Issuu on Google+

Δεν ξεχνώ ότι κάθε πρόταση ξεκινά με κεφαλαίο.

Δεν ξεχνώ ότι ουσιαστικά είναι οι λεξούλες που μας δείχνουν αντικείμενα όπως τραπέζι, καρέκλα κ.λ.π ή πρόσωπα όπως μπαμπάς, δάσκαλος κ.λ.π. Ρήματα είναι οι λεξούλες που μας δείχνουν τι κάνω.

Όταν γράφουμε, στο τέλος των λέξεων ή των προτάσεων βάζουμε κάποια σημαδάκια που μας βοηθούν να διαβάσουμε το κείμενο και να καταλάβουμε καλύτερα το νόημά του (δηλαδή τι θέλει να μας «πει»). Τα σημαδάκια αυτά λέγονται σημεία στίξης και είναι τα εξής :

η τελεία (.)

τα αποσιωπητικά (…)

το ερωτηματικό (;)

τα εισαγωγικά (« »)

το κόμμα (,)

η διπλή (άνω και κάτω) τελεία (:)

το θαυμαστικό (!)

η παύλα (-)

Η τελεία [ . ] χρησιμοποιείται στο τέλος μιας πρότασης που έχει ολοκληρωμένο νόημα. Σ’

αυτό το σημείο σταματά για λίγο η φωνή μας. Μετά την τελεία αρχίζουμε με κεφαλαίο γράμμα. π.χ. Τηλεφώνησε η Ανθή. Είπε ότι θ’ αργήσει να γυρίσει.

Το ερωτηματικό [ ; ] χρησιμοποιείται στο τέλος μιας πρότασης με την οποία ρωτάμε κάτι. Μετά το ερωτηματικό αρχίζουμε με κεφαλαίο γράμμα αν το νόημα της πρότασης έχει

ολοκληρωθεί. π.χ. Ήρθαν όλοι; Μπορούμε να ξεκινήσουμε; Αν το νόημα δεν έχει ολοκληρωθεί, συνεχίζουμε με μικρό γράμμα. π.χ. Ποιος έσπασε το τζάμι; ρώτησε αγριεμένη η μητέρα. 

Ουσιαστικά λέγονται οι λέξεις που φανερώνουν : πρόσωπο (δάσκαλος), πράγμα (καρέκλα),

ζώο ή φυτό (άλογο, γαρίφαλο), ενέργεια (διάβασμα),


κατάσταση (ύπνος),

ιδιότητα (εξυπνάδα).

Τα ουσιαστικά έχουν τρία γένη (αρσενικό με άρθρο ο, θηλυκό με άρθρο η, ουδέτερο με άρθρο το), δύο αριθμούς και τέσσερις πτώσεις.

Η κατάληξη των ουσιαστικών όταν κλίνονται αλλάζει. Προσοχή στις ομόηχες (αυτές που ακούγονται το ίδιο) καταλήξεις: -η (ενικός θηλυκού π.χ. η φωνή, η πόλη) -ι (ενικός ουδετέρου π.χ. το παιδί, το πουλί) -οι (πληθυντικός αρσενικού ή θηλυκού π.χ. οι λύκοι, οι γάτες)

Ρήματα λέγονται οι λέξεις που φανερώνουν τι κάνουμε, τι παθαίνουμε ή σε τι κατάσταση βρισκόμαστε π.χ. τρώω, κουράζομαι, κοιμάμαι.

Τα ρήματα κλίνονται και στους δύο αριθμούς και το μέρος που αλλάζει λέγεται κατάληξη π.χ. γράφω, πλένετε, ακούγονται.

Υποκείμενο (Υ) – Ρήμα (Ρ) – Αντικείμενο (Α) • Πρόταση είναι ένα σύντομο κομμάτι του λόγου που έχει ολοκληρωμένο νόημα.

π.χ. Ο ήλιος λάμπει. • Σε κάθε πρόταση το πρώτο γράμμα το γράφουμε με κεφαλαίο και τελειώνοντας βάζουμε

τελεία. Υποκείμενο • Το πρόσωπο, το ζώο ή το πράγμα που κάνει κάτι ή παθαίνει κάτι σε μια πρόταση λέγεται

υποκείμενο. • Για να βρούμε το υποκείμενο, κάνουμε την ερώτηση «ποιος;»

Π.χ.

Ο ήλιος λάμπει

Ποιος λάμπει;

Ο ήλιος (Υποκείμενο)

ή

Ο πατέρας τρώει.

Ποιος τρώει;

Ο πατέρας (Υποκείμενο)

Το υποκείμενο μπαίνει πάντα σε ονομαστική πτώση.

Ρήμα •

Η λέξη που δείχνει τι κάνει ή τι παθαίνει το υποκείμενο λέγεται ρήμα.

Για να βρούμε το ρήμα, κάνουμε την ερώτηση «τι κάνει;»


Π.χ. Ο ήλιος λάμπει.

Τι κάνει ο ήλιος;

Λάμπει (Ρήμα)

ή

Τι κάνει ο πατέρας;

Τρώει (Ρήμα)

Ο πατέρας τρώει.

Αντικείμενο. • Το αντικείμενο δείχνει που πηγαίνει η ενέργεια του υποκειμένου, τι ακριβώς κάνει το

υποκείμενο. • Για να βρούμε το αντικείμενο , κάνουμε την ερώτηση «Τι;»

Π.χ.

Η Δέσποινα λύνει τις ασκήσεις της. Τι λύνει η Δέσποινα;

Τις ασκήσεις της. (Αντικείμενο)


Γραμματικη γ' ταξη