Issuu on Google+


บรูไน (Brunei) หรือชือ่ ทางการคือ รัฐบรูไนดารุสซาราม (State of Brunei Darussalam) (มาเลย์ : Negara Brunei Darussalam) เป็นประเทศทีต่ งั้ อยูบ่ นเกาะบอร์เนียวในภูมภิ าค เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชายฝั่งทางด้านเหนือจรดทะเลจีนใต้ พรมแดนทางบกที่เหลือจากนั้นถูกล้อมรอบด้วย รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย วิถีชีวิต ประชากรส่วนใหญ่เป็นเชื้อชาติมาลายู ที่เหลือเป็นจีน และดยัก ชนเผ่าพื้นเมืองดั้งเดิมของเกาะบอร์เนียว มีวิถีชีวิต และวัฒนธรรมต่างๆ ตามหลักศาสนาอิสลาม ภาษา ภาษาทีใ่ ช้ทางราชการ คือภาษามาเลย์ และภาษาอังกฤษ การแต่งกาย สตรีชาวบรูไนจะแต่งกายมิดชิด นุง่ กระโปรงยาว เสือ้ แขนยาว และมีผ้าโพกศรีษะ

ประเทศบรูไน

อาหาร อาหารก็เหมือนประเทศมุสลิมประเทศอืน่ คือไม่รบั ประทาน เนือ้ หมูและถือเป็นกฎทีป่ ฏิบตั กิ นั อย่างเคร่งครัดในการห้ามดืม่ สุรา


กัมพูชา (Cambodia) หรือชือ่ ทางการคือ ราชอาณาจักร กัมพูชา (Kingdom of Cambodia) เป็นประเทศในภูมิภาค เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนทางทิศใต้จรดกับอ่าวไทย ทางทิศตะวันตกติดกับประเทศไทย ทางทิศเหนือติดกับประเทศไทย และลาว ทางทิศตะวันออกติดกับประเทศเวียดนาม กัมพูชามีประวัติเก่าแก่ยาวนานตั้งแต่สมัยอารยธรรม อันรุ่งเรืองของอาณาจักรขอม ประชากรกัมพูชาเป็นชาวเขมร ที่เหลือเป็นชาวจีนและชาวเวียดนาม ชาวเขมร (ขอม) เป็นประเทศทีม่ ศี าสนาพราหมณ์เข้ามามีอทิ ธิพลพร้อมๆ กับความเชือ่ จนก่อให้เกิดขนบธรรมเนียมประเพณี โบราณสถาน โบราณวัตถุที่เชื่อในเทพเจ้า ทำ�ให้การเชื่อถือโชคลางเข้ามา เกียวข้องด้วยในพระพุทธศาสนา และขยายสูป่ ระเทศในภูมภิ าค เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภาษา กัมพูชา มีภาษาพูดและภาษาเขียนเป็นของตนเอง จัดว่า เป็นภาษาโบราณภาษาหนึ่ง และมีอิทธิพลต่อภาษาไทยเป็น อย่างมาก เช่นคำ�ราชาศัพท์ของไทยเรามาจากภาษาเขมร นอกจากนี้ยังใช้ภาษาฝรั่งเศสควบคู่เป็นภาษาประจำ�ชาติ

ประเทศกัมพูชา การแต่งกาย กายแต่งกายมีชื่อเสียงในเรื่องผ้าไหมและผ้าฝ้าย โดยจะนำ� มาพันรอบเอวและมีจีบที่ขา โดยทั่วไปจะใส่เสื้อม่อฮ่อม หรือเสื้อ กุยเฮง นุ่งกางเกงแพร สำ�หรับชุดแต่งกายประจำ�ชาติคอื ผูช้ ายนุง่ โจงกระเบนใส่เสือ้ คอปิด กระดุม 5 เม็ด ผู้หญิงนุ่งผ้าถุงที่เรียกว่าผ้าซัมปอตและผ้า ปูมเนื้อมัน สีเข้มสด ซิ่นมีเชิง อาหาร อาหารกัมพูชานิยมกินปลาเป็นอาหารหลัก ปลาที่จับได้จะ นำ�มาทำ�ปลาร้าคล้ายทางภาคอีสานของประเทศไทย เรียกว่าฮก กัมพูชามีขนมจีนน้�ำ ยาเป็นอาหารประจำ�ชาติ และมีแกงซัมลอ-มจูล หรือแกงเปรี้ยว


ประเทศอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย (Indonesia) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐ อินโดนีเซีย (Republic of Indonesia) เป็นหมูเ่ กาะทีใ่ หญ่ทสี่ ดุ ในโลก ตัง้ อยูร่ ะหว่างคาบสมุทรเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และทวีปออสเตเรีย และระหว่างมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก มีพรมแดนติดกับ ประเทศมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียว (อินโดนีเซีย : กาลิมันตัน) ประเทศปาปัวนิวกินี (อินโดนีเซีย : อิเรียน) และประเทศติมอร์ ตะวันออกบนเกาะติมอร์ วิถีชีวิต อินโดนีเซียประกอบด้วยหมู่เกาะ และมีความหลากหลาย ทางด้านวัฒนธรรมและเชื้อชาติ ได้แก่ชาวฮินดู ชาวพุทธ และชาว อิสลาม โดยยึดการดำ�เนินตามหลักศาสนาที่ตนนับถือ อินโดนีเซียมีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำ�ชาติ โดยศาสนา อิสลาม 87% ศาสนาคริสต์ 9.5% ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู 1.8% ศาสนาพุทธ 1.3%

ภาษา ชาวอินโดนีเยมีภาษาทีใ่ ช้เป็นทางการมีรากฐานมาจากภาษา มาลายู เรียกว่า ภาษาบาฮาซาอินโดนีเซีย (Bahasa Indonesia) การแต่งกาย ชุดประจำ�ชาติของหญิงชาวอินโดนีเซียจะนุ่งเดนซึ่งเป็นผ้า จีบชายไว้ด้านหน้าให้สูงเหนือพื้น และสวมใส่ดามายา หรือเสื้อ แขนยาวพอดีตัว สำ�หรับหญิงชาวสุมาตราสวมบัดยูกรู งุ คือเสือ้ ชนิดหนึง่ ค่อนข้าง หลวมและมีความยาวเกือบถึงเข่า และยังมีผา้ พาดไว้ดา้ นหนึง่ ด้วย ผู้ชายชาวอินโดนีเซียสวมหมวกสีดำ�ที่เรียกว่าพิทจิ (Pitji) นิยมเนื้อผ้าลินิน ซึ่งทำ�าจากต้นป่านชนิดหนึ่งสำ�หรับกรรมวิธี ในการทำ�ลวดลายจะเขียนลายแล้วนำ�ไปย้อมสีซึ่งเรียกว่า บาติก และการนุ่งโสร่งเรียกว่าปาเต๊ะ อาหาร อาหารมีความหลากหลายตามเชื้อชาติและเผ่าพันธุ์ที่อยู่ อาศัยในอินโดนีเซีย อาหารทีเ่ ป็นทีร่ จู้ กั คือ บัคมีโกเรง (บะหมีผ่ ดั ) , เซลบัล (น้ำ�พริก) , เคอตูปัด (ข้าวต้มมัดอินโดนีเซีย) จะห่อด้วย ใบมะพร้าว , สะเต๊ะ เป็นอาหารทีน่ ยิ มกินกันทุกครัวเรือนโดยเฉพาะ น้ำ�จิ้มถั่วลิสงและอาจาดเป็นของคู่กัน


ประเทศลาว ประเทศลาว หรื อ ชื่ อ อย่ า งทางการ คื อ สาธารณรั ฐ ประชาธิปไตยประชาชนลาว (Lao People’s Democratic Republic) เป็นประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีพื้นที่ 236,800 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีพรมแดน ติดจีนและพม่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดต่อกับเวียดนามทาง ทิศตะวันออกติดต่อกับกัมพูชาทางทิศใต้ และติดต่อกับประเทศไทย ทางทิศตะวันตก ชาวลาวเป็นกลุ่มชนที่รักอิสระ กล้าหาญ ซื่อสัตย์ รักความ สงบ มีเสรีภาพในการเลือกคุ่ครอง มีประเพณีแอ่วสาว เป็นการที่ หนุ่มสาวมีโอกาสไดทำ�ความรู้จักกัน ภาษา ภาษาประจำ�ชาติคือ ภาษาลาวมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษา ไทยในภาคอีสานของไทย นอกจากนี้คนลาวบางส่วนยังสามารถ ใช้ภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศสได้ดี สำ�หรับประชาชนชาวลาวทางตอนเหนือของประเทศสำ�เนียง

การพูดและความหมายของคำ�บางคำ�คล้ายกับภาษาพื้นเมืองใน จังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย และเลย ทางตอนเหนือของประเทศไทย การแต่งกาย ประชากรส่วนใหญ่นิยมนุ่งผ้าซิ่น ซึ่งเป็นผ้าฝ้ายและผ้าไหม การทำ�ลวดลายบนผืนผ้าก็ใชวิธีการทอสลับเส้นด้ายเป็นลวดลาย ต่างๆ ห่มสไบเฉียง สวมเสื้อแขนกระบอกและนิยมเกล้าผม อาหาร อาหารของชาวลาวมีลกั ษณะคล้ายคลึงกับไทย อาหารทีเ่ ป็น เอกลัษณ์คือ แจ่วบ่อง หรือน้ำ�พริกลาว

ประเทศลาว


ประเทศมาเลเซีย ประเทศมาเลเซีย (Malaysia) เป็นประเทศในภูมิภาคเอเชีย ตะวันออกเฉียงใต้ซงึ่ แบ่งเป็น 2 ส่วน โดยมีทะเลจีนใต้กนั้ ส่วนแรก คือ คาบสมุทรมลายู มีพรมแดนทิศเหนือติดประเทศไทย และทิศใต้ ติดกับสิงค์โปร์ ส่วนที่สองคือ ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว มี พรมแดนทิศใต้ติดกับประเทศอินโดนีเซีย และมีพรมแดนล้อมรอบ ประเทศบรูไน มาเลเซียเป็นสมาชิกก่อตัง้ ของกลุม่ ประเทศอาเซียน มาเลซียมีสภาพคล้ายคลึงกับประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งเป็น หมู่เกาะ อิทธิพลของศาสนาอิสลามได้แพร่เข้ามาในแหลมมาลายู ประชากรนับถือศาสนาอิสลาม 55% นับถือศาสนาพุทธ 25% นับถือศาสนาคริสต์ 13% นับถือศาสนาฮินดู 7% และลัทะศาสานา พื้นเมือง 4% มาเลเซียบัญญัตใิ นรัฐธรรมนูญให้ศาสนาอิสลามเป็นศาสนา ประจำ�ชาติ ผูท้ นี่ บั ถือศาสนาอิสลามจะมีสทิ ธิพเิ ศษ คือ ได้รบั เงินอุดหนุน ทางด้านการศึกษา สาธารณะสุข การคลอดบุตร งานแต่งงานและ งานศพ ตามนโยบาย “ภูมบิ ตุ ร” มีการผสมผสานระหว่างหลายกลุม่

ชนพื้นเมืองเจ้าของประเทศ คือ ชาวมาลายู นอกจากนี้ยังมี ชาวอินเดีย ชาวเผ่าพื้นเมืองอะบอริจินส์ ภาษา ภาษาประจำ�ชาติคือ ภาษามาลายู ส่วนภาษาอังกฤษเป็น ภาษาที่ใช้ติดต่อด้านธุรกิจและเป็นภาษราชการ นอกจากนั้นยังมี ภาษาจีน ภาษาทมิฬ และภาษาพูดประจำ�ถิ่น การแต่งกาย ผู้ชายจะสวมโสร่งท���่มีลายเป็นตาๆ เรียกว่า บาจู นิยม สวมหมวกแขกสีดำ� ผูห้ ญิงจะสวมเสือ้ แขนยาวถึงข้อมือปล่อยไว้นอกชายและนุง่ โสร่งสีต่างๆ อาหาร นิยมรับประทานข้าว ผัก ปลา ไก่และเนือ้ ปรุงด้วยเครือ่ งเทศ เช่น ผงกะหรี่จำ�นวนมาก


ประเทศฟิลิปปินส์ ฟิ ลิ ป ปิ น ส์ (The Philippinces) หรื อ ชื่ อ ทางการคื อ สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (Republic of the philippinces) เป็น ประเทศที่ประกอบด้วยเกาะจำ�นวน 7,107 เกาะ ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกและมีลักษณะพิเศษคือเป็นที่ ประเทศเพียงหนึ่งเดียวที่มีพรมแดนทางทะเลที่ติดต่อระหว่างกัน ยาวมากที่สุกในโลก วิถีชีวิต วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวฟิลิปปินส์เป็นการผสมผสานะ หว่างวัฒนธรรมตะวะนตกและตะวันออก คือ มีความผูกพันกันใน ครอบครัวมีความเคารพยกย่องผู้ใหญ่ปฏิบัติตามคำ�สั่งสอนของ บิดามารดา

Philippines

ภาษา มีการใช้ภาษามากกว่า 170 ภาษา โดยส่วนมากเกือบทั้งหมด นัน้ เป็นตระกูลภาษาย่อยมาลาโย-โปลินเี ซียนตะวันตก แต่ในปี พ.ศ. 2530 รัฐธรรมนูญได้ระบุให้ภาษาฟิลิปปิโนและภาษาอังกฤษเป็น ภาษาราชการ ส่วนภาษาต่างประเทศอืน่ ๆ ทีใ่ ช้กนั มากในประเทศฟิลปิ ปินส์ มี ทัง้ หมด 8 ภาษา ได้แก่ภาษาสเปน ภาษาจีนฮกเกีย้ น ภาษาจีนแต้จวิ๋ ภาษาอินโดนีเซีย ภาษาซินด์ ภาษาปัญจาบ ภาษาเกาหลี ภาษา อาหรับ โดยฟิลิปปินส์นั้น มีภาษาประจำ�ชาติคือ ภาษาตากาล็อก การแต่งกาย คนฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่นิยมการแต่งกายแบบสากลตะวันตก แต่ถ้าเป็นงานเทศกาลหรืองานรื่นเริงต่างๆ ชาวฟิลิปปินส์ นิยม แต่งกายด้วยชุดประจำ�ชาติ กล่าวคือ ชายนุ่งกางเกงสวมเสื้อ บารองตากาล็อก (barong tagalong) คือเป็นเสือ้ ทีม่ ลี ายปักด้านหน้า และข้อมือ มีปก คอตัง้ สูงทำ�ด้วยใยสับปะรด โดยปล่อยชายไว้นอกกางเกง ส่วนผูห้ ญิงนุง่ กระโปรงยาว สวมเสือ้ แขนสัน้ จับจีบแล้วยกตัง้ ขึน้ เหนือไหล่ดคู ล้ายปีกผีเสือ้ ชุดนีเ้ รียกว่า บาลินตาวัก (balintawak) อาหาร ชาวฟิลิปปินส์ บริโภคข้าวเป็นอาหารหลัก และนิยมบริโภค เนื้อสัตว์ โดยเฉพาะเนื้อไก่ รสชาดอาหารฟิลิปปินส์ ค่อนข้างจืด ออกทางหวาน ไม่มีรสเผ็ดและมีไขมันมาก


ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า สหภาพพม่า (Republic of the Union of Myanmar) เป็น ประเทศในเอชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่มีลักษณะพิเศษคือเป็นเพียง ประเทศเดียวในภูมภิ าคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทีม่ พี รมแดนติดต่อ กับสองประเทศซึง่ เป็นแหล่งอารยธรรมทีย่ งิ่ ใหญ่ของโลก ได้แก่จนี และอินเดีย คนพม่าส่วนใหญ่นบั ถือศาสนาพุทธซึง่ มีสว่ นเกีย่ วข้องกับวิถี ชีวติ ประจำ�วันของคนพม่า นอกจากนัน้ นับถือศาสนาคริสต์ อิสลาม และฮินดู ตลอดจนความเชื่อดั่งเดิม ประเทศพม่าประกอบไปด้วย ชนกลุม่ น้อยเผ่าต่างๆ เช่นไทยใหญ่ กะเหรีย่ ง มอญ คะฉิน่ ฉิน่ คะยา เป็นต้น ภาษา สหภาพพม่ามีภาษาอยูห่ ลายภาษา และชนกลุม่ น่อยก็มภี าษาพูด เป็นของตนเอง ได้แก่ ภาษาพม่า ภาษากะเหรี่ยง ภาษาไทยใหญ่ ภาษามอญ การมีภาษาอันหลากหลายในประเทศพม่า ทำ�ให้เกิด ปัญหาทางด้านการปกครองและการเข้าถึงประชาชนเพราะสือ่ สาร กันไม่รเู้ รือ่ ง รัฐบาลพม่าได้ก�ำ หนดให้ใช้ถาษาพม่าเป็นภาษาราชการ

และภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองที่ใช้นการสื่อสาร การแต่งกาย ชุดประจำ�ชาติของผู้หญิงชาวพม่า มักสวมเสื้อคอกลมสูง แขนกระบอกตัวสัน้ รัดรูป ติดกระดุมป้ายข้าง เรียกว่าเองยี นุง่ โสร่ง ที่ยาวกรอมข้อเท้า มีผืนผ้ายาวคล้ายสไบแต่ใช้คล้องคอ ถ้าเป็นสตรีสาวที่ยังไม่แต่งงานนิยมเกล้ามวยสูง แล้วเหลือ ปอยผมปล่อยยาวส่วนหนึง่ หากเป็นสตรีทแี่ ต่งงานแล้วจะรวบผม เกล้าหมด สำ�หรับผูช้ ายจะสวมเสือ้ คอกลมป้าย ตัวสัน้ แขนยาว นุง่ ผ้าโสร่ง เรียกว่าลองยี เป็นลายตาราง มีผ็โพกศรีษะ ส่วนเด็กหญิงชาย พม่าแต่งกายด้วยโสร่งสีเข้มหรือสีดำ�ไม่มีลวดลายสวมเสื้อขาว อาหาร อาหารของพม่าไดรับอิทธิพลจากทัง้ อินเดีย จีน ลาว และไทย โดยอาหารพม่าส่วนใหญ่จะประกอบด้วยเครื่องเคียงที่เน้นถั่ว งา และผัก แล้วก็จะเป็นแกงคล้ายๆ แกงฮังเลทางเหนือของไทย


ประเทศสิงคโปร์ สิงคโปร์ (Singapore) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐ สิงคโปร์ (Republic of Singapore) เป็นนครรัฐที่ตั้งอยู่บนเกาะ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางใต้สุดของคาบสมุทรมาเลย์ อยูท่ างใต้ของรัฐยะโฮร์ของประเทศมาเลเซีย และอยูท่ างเหนือของ เกาะรีเยาของประเทศอินโดนีเซีย ประชากรหนาแน่นสุดในภูมภิ าค และเป็นประเทศเล็กทีส่ ดุ ใน ภูมภิ าค มีจ�ำ นวนประชากรประมาณ 4.24 ล้านคน (2547) ประกอบ ด้วยชาวจีน 76.5% ชาวมาเลย์ 13.8% ชาวอินเดีย 8.1% และอืน่ ๆ 1.6% จากการที่มีประชากรหลายเชื้อชาติสิงคโปร์จึงมีผู้นับถือ ศาสนาต่างๆ คือ พุทธศาสนา ศาสนาฮินดู คริสต์ศาสนา และลัทธิเต๋า ประชากรส่ ว นใหญ่ เ ป็ น ชาวจี น ทำ � ให้ วิ ถี ก ารดำ � รงชี วิ ต วัฒนธรรมและประเพณีแบบจีน ชาวจีนในประเทศสิงคโปร์ยึดถือ และปฏิบัติอย่างเคร่งครัดต่อวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิม คือพวก เชือ้ สายจีนจะยังรักเคารพผูอ้ าวุโส เคารพบรรพบุรษุ กตัญญูกตเวที ต่อบิดา มารดา บุตรชายได้รบั การยกย่องให้เป็นใหญ่ ดังนัน้ บุตรชาย จึงมีความสำ�ค้ญกว่าบุตรสาว ผู้เป็นบิดามารดายังมีอิทธิพลต่อ

การแต่งงานของบุตรอยู่บ้าง ลูกสะใภ้ต้องอยู่บ้านผู้เป็นสามีและ ปรนนิบัติรับใช้ผู้เป็นบิดามารดาของสามี ภาษา ด้วยการทีส่ งิ คโปร์ประกอบด้วยหลายเชือ้ ชาติ ชาวสิงคโปร์ได้ สร้างภาษาอังกฤษของตัวเองขึน้ ชือ่ ว่าภาษา “สิงกริช” (Singlish) การแต่งกาย การแต่งกายของชาวมาลายูในสิงคโปร์ เสื้อใช้ลวดลายและ ดอกคล้ายโสร่งของชาวอินโดนีเซีย แบบอาจจะเพี้ยนไปบ้าง ใช้ผ้า พื้นเข้มทำ�ตัวเสื้อมีลวดลายตามรอบคอสาบ และปลายแขน ส่วน ชายแต่งชุดสากล สำ�หรับชาวจีน อินเดีย ยุโรป ก็แต่งตามการแต่ง กายของแต่ละชาติ เอกลักษณ์ของชาวสิงคโปร์ไม่มีศิลปะเป็นของ ตนเอง และสิ่งที่ประทับใจที่สำ�คัญคือ ความเรียบร้อย มีระเบียบ และสะอาด อาหาร ความหลากหลายทางวัฒนธรรมของสิงคโปร์สะท้อนอยูม่ าก ในอาหารพื้นเมืองหลายหลากชนิดของ เช่น อาหารจีน มาเลย์ อินเดีย เปรานากัน และอื่นๆ


ภาษา ส่วนภาษาราชการนั้นยังตกลงไม่แน่นอน แต่ ใช้ภาษา เตตุม เป็นภาษาพื้นเมืองของชาวติมอร์ตะวันออก ภาษา โปรตุเกส ภาษาบาฮาซา อินโดนีเซียและภาษาอังกฤษ อาหาร อาหารก็ เหมื อ นประเทศมุ ส ลิ ม ประเทศอื่ น คื อ ไม่ รั บ ประทานเนื้อหมูและถือเป็นกฎที่ปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัดในการ ห้ามดื่มสุรา

ประเทศติมอร์ตะวันออก ติ ม อร์ ต ะวั น ออก (East Timor) หรื อ ชื่ อ ทางการคื อ สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเต (Democratic Republic of Timor-Leste) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่บนเกาะในเอเชียตะวันออก เฉียงใต้ ประกอบด้วย เกาะติมอร์ด้านตะวันออก เกาะอาเตาโร (Atauro) และเกาะจาโก (Jaco) ที่อยู่ใกล้เคียง และโอเอกุสซี-อัม เบโน (Oecussi-Ambeno) ซึง่ ตัง้ อยูบ่ นฝัง่ ตะวันตกของเกาะติมอร์ ติมอร์ตะวันออกถูกล้อมรอบโดยพืน้ ทีข่ องประเทศอินโดนีเซีย


ประเทศเวียดนาม เวียดนาม (Vietnam) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐ สังคมนิยมเวียดนาม (Socialist Repblic of Vietnam) เป็นประเทศ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มพี รมแดนติดกับประเทศจีน ทางทิศเหนือ ประเทศลาวและประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก และอ่าวตังเกี๋ย ทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันออก วิถีชีวิต วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวเวียดนามมีลักษณะคล้า���คลึง กับประเทศจีน เช่นการนับถือมังกรและถือว่าเป็นสัญญาลักษณ์ กษัตริย์ที่สืบเชื้อสายมาจากมังกรหรือเทพเจ้าบนสวรรค์ และนอกจากนี้ยังมีการยกย่องฐานะของชายมากกว่าหญิง และลัทธิขงจื้อก็มีอิทธิพลต่อครอบครัวในเรื่อง ความรักระหว่างพ่อแม่ ความภักดีตอ่ กลุม่ นอกจากนีเ้ วียดนามเคย ตกเป็นเมืองอาณานิคมของฝรัง่ เศสจึงได้รบั อิทธิพลทางภาษาและ อาหารฝรั่งเศสอีกด้วย ภาษา ชาวเวียดนามมีภาษาพูดเป็นของตนเอง แต่ไม่มีตัวอัษรใช้

เดิ ม ชาวเวี ย ดนามโบราณเขี ย นหนั ง สื อ ด้ ว ยอั ก ษรจี น เพราะมี ดินแดนติดกับประเทศจีน แต่ตอมามีการนำ�อักษรโรมันมาเนือ่ งจาก มีบาทหลวงชาวฝรัง่ เศสเข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์และเคยตกเป็น อาณานิคมของฝรั่งเศส การแต่งกาย ชุดประจำ�ชาติของชาวเวียดนามเรียกว่า อาว-ได๋ (ao-dai) ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมจีน คือ จะใช้ผ้าแพรสีดำ�หรือ สีขาวเป็นกางเกงตัวในยาวกรอมข้อเท้า เสื้อตัวนอกคอตั้งติด กระดุมป้ายข้างแขนกระบอกยาว ตัดเสื้อรัดรูปผ่าข้างขึ้นมาคล้าย กระโปรงยาว กรอมเท้า ยังมีหมวกสานเป็นรูปผ่าซีก เรียกว่ากุบ จะมีพู่รัดที่คางเพื่อกันปลิว อาหาร อาหารเวียดนามมีการผสมผสานระหว่างอาหารจีนทีเ่ ห็นได้ชดั คือการใช้ตะเกียบและแยกรับประทานระหว่างข้าวกับกับข้าว และ ยังนิยมผสมเตรื่องปรุงอื่นๆ เพื่อเป็นน้ำ�จิ้ม เรียกว่าเนื๊อก นาม อาหารเวียดนามมักใช้ผักที่เป็นพืชสมุนไพรหลายชนิดเป็ยส่วน ประกอบ และอาหารที่คนไทยรู้จกกันดี คือ เฝอ


ประเทศไทย ประเทศไทย หรือชือ่ ทางการว่า ราชอาณาจักรไทย เป็นรัฐชาติ อันตัง้ อยูบ่ นคาบสมุทรอินโดจีน ในภูมภิ าคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนด้านตะวันออกติดประเทศลาวและประเทศกัมพูชา ทิศใต้ เป็นแดนต่อแดนประเทศมาเลเซียและอ่าวไทย ทิศตะวันตกติดทะเล อันดามันและประเทศพม่า และทิศเหนือติดประเทศพม่าและลาว มี แม่น�้ำ โขงกัน้ เป็นบางช่วง ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยแบบมี รัฐสภา มีศนู ย์กลางการบริหารราชการแผ่นดินอยูท่ กี่ รุงเทพมหานคร และการปกครองส่วนภูมิภาค จัดระเบียบเป็น 76 จังหวัด ประเทศไทยมีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 50 ของโลก มีเนื้อที่ 513,115 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 20 ของ โลก คือ ประมาณ 66 ล้านคน กับทัง้ ยังเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ โดยมีรายได้หลักจากภาคอุตสาหกรรมและการบริการ การแต่งกาย ประเทศไทยเป็ น ประเทศที่ มี ม รดกทาง วัฒนธรรมประจำ�ชาติที่เป็นของตนเองมาเป็นระยะ เวลายาวนาน ไม่ว่าจะเป็นศิลปะไทย มารยาทไทย

ภาษาไทย อาหารไทย และชุดประจำ�ชาติไทยสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ล้วน มีคณ ุ ค่า มีความงดงามบ่งบอกถึงเอกลักษณ์แห่งความเป็น “ไทย” ที่นำ�ความภาคภูมิใจมาสู่คนในชาติ อาหาร อาหารไทย เป็นอาหารประจำ�ของประเทศไทย ทีม่ กี ารสัง่ สมและ ถ่ายทอดมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่อดีต จนเป็นเอกลักษณ์ประจำ�ชาติ ถือได้ว่าอาหารไทยเป็นวัฒนธรรมประจำ�ชาติที่สำ�คัญของไทย คนไทยบริโภคข้าวเป็นอาหารหลัก โดยนิยมกัน 2 ชนิดคือ ข้าวเหนียวและข้าวเจ้า คนไทยภาคอีสานและภาคเหนือนิยมกิน ข้าวเหนียวเป็นหลัก ส่วนคนไทยภาคกลางและภาคใต้นยิ มกินข้าวเจ้า เป็นหลัก ประเทศไทยที่ผูกพันกับสายน้ำ�เป็นหลัก ทำ�ให้อาหารประจำ� ครัวไทยประกอบด้วยปลาเป็นหลัก ทั้ง ปลาย่าง ปลาปิ้ง จิ้มน้ำ�พริก กินกับผักสดทีห่ าได้ตามหนองน้� ำ ชายป่า หากกินปลาไม่หมดก็สามารถ นำ�มาแปรรูปให้เก็บไว้ได้นาน ๆ ไม่วา่ จะเป็นปลาแห้ง ปลาเค็ม ปลาร้า ปลาเจ่า


Design By Wana

เบอร์โทรศัพท์ : 080-512-1093 อีเมล์ : banpaifc@hotmail.com


อเซียนศึกษา