__MAIN_TEXT__

Page 1

De Wissel

Clubblad van de Atletiek– en Triathlonvereniging Juli 2019


Lidmaatschap Verlenging lidmaatschap Stilzwijgende verlenging van het lidmaatschap voor een jaar blijft mogelijk voor (sport)verenigingen indien het lid niet opzegt. De Wet van 26 november 2010 met betrekking tot de stilzwijgende verlenging van abonnementen en lidmaatschappen is aangenomen en gepubliceerd in het Staatsblad op 30 november 2010. Ingevolge deze wetswijziging wordt aan art. 2:35 BW een nieuw lid toegevoegd. De tekst hiervan luidt als volgt: "De vereniging draagt er zorg voor dat de leden de voor opzeggingen van het lidmaatschap noodzakelijke informatie eenvoudig kunnen raadplegen. De informatie wordt in ieder geval opvallend vermeld op de hoofdpagina van de website en op bladzijde 1, 2 of 3 van het ledenblad, indien een vereniging gebruik maakt van deze communicatiemiddelen."  De leden hoeven dus niet jaarlijks persoonlijk een brief of mail te krijgen waarin gevraagd wordt of zij nog lid willen blijven. 

Opzeggen van het lidmaatschap, hoe doe je dat? Opzegging van het lidmaatschap moet schriftelijk en tenminste 7 dagen voor aanvang van de volgende maand plaatsvinden aan de ledenadministratie. Dit kan door middel van een brief of e-mail aan ledenadministratie AV Athlos (ledenadministratie@athlos.nl). Een mededeling aan de trainer is wel zo netjes, maar is niet voldoende. De opzegging moet dus tenminste 7 dagen voor aanvang van de volgende maand bij de ledenadministratie binnen te zijn, anders is men de gehele volgende maand nog lid (inbegrepen de contributieverplichting). Als de opzegging op 1 januari moet ingaan, dan moet de opzegging uiterlijk op 15 december bij de ledenadministratie zijn, omdat de Atletiekunie een uiterste opzegdatum hanteert van 31 december. Als hieraan niet wordt voldaan dan zal het lidmaatschap van de Atletiekunie nog een volledig jaar doorlopen. In de schriftelijke opzegging moet naast de naam en initialen ook geboortedatum en lidmaatschapsnummer van de Atletiekunie te worden vermeld.

Wijzigingen, welke en hoe doe je dat? Wijzigingen in het lidmaatschap dienen schriftelijk gemeld te worden aan de ledenadministratie. Dit kan door een e-mail aan ledenadministratie@athlos.nl of brief te sturen (zie belangrijke adressen in dit clubblad). Voorbeelden van wijzigingen zijn; adreswijziging, verandering in de lidmaatschapsvorm, wedstrijdlicentie, etc. Deze mutaties worden, door Athlos, gemeld aan de Atletiekunie.

  

   

 

   

Lidmaatschap Adressen Voorwoord en Wedstrijden Vrijwilliger van het jaar Hulp gevraagd Uit Het Startblok Even voorstellen ….. Verlichting Strokelweg Athloskamp Athlos in Wonderland Vitalers… met genoegen op pad Nieuwe schoenen Pelgrim Kees naar Rome Clubkampioenen 2019 Sponsorkliks De achillespees Beklimming Mont Ventoux Trainen op een lege maag?

Kopij voor Wissel 4 inleveren voor 15 september2019


Broekhuis Harderwijk draagt Athlos graag een warm hart toe door: •Het betalen van een sponsorbedrag van € 150,- per gekochte auto ( nieuw, lease, gebruikt) door een verenigingslid of ouder van een jeugdlid. Dit geldt voor alle Broekhuis merken. •Het betalen van een sponsorbedrag van € 15,- indien een lid van Athlos of ouder van een jeugdlid bij Broekhuis Harderwijk onderhoud laat uitvoeren met een factuurbedrag hoger dan € 100,- . Alle merken kunnen door Broekhuis Harderwijk worden onderhouden. •Het betalen van een sponsorbedrag van € 25,- indien een lid van Athlos of ouder van een jeugdlid bij Broekhuis Harderwijk de schade aan een auto laat herstellen met een factuurbedrag hoger dan € 500,Alle merken kunnen door Broekhuis Harderwijk/ Autoschade worden hersteld.

Meld de koop/onderhoud en/of schade bij de penningmeester via penningmeester@athlos.nl o.v.v. naam, datum, kenteken, koop/onderhoud/schade.


CLUBHUIS

Strokelweg 9, 3847 LR Harderwijk

CORRESPONDENTIEADRES

Strokelweg 9, 3847 LR Harderwijk

CONTACT

Secretaris@Athlos.nl

0341 432169

Bestuur *Voorzitter

Nico Verzijl

06 22529208

*Vicevoorzitter

Alida van de Kolk

06 23026891

*Secretaris

Harry Klumper

0341-557211

*Penningmeester

Marcel Celie

0341 417831

*Algemeen lid

Patricia van Domburg

Commissies *Wedstrijdorganisatiecommissie

Kees van Gemert

06-51229928

*Commissie baan- en wegatletiek & Wandel

Kees de Groot

0341 413551

*Sponsorcommissie

Marc Bezemer

06 13411227

*PR- en Redactiecommissie

Luuk de Jong

0341 421103

*Kantinecommissie

Yvonne Klein Rouweler

*Accommodatiecommissie

Theo Stevens

*Jeugdcommissie

VACANT

06 0341 413061

Overige *Ledenadministratie

Pietsje Koornstra

0341 425201

*Wedstrijd secretaris

Gijs Nijhuis

0341 427318

*Secretaris uitwedstrijden

Wilma Winkeler

0341 562736

*Jurycontactpersoon

Jan Koornstra

*Webmaster

Petra van Essen

*Arbocoördinator

Hans Kuijken

0341 415409

*Vertrouwenscontactpersoon

Volkert Bakker

0341 424293

*Vertrouwenscontactpersoon

Rita Hoving

06 51987224

*Vrijwilligerscoördinator

Janet Granneman

*Trainerscoördinator baan

Kevin van de Wassenberg

06 38567886

*Trainerscoördinator weg

Harry Petersen

06 51422899

*Trainerscoördinator Wandelen/Nordic Walking Ria van ‘t Slot Hoofdtrainers *Baanatletiek

Alida v.d. Kolk

06 23026891

*Wegatletiek

Alice Poel

06 50401841

*Wandelen/Nordic Walking

Petra Winter-Pos

06-13833026

Voor de overige trainers en contactadressen verwijzen wij u naar de website van Athlos.

www.athlos.nl


Wedstrijden

Het blijven altijd weer de mooiste maanden van het jaar, ook al zullen schaatsliefhebbers hier misschien anders over denken. Voor zowel de baan– als wegatleten, maar ook de ( nordic-) wandelaars hebben kunnen genieten van de natuur en/of de wedstrijden. In ieder geval tijd voor veel activiteiten en dat zien we dan ook terug in de hoeveelheid kopij voor dit nummer. Langzamerhand zijn het niet alleen de vaste columnisten, maar ook ander Athlossers die wel of niet spontaan een leuk verslag schrijven. In deze Wissel ook twee bijdragen van jeugdleden over het geweldige Athloskamp. Wie dit niet meegekregen heeft moet even naar de foto’s kijken en natuurlijk de verhalen lezen.

Ook het verhaal over de nieuwe schoenen blijft leuk. Wie schrijft dat eigenlijk? Frans Meijer en natuurlijk ook Alida hebben er weer wat moois van gemaakt.

Het bestuur heeft even vakantie en komt in de volgende editie weer met een verslag.

De digitale clubkrant wordt veelvuldig gelezen. Niet alleen in Harderwijk, maar wereldwijd. Omdat alle nummers t/m 2007 nog online zijn, is het dus mogelijk om ook oude nummers te raadplegen. Het is leuk om te constateren dat er steeds meer met een smartphone gelezen wordt en steeds minder op een pc. Voor de digibeten onder de Athlosleden liggen er nog enkele Wissels in de kantine.

Voor de volgende Wissel mag elke Athlosser kopij opsturen! Graag inleveren voor 15 september a.s. Ook nu weer veel leesplezier!

‘s Heerenloop 3 september 19.00 uur

Scholieren atletiekfeest 25 september


Vrijwilliger van het jaar Op de clubavond van 24 mei jl. werden niet alleen de kampioenen van de loopgroepen bekend gemaakt en gehuldigd. Sinds enkele jaren wordt er ook een vrijwilliger van het jaar benoemd en voorzien van een athlosgroene sjerp. Het blijft elke keer een verrassing, daar alleen de leden van de vrijwilligerscommissie ( vrijwilligers) en een paar leden van het bestuur ( vrijwilligers) weten wie deze persoon gaat worden. Dit jaar werden er verschillende namen voorgedragen, maar uiteindelijk kreeg Petra van Essen de sjerp omgehangen door Patricia van Domburg, beposters en flyers voor o.a. Bosstuurslid ( ook vrijwilliger). loop). Dus ook de leden die achter de schermen ( letterlijk en figuurlijk) bezig zijn , komen in aanmerking voor deze mooie onderscheiding!

Petra loopt al enkele jaren bij verschillende loopgroepen, maar haar uren voor Athlos zijn onzichtbaar, daar er veel op haar werk en thuis kan gebeuren. Haar werk is overigens wel zichtbaar daar zij de websites van Athlos ( tot 1 mei jl) en de Halve Marathon als contentbeheerder bijhield ( plaatsen van teksten, foto’s, banners, logo’s) en het maken van allerlei drukwerk voor onze vereniging ( denk aan

Petra, je hebt de eretitel verdiend!!


Hulp gevraagd !!!! In het Startblok heeft Alida al aangegeven dat de seniorenploeg nog 1 wedstrijd heeft om te kijken of ze wel of niet kunnen promoveren. Dit is natuurlijk voor de atleten spannend, maar ook voor het publiek en de juryleden. Inn de week van 24 juni– 1 juli heeft Athlos zich kunnen aanmelden om deze mooie wedstrijd in Harderwijk te organiseren. Het opgeven voor zo’n wedstrijd is niet moeiijk, maar wel het organise-

ren en het zorgen voor voldoende juryleden en andere helpers. Nu wil het feit dat in de eerste twee weken van september Athlos 4 verschillende wedstrijden organiseert of helpt bij de organisatie .Op 3 september de ‘s HeerenlooP, op 7 september de Triasrun, dan op 8 september evt. de promotiewedstrijd en op 14 september een pupillenwedstrijd. M.a.w. er is veel hulp nodig in die twee weken.

Mocht je het leuk vinden om prachtige atletiek van dichtbij te zien, meld je dan aan ( m.n. voor de baanwedstrijden bij :

jurycontactpersoon

@athlos.nl


“Uit het Startblok� Nog een paar weken en dan gaan we de zomervakantie in. Voor de pupillen tot en met de C junioren vervallen de trainingen voor 6 weken en kan iedereen een beetje uitrusten van de

intensieve competitiewedstrijden en medaillewedstrijden. Uiteraard mag en kan er wel getraind worden tijdens de vakantie want op de dinsdagen en donderdagen van 19:00-20:30 uur is er een trainer aanwezig om de training te geven, kleedkamers en materialenhok te openen. Uiteraard alleen voor serieuze atleten! De eerste competitie vond voor alle groepen plaats in april

en er werd veelal geschuild voor de enorme regenbuien en ook de handschoenen konden wel aan. De laatste competitie vond plaats in de maand juni en toen moest er af en toe een schaduw-

rijke plek gezocht worden. De senioren mannen zijn nog niet helemaal klaar met de competitie. In de tweede divisie eindigden zij na drie wedstrijden landelijk op een zesde plaats dat betekent dat zij zich geplaatst hebben voor de promotiewedstrijd op zondag 8 september. Een belangrijke spil in deze competitiewedstrijd was Sawa B., hij pakte bij de laatste competitiewedstrijd 3 x de winst op de 100 -200 en de 400 meter. Uiteraard

hopen we op een fitte Sawa tijdens de finale maar ook de routiniers als Kevin v.d. W en Raimo W. zijn hard nodig voor de nodige punten. Hopelijk kunnen we met een grote groep supporters naar de promotiewedstrijd. Uiteraard houden we iedereen op de hoogte!

Niet alleen bij de senioren mooie resultaten maar ook bij de D en C junioren werden er hoge ogen gegooid. In de laatste competitiewedstrijd hebben de jongens en meiden de poule wedstrijd gewonnen. Luuk v.d. M verbeterde bij het hoogspringen zijn PR met 10 centimeter en kwam over de 1.75. Indy werd 1e bij het verspringen met 4.80 en Brendan pakte ook de winst bij het verspringen met 5.37 m. Verder nog meer mooie prestaties en mooie foto’s ( dank je wel Jack de Koning) die op de athlos site te vinden zijn. Hopelijk kunnen we deze atleten blijven binden


aan Athlos want we hebben ze hard nodig voor de competities bij de senioren!

We kunnen weer terugkijken op een super goed, gezellig en uitdagend Athlos jeugdkamp. Meer dan 80 kinderen en 15 man “lijding” zijn 3 dagen lang actief geweest en er in geslaagd om het leukste kamp ooit te creëren. Het thema Athlos Alice in Wonderland werd flink uitgepakt en vanaf het ontvangst tot en met de Zanderige Zaterdag Zpelen hebben we gespeeld, gelachen, gespookt, gepokerd, gegeten, (veel) gedronken en gedold, maar bovenal enorm Genoten! Dit keer ook een paar atleten die iets schrijven over het JeugdKamp en alle foto’s zijn te zien op https://photos.app.goo.gl/ mncZwmj8M5Sfb32p9

Jong geleerd is oud gedaan… dat moet Monique Jansen gedacht hebben toen ze zich middels een berichtje meldde bij mij. Of we interesse hadden voor wat specialisatie training op het gebied

van discus en kogel en voornamelijk bij een kleine groep jonge atleten. Jazeker hadden we interesse en werden we erg enthousiast van dit voorstel. Even voor diegene die Monique niet kennen. Monique Jansen is een voormalig Nederlandse atlete, die is/was gespecialiseerd in het discuswerpen. Ze was zevenvoudig Nederlands kampioene in deze discipline en nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen. Haar persoonlijke record bij het discuswerpen is 62.22 meter (28 april 2011) en bij het kogelstoten 15.51 (17 juni 2012) Na de spelen is Monique gestopt met haar topsportcarrière en inmiddels getrouwd, moeder van twee jonge kinderen, docente wiskunde en terug als atlete en trainster bij Athlos. De uitgekozen atleten die meedoen aan haar trainingen zijn erg enthousiast en inmiddels zijn er al wat persoonlijke records gesneuveld! Monique van harte welkom bij Athlos. Hopelijk wil je volgend jaar naast je trainingen ook de vrouwen senioren ondersteunen bij de competitie. Ook terug van weggeweest is Jack Ooms. Deze master is na ruim 35 jaar weer de atletiek arena ingestapt als atleet 60 +. Lid geworden van Athlos, wedstrijdlicentie

aangevraagd. Samen met de andere masters meetrainen op de maandagavond, zelf elke dag trainen op diverse locaties en dan meedoen aan de NK Masters in mei 2019. Uitgekomen op kogel, discus, gewichtwerpen en speerwerpen en zelfs een bronzen plak weten te halen. Een enthousiast en bedreven atleet die zijn mede masters motiveert en stimuleert om volgend jaar ook mee te doen met de NK masters in Hengelo. Veel leuke ontwikkelingen dus bij de baanatletiek. Nu lekker richting de vakantie en dan weer heel veel atletiek in september! Eerst promotie senioren mannen en dan gaan we op weg naar de clubkampioenschappen! Voor iedereen een mooie zomerperiode gewenst en een fitte terugkomst in september.

Groet Alida van de Kolk


Even voorstellen…….. zaterdagen hebben voorrang boven de ‘gewone zaterdagen’. Bij wedstrijden is het noodzakelijk dat de kantine bemensd is. Koffie en thee zetten voor de jury, ouders, ook van andere clubs. Voor Athlos is dat een goede inkomstenbron.

Even voorstellen: chef kantine

Hoi! Ik ben Yvonne Klein Rouweler en woon samen met Gerard in het mooie huis naast de baan en zie elke dag vrolijke sporters voorbijgaan. Ik ben sinds najaar 2015 lid en liep mee in loopgroep 3, onder leiding van Kees en stagiair Jesse. Heb van hen geleerd om met de duimen naar buiten te wijzen tijdens het lopen om zo een betere rompbeweging te maken. In lg-3 leerde ik Gerard kennen. Onder het lopen vertelde hij mij dat ‘ie een schaker is en dat vond ik wel grappig…… eigenlijk vind ik alles aan Gerard erg grap-

pig…….méér dan grappig en zo zijn we in mei 2018 getrouwd! Dankzij jullie trouwcadeau hebben we nu 4 huisgenoten: Ushi, Hoedatso, Hugo (Muys van Holy) en Zorro……alle 4 cochinkipjes. Ushi en Hoedatso leggen elke dag een ei! Zorro was bij geboorte zwart, nu inmiddels geel. De sexe van Hugo en Zorro hebben we nog niet vastgesteld, dus misschien worden we ooit nog wakker van een kraaiende haan. Wat ik sinds afgelopen winter doe bij Athlos is het rooster maken voor de kantineploeg. Dankzij hen drinken jullie koffie en thee na de training, super dat zij dat willen doen. Jullie hebben vast gemerkt dat de kantine minder vaak bemensd is. Op zaterdag heb ik namelijk nog geen ‘ploeg’ ingeroosterd, te weinig mensen. Mijn streven is dat de ploeg niet vaker dan 1 keer per maand in de kantine hoeft te staan en de wedstrijd-

Bovenaan dit artikel staat ‘chef kantine’… eigenlijk is Arno dat, maar hij wilde van de zorg af van het inroosteren. Hij doet nog steeds de verhuur en inkoop, samen met Bert. Mooi teamwork wat mij betreft. We willen de kantine gezonder en duurzamer maken: 0 plastics en duurzame schoonmaakmiddelen zijn wat mij betreft mooie en haalbare doelen. Alle plastic bordjes zijn laatst opgegaan bij een wedstrijddag dus vanaf nu papier. Steeds minder afval! En wat mij persoonlijk betreft echt geen snoepzakjes meer…dat is nog een bespreekpunt. Hebben jullie tips voor het bemensen van de kantine en het verduurzamen en gezonder maken van de kantine, ik hoor ze graag: yvonnekleinrouweler@outlook.com. Wil je meedraaien in de kantineploeg: supergraag! Als je als ouder toch op de kind wacht, is koffie/thee zetten misschien wel te doen????


Hoe leuk kan het zijn? Meegaan voor een onvergetelijk weekend met veel ( sportieve ) activiteiten, gezelligheid, lachen, goed eten en niet te vergeten ontzettend leuke mede-Athlossers.


Atletiek Vereniging ATHLOS

Aan:

Bestuur

College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Harderwijk

Bezoekadres:

Postbus 149

3847 LR Harderwijk

3841 AA Harderwijk

Strokelweg 9

Postadres: M.P. Celie

Urkmeen 22 3844 JS Harderwijk 0341-417831

Harderwijk, 12 juni 2019

Email:penningmeester@athlos.nl

Betreft: Verlichting Strokelweg Geacht college,

Namens de sportverenigingen op sportpark Strokel en (sport)verenigingen die gelegen zijn aan de Strokelweg verzoeken wij u verlichting langs het fietspad aan de Strokelweg aan te brengen en de oversteek van het fietspad verder te beveiligen zodanig dat de verkeersveiligheid en de sociale veiligheid van met name jeugdige gebruikers van het fietspad tijdens de (donkere) avonduren wordt verbeterd. Het verzoek gaat uit van de volgende verenigingen: 

Voetbalvereniging VVOG;

Atletiekvereniging Athlos

Tennisvereniging Strokel

Wielervereniging Noord Veluwe

Survival vereniging Harderwijk

Scouting Ragay Redoz

Scouting Verbraak Margriet Groep

Met de aanleg van het fietspad langs de Strokelweg in Harderwijk is de verkeersveiligheid sterk verbeterd. Dit geldt in het bijzonder voor de verkeersveiligheid van onze jeugdige leden. In de avonduren in de donkere winterperiode is het vooral de sociale veiligheid die in het geding is; het subjectieve gevoel van (on)veiligheid veroorzaakt door de duisternis. Dit sociale gevoel

van onveiligheid wordt versterkt als de kinderen bij het fietsen over dit fietspad ritselende gelui-


den horen veroorzaakt door wilde varkens of herten. Dit leidt er toe dat kinderen in de winterperiode geen gebruik meer willen maken van het fietspad of zelfs helemaal afzien om in deze periode gebruik te maken van de sportfaciliteiten. Waar wij als verenigingen proberen kinderen een omgeving te bieden waar (sociaal) veilig kan worden gesport, doen wij een beroep op de gemeente om ook de weg naar de (sport)faciliteiten toe sociaal veilig te maken. Tevens verzoeken wij u om de verlichting bij de oversteekplaats aan het begin van de Strokelweg te verbeteren. In de huidige situatie is er ĂŠĂŠn lantaarn aangebracht die alleen het wegdek verlicht. Om de verkeersveiligheid om deze oversteekplaats te verbeteren is het wenselijk dat deze oversteekplaats in het donker beter zichtbaar is en dat snelverkeer en andere weggebruikers (zoals scooters) worden afgeremd. We zijn ons er van bewust dat hier een afweging van belangen in het geding is maar we vertrou-

wen er op dat de sociale en verkeersveiligheid van onze jeugdige leden zwaar weegt. Met vriendelijke groet, Namens de atletiekvereniging Athlos K. Verzijl Voorzitter Namens de voetbalvereniging VVOG F. Moll Voorzitter Namens de wielerverening Noord Veluwe M. Petersen Voorzitter Namens de Survivalvereniging Harderwijk M. Otten Voorzitter Namens TV Strokel M. Celie Interim voorzitter

LINDA VAN HAASTER Reisadviseur uit Harderwijk


Athloskamp

Ook waren er nog wraps met lekkers ertussen: mais, sla en van dat soort dingen die je gewoon kon pakken. Lekker hoor!

Yes Athloskamp was weer begonnen! Het thema was Alice in Wonderland. Het was echt super leuk! Donderdag:

Donderdag hadden we Donderse Donderdag Spelen. Er waren allemaal spelletjes, daar van kregen we trek. Gelukkig waren de trainers Pasta a la Niek aan het maken. Toen hadden de pupillen avond 5-kamp. Daarbij gingen ze naar het strand en gingen ze daar allemaal spellen doen. De junioren hadden casino en gingen niet zo zuinig met hun geld om. Het was wel eens leuk om te gokken, maar je geld is wel zo op (bij de meeste kinderen). Daarna hadden ze een spookspel (soort van Levend Cluedo). Onze zaklampen moesten we in de tent laten en in plaats daar van kregen we een kleine lantaarn die bijna geen licht gaf. De spooktocht was op sommige stukken best eng en op andere stukken weer niet. Het zit zo dat geel niet zo eng was, blauw was middelmatig en rood was het engst. Er was ook een Bram Eleveld. Je kon wel zeggen dat hij de poppenangst had. Er was namelijk een spook die een pop droeg. Die pop sprong dan bijvoorbeeld

achter een boom vandaan en dan schrik je je natuurlijk dood. Maar Bram Eleveld schrok zich 10 x erger. Vrijdag: Moesten de junioren gaan wandelen en toen kwamen ze uit bij de plek waar ze het spookspel hadden gedaan. Wat bleek, ze moesten opruimen. Later op de dag hadden we themadag en dat was Alice in Wonderland. We deden allemaal leuke en gekke spelletjes. Je kon allemaal punten verdienen.De winnaar was team groen en die kregen ballonnen. Daarna hadden we een Color Run. De Junioren kregen een Pupil om mee te lopen. Tijdens het lopen werd je helemaal vol met gekleurd poeder gegooid. Iedereen was lekker vies. Na de Color Run waren er tonnen en van alles neergezet waar we toen op moesten drummen. Toen gingen we eten en we aten hamburgers. Natuurlijk waren er ook vegetarise en halal burgers (wat denkt Athlos toch goed aan iedereen) en kipkluiven.

Hierna hadden we de Gala avond waar veel bij werd opgetreden en er was natuurlijk ook Athlosnieuws. Daarbij werd Bram Eleveld weer herinnerd aan de pop en zijn angst. Arme Bram.

Zaterdag: Was al weer de laatste dag. We hadden toen Zanderige Zaterdagspelen.Daarbij moest je allemaal spellen doen en kon je bij ieder spel snoepjes verdienen. Als je alle spellen had gedaan mocht je met je hele groep de snoepjes opeten. Toen we alles gedaan hadden. Gingen we pannenkoeken eten, ze waren heel lekker. Ondertussen waren de meiden C junioren een beetje aan het klooien. Even later begonnen er ook trainers zich ermee te bemoeien. Ze gooiden met poedersuiker en stroop op de C junioren. Het werd een echte 'foodfight'. Helaas was het toen alweer tijd dat we in moesten pakken en was het geweldige, fantastische, te gekke Athloskamp weer voorbij. Wij gaan volgend jaar zeker weer!! Groetjes Sarah en Fabienne


ATHLOS IN WONDERLAND

Donderdag 30 mei gingen we met de mini’s tot de C2 junioren op kamp. Meteen in het begin werden we toegejuicht door alle trainers.

Rond 3 uur begonnen de donderse donderdag spelen. We waren in groepjes ingedeeld en over het hele terrein waren er leuke spellen, zoals blaasvoetbal en kussengevecht.

’s Avonds gingen we naar het gebied naast het strand en deden we met zijn allen nog 5 leuke spellen. Zoals levend memory, levend kwartet en voetbal.

Later in de avond, toen we terugkwamen, zaten we (alle pupillen) met chocolademelk rond het kampvuur en werden we voorgelezen uit Gruwelijke rijmen van Roald Dahl.

Toen kwam helaas ook de tijd dat we allemaal naar bed moesten. Maar we sliepen nog lang niet…….

De volgende dag, vrijdag, moesten we meteen om half 8 opstaan. Uitslapen kan helaas niet op kamp. Na het ontbijt begon de themadag. Weer werden we in groepjes ingedeeld en deden we spellen in het thema “Athlos in Wonderland”, Zoals high tea hindernisbaan, de taart van de koningin en cupcakes versieren. Je kreeg punten die we op een blad schreven

ATHLOS IN WONDERLAND 30,31 mei en 1 juni


’s Middags moesten we onszelf in pakken hijsen voor de Color Run. We renden een rondje van ongeveer 1 km en ondertussen werden we door de trainers bekogeld met kleurpoeder.

Toen we terugkwamen, stond het terrein vol met emmers, verfblikken, jerrycans en teilen. We kregen namelijk een drumles van de popschool. ’s Avonds hadden we geen normaal eten, nee, een Food Festival! Na het eten konden we ons klaarmaken voor de Gala avond.

We zaten met zijn allen in een grote tent en toen begon de bonte avond. Daar werd ook de winnaar van de themadag bekend gemaakt. De grote winnaar: team groen! Daarna ook, helaas, weer de tijd dat we naar bed moesten. Op zaterdag moesten we opstaan om 8 uur. Daarna gingen we naar het strand en begonnen de zanderige zaterdag spelen. Daar deden we laken-volleybal, pictionary en nog veel meer leuke dingen. Toen we terugkwamen nog een pannenkoekenlunch. En toen was het kamp echt ten einde… Door: Fenna Thijs A-pupil ATHLOS IN WONDERLAND 30,31 mei en 1 juni


Sponsoren BOSLOOP-competitie


Vitalers … met genoegen op pad Nordic Walking vindt met de Vitaal-groep altijd plaats vanuit de Athlos-kantine op elke vrijdagmorgen. Op de tweede vrijdag in de maand stapt de groep in de auto’s en gaan elders van start. Sedert de vorige De Wissel is dit al weer drie keer geweest. We geven de lezers een indruk. Aortjes Huus Midden in het bos achter Hulshorst – het spoor en de grote weg over (parkeren op de Klarenweg) – staat eenzaam een wit arbeidershuisje met grijs dak achter een afrastering met nog wat bijgebouwtjes. Op elke oneven zondag opent de beheerder André Hop de deuren van 14.00 tot 17.00 uur en doet de open haard aan om het huis vochtvrij te houden. Er is koffie/thee, wijn, kruidenbitter etc. te smullen. Ik was er voor de tweede keer met de mountainbike-groep tegenaan gereden. Gesloten. Dit zou zeker ook een mooi wandeleindpunt kunnen zijn voor Vitaal!?!? Magda Olofsen ging op onderzoek uit. En ja … speciaal voor ons en voor de groep van Rita Hoving zouden ze op vrijdagmorgen 12 april 2019 open

gaan. Vanaf de parkeerplaats was het 2 km lopen, gewoon de op die dag uitgezette bordjes volgen. Vitaal (14 lopers) zou eerst gaan koffie/thee drinken en de andere groep (11 lopers) liep nog een parcours van 2 km en loste daarna de binnengroep af. Aortje, getrouwd met dagloner Hendrik Hop heeft er van 1918 tot 1965 gewoond met 9 kinderen. Waar laat je die in dat kleine huuske? Het wordt je allemaal uitgelegd. Het huisje blijkt gebouwd te zijn op het eind van de 19e eeuw als onderkomen voor de boswerkers die later weer wegtrokken. Na 1965 kwam het onder de gemeente Nunspeet die het pand wilde slopen. Nazaten van Aortje (onder wie de

genoemde André Hop), verhinderden dit. Samen met vrijwilligers van de stichting houden ze Aortjes Huus levendig. Er staan zitjes buiten en bij slecht of koud weer word je binnen heerlijk onthaald. We hingen aan de lippen van de vertellers en raden iedereen een bezoek aan Aortjes Huus aan. Gewoon even googelen en je komt er wel uit. Solse gat Op de verjaardag van Magda – 12 mei 2019 – verraste zij ons met een route vanaf Boshuis Drie naar het Solse Gat. Dit is een grote leemkuil in het Speulder- en Sprielderbos, nog net in Putten. Het gat is ontstaan uit de voorlaatste ijstijd. Magda vertelde de groep over de fauna en flora rond het Solse Gat. Ook over de legende (er zijn meer verhalen), dat er vroeger een klooster heeft gestaan dat vanwege het liederlijke gedrag van de monniken door de aarde


maken kregen. Die bleven met hun jonge kalveren gelukkig op afstand. We waren laat terug, dus de koffie schoot er bij in.\

Frans Meijer.

weer verzwolgen is. Op de terugweg leidde Magda ons naar het monumentje “Het Drama van Drie”, afgelegen en midden in het bos, ter nagedachtenis van de Verzetsgroep Drie. Enkele groepsleden liepen hier op 13 december 1944 in de armen van de Sicherheitsdienst. De SD schoot 2 verzetslieden gelijk neer en de overigen werden later opgepakt. Magda vertelde

over het droevige lot van toen, wat NW’ers zeer aangreep. Harderbos De 8,3 km route van het Harderbos stond op 14 juni 2019 op het programma. Doordat het veel geregend had werd het één modderdrama. Onderweg ook nog spatten opgevangen. Doel was: weer eens een andere natuur opsnuiven. En dat is gelukt, zeker toen we ook nog eens met Schotse Hooglanders te


Nieuwe schoenen

Krak. Au. Piep! Zucht. Steun. Terwijl heel Nederland gebukt ging onder de zomerse hitte, kwam ik gebukt onder kwaaltjes en vol frustraties thuis. “Getver, zo gáát het gewoon niet meer, ik vind er geen bal meer aan”, mopperde ik. “Ik kon toch altijd gewoon lopen, zonder elke keer weer strompelend thuis te komen”. Met een zwieper gooide ik mijn loopschoenen aan de kant en nam maar weer eens een flink warme douche. Hopende dat de warme stralen de pijntjes in mijn ledematen snel zouden doen verdwijnen. Later die avond ging ik er maar

eens goed voor zitten. Evalueren en adviseren, daar ben ik wel goed in tenslotte. Oorzaak en gevolg, plan do act check. Waarom liep ik langere periodes wel redelijk pijnloos, en nu al zo lang met spieren die niet wilden wat ik wilde, en gewrichten die tegenstribbelend mee zwoegden met mij? Enkels, knie, heup, rug - vroeger wist ik bij wijze van niet dat ik ze had, nu voelde ik ze des te beter. Ik kwam er niet uit. Geërgerd bekeek ik mijn loopschoenen. Manlief keek ook maar eens stiekem mee. (Hij weet hoe mij voorzichtig te benaderen, zonder mij in m’n over-

wegingen te storen). “Ehm…. hoe lang heb je deze schoenen eigenlijk al?” vroeg hij. Duwend aan de zolen en met een kritische blik op het profiel kwam hij tot de conclusie die ik na lang evalueren alleen maar kon be-amen. Verhip ja. Even tellen, dat waren toch al minstens zoveel maanden - of jaren - of… hoe lang was het ook weer geleden…? Met hulp van wat oude foto’s zag ik het nu ook. Meer dan drie jaar geleden kocht ik deze fijne loopschoenen, die er nu echter inderdaad


stug en versleten uitzagen, in vergelijking met die oude foto’s. En niet meer flexibel, en uitgedroogd, ja dat voelde ik ook.

Wow, hó, oké, ja maar dan, wacht even Kopen? Nieuw? Shoppen? Bedoel je - ja natúúrlijk! Ik moet gewoon fijn nieuwe schoenen kopen!

Ik herinnerde me de warme zomer van vorig jaar, waarbij ik de schoenen ook op onze Europatrip had meegenomen. In die warme rugzak, door de snoeihete dagen van Berlijn, Tsjechië en Italië heen. Hoe wij soms al bijna uitgedroogd waren - laat staan die schoenen..? “Tja”, zei mijn geliefde thuiscoach, “Da’s dan ook wel erg lang voor een paar loopschoenen… Daar moet je voortaan toch wat beter op letten. Dat loopt immers ook niet meer goed. Vind je het gek dat je klachten krijgt? Veel ondersteuning geven deze niet meer, sterker nog, waarschijnlijk is dit de oorzaak van jouw gemopper en gezeur…” “IK MOPPER NIET!” barstte ik uit. “Ik loop alleen beroerd!” Mannen, altijd meteen die kritiek en dat eeuwige analyseren en dat….grrrrr Lachend keek hij mij aan. “Liefie, luister - denk even na. Ik bedoel alleen dat je nieuwe schoenen zou moeten kopen….”

Meteen weer vrolijk omhelsde ik hem. “Je hebt gelijk, ik heb gewoon heel erg dringend nieuwe nodig! Morgen meteen!” Kijk, zo’n thuiscoach, daar héb je tenminste wat aan! Dus ik de volgende dag direct naar de sportwinkel. Allemensen…. wat een boel. Mijn hart maakte een sprongetje bij het zien van zoveel keus aan nieuw, nieuwer, nieuwst. Maar ja - teveel keus, wat dan te kiezen? Om mij heen kijkend trok ik de aandacht van een leuke jongeman die vrolijk hippend op mij af kwam. (Hij zag natuurlijk ook wel, ah, dame op leeftijd, creditcard in de aanslag, daar kan ik vast iets prijzigs aan slijten…) “Ik wil schoenen”zei ik. “Nieuwe schoenen. Mooie en fijne loopschoenen! Ze mogen niet naar binnen zakken. Ze moeten geschikt zijn voor asfalt. En ze moeten wel goed dempen. Ik hou niet van harde zolen. Ze mogen niet knellen bij mijn achillespezen. En

ik heb een hoge wreef dus geen lage schoen. Ze moeten wel genoeg ondersteuning geven. En het liefst ook nog een leuk kleurtje. En ik wil ze wel vandaag. Nu.” U merkt, ik ben niet al te veeleisend.

De jongeman veegde een paar zweetdruppels weg. Hij liep langs de stellingen om wat schoenen uit te zoeken die mógelijk bij mijn kleine wensenlijstje zouden passen (ondertussen zijn gezicht van mij afgewend, zodat hij waarschijnlijk even kon grimassen). Na enig wikken en wegen draaide hij zich om en zei stotterend: “Ehm - eigenlijk is het mijn eerste dag hier op deze afdeling… vindt u het erg vervelend als ik mijn collega er ook bij haal?” Ik was in een goede bui (want: geld uitgeven!) dus nee joh, natuurlijk niet, we moeten het allemaal leren en haal jij maar fijn nog iemand erbij, hoe meer zielen hoe meer vreugd, dat geld geef ik toch wel uit! Met een andere collega kwam hij even later terug, en samen stortten ze zich op mij en mijn voeten, en mijn bescheiden wensenlijst. Gelukkig had de collega door wat ik ongeveer bedoelde. Ah, antipronatie, stabiliserende torsie en een boostdemping. Tuurlijk joh, wat jij wilt, kom maar op! Testen op de loopband, ik vond


het allemaal best. Als ik maar fijne nieuwe schoenen kreeg. En even later kwamen ze met een ingewikkelde analyse (mannen hè …) en een stapeltje dozen vol verschillende schoenen terug. Tja - heel spannend was dat eigenlijk niet. Schoen aan, schoen uit, en je voelt bijna meteen of een schoen ook Die Fijne Schoen is. Schoen één en twee niet, schoen drie heerlijk, schoen vier wel oké en schoen vijf was zeker niet verkeerd. Bleven dus over: schoen drie versus schoen vijf. Stukje lopen op het ene paar, rondje lopen op het andere. Nog eens nummer drie aan de linker voet en nummer vijf aan de rechter, maar de eerste voorkeur bleek de beste: Schoen drie ging het worden!

Met een vrolijk gevoel ging ik huiswaarts, en vol trots liet ik ze aan de thuiscoach zien. Ja, mooi, prachtig, “vette patta’s mam!” (aldus de kinderen). Maar het belangrijkste moest uiteraard nog komen: Hoe lopen ze buiten, en hoe lopen ze na vijf kilometer, en na een paar dagen?! Nou lieve lezer, ik zal u zeggen: Ze. Lopen. Fantastisch. Het zijn gewoon Fijne Schoenen!

En het fijnste is vooral dat de kwaaltjes en de pijntjes in de eerste weken al weg trokken. Goed, in het begin heb ik echt met beleid gelopen. Al fantaseerde ik na de eerste paar kilometers al over veel langere afstanden en prachtige recordtijden en nieuwe PR’s (ja echt, zó fijn lopen ze!), ik wilde mezelf niet meteen te hard voorbij lopen. Maar nu, na een keer of wat, merk ik dat ik echt een goede koop heb gedaan. Ik prijs na elke trainingsloop mijn Fijne Schoenen de hemel in! Tot vermoeiens toe, mijn huisgenoten worden er langzaam een tikje vervelend van (“Já mam, fijne schoenen, we weten het..”)

De eerste dagen polste ik tijdens het lopen of ik toch niet ergens een steekje of een krampje merkte, maar nee hoor, nix nada noppes. En nu, nu denk ik er niet meer aan, nu loop ik gewoon. Op die hele Fijne Schoenen. En o mensen, dat is gewoon - nou ja, gewoon heerlijk! Wat is nu de moraal van dit verhaal? Nee, ik ga hier geen reclame maken, ik ga niet vertellen welk merk Fijne Schoenen ik heb, of welk type antipronatie propulsie

stabilisatie fitcounter stretchweb loopzool (google even en je vindt ze wellicht ;) Mijn lessons-learned is waarschijnlijk iets dat u als lezer van De Wissel natuurlijk allang weet, maar wat ik niet te vaak kan benadrukken vanaf nu:

Na een kilometer of 1.000 zijn ook loopschoenen versleten, dus ook al loop je geen jaarlijkse marathons! Simpel - maar waar. Ja, het is soms lastig om mijn manlief c.q. thuiscoach hardop én in het openbaar gelijk te geven, maar ditmaal geef ik van ganser harte toe:

Nieuwe schoenen kopen! Daar word ik blij van! En mijn voeten ook, en mijn knieën ook, mijn heupen en mijn rug ook, mijn humeur ook, en ja mijn trainingsschema’s ook weer! Na vooruit, mijn huisgenoten op dit moment even niet. Die zijn wel klaar met mijn halleluja’s over die Fijne Schoenen. Maar ach jongens, over een tijdje is dat vast weer over. Totdat ik weer begin te zuchten en te steunen. Weet dan dat het tijd is om te roepen:

“Mam! Nieuwe schoenen ?!”


Pelgrim Kees naar Rome Op hun tocht genieten ze van alles wat ze onderweg meemaken en bezoeken m.n. kerken, kloosters en kathedralen. Kees probeert daar steeds ook een stempel te krijgen, zodat hij in Rome kan laten zien dat hij een echte pelgrim is. Het is stil bij Athlos. Geen enthousiaste of sterke verhalen meer van de voorzitter van CBWW, trainert Kees en meester LBJ Legrand. Wat is er aan de hand?? Kwaad weggelopen, onenigheid, even klaar met Athlos? Nee, niets van dat alles. Kees is met een al lang geleden pelgrimstocht bezig. Samen met Trijnie en nog een bevriend stel fietsen ze van Harderwijk naar Rome.

Gelukkig houdt Kees bijna dagelijks een reisverslag bij en kunnen de thuisblijvers lezen hoeveel ze gefietst hebben, hun route bekijken en hun ervaringen lezen.

We gaan als pelgrim. Alles gaat mee op de fiets. We slapen op de camping of in een klooster. Lao Tse, een Chinese wijsgeer zei eeuwen geleden al. “Er zijn vele redenen voor een reis, maar de echte reden zit er niet bij”. Een ander zei: “Toeristen verzamelen, pelgrims laten los; toeristen komen om te zien, pelgrims om te zijn.” Wij gaan ontdekken wat onze reis in petto heeft.

Op zaterdag 1 juni zijn ze vertrokken en de vier pelgrims komen als het allemaal volgens plan verloopt op zaterdag 13 juli per vliegtuig terug. Kees kennende zal hij zeker in de volgende Wissel een uitbreid verslag doen van deze boeiende reis. Kees schrijft zelf op de eerste pagina van zijn reisverslag : Waar wij slapen morgen? We zien het wel. Wat wel vaststaat is dat wij heel veel gaan zien. Zes weken lang genieten. Een gezegde is: Het is niet de weg die moeilijk is. De moeilijkheid is de weg.

Op 24 juni waren ze in Verona

Ongelofelijk dat er zoveel mee kan op de fiets. Tent, slaapzakken, luchtbed, potten en pannen, kookgerei, eten, stoelen, fiets- en gewone kleding, zwembroek, handdoeken, papieren, reparatiespullen, portemonnee, de fiets.


Sponsorkliks Vanaf nu is het voor iedereen die Athlos een warm hart toedraagt mogelijk om Athlos GRATIS te sponsoren.

Ga de volgende keer dat je iets online wilt kopen eerst naar https:// www.sponsorkliks.com/ en tik bij sponsordoel AV Athlos in. Of ga naar https://athlos.nl en daar staat een banner van SponsorKliks. Door op deze banner te klikken verschijnt een overzicht van tientallen webwinkels, waaronder Bol.com, Coolblue en Zalando. Elke aankoop bij een van deze bedrijven levert Athlos een commissie op terwijl jij dezelfde prijs betaalt, het kost jedus niets extra.

Doe hetzelfde als je uit eten gaat of een pizza wilt laten bezorgen. Via Sponsorkliks kunt u terecht bij 4.500 restaurants waarbij elke bestelling of reservering geld oplevert. Zo is sponsoren niet alleen heel gemakkelijk maar nog lekker ook!

Alvast bedankt namens Athlos Er is een app voor Android en een app voor IOS, zodat het bestellen via smartphone en tablet heel snel geregeld kan worden.


Beklimming Mont Ventoux Het is zaterdag 15 juni. Om 5:30 uur gaat de wekker in ons vakantiehuis. Eindelijk gaat het gebeuren. Vandaag is de beklimming van de Mont Ventoux voor de stichting Join4Energy. De maanden van voorbereiding zullen zich vandaag gaan uitbetalen op die kale reus. Samen met mijn jongste zoon Pepijn ga ik naar de top. De eettent is gevuld met ruim 200 medesporters. Het gebruikelijke gekakel heeft vanmorgen plaatsgemaakt voor een stilzwijgen en starende blikken. Komt dat door het vroege tijdstip van het ontbijt, 6:00 uur, of is het de spanning voor de beklimming? De één gaat het gevecht met een stuk frans stokbrood aan. De ander eet zijn eigen sportontbijt als voorbereiding. Ieder doet zijn ding. Om 7:00 uur vertrekt de grote colonne fietsers vanaf het vakantiepark bij Aubignan naar Bedoin. De startplek van de 10de Challenge Mont Ventoux 2019. Begeleidt door 6 motards verplaatst het peloton zich vlot door het zuid-franse landschap. Nadat wat wijnstokken zijn bevochtigd gaat het inrijden weer verder. De korte klimmetjes in de dorpjes vallen mij zwaar. Te vroeg? Spanning? Gaat het inrijden te snel? (lijkt inlopen bij LAG3 wel) Ik weet het niet. Ik

vind geen souplesse en ben al vlot door mijn versnellingen heen. Pffff….. dat wordt straks wat. Om 8:00 uur tellen we massaal af van 10 tot 0 en dan begint voor iedereen de reis naar de top. Een high five met Pepijn en “Succes jongen. Geniet van de beklimming. Pak je eigen ritme. Tot op de top”. Met zijn bekende “jo!” in mijn oren verdwijnt hij langzaam uit het zicht. Ik probeer op die eerste kilometers de souplesse te vinden. Die ligt nog waarschijnlijk in het vakantiehuis. Ik kom niet in een ritme. Geef niks. Het is nog 21 km. Straks op het steile gedeelte in het bos dan lukt het vast wel. Ik krijg steeds meer last van de warmte. Er is weinig wind en een hoge luchtvochtigheidsgraad. De bekende bocht naar links kondigt het bos aan. Gelukkig is er snel een verzorgingspost. Een welkom rustpunt. Ik druip van het zweet alsof ik in de sauna zit. Onwerkelijk wat er uit je lijf kan komen druppen. Na veel drinken en energierepen vertrek ik weer. Het gaat lukken! Snel blijkt dat ik een gevecht in mijn eentje lever tegen de mijzelf en de elementen. Alles gaat op de fysieke en mentale

kracht. De hartslag stijgt tot onverantwoorde hoogte en mijn bovenbenen branden. Even stoppen en op adem komen. Duurt verdorie best langs. Tom Veelers stopt naast mij. De hele challenge wordt door Maarten Nijland en zijn mensen van Bike Challenge begeleidt. Eén van de begeleiders is Tom. Hij geeft een kort en heel duidelijk advies. Hartslag boven de 165 dan stop je minimaal 5 minuten om je hartritme 40 slagen te laten dalen. Je eet en drinkt genoeg en dan mag je pas verder. Dat systeem heb ik goed toegepast en ben zo na 2 en een half uur stoempen bij Chalet Reynard aangekomen. 2/3de deel van de beklimming zit er dan op. De organisatie heeft een grote verzorgingspost ingericht. Bananen en energierepen. Vocht met zout. Ik voel weer energie in mijn lichaam komen. Eén van de vrijwilligers spreekt mij aan en zegt bemoedigend “Als het niet lukt, denk dan aan gisteravond.” Zij doelde op de toespraak die een aantal moeders van kinderen met energiestofwisselingsziekte gisteren deden. Deze moeders maken iedere dag de pijn mee dat hun kind(eren) steeds een stap verder achteruit zet(ten) en er


geen verbetering is. Ook al voelt je je onmachtig je probeert wel te genieten van de momenten die je samen hebt. De steun die zij voelen van ons tijdens de challenge sterkt hen weer in de komende tijd. “Wat zeur ik dan met pijn in mijn benen” denk ik en ik ga aan het kale stuk beginnen. Nog 6 km tot de top.

De radiotoren op de top verschuilt zich regelmatig in de wolken en de mist. Flarden worden door de wind tegen de bergwand omhoog gejaagd. Een schouwspel dat ik alleen kan zien als ik een rustmoment heb, want tijdens de beklimming zie ik heel veel asfalt en asfalt. Het is zwaar en wordt steeds zwaarder. “Niet zeuren, Peter. Denk aan…… “ zegt het stemmetje in mijn hoofd. Je telt de bochten af en denkt wanneer komt die toren nou dichterbij. Check weer een bocht…... Nog een recht stuk…… Ah even een rustmoment….. “Hé ouwe, sta je hier al!” klinkt er plots vanaf de berg. Pepijn is nadat hij op de top is gekomen, weer afgedaald om mij op te ha-

len. Een bijzonder moment. Een bemoedigende handshake en “Je kunt het pap! Trots op je! Ik help je wel.” Samen op weg voor die laatste zware kilometers. Na 4 uur strijd duw ik mijn voorwiel over de top van de

Ventoux. Ik word opgevangen door een vrijwilliger en laat de emoties komen. Supertrots op Pepijn, zijn eerste keer naar de top en dan mij nog even ophalen. Wat een kanjer. Trots op mijzelf dat het weer is gelukt, ondanks deze zware strijd. Peter – Mt. Ventoux = 4 – 0. Het gloriemoment bij het hoogtebord samen met Pepijn en dan

gauw naar het busje dat ons terugbrengt naar het vakantiepark.

Het was een gedenkwaardige challenge om dit samen te doen met Pepijn en ter afsluiting van een persoonlijke turbulente periode. Op de feestavond is het eindbedrag dat met 225 deelnemers is opgehaald bekend gemaakt. 483.246 euro!!!!!! Dit bedrag gaat rechtstreeks naar het onderzoeksteam in het Radboud ziekenhuis voor de ontwikkeling van een medicijn. Iedereen die een steentje heeft bijgedragen aan dit bedrag door mij te sponsoren, bedank ik via deze weg. Geweldig zoals de lege flessenactie bij Athlos is verlopen en aan dit bedrag heeft bijgedragen.

Bedankt allemaal!

Peter van der Kemp


De achillespees De kuitspieren hebben een gezamenlijke pees die vastzit aan het hielbeen: De Achillespees. Deze spieren gebruik je maximaal tijdens de afzet, waarbij de spieren en pees op dat moment ook nog eens maximaal op rek staan (door voet en kniestrekking). Het is dus niet zo gek dat in de spieren (kuit) of in de achillespees (kleine) beschadigingen ontstaan na intensief sporten. Bij de eerste pijntjes kan je het trainingsschema aanpassen (minder intensief, minder explosief, minder omvang), ijsen na de training, rekkingsoefeningen (Regelmatig; 5x per dag, rustig, statisch) en evt. excentrische oefeningen. Soms kan een kleine hakverhoging (tijdelijk) verlichting bieden. Met name als de klachten ook ’s ochtends bij het opstaan aanwezig zijn, moet je bedacht zijn op een dreigende blessure door verklevingen of beschadiging van de collagene vezels in de pees. Als de klachten meerdere dagen aanhouden en niet verdwijnen ondanks deze maatregelen, dan kan het best de pees door middel van Echografisch onderzoek (inclusief kleurendoppler) worden onderzocht. Niet alleen de pees zelf zal dan worden beoordeeld, maar ook het omhulsel (‘peritendinon’) en het vochtlaagje daartussen dat voeding geeft aan de pees. Een achillespees beschadiging kan namelijk uit vele verschillende aandoeningen bestaan, de een minder ernstig dan de ander. Een beginnend scheurtje zal echter een andere aanpak nodig hebben dan een verkleving of een

‘peesontsteking’. Enkele andere mogelijkheden zijn: een slijmbeurs ontsteking, een kalkhaardje, ‘peesschedeontsteking’, aanhechtingsbeschadiging, fasciebeschadiging (peesblad om de spieren), littekenweefsel, botuitgroei etc. Bij al deze varianten lijken de klachten hetzelfde (pijn, ontsteking) maar hebben een verschillend behandelbeleid (zie ook: www.peesklacht.nl). Lang niet altijd is rust de juiste oplossing, de kans op littekenweefsel en verklevingen (en recidivering van de klachten) wordt dan alleen maar groter. Wel wordt vaak een aangepast trainingsprogramma geadviseerd. Sterker, de ene behandeling kan bij een andere aandoening zelfs een verergerend effect

hebben! Door de vele verschillende soorten aandoeningen aan de achillespees is het onmogelijk om hier een juiste therapiekeuze te beschrijven. De volgende therapieën kunnen, alleen na juiste diagnostiek, worden ingezet: Massage (o.a. fricties), ShockWave, Strassbourg Sock, intensief excentrisch rekken, voedingssupplementen ( o.a. Glucosamine), krachttraining, compressiekousen, Taping etc. Ook zal naar oorzakelijke factoren worden gezocht zoals: de trainingsopbouw, looppatroon, beperkingen van de spieren, gewrichten (ook de rug en het SI gewricht!), looppatroon, schoeisel, degeneratie pees, spronggewricht afwijkingen etc.

o.a. gespecialiseerd in rugklachten (waaronder het ‘SI’ gewricht) en peesklachten (o.a. de Achillespees). Na diagnostisch onderzoek met hoogwaardige echografie kan gekozen worden voor o.a. Shockwave behandeling. Meer info: FysioHage.nl Jan Willem Hage is manueeltherapeut en (sport-)fysiotherapeut in Zeewolde. Na zijn praktijk te hebben overgedragen aan PascalFysio behandelt Jan Willem alleen nog (sporters met) rugklachten en peesklachten. De bekendste peesklachten zijn de achillespees, ‘hielspoor’ en de pezen rond de schouder die hij na uitgebreid diagnostisch echografisch onderzoek succesvol kan behandelen o.a. met Shockwave. Jan Willem is (iets te?) fanatiek Athlos ochtendgroep atleet. Jan Willem zal voor Athlos stukjes schrijven over sporters en hardlopers specifiek. Soms luchtig, soms klacht specifiek, vaak met in de looppraktijk toepasbare ‘tips’.


Trainen op een lege maag?

Trainen voor een hele marathon is een flinke opgave. Trainingsmethoden die ons helpen zo veel mogelijk uit onze kostbare trainingstijd te halen, kunnen dan ook makkelijk voet aan grond krijgen bij atleten. Of ze ook daadwerkelijk een effect hebben, en waarop dan, is niet altijd duidelijk. Trainen op een lege maag, is zo’n methode. Al toegepast door Olympisch marathon kampioen Frank Shorter (1972) en Tour de France winnaar in de jaren negentig Miguel Indurain, is het geen nieuwe methode. Het principe is simpel. Je eet ’s avonds een gewoon avondmaal, gaat slapen en staat de volgende ochtend op. Je drinkt een glas water, misschien een kop

zwarte koffie, en gaat dan 30 tot 60 minuten een rustige duurloop doen. Een fietstraining kan ook, maar is in verband met (verkeers)alertheid, balans en coördinatie wellicht niet de veiligste optie. Je kunt zeker in de beginfase van deze trainingen last krijgen van lage bloedsuikerwaardes (hypoglycaemie) waardoor je wazig kunt zien, reactievermogen omlaag gaat. Na de training eet je gewoon je ontbijt. Het algemene idee is dat door dit soort trainingen je capaciteit om vet te verbranden toeneemt en je dus langer met je glycogeenreserves (de opgeslagen voorraad koolhydraten in lever en spieren) zou doen. Dit zou dan duurprestaties bevorderen. Is dit ook echt waar? Zoals je ook bij elke training jezelf af

moet vragen waarom je juist deze training doet, moet je dat ook bij dit soort training doen. We geven twee mogelijkheden en bespreken vervolgens of dit wel of niet gegronde redenen zijn. Nuchter trainen wel/niet effectief : afvallen Als men ‘vetverbranding’ hoort, denken velen aan gewichtsverlies. Als je vet kwijt wilt raken, moet je het verbranden, dus als je meer vet verbrandt, zou je af moeten vallen. Helaas werkt het net iets complexer. Je gewicht is een functie van de energie die je eet en de energie die je gebruikt. Zwaardere mensen hebben meer energie nodig dan lichtere mensen, actievere mensen hebben meer energie nodig dan minder actieve mensen. Welke vorm van energie, dus vetten, koolhydra-


ten of eiwitten, maakt voor gewichtsverlies niet uit. Wel verbrandt je lichaam makkelijker koolhydraten dan vet en makkelijker vet dan eiwit. Echter, als je de totale hoeveelheid benodigde energie niet verandert, zal een grotere vetverbranding slechts leiden tot compensatie met een lagere koolhydraatverbranding. Dus niet tot gewichtsverlies. Om af te vallen zal je minder energie moeten eten dan dat je nodig hebt.

Nuchter trainen mag dan geen aantoonbaar effect op prestatie hebben, topatleten doen het toch 1-2x per week. Dit is minder raar dan het lijkt, want nuchter trainen is wel een hele goede mentale training. Het is zwaar, je benen voelen als lood, maar je geeft niet op. Net als in de laatste fase van een (hele) triathlon.

In de praktijk, tips hoe je Nuchter trainen wel/niet effectief: dat kunt toepassen prestatie *Begin heel voorzichtig, met 20 Dat nuchter trainen de capaciteit minuten, en breidt langzaam om vetten te verbranden kan ver- uit, tot maximaal een uur. Zorg hogen, is de laatste jaren een aan- dat je een noodvoorraadje aan tal keer aangetoond. Dat gaat ge- suiker bij je hebt, dat je kan nepaard met verhoging van de hoemen als je echt niet verder kan. veelheid enzymen die betrokken zijn bij de vetverbranding. Echter, *Denk eraan, dat je voldoende dit leidde niet tot betere prestaties. herstel neemt en de rest van je Daar kunnen verschillende redenen trainingsschema niet in gevaar voor zijn. Misschien zijn verschillen brengt. Een intervaltraining uiter wel, maar zijn ze erg klein. Mo- wisselen tegen 30 minuten gelijk zijn de gebruikte onderzoeks- nuchter lopen, is dus geen goed methoden niet gevoelig genoeg om idee. een klein prestatieverschil op te pikken. Terwijl een klein verschil *Intensieve trainingen, waarbij wel belangrijk kan zijn voor topat- je sterk afhankelijk bent van leten. Ook kan het zo zijn, dat de koolhydraten, moet je niet op nuchtere trainingen de rest van het een lege maag doen. Je lichaam trainingsprogramma verstoorden. heeft dan simpelweg niet de Een goed trainingsprogramma is beschikking over de benodigde opgebouwd uit verschillende soor- energie, dus je zal je trainingen ten trainingen, op de juiste intensi- op een te lage intensiteit uitteit en van de juiste duur, met vol- voeren (ook al zal dat niet zo doende tijd voor rust en herstel. voelen!). Een nuchtere training daarentegen, is heel zwaar. Het voelt als de laat- *Doe nuchtere trainingen tusste 10 of 12 km van een marathon. sen de 16 en 6 weken voor een Je hebt dus ook een langere hergrote race, daarna moet je juist steltijd nodig. Geen wonder dat je zorgen dat je maag gewend dan ’s middags geen zin meer hebt raakt aan inname van voldoenin 1000m-intervallen. de sportvoeding volgens je wedstrijdplan. Heeft nuchter trainen dan helemaal geen nut? Supplementen

Er is een aantal supplementen op de markt, waarvan beweerd wordt dat ze vetverbranding zouden stimuleren. Helaas blijkt de wetenschappelijke onderbouwing in de beste gevallen zwak. Caffeïne, carnitine, groene thee en ‘natuurproducten’ zoals ginseng, rode peper en guarana zijn slechts een paar voorbeelden. Eigenlijk is alleen met caffeïne een verhoogd vetmetabolisme aangetoond, en dan slechts bij relatief lage doses en lage intensiteit inspanning. Drink je je kop koffie bij het ontbijt, dan is het effect echter alweer teniet gedaan door de insulinepiek die op je ontbijt volgt. Insuline remt namelijk de vetstofwisseling.

Kortom, lange, rustige duurtrainingen zijn nog altijd hét beproefde middel om je vetverbranding te trainen. Het optimum ligt daarbij tussen de 65% en 80% van je maximale hartslag. Zoals gezegd,zijn vetverbranding en gewichtsverlies niet noodzakelijkerwijs gekoppeld. Wél betekent een betere vetverbranding dat je efficiënter met je beperkte voorraad glycogeen omspringt. Zeker voor een hele triathlon is dit geen overbodige luxe.

Hanneke Boon, inspanningsfysioloog Guido Vroemen, sportarts, medisch bioloog

Bron: Prorun


Profile for Wissel

Wissel 3 2019  

clubblad van AV Athlos Harderwijk

Wissel 3 2019  

clubblad van AV Athlos Harderwijk

Advertisement