Issuu on Google+

n°4 | jaargang 12

NoV DeC JaN 2012 - ‘13 driemaandelijkse uitgave

p.4

StoKStaartJeS geSIgNaLeerD Kleintjes in het buitenverblijf

p.8

DINNer IS (aLMoSt) SerVeD Werken aan nieuw restaurant schieten op

ZeLDZaMe KrUISINg

SpeeLgoeD Voor oNZe DIereN V.U. oLmense Zoo | bUKenberG 45 | (b) 2491 oLmen-baLen | P303396

2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 1

26/11/12 10:29


peterS eN MeterS aUgUStUS

INHoUD 3

PRIKBORD

4

actUeeL

Stokstaartjes gesignaleerd | cover agouti doet het goed Papegaaien rijden scheve schaats | cover Vogels warmen zich op in de tropenhal apenkuren op het withandgibboneiland Dinner is (almost) served | cover

9

PottenKijKen

10

rePortaGe

21

beZoeKerstiP

22

beestenbenGeLs

23

GesPot in De Zoo

9

10 14 16

21

Pompoenpuree met vol-au-vent van wild

hou je hoofd erbij olifanten en verzorger in opleiding nieuw speelgoed voor onze dieren | cover

SepteMBer Aerts Britt | Doodshoofdaapjes Carpentier Sam| Bengaalse Tijgers Lingier Katrien | Siberische Tijgers KOGEKA Sint Jozefinstituut, dep. Landbouw | Aziatische Kortklauwotters Vinck Daisy| Siberische Tijgers

oKtoBer Baele Ingrid | Wasberen Beckx Katja| Bonte Vari’s Bukenberg Feest | Capucijnen Dossche Kelly| Giraffen KTA1 Diest (6TSO)| Witte Leeuwen Maes Myriam | Siberische Tijgers Sels Nikki | Giraffen Slabbers Conny | Gevlekte panters Troch Yves | Uilen Van Gael Nicole | Bennet-Wallaby’s Verbruggen - Reynders | eenden, Ganzen en Zwanen Vrienden Bukenberg Olmen | Landschildpadden

What’s on the programme? terugblik halloween

ZooVrIeNDeN is een driemaandelijkse uitgave van de Olmense Zoo. jaargang 12 | november 2012

Wij werken mee aan het milieu! Dit magazine wordt gedrukt met milieuvriendelijke inkten op FSC-gecertificeerd papier.

reDaCtIeaDreS Olmense Zoo bvba Bukenberg 45 (B) 2491 Olmen - Balen T +32 14 30 98 82 F +32 14 30 23 46

De artikels die in dit tijdschrift verschijnen, verbinden enkel de auteur. De redactie heeft het recht bijdragen in te korten of te weigeren. De overname van foto’s, artikels of gedeelten ervan is verboden zonder schriftelijke toestemming.

2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 2

info@olmensezoo.be www.olmensezoo.be

reKeNINgNUMMer IBAN BIC

BE64 7350 1400 3552 KREDBEBB

artiKeLs Mike Verbruggen Niels Convens Robby Van der Velden Sander Lollinga Tobias Dornbusch Zoë De Vos e.a. FotoGraFie Olmense Zoo e.a. GraFische VormGeVinG An Mangelschots Stanoula Asprokolas

© Olmense Zoo

4 4 5 6 7 8

Beckers Vincent en Lucas | Eekhoorns - Landschildpadden Broeken Bas, ter nagedachtenis van Saskia Broeken - Hijbeek | Siberische Tijgers De Laat Marc | Bruine Beren Peeters Eddy | Gevlekte Panters Torfs Ril | Afrikaanse Savanne Olifanten Vandeschilde Lilianne | Afrikaanse Savanne Olifanten Vincke Eddy | Bruine Beren

26/11/12 10:29


HeaDLINerS

prIKBorD

nieUWs in een notenDoP

oLIFaNteN eN VerZorger IN opLeIDINg Onze olifanten Jenny en Kariba komen elk van een andere organisatie dan een standaard dierentuin. Jenny moest optredens doen in het circus en Kariba moest rondjes lopen met kinderen op de rug. Alhoewel dit voor de meeste mensen als “slecht” overkomt, was het voor de olifanten toch een vorm van bezigheid, iets dat we in de dierentuinwereld omschrijven als verrijking. Omdat onze dieren dus toch iets moeten opgeven, is het onze taak om dit te vervangen door een gelijkaardige vorm van bezigheid. Bioloog Robby licht even toe: “We doen dit in de vorm van training. Deze training is het aanleren van bewegingen op commando, maar deze ...

DINNer IS (aLMoSt) SerVeD Wie de afgelopen maanden onze dierentuin bezocht, kon er niet naast kijken. Naast zaal Safari, het voormalige zomerrestaurant, bewijst een grote bouwwerf dat we niet blijven stilzitten. In de loop van 2013 hopen we namelijk een gloednieuw restaurant uit de grond te stampen. ...

p.8

p.14

en beestig e l a a m e ll a ie ll Wij wensen ju . Tot in 2013! e o t t s r e k e n ij f yen Familie Verhe o- Olmense Zo

3 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 3

26/11/12 10:29


StoKStaartJeS geSIgNaLeerD

Zoo aCtUeeL

KLeintjes in het bUitenVerbLijF

Zoë De Vos, dierenverzorgster

het is zover: we hebben goed nieuws te melden over onze stokstaartfamilie. nadat er begin van dit jaar 3 nieuwe stokstaartjes in de zoo waren aangekomen, hoopten we spoedig op uitbreiding van het jolijtige gezelschap. En jawel hoor, na hun intrek in hun aangepast buitenverblijf was het na een draagtijd van +/- 10 weken prijs. Het alfavrouwtje trok zich steeds meer terug, dus dit was voor ons de indicatie dat er jongen in het verblijf verscholen zaten. We hoorden ‘gepiep’ uit de holle boomstam die mama stokstaart als nestplaats had uitgekozen, maar we kregen de kleintjes pas echt te zien na ongeveer 3 weken. De 2 jongen doen het erg goed en worden door heel de familie mee opgevoed. Het zijn echte miniversies van hun ouders en pikken het gedrag ook erg snel op. De kleintjes zijn momenteel ook goed samen met hun ouders te bewonderen in het buitenverblijf vlakbij onze capucijnapen.

© Olmense Zoo

agoUtI Doet Het goeD

Zoo aCtUeeL

troPenhaL heeFt nieUWe beWoners

Zoë De Vos, dierenverzorgster

We verwelkomen een nieuwe diersoort in onze collectie. sinds kort verblijven in de tropenhal kort 3 agouti’s. De agouti komt standaard voor in noord-amerika. Dit knaagdier leeft vooral in bossen tussen de struiken en voedt zich vooral met vruchten, noten en groenere delen van planten. Doorgaans zijn agoutis dieren die overdag actief. Wij proberen ze dan ook te stimuleren om zoveel mogelijk te bewegen tijdens de dag. Voedsel is hier de ideale bron voor: we voederen op verschillende tijdstippen, verstoppen het eten en geven hen een gevarieerd menu. Vooral noten en zaden staan op de eerste plaats: we strooien deze rond tussen de houtsnippers zodat ze goed moeten zoeken. Dit zorgt voor grappige stunten van onze agouti’s want als ze de buit vinden, maken ze een grappig geluidje en gaan ze zitten om hun beloning met hun voorpootjes op te smikkelen. Je kan hun pose met die van een etende eekhoorn vergelijken. We hebben gemerkt dat deze diertjes zich al goed thuisvoelen bij ons in de zoo. Het is dan ook belangstellend uitkijken of er een snel een nageslacht zal volgen.l deze stappen zijn

4 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 4

© Olmense Zoo

26/11/12 10:29


papegaaIeN rIJDeN eeN SCHeVe SCHaatS ZeLDZame KrUisinG

Zoo aCtUeeL Niels Convens, dierenverzorger

Papegaaien zijn vogels die, in tegenstelling tot veel andere vogels, een partner voor het leven kiezen. Zij zullen dan ook altijd bij deze partner blijven en je zal een koppeltje niet vaak ver uit elkaar zien. het gaat zelfs zover dat ze bijna alles samen doen; samen eten, samen rusten en samen naar de waterbak. Van zo’n verliefde vogels zou je niet snel denken dat ze elkaar ‘bedriegen’, maar dit jaar is in de olmense zoo het bewijs geleverd. In de gemeenschappelijke amazonevolière zit een prachtig koppel blauwvoorhoofdamazones. Dit is zo’n super koppel dat bijna alles samen doet. Ik had dan ook veel hoop voor het kweekseizoen van 2012. En zoals verwacht liep dit heel goed: het vrouwtje kroop in mei in de nestkast en begon te broeden op 3 eieren. Terwijl het vrouwtje aan het broeden was, viel het mannetje mij telkens aan als ik in de volière kwam om zijn vrouwtje en zijn nest te ‘verdedigen’. Het was zelfs zo erg dat hij ook probeerde om bezoekers die te dicht bij de draad kwamen weg te jagen. Hierdoor hield hij zijn medebewoners niet echt meer in het oog, iets wat hij beter wel had gedaan. De roodmaskeraratinga (een parkietensoort) was namelijk heel vaak bij de nestkast van zijn vrouwtje te vinden, maar misschien dacht hij net als ik dat dit geen kwaad kon. Toen de eieren van het amazonevrouwtje moesten uitkomen, heb ik deze weggehaald en onder de geelvoorhoofdamazones in de Tropenhal gelegd omdat de kans op succes groter was in de warme Tropenhal dan buiten waar ook nog ander papegaaien en kleine roofdieren het kunnen verpesten.

“Een heel zeldzame en unieke gebeurtenis!”

Dit is zonder meer een heel zeldzame en unieke gebeurtenis! Nog nooit heb ik een kruising van een aratinga en amazone gezien of er zelfs van gehoord. Dus wie een keertje op bezoek komt: deze kruising is zeker de moeite om eens naar te kijken. Het jong zit nog altijd bij zijn pleegouders (geelvoorhoofdamazones) in de Tropenhal waar hij zich duidelijk in zijn nopjes voelt bij ‘ma’, ‘pa’ en ‘broer’.

© Olmense Zoo

Van de 3 eieren kwam er 1 uit en dit groeide heel goed op samen met zijn geelvoorhoofd broertje. Af en toe ging ik eens kijken in de nestkast hoe onze 2 kleintjes het deden en in het begin was ik zeer blij met de 2 soorten die het zo goed deden. Maar toen dat de ‘blauwvoorhoofd’ veren begon te krijgen, bleek er heel veel rood op de kop te zitten, iets wat bij normale blauwvoorhoofdamazones niet voorkomt!

Eerst had ik geen flauw idee hoe dit zou kunnen komen, tot mij opeens te binnenschoot dat mogelijk ons vrouwtje zich had laten bevruchten door de aratinga! Dit is iets wat normaal niet kan of gebeurt omdat dit 2 totaal verschillende soorten zijn! Maar hoe groter onze kruising werd, hoe zekerder ik van mijn stuk werd. En nu hij volwassen is, zie je heel goed dat hij een kruising is. Hij ziet er eigenlijk uit als een gigantische roodmaskeraratinga.

Links: ma & pa Rechts: jong

2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 5

5 26/11/12 10:29


VogeLS WarMeN ZICH op IN De tropeNHaL beZoeKers moGen Zich VerheUGen

Zoo aCtUeeL Niels Convens, dierenverzorger

het afgelopen jaar ging er bijna geen zoomagazine voorbij of er werd over onze tropenhal gesproken. je kan het ons moeilijk kwalijk nemen: het blijft een toprealisatie waar fauna en flora ideaal worden gecombineerd. De tropenhal is nu eenmaal de perfecte leefomgeving voor veel soorten tropische vogels. onze collectie blijft dan ook uitbreiden en tijdens de wintermaanden hebben de bezoekers geen reden om thuis te blijven. De milde temperaturen in de hal maken dat ook in de rustigere seizoenen het in de dierentuin aangenaam vertoeven is. Doorheen het jaar tracht men het warme, vochtige klimaat van de regenwouden zo goed mogelijk na te bootsen. Ook de dichte plantengroei zorgt ervoor dat deze vogelsoorten zich hier thuis voelen. Net zoals in de regenwouden, hier enkele duizenden kilometers vandaan, vind je hier een grote variëteit aan soorten. De kleine zaadetende zangvogeltjes, zoals bv. zebravinken, rijstvinken, … zijn het meest voor de hand liggend. Toch bestaat het overgrote deel uit de zogenaamde ‘vruchten-en insecteneters’, zangvogels waarvan, zoals de naam het al zegt, het menu bestaat uit fruit en insecten. Tot deze groep behoren o.a. gaailijsters, tropische spreeuwen, … . Voor grotere fruiteters zoals toerako’s en neushoornvogels is dit een wel onderbouwde thuis. Verder is er een grote verscheidenheid aan duiven, zoals palmtortels en kuifduiven die van dit klimaat houden.

© ilona Krijgsma, olmense Zoo

Ook soorten die je misschien niet op het eerste zicht zou verwachten, zoals speciale fazantsoorten en zelfs watervogels als ibissen en steltlopers kunnen zeer goed gedijen in dit klimaat. Kortom er zullen weer een hoop nieuwe aanwinsten zijn die de bezoekers zullen bekoren.

Naast de nieuwe aanwinsten zijn er ook een aantal leden van onze vaste papegaaiencollectie naar hier verhuisd. We willen zo de kweekresultaten verbeteren. In het verleden gebeurde het wel eens dat sommige soorten elkaar stoorden tijdens de broedperiode. Nu dat deze soorten elk hun eigen volière hebben, kunnen we u hopelijk binnenkort melden dat er weer een heleboel kleine papegaaitjes zijn geboren.

6 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 6

26/11/12 10:29


apeNKUreN op Het WItHaNDgIBBoNeILaND nero sLinGert er oP Los

Zoo aCtUeeL Zoë De Vos, dierenverzorgster

ondertussen kennen de meeste van onze bezoekers nero wel. Dit is het tweede jong dat geboren werd bij ons withandgibbonkoppel et en Daphne.

Het klimmen vlot natuurlijk nog niet zoals Nero misschien al zou willen. Deze groeipijnen zorgen dagelijks voor grappige taferelen op het gibboneiland als deze kleine aap toch een poging onderneemt. Maar zodra hij een piepje geeft, is mama Daphne snel daar om haar kleintje liefdevol op te vangen. We hebben ook al gemerkt dat Nero een echte snoeper is: vooral banaan en druifjes gaan er vlotjes in. Mama Daphne deelt haar eten dan ook graag met de kleine. Het doet ons erg veel plezier te zien hoe goed Daphne en ET nu voor hun kleintje zorgen en we hopen dan ook dat hij opgroeit tot een flinke gibbon.

© Vanessa branders, marianne Wolda, ilona Krijgsma, raoul muizenbeek

Nero is ondertussen al flink gegroeid en wordt stoerder met de dag. Soms durft hij al een stukje bij mama Daphne vandaan te gaan en verkent hij gretig de omgeving. Dit alles gebeurt uiteraard onder het waakzame oog van vader ET die de kleine maar al te graag echte gibbonkuren leert. Daphne last op deze momenten een stukje me-time in en geniet van de rust om eventjes niet te moeten rondslingeren met haar uk. Beide ouders hebben in hun relatie duidelijk een evenwicht gevonden wat betreft de opvoeding van hun oogappel.

Nero voelt zich het veiligst als hij zich lekker kan nestelen in mama’s vacht. Maar de komende maanden zullen we hem steed meer zien ontpoppen tot een echte avonturier

7 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 7

26/11/12 10:30


DINNer IS (aLMoSt) SerVeD

Zoo aCtUeeL

WerKen aan het nieUWe restaUrant schieten oP

Redactie

Wie de afgelopen maanden onze dierentuin bezocht, kon er niet naast kijken. naast zaal safari, het voormalige zomerrestaurant, bewijst een groot bouwwerf dat we niet blijven stilzitten. in de loop van 2013 hopen we namelijk een gloednieuw restaurant uit de grond te stampen. “Ons horecagedeelte stamt grotendeels nog van voordat de zoo onder het beheer van onze familie kwam,” aldus Wim Verheyen. “Vooral zaal Safari voelde de tand des tijds knagen en schreeuwde om aangepakt te worden.” “Met de komst van o.a. het Berenbos, de nieuwe Savanne en dit jaar de Tropenhal hebben we ons de laatste jaren in eerste instantie gericht op onze dieren. Dit bracht ook met zich mee dat onze reservatiedienst duidelijk een stijgend aantal groepsbezoeken te verwerken kreeg. Nu de tijd aangebroken is om onze horeca te optimaliseren, zijn we ook blij met de vooruitzichten naar zowel dagjesbezoekers als reservaties toe.” vult Els Verheyen aan. “Als alles volgens planning mag verlopen en de wintermaanden geen roet in het eten strooien, kunnen we in het begin van ons hoogseizoen de deuren van ons nieuwe restaurant opengooien. Waarschijnlijk zal in de eerste fase enkel de benedenverdieping toegankelijk zijn, maar op termijn zullen we de volledige accommodatie kunnen benutten.”

“We zullen er stevig op vooruit gaan.”

Naast het nieuwe restaurant staat de vertrouwde spektakelhal waar in het hoogseizoen de animatieshow doorgaat. Voorlopig blijft dit gebouw onaangeroerd, maar in een later stadium zal dit mee opgenomen worden in het verlengde van het restaurant. Het is nog even afwachten tot welke doeleinden deze ruimte allemaal kan aangewend worden. Hoe dan ook; het ganse project mag alvast rekenen op een warm onthaal.

© Olmense Zoo

Het nieuwe restaurant bestaat uit 2 verdiepingen. De afdeling op de gelijkvloers telt maar liefst 600 m2. Als we hier ook nog de aanpalende sanitaire blokken en overige faciliteiten toevoegen bedraagt de totale oppervlakte ca. 1000 m2. Het buitenterras (gedeeltelijk overdekt) breidt dit nog eens uit met 180 m2. Eén verdieping beslaat ongeveer 300 à 350 zitplaatsen binnen en ca. 200 buiten. De eerste verdieping verdubbelt de volledige capaciteit.

Els “We hebben altijd gewerkt met een zomer- en een winterrestaurant. Dit had zowel zijn voor- en nadelen. Het nieuwe gebouw kan het ganse jaar door geopend blijven. Zaal Yensa’ka, het oorspronkelijke winterrestaurant, kan nog steeds dienst doen als extra buffer indien nodig. Ook ons horecapersoneel kijkt uit naar de komst van een volledig vernieuwde infrastructuur. Op gebied van comfort en service zullen we er stevig op vooruit gaan. Het is zowel voor ons als de bezoekers alvast uitkijken naar de opening.”

8 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 8

26/11/12 10:30


poMpoeNpUree Met VoL-aU-VeNt VaN WILD een FeesteLijK menU met een KLein haLLoWeentintje

potteNKIJKeN Mike Verbruggen, chef-kok

halloween mag intussen wel voorbij zijn, maar wie graag een keertje een ‘klassiek’ gerecht in een nieuwe uitvoering wil uitproberen, kan met de aankomende feestdagen familie en vrienden alvast aangenaam verrassen met het onderstaande recept.

PUREE • Fruit 2 uien in een grote pot, vo eg grof gesneden aardappelen (v 500-600 gr astkokende) en 400-500 gr po • Zet alles onde mpoenen toe. r wat en laat koken to water met kippenbouillon t • Afgieten, enke alles gaar is (ca. 20 min). le minuutjes late n “drogen” • Draai dit alles door wat fijngesnippe de passé-vite en voeg rd 30 gram melkerijb e bieslook, peper zout en oter toe.

Klassiekers in een moderner jasje!

VO L- A U- VE N T De eerste stap is een bouillon m aken. Dit kan je best één dag op voorha nd doen. • Neem de groo tste thuis hebt staan soepketel die je , doe hierin 1 ve tte soepkip, 1 faza nt, 2-3 wilde du iven (meer mag natu urlijk altijd), voeg soepgroenten, hierbij peterselie, tijm, laurier, peperbolletjes, en en zout. Laat di kele teentjes look t geheel maar enkele uurtjes sudderen . Daarna zeven en het gevogelte apar t bewaren. • Meng wat pe per en zout onde r 250 gram gemengd gehakt. Rol hier soepballetjes va n de kippenbouillo en kook deze even in n. • Pluk nu het af gekoelde gevo gelte. De helft van de kip is teveel: be waar dit apart. Indien je echt veel wild ge bruikt, kan je het kippe nvlees zelfs helem aal achterwege lat en. Ook van de bouillon is er te veel: hierva n kan je een lek kere soep maken en het te veel aan kippe nvlees verwerken.

• Snijd 250 gram Parijse champign ons (bruinkleurig) in partjes. Of je ka n voor een lekker e variant gaan en in de supermarkt een assortimen t van verschillende so orten zwammen kopen. Bak de champi gnons even aa n in wat boter en zet aa n de kant. • Schil een 250 gram selder en snijd in stukken van +/2c bouillon en afgi m. Even koken in eten.

Nu zijn alle voor be kunnen we aan reidingen gedaan en de eigenlijke vo l-au-vent beginnen. • Laat in en grot e po smelten en voeg t 50 gram boter hi het papje dat je erbij 60 gram bloem: zo bekomt, noem men een roux. t Laat dit even “b akken” terwijl je onopho ud Je zal merken da elijk blijft roeren. t je een koekjesg waarneemt. eur • Nu voeg je ste eds bouillon toe, ste meer en meer ed een mooie gebo s blijven roeren, tot je • Voeg nu de ba nden saus bekomt. lletjes, het gevo gelte, de champignon s en de selder to e en je vol-au-vent is kla ar. Smakelijk!

Het is een heel werkje - persoon lijk maak ik dit in gr ote hoeveelhed en, die ik daarna invries. Bovend ien houd je no g een heer lijke gevogeltesoep als extraatje ov er. Dit recept kan met alle soorte gevogelte. Wie n een jager kent , of zelf jager is, ka n gerust wat m eer wild gebruiken (bv. patrijs), m aar gebruik steeds ee de bouillon wan n soepkip voor t wildvlees is ve el te mager.

9 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 9

26/11/12 10:30


HoU Je HooFD erBIJ scheDeLcoLLectie in De maaK in de olmense zoo zijn er al twee musea te bewonderen met opgezette zoogdieren en vogels. naast deze twee collecties zal er in de toekomst ook een schedelcollectie geïntroduceerd worden. De collectie bestaat uit schedels van zoogdieren en vogels, waarvan enkele reeds in het bezit waren van de olmense zoo en andere zijn afkomstig uit oude collecties die aan de Zoo zijn gedoneerd. Wij gaan deze collectie aan het publiek tonen omdat het een hoge educatieve waarde heeft en een heel leuke aanvulling is op de andere musea die wij al hebben. Er kan veel van schedels en skeletten worden afgeleid. Denk bijvoorbeeld maar eens aan alle dinosauriërs die we kennen en zien in films. Mensen hebben natuurlijk nooit samen geleefd met de dinosauriërs en we hebben dus alles wat we van ze weten kunnen afleiden van fossiele botten die gevonden zijn. Ook aan de schedels en skeletten van hedendaagse dieren valt veel af te leiden, bijvoorbeeld: - is het een vogel of zoogdier - gaat het om een omnivoor (alleseter), carnivoor (vleeseter), herbivoor (planteneter) - welke soort is het - wat is de leeftijd van het dier - hoe zat het met de gezondheid van het dier - zijn er overeenkomsten en verschillen tussen diverse soorten en families

Het grootste gedeelte van de collectie komt uit oude collecties van verzamelaars. Een klein gedeelte vindt zijn oorsprong in dieren die in de Zoo een natuurlijke dood gestorven zijn. Wanneer een dier in de dierentuin sterft, zal wanneer de doodsoorzaak onbekend is het dier worden onderzocht op ziektes of aandoeningen. Wanneer de doodsoorzaak bekend is, wordt beslist of het dier vernietigd gaat worden of dat men het gaat opnemen in de collectie van de zoo. In sommige gevallen gaan de gestorven dieren naar bijvoorbeeld een universiteit waar studenten er verder onderzoek op kunnen verrichten. Zo heeft de Olmense zoo al eens een jachtluipaard voor onderzoek afgestaan aan de Universiteit van Wageningen. Nadat de studenten hun onderzoek hadden verricht, kwam het overgebleven skelet terug naar de Olmense zoo. De schedel van dit dier zal terug te zien zijn in de collectie.

10 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 10

26/11/12 10:30


reportage Redactie - Sander Lollinga, dierenverzorger/taxidermist

Sander Lollinga, verzorger van de roofvogels, is in bijberoep taxidermist (FAUNATIC) en heeft al verschillende schedels schoongemaakt en dieren opgezet voor de Olmense zoo. Sander “Schoonmaken van een schedel of skelet is niet echt wat je noemt ‘een aangename klus’. We kunnen een niet schoon gemaakte schedel gewoon in de grond steken, een paar maanden wachten en hem dan weer opgraven. De schedel komt dan bruin naar boven en veel losse delen en tanden zullen aan de schedel ontbreken doordat ze in de grond zijn verdwenen. Ook het alom bekende uitkoken is een redelijk tijdrovende klus; de schedel word moeilijk helemaal schoon, en lijmstoffen kunnen uit de schedel worden gekookt waardoor de schedel erg breekbaar wordt. Om de educatieve waarde te verhogen en intacte schedels te verkrijgen, gaan we dus anders te werk. Mijn eigen methode is behoorlijk smerig maar wel met een bijzonder goed eindresultaat.

Er zijn nog tal van andere manieren om het anders te doen, maar ik verkies deze methode boven de andere. Het is weinig arbeidsintensief en het resultaat is altijd goed. De geur, en deze is bijna niet te harden, nemen we er dan wel eventjes bij.”

“een aangename klus” Wanneer de collectie precies te zien zal zijn, is nog niet met zekerheid te zeggen en ook over de locatie wordt nog gespeculeerd. Eenmaal deze verzameling tentoongesteld zal zijn, zijn we er zeker van dat deze zowel liefhebbers als occasionele kijklustigen zal weten te interesseren. Sander “De informatie die men via deze materie kan putten is heel breed. Misschien kunnen we al een tipje van de sluier oplichten: alle honden stammen af van de wolf maar hoe kan het zijn dat een chihuahua er dan zo anders uit ziet? Je kan het zo gek niet bedenken of je kan dit via schedels afleiden. Het zal alleszins een boeiende collectie wezen.”

© Olmense Zoo

Eerst ontvlezen we de schedel. Spierweefsel, ogen en tong moeten we verwijderen om de onaangename geur iets te beperken. Vervolgens steken we de ontvleesde schedel in een pantykous. Zo verliezen we geen kleine delen zoals tandjes. Tenslotte dompelen we de ingepakte ontvleesde schedel onder in een emmer water met daarin een verwarmingselement. Het warme water versnelt het rottingsproces. Na enkele dagen, afhankelijk van de grootte en de hoeveelheid vlees van de schedel, zal de schedel compleet schoon zijn.

Verschillende soorten dieren hebben veel vet in hun schedel, wat de schedel er geel doet uitzien. Dit vet krijgen we eruit door de schedel te ontvetten met wasbenzine of aceton. Na het ontvetten zullen we de schedel bleken met verdunde waterstofperoxide zodat de schedel een mooie witte kleur krijgt en er schoon en fris uitziet. Als laatste lijmen we de losse delen aan elkaar met houtlijm en de schedel is klaar.

11 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 11

26/11/12 10:30


Š Ilona Krijgsma 2012 | Withandgibbons 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 12

26/11/12 10:30


2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 13

26/11/12 10:30


oLIFaNteN eN VerZorger IN opLeIDINg initiatie traininG oLiFanten onze olifanten jenny en Kariba komen elk van een andere organisatie dan een standaard dierentuin. jenny moest optredens doen in het circus en Kariba moest rondjes lopen met kinderen op de rug. alhoewel dat dit voor de meeste mensen als “slecht” overkomt, was het voor de olifanten toch een vorm van bezigheid, iets dat we in de dierentuinwereld omschrijven als verrijking. omdat onze dieren dus toch iets moeten opgeven, is het onze taak om dit te vervangen door een gelijkaardige vorm van bezigheid. Bioloog Robby licht even toe: “We doen dit in de vorm van training. Deze training is het aanleren van bewegingen op commando, maar deze hebben als hoofdfunctie niet het plezier van het publiek te versterken, maar wel de verzorging van de olifant zelf. Vooral het aangeven van alle 4 de poten is een belangrijke beweging om de pootverzorging correct te doen. Olifanten zijn de zwaarste landdieren en iedere poot moet immers elke dag enkele tonnen gewicht dragen. Aangezien wij met protected contact werken, wat wil zeggen dat we niet bij de olifant in het hok gaan, is targettraining de beste manier van werken. Bij targettraining is het de bedoeling dat de dieren een target aanraken met een lichaamsdeel doorheen een ‘venster’ in het hekwerk, het trainingsluik… Er zijn verschillende commando’s voor diverse lichaamsdelen.

“Targettraining, de beste manier” In een later stadium zou het kunnen dat we een manier gaan zoeken dat ook ons publiek deze trainingsessies mee kan observeren. Dit mag dan wel niet het eerste doel zijn, maar het zal alleszins wel een meerwaarde wezen.”

© tobias Dornbusch

Gelukkig hadden wij in het verleden reeds een goed contact met dipl Biol. Tobias Dornbusch van Elefanten-Schutz Europa e.v. Hij had al ervaring met het aanleren van dierentuintraining bij olifanten die uit een niet dierentuinsituatie kwamen en hij was bereid om bij ons een tijdje te komen werken om zijn ervaringen met onze olifantenverzorgers te delen.

We hebben gewacht tot nu met deze initiatie omdat we eerst zeker moesten zijn dat we een vast personeelslid hadden die met de olifanten een band kon opbouwen. Een training aanleren aan iemand die hier mogelijk maar tijdelijk werkt, is namelijk niet ideaal. Onze nieuwe verzorger James Kgwedi is dan ook blij dat hij deze training heeft mogen meemaken. James heeft al wel ervaring met olifanten maar de Zuid Afrikaanse safarikampen waar de verzorgers en bezoekers vrij contact hebben met de olifanten zijn toch heel anders.

14 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 14

26/11/12 10:30


reportage Robby Van der Velden, Bioloog

INterVIeW Met toBIaS

Is de training zonder rechtstreeks contact met mensen voor de olifanten iets leuk? tobias “Das Haltungssystem geschützter Pflegerkontakt bedeutet nicht nur, dass die Tierpfleger von den Elefanten geschützt sind. Sondern es bedeutet auch, dass die Elefanten unter weniger Stress stehen und auch nicht vom Menschen dominiert werden. Deshalb basiert das „Medical-Training“ nur auf der positiven Verstärkung, also der Belohnung durch Futter. Es wird von den Elefanten nur freiwillig durch gegenseitige Kooperation mit den Tierpflegern durchgeführt. Es gibt keine Bestrafung. Es ist wichtig, dass das Training den Elefanten Spaß macht und dass es ganz entspannt und Stresslos durchgeführt wird. Sonst streiken die Elefanten irgendwann und arbeiten nicht mehr mit. . Der Elefant ist im Protected Contact der Boss und darf selbst über seinen Tagesablauf bestimmen. Diese Selbstbeststimmung ist ganz wichtig, damit die Elefanten ausgeglichen und entspannt sind, außerdem steigert es das Selbstbewusstsein des Elefanten.” Hoe is de het eerste contact met onze olifanten meegevallen? tobias “Jenny und Kariba haben von Anfang an sehr motiviert am Training teilgenommen. Es zeigte sich, dass Kariba die intelligenter der beiden Elefantenkühe ist, weil Kariba die Befehle schneller lernt. Sie sehnt sich nach Anerkennung. Kariba kann auf ihrem rechten Auge fast nichts sehen, deshalb hatte sie sich am Anfang des Trainings immer erschreckt, wenn James oder Tobias sie mit der Stange am rechten Vorderbein angetippt haben. Doch inzwischen hat sie sehr großes Vertrauen aufgebaut und erschreckt sich auch auf ihrer blinden Seite nicht mehr. Aber auch Jenny gibt sich viel Mühe und macht gut beim Target-Training mit. Sie ist immer sehr Stolz, wenn sie etwas richtig gemacht hat, denn die Lobe der Tierpfleger begleitet sie mit einem zufriedenen Brummen. Leider steht sie sich durch ihr regelmässiges Stereotypes Weben oft selbst im Weg, weil ihr das Weben manchmal wichtiger ist als das Training. Aber das ist okay, denn beim Target-Training bestimmt der Elefant ob und wie lange das Training dauert.” Is er geen jaloezie tussen de 2 dames? tobias “Jenny und Kariba sind inzwischen fast unzertrennliche Freundinnen geworden. Es ist jeden Morgen ein großes Spektakel, wenn sie sich auf der Außenanlage begrüßen: Sie trompeten laut, berüsseln sich freundlich und wedeln mit den Ohren, was ein Zeichen für Freude ist.” Na 2 weken training kon je al met de voetverzorging beginnen, was het al hard nodig? tobias “Besonders bei Kariba war die Fußpflege dringend notwendig. Die optimale Versorgung der Elefanten im Olmense Zoo ist damit sichergestellt, weil es in Zukunft die Arbeit von Tierärzten deutlich erleichtern wird und die Elefanten sich nun auch im geschützten Pfleger-Kontakt gefahrlos und problemlos dirigieren lassen.” En ten slotte had hij nog dit te melden; tobias “Die Elefanten danken uns täglich auf ihre Weise: Durch ein entspanntes, stressloses und sehr zufriedenes verhalten.”

Links: voor

2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 15

Rechts: na

15 26/11/12 10:30


NIeUW SpeeLgoeD Voor oNZe DIereN (2) enrichment i.s.m. sint-joZeFinstitUUt GeeL reeds verschillende jaren op rij verwelkomt de olmense Zoo de leerlingen dierenzorg van het sintjozefinstituut in Geel, departement landbouw, in het kader van hun enrichmentproject. het is een uitdaging voor de studenten om telkens vernieuwend of origineel uit de hoek te komen om iets in elkaar te steken waardoor het leven van dierentuindieren gevarieerder kan worden. in ons vorige zoomagazine lieten we al enkele studenten aan het woord. in deze editie blikken we samen met de overige ‘dierenverzorgers-inspe’ terug op hun realisaties en ervaringen. Ook volgens leerkracht en projectbegeleider Dorien Claes werpen de inspanningen van de afgelopen jaren hun vruchten af.

“Ze zijn hun diploma waard ...”

© olmense Zoo, e.a.

“Vier jaar geleden werd een project opgestart waarbij mijn leerlingen van het zevende specialisatiejaar dierverzorging kooiverrijking moesten maken voor de dieren van de Olmense Zoo. Toen na een gans jaar van hard werken, bijschaven en modelleren de kooiverrijking getest werd in Olmen, waren alle betrokkenen het unaniem eens: die eerste samenwerking was een succes. We zijn inmiddels vier jaar verder. Die jaren van ervaring hebben ons heel wat kennis en tips opgeleverd, waardoor de leerlingen elk jaar creatiever en beter uit de hoek kunnen komen. Hierdoor wordt het niveau van de ontwerpen elk jaar weer een beetje beter. Dat het project ook dit jaar weer geslaagd is, is duidelijk te merken in dit artikel. Ik wil, in naam van mijn school en van mezelf, iedereen in de Olmense zoo oprecht bedanken voor al hun steun en medewerking. Dankzij hen kunnen mijn leerlingen elk jaar weer bewijzen dat ze hun diploma waard zijn!” aldus Dorien Claes, Sint Jozefinstituut Geel - Departement Landbouw, Optie Dierenzorg.

“Dergelijke projecten vragen tijd en energie van zowel de studenten als de leerkracht en de andere projectbegeleiders.” vertelt bioloog Robby. “We zien elk jaar steeds meer innovatieve werken verschijnen en dat bewijst dat er een mooi evenwicht bestaat tussen enerzijds de kwaliteit van de hele organisatie die vooral door de leerkracht mee gestuurd wordt en de efficiëntie van de studenten om een duurzaam en goed doordacht systeem te ontwikkelen. De motivatie ligt dan ook heel hoog vermits de resultaten ook meteen kunnen ingeschakeld worden als ze op punt staan. We kijken alvast uit naar de werken die in het schooljaar 2012 - 2013 zullen aangeboden worden.”

16 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 16

26/11/12 10:30


reportage Redactie - Studenten Sint-Jozefinstituut Geel

Project “otter” - by Lientje

The making off

In de praktijk

Lientje “Oorspronkelijk bestond mijn enrichment uit 2 buizen die in elkaar geschoven werden met in elk 3 gaten. De otter zou met de binnenbuis moeten draaien zodat de gaten gelijk stonden met die van de buitenbuis. Dan zou het voedsel er uit vallen. Omdat dit te moeilijk te realiseren was, heb ik mijn ontwerp vereenvoudigd en gekozen voor een bamboebuis met gaten. Dit oogt bovendien ook mooier dan een PVCbuis voor de bezoekers.”

Lientje “De kleinklauwotters gingen er eigenlijk vrij snel op af. Ook de rode maki’s mochten eens uittesten. Ze waren eerst wat bang, maar toen we niet in de buurt waren, zag je hen toch er mee bezig zijn.Ik denk dat mijn enrichment uiteindelijk toch geslaagd was.” Wat vond je van deze opdracht? Lientje “Het was een fijne opdracht. Je moet wel aan veel dingen denken: komen de handjes niet vast te zitten , kunnen de verzorgers het proper maken, kan je het voedsel goed inbrengen, … . ”

Project “chimpansee” - by BJORN

The making off Bjorn “Ik heb gekozen voor de chimpansees. De basis van deze enrichment bestaat uit 2 stevige materialen: een plastic buis (diameter 9cm - wanddikte 7 mm) waaraan stukken brandslag (diameter 4 en 8cm) bevestigd worden met behulp van bouten. Alles wordt netjes afgerond zodat de dieren zich niet kunnen kwetsen. In de brandslangen worden ‘zakjes’ van verschillende maten gemaakt waar allerlei lekkers in verstopt kan worden. De openingen variëren ook zodat de dieren moeite moeten doen om het voedsel er uit te halen. Door de buis wordt een stuk brandslang als speeltrektuig. Dit geheel wordt stevig vastgemaakt aan het klimrek in het binnenverblijf.”

uit van het klimrek en Izzy, de jongste chimpansee, blijkt regelmatig te slingeren aan de slangen.” Wat vond je van deze opdracht? Bjorn “Er waren hele leuke projecten uitgewerkt en de reacties van de dieren waren ook leuk. De reactie van de bruine beren op de rendieren vond ik zeer merkwaardig maar zeer tof om te zien.”

In de praktijk Bjorn “Dit stuk heb ik helaas nog niet kunnen doen vermits de chimpansees met het mooie weer niet binnen wilden. Tijdens mijn stageperiode bleek dit project toch succesvol te zijn. De buis maakt nu deel

17 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 17

26/11/12 10:30


NIeUW SpeeLgoeD Voor oNZe DIereN (2) enrichment i.s.m. sint-joZeFinstitUUt GeeL Project “caPUcijn” - by mieKe

the making off Mieke “De Olmense Zoo heeft 19 capucijnen en ik vind persoonlijk dat ze een heel mooi verblijf hebben. Op basis van een autoband wil ik iets maken voor deze actieve apen. Het doel is dat ze op de band springen, deze moeten bewegen zodat het voedsel in de band richting de gaten rolt.” in de praktijk Mieke “De band vulde ik met fruit en dode kuikens. De capucijnapen gingen direct naar mijn band nog voordat deze omhoog hing. Toen hij gemonteerd was, slaagden de apen er op enkele minuten tijd in om al het voedsel uit de band te halen. Nadien sprongen af en toe de apen er nog eens op. Waarschijnlijk wordt de echte interesse gewekt als er ook wel degelijk eten in zit. ” Wat vond je van deze opdracht?

© olmense Zoo, e.a.

Mieke “Ik vind mijn enrichment geslaagd omdat hij lang kan meegaan en ook bij andere apensoorten kan ingeschakeld worden. Je leert ook veel over de reacties van de dieren op vreemde voorwerpen in hun omgeving. De capucijnapen, beren en leeuwen gingen direct op hun doel af. Terwijl andere dieren niet goed wisten wat ze er van moesten denken. Als er minder volk bij het verblijf stond, raapten de meeste dieren toch hun moed bij elkaar om hun nieuwe speelgoed uit te testen.”

18 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 18

26/11/12 10:30


reportage Redactie - Studenten Sint-Jozefinstituut Geel

Project “DooDshooFDaaPjes” - by tina

Project “tijGer” - by sePPe

the making off

the making off

tina “De Olmense Zoo gaf aan dat we best geen vezelplaat mochten gebruiken. Best kon ik ook gaatjes van 2,5 cm gebruiken zodat de aapjes zeker hun kop er niet konden doorheen steken. Ik denk dat ze het een mooie en goed uitgewerkte kooiverrijking vonden. Ze zeiden dat het handig was dat ik aan de ketting karabijnschroeven had bevestigd zodat ze het ontwerp gemakkelijkerkonden ophangen.”

Seppe “Het ontwerp voor de tijgers was goedgekeurd en echt veranderingen heb ik niet moeten doen, anders zou dit de stevigheid van de constructie weg halen. Ook de kostprijs van dit project viel goed mee: wat harpsluitingen, een ketting en enkele grote traktorbanden die ik via mijn vader van een boer kon krijgen.”

in de praktijk tina “In het begin waren de aapjes nieuwsgierig. Ze gingen er naar toe en renden dan terug weg. Ze waren het aan het verkennen, wat de bedoeling was. In de namiddag waren ze er echt volop mee bezig. Ze haalden er voedsel uit, hingen eraan te slingeren. Ze kozen duidelijk niet voor de gemakkelijke weg om uit de standaard schalen fruit te nemen. Dus de opdracht is zeker gelukt.” Wat vond je van deze opdracht? tina “Het is een superleuke ervaring die me altijd zal bijblijven.”

in de praktijk Seppe “Heel het verblijf was opnieuw ingericht en hierdoor was de tijger afgeleid. Hij had helaas weinig aandacht voor het ontwerp, speelde er niet meteen mee maar was er ook niet echt bang van. De nieuwigheden in zijn verblijf zullen te veel geweest zijn. Verder vond ik het wel een geslaagde opdracht.” Wat vond je van deze opdracht? Seppe “Het vraagt zeker wat denkwerk, niet alleen om het in elkaar te steken, maar ook om zo’n groot object te vervoeren. Ik kan de leerlingen van het volgende jaar aanraden om van te voren over alles goed na te denken.”

Project “LUiPaarD” - by sebastiaan

the making off

in de praktijk

sebastiaan “Ik wou een big uit papier-maché maken voor mijn enrichment opdracht. Hier jaagt de panter op. Met toiletpapier, kartonnen buizen en ballon maakte ik het lichaam. Voor de afwerking was kinderverf het beste vermits dit niet schadelijk is voor mens en dier. Ik kreeg zowel van het personeel als van mevrouw Claes goede opmerkingen over mijn enrichment opdracht.”

sebastiaan “Het duurde even voor het mannetje de big had opgemerkt. Toen hij er mee begon te spelen, schoot er na verloop van tijd niks meer van over.” Wat vond je van deze opdracht? sebastiaan “ Ik ben er heel tevreden mee. Alles is prima verlopen, zowel de opbouw als de demonstratie.”

19 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 19

26/11/12 10:30


NIeUW SpeeLgoeD Voor oNZe DIereN (2) enrichment i.s.m. sint-joZeFinstitUUt GeeL

reportage Redactie - Studenten Sint-Jozefinstituut Geel

Project “caracaL” - by sheLLy

the making off

Wat vond je van deze opdracht?

shelly “Mijn eerste bedoeling was een constructie van weipalen te maken waar autobanden hingen om de caracals te voederen. De dierenverzorgers stelden voor om de verticale weipaal te vervangen door een ketting zodat er meer beweging zou inzitten en de dieren meer moeite moesten doen om hun voeding te krijgen. De autobanden moesten ook vervangen worden door scooterbanden omdat autobanden te groot waren in het verblijf.”

shelly “Ik vond het een zeer interessante opdracht: je kon zo de reacties zien van verschillende diersoorten of de uiteenlopende reacties van meerdere dieren in hetzelfde verblijf. Hoe simpel het ontwerp ook was, je zag dat de dieren ervan genoten. Als tip zou ik zeggen dat je niet iets heel duur moet maken om de dieren te kunnen vermaken, de meeste van ons hebben maar enkele euro’s betaald en het waren zeer geslaagde ontwerpen. Je kan best ook proberen in te schatten wat de omvang van je onderwerp gaat zijn. Zo waren bij mij de banden te groot. Je kan ook teveel je best willen doen, iets dat veel te moeilijk is willen maken, terwijl de dieren ook simpele dingen appreciëren.”

in de praktijk

© olmense Zoo, e.a.

shelly “De dierenverzorgers had kuikens in de banden gedaan. Ze waren niet zichtbaar, dus beide caracals toonden weinig interesse. Na een tijdje sloeg toch één caracal met zijn poot tegen het toestel zodat deze bewoog en ze de kuikens konden zien. Ze begonnen het toch wat door te hebben, maar in het begin deden ze het toch nog rustig aan om zeker te weten wat dit toestel nu juist was. Toen ik later op de dag nog eens ging kijken was een caracal nog altijd nieuwsgierig aan het toestel aan het ruiken terwijl de andere caracal van op een afstand stond toe te kijken. ”

20 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 20

26/11/12 10:30


WHat’S oN tHe prograMMe?

BeZoeKerStIp

haLLoWeen 2012 - een WeeKenD Dat recorD VerbraK De afgelopen 5 jaren is Halloween tot één van de populairste evenementen van onze dierentuin uitgegroeid. Sterker nog: we merken zelfs dat onze Halloweentocht steeds meer een begrip begint te worden samen met de andere griezel- en heksentochten die in oktober en november in onze regio plaatsvinden.

Vorig jaar dachten we aan het plafond te zitten qua opkomst, maar dit jaar wist ook u ons te verbazen. De 957 aanwezigen op vrijdagavond en 2015 bezoekers op zaterdagavond overtroffen onze verwachtingen. We willen u dan ook danken voor de massale opkomst.

Dit jaar kozen we ervoor om onze dierentuin onder te dompelen in één groot thema: “foute TVprogramma’s”, weliswaar in een halloweenjasje gestoken. Het thema leende zich perfect om er een gevarieerde tocht van te maken waar zowel gezinnen als de meer fervente halloweenvierders hun gading in konden vinden. Soms was het schrikken geblazen, andere momenten werd er vooral op entertainment gewerkt. De meesten vinden het totaal vooral een sfeervolle happening die niet echt te vergelijken valt met andere tochten, en juist daarom ook leuk blijft om ieder jaar weer te bezoeken.

De Olmense Zoo wil alle medewerkers, figuranten, de catering en de vrijwilligers bedanken voor hun onstuitbare enthousiasme. Dankzij hun inzet is dit Halloweenevenement meer dan een succes geworden.

Op naar het volgende jaar!

Met een ploeg van maar liefst 100 figuranten in het park, ca. 15 horecamedewerkers en enkele technici ter plaatse, kunnen we stellen dat we de sterkst bemande halloweenhappening tot hier toe hebben gehad. De directie wil iedereen in deze geöliede machine bedanken voor hun bloed, zweet en tranen (van voldoening), en hun onstuitbare inzet om dit evenement tot een jaartopper te maken. Maar er is zelfs meer ...

21 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 21

26/11/12 10:30


FUN-pagINa sPeeL met ons mee

Breng de Agouti naar zijn geliefde paranoot !

BeeSteNBeNgeLS

start hier

WI ST JE DA T ? De agouti’s worden ook wel eens de tuinmannen van de ju ngle genoemd omdat de vergeten zaden en no ten die ze begraven hebben vaak uitschie ten. Als ze schrikken dan kunnen ze ‘blaffen’. Hun schuwe aard is volkomen natuurlijk aangezien ze prooi zijn voor zeer veel soorten junglebewone rs, inclusief mensen . Met hun scherpe tand en krakers van de parano zijn ze de enige ot.

22 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 22

26/11/12 10:32


BeeStIge pLaatJeS

geSpot IN De Zoo

beZoeKers ZeGGen het met beeLDen Beste lezer, Iedere maand ontvangen we foto’s van onze dierentuin. In deze rubriek selecteren we de mooiste en leukste plaatjes uit de afgelopen maanden. Heb je ook een unieke foto die de moeite waard is of heb je een leuke tekening van onze dieren gemaakt? Mail hem ons op info@olmensezoo.be en wie weet, staat deze volgende keer ook in dit zoomagazine! “Yes, I know.

I’m one big pu

ssy!” Mylan Berden

...”

“La cucaracha,la cucarachaaaa

Marijke Poel

n!”

s een tandje bijsteke

“Komaan, laten we een

t

Gustaaf Op de Weerd

BeeSteNBeNgeLS doolhof - oplossing

“Oooh denneb

oooom, oooh

denneboooooo

m, ...” Martine Cool

s

23 2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 23

26/11/12 10:33


Š Ilona Krijgsma

WWW.oLmenseZoo.be

2012_Zoomagazine_JG12_nr04_Deel2gebruiken van Kogeka_druk.indd 24

26/11/12 10:33


zoomagazine 2012/4