Page 1

Nr 12 (24)

grudzień 2010 r.


przeżywamy piękny czas świąt Bożego Narodzenia. On zawsze urzeka nas swoją magią, swoistą atmosferą, która sprawia, że mimo mroźnej pory roku serca wypełnione są ciepłem, serdecznością i życzliwością. Kiedy gromadzimy się przy stole wigilijnym, łamiemy się opłatkiem, składamy sobie życzenia, po wieczerzy obdarowujemy się prezentami i śpiewamy kolędy. Ten świąteczny czas sprzyja spotkaniom z rodziną, przyjaciółmi, znajomymi. Ten ludzki wymiar obchodzenia Świąt jest bardzo ważny, ale to przede wszystkim narodziny Boga. Narodziny w stajni, gdzie nie było ani ciepło, ani przyjemnie. Dla przychodzącego na świat Zbawiciela zabrakło miejsca w gospodzie. Aby przyjść na ziemię sam Bóg musiał pogodzić się z brakiem wygody i po ludzku rozumianego komfortu. Musiał znosić wszelkie niewygody, jakie niósł za sobą pobyt w stajni między zwierzętami. Dziś, kiedy Internet pełen jest ofert spędzenia świąt w luksusowych hotelach i kurortach, pełen propozycji bożonarodzeniowych życzeń, prezentów czy ozdób choinkowych trzeba nam zamyślenia nad boskim wymiarem przeżywanych Świąt. Aby się narodzić, Chrystus nie potrzebował wystrojonej choinki, pełnej lodówki czy drogich prezentów. Wystarczyła miłość, miłość Matki i opiekuńcze spojrzenie Józefa. I to jest właśnie najpiękniejszy wymiar naszego świętowania: Syn Boży z miłości do nas przybrał postać dziecka, abyśmy my, stając się jak dzieci, mogli wejść do Królestwa Niebieskiego. Zatem wszystkim Parafianom w czasie tych Świąt życzymy doświadczenia wielkiej miłości płynącej z ubogiego żłóbka, aby nowonarodzony Zbawiciel obdarzał serca pokojem i radością!

w imieniu Redakcji Magdalena 2


Trzecie zjawienie się Anioła

Trzecie objawienie miało miejsce końcem lata i początkiem jesieni 1916 roku. Także i tym razem w grocie Cabeço. Potoczyło się ono, zgodnie z opisem siostry Łucji, w następujący sposób: Gdy tylko tam przyszliśmy, padliśmy na kolana i dotknąwszy czołami ziemi, poczęliśmy powtarzać słowa modlitwy Anioła: „O Mój Boże wierzę w Ciebie, wielbię Cię, ufam Tobie i kocham Cię etc.!” Nie pamiętam, ile razy powtórzyliśmy tę modlitwę, kiedy ujrzeliśmy błyszczące nad nami nieznane światło. Powstaliśmy, aby zobaczyć, co się dzieje, i ujrzeliśmy Anioła trzymającego kielich w lewej ręce, nad którym unosiła się hostia, z której spływały krople krwi do kielicha. Zostawiwszy kielich i hostię zawieszone w powietrzu, Anioł uklęknął z nami i trzykrotnie powtórzyliśmy z nim modlitwę: – Przenajświętsza Trójco, Ojcze, Synu, Duchu Święty, wielbię Cię z najgłębszą czcią i ofiaruję Ci najdroższe Ciało, Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa, obecnego we wszystkich tabernakulach świata, jako przebłaganie za zniewagi, świętokradztwa i zaniedbania, którymi jest On obrażany! Przez nieskończone zasługi Jego Najświętszego Serca 3


i Niepokalanego Serca Maryi błagam Cię o nawrócenie biednych grzeszników. Następnie powstając, wziął znowu w rękę kielich i hostię. Hostię podał mnie, a zawartość kielicha dał do wypicia Hiacyncie i Franciszkowi, jednocześnie mówiąc: – Przyjmijcie Ciało i pijcie Krew Jezusa Chrystusa straszliwie znieważanego przez niewdzięcznych ludzi. Wynagradzajcie zbrodnie ludzi i pocieszajcie waszego Boga. Potem znowu schylił się aż do ziemi, powtórzył wspólnie z nami trzy razy tę samą modlitwę: „Przenajświętsza Trójco... etc.” i zniknął. Natchnieni nadprzyrodzoną siłą, która nas ogarniała, naśladowaliśmy Anioła we wszystkim, to znaczy uklękliśmy czołobitnie jak on i powtarzaliśmy modlitwy, które on odmawiał. Siła obecności Boga była tak intensywna, że niemal zupełnie nas pochłaniała i unicestwiała. Wydawała się pozbawiać nas używania cielesnych zmysłów przez długi czas. W ciągu tych dni wykonywaliśmy nasze zewnętrzne czynności, jakbyśmy byli niesieni przez tę samą nadprzyrodzoną istotę, która nas do tego skłaniała. Spokój i szczęście, które odczuwaliśmy, były bardzo wielkie, ale tylko wewnętrzne, całkowicie skupiające duszę w Bogu. A również osłabienie fizyczne, które nas ogarnęło, było wielkie. Nie wiem, dlaczego objawienia Matki Bożej wywołały w nas zupełnie inne skutki. Ta sama wewnętrzna radość, ten sam spokój i to samo poczucie szczęścia, ale zamiast tego fizycznego osłabienia, pewna wzmożona ruchliwość. Zamiast tego unicestwienia w Bożej obecności, wielka radość. Zamiast trudności w mówieniu, pewien udzielający się entuzjazm. Lecz pomimo tych uczuć odczuwałam natchnienie, aby milczeć, zwłaszcza o niektórych rzeczach. Podczas przesłuchań czułam wewnętrzne natchnienie, które mi wskazywało odpowiedzi, aby nie odbiegając od prawdy, nie ujawniać tego, co wtenczas powinnam była ukryć.

4


Objawienia Anioła w roku 1916 poprzedzone były trzema innymi wizjami. W okresie między kwietniem a październikiem 1915 roku, Łucja wraz z trzema innymi dziewczynkami, Marią Rosą Matias, Teresą Matias i Marią Justiną, ujrzały, z tego samego wzgórza Cabeço, ponad lasem znajdującym się w dolinie, zawieszony w powietrzu jakiś obłok bielszy od śniegu, przezroczysty, w kształcie ludzkiej postaci. Była to postać, jakby ze śniegu, którą promienie słoneczne czyniły nieco przezroczystą. Jest to opis samej siostry Łucji.

Teks objawień pochodzi ze strony www.fatima.pl

5


Zakończenie katechezy parafialnej W III Niedzielę Adwentu, zwaną Niedzielą Radości przeżywaliśmy w Naszej wspólnocie uroczyste zakończenie katechezy parafialnej. Na Mszy Świętej o godz. 12.15 zgromadziła się ponad 20 osobowa grupa młodzieży klas III ponadgimnazjalnych wraz z rodzicami. Po Mszy Świętej nastąpiło wręczenie indeksów potwierdzających ukończenie katechezy. W roku 2008 młodzież ta przyjęła sakrament bierzmowania. Po tym wydarzeniu grupa spotykała się w każdy trzeci czwartek miesiąca na katechezie. Odpowiedzialnym za katechezę był ks. Karol Płóciennik. Warto nadmienić, że katecheza parafialna młodzieży jest jednocześnie wymaganym przez Radę ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Polski i prawodawstwo diecezjalne (por. I Synod Diecezji Kaliskiej, Statut163, Aneks 15) przygotowaniem bliższym do zawarcia Sakramentu Małżeństwa. Ks. Karol

6


Wigilia- słowo to pochodzi z języka łacińskiego i oznacza czuwanie. Wigilijna wieczerza od zawsze rozpoczynała się wraz z pojawieniem się na niebie pierwszej gwiazdy. Po odmówieni modlitwy i podzieleniu się opłatkiem zasiadano do stołu, by spożyć potrawy przyrządzone z płodów ziemi i drów lasu. Rodzaj i ilość potraw zależały od lokalnych tradycji i zasobności gospodarzy. Ubożsi przygotowywali od 5 do 7 potraw, natomiast zamożniejsi od 7 do 12. Najczęściej był to barszcz, kapusta niemaszczona suszone grzyby, kluski z makiem, świeże ryby, suszone owoce, placek z białej mąki, groch, kluski z miodem, śliwy z kaszą, suszona rzepa, polewka migdałowa zupa piwna, siemienicha (plewka z siemienia lnianego), kiszony żur, kasza jaglana, gołąbki z kapusty nadziewane kaszą gryczaną, kutia i inne lokalne potrawy. Zwyczajem, który zachował się do dziś było pozostawienie wolnego miejsca przy stole, dla kogoś, kto niespodziewanie mógłby przyjść w ten wieczór. Puste miejsce zostawiano tez dla tych, którzy odeszli z rodziny, za bliskich, z którymi łączono się duchowo, za których się modlono. Wierzono, że w ten szczególny dzień dusze zmarłych odwiedzają świat żywych, dlatego też odkładano dla nich łyżkę z każdej strawy i zostawiano na noc na stole. Elementem nieodłącznym wigilijnej wieczerzy jest opłatek i ma on w tradycji polskiej szczególne znaczenie. W czasach trudnych dla naszego narodu, był on symbolem jedności i pragnieniem zjednoczenia z bliskimi choćby na odległość. Zabierali go ze sobą polityczni 7


uchodźcy po narodowych powstaniach, zesłani na daleki syberyjski step, czy żołnierze walczący na frontach całego świata wracający w ten szczególny wieczór myślami do kraju, do swych rodzin, do osób bliskich. Trudno tez sobie wyobrazić święta Bożego Narodzenia bez choinki – symbolicznego zielonego drzewka, które w każdy dom wnosi radość i nadzieję. Choinka pojawiła się u nas najpierw w domach warszawskiego mieszczaństwa, potem trafiła do salonów magnackich, by w połowie XIX w. Zawędrować do szlacheckich domów i dworów. Na wsi zadomowiła się dopiero w okresie międzywojennym i powojennym i ubierana była bardzo skromnie. Zawieszano na niej własnoręcznie wykonane ozdoby, jabłka, orzechy i pierniki. Dzisiejsza choinka straciła wiele z dawnego uroku, często nie pachnie lasem, lecz plastikiem. Jakiekolwiek by nie było to nasze świąteczne drzewko, to dla każdego z nas ma ono szczególne znaczenie, w tę jedyną i niepowtarzalną noc ma ono moc otwierania naszych serc ku drugim, składania im prezentów i życzeń jak tego chce tradycja.

Małgorzata

8


Św. Natalia z Nikodemii Natalia znaczy tyle, co „narodzona w dniu narodzin Pańskich” (łac. Dies Natalis Domini), czyli pierwotnie nadawano to imię dziewczętom urodzonym w Boże Narodzenie. Św. Natalia z Nikodemii (tereny dzisiejszej Turcji) nie jest jedyną świętą dzierżącą owe imię; istnieje jeszcze św. Natalia z Toledo oraz bł. Natalia Tałasiewicz. W tym artykule zajmę się tą, która żyła najpóźniej naszych czasów, w ok. III wieku, czyli najprawdopodobniej za panowania cesarza Maksymiana (adoptowanego przez cesarza Dioklecjana). Wedle kalendarza martyrologicznego św. Hieronima (Martyrologium Hieronymianum) z piątego wieku opracowanego na podstawie wcześniejszych pism, święta Natalia miała być żoną św. Hadriana, byłego wodza rzymskiego, męczennika za wiarę. Gdy on sam został uwięziony, ona pozostała na wolności potajemnie wspomagając i pocieszając oraz umacniając w wierze uwięzionych, w szczególności własnego męża. 9


Opiekowała się nimi podtrzymując na duchu, aż do zgładzenia ich. Sama dożyła sędziwych lat, pozostając wdową o złotym sercu, która to pomagała nieustannie ubogim. Zmarła w Konstantynopolu, jednakże jej relikwie przewieziono do Rzymu, aby mogły spocząć obok relikwii jej męża. A było to w VII wieku. W 1110 roku relikwie świętej pary przeniesiono do klasztoru w Gheraerdsberghe (Belgia). Wspomnienie św. Natalii przypada na 1 grudnia. Idąc za przykładem Maryi, matki Jezusa, dzięki iście chrześcijańskiej postawie opieki i ofiarności, zasłużyła sobie na swoją świętość. W ikonografii często przedstawiana ze swoim mężem, św. Hadrianem. Łukasz

10


Plan kolędy w Parafii p.w. Chrystusa Króla w Jarocinie. Początek kolędy codziennie od godz. 15.00 w sobotę od godz. 10.00. I ksiądz: ul. Śródmiejska Wtorek 28 XII 2010

II ksiądz: ul. Wolności od nr 1 (nieparzyste) III ksiądz: ul. Wolności od nr 10 (parzyste) I ksiądz: ul. Wrocławska nr14, 16, 21, 23, 25

Środa 29 XII 2010

II ksiądz: ul. Wrocławska nr 24 – 52 (parzyste) III ksiądz: ul. Wrocławska nr 27 – 71 (nieparzyste) I ksiądz: ul. Hallera

Czwartek 30 XII 2010

II ksiądz: ul. Wrocławska nr 73 i nr 75 m. 36 – 40 III ksiądz: ul. Wrocławska nr 75 m. 1 -35 I ksiądz: ul. Wrocławska nr 77 m. 1 – 25

Poniedziałek 3 I 2011

II ksiądz: ul. Wrocławska nr 77 m. 26 – 50 III ksiądz: ul. Wrocławska blok nr 60 – 76 (parzyste) I ksiądz: ul. Szubianki od nr 1

Wtorek 4 I 2011

II ksiądz: ul. Węglowa nr 1 m. 1 – 32 III ksiądz: ul. Węglowa nr 2 – 22 i nr 1 m. 33 – 56 I ksiądz: ul. Dąbrowskiego 16

Środa 5 I 2011 Piątek 7 I 2011

II ksiądz: ul. Dąbrowskiego 1 – 19 III ksiądz: ul. Dąbrowskiego 2 – 22 I ksiądz: ul. Paderewskiego nar. 1 – 15, 14 i 16 II ksiądz: ul. Paderwskiego nr 2 – 12 I ksiądz: ul. Wrocławska nr 54 i 56

Sobota 8 I 2011

II ksiądz: ul. Wrocławska nr 58 i 58a III ksiądz: ul. Parowozownia

11


Plan kolędy w Parafii p.w. Chrystusa Króla w Jarocinie. Początek kolędy codziennie od godz. 15.00 w sobotę od godz. 10.00. I ksiądz: ul. Kościuszki nr 1 – 19 Poniedziałek II ksiądz: ul. Kościuszki nr 2 – 16 10 I 2011 III ksiądz: ul. Kościuszki nr 21 – 49 I ksiądz: ul. Kościuszki nr 18 – 28 Wtorek 11 I 2011

II ksiądz: ul. Kościuszki nr 51 – 57 III ksiądz: ul. Kościuszki nr 59 - 67

Środa 12 I 2011

I ksiądz: ul. Kościuszki nr 36 – I wejście i ul. Kościuszki nr 71 m. od nr 1 II ksiądz: ul. Kościuszki nr 36 – II wejście i ul. Kościuszki nr 71 m. od nr 40 III ksiądz: ul. Kościuszki nr 69, 73 I ksiądz: ul. Kościuszki 30

Czwartek 13 I 2011

II ksiądz: ul. Kościuszki 32 III ksiądz: ul. Kościuszki 34 I ksiądz: Os. Kościuszki nr 5 m. 1 – 30

Piątek 14 I 2011

II ksiądz: Os. Kościuszki nr 2 m. 1 – 25 i Os. Kościuszki nr 5 m. 31 – 40 III ksiądz: Os. Kościuszki nr 2 m. 26 – 50 i Os. Kościuszki nr 5 m. 41 – 50 I ksiądz: Os. Kościuszki nr 4

Sobota 15 I 2011

II ksiądz: Os. Kościuszki nr 1 m. 1 – 40 III ksiądz: Os. Kościuszki nr 1 m. 41 – 80

12


Plan kolędy w Parafii p.w. Chrystusa Króla w Jarocinie. Początek kolędy codziennie od godz. 15.00 w sobotę od godz. 10.00. I ksiądz: Os. Kościuszki nr 7 m. 1 – 30 Poniedziałek II ksiądz: Os. Kościuszki nr 6 m. 1 – 25 i Os. Kościuszki nr 7 m. 31 – 40 17 I 2011 III ksiądz: Os. Kościuszki nr 6 m. 26 – 50 i Os. Kościuszki nr 7 m. 41 – 50 I ksiądz: ul. Moniuszki nr 2 i od 1 – 27 Wtorek 18 I 2011

II ksiądz: ul. Moniuszki nr 2a – 22 III ksiądz: ul. Moniuszki nr 24 – 36 I ksiądz: ul. Moniuszki nr 38 m. 1 – 30

Środa 19 I 2011

II ksiądz: ul. Moniuszki nr 38 m. 31 – 60 III ksiądz: ul. Moniuszki nr 38 m. 61 – 90 I ksiądz: ul. Nowa nr 1 – 7 (nieparzyste

Czwartek 20 I 2011

II ksiądz: ul. Nowa nr 2 – 8 (parzyste) III ksiądz: ul. Moniuszki nr 29 – 43 I ksiądz: ul. Niepodległości nr 10a – 28 i ul. Cicha

Piątek 21 I 2011

II ksiądz: ul. Niepodległości nr 17 – 37 i ul. Chopina III ksiądz: ul. Sienkiewicza I ksiądz: ul. Poznańska nr 11 – 53 (nieparzyste)

Sobota 22 I 2011

II ksiądz: ul. Poznańska nr 12 – 32 i 71 – 57 III ksiądz: Marcinkowskiego

13


Plan kolędy w Parafii p.w. Chrystusa Króla w Jarocinie. Początek kolędy codziennie od godz. 15.00 w sobotę od godz. 10.00. I ksiądz: ul. Konopnickiej i ul. Staszica od nr 2 (parzyste) Poniedziałek II ksiądz: ul. Kopernika i ul. Staszica od nr 42 (parzyste) 24 I 2011 III ksiądz: ul. Staszica od nr 1 (nieparzyste) I ksiądz: ul. Matejki Wtorek 25 I 2011

II ksiądz: ul. Broniewskiego III ksiądz: ul. Jachowskiego I ksiądz: ul. Estkowskiego (od końca)

Środa 26 I 2011

II ksiądz: ul. Estkowskiego (od początku) III ksiądz: ul. Brzozowa, ul. Przemysłowa i ul. Zaciszna

Godziny Mszy św. w naszym kościele Niedziele Godz. 6.45 Godz. 8.00 Godz. 9.30 Godz. 11.00 Godz. 12.15 Godz. 17.30

Dni powszednie od poniedziałku do piątku: Godz. 6.30 Godz. 7.00 Godz. 7.30 Godz. 17.30

14

Soboty: Godz. 6.30 Godz. 7.30 Godz. 17.30


Kalendarium styczeń 2011 01.01 sobota – Nowy Rok. Uroczystość Św. Bożej Rodzicielki. Światowy Dzień Modlitw o Pokój. Msze św. o godz. 6.45, 8.00, 9.30, 11.00, 12.15 i 17.30. (Obowiązek uczestnictwa we Mszy św. święto nakazane). 02.01 niedziela – Druga niedziela po Narodzeniu Pańskim. 05.01 środa – O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. zbiorowa. 06.01 czwartek Uroczystość Objawienia Pańskiego. Trzech Króli. Msze św. o godz. 6.45, 8.00, 9.30, 16.00 i 17.30. (Obowiązek uczestnictwa we Mszy św. święto nakazane). 07.01 piątek – Pierwszy piątek miesiąca, spowiedź św. rano na Mszach św. o godz. 6.30, 7.00 i 7.30. Po południu spowiedź św. od godz. 15.00 i na Mszach św. o godz. 16.00 i 17.30. 09.01 niedziela – Niedziela Chrztu Pańskiego. Kończy się okres Narodzenia Pańskiego. W tradycji polskiej kolędy śpiewa się do Święta Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej). Msza św. dla dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii św. oraz ich rodziców o godz. 15.30 w kaplicy Matki Bożej. 10.01 poniedziałek – rozpoczyna się okres liturgiczny zwykły. 12.01 środa - O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. wieczorna. 16.01 niedziela – III niedziela miesiąca, ofiary przeznaczone na prace remontowe w naszym kościele. 19.01 środa - O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. wieczorna. 21.01 piątek – Dzień Babci. 22.01 sobota – Dzień Dziadka. 25.01 wtorek – Święto nawrócenia św. Pawła. Msza św. o godz. 17.30 w intencji zmarłych wspominanych w wymieniankach niedzielnych. 26.01 środa - O godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Msza św. wieczorna. 30.01 niedziela – IV niedziela zwykła 15


AKTUALNOŚCI

PARAFIALNE

Sakrament Chrztu Świętego przyjęli: o o o o o o o

Oskar Bandyk, Jakub Wojtkowiak, Bartosz Odorczyk, Łukasz Ruta, Julia Pietrzak, Mateusz Wencek, Lena Błaszkowska.

Do domu Ojca z naszej wspólnoty odeszli: o o o o o

Kazimierz Leśniewski - lat 87, Bronisława Pląskowska - lat 79, Jan Urbanowicz - lat 73, Marian Cincio - lat 78, Kazimierz Pater - lat 71.

Redaktor naczelny: ks. Krzysztof Duchnowski Redakcja: Małgorzata Piestrzyńska, Magdalena Jańczak, Łukasz Przybylski, Michał Piestrzyński Skład: Michał Piestrzyński Druk: Drukarnia CZECHAK E- mail do redakcji: gazetkaCHK@poczta.wiara.pl

Strona parafii: www.chrystuskrol.org.pl 16

CHK nr 24  

"Chrystus Krol" nr 24 - Gazetka Parafii p.w. Chrystusa Krola w Jarocinie

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you