Page 192

porady

Zarządzanie salonem – wypalenie zawodowe W niektórych sytuacjach mówimy o kimś, że jest wypalony zawodowo. Mamy wtedy najczęściej na myśli to, że nie chce mu się pracować, praca nie sprawia radości, ma już dosyć tego, co robi. Pojęcie wypalenia zawodowego jest jednak nadużywane, ponieważ najczęściej mamy na myśli zwykły spadek motywacji, który może minąć.

Motywacja obniża się na skutek różnych czynników, np. niewłaściwej postawy osób zarządzających, braku perspektyw rozwoju, problemów osobistych i wielu innych. Z rzeczywistym wypaleniem zawodowym mamy do czynienia wówczas, gdy występują równocześnie trzy elementy. Po pierwsze, wyczerpanie emocjonalne. Osoby takie czują, że są emocjonalnie przeciążone. O ile wcześniej były zrównoważone, prezentując pozytywny nastrój, o tyle teraz są rozdrażnione albo przeżywają negatywny nastrój. Najbardziej jednak charakterystyczne w sferze emocjonalnej jest poczucie, że nic ich nie cieszy. Drugi składnik wypalenia zawodowego nazywa się depersonalizacją i mówi o bezdusznym traktowaniu ludzi ze swojego środowiska zawodowego. Dotyczy to głównie klientów i współpracowników. Problemy i potrzeby klienta nie są przedmiotem zainteresowania wypalonej osoby. Taka osoba staje się też mniej wrażliwa na swoich współpracowników, mimo że wcześniej przejawiała zainteresowanie innymi. Co ciekawe, przestaje też zwracać uwagę na opinie o sobie. I trzeci element wypalenia to obniżone poczucie własnych dokonań. Taka osoba mogła wcześniej uważać siebie za kompetentnego fachowca, natomiast teraz podważa swoje umiejętności. Charakterystyczne są wypowiedzi: „Ja już się do tego nie nadaję”, „Jestem do niczego”, „To już jest szczyt moich możliwości zawodowych” itp. Inne symptomy wypalenia zawodowego to np. kłopoty ze snem. Oczywiście takie problemy mogą wynikać z wielu innych przyczyn, ale w połączeniu z opisanymi wcześniej stanowią część całego syndromu. Osoby wypalone mówią wielokrotnie, że nie chce im się rano wstawać z łóżka i wychodzić z domu. Gdy myślą o pracy, od razu pojawiają się negatywne emocje. Praca staje się źródłem silnego stresu, chociaż wcześniej nigdy tak nie było. Można powiedzieć, że takim najogólniejszym przejawem wypalenia zawodowego jest utrata poczucia sensu wykonywanej pracy. Zjawisko to dotyczy zawodów związanych z intensywnym kontaktem z ludźmi. Początkowo mówiło się o wypaleniu w takich zawodach jak: lekarz, pielęgniarka, pracownik społeczny. W każdym z nich występują silne emocje. Ostatnio jednak o wypaleniu mówi się także w przypadku innych zawodów, np. w grupie menedżerów. Tak czy inaczej zespół ten dotyka głównie osób, które, kontaktując się często z innymi ludźmi, są narażone na silne emocje. Najważniejsze z punktu widzenia zarządzających jest pytanie o przeciwdziałanie wypaleniu. Kiedy ono już nastąpi, interwencja jest trudna i polega na stopniowym przywracaniu wiary w sens tego, co pracownik robi. Istnieją nawet specjalne rodzaje interwencji terapeutycznej służącej poradzeniu sobie z tym problemem, który w krajach zachodnich jest coraz częstszy, przyczyniając się do realnych strat finansowych dla całej gospodarki. Jednak najlepszą rzeczą, jaką może zrobić menedżer, jest zapobieganie wypaleniu. A może to osiągnąć poprzez mądre motywowanie pracownika, dopuszczanie go do niektórych decyzji firmowych, udzielanie wsparcia zarówno zawodowego, jak i osobistego oraz poprzez dbałość o ciągły rozwój. Dobry menedżer powinien być uważny na wszelkie oznaki wypalenia i szybko na nie reagować. Jak widać, sprawowanie funkcji menedżerskich to nie tylko dbałość o realizację celów biznesowych, ale nade wszystko dbałość o ludzi.

Moderator

190

Fale Loki Koki #69  

Czasopismo Kreatywnego Fryzjera

Fale Loki Koki #69  

Czasopismo Kreatywnego Fryzjera