Page 10

algemeen

door: de redactie

oproep

gezocht: Commissie veiligheid (OUDER/LID)

omtrent de een projectgroep willen vormen, om alles We zijn op zoek naar enthousiastelingen die eens scherp neer te zetten. veiligheid in en om het clubgebouw weer n en het ving is het ontruimingsplan, vluchtwegenpla Door de vele wijzigingen in gebouw en omge toe. algemene veiligheidsplan aan een update jij kennis en ingen een nieuwe impuls gebruiken. Heb Daarnaast kunnen de jaarlijkse brandoefen (met enige we zijn Dan ? epen verdi te in hier om je ervaring op dit gebied? Of lijkt het je leuk spoed) op zoek naar jou! ons weten. dat dit voor hem/haar geknipt is, laat het Ook als je iemand kent waarvan je denkt l

Je kunt je melden via secretaris@dejutters.n

explorers

de Ontploffing Het had niet veel gescheeld, of we hadden blij mogen zijn dat we niet in het buitenland, maar in Zandvoort op Zomerkamp waren. Het brandwondencentrum in Beverwijk is vanaf daar namelijk naast de deur. Maar wat zou de oorzaak dan wel zijn? Niet de vrouwen in Zandvoort, die zijn niet zo heet. We zaten bij het kampvuur, het was de laatste avond en het was op zich wel ‘gezellig’. Als gevolg zaten we om vier uur in de ochtend nog steeds te praten en over Grolsch-vlaggen heen te plassen. Het was pikdonker en tot zover de rode gloed van het kampvuur ons niet nachtblind maakte, zaten we onder een goed gevulde sterrenhemel. We zagen de sterren om ons heen dus niet. We zagen de Dam- en Edelherten die wij om ons heen hoorden dus ook niet. En de gebeurtenis, die de nachtrust voor ons (en Edwin) hevig zou verstoren, zagen we dus al helemaal niet aankomen. We waren net aan het opruimen begonnen. Bierfles leeg, energy op. Overal lagen bierdoppen, want die

10

door: Jordy de Vries verbranden niet in het vuur, zoals plastic, spekjes en bevers. Om alvast een beginnetje voor het opruimen van morgen te maken, maakten we het zeil dat als overkapping diende alvast los, het regende toch niet. Geen water, in ieder geval. Opeens hoorden we een enorme knal (het was zo stil), we draaien ons om en we zien een fontein van gloeiend hete sintels de lucht in spuiten en als een plaatselijke regenbui rond de asbak neervallen. Er was zojuist een mini-hel gecreeërd. Wij als een gek alles uittrappen, opruimen, een uit de tent komende Edwin negeren en slapen. De volgende ochtend zien we dat gelukkig het bos niet in de hens gevlogen is. De materiaaltent, de dichtst bij het kampvuur staande tent, was ook nog heel. Er zaten alleen wat gaten in. In de stoelen zaten gaten, in plastic flessen zaten gaten, maar het plastic zeil was vreemd genoeg nog heel. Het vuur is koud en ziet er normaal uit, niets verdachts. Maar wat was het nou?

WK10

08. Windkracht10 november 2011  
08. Windkracht10 november 2011  
Advertisement