Page 19

Cechą kin działających jako publiczne instytucje lub w ich ramach jest zapewnienie funkcjonowania przez organizatora, bez względu na dochody ze sprzedanych biletów czy gastronomii. Zazwyczaj też samorządy są właścicielami budynków, w których mieszczą się kina, co znacznie obniża koszty funkcjonowania. Z drugiej strony, publiczny charakter nakazuje granie repertuaru zgodnego z misją instytucji, a więc nie koniecznie takiego, który ma bardzo wysoką frekwencję.

Ponieważ to nie jest samodzielne kino, jak instytucja, ono nie przynosi zysku. Wpływy z tego kina nie rekompensują kosztów związanych z utrzymaniem. No, ale to jest raczej rodzaj misji, niż biznesu. [F1]

Należy podkreślić, że znaczna część kin prywatnych lub prowadzonych przez organizację pozarządową, również z poczuciem misji, kształtuje repertuar nie zawsze zapewniający osiąganie zysku. Przy takim podejściu miejsca te muszą znacznie mocniej zabiegać o widzów i brać pod uwagę frekwencję, niż podmioty publiczne. Niewątpliwym minusem kin działających jako instytucje kultury lub przy nich jest mniejsza niezależność w kształtowaniu repertuaru, ale też całej oferty. Hamulcem może być zarówno statut, charakter czy misja instytucji (np. Muzeum Kinematografii, Muzeum Lotnictwa) jak i przepisy prawne utrudniające chociażby prowadzenie przy kinie własnej kawiarni czy baru. Zdarza się również, że podmioty publiczne zbyt uzależniają się od dotacji podmiotowej i w stopniu mniejszym od prywatnych zabiegają o frekwencję.

19

W małym kinie. Raport z dużych miast  

Warszawski Muranów, poznańskie Rialto, krakowski Kijów – w Polsce wciąż działa ponad 400 tradycyjnych kin. Jaki mają repertuar, jak budują s...

Advertisement