπο που πρεσβεύω με καθολική επιτυχία (μιας και η τότε ομοσπονδία μου είχε κλείσει με τον τρόπο που προανέφερα την πόρτα). Την επιτροπή των εξεταστών αποτελούσαν ο Πρόεδρος της Βουλγαρικής ομοσπονδίας τζούντο καθώς και ο εθνικός προπονητής αυτής. Με τον τρόπο αυτό άνοιξα το δρόμο και στο τζούντο με την χώρα με την οποία έχω σχέση 32 χρόνια, και που αναγνωρίζει και τιμά το πνεύμα και το ήθος. Με την χώρα μου όμως τι γίνετε; Δυστυχώς δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Θέλω να πιστεύω ότι τώρα που η ομοσπονδία άλλαξε η δικαιοσύνη αυτή θα αποδοθεί. Και θα μου δοθούν αυτά και μόνο που δικαιούμαι. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω τα παρακάτω. Προάγω το πνεύμα και έξω απ’ την χώρα μου χρόνια τώρα, τόσο στην Ιαπωνία όσο και στην Βουλγαρία και θα το κάνω πάντα. Θέλω να τονίσω ιδιαίτερα ότι οι άνθρωποι που αγγίζουν την πνευματική εξύψωση δεν ενδιαφέρονται να γίνουν ηγέτες. Ποτέ δεν πρόδωσα, δε σφετερίστηκα θέση αλλουνού, δεν είπα ψέματα και κοιτάω πάντα τον άλλον στα μάτια. Γι’ αυτό ανταμείφθηκα με το χειρότερο τρόπο. Για οποιαδήποτε αναφορά σχετικά με την πορεία της αθλητικής μου δραστηριότητος μπορείτε να μπείτε στην ιστοσελίδα μου www.YAWARA.gr , ή να με καλέσετε. Θα περιμένω με χαρά να μου απαντήσετε σύντομα γραπτώς. Η διεύθυνση κατοικίας μου είναι Νερούτσου 12, Τ.Κ. 10445, Αθήνα. Με εμπειρία 44 χρόνια σε δύο πολεμικές τέχνες, σας στέλνω αθλητικούς χαιρετισμούς.

Αθήνα, 6/6/2012

Δημήτρης Μαρτάκης

3


Τα νέα