Page 1

Η χρεοκοπία της Πατρίδας μας (Μέρος Α΄) xryshaygh.com/enimerosi/view/h-chreokopia-ths-patridas-mas-meros-a

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018 - 10:29

(Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, ....αλλά να μην ξεχνιόμαστε) Το κλεπτοκρατικό κατεστημένο της Μεταπολίτευσης υπεύθυνο για τη χρεοκοπία της χώρας Έχουν περάσει οκτώ και πλέον χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα (23 Απριλίου 2010) που ο ανεκδιήγητος Τζέφρυ Παπανδρέου, με φόντο το ακριτικό Καστελόριζο, ανακοίνωσε την ένταξη της χώρας μας στο πρώτο Μνημόνιο, μετατρέποντάς την σε αποικία χρέους και οδηγώντας μεγάλο μέρος του λαού μας στη φτώχεια και τη δυστυχία. Οι αιτίες της ελληνικής οικονομικής κρίσης που βιώνουμε σήμερα οφείλονται στα κόμματα της φαυλοκρατίας-κλεπτοκρατίας που κυβέρνησαν τη χώρα τα τελευταία 40 χρόνια και οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία, την υποταγή και την παρακμή. Ανεξέλεγκτος δανεισμός, ξέφρενη σπατάλη των δημόσιων πόρων, διάλυση της παραγωγικής βάσης της χώρας, αθρόοι διορισμοί, φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, διαφθορά, αδιαφάνεια, διαπλοκή, ατιμωρησία, κρίση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό περιβάλλον κ.λπ. ήταν οι βασικές αιτίες της σημερινής εθνικής τραγωδίας. Οι πέντε περίοδοι, από την αρχή της μεταπολίτευσης τον Ιούλιο του 1974 μέχρι την ανάληψη της εξουσίας από το κλεφτοΠΑΣΟΚ το 2009 και την επακόλουθη είσοδο της Ελλάδας στα μνημόνια, είναι οι παρακάτω: 1/4


1η περίοδος: Νέα Δημοκρατία, Κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή, Γεωργίου Ράλλη (1974- 1981). Αύξηση χρέους περίπου στο 27% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) από 18% που παρέλαβε από το Στρατιωτικό Καθεστώς. 2η περίοδος: ΠΑΣΟΚ, Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου (1981- 1989). Αύξηση χρέους περίπου στο 65% του ΑΕΠ. 3η περίοδος: Κυβερνήσεις Οικουμενικής, ΝΔ, Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (1989- 1993). Αύξηση χρέους στο 99% του ΑΕΠ. 4η περίοδος: ΠΑΣΟΚ, Κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου, Κώστα Σημίτη (1993- 2004). Αύξηση χρέους περίπου στο 100% του ΑΕΠ. 5η περίοδος: ΝΔ, Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή (2004 - Οκτώβριος 2009). Αύξηση χρέους περίπου στο 130% του ΑΕΠ. Από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν γραφεί εκατοντάδες μεροληπτικές αναλύσεις και μυθεύματα για το ποιοι ευθύνονται για τη διόγκωση του χρέους, με τραγικό επακόλουθο την είσοδο της χώρας μας στη μέγγενη των μνημονίων. Κάποιοι επιρρίπτουν ευθύνες στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, άλλοι στον Κώστα Καραμανλή τον Μικρό, κάποιοι άλλοι στον Κώστα Σημίτη που μας έβαλε με ψεύτικα στοιχεία στην ΟΝΕ ή στον Γ.Α.Π., ο οποίος είχε προαποφασίσει την ένταξη της χώρας στο Δ.Ν.Τ. χωρίς να αναζητήσει άλλες διεξόδους. Υπάρχουν και κάποιοι φαιδροί που επιρρίπτουν ευθύνες στην «επάρατη χούντα», η οποία το 1974 άφησε χρέος σχεδόν μηδενικό και αυτό εσωτερικό. Όμως σχεδόν όλοι συμφωνούν, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, ότι η καταστροφική έκρηξη του δημόσιου χρέους συνετελέσθη την πρώτη οκταετία της κυβερνήσεως του εθνικού ολετήρα Ανδρέα Παπανδρέου και της συμμορίας του κλεφτοΠΑΣΟΚ. Η επταετία των συνταγματαρχών άφησε χρέος που ανέρχονταν περίπου στα 500 εκατομμύρια ευρώ, στο 20% του ΑΕΠ, το οποίο να σημειωθεί ότι ήταν εσωτερικό. Κατά την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης της Ν.Δ. (1974-1981), επί πρωθυπουργίας Καραμανλή του πρεσβύτερου, το δημόσιο χρέος άρχισε να αυξάνεται κυρίως λόγω της «σοσιαλμανίας» που διακατείχε τον ψευτο-εθνάρχη. Ωστόσο το χρέος μέχρι το 1981 παρέμεινε σχετικά χαμηλό και πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο των χρεών των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών. Από το 1975 μέχρι το 2009, το χρέος από τα 0,5 δις ευρώ εκτοξεύτηκε στα 299,7 δις ευρώ. Για την εκρηκτική αυτή διόγκωση του χρέους ευθύνεται όλο το κλεπτοκρατικόφαυλοκρατικό σύστημα της κομματοκρατίας που επί 44 χρόνια κυβερνά τη χώρα, με το κλεφτοΠΑΣΟΚ να φέρει βεβαίως τη μεγαλύτερη ευθύνη. Επί πασοκρατίας (από το 1981 μέχρι το 2004, με ένα μικρό διάστημα διαδοχής τριών περίπου χρόνων από την κυβέρνηση Τζαννετάκη, την οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα και την κυβέρνηση Μητσοτάκη) το χρέος εκτινάχτηκε από τα 2,2 δις. ευρώ του 1981 στα 183,2 δις του 2004 για να ανέλθει στο ασύλληπτο ποσό των 299,7 δις το 2009 επί κυβερνήσεως του νωθρού πρωθυπουργού Κώστα Kαραμανλή. Στον παρακάτω πίνακα (έναν από τους αναρίθμητους πίνακες με στατιστικά δεδομένα που έχουν δημοσιευτεί) και στα αντίστοιχα διαγράμματα, παρουσιάζεται η εξέλιξη του χρέους από το 1974 έως το 2009. 2/4


Τα στοιχεία που παραθέτουν διάφοροι συγγραφείς και οικονομικοί αναλυτές για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους, αν και πολλές φορές μεροληπτικά, δεν απέχουν πολύ από τα παραπάνω. Ο πασόκος πρώην υπουργός Κώστας Μπέης στο βιβλίο του «Η Ελλάδα που αγάπησα, η Ελλάδα της χρεοκοπίας» (Εκδόσεις Λιβάνη, 2011) παραθέτει τα παρακάτω στοιχεία:

3/4


- Επταετία των συνταγματαρχών (1967 - 1974): 20% του ΑΕΠ, το οποίο ήταν εσωτερικό χρέος. - Κωνσταντίνος Καραμανλής (1974 - 1981): Αύξηση χρέους στο 26,5% του ΑΕΠ. - Ανδρέας Παπανδρέου (1981 - 1989): Αύξηση στο 64,2% του ΑΕΠ. - Ξενοφών Ζολώτας (1990): Η οικουμενική κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΚΚΕ) αναγκάστηκε να προσφύγει σε δανεισμό προκειμένου να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. - Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (1991 – 1993): Αύξηση χρέους στο 98,3% του ΑΕΠ. - Κώστας Σημίτης (1996 – 2004): Αύξηση στο 98,9% του ΑΕΠ. - Κώστας Καραμανλής (2004 – 2009): Αύξηση στο 126,8% του ΑΕΠ. - Γεώργιος Παπανδρέου (2010): Αύξηση χρέους στο 150% του ΑΕΠ. Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός στο βιβλίο του «Από την Κλεπτοκρατία στη Χρεοκοπία» (Εκδόσεις Πατάκη, 2011) αναφέρει: - Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη παρέλαβε δημόσιο χρέος 65,7% και το 1993 το παρέδωσε στο 100,5% του ΑΕΠ. - Ο Κώστας Σημίτης (2004) παρέδωσε το δημόσιο χρέος στο 108% του ΑΕΠ, μετά την απογραφή του Αλογοσκούφη. - Ο Κώστας Καραμανλής (2009) παρέδωσε το δημόσιο χρέος στο 113,4% του ΑΕΠ. Ο δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Έθνος» στις 19/11/2013 με τίτλο «Δεν ευθύνεται μόνο ένας ηγέτης για το χρέος της χώρας», αναφέρει: «Κατά τη μνημονιακή τετραετία 2010-2013 με τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό τα δύο πρώτα χρόνια και τον Αντώνη Σαμαρά στη συνέχεια (συν το εξάμηνο του Λουκά Παπαδήμου), το ελληνικό δημόσιο χρέος από το 130% εκτινάχθηκε στο 175%, αυξανόμενο κατά 45ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια – και μάλιστα με «κούρεμα» του δημόσιου χρέους κατά 53%!» Παύλος Γκάσταρης

4/4


Η χρεοκοπία της Πατρίδας μας (Μέρος B΄) xryshaygh.com/enimerosi/view/h-chreokopia-ths-patridas-mas-meros-b

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018 - 09:30

(Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, ....αλλά να μην ξεχνιόμαστε) Η καταστροφική οκταετία του κλεφτοΠΑΣΟΚ (1981-1989) O λαοπλάνος Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε αναμφίβολα ο κύριος υπεύθυνος για τη διόγκωση του δημόσιου χρέους. H συμβολή του στην καθίζηση του κράτους κατά την δεκαετία του 1980 ήταν καθοριστική. Υπήρξε ο άνθρωπος που έβαλε τα καταστροφικά θεμέλια για την σημερινή ελληνική τραγωδία. Η πασοκρατία αποδόμησε την κοινωνία, την οικονομία, τους θεσμούς. Συνέβαλε (μαζί με τη ΝΔ) στην καθιέρωση της ηγεμονίας της αριστεράς σε όλους τους τομείς της ελληνικής κοινωνίας. Με τους υπέρογκους δανεισμούς, τις ξέφρενες σπατάλες, τη λεηλασία των κρατικών πόρων από την «πράσινη ακρίδα», χτίστηκε το πασοκικό πελατειακό κράτος της φαυλοκρατίας, της αναξιοκρατίας, της κλεπτοκρατίας, ενώ κατεδαφίστηκαν η ιεραρχία, η αξιοκρατία, η αξιολόγηση. Όλες οι υπηρεσίες του δημοσίου κατακλίστηκαν από στρατιές χαχόλων πραιτωριανών-πρασινοφρουρών, οι οποίοι είχαν γίνει κράτος εν κράτει, διανέμοντας προνόμια και παροχές στους ημετέρους και κατακλέβοντας το Δημόσιο. Οι διορισμοί των «πράσινων τρωκτικών» γινόταν κατά χιλιάδες σε όλες τις κρατικές υπηρεσίες, χωρίς να υπάρχουν ανάγκες. Οι περίφημες ΔΕΚΟ γέμισαν με πρώην αφισοκολλητές και κλακαδόρους του ΠΑΣΟΚ, πολλοί από τους οποίους κατελάμβαναν διευθυντικές θέσεις, χωρίς να διαθέτουν ούτε τα τυπικά αλλά ούτε και τα ουσιαστικά προσόντα. Όλα αυτά τα πασοκόσκυλα απολάμβαναν παχυλούς μισθούς, πλήθος 1/4


επιδομάτων και άλλων προνομίων. Συναγωνίζονταν στη διαφθορά, ενώ καθιέρωσαν μια απίστευτη ατιμωρησία προς τους κλέφτες του δημοσίου, για λόγους «κομματικής αλληλεγγύης». Χαρακτηριστική είναι η δήλωση που έκανε ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς Ανδρέας Παπανδρέου για τον τότε διευθυντή της ΔΕΗ, Δ. Μαυράκη, ο οποίος είχε λάβει μίζα 500 εκατομμύρια δραχμές (περίπου ενάμιση εκατομμύριο ευρώ) για προμήθειες της επιχείρησης: «Είπαμε να πάρει ένα δωράκι, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια…», νομιμοποιώντας στην ουσία την μίζα και τη διαφθορά. Ήταν τότε που ο άθλιος δημαγωγός χρησιμοποιούσε την αντιδεξιά, αντικαπιταλιστική, αντιευρωπαϊκή και αντινατοϊκή ψευτο-πατριωτική ρητορεία για να προσελκύσει τους χαχόλους της αριστεράς, με τις ευλογίες βεβαίως των Η.Π.Α. Το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποίησε όλα τα βρώμικα μέσα για να καταλυθούν οι κρατικοί μηχανισμοί από τα «πράσινα» λαμόγια και να διατηρηθεί στην εξουσία. Καλλιεργήθηκε η πρακτική της αρπαχτής, της απάτης, και της ευνοιοκρατίας. Τότε είχαμε την εμφάνιση του “HOMO PASOKUS”. Όπως γράφει το πρώην στέλεχος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Τσαγκούδης, στο βιβλίο του «Το φριχτό φιάσκο της αλλαγής», Εκδόσεις Γόρδιος, 2016): «Στα χρόνια του Ανδρέα πλάστηκε ο νεοέλληνας της ήσσονος προσπάθειας, της φυγοπονίας, της απειθαρχίας, της απατριδοσύνης, της διαφθοράς, της καταστροφής όλων εκείνων που ανήκουν στην πατρίδα και όχι σ’ αυτόν τον ίδιο. Πλάστηκε ο «ΠΑΣΟΚάνθρωπος» που διέλυσε την Ελλάδα». «Δεν υπάρχουν θεσμοί, μόνο λαός» έλεγε ο λαοπλάνος ηγέτης του κλεφτοΠΑΣΟΚ. Ίσως αυτό ήταν το μόνο από τα συνθήματα του πολιτικού απατεώνα Ανδρέα Παπανδρέου που μετουσιώθηκε σε πράξη, καθώς το ΠΑΣΟΚ διέλυσε όλους τους θεσμούς της χώρας. Η μεγάλη καταστροφή της ελληνικής οικονομίας συντελέστηκε κατά τη δεκαετία του ΠΑΣΟΚ επί Ανδρέα Παπανδρέου, με την υπέρμετρη διόγκωση του δημοσίου και την εξόντωση κάθε έννοιας ανάπτυξης και παραγωγικότητας. Χώρες όπως π.χ. η Ισπανία και η Πορτογαλία, οι οποίες το 1974 βρίσκονταν σε χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης από την Ελλάδα, έκαναν ριζικές αλλαγές στις δομές της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης, κάτι που δεν επέτρεψε να γίνει στη χώρα μας ο άκρατος λαϊκισμός της σοσια-ληστρικής ΠΑΣΟΚρατίας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και το μαρξιστογενές ΠΑΣΟΚ έφεραν από το Παραπέτασμα δεκάδες χιλιάδες κομμουνιστοσυμμορίτες που αιματοκύλισαν τη χώρα και τους συγγενείς τους, δίνοντάς τους παχυλές συντάξεις και εφάπαξ, και διορίζοντάς τους σε περίοπτες θέσεις του δημόσιου τομέα. Υπολογίζεται ότι δόθηκαν περίπου 200.000 συντάξεις χωρίς ανταποδοτικότητα σε «πολιτικούς πρόσφυγες» από την πρώην Σοβιετική Ένωση και άλλα κράτη του ανατολικού μπλοκ. Πολλοί ήταν εκείνοι που εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία και αφού πήραν τις συντάξεις, επέστρεψαν στις οικογένειές τους στις χώρες που τους φιλοξένησαν. Επίσης, χιλιάδες ήταν εκείνοι οι οποίοι πήραν συντάξεις, δηλώνοντας αντιστασιακοί (χωρίς να υποστούν κανένα έλεγχο), ενώ κατά την περίοδο του συμμοριτοπόλεμου ήταν βρέφη, γεγονός που εξόργισε ακόμη και τον τότε γενικό γραμματέα του Κ.Κ.Ε., Χαρίλαο Φλωράκη («Καπετάν Γιώτη») ο οποίος είχε πει ειρωνικά στη Βουλή «Δεν ήξερα ότι υπήρχαν τόσοι πολλοί αντιστασιακοί στην Ελλάδα». 2/4


Το 1990, μετά από 8 χρόνια διακυβέρνησης του κλεφτοΠΑΣΟΚ, το δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε στο 65% του ΑΕΠ .Μεγάλο ρόλο σε αυτή την αύξηση έπαιξε η τεράστια αύξηση δαπανών που συμπεριελάμβαναν την κρατική κατανάλωση, τις αμοιβές υπαλλήλων, τις κοινωνικές δαπάνες και επενδύσεις, τις διολισθήσεις και τις υποτιμήσεις της δραχμής, τις αυξημένες κοινωνικές δαπάνες, τον διπλασιασμό των συντάξεων το 1982, τους υπέρογκους τόκους δανεισμού κ.λπ. Το 1985, όταν το κλεφτοΠΑΣΟΚ ανέλαβε για δεύτερη φορά τη διακυβέρνηση της χώρας, ήταν πολλοί αυτοί που είχαν αντιληφθεί ότι η οικονομική κατάσταση δεν ήταν καλή και ότι το κράτος θα έπρεπε να νοικοκυρέψει τα οικονομικά του. Υπήρξαν και κάποιοι που πρότειναν τολμηρές μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση, στην ασφάλιση, στη φορολογία κ.λπ. ως απαραίτητα στοιχεία για να μπορέσει να λειτουργήσει η Ελλάδα ως ένα σύγχρονο κράτος. Ο ακαδημαϊκός και οικονομολόγος Άγγελος Αγγελόπουλος προειδοποιούσε ότι το 75% των νέων δανείων χρησιμοποιείται για την εξυπηρέτηση των παλιών και ως εκ τούτου «είναι πολύ αμφίβολο αν κατά τα προσεχή έτη η Ελλάς θα μπορεί να δανείζεται τόσο σημαντικά ποσά δίχως παρεμβάσεις διεθνών οργανισμών, δίχως δεσμεύσεις έναντι των δανειστών και δίχως υποθήκευση του οικονομικού μέλλοντος της χώρας» («Το Βήμα», 15.9.1985). Δυστυχώς, οι προφητική αυτή προειδοποίηση του Αγγελόπουλου έμελλε να πραγματοποιηθεί 25 χρόνια αργότερα! Ο Ανδρέας όμως προτίμησε να τους αγνοήσει προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία και να μην έλθει σε σύγκρουση με τα αναρίθμητα πράσινα λαμόγια και τις ποικιλόχρωμες συντεχνίες, που δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν το μεγάλο φαγοπότι, το οποίο συνεχιζόταν με διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό. Μετά το 1985 το κλεφτοΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε τα τεράστια ποσά των κοινοτικών κονδυλίων, που προοριζόταν για την ανάπτυξη και τον μετασχηματισμό της Ελλάδας σε σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα μέσω των ΚΠΣ (Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης). Όμως η απορροφητικότητα των πόρων σύμφωνα με τα ευρωστατιστικά στοιχεία ήταν μόνο 21,5%. Οι περισσότεροι πόροι κατασπαταλήθηκαν από την «πράσινη ακρίδα» που αποτελούσε τη νέα νομενκλατούρα της χώρας. Επί πασοκρατίας γιγαντώθηκε η αποβιομηχάνιση της χώρας, η συρρίκνωση του πρωτογενούς τομέα παραγωγής και η εξόντωση κάθε έννοιας ανάπτυξης. Έργα υποδομής μηδέν. Αεροδρόμια, σταθμοί λεωφορείων, σιδηροδρομικοί σταθμοί, οδικά δίκτυα, λιμάνια κ.λπ. παρέμεναν τριτοκοσμικά. Η δεύτερη τετραετία του κλεφτοΠΑΣΟΚ ταυτίστηκε με την λεηλασία του δημόσιου χρήματος από την «πράσινη ακρίδα», την έξαρση των σκανδάλων, τον νεοπλουτισμό, την εμφάνιση «νέων τζακιών», τον χυδαίο «αυριανισμό» κ.λπ., και έκλεισε με το διαβόητο «σκάνδαλο Κοσκωτά». Πολλοί πολιτικάντηδες, που μπήκαν στην πολιτική χωρίς «δεύτερο παντελόνι», βρέθηκαν ύστερα από λίγα χρόνια με υπερπολυτελείς βίλες και κότερα, καθώς και υπέρογκες καταθέσεις στην Ελβετία και σε άλλες τράπεζες του εξωτερικού. Για τα αμέτρητα σκάνδαλα επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου θα μπορούσαν να γραφούν ολόκληροι τόμοι: Σκάνδαλο του καλαμποκιού, σκάνδαλο της Αγροτικής Ασφαλιστικής, σκάνδαλα ΕΤΒΑ, σκάνδαλο ΠΡΟΜΕΤ, σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ, σκάνδαλο ΚΥΔΕΠ, σκάνδαλο ΕΒΟ, σκάνδαλο Κοσκωτά, ο περίφημος «κουτσονόμος» (νόμος που δημιουργήθηκε από τον τότε αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Δικαιοσύνης (sic!) 3/4


Μένιο Κουτσόγιωργα, τον οποίο ψήφισε σύσσωμο το κλεφτοΠΑΣΟΚ, που απαγόρευε το άνοιγμα των λογαριασμών στις τράπεζες ώστε να προστατεύονται τα λαμόγια), σκάνδαλα…σκάνδαλα… σκάνδαλα… Για τα σκάνδαλα αυτά ελάχιστοι οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη και ακόμη λιγότεροι τιμωρήθηκαν. Οι πολιτικάντηδες, τα τρωκτικά της διαπλοκής και οι νταβατζήδες είχαν φροντίσει να μένουν στο απυρόβλητο, ενώ ο ιός της διαφθοράς είχε μολύνει ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Τα 24 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ χρέος που άφησε πίσω του το κλεφτοΠΑΣΟΚ, το 1989, ήταν ένα αστρονομικό ποσό αν αναλογιστεί κανείς ότι στο ενδιάμεσο διάστημα η χώρα μας είχε εισπράξει δισεκατομμύρια ευρώ από κοινοτικές επιδοτήσεις, τα περισσότερα των οποίων κατέληγαν στις τσέπες των λαμογιών του σάπιου πολιτικού κατεστημένου. Γράφει ο φιλελεύθερος Γιάννης Μαρίνος σε άρθρο του στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ (14/2/2010) συνοψίζοντας μέσα σε λίγες γραμμές τη ζοφερή πραγματικότητα εκείνης της περιόδου: «…Όλα ξεκίνησαν από την ανεύθυνη οικονομική πολιτική της πρώτης οκταετίας του ΠΑΣΟΚ (από το 1981), η οποία αποδιάρθρωσε το κράτος, ανήγαγε τη διαφθορά σε δικαίωμα εντός «λογικών» πλαισίων (όχι και 500 Εκατομμύρια!), πολέμησε την αξιοκρατία και ανέχθηκε την ανάδειξη της παρανομίας και της ασυδοσίας σε δημοκρατικές κατακτήσεις. Και φυσικά υπέθαλψε τη νοοτροπία των τεμπέληδων, που τρώνε, πίνουν, κατασπαταλούν ή κατακλέβουν τα κονδύλια της ΕΟΚ, δανείζονται για να κάνουν τουρισμό, να αγοράζουν θηριώδη τζιπ και να παίρνουν πτυχία χωρίς να σπουδάζουν και χωρίς γνώσεις που χρειάζεται η αγορά εργασίας. Και αναπόφευκτα επέβαλε τον κομματισμό ως κύριο προσόν για πρόσληψη στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, αναδεικνύοντας σε επιστήμη τον λαϊκισμό της Αριστεράς και την ισοπέδωση των πολιτιστικών αξιών και ηθικών αναστολών. Έτσι αναπόφευκτα εκτόξευσε το δημόσιο χρέος σε ύψη δυσθεώρητα, από τα οποία έκτοτε δεν μπορεί να ξεκολλήσει η χώρα μας. Όσες κυβερνήσεις ακολούθησαν, ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να αλλάξουν αυτή την ολέθρια κληρονομιά και ευθύνονται λίγο έως πολύ για την άσωτη συμπεριφορά, την παγίωση της ατιμωρησίας, τις στατιστικές λαθροχειρίες, τους πελατειακούς διορισμούς, τη διόγκωση του κράτους…» Παύλος Γκάσταρης

4/4


Η χρεοκοπία της Πατρίδας μας (Μέρος Γ΄) xryshaygh.com/enimerosi/view/h-chreokopia-ths-patridas-mas-meros-g

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2018 - 09:30

(Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, ....αλλά να μην ξεχνιόμαστε) Οικουμενική Κυβέρνηση – Κυβέρνηση Μητσοτάκη (1989-1993) Το 1989 υπήρξε έτος αστάθειας, καθώς οι εκλογικές αναμετρήσεις δεν έβγαλαν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Μετά μια σύντομη παρένθεση από την κυβέρνηση Τζαννετάκη και την οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα (23 Νοεμβρίου 1989 - 10 Απριλίου 1990, στην οποία συμμετείχαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΕΑΡ), η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας στις 11 Απριλίου του 1990, ύστερα από την εκλογική αναμέτρηση της 8ης Απριλίου του 1990, με το κόμμα της Ν.Δ. να κερδίζει με ισχνή πλειοψηφία. Ο Μητσοτάκης σε πολλές από τις δηλώσεις του αργότερα έλεγε ότι το ΠΑΣΟΚ, οι συντεχνίες και τα οργανωμένα συμφέροντα δεν του επέτρεψαν να «νοικοκυρέψει» το κράτος και ότι αν είχε αφεθεί η κυβέρνησή του να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που είχε σκοπό να κάνει, η χώρα δεν θα έμπαινε στα μνημόνια. Βέβαια οι όποιες «μεταρρυθμίσεις» έγιναν επί κυβερνήσεώς του είχαν σαν βασικό σκοπό τις εξυπηρετήσεις κάποιων λαμογιών της πλουτοκρατίας και το βόλεμα των «ημετέρων», ενώ συνέχιζε να οργιάζει η διαπλοκή, η διαφθορά, η αδιαφάνεια, η κομματοκρατία, η κλεπτοκρατία. Οι οικονομικές «μεταρρυθμίσεις» του Μητσοτάκη κατάφεραν μεν να εμφανίσουν πρωτογενή πλεονάσματα στον προϋπολογισμό, αλλά αύξησαν το χρέος κατά 30 περίπου ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε τρία μόλις έτη (1990-1993). Αν και για λόγους ιστορικής αληθείας θα πρέπει να τονίσουμε ακριβοδικαίως ότι η απότομη αυτή αύξηση του χρέους οφείλεται εν πολλοίς στο ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη πλήρωνε τα τοκοχρεολύσια 1/6


του υπέρογκου χρέους που άφησε πίσω του το κλεφτοΠΑΣΟΚ. Να σημειωθεί ότι από το 1993 μέχρι το 2001, οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες έχουν πληρώσει μόνο για τοκοχρεολύσια περίπου 210 δις ευρώ! Ο Μητσοτάκης μαζί με τον τότε υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά ευθύνονται επίσης για το «άνοιγμα» των συνόρων και τις μαζικές εισροές δεκάδων χιλιάδων «οικονομικών προσφύγων», κυρίως από την Αλβανία (πολλοί από τους οποίους ήταν εγκληματίες τρόφιμοι φυλακών), με σκοπό να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της εγχώριας πλουτοκρατίας για φτηνά εργατικά χέρια. Κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου, Κώστα Σημίτη (Οκτώβριος 1993- Μάρτιος 2004)

Μετά την σχετικά σύντομη διακυβέρνηση της χώρας από τον Μητσοτάκη και την ψευτοδεξιά, το κλεφτοΠΑΣΟΚ επανήλθε στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1993 λαμβάνοντας ποσοστό 46,8%! Οι κυβέρνηση Σημίτη, που ακολούθησε μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου το 1996, με τη μετάλλαξη του κλεφτοΠΑΣΟΚ σε κεντροαριστερό κόμμα, που υποστήριζε το νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο, συνέχισαν με μικρές παραλλαγές την ίδια καταστροφική πολιτική. Η πολιτική της χορηγήσεως παροχών, συνεχιζόταν καθ’ όλη τη διάρκεια της «εκσυγχρονιστικής» κυβέρνησης Σημίτη αλλά και αργότερα, επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή, παρά τις προειδοποιήσεις πολλών «συμβούλων» και οικονομολόγων για τον υπέρμετρο κρατικό δανεισμό, που μαζί με την ιδιωτική υπερκατανάλωση, υπερέβαιναν τα όρια αντοχής της ελληνικής οικονομίας. Κάποιες προτάσεις που είχαν γίνει για την αναγκαιότητα λήψης μέτρων (όπως π.χ. οι προτάσεις του Γιαννίτση για την ανάγκη οικονομικών μεταρρυθμίσεων ή του Σπράου για την ανάγκη λήψης μέτρων για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος) προκάλεσαν την αντίδραση πολλών στελεχών του κλεφτοΠΑΣΟΚ, καθώς και των κόκκινων και γαλάζιων συντεχνιών, με αποτέλεσμα να παραμείνουν στο κενό. O Κώστας Σημίτης κυβέρνησε την Ελλάδα προσπαθώντας μέσω του ψεύδους, της απάτης, 2/6


της εικονικής πραγματικότητας και των «Greek Statistics», να παρουσιάσει, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, μια «ισχυρή Ελλάδα της ανάπτυξης και της προόδου», που δεν είχε όμως καμιά σχέση με την πραγματική υπερδανεισμένη Ελλάδα, με τους πολίτες της να αμείβονται και να καταναλώνουν πολύ περισσότερο από τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες της χώρας. Επί Σημίτη η ελληνική ανάπτυξη και παραγωγή υπέστη καθίζηση. Εκατοντάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, ενώ άλλες μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό, κυρίως στις βαλκανικές χώρες, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας. Ο πρωτογενής τομέας δέχτηκε την χαριστική βολή. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε τα ελληνικά φρούτα και λαχανικά να σαπίζουν στις χωματερές και να εισάγουμε πατάτες από την Αίγυπτο, λεμόνια από τη Βραζιλία, ντομάτες από την Τουρκία και σκόρδα από την Κίνα. Το «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ του Σημίτη καταχρέωσε το κράτος, ώθησε τους Έλληνες στον δανεισμό και την υπερκατανάλωση, θεσμοποίησε την ατιμωρησία των φαύλων πολιτικών, διέλυσε το σύστημα Υγείας, δημιούργησε και εδραίωσε την διαπλοκή, παρέδωσε την χώρα στους λαθρομετανάστες, αποδυνάμωσε τις Ένοπλες Δυνάμεις, υποβάθμισε την διπλωματική ισχύ και το κύρος της χώρας στο εξωτερικό, ενώ αναγνώρισε τις διεκδικήσεις γειτονικών μας κρατών εις βάρος της Ελλάδας. Εξακολουθούσε να κυριαρχεί η διαφθορά και η κλεπτοκρατία σε όλες τις υπηρεσίες του δημοσίου. Τελικά το μόνο πράγμα που είχε «εκσυγχρονιστεί» επί κυβερνήσεως Σημίτη ήταν η κλεψιά και η απάτη. Τότε οι κλεφτοπασόκοι «εκσυγχρονιστές» είχαν «εκσυγχρονιστεί» στις ληστείες των δημόσιων πόρων (μέσω ξεπλύματος μαύρου χρήματος, εταιρείες offshore κ.λπ.) σε αντίθεση με τους «άγαρμπους» σοσια-ληστές συντρόφους τους της δεκαετίας του 1980 που έκλεβαν απροκάλυπτα και ατιμώρητα, καλυπτόμενοι πίσω από τους διαφόρους «κουτσονόμους» που οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει. Οι τράπεζες χορηγούσαν δάνεια σωρηδόν (στεγαστικά, καταναλωτικά,.... εορτοδάνεια, και άλλα απίθανα δάνεια) στα οποία κατέφευγαν χιλιάδες πολίτες, κυριευμένοι από την καταναλωτική μανία και την επίπλαστη οικονομική σιγουριά εκείνης της περιόδου. Ο Σημίτης, όπως και οι προκάτοχοί του, δεν τόλμησε να κάνει μεταρρυθμίσεις και να έλθει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των «πράσινων» εργατοπατέρων και λαμογιών, συνεπικουρούμενων από τους νεοδημοκράτες της ΔΑΚΕ, τους κομμουνιστές του ΠΑΜΕ και τους ποικιλόχρωμους αριστερούς συνδικαλιστές. Με ψευδή στοιχεία, που αφορούσαν κυρίως στο έλλειμμα της χώρας ως προς το Α.Ε.Π., η κυβέρνηση Σημίτη ενέταξε την Ελλάδα στην Ο.Ν.Ε. (Οικονομική και Νομισματική Ένωση) χωρίς ωστόσο η χώρα μας να πληροί τις προϋποθέσεις ένταξής της. Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια και ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί το μέγεθος της κομπίνας. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το έλλειμμα το 1998 ήταν 6,3% (μείον 7,852 δισ. ευρώ) και το 1999, 5,8% (μείον 7,751 δισ. ευρώ). Ο Σημίτης παρουσίασε στην ΟΝΕ το έλλειμμα 6,3% του 1998 ως 4,3% και το έλλειμμα 5,8% του 1999 ως 3,5%! Έγκυρες πηγές εκτιμούν ότι η πλαστογραφία του Σημίτη, που εμφάνισε το έλλειμμα κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες μικρότερο, κόστισε στον ελληνικό λαό περί τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του ευρώ υπήρξαν μεγάλες αυξήσεις των μισθών και των συντάξεων ώστε να διατηρηθεί η ίδια αγοραστική δύναμη των πολιτών. Αυτό είχε 3/6


ως αποτέλεσμα τον υπερδανεισμό και τη ραγδαία εκτίναξη του δημόσιου χρέους. Με την εισαγωγή του ευρώ, αυξήθηκαν οι εισαγωγές προϊόντων, αλλά επήλθε δραματική συρρίκνωση της εγχώριας παραγωγής προϊόντων και κάθετη μείωση των εξαγωγών. Επί κυβερνήσεως Σημίτη, το 2001, συνάφθηκε το γνωστό swap μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της αμαρτωλής επενδυτικής τράπεζας Goldman Sachs, το οποίο τελικά αποδείχθηκε τεράστιο σφάλμα καθώς επιβάρυνε τον ελληνικό Προϋπολογισμό με αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ. Την απάτη της εισόδου της Ελλάδος στο ευρώ το 2001 κατήγγειλε ο αντιπρόεδρος της Goldman Sachs, Μάικλ Σέργουντ, σε δύο συνεντεύξεις του (στο αγγλικό Channel 4 και στο Bloomberg) πριν πέντε περίπου χρόνια, μιλώντας για τη συναλλαγή μεταξύ του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος με την κυβέρνηση του κλεφτοΠΑΣΟΚ (βλ. άρθρο «Η Goldman Sachs καρφώνει την εγκληματική συμμορία ΠΑΣΟΚ - Σημίτη», ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013). Κατά την περίοδο του «εκσυγχρονιστικού» κλεφτοΠΑΣΟΚ έγιναν μεγάλες ρεμούλες τόσο από υπουργούς και κομματικά στελέχη, όσο και από μεγάλα δημοσιογραφικά συγκροτήματα. Δικαιολογημένα, η κυβέρνηση του Σημίτη ονομάστηκε «Κυβέρνηση των Νταβατζήδων». Να θυμίσουμε τον χρηματισμό των σοσια-ληστών υπουργών, βουλευτών, στελεχών και των «κολλητών» τους από μεγάλες εταιρείες ώστε να αναλαμβάνουν αυτές τα δημόσια έργα. Να λάβουμε επίσης υπόψη μας το γεγονός ότι αυτές οι μαφίες των δημόσιων έργων έκλεβαν τεράστια ποσά και από τον προϋπολογισμό, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κακοτεχνίες και προχειρότητες. Η οκταετία Σημίτη σημαδεύτηκε με το «σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου», ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Να θυμίσουμε την αναίσχυντη προπαγάνδα του κλεφτοΠΑΣΟΚ ώστε να εμπιστευτούν οι πολίτες το Χρηματιστήριο και να καταθέσουν τις οικονομίες τους. Ήταν η περίοδος που κυριαρχούσε το σλόγκαν «Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει το Χρηματιστήριο». Ο Σημίτης, ο υπόδικος πρώην υπουργός Γιάννος Παπαντωνίου και άλλα πιστά …. «πασοκόσκυλα» εξώθησαν μεθοδικά τους πολίτες να επενδύσουν τις οικονομίες τους στο Χρηματιστήριο για να πλουτίσουν κάποια λαμόγια εις βάρος των…. κορόϊδων. «Ο τζίρος του Χρηματιστηρίου θα είναι υψηλός και θα αποδώσει αυτά τα οποία έχουμε σχεδιάσει» δήλωνε σε συνέντευξή του στη ΔΕΘ ο Σημίτης στις 5 Σεπτεμβρίου του 1999. «Το χρηματιστήριο θα συνεχίσει να αντανακλά τη δύναμη της Ελληνικής Οικονομίας» έλεγε επίσης τον Σεπτέμβριο του 1999 ο Γιάννος Παπαντωνίου. «Όσοι είναι στο Χρηματιστήριο θα είναι κερδισμένοι. Είναι πολύ απλό το μήνυμα, το συμπέρασμα, το διά ταύτα αυτών των εκτιμήσεων. Θα πάει καλά το Χρηματιστήριο, διότι η οικονομία πάει πολύ καλά….» δήλωνε ο …. λήσταρχος Γιάννος στις 28 Μαρτίου του 2000, ο οποίος εδώ και καιρό παραμένει «εξαφανισμένος», αλλά κανείς δεν τον αναζητεί ώστε να λογοδοτήσει για τα εγκλήματά του. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, κυριευμένοι από την μανία του εύκολου πλουτισμού, έσπευσαν να ανταποκριθούν. Όταν τελικά έσκασε η φούσκα και δεκάδες χιλιάδες οικογένειες καταστράφηκαν, ο ανάλγητος απατεώνας Σημίτης, αντί να ζητήσει συγγνώμη, δήλωσε κυνικά «Ας πρόσεχαν». 4/6


Παρόλο που το «σκάνδαλο του χρηματιστηρίου» υπήρξε ένα από το μεγαλύτερα οικονομικοπολιτικά σκάνδαλα της μεταπολεμικής Ελλάδας, το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα συγκάλυψε όλες τις ευθύνες των εμπλεκομένων. Ο Σημίτης κατόρθωσε με ψέματα και κάθε είδους απάτες να κερδίσει στις εκλογές του 2000. Ας δούμε κάποια αποσπάσματα από την ομιλία του αναίσχυντου απατεώνα στις εκλογές του 2000: «Οι Έλληνες περπατάμε σ' ένα σταθερό δρόμο. Έχουμε ασφάλεια. Έχουμε σταθερότητα. Είμαστε δύναμη ειρήνης και συνεργασίας. Έχουμε μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης. Και έχουμε μπροστά μας το στόχο της ολοκλήρωσης του κοινωνικού κράτους. Έχουμε το στόχο μιας καλύτερης ζωής για όλους τους Έλληνες»….. «Σήμερα η Ελλάδα συμβάλει στην ειρήνη. Κατοχυρώσαμε στο Ελσίνκι τα εθνικά μας συμφέροντα. Η Τουρκία είναι τώρα κάτω από τους κανόνες της Ευρώπης. Και η Ελλάδα είναι κομμάτι αυτής της Ευρώπης. Έχουμε θωρακίσει την Ελλάδα οικονομικά. Έχουμε θωρακίσει την Ελλάδα στις διεθνείς της σχέσεις. Έχουμε θωρακίσει την Ελλάδα αμυντικά με το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα στην ιστορία της χώρας. Αυτή είναι η ισχυρή Ελλάδα της ειρήνης και της συνεργασίας»….. «Θα συνεχίσουμε τις μεγάλες αλλαγές στην Δημόσια Διοίκηση. Την αποκέντρωση εξουσίας. Τον εκσυγχρονισμό της Διοίκησης. Δέσμευσή μου είναι να γίνει η Δημόσια Διοίκηση φιλική και εξυπηρετική στον πολίτη»….. «Απόφασή μας είναι να τελειώνουμε με το έγκλημα. Είμαστε αμείλικτοι με την εγκληματικότητα. Ήδη αποδίδει καρπούς η μάχη για την εμπέδωση της ασφάλειας στην πόλη και την ύπαιθρο. Το πρόγραμμα Ασφαλείς Πόλεις, οι Πεζές Περιπολίες εντείνονται. Έχουμε την χαμηλότερη εγκληματικότητα στην Ευρώπη»…. Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Σημίτη η «ισχυρή Ελλάδα» των νεόπλουτων λαμογιών ξόδεψε για τα Olympic Games του 2004 τουλάχιστον 13 δις ευρώ αν και πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι το πραγματικό κόστος ήταν κατά πολύ υψηλότερο. Ο Σταύρος Λυγερός στο βιβλίο του «Από την Κλεπτοκρατία στη Χρεοκοπία» (Εκδόσεις Πατάκη, 2011) αναφέρει ότι «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες κόστισαν πολύ και τελικώς προσέφεραν ελάχιστα. Ας σημειωθεί ότι ούτε η κυβέρνηση Σημίτη ούτε η κυβέρνηση Καραμανλή που τη διαδέχτηκε, ενημέρωσε τον ελληνικό λαό κατά τρόπο αναλυτικό και εμπεριστατωμένο για το κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων. Σύμφωνα με αξιόπιστες εκτιμήσεις, πρέπει να αύξησαν το δημόσιο χρέος κατά 35-40 δις ευρώ». Για την διεξαγωγή των Olympic Games δεν έγινε κανένας σοβαρός σχεδιασμός. Το ελληνικό κράτος προτίμησε να μη χρησιμοποιήσει λυόμενες εγκαταστάσεις, αλλά σταθερές, χωρίς να λάβει υπόψη του τις υπέρογκες δαπάνες που εκτοξεύθηκαν σε αρκετά δις ευρώ. Οι καθυστερήσεις και τα έργα της τελευταίας στιγμής αύξησαν περαιτέρω το κόστος. Σύμφωνα με αξιόπιστες εκτιμήσεις, τα Olympic Games ανέβασαν το κόστος δώδεκα φορές πάνω από εκείνο που είχε προϋπολογισθεί. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι τα Olympic games έγιναν για να πλουτίσουν κάποια λαμόγια και όχι για να προβληθεί η Ελλάδα, όπως ισχυρίζονταν οι πολιτικοί απατεώνες του κλεπτοκρατικού συστήματος. Να σημειωθεί ότι, παρά τις εξαγγελίες των κλεφτο-πασόκων για τα «μεγάλα αντισταθμιστικά οφέλη» και την προβολή της «ισχυρής Ελλάδας» στο Εξωτερικό μέσω των Olympic Games, το 2004 επισκέφτηκαν τη χώρα μας περίπου ένα 5/6


εκατομμύριο τουρίστες λιγότεροι σε σχέση με το 2003! Με αφορμή τα Olympic Games κάποια ντόπια και ξένα λαμόγια θησαύρισαν εις βάρος του υπόλοιπου λαού που καλείται τώρα να πληρώσει τα «σπασμένα». Σήμερα τα περισσότερα από τα έργα παραμένουν σε αχρηστία, ενώ είναι αδύνατη η συντήρησή τους λόγω της οικονομικής κρίσης Για τη δεύτερη τετραετία Σημίτη, ο αμετροεπής Θόδωρος Πάγκαλος, ένας από τους πρωταγωνιστές σε όλες τις πασοκικές κυβερνήσεις, είχε ομολογήσει πριν λίγα χρόνια ότι «την τετραετία 2000-2004 διαλύσαμε τη χώρα». Παύλος Γκάσταρης

6/6


Η χρεοκοπία της Πατρίδας μας (Μέρος Δ΄) xryshaygh.com/enimerosi/view/h-chreokopia-ths-patridas-mas-meros-d

Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018 - 09:29

(Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, ....αλλά να μην ξεχνιόμαστε) Περίοδος Κώστα Καραμανλή (2004 – 2009) Για τα όσα συνέβησαν εκείνη την περίοδο της κυβέρνησης Σημίτη δεν υπήρξε καμία καταγγελία και αντίδραση εκ μέρους της ψευτοδεξιάς του Κώστα Καραμανλή, πλην κάποιων μεμονωμένων περιπτώσεων. Ο Κώστας Καραμανλής περίμενε, χωρίς να κάνει ουσιαστική αντιπολίτευση, μέχρι να φθαρεί εντελώς το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, για να ανέλθει στην εξουσία με σύνθημα την «Επανίδρυση του Κράτους». Το τι είδους επανίδρυση ήταν αυτή το γνωρίζουν οι πάντες. Τα «πράσινα τρωκτικά» αντικαταστάθηκαν από τα «γαλάζια», που συνέχισαν να ροκανίζουν τους δημόσιους πόρους με περισσότερη λαιμαργία, μετά την απουσία μιας και πλέον δεκαετίας από την εξουσία. Η πενταετία Κώστα Καραμανλή (2004-2009) ήταν το θανατηφόρο χτύπημα για την διόγκωση του δημόσιου χρέους. Οι δημόσιες δαπάνες εκτινάχθηκαν, το χρέος και το έλλειμμα ξέφυγαν από κάθε έλεγχο, ενώ συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, οι μίζες και οι εξυπηρετήσεις των συντεχνιών. Η κυβέρνηση της ψευτοδεξιάς, όχι μόνο δεν προσπάθησε εξυγιάνει της παθογένειες της θνήσκουσας οικονομίας, αλλά τις πολλαπλασίασε. Κατά την διετία 2008-2009, επί κυβερνήσεως Kώστα Kαραμανλή, σε μια περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, κατά την οποία τα άλλα κράτη προσπαθούσαν να νοικοκυρέψουν τα οικονομικά τους, στην Ελλάδα γινόταν όργια σπατάλης από τους 1/5


γαλάζιους «κουμπάρους». Οι πρωτογενείς δαπάνες αυξήθηκαν. Ο εισπρακτικός μηχανισμός είχε παραλύσει. Καταργήθηκαν τα υψηλά τεκμήρια. Ενισχύθηκε το τραπεζικό σύστημα με περίπου 5,5 δις ευρώ. Τα σκάνδαλα διαδέχονταν το ένα το άλλο. Ο ανεκδιήγητος Πάκης Παυλόπουλος, υπουργός Εσωτερικών τότε, ενέκρινε δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις «ημετέρων» στο δημόσιο, πολλοί από τους οποίους προσλαμβάνονταν χωρίς να περάσουν από τις αντικειμενικές διαδικασίες ΑΣΕΠ. Επί πρωθυπουργίας Κώστα Καραμανλή, προσλαμβάνονταν κατά μέσο όρο ετησίως περίπου 98.400 συμβασιούχοι, αριθμός υπερδιπλάσιος από εκείνους που προσλαμβάνονται συνήθως. Γενικά γινόταν ένα όργιο κατασπατάλησης των κρατικών πόρων που οδήγησε στην επιδείνωση όλων των δημοσιονομικών μεγεθών, με την άνοδο των σπρεντ να διογκώνει τους τόκους των εντόκων γραμματίων. Ο νωθρός πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, οι υπουργοί, οι βουλευτές και τα στελέχη της ΝΔ, αντί να δουλέψουν ώστε να θωρακίσουν τη χώρα εν όψει της επερχόμενης οικονομικής λαίλαπας, προτίμησαν να προετοιμασθούν για τις βουλευτικές εκλογές, καταφεύγοντας σε αθρόες προσλήψεις και σε ρουσφέτια, μήπως και μπορέσουν να ανακόψουν τη δημοσκοπική πτώση του κόμματός της ψευτοδεξιάς και αναστρέψουν την ένδειξη της εκλογικής τους συντριβής. Αποτέλεσμα αυτών υπήρξε η πλήρης αδρανοποίηση όλων των μηχανισμών λειτουργίας του κράτους, ανοίγοντας έτσι την κερκόπορτα προς την επακόλουθη καταστροφή, η οποία συντελέστηκε επί Γ.Α.Π. με την είσοδο της χώρας στη μέγγενη του μνημονίου. Ο Γ.Α.Π. ήταν αυτός που έβαλε την ταφόπλακα στον τάφο της χρεοκοπίας που άνοιξε ο πατέρας του, σχεδόν τριάντα χρόνια νωρίτερα. Περίοδος Μνημονίων (2010 – σήμερα)

2/5


Τον Οκτώβριο του 2009 το κλεφτοΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 43,9% καθώς πολλοί ήταν οι αφελείς που παρασύρθηκαν από την περιβόητη ψευδή δήλωση του πολιτικού απατεώνα Τζέφρυ Παπανδρέου «Λεφτά υπάρχουν» καθώς και υποσχέσεις για αύξηση μισθών και συντάξεων στα όρια του πληθωρισμού. Ο διαβόητος … Τζέφρυ, παρά τους δεκάδες συμβούλους του από την Ελλάδα και το εξωτερικό, στάθηκε παντελώς ανίκανος να διαχειριστεί την εξαιρετικά δύσκολη οικονομική κατάσταση και να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις, με αποτέλεσμα την ένταξη της χώρα μας στο πρώτο Μνημόνιο τον Απρίλιο του 2010. Αμέτρητες ήταν οι επισκέψεις του ολίγιστου Γ.Α.Π. στις Η.Π.Α., στην Ευρώπη αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, όπου ήλθε σε επαφή με διάφορους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες, καθώς και με σκοτεινά κέντρα εξουσίας της διεθνούς τοκογλυφίας. Στα ατέλειωτα ταξίδια του στο εξωτερικό παρομοίαζε την χώρα μας με τον «Τιτανικό», ενώ δεν παρέλειπε να τονίζει ότι είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση μιας διεφθαρμένης χώρας, προκαλώντας οικονομικούς «σεισμούς» σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ποτέ δεν ανέφερε βεβαίως ο Τζέφρυ ότι την ευθύνη για το διεφθαρμένο κράτος - έκτρωμα, του οποίου υπήρξε πρωθυπουργός, έχουν τα δύο κόμματα της μεταπολίτευσης και κυρίως το κλεφτοΠΑΣΟΚ, το οποίο ο ίδιος υπηρέτησε επί 35 περίπου χρόνια από διάφορες θέσεις. Ο Γ.Α.Π. έκανε ότι μπορούσε για να πείσει το λαό πως η προσφυγή στο Μνημόνιο ήταν μια αναπόφευκτη οικονομική αναγκαιότητα, ενώ ουσιαστικά επρόκειτο για μια πολιτική του απόφαση, που είχε ληφθεί πολύ πριν τις εκλογές του 2009! Τα συνεπακόλουθα τα ζει για ένατη χρονιά φέτος ο ελληνικός λαός: μια διαλυμένη οικονομία, ένα χρεοκοπημένο κράτος υπό καθεστώς κατοχής. Όλες οι κυβερνήσεις των μνημονίων, από το 2010 μέχρι σήμερα, έχουν αποτύχει παταγωδώς. Η οικονομία συρρικνώνεται με γεωμετρική πρόοδο, ο λαός εξαθλιώνεται και οι κλέφτες παραμένουν στο απυρόβλητο. Στα οκτώ και πλέον χρόνια των μνημονίων, χρόνια σκληρής λιτότητας, που έχουν προκαλέσει την φτωχοποίηση ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας και έχουν δημιουργήσει πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους, το χρέος όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά έχει ξεπεράσει τα 320 δις ευρώ, ποσό πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του 2009! Οι Έλληνες χρωστάνε σήμερα πάνω από 320 δις ευρώ δημόσιο χρέος συν ιδιωτικά χρέη προς το δημόσιο, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΔΕΗ κ.λπ., με το σύνολο να ξεπερνά το ασύλληπτο ποσό των 500 δις ευρώ!!! Το «κλεπτοκρατικό τόξο» αποκρύπτει το αμαρτωλό και διεφθαρμένο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας. Όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις του «κλεπτοκρατικού τόξου» -παρά τις υποσχέσεις τους - από το 2010 μέχρι σήμερα δεν έχουν βγάλει ούτε ένα ευρώ από τις περιβόητες λίστες Λαγκάρντ, Λιχτενστάιν, Panama Papers, κ.λπ., αφήνοντας στο απυρόβλητο τους μεγάλους φοροφυγάδες και τους κλέφτες των κρατικών πόρων. Το διεφθαρμένο κλεπτοκρατικό σύστημα των πολιτικών απατεώνων έχει φροντίσει μέσω της σταδιακής πτώχευσης με τη μέθοδο της «σαλαμοποίησης» να ελέγχει την λαϊκή δυσαρέσκεια, ώστε να αποφευχθούν κοινωνικές αναταραχές που πιθανόν θα είχαν ως συνέπεια την εξαφάνισή του. Έτσι είχαμε σταδιακή μείωση μισθών και συντάξεων (με συνεχείς μειώσεις των συντάξεων πάνω από 20 φορές και έπεται συνέχεια), σταδιακή 3/5


περικοπή επιδομάτων, υπερωριών, οδοιπορικών κ.λπ., σταδιακή κατάργηση φοροαπαλλαγών, σταδιακή μείωση του αφορολόγητου ορίου, σταδιακή αύξηση φόρων, αλλά και απότομες αλλαγές στο ασφαλιστικό με αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και μη καταβολή συντάξεων σε ορισμένες κατηγορίες πολιτών. O πολύς κόσμος έχει παραδοθεί και δεν αντιδρά. Μερικοί τρέφουν φρούδες ελπίδες ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν και σιγά - σιγά θα επιστρέψουμε στην ομαλότητα. Κάποιοι άλλοι φοβούνται να αντιδράσουν, θεωρώντας ότι αν το κάνουν, θα αντιμετωπίσουν ακόμη πιο δυσμενείς καταστάσεις από αυτές που βιώνουν σήμερα (π.χ. άτακτη χρεοκοπία, έξοδος από την ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή κ.λπ.). Σε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας κυριαρχεί η απόγνωση, η ανασφάλεια, η απελπισία. Ο λαός έχει γονατίσει οικονομικά, αλλά και ψυχολογικά, χωρίς να βλέπει κάποια λύση, όχι άμεση αλλά ούτε καν μακροπρόθεσμη. Την ίδια ώρα οι αντεθνικές κυβερνήσεις των μνημονίων και της υποταγής συνεχίζουν να υπηρετούν τα συμφέροντα των διεθνών τοκογλύφων, οι οποίοι υπαγορεύουν πλέον την ελληνική οικονομική (και όχι μόνο) πολιτική. Η κυβέρνηση των πολιτικών απατεώνων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τα ελεγχόμενα απ’ αυτούς ΜΜΕ, με προεξέχουσα την κρατική ραδιοτηλεόραση, η οποία έχει καταστεί το κατεξοχήν φερέφωνο των νεομπολσεβίκων, παραμυθιάζουν το λαό για το «τέλος των μνημονίων» και την επιστροφή της Ελλάδας για δανεισμό από τις Αγορές. Η Ελλάδα, δυστυχώς, θα εξακολουθεί να παραμένει υπό εποπτεία με ελέγχους και παρεμβάσεις των δανειστών που θα γίνονται και μετά το τέλος του προγράμματος, μέχρι να εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής σύμφωνα με τον κανονισμό της ΕΕ 472/2013. Με το τέλος του προγράμματος και την έξοδο της Ελλάδας στις Αγορές, ο δανεισμός θα γίνεται με υψηλά επιτόκια που θα κυμαίνονται μεταξύ 4% - 6% και όχι με επιτόκια 1% - 2% όπως συμβαίνει στα πλαίσια των μνημονίων. Αριστεροί και φιλελεύθεροι πολιτικάντηδες ψεύδονται ασύστολα όταν μιλούν για την πορεία της χώρας προς την περιβόητη «ανάπτυξη» την ίδια στιγμή που η πραγματική ανεργία ξεπερνά το 25%, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη, οι μισθοί και οι συντάξεις συνεχώς μειώνονται, οι φόροι αυξάνονται, και η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού συντελείται με γοργούς ρυθμούς. Οι περισσότερες από τις προβλέψεις των οικονομικών αναλυτών δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Σύμφωνα με έκθεση του ΔΝΤ που δημοσιεύτηκε πριν μερικά χρόνια, η Ελλάδα θα επανέλθει σε «αναπτυξιακή τροχιά» μετά το 2050! Σε αυτό το μεγάλο διάστημα, το οποίο στον περισσότερο κόσμο θα φαντάζει ατελείωτο λόγω της βαθιάς ύφεσης, θα έχουν «χαθεί» δύο γενιές Ελλήνων, με το πλέον παραγωγικό δυναμικό της χώρας (νέοι επιστήμονες, επιχειρηματίες κ.λπ.) να έχει μεταναστεύσει σε άλλες χώρες, ενώ το ελληνικό κράτος θα παραμένει προτεκτοράτο των διεθνών τοκογλύφων. Πριν λίγο καιρό ο Economist είχε αναφέρει ότι στα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα έχει ξεπουλήσει στους δανειστές ότι πολυτιμότερο διαθέτει, όπως την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, τις τράπεζες, την ιδιωτική ακίνητη περιουσία, την αγροτική γη, τον ορυκτό πλούτο, τις ΔΕΚΟ, τα νησιά και τις βραχονησίδες και ότι άλλο έχει αξία. Ο Economist σημειώνει ότι αυτό θα συμβεί λόγω των πολύ σκληρών μέτρων τα οποία δεν θα επιτρέψουν ποτέ στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει.

4/5


Για τη σημερινή κρίση δεν φταίνε μόνο οι πολιτικάντηδες του μεταπολιτευτικού κλεπτοκρατικού συστήματος αλλά και ο αποχαυνωμένος από την ψεύτικη «ευημερία» των τελευταίων δεκαετιών λαός, που με τις επιλογές του συνέβαλε στη διαιώνιση της φαυλοκρατίας. Ο λαός που ψηφίζει με αυτοκαταστροφική ιδιοτέλεια ανίκανους και λαοπλάνους πολιτικάντηδες. Ο λαός, μεγάλο μέρος του οποίου συνεχίζει ακόμη να στηρίζει την καταστροφική κομματοκρατία-φαυλοκρατία του ρουσφετιού και της ρεμούλας. Αποτελεί γεγονός αναμφισβήτητο ότι σημαντικό ποσοστό του ελληνικού λαού διαθέτει ακόμη «λίπος» μετά από ξέφρενο φαγοπότι δεκαετιών. Υπάρχουν πολλοί που είτε δεν τους έχει αγγίξει η κρίση, είτε τους έχει αγγίξει ελάχιστα. Υπάρχουν ακόμη μερικοί που εν μέσω κρίσης έχουν γίνει πλουσιότεροι. Αρκεί κανείς να παρατηρήσει τα καινούργια υπερπολυτελή αυτοκίνητα που κυκλοφορούν στους δρόμους, τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης και τα πανάκριβα εστιατόρια που είναι ασφυκτικά γεμάτα, τα υπερπλήρη ξενοδοχεία πολλών τουριστικών περιοχών κ.λπ., όλα εκείνα που συνθέτουν την αντίθετη όψη της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Πολλοί είναι εκείνοι που ωφεληθήκαν από τα διεφθαρμένα κόμματα εξουσίας της μεταπολίτευσης με τα οποία διατηρούσαν και διατηρούν ακόμη πελατειακές σχέσεις και συναλλαγές και δεν θέλουν να τα εγκαταλείψουν. Οι έντιμοι πολίτες, με σκληρές θυσίες, καλούνται εδώ και χρόνια να πληρώσουν ακριβά τα εγκλήματα των πολιτικών απατεώνων, των απάτριδων πλουτοκρατών και όλων εκείνων που συντηρούν τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις του σάπιου μεταπολιτευτικού συστήματος, οι οποίες έχουν οδηγήσει τη χώρα στη σημερινή της παρακμή. Όλοι οι προδομένοι και ταπεινωμένοι Έλληνες καλούνται να δώσουν τη μάχη, πυκνώνοντας τις τάξεις του Εθνικιστικού Λαϊκού Κινήματος, για να ξεβρομίσει η Πατρίδα μας από τους ντόπιους και ξένους δυνάστες και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της σημερινής εθνικής τραγωδίας. Παύλος Γκάσταρης

5/5

Η χρεοκοπία της Πατρίδας μας  
Η χρεοκοπία της Πατρίδας μας  
Advertisement