Page 1

Nr 2 (26)

luty 2011 r.

W tym numerze: Wspomnienie Matki Bożej z Lourdes – Światowy Dzień Chorego Okres Zwykły w Roku Liturgicznym Św. Michał Archanioł Objawienia fatimskie


Podczas roku liturgicznego przypominamy sobie najważniejsze zdarzenia z życia Jezusa Chrystusa: oczekiwanie na Jego narodziny, wcielenie i narodzenie z Dziewicy Maryi, nauczanie i gromadzenie przy sobie uczniów, Mękę, Śmierć, Zmartwychwstanie, Wniebowstąpienie, zesłanie Ducha Świętego, czy ustanowienie Kościoła. W czasie każdego roku uświadamiamy sobie to, iż Bóg Ojciec jest tak dobry i dał nam swojego Syna, aby nas zbawić. Uświadamiamy sobie, że Chrystus już przyszedł i już prawie 2000 lat trwa nasze oczekiwanie na jego powtórne przyjście. W każdym roku kościelnym skupiamy się w szczególności na obchodach Świąt Bożego Narodzenia i Świąt Wielkanocnych. Ale oprócz tych okresów istnieje jeszcze okres zwykły. Większość ludzi jednak nie zwraca uwagi na prawdy przekazywane w tym okresie, uważają je za nieistotne i za takie, które można pominąć. Ale okres zwykły w ciągu roku liturgicznego (poprawna nazwa tego okresu to: czas w ciągu roku) wcale nie jest gorszy od innych okresów. Czas ten jest najzwyczajniejszym, codziennym oczekiwaniem na powtórne przyjście Zbawiciela. Czas w ciągu roku wynosi 33 lub 34 tygodnie „zwykłe” i jest on podzielony na dwie części. Pierwsza część trwa od poniedziałku po Niedzieli 2


Chrztu Pańskiego (po 6.01.) do wtorku przed rozpoczęciem Wielkiego Postu (włącznie). W historii zbawienia okres ten jest czasem zawartym między chrztem Jezusa a Jego pojmaniem. W tym czasie, po przyjęciu chrztu Janowego, Jezus uzdrawiał, głosił Dobrą Nowinę i powoływał uczniów. Tak więc pierwsza część czasu w ciągu roku ukazuje to wszystko, co Jezus czynił za czasów swego ziemskiego życia. Druga część okresu zwykłego natomiast zawiera się między poniedziałkiem po Zesłaniu Ducha Świętego, a pierwszymi nieszporami pierwszej niedzieli adwentu. Czas ten można nazwać czasem wzrostu Kościoła, bo ukazany w nim jest obraz początków Kościoła i czas działalności Chrystusa w Kościele po zesłaniu Ducha Świętego. W okresie zwykłym kolorem szat liturgicznych jest zielony – kolor nadziei i życia. Czytania biblijne na ten czas zawarte są w trzech tomach lekcjonarza mszalnego (III, IV, V). Podczas świąt w tym okresie używany jest kolor biały – kolor radości.

3


Objawienia Fatimskie Drugie objawienie także zostało zapowiedziane wizjonerom przez żywy blask, który nazwali „błyskawicą”, lecz który właściwie nią nie będąc, był raczej odbiciem zbliżającego się światła. Niektórzy, z około pięćdziesięciu obserwatorów, którzy przyszli na to miejsce, widzieli, że słońce, na początku objawienia, utraciło na kilka minut swój blask. Inni przypominali sobie, że wierzchołek drzewka, pokryty listowiem, zdawał się uginać, jakby pod jakimś ciężarem chwilę przed tym jak Łucja zaczęła mówić. Podczas spotkania Najświętszej Maryi Panny z wizjonerami, wiele osób usłyszało szept przypominający brzęczenie pszczoły.

Drugie objawienie: 13 czerwca 1917 ŁUCJA: Czego Pani sobie życzy ode mnie? MATKA BOŻA: Chcę, abyście przyszli tu 13 dnia następnego miesiąca, abyście odmawiali codziennie różaniec i nauczyli się czytać. Potem powiem, czego chcę. Wtedy to Łucja poprosiła o uleczenie pewnego chorego.

4


MATKA BOŻA: Jeżeli nawróci się, wyzdrowieje w ciągu roku. ŁUCJA: Chciałabym prosić, aby nas Pani zabrała do nieba. MATKA BOŻA: Tak, Hiacyntę i Franciszka zabiorę niedługo. Ty jednak zostaniesz tu przez jakiś czas. Jezus chce posłużyć się tobą, aby ludzie Mnie lepiej poznali i pokochali. Chce On ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Tym, którzy je przyjmą, obiecuję zbawienie. Dusze te będą tak drogie Bogu, jak kwiaty, którymi ozdabiam Jego tron. ŁUCJA: Czy zostanę tu sama? MATKA BOŻA: Nie, córko. Czy bardzo cierpisz? Nie trać odwagi, nie opuszczę cię nigdy. Moje Niepokalane Serce będzie twoją ucieczką i drogą, która zaprowadzi cię do Boga. W chwili, gdy wypowiadała te ostatnie słowa – opowiada siostra Łucja – rozchyliła swe dłonie i po raz drugi przekazała nam odblask tego niezmiernego światła. Kiedy wizja ta znikła, Pani, cały czas otulona światłem, które z Niej emanowało, uniosła się lekko, bez najmniejszego wysiłku, ponad zielony dąb w kierunku wschodnim i całkiem znikła. Kilka osób, które znajdowały się najbliżej, spostrzegło, iż liście znajdujące się na wierzchołku krzaka ugięły się w tym samym kierunku, jakby szarpnięte ubraniem Najświętszej Panienki. Krzak pozostał później jeszcze przez kilka godzin ugięty w ten sam sposób, zanim powrócił do swej naturalnej pozycji. Tekst objawień www.fatima.pl

pochodzi

5

z

strony

internetowej


ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO W piątek, 11 lutego 2011 - w uroczystość Matki Bożej z Lourdes - po raz 19 obchodzony był Światowy Dzień Chorego. Przyświecało w tym roku mu hasło: „Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni” (1 P 2,24).

Papież Benedykt XVI w orędziu na tegoroczny, XIX Światowy Dzień Chorego, pisze między innymi: Noszę jeszcze w sercu moment, kiedy to podczas wizyty duszpasterskiej w Turynie, zatopiony w modlitwie zatrzymałem się przed Świętym Całunem. Wpatrywałem się w cierpiące Oblicze, które zaprasza do kontemplacji Tego, który wziął na siebie ludzkie cierpienie wszystkich czasów i miejsc, w tym nasze cierpienia, nasze trudności, nasze grzechy. Iluż wiernych w ciągu wieków przeszło przed tym Świętym Płótnem, które okrywało ciało 6


ukrzyżowanego Człowieka, jak to dokładnie opisuje ewangeliczny przekaz męki i śmierci Jezusa! Kontemplacja Całunu jest zaproszeniem do refleksji nad tym, o czym pisze święty Piotr: „Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni” (1 P 2,24). Syn Boży cierpiał i umarł, jednakże zmartwychwstał i właśnie dlatego Jego rany stały się znakiem naszego odkupienia, przebaczenia i pojednania z Ojcem; stają się one jednak również sprawdzianem wiary apostołów i naszej wiary: za każdym razem, kiedy Pan mówi o swojej męce i śmierci, oni nie rozumieją, odrzucają, sprzeciwiają się. Dla nich, tak jak dla nas, cierpienie pozostaje wciąż wielką tajemnicą, trudną do przyjęcia i udźwignięcia. Dwaj uczniowie z Emaus idą zasmuceni wydarzeniami, które miały miejsce w Jerozolimie; dopiero wówczas, gdy Zmartwychwstały idzie razem z nimi, otwierają się na nową rzeczywistość (por. Łk 24,13-31). Także apostołowi Tomaszowi przychodzi z trudem uwierzyć w odkupieńczą moc cierpienia: „Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę” (J 20,25). Jednak wobec Chrystusa, który pokazuje mu swoje rany, jego odpowiedź zamienia się we wzruszające wyznanie: „Pan mój i Bóg mój!” (J 20,28). To, co kiedyś było przeszkodą nie do pokonania, ponieważ było znakiem pozornej porażki Jezusa, stało się po spotkaniu ze Zmartwychwstałym dowodem zwycięskiej miłości: „Jedynie Bóg, który miłuje nas do tego stopnia, iż bierze na siebie nasze rany i nasze cierpienia, zwłaszcza niezawinione, godzien jest wiary”.

7


Drodzy chorzy i cierpiący, to właśnie poprzez rany Chrystusa możemy patrzeć oczyma nadziei na wszystko zło, które dotyka ludzkość. Zmartwychwstając, Chrystus Pan nie usunął ze świata cierpienia i zła, ale uzdrowił je u samych korzeni. Przemocy zła przeciwstawił wszechmoc miłości. Wskazał nam więc, że drogą do pokoju i radości jest miłość: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie” (J 13,34). Chrystus, zwycięzca śmierci, żyje pośród nas. Kiedy za świętym Tomaszem powtarzamy: „Pan mój i Bóg mój!”, naśladujemy naszego Mistrza w gotowości oddania życia za naszych braci (por. 1 J 3,16), stając się posłańcami radości, która nie lęka się bólu, radości Zmartwychwstania. Święty Bernard stwierdza: „Bóg nie może cierpieć, ale może współcierpieć”. Bóg, uosobiona Prawda i Miłość, zapragnął cierpieć dla nas i z nami; stał się człowiekiem, by móc współcierpieć z człowiekiem w sposób rzeczywisty w ciele i krwi. Stąd w każde cierpienie ludzkie wszedł Ktoś, kto je z nami dzieli i znosi; stąd w każdym cierpieniu jest odtąd obecne pocieszenie przez współcierpiącą miłość Boga, i tak wschodzi dla nas gwiazda nadziei. Kieruję do was, drodzy bracia i siostry, ponownie to przesłanie, abyście poprzez wasze cierpienie, życie i wiarę byli jego świadkami. Fragment orędzia Papieża Benedykta XVI

W Dniu Chorego w naszym kościele o godz. 15.00 została odprawiona Msza św. w intencji osób chorych i starszych. Na modlitwie przy Ołtarzu Chrystusa w Kaplicy 8


Matki Bożej zgromadziła się grupa około 100 wiernych. Po Mszy św. kapłani zgromadzonym wiernym udzielili Sakramentu Namaszczenia Chorych, który jak naucz Kościół umacnia człowieka w dźwigania cierpienia jak również może przynieść łaskę uzdrowienia duszy lub ciała. Dzień wcześniej, to jest w czwartek, kapłanie udzielili sakramentu namaszczenia chorym przebywającym w Szpitalu jarocińskim, natomiast w sobotę 12 lutego księża odwiedzili z posługą sakramentalną, około osiemdziesiąt osób chorych i starszych mieszkających na terenie naszej Parafii.

Zdjęcie z Mszy św. sprawowanej w Dniu Chorego w Naszej Parafii. Opracował ks. Krzysztof

9


Św. Michał Archanioł Patron niezliczonej ilości państw i miast, szermierzy, rytowników, radiologów, żołnierzy oraz tak jak św. Benedykt - dobrej śmierci. Św. Michał jest kłopotliwą postacią, bowiem jego istnienie opiera się głównie na wierze. Zresztą, tak jak i również większości świętych z zamierzchłych czasów. Sprawie istnienia św. Michała dodaje pikanterii fakt, że jest on Archaniołem, jednym z siedmiu aniołów wyższego rzędu i trzeba samemu odpowiedzieć sobie na pytanie: wierzyć, czy nie? Dla chrześcijanina winno to być pytanie retoryczne… Samo imię Michał oznacza z hebrajskiego tyle co „któż jak Bóg”. Wedle tradycji geneza nazwania tegoż Archanioła Michałem mówi o zbuntowaniu i upadku jednego z aniołów, Samaela. Michał miał wtedy krzyknąć „Któż jak Bóg!” i od tej chwili zaczęto go tak nazywać. Michał w najstarszych księgach apokryficznych występuje jako druga osoba po Bogu, nazywany księciem aniołów, jednym z najpotężniejszych duchów, obdarzony zaufaniem i kluczami do

10


Raju, anioł sprawiedliwości, ładu, łaski, miłosierdzia, zmiłowania Bożego. Stary Testament nazywa Michała Archanioła jednym z najpotężniejszych duchów niebieskich, Wodzem Izraela, który towarzyszy i wspiera owy lud. W Nowym Testamencie w liście św. Judy Tadeusza (prawdopodobnie kuzyn Jezusa Chrystusa) o Michale Archaniele mówi się jako walczącym z Szatanem o ciało Mojżesza, św. Jan w swojej Apokalipsie opisał go jako pogromcę Smoka (Szatana). Św. Michał Archanioł jest wybitnie enigmatyczną postacią, i zdecydowanie więcej o nim nie wiemy niźli wiemy. Jawi nam się jako ktoś naprawdę potężny, w ścisłej czołówce z Bogiem, Jezusem i Duchem Świętym. Prawdziwy bohater, który niezmiennie walczy po stronie dobra, a w wojnie ostatecznej u końca świata poprowadzi narody i mężnie stawi czoła Szatanowi. Kult św. Michała istnieje od zarania chrześcijaństwa, a sam archanioł nie pozwalał o sobie zapomnieć pojawiając się od czasu do czasu, a w miejscach jego objawień powstawały zwyczajowo sanktuaria. W samej Polsce jest ponad 300 świątyń, którym patronuje, a aż 222 miejscowości noszą nazwę ku jego pamięci. W ikonografii św. Michał przedstawiany jest w tunice i paliuszu, w szacie władcy, bądź jako rycerz w zbroi, zawsze z anielskimi skrzydłami, zazwyczaj białymi, lecz czasami pawimi. Często ukazywany w momencie pokonywania Szatana, bądź Smoka w trakcie spychania go do czeluści. Jego atrybuty to: krzyż, laska, miecz, włócznia, waga (którą waży dobre i złe uczynki) oraz Szatan (Smok). Łukasz

11


Mimo, że wciąż trwa wyjątkowo w tym roku długi karnawał, a liturgia poprzez zielony kolor szat wskazuje na okres zwykły, warto już dziś pomyśleć o nadchodzącym okresie Wielkiego Postu. 9 marca w Środę Popielcową rozpoczniemy czas nawrócenia i pokuty, czas przygotowania do Świąt Wielkanocnych. Warto zadać sobie pytanie: jak ja przeżyję ten czas? Jakie postaram się podjąć wyrzeczenia, które będą wyrazem mojego wysiłku włożonego w pracę nad sobą? Czy jestem gotowy podjąć trud pokonywania własnych wad, aby dążyć do duchowego wzrostu, który pomoże bardziej świadomie przeżyć Święta Wielkanocne? To kolejny Wielki Post w naszym życiu i kolejne zaproszenie do tego, aby zagłębić się w Mękę i Śmierć Chrystusa. Ona jest najważniejszym wydarzeniem w dziejach ludzkości. Bez niej nie byłoby zmartwychwstania. To my potrzebujemy tych czterdziestu dni, aby zatrzymać się na chwilę i zamyślić nad tajemnicą miłości, która zaprowadziła Chrystusa aż na krzyż. On nie zawahał się ponieść największej ofiary, ofiary ze swego życia, za tych, których do końca umiłował. To, co wydarzyło się dwa tysiące lat temu na Golgocie, nie jest dziś tylko wspomnieniem historycznym, ale dla każdego chrześcijanina jest wciąż na nowo przeżywaną rzeczywistością – rzeczywistością, która dokonuje się, w sposób bezkrwawy w każdej Eucharystii. Chrystus podczas swej bolesnej Męki dokonuje przejścia ze śmierci do życia. On oddał swe życie byśmy my zachowali swoje. We wszystkie te najgłębsze tajemnice naszej wiary wchodzimy ponownie przez przeżywanie liturgii Wielkiego Postu, nabożeństw Gorzkich Żalów oraz Drogi Krzyżowej. To właśnie na ścieżce Męki Chrystusa możemy zbliżyć się do centrum misterium Odkupienia.

12


Wyrazem wysiłku, jaki możemy podjąć w pracy nad sobą jest umartwienie. Ale po co się umartwiać? Po co jeszcze bardziej komplikować sobie życie? Otóż umartwienie jest środkiem duchowego wzrostu. Poprzez umartwienie oczyszczamy nasze serce od przywiązania do rzeczy ziemskich

po to, by zrobić w nim miejsce na Bożą miłość. Umartwienie jest uczestnictwem w cierpieniu Chrystusa, w Jego odkupieniu przez krzyż. Podjęcie pokuty, szczególnie w Wielkim Poście, jest wypełnieniem słów Zbawiciela „Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien” (Mt 10, 38). Chciejmy zatem przyjąć to wezwanie do pokuty, do przemiany życia bo dzięki temu możemy kochać taką miłością jaką On nas ukochał, gotową poświęcić nawet życie. Magdalena

13


Godziny Mszy św. w naszym kościele Niedziele Godz. 6.45 Godz. 8.00 Godz. 9.30 Godz. 11.00 Godz. 12.15 Godz. 17.30

Dni powszednie od poniedziałku do piątku: Godz. 6.30 Godz. 7.00 Godz. 7.30 Godz. 17.30

Soboty: Godz. 6.30 Godz. 7.30 Godz. 17.30

Kalendarium marzec 2011 02.03 środa - O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. zbiorowa. 03.03 czwartek – Katecheza parafialna dla klas II ponadgimnazjalnych o godz. 19.00. (Grupa Ks. Karola). 04.03 piątek – Pierwszy piątek miesiąca, spowiedź św. rano na Mszach św. o godz. 6.30, 7.00 i 7.30. Po południu spowiedź św. Od godz.15.30 i na Mszach św. o godz. 16.00 i 17.30. 05.03 sobota – Pierwsza sobota miesiąca, Msza św. o godz. 7.30, a po niej adoracja Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo do Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny. Od godziny 9.00 odwiedziny chorych z posługą sakramentalną. 06.03 niedziela – IX Niedziela Okresu Zwykłego. 08.03 wtorek – Międzynarodowy Dzień Kobiet. 09.03 środa – Środa Popielcowa – rozpoczyna się okres Wielkiego Postu. Msze św. o godz. 6.45, 8.00, 9.30, 12.15, 16.00 i 17.30. Na każdej Mszy św. obrzęd posypania głów popiołem. W tym dniu obowiązuję post ścisły i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.

14


11.03 piątek – Nabożeństwo Drogi Krzyżowej. O godz. 17.00 dla dzieci, o godz. 18.00 dla dorosłych. 13.03 niedziela – I Niedziela Wielkiego Postu. Msza św. dla dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii św. oraz ich rodziców o godz. 15.30 w kaplicy Matki Bożej. O godz. 16.45 Nabożeństwo Pasyjne Gorzkich Żali. 16.03 środa – O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. wieczorna. 18.03 piątek – Nabożeństwo Drogi Krzyżowej. O godz. 17.00 dla dzieci, o godz. 18.00 dla dorosłych. 19.03 sobota - Uroczystość Św. Józefa Oblubieńca NMP. 20.03 niedziela – II Niedziela Wielkiego Postu. Przypada III niedziela miesiąca, ofiary przeznaczone na prace remontowe w naszym kościele. O godz. 16.45 Nabożeństwo Pasyjne Gorzkich Żali. 23.03 środa – O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. wieczorna. 24.03 czwartek – Katecheza parafialna dla klas I ponadgimnazjalnych o godz. 19.00. (Grupa Ks. Krzysztofa). 25.03 piątek – Uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Nabożeństwo Drogi Krzyżowej. O godz. 17.00 dla dzieci, o godz. 18.00 dla dorosłych. 27.03. niedziela – III Niedziela Wielkiego Postu. O godz. 16.45 Nabożeństwo Pasyjne Gorzkich Żali. 29.03. wtorek – Msza św. o godz. 17.30 w intencji zmarłych wspominanych w wymieniankach niedzielnych. 30.03. środa – O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. wieczorna.

15


AKTUALNOŚCI

PARAFIALNE

Sakrament Chrztu Świętego przyjęli: o

Weronika Maja Waszkiewicz

o

Wiktoria Julia Waszkiewicz

Do domu Ojca z naszej wspólnoty odeszli: o Kazimiera Kuropka - lat 86 o Gertruda Maria Jacalska - lat 79 o Henryk Makowiecki - lat 59 o Edward Stefan Kowalewski - lat 90 o Piotr Grzegórz - lat 77

Redaktor naczelny: ks. Krzysztof Duchnowski Redakcja: Małgorzata Piestrzyńska, Magdalena Jańczak, Łukasz Przybylski, Michał Piestrzyński Skład: Michał Piestrzyński Druk: Drukarnia CZECHAK E- mail do redakcji: gazetkaCHK@poczta.wiara.pl

Strona parafii: www.chrystuskrol.org.pl 16

CHK nr 26  

"Chrystus Krol" nr 26 - Gazetka Parafii p.w. Chrystusa Krola w Jarocinie

Advertisement