Page 1

#หน้านี้ ไม่ต้องอ่านก็ได้ 1. หนังสือเล่มนี้ทาขึ้นเพื่อ ส่งอาจารย์ ปาริชาติ รัตนบรรณ สกุล จึงตั้งชื่อหนังสือว่า “เขียนส่ง’จารย์” ก็ตรงตัว ตามนั้น 2. เขียนโดย ชยุดา รามบุตร์ 52123301013 3. หากต้องการเนื้อหาสาระจากหนังสือเล่มนี้ ตอบได้เลยว่า ไม่มีให้

1


#คาเตือน มีคาหยาบในการเขียน หากรับไม่ได้ก็ …………..ต้องรับให้ได้ ขอบคุณค่ะ : )

2


#สารบัญ

3


‚หมายเหตุ !!!‛ *หากท่านต้องการได้อรรถรสใดจากบทความนี้ กรุณาเติม สรรพนามต่อไปนี้ ‘ดิฉัน’ สามัญ เป็นทางการนิดๆ ‘เรา’ กระแดะหน่อยๆ แต่ก็ธรรมดาดี ‘ข้าพเจ้า’ หากจะอ่านเป็นแนวทางทาวิทยานิพนธ์ ‘กู’ ให้อารมณ์สนิท ชิดเชื้อ เหมือนเป็นเพื่อนสนิทกับผู้เขียน

4


ชาปเตอร์

5


6


#1xxfacts aboutme 1.ชื่อ ซี อยากให้เรียก ซีโย 2.ชื่อจริง ชยุดา แปลว่ารุ่งเรือง ซึ่งก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่จะรุ่งเรือง 3.เกิด2 กันยา 2533 10 โมงกว่าๆ คลอดหมอปัจจุบัน ไม่ใช่ หมอตาแย 4.เป็นคนแขก อิสลามนั่นแหละ 5.ก็ต้องไม่กินหมูไง 7


6.อย่าให้กูได้ปิดเทอมนะ จะนอนดึก ตื่นสาย คบเพื่อนผู้ชาย เดินห้าง ดูหนัง อ่านการ์ตูน ดูซีรีย์ ติดเกมส์ !!!!! 7.เป็นลูกคนเดียว เกือบมีน้องแต่น้องเกิดไหลออกมาซะก่อน ที่บ้านไม่ตามใจ พ่อชอบตีด้วยฝากระติกน้า แม่เคยเขวี้ยง เขียงใส่ แต่หลบทันจ้า 8.แม่ขายข้าวมันไก่ อยู่ริมถนน แม่เป็นเซเลป ชอบหยุดไป เที่ยวเมืองนอก 9.ฉี่รดที่นอน นานๆทีนะประมาณเดือนละ สามครั้ง 10.เรื่องมาก เอาแต่ใจ นิสัยเสีย สันดานเหี้ย หน้าตาเลว 11.เรียนไม่เก่ง ไม่ขยัน ไม่ชอบเข้าเรียน เถียงอาจารย์ 12.ชอบเรียนพิเศษ ชอบดาว้อง รักจารย์ปิง แต่เคยโดดเรียนว้ องไปกินขนมจีนกับผู้ชาย 13.อุปสรรคของการทาการบ้านคือ เฟสบุค ทวิตเตอร์ ยูทูป เอ็มเอสเอ็น

8


14.อย่ามาเรื่องมาก นั่นไม่ดี นี่ไม่ได้ น่าราคาญ แต่กูก็เป็น 15.ความจาไม่ค่อยจะดี จาได้วันต่อวัน สมองช้า หน้าเอ๋อๆ 16.พูดเก่ง พูดเยอะ พูดมาก ไร้สาระ เรื่อยเปื่อย 17.เค้าว่ากันว่านิสัยเด็ก ไม่ยอมโตซักที 18.ไม่ชอบคุยโทรศัพท์นานๆ หูมันร้อน แต่ไม่ค่อยมีใครโทร มาหรอก ออกตัวไปงั๊นแหละ 19.สีน้าตาล สีชมพู 20.พึ่งหัดกินส้มตาไทยตอนขึ้น ปี 1 เพราะว่าต้องเข้าสังคม แต่ยังกินมะละกอไม่เป็น กินแต่น้ากับกุ้งแห้ง 21.รักพ่อ รักแม่ รักน้องจูเนียร์ รักยาย รักป๋า 22.ฟังเพลง เบอเกอร์รี่มิวสิค เลิฟอีส เกาหลี แต่เติบโตมากับ ยิ่งยง ยอดบัวงาม คาราบาว แจ้ ดนุพล 23.ทุกวันนี้เวลาว่างยังเล่นขายของอยู่ เล่นคนเดียวด้วย

9


24.ไม่ชอบอาบน้า มันหนาว 25.ไม่เคยกลัวอ้วน ไม่ค่อยห่วงสวย เพราะมันไม่สวยอยู่แล้ว 26.หน้าตาหยิ่งจนน่าตบ เคยอยากเอาเปลือกทุเรียนตบ ตัวเองเหมือนกัน 27.ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยวดึก 2 ทุ่มปิดบ้านนอน 28.ชอบเลข 2 29.ใช้เครื่องซักผ้า เตารีด ไม่เป็น พ่อเป็นคนซักผ้า รีดผ้า เลย ทาไม่เป็น 30.ชอบไปไหนคนเดียว เดินห้างคนเดียว กินข้าวคนเดียว 31.มีโลกเป็นของตัวเองอีกโลกนึง อย่าพยายามเข้ามา ถ้ากู ไม่เรียนเชิญ 32.ชอบอ่านหนังสืออะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่หนังสือเรียน 33.อย่ามาบังคับกู แต่กูก็ทาตามอยู่ดี

10


34.วิปครีม คาราเมล ชีส ชานมเนสที ชามะนาวลิปตัน ผัด กระเพราะเนื้อ ข้าวต้มฝอยทอง โจ๊กต้มยา อาหารทะเลทุก ชนิด 35.ชอบนั่งรถเมล์ฟังเพลงไปเรื่อยๆ มีเพลงในโทรศัพท์ 300 กว่าเพลง แต่ฟังแค่ 5 เพลงวนไปมา 36.คิดอะไรอยู่ ไม่ค่อยพูดออกไป ขี้เกียจ เดี๋ยวยาว 37.เหมือนเป็นคนร้าย แต่จริงๆก็ไม่ร้ายมากนะ กาลังดี 38.ป่วยบ่อย 300 วันต่อ 1 ปี 39.เค้าว่ากันว่าเป็นคนอัธยาศัยดี ร่าเริง 40.ชอบส่องกระจกแล้วพูดว่า สวยนะมึงอ่ะ 41.เล่าทุกอย่างให้แม่ฟัง 42.ไม่มีปัญหาถ้าต้องเดินตากแดด ตากฝน ไม่ชอบกางร่ม ไม่เคยพกร่ม 43.ไม่ชอบทองคา ชอบเพชร ทองคาขาว 11


44.ตอนนี้เป็นลูกครึ่ง หลายครึ่งเลย ครึ่งจิงโจ้เพราะมีหน้า ท้องเยอะ ครึ่งช้างเพราะขาใหญ่ ครึ่งหมีแพนด้าเพราะขอบ ตาดา 45.มีห้องสมุดเป็นของตัวเอง มีหนังสือเยอะพอๆกับหอสมุด แห่งชาติ 46.ตกเลขตั้งแต่อนุบาล 47.ภาษาอังกฤษพอสื่อสารได้ 48.เคยทาแม่ร้องไห้ 49.ไม่ชอบทะเล ไม่ชอบแม่น้า มันลึกลับ มันเคว้งคว้าง 50.ว่ายน้าไม่เป็น 51.อยากดูดีกว่านี้ ตอนนี้แม่งแย่จัง 52.ไม่ชอบการเป็นผู้นา คิดว่ายังไม่สามารถดูแลใครได้ 53.เค้าว่ากันว่านิสัยไม่ค่อยดี กูก็ว่างั๊แหละ

12


54.ถ้าย้อนเวลากลับไปแก้อะไรได้ ก็คงดี 55.กลัวเครื่องบิน กลัวความสูง ถ้าไปเมืองนอก จะนั่งรถไป ต่อชายแดนแต่ละประเทศไปเรื่อยๆ 56.ถ้าคาว่ารักออกมาแล้วก็คือรัก ถ้าคาว่าเกลียดออก มาแล้ว มันก็ยากที่จะกลับไปรักเหมือนเดิม 57.มีหนังโป๊ มากกว่า 100 เรื่อง (เพื่อนฝากไว้) 58.ร้องไห้ง่าย ผีเสื้อตายหน้าบ้านก็ร้อง 59.ไม่ชอบเห็นใครตายต่อหน้า 60.เห็นโง่ๆแบบนี้ แต่เกรดก็ดีนะ 61.จิตพิสัยติดลบมากที่สุดในสายชั้น ตอน ม.ปลาย เพราะ เถียงอาจารย์ แอบหลับ กินขนม อ่านเรื่องเสียวในห้องเรียน 62.ไม่ติดแบรนด์เนม เสื้อมือสองตัวละ 5 บาทก็ใส่มาแล้ว 63.ชอบคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว ไม่มีใคร

13


64.คิดว่าตัวเองขี้หึง ขี้งอน ขี้บ่น สารพัดจะขี้ 65.อ้วน เตี้ย เหี้ย ดา ไม่สวย แต่ก็โอเคนะ หมาไม่เห่าเวลา เดินผ่าน 66.ชอบถ่ายรูป ถ่ายร้อยสวยสามรูป 67.คิดว่าตัวเองเป็นคนโรแมนติก 68.ทาอะไรซ้าซาก ไม่ชอบเริ่มใหม่ 69.คิดว่าจะไม่มีแฟนอีกแล้ว 70.เคยพูดว่าความรักคือเรื่องไร้สาระ ไม่ต้องการหรอก 71.ถ้าลอกงานต่อจากกู อย่าถามว่านี่คือตัวอะไร ตอบไม่ได้ เหมือนกัน 72.กลัว ย้าว่ากลัว ผักชี 73.เวลาทาข้อสอบเลขไม่ได้ จะเขียนขอโทษอาจารย์ลงใน กระดาษทด เหมือนเรียงความ

14


74.แคร์คนอื่นมากไป ชอบคิดเยอะ 75.ชอบดิ่งข้อสอบ ดิ่งโอเนต เอเนต ได้เกิน 50 มาแล้ว 76.มีหมื่นหมดหมื่น มีแสนหมดแสน แต่ส่วนมาก มีไม่ถึง หมื่น 77.อยากเป็นนางแบบแต่ตัวเตี้ยหน้าแย่ 78.โคเรียสไตล์ 79.อายไลเนอร์ คอนแทคเลนส์ 80.ชีวิตกูไม่เหมือนใคร ไม่ต้องเอาไปเทียบกัน 81.ไม่ชอบคาว่า ทาไมไม่ทาแบบนั้นหละ ทาไมไม่ทาแบบนี้ หละ 82.ไม่ชอบออนเอ็ม หรือ ออนแต่ออฟไว้ มีบีบี แต่ไม่ค่อยได้ ใช้ เติมเงินเปลืองเปล่าๆ 83.ถ้าไปเรียนต้องโทรหาแม่ทุกวัน โทรมาตั้งแต่ 7 ขวบ

15


84.อย่าถามคาถามโง่ๆซ้าซาก เดี๋ยวไล่ไปเรียนใหม่ 85.รู้แล้วว่า มิตรภาพในโลกอินเตอร์เน็ตมันมีจริง 86.แม่สาวเกาหลี ชื่อนี้ค่อนข้างหวง 87.มีรองเท้า 40 กว่าคู่ แต่ใส่จริงๆ 3 คู่ 88.ไม่ใส่ส้นสูง ไม่ชอบ ไม่อยาก ไม่ใส่ 89.ถ้าไม่จาเป็น จะไม่เข้าร้านเสื้อผ้า ไม่ชอบ 90.ไม่ตามแฟชั่น มีสไตล์เป็นของตัวเอง 91.เป็นโรคติดบ้าน ติดแม่ 92.ซีโย = ซี และ ….. 93.ชอบพูด มึง กู ติดหยาบ 94.รักเราๆ รักมากจริงๆ 95.อยากรวย อยากให้แม่สบาย ไม่ต้องทางานเหนื่อย 96.อย่ายุ่งเรื่องหนังสือ คอม เกาหลี ราคาญจะฟัง 16


97.เกลียดการตัดสินใจ ที่ต้องเลือก 98.เป็นคนมีอคติ ฝังใจแล้วลบยาก 99.รสนิยมทางดนตรีมันไม่ได้เกี่ยวกับสานึกในชาติกาเนิด 100.จริงๆมีอีก แต่เค้าบอกว่า 100factsaboutme งั๊นก็พอแค่ นี้ 101.มาต่อแล้วนะ เห็นเค้ามีร้อยกว่าข้อกัน 102.ซื้อนิยายชอบเปิดบทสุดท้ายก่อน 103.ทั้งตัวหัวจรดตีน คิดว่าจมูกดูดีสุดแล้ว จริงๆทุกอย่าบน หน้าสวยหมด ถ้าแยกกันอ่ะ แต่พอรวมกันแล้ว มันเหี้ยมาก 104.จะมีคาติดปากเปลี่ยนไปตามเทรนด์ แต่หยาบทุกคา 105.เคยกินชาบูชิมากสุด 80 จาน กลัวขาดทุน 106.ไม่ค่อยชอบกินของหวานจัดๆ 107.แอบรักตุ๊ดประจา สุขใจที่ได้รักตุ๊ด 17


108.ไม่ชอบจ่ายเงินค่ารถเมล์ นั่งฟรีเหมือนเป็นกิ๊กกะคนขับ 109.ชอบนั่งเรือเล่นจากวังหลัง-ท่าน้านนท์ ท่าน้านนท์-วัง หลัง 110.ชีวิตกูมีแต่คาว่าถ้า ถ้านั่น ถ้านี่ น่าราคาญตัวเอง 111.แม่ชอบพาไปขัดขี้ไคล อื้อหือ ได้เป็นกอบเป็นกา 112.เคยถูกหวยเยอะสุดสี่หมื่น จนทุกวันนี้ยังไม่เห็นเงิน แม่ เอาไปหมดแล้วมั๊ง 113.เรียนจบไม่อยากทางาน อยากอยู่บ้านเฉยๆ 114.ไม่เคยอกหักแรงๆ แต่ยิบย่อย20กว่าที 115.วาเลนไทน์ได้ดอกกุหลาบนะ แม่ซื้อให้ 116.ชอบออกเงินกู้ ดอกเบี้ยเหี้ย ทวงโหด 117.กลัวจะต้องตายเงียบๆคนเดียว 118.เค้าว่ากันว่าเป็นคนขวางโลก 18


119.ทาไม่ได้อย่าเสือกสัญญา ไม่ชอบ 120.ชอบกินอาหารที่แม่ทา อร่อยกว่าร้านหรูๆบางที่ด้วยซ้า 121.ถ้าอยู่กับคนคุ้นเคยจะเป็นตัวของตัวเองมาก 122.ชอบชีวิต ม. ปลาย หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว 123.เคยแสกนสมอง เพราะหัวชนเสาปูน ตื่นมาจาใครไม่ได้ จูนอยู่ตั้งนาน 124.เคยเขียนรายการสิ่งที่อยากทา ถ้าถูกหวยสิบล้าน ข้อ แรกคือ ปิดบ้านหนีญาติ 125.ไม่ชอบพวกนมไม่ทันขึ้นจะมีผัวแล้ว เห็นแล้วอย่าตบให้ คว่า หาแดกไม่ได้แล้วเสือกเอาภาระมาอีก 126.กลัวน้า น้าป่า น้าทะเล น้าเขื่อน น้าแม่น้า น้าตก น้า ทั้งหลาย 127.ไม่เคยคิดจะเที่ยวผับ มันเป็นสถานที่อโคจร 128.เล่นไพ่ไม่เป็น 19


129……ชอบเลขนี้…………. :’) 130.บ้าบอชิบหาย ชอบกลัวอะไรที่ยังไม่เกิดขึ้น 131.ชอบผู้หญิงสวยๆ ผู้ชายน่ารักๆ 132.ถ้าไม่ชอบกู ก็คือไม่ชอบ อย่าทาเหมือนชอบ แล้วเส แสร้งใส่ กูรุ้ แต่ขี้เกียจจะพูด 133.คนชอบกูมีเยอะ แต่คนเกลียดกูเยอะกว่า 134.กลัวโลกแตก 135.ชอบของฟรีที่ไม่มีเงื่อนไข 136.ตั้งแต่เกิดเคยขอเบอร์คนที่ชอบก่อน แค่คนเดียว ตอนม 3 137.เหมือนคนกร้านโลก แต่จริงๆแล้วกูเป็นคนแบ๊วๆ 138.ไม่สนใจการเมือง ไม่เคยมีเหี้ยอะไรนอกจากทะเลาะกัน 139.ไม่สนใจกีฬา แต่สนใจนักกีฬา 20


140.อยากลงแมกกาซีนซักครั้ง ไม่มีเหตุผลอะไร ก็แค่อยาก ลง 141.หลงทางในกรุงเทพ ต้องพกแผนที่เวลาไปสยาม 142.กูเป็นคนไม่ประดิษฐ์ อย่ามาประดิษฐ์ใส่กู 143.เป็นคนง่ายๆ แต่แดกยากแค่นั้นแหละ 144.ไม่สนคือไม่สน 145.ขี้ราคาญ 146.แพ้ป้ายยี่ห้อเสื้อที่เย็บติดมากับเสื้อผ้า ตัดออกทุกครั้ง 147.อย่าชวนกูเที่ยวไกลๆ กลับดึกๆ ถ้าบอกว่าไปไม่ได้ คือ ไม่ได้ 148.อินนิยายประหนึ่งเป็นตัวละครหนึ่งในนั้น ถ้ามันเศร้าจะ หดหู่จนอยากเอามามาแต่งใหม่ 149.กูไม่ใช่คนดี จาไว้ ว่ากูไม่ใช่คนดี

21


150.กุไม่เคยมีผลประโยชน์อะไรกับใคร อย่าคบกุเพื่อ ผลประโยชน์ กูรุ้ แต่ก็ขี้เกียจพูดอีกแหละ 151.เวลาโมโห ต้องการคนรับฟังไม่อย่างนั้น จะบ้าจนจิกหัว ใครซักคนมาตบได้ 152.กุมีเหตุผลมากมายหลายร้อยประการที่จะยกมาอ้าง เวลาไม่ชอบใคร แต่เหตุผลจริงๆคือไม่ชอบ แค่นั้นแหละ

22


ชาร์ปเตอร์

23


รูปพ่อ

24


#นามสมมุติว่า ‚พ่อ‛ FATHER ตามพจนานุกรมแปลว่าพ่อ ก็แปลว่าพ่อไง ==” ไม่ได้จะเอาพ่อมาขาย แค่อยากเล่าว่าพ่อเป็นยังไง เอา หละ เนื่องจากเค้าไม่ชอบออกสื่อ เราจะเรียกเค้าด้วยนาม สมมุติว่า “พ่อ ” ละกัน พ่อเป็นผู้ชายที่ดูดีมากเมื่อเทียบกับ ชายวัยเดียวกัน พ่อเกิด 2502 อายุ 50 กว่าแล้ว แต่ยังดูดี ถึง แม่ท้องจะใหญ่เหมือนลุงซานต้าไปหน่อย

25


พ่อมีแฟนอยู่คนนึง นามสมมุติว่า

“แม่ ” เค้าทั้งคู่

ชอบทาอะไรเว่อๆ ให้ชาวบ้านอิจฉาโดยไม่รู้ตัว เช่น ใส่เสื้อคู่ กัน สีเหมือนกัน พ่อเดินไปส่งแม่ที่ตลาด นั่นนี่นู่นนั่น เห็นแล้ว ชริ ! คนอื่นมองภายนอก จะคิดว่า เห้ย ดูหล่อจังเลย อิจฉาแฟนเค้ามากเลยเนอะ แต่จริงๆแล้ว มันคือภาพลวงตา สิ่งที่เธอสร้างมาคือการหลอกลวง โว้วววววว ความจริงคือ พ่อชอบนั่งหลับ หลับแบบจริงจัง หลับ แบบถ้าจะหลับแบบนี้ก็นอนเถอะ หลับได้ทุกที่ทุกเวลา ซื้อที่ นอนมาก็ไม่เคยนอน นั่งหลับตลอด แล้วเวลานั่งหลับคนที่ดู หล่อๆจะดับเลยทันที ดูไม่ได้เลยนะ ความหล่อหายไปกับ เสียงกรน คร่อก ก ก เรากับแม่ชินแล้วจริงๆ พอชมว่าพ่อดูดี จัง เรากับแม่จอมองหน้ากันแล้วสื่อกันประมาณว่า อืม ม ม ลองมาดูที่บ้านดิ ตอนนั่งหลับอ่ะ ยังจะหล่ออยู่ป่ะ ? มาถึงเรื่องดีๆกันบ้าง เดี๋ยวจะหาว่างั๊นงี๊ พ่อเป็น คนทางานบ้านนะจ๊ะ ไม่อยากจะอวดนะเนี่ย ไม่อยากจะอวด 26


แม่ไม่ว่างทา เพราะอะไรตอนหน้ารู้กัน ส่วนเรา อย่าทาเลย ยิ่งทายิ่งพังพินาศ ถึงทาก็ไม่เรียบร้อย พ่อต้องตามมาทาอยู่ ดี แต่สัญญาว่าจะหัดทานะจ๊ะ พ่อซักผ้า รีดผ้า งานสาวๆหนะ พ่อทาหมด การซัก ผ้าของพ่อเป็นเรื่องที่ทาให้ทะเลาะกันบ่อยที่สุด พ่อมีวิธีแยก ผ้าแปลกๆ ตามที่เราศึกษามาในชั้นประถมจากโรงเรียน เอกชนแห่งหนึ่ง เค้าว่าให้แยกผ้าขาว และผ้าสีออกจากกัน แล้วจึงซัก แต่พ่อมีวิธีแยกผ้าที่คงจะ …คิดเอง พ่อแยกผ้าใส่ ไปทางาน ไปเรียน กับ ผ้าใส่อยู่บ้าน ==” นั่นแปลว่า ถ้าผ้าใส่ ไปทางานมีสีแดง แล้วมันเกิดตกใส่เสื้อนักเรียนมีขาว ก็จะ บรรลัย ถูกป่ะ มันเคยเกิดขึ้นมาแล้ว พอถามว่าทาไมพ่อไม่ แยก ขาวกับขาว สีกับสีหละ พ่อจะตอบว่า

“อย่าเรื่องมาก

เรื่องมากนัก มาซักเอง” จบ ปิดประเด็น รูดซิปปากไม่พูดเลย ไม่อยากซักผ้าเอง ปล่อยเค้าแยกผ้าตามวิธีเค้าต่อไป … จะว่าเค้าก็ไม่ได้นะ ไม่ซักก็อย่าบ่น จริงของเค้า พูด มากๆ เดี๋ยวเค้าจับลงไปซักพร้อมกับผ้า ถ้าใส่เสื้อคู่กับพ่อ พ่อ

27


จะใส่เสื้อที่เขียนว่า “ถูกตลอด” คนอื่นในบ้านจะต้องใส่ที่มีคา ว่า “ผิดเสมอ” เอาน่า ยอมๆเค้าไปหน่อย พ่อเป็นผู้ชายที่ทาอะไรเรียบร้อย จนผู้หญิงอาย เช่น รีดผ้า พ่อรีดเรียบมาก ม๊าก มาก หรืองานห่อของขวัญผู้หญิง น่าจะทาเป็น แต่ไม่ ผู้หญิงบ้านนี้ทาได้ แต่ไม่ดี พ่อเลยต้อง ทา ทาเรียบร้อย ดูดี มีสกุล สาวๆในบ้านชิดซ้ายหล่นขอบไป เลย ไม่รู้จะเล่าเรื่องอะไรแล้ว ไม่ใช่หมดนะ แต่มันเยอะ จนเลือกไม่ถูก เรื่องพ่อเยอะมาก บางเรื่องเล่าไม่ได้ เดี๋ยวจะ หลายเป็นนิยายสยองขวัญ โหด เลือดสาด !

28


ชาร์ปเตอร์

29


รูปแม่

30


#เจ๊แอ๋ว เธอมีชื่อในวงการว่า

“แอ๋ว ” ชาวบ้านแถบซอย

สามัคคี เมืองนน น่าจะรู้จักเธอ เธอไม่ใช่มาเฟียคุมซอย แต่ก็ ใกล้เคียง เธอมีแฟนแล้ว นามสมมุติคือ “พ่อ ” (ใครยังไม่รู้จัก ย้อนกลับไปอ่านบทแรก !) เธอมีลูกสาวหนึ่งคนกับแมวหนึ่ง ตัว ลูกสาวเธอคือ เราเอง ^^ เธอมีอาชีพขายข้าวมันไก่ อยู่ย่านซอยสามัคคี เธอ เป็นคนเก่ง เก่งมาก ใครก็ก็ชมเธอ เราก็คิดว่างั๊นแหละ ไม่มี อะไรที่เธอทาไม่ได้จริงๆ

31


เรื่องอาหารนี่ต้องยกให้เธอ ร้านไหนว่าอร่อย ถ้าเรา กับพ่อไปกินต้องบอกว่า แม่ทาอร่อยกว่าเยอะ พ่อจะชอบพูด แบบนั้น เธอทาอาหารได้ทุกอย่าง อร่อยทุกอย่างด้วย :P ภายนอกเธอดูเป็นคนแบ๊วๆ จิตรใจดี แต่จริงแล้วมัน ไม่ใช่ เธอมีบางมุมที่น่ากลัวเหมือนกัน เคยมีครั้งหนึ่งประสบ มากับตัว เกือบเอาชีวิตไม่รอด วันหนึ่งไม่รู้ว่าเราไปทาอะไรให้ เธอโกรธ แต่เธอคงโมโหมากจนธาตุไฟปะทุ ตอนนั้นเรายัง เด็ก แต่ก็ไม่เด็กมาก เราจาได้ว่านั่งอยู่หน้าตู้เย็น คงพูดอะไร กวนประสาทเธอ เธอหยิบของใกล้ตัวเองมาขว้างใส่เรา คิดว่า คงจะเป็นหมอน เอ๊ะๆ หรือว่ารีโมททีวี ผิดค่ะ เธออยู่ในครัว ของใกล้มือเธอคือ “เขียง” เขียงไม้กลมๆ หนาๆ เธอขว้างมา เคราะห์ดีที่เราหลบทัน ตู้เย็นเลยรับกรรมแทน บุบเป็นรอย เธอไม่ค่อยเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีเท่าไหร่ แต่เมื่อ เร็วๆนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ก็อย่างว่า เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน เธอเริ่มทาตัวสนิทกับคอมพิวเตอร์ อินเตอร์เน็ต ยูทูป เคยได้ ยินเธอพูดว่า สมัครเฟสบุคให้แม่หน่อย เราก็ทาเป็นหูทวนลม ไม่อยากให้เธอได้ก้าวเข้าไปในโลกอินเตอร์เน็ตมากนัก กลัว 32


เธอติด แต่แล้วเธอก็ติดมันจนได้ ในคืนหนึ่งดึกมากแล้วหละ ได้ยินเสียงเพลง ดังลอยมา Baby, baby, baby ohh ~ นึก ในใจ บ้านใครวะแม่งเปิดเพลงดึกๆ เลยเดินลงไปดู โอ๊ยยยย แม่ช้านเองงงงงงงงง แม่กาลังเพลิดเพลินอยู่กับ จัสติน บี เบอร์ แล้วหันมาพูดว่า เด็กนี่หล่อดีนะ เธอมักจะมีปัญหาเรื่องการใช้คีบอร์ดคอมพิวเตอร์ เธอไม่รู้ว่าปุ่มตัวไหนอยู่ตรงไหน ทาไงหละ ก็ถามลูกสาวเธอ ไง ไอ้เราก็อยู่นอกบ้าน นึกไปดิ ก.ไก่อยู่ไหนว้า น .หนูตรงไหน ว้า บอกกันไปทีละตัว ลาบากป่ะหละ แต่ก็ต้องทาเพราะเธอ เป็นแม่ เธอเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่เพื่อนของลูกมาก เพื่อน แต่ละนางบางทีโทรมาหาเราแต่ไม่คุยกับเรานะ ขอคุยกับแม่ หน่อย เธอรับปรึกษาปัญหาหัวใจ ปัญหาชีวิต ทุกปัญหาเธอ มีทางแก้ให้ทุกคนเสมอ อาชีพของเธอคือขายอาหารรถเข็น อยู่ที่ปากซอย สามัคคี ณ เมืองนน ขายมาแล้ว 20 ปี แต่ใครจะรู้ว่าเธอแอบ 33


เป็นเซเลปท่องเที่ยวต่างประเทศอยู่บ่อยๆ พอลูกค้าถามว่า หายไปไหนมาทาไมไม่ขายของ เธอจะตอบนิ่งๆว่า ไปเมือง นอกจ้า เธอสามารถสื่อสารภาษาฝรั่งรู้เรื่องโดยที่ไม่ได้เรียน จริงจัง บอกแล้วเธอเก่ง ! ขอจบเรื่องของเธอไว้แต่เพียงเท่านี้ เล่าเยอะมาก เดี๋ยวเธอจะโกรธหาว่าเอาออกสื่อไม่บอกก่อน จะพาลไม่ ทากับข้าวให้กิน เดี๋ยวเราผอมแย่เลย : (

34


ชาร์ป

35


รูปเพื่อน

36


#บอกตรงๆ เข้าใจผิด เรื่องเข้าใจผิด ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอก จริงมั๊ย ? แต่มันเกิดขึ้นมาแล้ว กับเราคนนี้ เรื่องใหญ่ซะด้วย บอกตรงๆว่าไม่อยากเรียนนิเทศศาสตร์ สาขา วารสารศาสตร์ มันเกิดจากความเข้าใจผิด ความโง่เง่า ความ ไม่ฉลาด หรือดวงชะตาอะไรก็ตาม แต่ไมได้ตั้งใจจะเข้ามา ตรงนี้จริงๆ ไม่คิดว่าจะต้องมาทาแบบนี้

37


วารสารศาสตร์ จริงๆแล้วจะเน้นหนักเกี่ยวกับ วิทยาการและเทคโนโลยีข่าวสาร เช่น การสื่อข่าว เขียนข่าว การสืบค้น การรายงานข่าวผ่านสื่อหนังสือพิมพ์ จากที่เรียน มาคิดว่าน่าจะเป็นแบบนี้นะ แต่เมื่อก่อนที่เข้ามามารเยนคิด อีกแบบ วารสาร มันต้องเป็นนิตยสารแน่ๆเลย เราต้องทา นิตยสาร วู้วววว น่าสนุกจังเลย หรอกรหัสเลยจ้า เอานี่ แหละๆเข้าเลย พอเข้ามาเรียนแล้ว แป่วววววววววววว มาก มัน ไม่ใช่อ่ะ เขียนข่าวอะไรวะ เห้ยยยยยย กูไม่รู้เรื่อง อะไรเนี่ย ไหนอ่ะ ทาวารสาร ไหนอ่ะ อยากอยู่โรงพิมพ์ ไหนอ่ะ ไหนๆๆๆๆๆๆๆๆ แม่จ๋า ช่วยหนูด้วย T^T แต่ก็เอาวะ ไหนๆก็จ่ายค่าเทอม รู้จักเพื่อนใหม่แล้ว เรียนไปเถอะ แม่บอกว่า ไม่เคยมีใครตายเพราะเรียนหนังสือ ซะหน่อย เรียนไปเราไม่ได้มีเงินเหลือเยอะเหมือนคนอื่นที่ เปลี่ยนที่เรียนตามใจอชอบ จะไปเรียนเอกชนก็ไม่มีปัญญา

38


ตอนเรียนแรกๆ โคตรทรมาน บ้านไกล ตื่นเช้า ไม่ ค่อยมีเพื่อนเนื่องมาจากหน้าตากวนส้นตีนคนอื่นไง กลับ บ้านร้องไห้ทุกวัน จนถึงตอนนี้ก็จะสามปีแล้ว มาไกลเกินจะกลับไป แล้ว ถึงลึกๆจะอยากกลับไปทาตามอย่างที่ชอบ ก็คงไม่แล้ว หละ ช่วงเวลานี้ ที่นี่ เพื่อนแบบนี้ มันดีที่สุดแล้ว รักวารสาร 01 #เสี่ยวแดกอ่ะ เขียนไปได้ไงวะ อี๊แหวะ

39


[พักสายตาเถอะนะคนดี] อ่านเยอะๆระวังจะปวดตา : )

40


ชาร์ปเตอร์

41


สัสกุ้ง

42


#583 583 คืออะไร ทะเบียนรถ ทะเบียนบ้าน หรือเลข ท้ายสามตัว ไม่ใช่ทั้งนั้นแหละ 583 คือสามตัวแรกของเบอร์ โทรศัพท์บ้านคนๆนึง เธอชื่อกุ้ง แต่พอเข้าวงการแถบๆทุ่งรังสิต มันจัดการ โมดิฟายชื่อตัวเองใหม่เป็นซิ๊ม แห่งคณะสถาปัตย์ทุ่งรังสิต เธอเป็นหญิงสาวตัวอ้วนกลม หน้าตาบ้านๆ จืดพอๆกะ ข้าวต้มลืมใส่เกลือ เธอเป็นสาวหมวย ตามีนิดเดียว ไม่รู้แม่ งมองเห็นมั่งรึป่าว

43


รู้จักกับเธอมาตั้งแต่ เป็นสาวน้อยวัยล่ะอ่อน มัธยม หนึ่ง เป็นเวลากี่ปีแล้วไม่อยากจะสนใจนับ ไม่เคยจะจาจริงๆ วันเกิดแม่งยังจาไม่ได้เลย ต้องเปิดเฟสบุคดูวันเกิดทุกที มัน ไม่ใช่ประเด็นของการคบหาเป็นเพื่อนกันซะหน่อย 583 คือรหัสของทุกอย่าง แทนทุกอย่างที่ไม่อยากพูด ออกมา บางทีก็นะ เขินอาย จะบอกรักกัน บอกคิดถึง มัน กระดากที่จะพูดออกมา เดี๋ยวจะอ้วกใส่หน้ากันเปล่าๆ ใช้ 583 แทนละกัน จะเอาไว้ใช้เวลาเราบอกกับเธอ แล้วถ้าเธอ จะบอกเราหละ ก็คล้ายๆกัน แต่ใช้เป็น 952 มันคือเบอร์บ้าน ของเราเอง เรื่องเด็ดของเธอเห็นจะเป็นเรื่องรักๆใคร่กับชายหนุ่ม มากมายในสต็อกของเธอ เมื่อครั้งยังเป็นสาวน้อยวัน กระเตาะกันอยู่ เธอแอบชอบรุ่นพี่หลายคน แอบมองเค้าจาก หน้าห้องเรียนจะเจอพี่ๆเค้าเล่นบอลที่กลางสนามก็ตะโกน เรียกกัน แล้วพอเค้าหันมาก็เป็นหลบ เรียกได้ว่าช่วงนั้นไม่ ทางานทาการ วันๆดูผู้ชายเตะบอล เมื่อรุ่นพี่เหล่านั้นรู้จักเธอ แล้วเค้าก็สนใจเธอ แต่เธอดันมีนิสัย (สันดานก็ได้) อย่างหนึ่ง 44


คือ ถ้าเค้าพวกนั้นชอบเธอ เธอจะเลิกชอบทันที เธอคิดว่าเธอ สวยมากงั๊นสิ ไปชอบเค้าพอเค้าชอบก็สะบัดเค้าทิ้ง เรื่อง อย่างนี้ก็ว่ากันไม่ได้ อาจจะเป็นโรคติดต่อเพราะเราก็ติดมา เหมือนกัน == ปัจจุบันเธอผันตัวเองมาเป็นเจ้าแม่แฟชั่น ขาย เสื้อผ้ามือสอง มือหนึ่งแล้วแต่อารมณ์ของเธอ กิจการไปได้ดี อยากให้เธอร่ารวย จะได้เอาเงินไปซื้อแอร์มาติดในห้องเธอ เร็วๆ มันร้อนเหลือเกินมึงเอ้ยยยยยยยย

45


ชาร์ปเตอร์

46


รูปเด็ก

47


#WHEN I WAS YOUNG 1.ฝันอยากเป็นกระเป๋ารถเมล์ ให้แม่ไปซื้อที่ฉีกตั๋วแต่เค้าไม่ ขายให้ 2.ฝันอยากเป็นเภสัชกร ให้แม่ไปซื้อถาดจ่ายยาแต่มันแพงไป 3.เล่นม้วนตัวเองเป็นโรตีในผ้าห่ม แล้วให้พี่เหวี่ยงเบาๆกับ พื้น สุดท้ายหัวกูไปโขกเสาปูนแรง ตื่นมาจาใครไม่ได้ จูนอยู่ ตั้งนาน

48


4.เคยน่ารักมาก่อน เด็กๆน่ารักมากนะ 5.ออกรายการสโมสรผึ้งน้อย เต้นตรงกลาง เด่นๆเลย ก็บอก แล้วว่าเคยน่ารักมาก่อน 6.ทุกวันเด็กที่มีเต้นกัน จะมีกล้องตัวใหญ่ๆมาถ่ายวิดิโอตอน เต้น เหมือรายการทีวี ไม่ใช่ใคร ป๋าเราเองถ่ายเก็บไว้ เยอะแยะ 7.โดนจับขังเดี่ยว ให้นอนในกรงเก็บที่นอน เพราะชอบกวน เพื่อน 8.ไม่เคยนอนกลางวัน นอนเฉพาะวันศุกร์ เรียนพละเลยเพลีย 9.ตะโกนข้ามรั้วโรงเรียนให้น้าหย่อนไก่ทอดมาให้กินตอน กลางวัน 10.ผมแม่งไม่ชอบขึ้น 11.วันเด็กไม่มีเราขึ้นเต้น งานจะกร่อยมากจ้า

49


12.แอบเข้าไปในโรงเรียนวันเสาร์ อาทิตย์ เพราะอยากเล่น ของเล่น 13.พ่อเปิดเพลง แจ้ ดนุพล ชาย เมืองสิง ยิ่งยง กล่อมนอน ทุกวัน 14.ชอบซ้อนจักรยานพ่อไปให้อาหารปลา 15.ต้องให้พ่อหอมแก้มทุกคืนก่อนนอน แต่ตอนนี้ไม่ละ ไม่ ค่อยถูกกัน 555 16.เบื่อการคัดตามเส้นประ คัดไรนักหนา กูคัดเบี้ยวตลอด 17.ตอนสอบเข้า ป 1 เครียดจนฉี่แตกในห้องสอบ 18.ทั้งชีวิตมีบาร์บี้ตัวเดียว 19.เล่นขายของเป็นอะไรที่สนุกมาก เปิดร้านทุกวันที่ว่าง 20.ยืนยันอีกครั้งว่าเด็กๆกูน่ารักมาก 21.สะสมอะไรเยอะแยะไปหมด ก้อนหินข้างทางกูยังเก็บมา สะสม 50


22.เห็นแบบนี้แต่เป็นคุณหนูมากนะ 23.กลัวจุกมะเขือเทศมาก แต่อนนี้เลิกกลัวแล้ว 24.เก็บเงินแทบตาย เพื่อซื้อเทปเจอาร์วอย ม้วนละ 80 บาท 25.ไม่มีปัญญาซื้อมหาสนุกเล่มละ 12 บาทอ่าน 26.ชอบซื้อ สติวเด้น วีคลี่ แต่อ่านไม่ออกนะ ถือเก๋ๆ 27.ไม่กินข้าวถาดของโรงเรียน เคยเหวี่ยงถาดกระจายมาแล้ว แม่งเอาอะไรคิด ทาแกงขี้เหล็กให้เด็กสี่ขวบกิน 28.ชอบโบกรถโตเกียวแล้วขอเค้าละเลงแป้งเอง 29.ตอนแรกเกิด แม่เรียกว่าน้องบุ่งบิ๊ง เป็นชื่อของเด็กหมวย แถวบ้านหน้าตาน่ารัก ซึ่งกูไม่ใช่แนวนั้น 30.ต่อมา ใครๆก็เรียกว่านกแก้ว เพราะพูดไม่หยุด 31.พูดชัด รู้เรื่อง ตั้งแต่ยังไม่ขวบนึง 32.ชอบขุดดินเล่นขายขนมครก 51


33.รู้สึกแย่เวลาเค้า ดีดลูกแก้วกัน แล้วกูดีดไม่เป็น 34.ที่บ้านเปิดอู่รถแข่งทามิย่า ตอนเค้าฮิตๆกัน กูรับเปลี่ยน ล้อแม็ก 35.สะสมไพ่ยูกิ มีเป็นพันใบนะจ๊ะ

52


ชาร์ปเตอร์

53


#สารบบแฟนเก่า แฟนเก่า คือ สิ่งมีชีวิตที่ไม่ค่อยอยากพบเจอหากเลิก กันไป อันนี้ก็แล้วแต่สถานการณ์ตอนบอกเลิกกัน ถ้าเลิกกัน แบบดีๆหน่อยก็พอมองหน้ากันได้ เริ่ดหน่อยก็เป็นเพื่อนกัน ต่อไป แต่ถ้าแบบโคดแย่ก็มองหน้ากันไม่ได้ เจอกันอาจจะวิ่ง ไปถลกหนังกบาลก็มีมาแล้ว คนเราทุกคนต้องเคยมีแฟนเก่ามั่งแหละ น้อยคนนัก ที่จะเกิดมา เจอคนๆนึงแล้วแต่งงานมีลูกมีเต้ากัน หายาก มากพอๆกับสัตว์สงวนเหลือ 5 ตัวในโลก

54


ตัวเราเองก็เคยมีเหมือนกันนะแฟนเก่าอ่ะ เห็น หน้าตาแบบนี้ก็พอมีบ้าง ไม่โชกโชนแต่ก็แซ่บอยู่ รักครั้งแรก อืมมมม ไม่รู้เรียกว่ารักมั๊ยคืออยู่ ป .5 ไง เอาเป็นว่า เราเป็นเพื่อนกัน บ้านอยู่ใกล้กัน ครูชอบให้เราช่วย เค้าทางาน ( เราจะเรียกเค้าว่า บุญยืนละกัน ) บุญยืนเป็น เด็กเรียนไม่เก่ง งานไม่ค่อยชอบทา แต่บ้านรวย ที่บ้านเอาใจ ใส่ลูกดีนะ การบ้านงานค้างเต็มไปหมด แม่ของบุญยืนก็โทร มาถามเราว่าช่วยบุญยืนทาหน่อยนะลูก แหม เข้าทางเลย บุญยืนหน้าตาดีที่สุดในห้อง ป .5/10 เชียวนะ เราเป็นเหมือนบัดดี้กันจับคู่กันทางานทุกวิชา แม่ของ เราเริ่มสนิทกัน กลับบ้านพร้อมกัน แต่ไม่ได้กลับด้วยกันนะ ทุกเย็นบุญยืนจะไปส่งเราที่รถโรงเรียน นั่งคนละคัน เค้าจะรอ ส่งเราก่อนแล้วค่อยเดินไปขึ้นคันของเค้า ช่วงนั้นแบบว่า ฮิ้ววววววว ผู้ชายเดินมาส่งว่ะ บุญยืนเลยนะเว้ย สาวกรี๊ด เต็มอ่ะ อิจฉาอ่ะดิ พอวันไหนที่บุญยืนเล่นบอลเค้าจะลาก เราไปนั่งข้างสนามเฝ้าเค้าด้วย ร้อนจะตายยยยย แต่ก็ไปนะ - -* 55


บุญยืนจะชอบซื้อของมาให้ เด็กๆอ่ะ เงินไม่เยอะ หรอก ซื้อพวงกุญแจจากสหกรณ์โรงเรียนก็หรูละ ได้มาหลาย อันอยู่ จนวันนึงมีแก๊งพาวเวอร์พัฟเกิล 3 นางเดินมาแล้วพูด ว่า “เธอเป็นแฟนกับบุญยืนหรอ ” ไอ้เราก็ ป่าวเพื่อนกัน ทา ไมอ่ะ แล้วทาหน้ากวนตีนใส่มันไป นาง 3 คนนั้น ก็ผลักเรา เหมือนในหนังที่นางร้ายจะตบนางเอกอะ แต่ก็ไม่มีอะไร แยก ย้ายไปกินนมโรงเรียนแล้วกลับบ้าน สรุปใจความได้ว่า หัวหน้าแก๊งพาวเวอร์พัฟ คือแฟนเก่าของ บุญยืน นางจะมา ทวงบุญยืนคืน … ปัจจุบันบุญยืนเรียนอยู่ ณ ทุ่งแถบรังสิต มีแฟนมาก หน้าหลายตา ไม่ซ้ากันแวะเวียนเข้ามาในชีวิต เราไม่เคยคุย กันอีก ไม่รู้เพราะเหตุผลอะไร รู้แค่ มึงไม่คุยกูก็ไม่คุยไง แต่แม่ เรายังสนิทกันอยู่ เจอกันที่สมาคมแม่บ้านตลาดกรมชล ประจา หลังจากบุญยืนแล้วก็ยับมีเข้ามาอีก นานๆครั้งจะ ผ่านเข้ามา ไม่มากมาย บางคนก็จบแย่หน่อย บางคนก็แย่

56


นิดๆแต่ทุกวันนี้เป็นเพื่อนกัน อยู่ห้องเดียวกัน ไม่ได้จิกหนัง กบาลกันแต่อย่างใด

57


Ordinary People

58


59


#รถเมล์ กับลุงเหม็น รถเมล์หรอ อืมมม ก็สนิทกันอ่ะ สนิทมากนะ รู้จัก กันหลายปีแล้ว แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจกันอยู่ดี ไม่รู้ทาไม อาจจะ เป็นเพราะเราไม่เคยคุยกันก็ได้นะ มันเริ่มจากวันนั้น วันที่เราเข้ามาเรียนในเมืองหลวง ของไทย การจราจรทุกวันหนาแน่น หนามากหนาน้อยแล้วแต่ ปริมาณการเอารถออกมาใช้ เราไปกับรถเมล์ทุกวัน เพราะเรา ไม่มีรถ เราขับรถไม่เป็น 60


รถเมล์เป็นเพื่อนเดินทางที่ดีที่สุดของเรา ระยะทาง จากบ้านเราไปถึงที่หมายประมาณ ไม่เกิน 2 ชั่วโมง เป็น 2 ชั่วโมงที่มีอะไรผ่านมามากมาย มากจนไม่คิดว่าจะเจออะไร แบบนี้ระหว่างเดินทาง จะคัดเน้นๆมาเล่าละกัน ลุงเหม็น

: ค่าวันหนึ่ง ณ รถเมล์สาย 505 สวนลุม ฯ

– ปากเกร็ด เรา เพื่อนอ้อม เพื่อนเฟิร์น จะต้องกลับบ้านแล้ว หละ มืดมากแล้ว เดี๋ยวพี่หาว่าใจแตก กลับบ้านดึก รถเมล์ เวลานี้ค่อนข้างโล่ง ยืนบ้างประปราย อาการรถติดยังคงมีอยู่ ในบางช่วง รถจอดที่ป้าย สถานีรถไปบางซ่อน มีลุงนิรนาม ขึ้นมา ( เรียกเค้าว่าลุงเหม็นละกัน ) ลุงเหม็นเลือกยืนค่อนมา ทางหลังรถที่พวกเรานั่งหลับกันอยู่ สัมผัสแรกที่พบทาให้ เรา ผงะตื่นขึ้นจากความฝัน กลิ่นเหมือนยกตลาดผ้าพาหุรัด ขึ้นมาบนรถเมล์แล้วมันเป็นรถปรับอากาศไง เหม็นคูณสอง คนแถบนั้นที่หลับๆกันอยู่ตื่นกันเป็นแถว คิดดูละกัน กลิ่นลุง เหม็นแรงแค่ไหน หลายคนเริ่มหยิบยาดม มายัดจมูก หาผ้าเช็ดหน้า มาปิดไว้ ส่วนเรา นั่งตรงใต้จั๊กกะแร้ลุงเหม็นพอดี อืมมมม 61


อยากได้ถังออกซิเจนด่วน เดินทางไปซักพักกับกลิ่นอบอวล ของลุงเหม็น ทุกคนในรถเริ่มมองหน้ากัน แล้วจัดการย้ายที่ ทางของตัวเอง กลายเป็น RED ZONE ลุงเหม็นเหมือนนั่งคน เดียว เวิ้งว้าง ท่ามกลางผู้คนในรถ มันทนไม่ไหวจริงๆ จนเรา ต้องเอาถุงหิ้วมาครอบจมูกแล้วหายใจในถุงอ่ะ คิดดูละกันว่า ขนาดไหน ระยะทางจากบ้านเราจนถึงมหาวิทยาลัยไกล พอสมควร ถ้าชิวๆก็ไม่คิดอะไรมาก เรื่อยๆ ติดบ้างตามแยก นานหน่อยก็ 2 ชั่วโมง แต่มีอยู่ครั้งนึง จาได้ว่าวันนั้นขึ้นรถ ตอนไม่เกิน 4 โมงเย็น ฝนตกพราๆ แน่นอนฝนตก รถติด นั่ง ไปซักพักถึงแยกติวานนท์แล้ว อีกนิดเดียวจะถึงบ้าน แต่ … มันไม่เป็นอย่างนั้นอ่ะดิ รถติดไม่ขยับเลยซักนิด ไม่แม้แต่นิด เดียวจริงๆ จากแยกติวานนท์มาถึงบ้านไม่น่าเกิน

6โมง

เย็นอ่ะ แต่วันนั้น นั่งอยู่จนเกือบสองทุ่ม เห้ยยยยยยยยยยย มันไม่ใช่แล้ว มันเกินไปแล้ว คนในรถเริ่มทยอยลงเดินกัน เค้า คงลงป้ายหน้าเดินนิดเดียวน่าจะเร็วกว่า แต่ถ้าเราจะเดินคง ไกลน่าดู ไม่ได้การละ โทรหาเพื่อนฝูง

“เห้ยยย เฟิร์น อ้อม 62


มึงอยุ่ไหนหน่ะ กูอยู่หน้าบิ๊กซีนน เอ้ออออ ติดเหมือนกันหรอ เอาไง ลงเดิน !!!!!!!!!!!!!!!!!!! ” สรุปได้ว่า เพื่อนอ้อมเพื่อนเฟิร์นติดอยู่ที่เดียวกัน แต่ คนละฝั่งถนน ตัดสินใจลงเดิน ลองคิดดูนะ (ถ้าเคยผ่านแถว นั้นจะคิดภาพออก) จากบิ๊กซีติวานนท์ เดินผ่าน ซอยเรวดี ระหว่างทางมีก่อสร้างตั้งวงดริ๊งค์กัน ตอนนั้นมืดแล้วด้วย ฝน ตกนิดๆพอได้บรรยากาศรันทด เดินคุยกันไปเรื่อยๆ เดินไป คุยไป เดินไป คุยไป รถก็ยังไม่ขยับเลย เจอพวกที่ทาเหมือนกันคือลงจากรถแล้วเดิน แต่ สุดท้ายเหลือแค่เราสามคน ที่เดินมาจนถึงแยกแคราย เฮ้ยยยยย เป็นกิโลเลยนะนั่น ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร คิดแต่ อยากจะกลับบ้าน มืดแล้ว หิวข้าว พอถึงแยกแครายเกิด ปัญหาอีกแล้ว ถนนกว้าง ข้ามไม่ได้ เดชะบุญ เจอรถสองแถว จอดอยู่คันแรกหน้าไฟแดง ขึ้นเลยเถอะ เดินต่อไม่ไหวแล้ว ขึ้นไปยืนต่อบนรถปรับทุกข์กัน บอกตรงๆเหนื่อยมาก เจอ หน้าแม่เท่านั้นละ วิ่งไปกอดแม่ ร้องไห้ เหมือนจากกันมานาน แม่จ๋า หนูคิดถึงแม่ ฮือออออออออออ

T^T ฟิลตอนนั้น 63


เหมือนจากบ้านไปต่างแดนเพื่อไปปีนยอดเข้าเอเวอร์เรสแล้ว ทาสาเร็จ ถึงกับจดไว้ว่า

“วันนี้กูนั่งรถเมล์สี่ห้าชั่วโมงไม่ถึง

บ้าน แล้วยังเดินต่ออีก เกือบยี่สิบป้ายรถเมล์ อิห่า!!!!!!!”

64


65


#กลัว ทุกคนมีความกลัวแตกต่างกัน บ้างกลัวงู กลัว แมลงสาบ กลัวพ่อ กลัวเมีย ทุกๆคนต้องมีอะไรซักอย่างที่ รู้สึกกลัว เราก็มีเช่นกัน เด็กๆแม่เล่าว่าเรา “กลัวจุกมะขือเทศ ” มันเหมือนแมงมุม ถ้าเห็นจะร้องไห้ โตมานั่งคิด กูกลัวมัน ทาไมว่า น่ากลัวตายหละ อันนี้ปกติของเด็ก พอโตมาหน่อย

“กลัวผักชี. จนถึงตอนนี้ก็ยังกลัวนะ

คือแบบ อึ๊ย ~~~~ อย่ามาใกล้กูเลย ไป๊ๆๆๆ ผักชีเป็นต้นๆ เป็นใบๆที่เอาให้โรยหน้าอาหารอ่ะ ไม่อยากอยู่ใกล้ เหม็นจะ 66


อ้วก พ่อบอกอย่ามาทากระแดะ เป็นดารากลัวอะไรแปลก คือ ไม่ได้กระแดะนะ มันกลัวจริงๆ ไม่รู้เพราะอะไร เห็นแล้วเสียว สันหลัง เคยมีเพื่อนคนนึงสงสัยแม่งไม่ชอบหน้าเรา ไปซื้อ ผักชีมาโลนึง เตรียมมาจากบ้านเลย เพื่อการนี้โดยเฉพาะ มัน มาเรียนแต่เช้า แล้วจัดการเอาผักชีมาโปรยที่โต๊ะ เก้าอี้ของ เรา พอเรามาถึง ลมแทบจับ ร้องไห้ ไม่กล้าเข้าใกล้โต๊ะ จน เพื่อนอีกคนต้องเอาออกไปทิ้งให้ แต่มันยังมีกลิ่นอ่ะ เลยย้าย ตัวเองไปนั่งเรียนที่พื้นหน้าห้องเรียนทั้งวัน พอตอนเย็นให้ แม่บ้านมาเปลี่ยนโต๊ะ เก้าอี้ ถูกพื้น เช็ดหนังสือให้ ไม่งั๊นไม่ ไหวอ่ะ จะตายเอา คือมึงเก่งมาก ซื้อมาเพื่อแกล้งกู โดยเฉพาะ มาตบกูยังเจ็บน้อยกว่าเอาผักชีมาแกล้ง T^T เวลาซื้อข้าวถ้ามีผักชีมาจะให้แม่เอาออกให้ แม่ไม่ อยู่ก็เพื่อนหละ ไม่หยิบเองด้วยนะ คนอื่นอาจจะมองว่า กระแดะจัง คือไงอ่ะ เหมือนที่คนอื่นกลัวงูไรงี๊ กูก็กลัวผักชีไง เหมือนกันแหละ

67


กลัวการข้ามถนน ก็ไม่เชิงกลัว แต่ถ้าอยู่คนเดียวเกิด อาการประหม่า ทาไม่ได้ ถนนสองเลนส์ขึ้นไปจะไม่สามารถ เดินข้ามไปได้ ถ้ามีสะพานลอยค่อยดีหน่อย แต่ถ้าไม่ ทางออกคือ รอคนอื่นมาข้ามด้วย หรือไม่ก็โทรตามให้เพื่อน มารับ เป็นภาระคนอื่นสุดๆ กลัวการมีคนรัก (แบบคนรัก) คือไม่คิดว่าจะมีใครมา รักเรานอกจาก พ่อ แม่ ญาติ เพื่อน ใครก็ไม่รู้อยู่ๆจะมารักเรา ได้ยังไง นิสัยเสียที่หนึ่ง ใครมันจะบ้ามารัก เลยคิดว่าถ้ามีคน มารัก มันต้องมีเหตุผลอื่นแน่ๆ เหมือนโรคจิตนิดๆที่คิดแบบนี้ ก็ดูดิ หน้าอย่างกะปลิงควาย นิสัยก็ไม่ดี ใครจะมารักวะ รัก เพื่ออะไร ? จริงมั๊ย กลัวผี อันนี้เบสิค หลายคนกลัวลอกๆกันมา ผี ไม่ เคยเห็นจริงๆสักที คิดไปเองว่าหน้าตาเป็นยังไง จินตนาการ ล้นเหลือ ตอนอาบน้าชอบคิดว่าจะมีมือปริศนามาช่วยถูหลัง ตอนสระผมไม่กล้าหลับตา เพราะชอบคิดว่าจะมีมือใครไม่รู้ มาสางผมให้ เคยเป็นกันมั๊ยอ่ะ หรือไม่ก็ตอนนอนต้องเอา หมอนข้าง ตุ๊กตามาสุมที่ตัวเป็นเกราะไม่ให้ผีเข้าถึงตัวเราได้ 68


ห่มผ้าต้องห่มให้มิดนะ ไม่งั๊นเดี๋ยวผีมาจับเท้า เนี่ยยยย คิด กันไปเองทั้งนั้น กูก็คิดแบบนั้นไง กลัวตลอดดดดดด เอาชนะความกลัวอย่างไร หนังสือเล่มนี้ไม่มีบอก เพราะไม่เคยคิดจะเอาชนะมันเลย ยอมแพ้ตลอด ใครอยาก เอาชนะความกลัวต่างๆของตัวเอง ก็เชิญหาหนทางเอาเอง นะ โชคดี !

69


…ไม่มีใครเข้าใจเรา เท่าตัวเราเอง…

70


71


#โกอินเตอร์ โก อินเตอร์ ใครๆก็อยากโกกันทั้งนั้น ลึกๆแล้ว เราไม่ อยากโก เพราะการจะโกอินเตอร์ต้องอาศัยเครื่องบิน ขึ้น เครื่องบินก็ต้องไปอยู่ที่สูงๆ แล้วเสือกกลัวความสูงไง แค่โดด หอตอนเข้าค่ายยังขาสั่นฉี่แทบแตก แต่ทาไงได้ ให้ล่องเรือ สาเภาไปก็อีกหลายเดือนกว่าจะถึง เครื่องบินแหละ สะดวก สุดๆ โกอินเตอร์ครั้งแรก เลือกไปประเทศที่ชอบๆ (เหมือน ไปสู่ที่ชอบๆป่ะ ?) เลือกไปเกาหลีจ้า ชอบประเทศ ชอบ อากาศ ชอบคนที่นั่น (นักร้องเกาหลีนั่นแหละ) ไปแบบจนๆ เอาค่าเทอมไปจ่ายก่อน 72


พูดไปไม่มีใครเชื่อ แต่เรื่องจริง เอาค่าเทอมปีสาม เทอมสองไปจ่าย พอดีช่วงนั้นน้าท่วม มหาวิทยาลัยเลื่อนเปิด แน่ๆ ค่าเทอมก็เลื่อนจ่ายชัวร์ เอาไปหมุนก่อนดีกว่า ใช้เวลาในการคิดว่าจะไป

2 วันถ้วน เพื่อนชวนนาน

แล้วแต่ไม่ได้คิด มาคิดได้ตอนเค้าจองตั๋วกันไปแล้ว เอาไงหละทีนี้ ทาไงอ่ะ เสี่ยงหาตั๋วเอา ไฟลท์เดียวกัน ยังพอว่างมั๊ย หามาจนได้ แต่ราคาแพงกว่าเพื่อนนิดนึง สาย การบินที่ไปเป็นสารการบินจีน เอิ่มมมม รู้นะจีนเป็นยังไง ตอนแรกกลัวมาก ว่าจะเป็นแบบที่เค้าเล่ากัน สกปรก เหม็น ไม่มีมารยาท อะไรพวกนี้ แต่พอขึ้นไปจริงๆ ก็ดีนะ อาหารจืด ไปนิด ห้องน้าสะอาดดี แต่ตอนไปต่อเครื่องที่จีนนี่ดิ สุดๆ ระหว่างทางจะไปต่อเครื่องต้องเจอห้องน้าก่อน แวะ ซะหน่อย ห้องน้านี่คือ ในสนามบินนะ ใหญ่โต คนไม่เยอะ มากเพราะไปไฟลท์ดึก ถึงจีนเช้าๆ เปิดประตูใหญ่ของ ห้องน้าเข้าไปจะเจอประตูย่อยๆอีกเป็นสิบ เลือกเอาที่ชอบกัน เลย มีห้องนึงแง้มๆไว้ เราผลักเข้าไป ปรากฎว่าเจอ ……….. 73


ปรากฎว่าเจอ ……….. ป้าคนนึงใส่ชุดฟอร์มเหมือน แม่บ้านนั่งธุระอยู่ เราสองคนสบตากัน ไม่มีคาพูดใดๆ เรานิ่ง เค้านิ่ง สบตากันนานสองนาที ก่อนที่เราจะยอมแพ้ ล่าถอย ออกมา แต่ยังเปิดประตูห้องป้าเค้าไว้เหมือนเดิม ไม่ได้ปิดให้ เดินไปเข้าห้องในกว่านี้ก็ได้ เราทาธุระเสร็จ เดินออกมายังเจอป้านั่งอยู่ท่าเดิม ที่ เดิม ห้องเดิม และเปิดประตูไว้เหมือนเดิม …… ไปถึงเกาหลีแล้ว ก็นะ ไปแบบจนๆ แท็กซี่ไม่เคยคิด จะนั่ง แต่ประเทศเค้าดีอย่างนึง ดีมากเลยแหละ จะไปไหนมี รถไฟซับเวย์ผ่านทุกที ลงซับเวย์แล้วเดินอีกนิดหน่อยก็ถึงที่ๆ จะไปแล้ว มันผ่านทั้งเมือง ออกไปจอกเมืองก็มี ไปห้าง ไป สวนสาธารณะ สวนสนุก วังเก่า ไปซับเวย์ได้หมด อาศัยเดิน เอา เดินไปเรื่อยๆ อากาศมันดีด้วยแหละ เดินนานๆก็ไม่ เหนื่อยเท่าไหร่ ประเทศเค้าจะแห้งๆ เดินแปบเดียวหน้าก็แตกเป็น ดินร่วนแล้ว เดิมเที่ยวไปเรื่อย อยากไปที่ไหนก็หาทางไปเอา 74


หลงบ้าง ถามทางเค้าเอา ภาษาอังกฤษก็ง่อยๆ แต่ก็พอถูไถ ถามหา หาห้องน้าเจอ อยู่

10 วัน จิตใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่ กลัวบ้านน้าจะ

ท่วม โทรหาแม่ทุกวัน เช็คสถานการณ์ทีไทยตลอด ไปเจอใคร เค้าก็ถาม ไทยแลนด์เป็นยังไง น้าท่วมบ้านมั๊ย บ้านเรายังไม่ ท่วม อาจจะท่วมก่อนเราไปแม่เลยซื้อกระสอบทรายมากั้นไว้ ก่อนหน้าแล้ว แม่บอกว่าไม่ต้องห่วงพ่อกับแม่ก็อยู่ เที่ยวให้ สนุก อากาศที่นั่นตอนไปหนาวมาก ไม่เคยพบเจออากาศ แบบนี้ ตอนกลางวันยังพอทน สิบกว่าๆ กาลังดี พอตก กลางคืน ต๊ายยยยยยยยยยยย สี่องศา แล้วมีอยู่วันนึง ขึ้นไป บนนัมซานทาวเวอร์ เหมือนที่ เต๋อ เรวัต เคยบอกไว้ “ยิ่งสูง ยิ่งหนาว” แบบนั้นเลย หนาวจนพูดไม่ได้ อ้าปากไม่ได้เลย จะ พูดกันต้องใช้ภาษามือชี้โน่นนี่ ระหว่างทางเดินขึ้นไปจะตาย ให้ได้ ลมพัดแรง มืดๆ มีไฟส้มข้างทาง รอบตัวเป็นสวน ต้นไม้ พัดตามแรงลม

75


ผู้คนเดินผ่านขึ้นลงมากมายล้วนใส่เสื้อตัวหนา แต่มี อีกระเหรี่ยงกลุ่มนึงใส่เสื้อแขนยาวธรรมดา ยังไม่พอ น้องหมี เพื่อนร่วมทาง เธอใส่ซีทรู - - สั่นไปถึงกระดูกอ่ะ ถ้าถามว่า ทาไมไม่ใส่เสื้อโค๊ทหนาๆหละ จะตอบได้ว่า ก็กูไม่รู้ว่าจะ หนาวนรกขนาดนี้ไง ! เรื่องโกอินเตอร์ยังมีอีก แต่ขอละไว้ เดี๋ยวจะ กลายเป็นหนังสือนาเที่ยวซะก่อน ติดตามได้ใน

บล็อกและ

กระทู้ siamzone.com/board/view.php?sid=2958217 หรือ 19900902.exteen.com/

76


[ หน้าว่าง ]

77


เนียร์

78


#โปรดเรียกเค้าว่า คุณจูเนียร์ จูเนียร์ คุณเนียร์ น้องเนียร์ เหี้ยเนียร์ หรืออะไรก็ แล้วแต่ ตามสถานการณ์ มันเป็นแมว พ่อแม่ไม่ปรากฏ สงสัยมีปัญหากันตั้งแต่ตอนทั้งท้องใหม่ๆ แล้วมันมาจากไหน …. ใช่มันมาจากไหนหละ เช้าวันหนึ่งแม่ไปตลาดกลับมา แมวตัวหนึ่งเดินตาม แม่อยู่ในซอย ยังเป็นลูกแมวหน้าตาแบ๊วๆ แต่เหมือนตาจะ เจ็บข้างนึง ขาก็เดินแปลกๆน่าจะเจ็บหรือไม่ก็พิการ มันเดิน 79


ตามมาเรื่อยๆ แม่ทาเป็นไม่สนใจ ไม่อยากหาภาระมาเพิ่ม แต่สุดท้ายคนส่งแก๊สบ้านข้างๆ ด้วยความหวังดีหรืออะไรไม่รู้ เอามันมาหย่อนไว้ให้ในรั้ว พอเราตื่นก็เจอมันนั่งทาหน้าโง่ๆอยู่ในบ้าน เราเป็น คนรักสัตว์ ถ้ารวยหน่อยจะเปิดมูลนิธิรับสัตว์จรจัดมาอยู่ด้วย แต่บังเอิญไม่รวย - -* พอเห็นหน้ามันก็สงสาร หน้าตามันซื่อๆ พ่อแม่ก็ไม่มี แต่อีกใจนึงกลัวเลี้ยงมันไม่ดี แล้วมันตาย คือ เคยเลี้ยงตอนเด็กๆแล้มันตาย รถชนมั่ง ตายเองมั่งเลยกลัว ฝังใจ เอาไงดี ถ้าปล่อยไปมันจะเป็นยังไง ถ้าเราเลี้ยงเรา จะทายังไง เป็นภาระแน่ๆ เลยตัดสินใจบอกแม่ก่อนไปเรียน “เอาไปปล่อยเลยนะ ถ้าหนูกลับมาหวังว่าจะไม่เจอหน้ามัน ในบ้านนี้” พูดเหมือนนางร้ายในละคร ให้เอาลูกเมียน้อยไป ทิ้งสถานสงเคราะห์เลย กลั้นใจพูดมากอ่ะ สงสารมัน

80


เดินออกจากบ้านไปไม่ทันถึงป้ายรถเมล์โทรกลับมา หาแม่ “แม่จ๋า เก็บมันไว้ หนูจะเลี้ยงเอง แต่ตอนนี้ไปซื้อนมให้ มันหน่อย เดี๋ยวมันหิว ” เรียนเสร็จรีบกลับมาหามัน ระหว่างทางคิดว่าชื่ออะ ดี เอ้ออออ จูเนียร์ดีกว่า คือชอบวงเกาหลี Super Junior ไง เลยชื่อจูเนียร์ มันแปลว่าน้องด้วยแหละ เราจะได้เป็นซีเนียร์ แปลว่าพี่ ตั้งชื่อแล้ว หาซื้อนมให้มันกิน ถามคนอื่นทั่วว่าลูก แมวมันกินอะไร กะว่าคราวนี้จะเลี้ยงให้ดีที่สุดเท่าที่จะมี ปัญญา จูเนียร์ไม่เหมือนแมวทั่วไปนะ เท่าที่สังเกต คือมันไม่ ร้องเลย ซักแอะ เหมียวอะไรแบบนี้ร้องให้ชื่นใจหน่อยไม่มีอ่ะ อยากได้ยินมันร้องเหมียวเหมือนแมวอื่นบ้างงง ทุกวันนี้มัน ร้อง เหงาะ ~ มีอยู่วันนึง มันมาอยู่ได้สองสามวัน เราเรียนอยู่ แม่ โทรมาเสียงสั่นๆ จูเนียร์หายไปไหนไม่รู้ ทาไงดี แม่หาทั่งบ้าน แล้วไม่เจอ ให้คนในซอยช่วยหาเผื่อมันหลุดออกไปก็ยังไม่ 81


เจอ คือเลี้ยงมันแบบไม่ปล่อยเลย ไม่ให้ไปเดินเล่นนอกบ้าน เลย หมาเยอะ รถก็เยอะ ตายอย่างเดียว ขายิ่งไม่ดีด้วย เลย บอกแม่ว่าไม่เรียนแล้ว เดี๋ยวกลับบ้านเลย สรุปวันนั้น ไม่ เรียนบ่าย กลับบ้านมาหาแมว *ขอโทษอาจารย์ด้วย หนูห่วง แมว * รู้มั๊ยมันอยู่ไหน น่าตบให้ติดข้างฝา แม่งมันนอนอยู่ใน ผ้านวมหนาๆที่พับไว้ซ้อนเป็นชั้นๆ มุดตัวไปนอนชั้นบนๆ หายเข้าไปทั้งตัว ไม่มีอะไรโผล่ เลยหาไม่เจอ เรียกก็ไม่ตอบ นอนเหมือนตาย เค้าวุ่นวายกันทั้งซอย เคยเกือบตาบอดเพราะมันนะ อุ้มมันใกล้ไปหน่อย มันจกเข้าที่ตา เปลือกตาฉีกโดนตาขาวนิดๆ แต่ไม่เป็นไรมาก ตัดเนื้อเปลือกตาทิ้งไปหน่อยนึงแล้วเย็บ 6 เข็ม สบายตัว ~ คนแถวบ้านบอกว่า แบบนี้ปล่อยเถอะ เลี้ยงไม่ได้ แมวนิสัย ไม่ดี ด่านู่นนี่สารพัด คือกูโดนเองยังไม่ว่ามันซักคา แล้วนี่มึง เป็นใครมาว่าน้องกุทาไม เลยได้แต่ตอบกับเค้าไปดีๆว่า “เสือก” แล้วยิ้มให้เค้าหวานๆทีนึง ที่จูเนียร์ดุแบบนี้มันมีสาเหตุ เราก็สงสัยเหมือนกัน แม่งดุอย่างกะหมา คือเนียร์เป็นแมวสีส้ม หมอบอกว่าแมวสี 82


นี้จะดุมากกว่าสีอื่น แล้วมันไม่มีแม่เลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก มัน อยากเล่นกับเรา แต่มันเก็บเล็บไม่เป็น เลยกางตลอด มันไม่ ผิดหรอก มันข่วนเราจนตัวลาย ข่วนเบาบ้าง แรงบ้าง ไม่ เป็นไรหรอก จะเลี้ยงมันนี่ เรื่องขากับตามันก็พาไปหาหมอ อาละวาดร้านแทบพัง หมอโดนข่วนเลือดซิบ มันกลัวเข็มหน่ะ เลยตัดปัญหา จับขามันไว้เอง แล้วเอามืออีกข้างยัดปากมัน ให้มันกัดเราแทน เจ็บดี T^T ใครๆก็บอกว่าเหมือนพ่อจะรักมันมากกว่าเราซะอีก มันก็ดูรักพ่อมากนะ ตอนมันไปตอน *มันเป็นผู้ชาย * ขนกัน ไปทั้งบ้าน พ่อถึงกับลางานครึ่งวันเพื่อมาเฝ้ามัน ถ้าฉีด ยาสลบแล้วผิดพลาด คอพับมันจะตายเลย กลับมาเลยเอา มันวางไว้บนที่นอนกลางบ้าน นั่งเฝ้ามันคอยดูคออยให้พับ พอตื่นมามึน ฉี่แตกขี้แตกเต็มบ้าน ตามเข็ด โอ๊ยยยยยย แต่ก็ ขามัน เดินเป้มั่ง ล้มมั่ง นอนพักมั่ง 55555 มันน่ารักดี รู้สึกจะเขียนถึงมันเยอะกว่าเรื่องอื่น รักจูเนียร์น้า

83


84


#กูหละเบื่อ เบื่อรถติด เบื่อตอบคาถาม เบื่อผัก เบื่อคนเยอะ เบื่อพูดไม่รู้เรื่อง เบื่อความแออัด เบื่อโดนแก้งาน เบื่อทางานไม่ได้ เบื่อไม่มีเงินใช้ เบื่อเด็กร้อง เบื่อความโง่ เบื่อเรียนไม่เก่ง เบื่อตื่นเช้า บ่อยครั้งที่

เบื่อตัวเอง

85


86


#สิ่งมีชีวิต ที่ชอบคิดไปเอง อาการคิดไปเองเกิดขึ้นได้กับทุกคน เชื่อสิ ครั้งนึงทุก คนต้องเกิดอาการคิดไปเองกันมั่งแหละ คิดไปเองเกิดได้กับ ทุกคน ทุกโอกาส ทุกสถานที่ ไม่เกี่ยงอายุ ไม่เลือกเพศ แต่จะ พบมากในเพศหญิง สาเหตุที่ พบมากในเพศหญิง เพราะผู้หญิง ชอบคิด ชอบจินตนาการ เพ้อฝันมากกว่าผู้ชาย นี่หละมั๊งเลยเป็น สาเหตุให้เกิดอาการคิดไปเอง 87


อาการของคนที่คิดไปเอง จะแสดงอาการหนักเมื่อ อยู่ใกล้สิ่งที่ทาให้เราคิดไปเอง อาจจะเป็น คน สัตว์ สิ่งของ โดยส่วนมากจะเป็นคน คนที่ทาให้เราคือคนที่เราสนใจเค้าอยู่ ถ้าเราไม่สนใจเค้าจะเก็บเรื่องของเค้ามาคิดไปเองทาไมหละ จริงมั๊ย สนใจในที่นี้ จะกล่าวถึงในแง่ดี หมายถึง ชอบ , รู้สึกดี , ตอนแรกเฉยๆแต่คิดไปเองมากๆจนรู้สึกดี มีหลายแบบ แล้วแต่ภูมิต้านทานอาการคิดไปเองของแต่ละคน ทาไมเค้าต้องทาให้เราคิดไปเอง คาตอบไม่ตายตัว มี มากมาย จากผลสารวจ GU โพลล์พบว่า อันดับ

1.เค้าอาจจะสนใจเรา อาจจะ อาจจะ อาจจะ

เน้นว่า อาจจะ เค้ายังมีความลังเล ยังไม่กล้าลุย เลยได้แต่ทา ให้เราคิดไปเองอยู่ร่าไป อันดับ

2. เค้าไม่ได้คิดอะไร มีแต่เราที่ คิดไปเอง อัน

นี้ยากละ เค้าอาจจะเป็นคนแบบนี้ นิสัยแบบนี้ ทาให้เรามี อาการคิดไปเอง แล้วพอเรารู้สึกตัว จะคิดว่า เห้ยยย ถ้ามึงไม่

88


คิดอะไร แล้วมาทาแบบนี้ทาไมวะ ต้องการอะไร ตลกมากรึไง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!!! อันดับ 3. ไม่มี เพราะมีแค่ สอง อันดับ - -* วิธีรักษาอาการคิดไปเอง ง่ายๆก็เริ่มจากสาเหตุ คือ ตัวเรา พยามยามไม่คิด ปล่อยไป คิดซะว่า เราคิดไปเอง เรา คิดไปเอง เราคิดไปเอง เราคิดไปเอง เราคิดไปเอง กล่อม ตัวเองก่อนนอนทุกวัน แก้ที่ตัวต้นเหตุอีกตัว คือเค้า เค้าที่ทาให้เราคิดไปเอง เดินไปถามตรงๆเลย ว่าจะเอาไง เธอเป็น อันดับ

1. หรือ

อันดับ 2. ถ้าเค้าเป็นแบบอันดับ 1.ก็คุยกันยาวหน่อย จะเอา ยังไงก็ว่ามา ถ้าเค้าเป็นแบบอันดับ 2. ง่ายเลย พอ จบ หยุด คิด อย่าไปสนใจ นิ่งไว้ๆ

ขอให้สิ่งมีชีวิตที่ชอบคิดไปเองทุกคนหายจากอาการนี้

89


ชาร์ปเตอร์

90


91


# เคยมั๊ย ? คุณเคยตกหลุมรักรึป่าว? แล้วรัก ที่เป็นไปไม่ได้หละ เคยมั๊ย ? รู้ทั้งรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ยังอยากจะรักอีกมั๊ย

เคยมั๊ย ? อยากเห็นหน้าเค้าก่อนนอนทุกคืน เคยมั๊ย ?

อยากได้ยินเสียงเค้าก่อนนอน 92


เคยมั๊ย ?

อยากรู้ว่าเค้าเป็นยังไง สบายดีรึป่าว ทั้งๆที่เราไม่ได้รุ้จักกัน เลย

แล้วเคยมั๊ย ?

ที่ตกหลุมรักใคร ที่เค้าไม่รู้จัก แม้กระทั่งชื่อเรา

93


‌..I think I am not a good person‌..

94


95


# I LIKE THIS SONG ฟังเพลงกันมั๊ย มีเพลงโปรดที่ฟังบ่อยกว่าเพลงอื่นรึ เปล่า ทาไมถึงชอบ อืมมม ไม่รู้สิ ชอบ ไม่จาเป็นต้องมีเหตุผล ไม่ใช่หรอ ……. บางคนชอบเพลงๆนึงเพราะเนื้อหา ดนตรี ชอบท่อน ฮุค ชอบท่อนแรก ชอบท่อนจบ อันนี้แล้วแต่คน แล้วแต่เพลง

96


….ลองฟัง…. 1.ทุกอย่าง – scrubb แม้เธอ..จะมีใครไม่สาคัญ แค่เพียงเธอมอง...มาที่ฉัน เท่านั้น...ก็พอใจอยู่ภายใน แม้เธอจะมีใครไม่สนใจ แม้ความเป็นจริงมันเป็นเช่นไร ไม่รู้แค่มีเธออยู่..ในใจ

97


2. เธอจะไปกับฉันไหม - rule dark อยาก.. อยากที่จะลองถาม ว่าเธอพร้อมร่วมทาง เคียงข้างกันกับคนอย่างฉันหรือเปล่า มันอาจจะเหน็บหนาว ในคืนที่แสงดาว ไม่พร่างพราวเหมือนวันก่อน อาจเดือดร้อน ในบางครั้งที่เราต้องลาบาก เธอจะเสียใจบ้างไหมในวันที่ทุกข์ยาก อยากถามว่าเธอจะไปกับฉันไหม

3. Love Actually (รักแท้) - โตน Sofa ไม่เคยจะรู้ว่ารักแท้เป็นเช่นไร ฉันไม่เคยเข้าใจ จนได้มาพบเธอ 98


เธอทาให้รู้ว่ารักนั้นคือคาตอบ ของเรื่องราวทุกอย่าง ที่มีแต่ความสุขสมหวัง สร้างความอุ่นใจให้กันนั้น จะมีแค่คา รัก รัก รัก รักกันตลอดไป

4. ชั่วโมงต้องมนต์ - friday อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร ฉันก็ยอม

99


5. ลูกอม - วัชราวลี (Whatchalawalee) ต่อให้โลกสลาย หายไปกับตา ต่อให้ดาวบนฟ้า ลบเลือนห่างไกล ใจฉันให้เธอมันเป็นของเธอรู้ไหม ทุกคามันกลั่นออกมาจากหัวใจ เราจะลอยข้ามฟ้าท่ามกลางหมู่ดาว จะไม่มีความเหงาเข้ามากล่ากลาย เพลงนี้เพื่อเธอมันเป็นของเธอรู้ไหม สัญญาจะดูแลเธอจากนี้ ตลอดไป

100


101

test  

pocket_book