Page 1

heel laag.

's Morgens waren de kerken stampvol. Mensen stonden tot buiten op de

Tans. Zestien personen in totaal. Ma bad de

rozenkrans voor.

stoep.

Maandag

'

.

ll

septem,ber Lies voelt zich goed. Tegen de middag kwam dokter Croughs kijken hoe het met haar gaat. Hij zei dat hij thuis geen hulp meer mag verIenen. Alle op bevallen staande vrouwen in de stad dienen verplicht door het Rode Kruis te worden opgenomen. In een bomvrije fiet senkelder bij de zusters Ursulinen aan de Grote Gracht, Daar is een kraamkamer ingericht. We vinden die kelder niet leuk maar nood breekt wetten. Tante Maj is op de hoogte gesteld. Duitsers roven maar door. Ik zag Moffen met acht koeien voorbij gaan, hun waqens met takken gecamoufleerd. De Àmerikanen blijven maar weg, Mensen verliezen hun geduld. Het duurt ook zo lang. Lo Willms heeft in een kastje een radio verborgen, We Iuisteren naar de Engelse zender, Ma en Lies mogen het niet weten. Beter van niet. De Duitsers zijn nog steeds in de stad. Hoorde dat de Àmerikanen in Eijsden zijn.

Dinsdag 12 september De gehele nacht aanhoudend schieten. § Cs dichterbij Ook mitrallleurvuur. Lies klaagde over pijn die alsmaar erger werd. Rond 7 uur ging ik naar de Cortenstraat om de dokter te waarschuwen. Hij beloofde direct naar de Grote Gracht te Qraan. Ook Lies brachten we er naar toe, Te voet vanaf de Brusselsestraat. Lies en ik voorop. Voetje voor voetje, Ze had voortdurend pijn. Achter ons Ma Willms en Tante Maj. Ze droegen de wieg met toebehoren. Bijna geen mens op straat.

We belden bij de Ursulinen aan. Niemand deed open, Eindelijk ginq de poort open. In de kelderruimte bleken al zo'n twintiqtal uitgetelde vrouwen te zijn, Er arriveerde een vrou\M uit St. Pieter, die na zeventien j aren huwelij k, voor het eerst bevalien moest. Ze zat op de bagagtedrager van een fiets en droeg een grote hoed. Later beviel ze met die hoed nog op haar hoofd. Ma en tante Maj moesten teïug naar huis, ze mochten niet blijven. In de kelder van de Ursulinen vonden de bevallingen plaats achter q rÍmen. De bedden stonden rij aan rij.

Rk-houten hospitaalbedden. In de fietsen-

i i i

bewaarplaats zélf stonden bewoonde en nog onbewoonde wiegen. Er waren moeders die bang waren dat de baby's verwisseld zouden worden. Toen Lies in al haar pijnen aan de

Woensdag 13 september Om elf uur ging ik naar Iries. Ze maakte het goed. Van het oorlogslawaai merkte ze niet veel. Rond drie uur in de middagwerd driemaal zeer kort achter elkaar luchtalarm gtegeven. -Erwas gezegd dat dit het teken zou zijn dat de bruggen over de Maas zouden worden opgeblazen. We hoorden drie hevige knallen. De bruggen iagen in de Maas, In

te Gmcht in

\,

w

de Gro-

MmtichL

Fom: Jules Daniëk

weerwil van weer luchtalarm gdngen we naar Lies. In de kelder van de Ursulinen zat men zonderwater, stroom en gas. Water voor bevallingen werd van buiten aangevoerd. Zeven pas geboren kinderen zouden tegelijk gedoopt worden. Het was overal donker. Slechts enkele olielampjes gaven een beetje licht. We gingen naar de kapel, samen met de zusters. De doopplechtigheid duurde meer dan een uur. Onze eerstgeborene ont-

Brusselse-, Tongerse- en Cannerweg trokken ze alsmaar door de stad. Honderden tanks, trucks en jeeps. We hoorden weer kanongebulder. Men zei dat bij Meerssen en Valkenburgi hevig werd gevochten. Lo en ik verhuisden de boel van de kelderweer naarbo-

ven. Het leed was geleden. Lies komt misschien morgen weer naar huis. De bedden in de kelder van de Ursulinen heeft men voor gewonde soldaten nodig.

ving de namen Gijsbertus Gerardus Maria; onze tweedeJohannes Sebastianus Maria.

Ik

gaf de pater die de plechtigheid verrichtte vijf vooroorlogse sigaren (met een blauw bandje). Hij was er zielsgelukkiq mee. Terug in de Brusselsestraat gingen we weer de kelder in, samen met de Tans'en. Iemand kwam vertellen dat Wijk bevrijd was. De vlaggen zouden er al hangen.

Donderdag 14 september De Amerikanen kwamen met bootjes en'kano's van watersportclubs de Maas over. Ze waren er écht. Eindelijk. Met Pie Pirson ging ik naar de verwoeste brugtgen kijken en ver-

uur werd Lies' eerste geboren. Om

Amerikaanse soldaten. Nooit zal ik dit moment vergeten. Overal is het feest. Er werd'n twintigrtal Moffen opgebracht. Ze haddenhun

men. De bevalling was goed verlopen. Niet veel later Iag Lies op haarhouten brits met de

handen in de nek, Iiepen langs mensen op het Vrijthof die zongen: Wir fahren gegen England. Een uitgelaten menigrte drong het Krinqhuis van de NSB binnen, wierp meubilair en grote foto's van Hitler en Mussert op straat. AIIes werd in brand gestoken. Opeens luid geschreeuw NSB-ers werden opgebracht. In hun omhoog gestoken handen een oranje-

die nog telefoon had. Zij zou naar de Brusselsestraat gaan om de familie op de hoogrte te stellen maar moest door beschietingen terugkeren. Rond twee uur kwam Ma poolshoogtte nemen. Ze was bang dat ik alsnog door de Duitsers zou worden opgepakt. Met Ma en tante Maj ging ik laat in de middag naar huis om een drópke te drinken. Feest ondanks alle ellende. Buren en bekenden kwamen feliciteren, We aten wat en gingen weer naar lries. Ma, Pa, Maj Netty, Lo en ik. Lies en de tweeIing maakten het goed. Tbrug thuis doken we de kelder in, samen met de gehele familie

september

de zusters Ursulinm

haar tweede, Die had hete en koude onderdompelingen nodig om op adem te ko-

tweeling in haar armen. Ik belde naar Maj

15

Nog steeds feest. Steeds meer Àmerikanen, bijna allen gemotoriseerd. Ongelofelijk. Via

mer ingeichE rte*enkelder vm

12.35

12.20

Vriidag

verpleegsters in de tot kraamhl-

maak je geen zorgen, Die zijn morgen hier...".

Om

de bouten voor lries wilde inpakken, waren weg. Prooi van katten. Zonder bouten ging ik naar Lies. Bedden en wiegen waren met oranje versierd. 's Avonds vroeg naar bed in de kelder. Doodop van alie emoties.

ze

September 44. Moeders, baby

volgens op bezoek bij Lies. Toen we weer op straat kwamen, hing overal oranje en roodwit-blauw. Op het Vrijthof ontmoeten we Jef Si. mons. Met ons drieën zagen we de eerste

doktervroeghoelanghetnogzouduren, ant woordde die: "De Amerikanen? Ach kind,

en gekregen. Twee dikke batsen waren voor Lies. Ze lagen in een pan in de keuken. Blijkbaar heeft de deur opengrestaan want toen ik

bloem. En eentje met een radiotoestel op z'n hoofd. Later werden ook vrouwen opgrebracht, met het hakenkruÍs op het voorhoofd. Ze werden kaal geschoren. Toen ik thuis kwam was het ook daar feest. Familie, buren en klanten zaten bij Pa aan de oude klare. De dag tevoren hadden we van Pie twee konijn-

Zondag lZ september Rond één uur stopte eenwagenvan het Rode Kruis voor de deur. Er stonden vijf brancards in. Op elke brancard een vrouwmet een kind in de arm. Vier brancards werden uitgeladen en op straat neergezet. Toen kwam die met Lies, met twee kinderen in de armen. Zij was weer thuis. De laatste mis in de St. Lambeduskerk was net uit. Vele mensen bleven staan en kekentoe. Rond negen uur's avonds vlogen Duitse vliegtuigen over de stad. De lucht was plots vol vuur. We droegren Lies vlugtvan boven naar de kelder. Halverweqe de trap stagneerde het vervoer, Opeens een verschrikkelijke klap. Het werd aardedonker en op de trap viel veel glas. AÍkomstig van een door de

luchtdruk gespronqen dakraam en etalagteruit. Ook de stroom was uitqevallen. Later bleek dat de Beijart door bommen \,l/as getroffen. Lies was hevig geschrokken, Voor de eerste maal zaten we samen in de kelder. Met twee brullende zonen. We bleven de gehele nacht in de kelder. Dinsdag

19

septem,ber

Lies was voor het eerst 'n uurtje op. Plotseling

gejuich op straat. We qingen vlug kÍjken en zagen nog net Prins Bernhard voorbij gaan. Hij was met een klein vliegtuigde bij de Bilser-

baan geland en ging naar het stadhuis,

lfloensdag 20 septem,ber Telkens weer luchtalarm. Telkens weer met het reismandje naar de kelder. In het mandje de twee, kop aan kont. Ze sliepen keer op keer rustig door.

Profile for webbie Tan

dagboeknotities Maastricht 1944  

deel 2

dagboeknotities Maastricht 1944  

deel 2

Advertisement