Page 1

Κεφάλαιο Πρώτο

- Μακ Γκρέγκορ! Μακ Γκρέγκορ! Οι άνδρες που συνωστίζονταν στα βρώμικα σιδερένια κάγκελα που οριοθετούσαν το λάκκο ούρλιαζαν το όνομα με μένος και φανατισμό. Αρπαγμένοι από τα κάγκελα το φώναζαν ρυθμικά με όλη τους τη δύναμη. Ο κάτοχος του ονόματος στεκόταν μέσα στο λάκκο. Ήταν ένας ψηλός άνδρας και μάλλον σωματώδης, παρά τα κουρελιασμένα ρούχα του είχε κάτι το αγέρωχο πάνω του. Τα μάτια του ήταν γαλανά και το βλέμμα του ψυχρό καρφωμένο στον αντίπαλό του. Το αριστερό χέρι του κρεμόταν ματωμένο στο πλευρό του, στο δεξί του κρατούσε ένα μαχαίρι με πριονωτή λαβή. Απέναντί του στεκόταν ο Μουσταφά Τογρού, ένας θηριώδης άνδρας με ξυρισμένο κρανίο και παχύ μουστάκι. Στα χέρια του κρατούσε ένα τσεκούρι, ήταν ο πρωταθλητής των δεσμοφυλάκων. Βγάζοντας μια άναρθρη βάρβαρη κραυγή προχώρησε προς τον Μακ Γκρέγκορ. Η μονομαχία μέχρι θανάτου μεταξύ του Τογρού και ενός κρατούμενου ήταν το αγαπημένο σπορ των δεσμοφυλάκων των φυλακών του Κιουπ-Κόι. Ο Μακ Γκρέγκορ είχε κερδίσει την υποστήριξη των συγκρατούμενών του έχοντας καταρρίψει κάθε προηγούμενο ρεκόρ επιβίωσης απέναντι στο «Κτήνος» όπως ήταν γνωστός ο Τογρού. Ο Καναδός υπολοχαγός των Ρέηντζερς επισήμως δεν ήταν κρατούμενος ούτε καν είχε βρεθεί ποτέ στην Τουρκία. Σε λίγο θα ήταν νεκρός. -Μπορούν να μας σκοτώσουν ή να μας βασανίσουν, φώναξε ο Μακ Γκρέγκορ, ένα πράγμα δεν μπορούν να μας αφαιρέσουν, την αξιοπρέπειά μας. Ο Τογρού επιτέθηκε αλλά ο Μακ Γκρέγκορ μπλόκαρε το χτύπημα με το όπλο του. Η δύναμη του Κτήνους ωστόσο τον τίναξε στο χώμα. Ο Καναδός γύρισε γρήγορα ανάσκελα καλύπτοντας τα νώτα του και προσπάθησε να ξαναπιάσει το όπλο έστω και με το αριστερό αλλά ο Τογρού του το πάτησε και 1


ύψωσε το τσεκούρι του. Ο Μακ Γκρέγκορ τον κοίταξε ατάραχος, έτοιμος για την συνάντησή του με το πεπρωμένο. Ο Τογρού γούρλωσε τα μάτια του και με ένα πνιχτό βογκητό σωριάστηκε στο χώμα, στην πλάτη του ήταν καρφωμένο ένα μαχαίρι. Μαυροντυμένοι πάνοπλοι άνδρες εισέβαλαν στο χώρο και κύκλωσαν τους δεσμοφύλακες. -Όλοι στα γόνατα και με τα χέρια πίσω από το κεφάλι. Όποιος δεν υπακούσει πεθαίνει. Ένας άνδρας διέσχισε το λάκκο σταματώντας μόνο για να πάρει το μαχαίρι του από το πτώμα του Τογρού. Έσκυψε πάνω από τον Μακ Γκρέγκορ. -Μάικ; -Γουίλλιαμ, είπε ο Μακ Γκρέγκορ, πάνω στην ώρα. Ύστερα έχασε τις αισθήσεις του.

Όταν άνοιξε τα μάτια του αντίκρισε τον λοχία Γουίλλιαμ Βαλίν να τον κοιτάζει ερευνητικά. -Που είμαστε; ρώτησε. Αντιλαμβανόταν πως βρισκόταν σε ελικόπτερο και πως κουνιόταν αρκετά από το δυνατό άνεμο που ακουγόταν πάνω από το μουγκρητό της μηχανής και του έλικα. -Κοντεύουμε στο Τορόντο. -Τι έγινε εκεί πίσω; -Η επιχείρηση Ξίφος του Ισλάμ απέτυχε και ο Καρανταγή θα παίρνει κεφάλια, απάντησε ο Γουίλλιαμ Βαλίν, οι δικοί μας έφυγαν ήδη, μέσω Σάμου οι περισσότεροι. -Θα απογοητεύτηκαν οι Τούρκοι που με χάσανε, πάλι.

2


-Κινδυνεύσαμε και' μεις να σε χάσουμε αυτή τη φορά. Σου έκανα ενέσεις με αντιβιοτικά ευρέως φάσματος και σου έβαλα φυσιολογικό ορό ενισχυμένο με δεξτρόζη για την αφυδάτωση και τον υποσιτισμό. -Και το πόρισμα; -Τον ξεγέλασες τον τύπο με το δρεπάνι αλλά για σιγουριά θα πάμε στο νοσοκομείο της Αγίας Ελένης, εκεί κατευθυνόμαστε αυτή τη στιγμή.

Οι λοχίες Άλαν Κένινγκ και Ρόι Τίμπετς ήταν το πλήρωμα της περιπόλου Α6 της στρατιωτικής βάσης Ντάουνβιου δίπλα στο ομώνυμο αεροδρόμιο του Τορόντο. Ο τομέας της περιπόλου ήταν στον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο 401 και παρά τον βροχερό καιρό και την ελαφρά ομίχλη δεν είχαν να αναφέρουν κάποιο πρόβλημα. Ήταν τόσο χαλαροί που ο Κένινγκ που οδηγούσε σιγοσφύριζε το Joyride των Roxette. Ο Τίμπετς κοίταζε τη θέα από το παράθυρο. Εμφανίστηκε μπροστά τους ξαφνικά, μια εξαϋλωμένη μορφή μέσα στη στροβιλιζόμενη ομίχλη. Θα την είχαν σκοτώσει αν ο Κένινγκ δεν είχε τόσο καλά αντανακλαστικά, πάτησε αμέσως φρένο και έστριψε το τιμόνι όσο πήγαινε. Το τζιπ γύρισε κάθετα στο δρόμο, γλίστρησε στο βρεγμένο οδόστρωμα και τελικά σταμάτησε μπροστά στη μορφή που είχε βγει από την ομίχλη. Οι δυο λοχίες πετάχτηκαν έξω από το τζιπ και πλησίασαν τη μορφή. Ήταν μια κοπέλα, γυμνή με τα βρεγμένα της μαλλιά κολλημένα στο μέτωπό και τα μάγουλά της, ήταν βουτηγμένη στο αίμα και είχε σταθεί κοιτώντας απλανώς μπροστά. Οι δυο άνδρες την πλησίασαν με τα χέρια τους να πηγαίνουν στις λαβές των όπλων τους υποψιαζόμενοι πως κάτι δεν πήγαινε καλά. -Πως βρέθηκε εδώ; είπε ο Κένινγκ. Δεσποινίς; Μπορείτε να με ακούσετε; Η κοπέλα δεν αντέδρασε. -Ρόι, πιάσε τον ασύρματο. Ο Τίμπετς έκανε όπως του είπε και ο Κένινγκ επικοινώνησε με τη βάση. 3


-Εδώ περίπολος Α6 προς κέντρο, βρήκαμε μια γυναίκα λευκή 18 με 22 ετών σε κατάσταση σοκ, δεν φαίνεται να υπάρχει κανείς άλλος εδώ ή κάποιο όχημα, παρακαλώ συμβουλεύσατε. Η απάντηση ήρθε σχεδόν αμέσως. -Εφεδρική περίπολος ειδοποιήθηκε και είναι καθ' οδόν. Διακομίσατε την γυναίκα στο νοσοκομείο της Αγίας Ελένης. -Ελήφθει.

-RN75, προς έλεγχο. Άδεια καθόδου για το νοσοκομείο της Αγίας Ελένης. -Την έχετε RN75, πλάγιοι άνεμοι νότιοι - νοτιοδυτικοί τεσσάρων κόμβων με απότομες εξάρσεις. -Ελήφθη. Ο πιλότος του ελικοπτέρου στράφηκε στους επιβάτες του: -Κρατηθείτε, ο καιρός είναι κάπως άσχημος. -Κατάλαβες; είπε ο Βαλίν. Γυρίζεις στην πατρίδα μετά από τόσο καιρό και σε υποδέχεται με παλιόκαιρο. Γέλασαν καθώς το ελικόπτερο άρχισε να κλυδωνίζεται από το δυνατό αέρα στην κάθοδο προς το νοσοκομείο. Ο αέρας έκανε αδύνατη την προσγείωση στην οροφή του νοσοκομείου όπου βρισκόταν το ελικοδρόμιο και έτσι ο πιλότος τους επέλεξε να προσγειωθεί στο χώρο μπροστά από την είσοδο των επειγόντων περιστατικών. Το ελικόπτερο άγγιξε το έδαφος και αμέσως ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ, ο Γουίλλιαμ Βαλίν και οι Ρέηντζερς Μάγιερς και Τζόνσον πήδηξαν έξω. Έτρεξαν σκυφτοί να βγουν από την εμβέλεια του έλικα και αμέσως μετά το ελικόπτερο απογειώθηκε. Οι τέσσερις πέρασαν την είσοδο του νοσοκομείου τραβώντας αρκετά βλέμματα καθώς πήγαιναν προς τον ανελκυστήρα. Ο Βαλίν πίεσε το κουμπί κλήσεως και στράφηκε στον Μακ Γκρέγκορ.

4


-Πως αισθάνεσαι; -Έχω δει και καλύτερες μέρες αλλά σίγουρα δεν είμαι του θανατά. Έκανες καλή δουλειά απ' ό,τι φαίνεται. Ο ανελκυστήρας έφτασε και η πόρτα άνοιξε με ένα κουδούνισμα. Ο θάλαμος ήταν μεγάλος για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη μεταφορά ασθενών σε φορείο. Οι τέσσερις Ρέηντζερς μπήκαν μέσα και ο Μάγιερς πίεσε το κουμπί του ορόφου που ήθελαν. Πριν κλείσει η πόρτα ακούσθηκε τρίξιμο από ροδάκια στο δάπεδο και ένας νοσοκόμος πλησίασε σπρώχνοντας ένα φορείο και συνοδευόμενος από δυο Ρέηντζερς. Ο Βαλίν εμπόδισε την πόρτα να κλείσει και μπήκαν και εκείνοι στον ανελκυστήρα. -Τι έχουμε εδώ; ρώτησε ο Μακ Γκρέγκορ και οι δυο Ρέηντζερς, που δεν ήταν άλλοι από τον Κένινγκ και τον Τίμπετς, εξήγησαν. Ο Βαλίν έσκυψε πάνω από την κοπέλα κοιτάζοντάς την εξεταστικά. Εκείνη άρχισε να ουρλιάζει και να χτυπιέται στο φορείο σαν να την διαπερνούσε ηλεκτρικό ρεύμα. Ο Μακ Γκρέγκορ έσκυψε από πάνω της καθώς εκείνη προσπαθούσε να αρθρώσει κάτι. Τα χείλη της έτρεμαν όπως ενός μικρού παιδιού που ετοιμάζεται να βάλει τα κλάματα. -Σάκρε...Β...Άσκουα,ψέλλισε με κόπο και παράπονο, γιατί εγώ; Τα μάτια της κοίταζαν την οροφή του ανελκυστήρα σαν έβλεπε κάποιον ανομολόγητο τρόμο να την πλησιάζει. Ο Μάγιερς και ο νοσοκόμος την ακινητοποιήσαν. Ο Μακ Γκρέγκορ παραμέρισε τα βρεγμένα μαλλιά από το πρόσωπό της και της είπε απαλά: -Είσαι ανάμεσα σε φίλους τώρα. Στράφηκε στον Βαλίν. -Άκουσες τι είπε; Δεν το κατάλαβα. -Δεν άκουσα τίποτα, είπε εκείνος. -Πολύ θα ήθελα να μάθω τι συνέβη. -Εσύ θα πας για ξεκούραση, είπε εκείνος. Αυτό είναι θέμα της αστυνομίας. 5


-Είναι σε κατάσταση σοκ, είπε ο Μακ Γκρέγκορ καθώς ο ανελκυστήρας έφτανε στον προορισμό του και άνοιγε η πόρτα, με τόσο αίμα πάνω της, δεν θες να μάθεις τι έγινε; -Αν το αίμα ήταν δικό της, είπε ο Βαλίν, θα είχε πεθάνει από αιμορραγία. Όχι, χτύπησε κάποιον στη σφαγίτιδα φλέβα. -Κοινώς του έκοψε το λαιμό, σχολίασε ο Μακ Γκρέγκορ. Και δεν θέλεις να μάθεις πως έγινε; Κοίταξε την κοπέλα στο φορείο. Τα μάτια της κοιτούσαν απλανώς προς την οροφή του ανελκυστήρα. -Αναρωτιέμαι τι κρύβεις, είπε.

Φως πάνω από το κεφάλι της... Μηχανικοί ήχοι από τα συστήματα παρακολούθησης της υγείας της... Τα χαμηλόφωνα μουρμουρητά των γιατρών και των νοσοκόμων... Πόνος... στα σημεία που την είχε χτυπήσει... στην πλάτη από την ακινησία στην ίδια θέση... Τρόμος στην ψυχή της… Συνήλθε μετά τρεις μέρες σε κατάσταση σοκ. Άνοιξε τα μάτια της και αντίκρισε την οροφή του δωματίου. Λευκή με γκρι λεπτές γραμμές, με τα φώτα που έρχονταν από το διάδρομο να δημιουργούν περίεργα σχήματα στην οροφή. Έκανε να ανασηκωθεί αλλά η κίνηση της έφερε ζάλη. Ένιωθε μουδιασμένη, χαμένη και αποπροσανατολισμένη. Δεν ήξερε που βρισκόταν και πόσες μέρες είχαν περάσει από την νύχτα εκείνη που δεν ήθελε να θυμάται μα ήξερε πως δεν θα ξεχνούσε ποτέ. Το σώμα της θα ανάρρωνε αλλά το μυαλό της ήταν εγκλωβισμένο σ' αυτή τη νύχτα. Αρκούσε να κλείσει τα μάτια της για να τα ξαναβιώσει όλα, την αγωνία και τον τρόμο της καθώς τα παρακάλια της άφηναν αδιάφορο τον βασανιστή της και οι κραυγές της δεν ακούγονταν από κανέναν, τον πόνο της καθώς την χτυπούσε για να κάμψει την αντίστασή της και την απερίγραπτη ταπείνωσή της,

6


την αίσθηση εκμηδένισης και εξαθλίωσης που ένιωσε όταν εκείνος έφερε σε πέρας την πράξη του, όταν χωρίς τη θέλησή της την έκανε δική του. Ξαναπροσπάθησε να ανασηκωθεί και αυτή τη φορά το κατάφερε. Ένας κοφτός ηλεκτρικός ήχος γέμισε το δωμάτιο καθώς ο ορός που ήταν στερεωμένος στο χέρι της έφυγε από τη θέση του. Μια νοσοκόμα μπήκε βιαστικά στο δωμάτιο και πήγε κοντά της. -Μη σηκώνεσαι, είπε. -Που είμαι; -Στο νοσοκομείο της Αγίας Ελένης, απάντησε η νοσοκόμα. -Τι μέρα είναι; ρώτησε η κοπέλα. -Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Σεπτεμβρίου, είπε η νοσοκόμα. -Τρεις μέρες... μονολόγησε η κοπέλα. Η νοσοκόμα την βοήθησε να ξαπλώσει και τοποθέτησε τον ορό στη θέση του. Η κοπέλα δέχθηκε το τσίμπημα της βελόνας με απάθεια, ήταν μηδαμινός αυτός ο πόνος μπροστά στον άλλο, εκείνο που ένιωθε μέσα της. Εκείνον που δεν θα έπαυε ποτέ να τη γεμίζει με απόγνωση. -Οι γονείς σου θέλουν να σε δουν, είπε η νοσοκόμα. -Εντάξει, είπε η κοπέλα και τράβηξε το σεντόνι που τη σκέπαζε ως το σαγόνι καλύπτοντας το γυμνό σώμα της τελείως.

Το όνομά της ήταν Γκαμπριέλα Ράνσομ και ήταν γόνος μιας εύπορης οικογενείας και από τις επιφανείς του Τορόντο. Η εικοσάχρονη Γκαμπριέλα ήταν το μόνο παιδί του Ρέτζιναλντ και της Κάθρην Ράνσομ και είχε μεγαλώσει σε ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον. Παρότι δεν το είχε ανάγκη από οικονομικής πλευράς είχε πιάσει δουλειά σε μια μεγάλη διαφημιστική εταιρία επιθυμώντας να μην είναι ένα ακόμα πλουσιοκόριτσο που τρώει τα λεφτά του μπαμπά του κάτι που δεν είχε βρει καθόλου σύμφωνο τον πατέρα της. 7


-Πως είσαι Γκαμπριέλα; ρώτησε η μητέρα της. Τι σου συνέβει γλυκιά μου; -Μου επιτέθηκε ο... κόμπιασε καθώς οι μνήμες επέστρεψαν να τη στοιχειώσουν και ένα ρίγος τη διέτρεξε. Με βίασε, είπε τελικά και ξέσπασε σε λυγμούς. Το είχε ξεστομίσει, είχε πει τις δυο λέξεις που αποκάλυπταν στην οικογένειά της σε ποια κόλαση είχε βυθισθεί τις τρεις τελευταίες μέρες και ξαφνικά ένιωσε τόσο μόνη όσο ποτέ άλλοτε. Σαν να είχε υψωθεί από το έγκλημα που τελέσθηκε εναντίον της ένα σκληρό αδιαπέραστο τείχος που τη χώριζε από τους υπόλοιπους ανθρώπους. -Τι είπες; ρώτησε ο πατέρας της προσποιούμενος πως δεν είχε ακούσει, προειδοποιώντας τη με τον τόνο του πως δεν ήθελε να ακούσει, δεν ήθελε να ξέρει. Δεν του έκανε τη χάρη. -Μου επιτέθηκε και με βίασε ο Άντονι Βάλμοντ πατέρα, είπε με μια φωνή που έτρεμε από την ταπείνωση και τον εξευτελισμό που ένιωθε. Ο πατέρας της πήγε στην πόρτα του δωματίου και κοίταξε έξω στο διάδρομο, μετά την έκλεισε και ακούμπησε πάνω της. -Γνωρίζω τον Άντονι από πριν γεννηθείς, ήταν πάντα παρορμητικός και πάντα γυναικάς. Αν του έδωσες την αφορμή... Αν τον φλέρταρες λίγο και τον προκάλεσες... Μετά δεν μπορούσες να το σταματήσεις και έγινε. Δεν θα το κάνουμε και θέμα, δεν ήταν η πρώτη σου φορά έτσι δεν είναι; Ακούγοντας τον πατέρα της να μιλάει έτσι η Γκαμπριέλα ένιωσε μια πίεση να αυξάνει κάπου μέσα της φτάνοντας σε ένα εφιαλτικό κρεσέντο, δημιουργώντας της την επιθυμία να ουρλιάξει. -Κοίταξέ με μπαμπά! ούρλιαξε τελικά πετώντας το σεντόνι που τη σκέπαζε από πάνω της και αποκαλύπτοντας το γυμνό και μωλωπισμένο σώμα της. Κοίτα τι μου έκανε ο αξιότιμος φίλος σου! -Γκαμπριέλα! Ντροπή μπροστά στον πατέρα σου! 8


Η μητέρα της έσπευσε να την σκεπάσει ενώ η κοπέλα έγερνε πίσω στο μαξιλάρι της εξαντλημένη από αυτό το ξέσπασμά της. -Έξω βρίσκεται ένας επιθεωρητής του εγκληματολογικού, είπε ο Ρέτζιναλντ Ράνσομ. Δεν θα καταθέσεις τίποτα για βιασμό. Θα πεις ότι μια ερωτική συνεύρεση ξέφυγε από τον έλεγχο και αυτό είναι όλο. Η Γκαμπριέλα κοίταξε τον πατέρα της με μια οδυνηρή έκπληξη να αποτυπώνεται γλαφυρότατα στο πρόσωπό της. Ο πατέρας της νοιαζόταν να κρατήσει το όνομά του καθαρό από το σκάνδαλο. -Δεν μπορώ... ξεκίνησε αδύναμα αλλά ο πατέρας της δεν είχε ακόμη τελειώσει. -Οπωσδήποτε ο Άντονι θα πληρώσει για τη σιωπή μας αλλά αυτό θα γίνει σιωπηρά και κρυφά, όχι εν γνώσει όλης της πόλης. -Τον μαχαίρωσα, είπε η κοπέλα και ένα ρίγος τη διέτρεξε καθώς εκείνη η στιγμή ζωντάνευε στο μυαλό της. Πεσμένη στο χορταριασμένο έδαφος, με το σώμα του βιαστή της πάνω της να την καθηλώνει, με τα πόδια και τα χέρια της δεμένα να παλεύει απεγνωσμένα να αμυνθεί, να λυθεί για να σώσει τον εαυτό της αφού τα ουρλιακτά της δεν ακούγονταν από κανέναν και κανένας δεν ερχόταν να την σώσει. Ο Άντονι Βάλμοντ είχε καρφώσει ένα μαχαίρι στο έδαφος κοντά στο δεξί της χέρι και προσπαθούσε να το φτάσει. Απορροφημένος από την πράξη του και την ευχαρίστηση που αντλούσε από αυτή ο βασανιστής της δεν αντελήφθηκε εγκαίρως πως είχε ελευθερώσει το χέρι της. Με τη δύναμη της απελπισίας το άρπαξε και χτύπησε. Έκλεισε τα μάτια της. Δεν ήθελε να θυμάται. -Ανόητο κορίτσι τι έκανες; είπε ο πατέρας της. Είσαι μόνη σου τώρα. Η Γκαμπριέλα άνοιξε τα μάτια της και κοίταξε πληγωμένη τον πατέρα της. Δεν ήταν δυνατόν να είναι τόσο σκληρός. Δεν καταλάβαινε; -Μπαμπά μην μ' αφήσετε, είπε και η φωνή της ακούστηκε παρακλητική σαν μικρού κοριτσιού που παρακαλεί να μην το αφήσουν έξω στο κρύο. -Λυπάμαι, είπε ο Ρέτζιναλντ και βγήκε από το δωμάτιο. 9


-Μαμά; έκανε η Γκαμπριέλα αλλά η μητέρα της δεν γύρισε να την κοιτάξει. Έγειρε πίσω και έκλεισε τα μάτια της. Καυτά δάκρυα κύλισαν κάτω από τις μακριές βλεφαρίδες της. -Ο επιθεωρητής Τζέντον περιμένει να σε δει, είπε η νοσοκόμα. -Ας έρθει, είπε η κοπέλα. Να τελειώνουμε. Η φωνή της μόλις ακουγόταν, το ένα σοκ διαδεχόταν το άλλο – πρώτα η κτηνωδία του βιασμού, μετά η εγκατάλειψή της από την οικογένειά της – και δεν άντεχε άλλο, ήταν σωματικά και, κυρίως, ψυχολογικά, εξαντλημένη. Η νοσοκόμα βγήκε και επέστρεψε σχεδόν αμέσως με έναν άνδρα. Ο επιθεωρητής Τόμας Τζέντον ήταν ένας κανονικού ύψους άνδρας με μαύρα μαλλιά και μαύρα μισόκλειστα μάτια. Το βαρύ σαγόνι και η σπασμένη μύτη του θύμιζαν πυγμάχο. Φορούσε ένα ταλαιπωρημένο κουστούμι χωρίς γραβάτα και μύριζε τσιγάρο. Κοίταξε την Γκαμπριέλα με έναν τρόπο που την έκανε να νιώσει άσχημα σαν να ήθελε να δει το γυμνό σώμα της κάτω από το σεντόνι που το σκέπαζε. -Πες μου με δικά σου λόγια τι συνέβει, είπε τελικά κοιτάζοντάς τη στα μάτια. Με σβησμένη φωνή η κοπέλα του διηγήθηκε πως σταμάτησε με το αυτοκίνητό της όταν της έκανε νόημα ο Άντονι Βάλμοντ, φίλος του πατέρα της και αφεντικό της, πως την οδήγησε στο δάσος και πως πάλεψε να ξεφύγει, πως με ωμή βία της επιβλήθηκε και πως κατάφερε τελικά να ξεφύγει. Ο επιθεωρητής την άκουσε ανέκφραστος και μετά έφυγε χωρίς πολλές ερωτήσεις ή να χαιρετήσει.

Ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ στάθηκε στο παράθυρο του δωματίου του στη βάση Ντάουνβιου και κοίταξε τη σκοτεινιά έξω. Το δωμάτιο του υπολοχαγού ήταν στο ίδιο κτίριο που στρατωνιζόταν και η μονάδα του. Δεν ήταν κάτι το

10


σπουδαίο, ένα κρεβάτι, ένας φωριαμός, ένα ράφι για βιβλία και ένα μικρό γραφειάκι. Δεν τον ένοιαζε, είχε βολευθεί σε αυτό μια χαρά. Ήταν έτοιμος για υπηρεσία, από την επαφή του με τις Τουρκικές φυλακές δεν είχε απομείνει παρά μόνο το επιδεμένο, από τη μέση του πήχη ως τον καρπό, αριστερό χέρι του και το ξυρισμένο κεφάλι του κάτι που γινόταν πάντα στις φυλακές αυτής της χώρας που οι ψείρες ήταν πολυπληθείς σαν την άμμο της θαλάσσης. Ήταν έτοιμος για μια αποστολή , δεν ήταν γι' αυτό που θα του τύχαινε.

Οι δυο επόμενες μέρες της Γκαμπριέλα ήταν γεμάτες εξετάσεις, ούρων και

αίματος,

γυναικολογικές,

υπέρηχο

κοιλίας,

καθώς

και

μαγνητική

τομογραφία. Είχε μόλις επιστρέψει από αυτήν τελευταία εξέταση όταν ο επιθεωρητής μπήκε στο δωμάτιό της χωρίς να περιμένει την άδεια κανενός. -Γκαμπριέλα Ράνσομ, είπε με αυστηρή φωνή, συλλαμβάνεσαι για τον εκ προθέσεως φόνο του Άντονι Βάλμοντ. -Δεν είναι δυνατόν, ψέλλισε η κοπέλα. Μου επιτέθηκε και με βίασε, τον χτύπησα για να ξεφύγω. Δεν πέθανε. -Το σώμα του Άντονι Βάλμοντ βρέθηκε στο δάσος με ένα και μόνο θανάσιμο τραύμα στο λαιμό. Δίπλα του βρέθηκε το μαχαίρι με το οποίο έγινε ο φόνος και στο οποίο βρίσκονται τα δακτυλικά σου αποτυπώματα. -Δεν τον δολοφόνησα, ούρλιαξε η κοπέλα καθώς πανικόβλητη διαπίστωνε ότι από θύμα γινόταν θύτης, ότι κατηγορούνταν για ένα έγκλημα που επέσυρε την ποινή του θανάτου. -Έχεις δικαίωμα να μην μιλήσεις, ό,τι πεις μπορεί και θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου στο δικαστήριο. Έχεις δικαίωμα νομικής εκπροσώπησης, αν δεν μπορείς να προσλάβεις δικηγόρο το κράτος θα βρει ένα για' σένα με έξοδά του. Κατάλαβες όσα σου είπα; -Ναι, είπε η κοπέλα μουδιασμένη. Το ξέσπασμά της την είχε αφήσει να νιώθει άτονη, αδύναμη. 11


-Δεν μπορείς να φύγεις ακόμα από το νοσοκομείο μου είπανε, θα μείνεις λοιπόν αλλά απαγορεύεται η έξοδός σου από αυτό το δωμάτιο χωρίς αστυνομική συνοδεία. Θα θεωρηθεί ως απόδραση με τις ανάλογες συνέπειες. Ο επιθεωρητής έφυγε και η Γκαμπριέλα ρίχτηκε στο κρεβάτι κλαίγοντας.

Ο Ζαν - Πιερ Μπόνακορ ήταν ένας άνδρας κανονικού ύψους με πυκνά μαύρα μαλλιά που φρόντιζε να είναι πάντα καλοκουρεμένα και άψογα χτενισμένα. Το ίδιο προσεγμένη ήταν και η υπόλοιπη εμφάνισή του, κουστούμια ειδικά ραμμένα για εκείνον στην περίφημη Σάβιλ Ρόουντ του Λονδίνου, γυμναστήριο κάθε μέρα για να διατηρείται εμφανίσιμος, καθόλου καταχρήσεις. Ή σχεδόν καθόλου, σκέφθηκε καθώς ακολουθούσε τον γραμματέα του δικαστηρίου στο γραφείο του δικαστή Στήβεν Άιρτον. Ο Ζαν - Πιερ Μπόνακορ ήταν ο προϊστάμενος εισαγγελέας της πόλης του Τορόντο και είχε μεγάλες φιλοδοξίες. Στο δικαστήριο είχε κάνει όνομα ως ένα από τα πιο κοφτερά νομικά μυαλά της γενιάς του και ως δύσκολος αντίπαλος στις δίκες. Στο ευρύ κοινό ήταν γνωστός ως ένας αμείλικτος με τους κακοποιούς δικαστικός που επεδίωκε πάντα την ανώτερη προβλεπόμενη από το νόμο ποινή. Διασχίζοντας τους διαδρόμους του δικαστικού μεγάρου του Τορόντο στην οδό Άρμορι ο Μπόνακορ παρουσίαζε την εικόνα του τέλειου επαγγελματία με το προσεγμένο ντύσιμο και το δερμάτινο χαρτοφύλακα στα χέρια του. Είχε αναλάβει προσωπικά την υπόθεση κατά της Γκαμπριέλα Ράνσομ και πήγαινε να κανονίσει με τον δικαστή τη δικάσιμο. Στάθηκε μπροστά στην δρύινη πόρτα χωρίς να δείξει τη νευρικότητά του και μόλις ο γραμματέας του επέτρεψε μπήκε στο γραφείο. Ο Στήβεν Άιρτον ένας μαυρομάλλης άνδρας γύρω στα σαράντα επτά καθόταν στην πολυθρόνα πίσω από το γεμάτο με έγγραφα και δικογραφίες μαονένιο γραφείο του. -Κάθισε Πιερ, είπε ο δικαστής, που μιλούσε στους περισσότερους δικαστικούς και δικηγόρους στον ενικό όταν δεν βρίσκονταν στην αίθουσα του δικαστηρίου. Τι σε φέρνει στο γραφείο μου;

12


Ο Μπόνακορ έριξε μια ματιά γύρω. Οι τοίχοι του γραφείου ήταν γεμάτοι με βιβλιοθήκες κατάφορτες με βιβλία και φακέλους. Ο δικαστής ήταν μέλος του ανώτατου δικαστηρίου και έγκριτος νομικός. Αν ήταν άλλος δικαστής δεν θα ήταν τόσο αβρός αλλά με τον συγκεκριμένο έπρεπε να προσέχει. Κανείς δεν μπορούσε να καυχηθεί πως είχε καταφέρει να χειραγωγήσει τον Στήβεν Άιρτον. -Ανέλαβα την υπόθεση κατά της Ράνσομ. -Φόνος εκ προμελέτης αν δεν κάνω λάθος, είπε ο δικαστής με τον ήσυχο τρόπο του που είχε ξεγελάσει δικηγόρους να ξεπεράσουν τα όρια για να τους βάλει αμέσως στη θέση τους. -Υπάρχουν καλά στοιχεία, θα πάει για την ένεση σίγουρα. -Εντάξει, είπε ο Άιρτον και κοίταξε το ημερολόγιο που είχε ανοιγμένο στο γραφείο του. Τι λες για τις 15 Οκτωβρίου; -Θα προτιμούσα στις 6. -Σε μια εβδομάδα; -Ναι. Ο Άιρτον κοίταξε τον εισαγγελέα με ένα βλέμμα που φανέρωνε καχυποψία και δεν σήκωνε άρνηση στην ερώτηση που αναπόφευκτα θα ακολουθούσε. -Γιατί βιάζεσαι τόσο Πιερ; -Έχω τους λόγους μου, είπε ενοχλημένος ο εισαγγελέας. -Δεν αμφιβάλλω, είπε ο Άιρτον, αλλά πες τους μου ή περίμενε τις 15 του μήνα. Ο Μπόνακορ βλαστήμησε μέσα του αλλά δεν είχε επιλογές. Και δεν ήθελε να κάνει εχθρό του το δικαστή που θα δίκαζε την υπόθεση. -Στις 18 είναι οι εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου εισαγγελίας του Οντάριο και θα είμαι υποψήφιος. Έχω ισχυρές πιθανότητες για τη θέση ειδικά αν θα προέρχομαι από μια δικαστική νίκη σε μια υπόθεση φόνου. -Πιστεύεις ότι θα πάρει δημοσιότητα; 13


-Είμαι σίγουρος. Ο Άιρτον δεν συμπαθούσε αυτή τη φιλοδοξία που έδειχνε ο Μπόνακορ αλλά προτιμούσε να γίνονται γρήγορα οι δίκες. -Εντάξει, στις έξι. Έχει βρει η συνήγορο η κατηγορούμενη; -Δεν έχει. -Πρέπει να βρει για να αρχίσει η δίκη. -Δεν νομίζω να μην βρει, με τέτοια οικογένεια. Είναι από τις πλέον επιφανείς. -Δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε, ξέρεις τη διαδικασία.

Η Γκαμπριέλα καθόταν στην άκρη του κρεβατιού της τυλιγμένη σε μια ρόμπα του νοσοκομείου. Οι δικοί της δεν της είχαν φέρει ρούχα την πρώτη φορά που είχαν έρθει να τη δουν και μετά δεν είχαν έρθει ξανά. Τους είχε τηλεφωνήσει όταν ο επιθεωρητής Τζέντον της είχε απαγγείλει την κατηγορία αλλά το είχε σηκώσει η Σύνθια, μια από τις καμαριέρες, και της είχε πει ότι δεν βρίσκονταν στο σπίτι. Δεν της είχαν τηλεφωνήσει. Ήταν μόνη της, μια νέα γυναίκα που ο βιασμός της από έναν άνδρα που ως τότε εκτιμούσε, την είχε απομονώσει από τον υπόλοιπο κόσμο. Ένα γεγονός του οποίου αποτελούσε ακούσιο θύμα την είχε κάνει απόβλητη, ανεπιθύμητη ακόμα και από εκείνους που την είχαν φέρει στον κόσμο. Τώρα κανείς δεν την ήθελε, μια γυναίκα μόνη. Κοίταξε τη γιατρό απέναντί της. Η δόκτωρ Τζούντιθ Σπένσερ ήταν η γυναικολόγος που την είχε κουράρει, μια φιλική γυναίκα τριάντα οκτώ ετών μητέρα δυο παιδιών. -Είσαι έτοιμη να βγεις από το νοσοκομείο Γκαμπριέλα, της είπε η γιατρός. Υπάρχει ένα θέμα που πρέπει να εξεταστεί αλλά ακόμα δεν είμαστε σε θέση να το δούμε. -Ποιο είναι αυτό γιατρέ; ρώτησε ανήσυχη η κοπέλα. 14


-Η βία που ασκήθηκε πάνω σου προκάλεσε εσωτερικό τραυματισμό, σε ποιο βαθμό δεν το ξέρουμε ακόμα. Θα πρέπει να περάσουν λίγες μέρες πρώτα, αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλά τραύματα που πρέπει να επουλωθούν για να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα. -Τι

συνέπειες

θα

έχει

αυτό; Αν

υπάρχει

σοβαρός

εσωτερικός

τραυματισμός; -Δεν θα μπορέσεις να αποκτήσεις ποτέ παιδιά, είπε η γιατρός σφιγμένα και πρόσθεσε, ας μη βάζουμε το κακό με το μυαλό μας. Είναι νωρίς για να πούμε ότι θα συμβεί. Το ανέφερα γιατί θα πρέπει να σε δω πάλι την ερχόμενη εβδομάδα. -Αν δεν είμαι στη φυλακή, είπε με πίκρα η κοπέλα. -Το έμαθα, είπε η Τζούντιθ, και λυπάμαι πολύ. Πες στη δικηγόρο σου να έρθει σε επαφή μαζί μου. -Εντάξει. Η γιατρός βγήκε και η Γκαμπριέλα έκρυψε το πρόσωπο στις παλάμες της. Λυγμοί άρχισαν να τραντάζουν το λεπτό σώμα της.

Ο Ζαν - Πιερ Μπόνακορ μετά το δικαστήριο κατευθύνθηκε προς το Μπήμοντ Χάιτς, μια από τις αριστοκρατικές περιοχές του Τορόντο. Έφτασε γρήγορα και σταμάτησε το αυτοκίνητό του στην

σιδερένια δίφυλλη

καγκελόπορτα ενός μεγάλου αρχοντικού που το περιέβαλλε ένας αναλόγων διαστάσεων κήπος. Η πόρτα άνοιξε και ο εισαγγελέας οδήγησε το αυτοκίνητό του στη χαλικόστρωτη αλέα μπροστά από την είσοδο του αρχοντικού. Βγήκε από το αυτοκίνητο και, καθώς ακουγόταν ο ηλεκτρονικός ήχος που πιστοποιούσε πως είχε κλειδώσει, ανέβηκε τα σκαλιά προς την πόρτα που ένας βλοσυρός μπάτλερ κρατούσε ανοιχτή. Ο ίδιος μπάτλερ οδήγησε τον Μπόνακορ στο μικρό σαλόνι όπου ανάμεσα σε ακριβά έπιπλα και στην θαλπωρή του αναμμένου τζακιού τον περίμεναν δυο γυναίκες. Ο Μπόνακορ χαιρέτησε με σεβασμό τη γηραιότερη εκ των δυο. Ήταν μια ξερακιανή γυναίκα με στεγνό, αυστηρό πρόσωπο που φανέρωνε άνθρωπο με 15


πυγμή. Ήταν η Έλεν Βάλμοντ, επί τριάντα χρόνια ήταν η επικεφαλής της οικογένειας και διοικούσε με ατσαλένια θέληση την τεράστια οικογενειακή επιχείρηση. Από το θάνατο του συζύγου της ως την ώρα που ο γιος της ανέλαβε τα ηνία, διοίκησε οικογένεια και επιχείρηση με απόλυτη επιτυχία. Ήταν σκληρή και ανηλεής και ανέθρεψε το γιο της να γίνει το ίδιο πιστεύοντας πως εκείνος που έχει τη δύναμη να αρπάξει κάτι δικαιούται να το κάνει. -Καλημέρα, κυρία Βάλμοντ, είπε ο εισαγγελέας. -Λοιπόν; είπε η Έλεν Βάλμοντ αυταρχικά παρότι είχε πια συμπληρώσει και την όγδοη δεκαετία της ζωής της. -Ξεκινήσαμε, είπε ο Μπόνακορ. Η δίκη αρχίζει στις 6 Οκτωβρίου. -Τη θέλω νεκρή, είπε η γυναίκα. Θέλω η σκύλα που σκότωσε το γιο μου να πεθάνει αφού εξευτελιστεί. -Θα καταδικαστεί και θα εκτελεστεί, είπε ο Μπόνακορ. Εγώ χρειάζεται να καταφέρω τους ενόρκους να την καταδικάσουν. Μετά η θανατική ποινή είναι σίγουρη. -Πέτυχέ το αυτό και η θέση που εποφθαλμιάς θα γίνει δική σου, είπε η Έλεν Βάλμοντ. Θα έχεις όποια μέσα χρειαστείς. Ο εισαγγελέας σηκώθηκε. -Είμαστε σύμφωνοι, είπε. Η δεύτερη γυναίκα στο δωμάτιο περίμενε να φύγει για να μιλήσει: -Και αν όντως ο Άντονι τη βίασε; -Δεν είχε παρά να τον υπομείνει, είπε ατάραχα η γηραιά γυναίκα, ποια ήταν αυτή; Κάποια ασήμαντη χωριάτα, τιμή της που την άγγιξε καν. Κοίταξε τη συνομιλήτριά της με ένα βλέμμα που είχε τρομάξει και πολύ γενναιότερους ανθρώπους. Εκείνη κεραυνοβολημένη από το τρομακτικό αυτό βλέμμα μαζεύτηκε και κοίταξε το πάτωμα. 16


-Θα την κάνω να το πληρώσει, είπε η Έλεν Βάλμοντ με μια φωνή που έσταζε δηλητήριο.

Ο επιθεωρητής Τζέντον στάθηκε ακουμπισμένος στον παραστάτη της πόρτας και κοίταζε την Γκαμπριέλα καθώς ντυνόταν. Η κοπέλα του είχε ζητήσει να περιμένει έξω ως που να ντυθεί και να την πάει στα κρατητήρια που βρίσκονταν στο δικαστικό μέγαρο. Εκεί όπου θα παρέμενε ως που να εκδικαστεί η υπόθεσή της. Αν αθωονόταν θα ήταν ελεύθερη να φύγει, αν καταδικαζόταν θα μεταφερόταν στις φυλακές ως την εκτέλεση της θανατικής ποινής. Ο επιθεωρητής δεν είχε δεχθεί αναγκάζοντάς την να βγάλει μπροστά του την νοσοκομειακή ρόμπα που φορούσε και δεν είχε τη λεπτότητα να κοιτάξει αλλού αλλά αντιθέτως κοίταξε άπληστα το λεπτό της σώμα όπως γυμνώθηκε και μετά άρχισε να ντύνεται. Η Σύνθια είχε φέρει στην Γκαμπριέλα μερικά ρούχα αλλά κανένα νέο από τους γονείς της που φαίνονταν να μην ενδιαφέρονται καθόλου για την τύχη της. Η Γκαμπριέλα ολοκλήρωσε το ντύσιμό της, δεν χρειαζόταν και πολύ ώρα για να φορέσει εσώρουχα, ένα παντελόνι και μια κολλεγιακή μπλούζα, και προχώρησε προς το μέρος του επιθεωρητή που έβγαλε από μια τσέπη ένα ζευγάρι χειροπέδες. -Είναι απαραίτητο αυτό; ρώτησε η κοπέλα. Στη θέα του συγκεκριμένου αντικειμένου η Γκαμπριέλα ένιωσε έναν κόμπο στο λαιμό. Γινόταν πιο απτή η πραγματικότητα πως ήταν κρατούμενη. Κοίταξε ικετευτικά τον επιθεωρητή αλλά απτόητος εκείνος τις πέρασε τις χειροπέδες. Ένα δάκρυ κύλισε από τα μάτια της λαμπυρίζοντας στο δυνατό φως του διαδρόμου του νοσοκομείου, ήταν πια κρατούμενη.

-Η αναφορά που ζητήσατε, σερ, είπε ο Άλαν Κένινγκ τυπικά.

17


Στεκόταν σε στάση προσοχής μπροστά στον Μάικ Μακ Γκρέγκορ στο γραφείο του δεύτερου. Ο υπολοχαγός πήρε το φάκελο από τον υπαξιωματικό. -Εντάξει Άλαν, είπε χαλάρωσε. Ημιανάπαυση, ανάπαυση. Ο Κένινγκ εκτέλεσε το πρόσταγμα και περίμενε καθώς ο υπολοχαγός διάβαζε τα περιεχόμενα του φακέλου. Πριν τον συναντήσει στο νοσοκομείο δεν τον είχε ποτέ ξαναδεί αλλά είχε ακούσει πολλά για τον Μάικ Μακ Γκρέγκορ, ήταν ένας ζωντανός θρύλος ανάμεσα στους Ρέηντζερς με πολλές αποστολές στο ενεργητικό του. Όσοι είχαν υπηρετήσει μαζί του είχαν να λένε γι' αυτόν. Ήταν αποφασιστικός, αμείλικτος με τους εχθρούς του αλλά πιστός φίλος και διέθετε ένα πολυμήχανο μυαλό συνδυασμένο με μια κάποια αδιαφορία για τους κανόνες. -Μάλιστα, είπε ο Μακ Γκρέγκορ, κλείνοντας το φάκελο. Καταθέσατε φυσικά. -Ναι αλλά δεν θα μας καλέσουν για κατάθεση στη δίκη μας είπε ο εισαγγελέας. Δεν

είμαστε

βασικοί

μάρτυρες

και

δεν

μας

χρειάζεται.

Απαγγέλθηκαν κατηγορίες ήδη και ορίστηκε δικάσιμος. -Κατάλαβα, είπε ο Μακ Γκρέγκορ. Εντάξει Άλαν, ελεύθερος. Ο Κένινγκ χαιρέτησε στρατιωτικά και έφυγε. Ο Μακ Γκρέγκορ κοίταξε συνοφρυωμένος το φάκελο που ήταν τώρα πάνω στο γραφείο του. Ύστερα σήκωσε το τηλέφωνο και σχημάτισε έναν αριθμό.

Ο Τζέντον ήταν αρκετά σίγουρος για τον εαυτό του ώστε να μεταφέρει μόνος του την Γκαμπριέλα στη φυλακή. Έριξε άγαρμπα την κοπέλα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του και μετά έκατσε στο τιμόνι. Ξεκίνησε τόσο απότομα που η Γκαμπριέλα χτύπησε το κεφάλι της στο διαχωριστικό ανάμεσα στις μπροστά και στις πίσω θέσεις. Έβγαλε μια κραυγή πόνου που ο Τζέντον αγνόησε και προσπάθησε να ανακαθίσει. Το κάθισμα βρομούσε ιδρώτα, τσιγάρο και ανθρώπινες ακαθαρσίες. Η Γκαμπριέλα ένιωσε την ανάγκη να κάνει εμετό και κόλλησε το πρόσωπό της στο διαχωριστικό ελπίζοντας σε λίγο καθαρό αέρα.

18


Τρόμος την κατέλαβε όταν είδε πως ο επιθεωρητής την πήγαινε στις φυλακές και όχι στο κρατητήριο του δικαστικού μεγάρου όπου κρατούνταν συνήθως οι υπόδικοι μέχρι να δικαστούν. -Δεν πρέπει να είμαι εδώ, δεν έχω καταδικαστεί, είπε τραυλίζοντας από το φόβο. Η μόνη απάντηση του Τζέντον ήταν μια φοβερή βλαστήμια που συνόδευε την προσταγή να σκάσει. Η Γκαμπριέλα το έκανε έντρομη. Δεν ξαναμίλησε ενώ το αυτοκίνητο περνούσε μια ατσάλινη πύλη και σταματούσε σε μια μικρή αυλή. Ο επιθεωρητής την έβγαλε από το αυτοκίνητο με τον ίδιο κομψό τρόπο που την είχε βάλει και την οδήγησε σε μια μικρή πόρτα και από έναν στενό διάδρομο σε ένα δωμάτιο όπου περίμεναν τρεις άνδρες με τη στολή των δεσμοφυλάκων της φυλακής περίμεναν. -Γδύσου! μούγκρισε ο ένας. Τελείως. -Ε... εδώ; Μπροστά... ξεκίνησε η κοπέλα αλλά ο ένας από τους δεσμοφύλακες την άρπαξε βίαια από το σαγόνι και φώναξε: -Εδώ μετράει μόνο ο δικός μας λόγος! Είμαστε θεοί για' σένα κατάλαβες; Δάκρυα ντροπής άρχισαν να κυλάνε από τα μάτια της καθώς γδυνόταν μπροστά στους τρεις δεσμοφύλακες. -Καλή είναι, είπε ο ένας από τους δεσμοφύλακες, ό,τι πρέπει για ένα ιδιωτικό πάρτι. -Να το κανονίσουμε τότε, είπε ένας άλλος. Η Γκαμπριέλα δεν ήταν κάποια έκπαγλου καλλονής γυναίκα δεν ήταν όμως και κάποια άσχημη, ήταν μια όμορφη κοπελίτσα με όλη τη δροσιά των είκοσι χρόνων της . Της άρεσε το σώμα της και η εμφάνισή της αλλά αυτή τη στιγμή ένιωθε μόνο ντροπή. -Ωραία προχώρα, είπε ο ένας δεσμοφύλακας. -Έτσι;

19


Η απάντηση ήταν ένα χτύπημα στους γλουτούς της που την έκανε να φωνάξει από τον πόνο. Βγήκε από το δωμάτιο και προχώρησε στο διάδρομο με τους δεσμοφύλακες και με τα χέρια της δεμένα πίσω με τις χειροπέδες ώστε να μην μπορεί να κρύψει τη γύμνια της. Πέρασαν μια καγκελόπορτα όπου στεκόταν ένας ένοπλος σκοπός και βρέθηκαν στο χώρο με τα κελιά. Καθώς περνούσαν το διάδρομο με τα κελιά δεξιά και αριστερά γέλια και αισχρά σχόλια άρχισαν να ακούγονται κάνοντας την να σκύψει ντροπιασμένη το κεφάλι. Τελικά σταμάτησαν μπροστά σ' ένα κελί και ένας δεσμοφύλακας φώναξε: -Άνοιξε το 12C. Με έναν υπόκωφο ήχο η πόρτα του κελιού άνοιξε και την έσπρωξαν μέσα. Βγήκε αφήνοντας τη Γκαμπριέλα να κλαίει, νιώθοντας ντροπιασμένη, εξευτελισμένη και μόνη.

-29ο απόσπασμα Ρέηντζερς! Χρειαζόμαστε άμεσα πυρά υποστήριξης και εκκένωση από την περιοχή. Επαναλαμβάνω... Ο Μάγιερς επαναλάμβανε την κλήση για εσπευσμένη εκκένωση ενώ ο Βαλίν επέδενε το τραύμα του Μάικ Μακ Γκρέγκορ. Το αίμα είχε βάψει τη στολή του υπολοχαγού κόκκινη στην κοιλιακή χώρα. Σφαίρες σφύριζαν γύρω τους σαν έντομα διψασμένα για αίμα. -Κουράγιο, θα τα καταφέρεις, είπε ο Βαλίν στον ανώτερό του και προσωπικό του φίλο. Ο Μακ Γκρέγκορ χαμογέλασε με κόπο και κατέβαλλε προσπάθεια να μη φωνάξει καθώς ο Βαλίν τελείωνε με τον επίδεσμο. Είχε αρνηθεί μια ένεση μορφίνης καθώς περίμεναν από στιγμή σε στιγμή την επίθεση των ανταρτών και ήθελε να έχει πλήρη συναίσθηση του τι γίνεται. Με μια ιαχή στην δυσνόητη τοπική διάλεκτο οι αντάρτες εκδήλωσαν την επίθεσή τους. Ο Μακ Γκρέγκορ έπιασε το όπλο του και είπε στον Βαλίν: -Δεν θα χρειαστεί να ανησυχώ γι' αυτό αν δεν τους απωθήσουμε τώρα.

20


Ανακάθισε και έμεινε για μια στιγμή να αφουγκράζεται τη σιγαλιά της νύχτας ενώ το μυαλό του γύριζε πίσω στην αιματηρή επιχείρηση διάσωσης. Είχε πολύ καιρό να σκεφθεί τη Γκάνα και τη θητεία του εκεί με την ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών. Σηκώθηκε από το κρεβάτι και πήγε στο παράθυρο. Η βάση αλλά και το αεροδρόμιο πέρα από αυτή ήταν βυθισμένα στην ησυχία. Κοίταξε το ρολόι του και διαπίστωσε πως ήταν λίγο μετά τις τέσσερις το πρωί. Γύρισε και κάθισε πάλι στο κρεβάτι του. Κάτι πάλευε να έρθει από το υποσυνείδητό του στην επιφάνεια αλλά δεν ήξερε ακόμα τι.

Η Γκαμπριέλα ήταν κουλουριασμένη στο στενό κρεβάτι του κελιού της και κοιτούσε με ορθάνοιχτα μάτια το σκοτάδι. Άκουγε τα βήματα των δεσμοφυλάκων που περιπολούσαν στους διαδρόμους και έτρεμε στην ιδέα πως θα άκουγε βήματα να σταματούν έξω από το κελί της. Φοβόταν ότι αυτά που είχε ακούσει για το ιδιωτικό πάρτι μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα. Αυτό που φοβόταν έγινε λίγο πριν τα ξημερώματα. Βήματα ακούστηκαν έξω από το κελί της και η Γκαμπριέλα ένιωσε την καρδιά της να σταματάει από το φόβο. Τραβήχτηκε πίσω και κόλλησε την πλάτη της στον τοίχο. Έκλεισε τα μάτια της περιμένοντας να την βγάλουν έξω αλλά δεν συνέβη αυτό. Η πόρτα του κελιού άνοιξε με κρότο και σχεδόν αμέσως μετά έκλεισε. Η Γκαμπριέλα άκουσε βήματα και τόλμησε να ανοίξει τα μάτια της. Στο απέναντι κρεβάτι είχε καθίσει μια κοπέλα. Δεν ήταν πολύ μεγαλύτερη από την ίδια και δεν έδειχνε για εγκληματίας. «Είσαι στη φυλακή, θύμισε στον εαυτό της η Γκαμπριέλα, δεν θα βρισκόταν εδώ αν δεν ήταν εγκληματίας.» Αλλά μήπως και η ίδια δεν βρισκόταν εδώ μόνο και μόνο γιατί είχε αμυνθεί και δεν είχε αφεθεί παθητικά στα χέρια του βιαστή της; -Γιατί είσαι εδώ; ρώτησε χαμηλόφωνα η άλλη κοπέλα. -Εσύ; -Για φόνο. Έχω φάει ισόβια. 21


Η Γκαμπριέλα την κοίταξε επιφυλακτικά. Δεν έμοιαζε με δολοφόνο αν δεν ήταν το βλέμμα της. Στα μαύρα μάτια της μπορούσε να δει μια πρωτοφανή σκληρότητα που την έκανε να ριγήσει. -Λοιπόν; είπε η άλλη. Γιατί είσαι εδώ;

-Συγνώμη σερ, είπε ο νεαρός στρατονόμος που πλησίασε διακόπτοντας τον Μακ Γκρέγκορ από την εκπαίδευση μιας τάξης υποψηφίων Ρέηντζερς. -Τι συμβαίνει; Στους Ρέηντζερς γίνονταν δεκτοί άνδρες των υπολοίπων σωμάτων των Καναδικών ενόπλων δυνάμεων που είχαν τουλάχιστον ένα χρόνο θητείας ή σε σπάνιες περιπτώσεις που κάποιοι είχαν επιδείξει κάποια σπάνια ταλέντα. Όλοι περνούσαν από μια σειρά σωματικών και πνευματικών δοκιμασιών τις οποίες έπρεπε να φέρουν εις πέρας με σχεδόν τέλεια αποτελέσματα. Ο Μακ Γκρέγκορ εκπαίδευε τους υποψήφιους Ρέηντζερς σε θέματα επιβίωσης σε εχθρικό έδαφος μιας και είχε πείρα από πολλές επιχειρήσεις σε πολεμικές ζώνες και κάποιες φορές πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Η εκπαίδευση γινόταν σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο που χρησιμοποιείτο για την εξομοίωση συνθηκών μάχης. Οι είκοσι άνδρες μπροστά του ήταν καθισμένοι σε τρεις σειρές σε πάγκους ενώ ο ίδιος στεκόταν. Ο Μακ Γκρέγκορ κοίταξε τον στρατονόμο που είχε σταθεί στην άκρη του χώρου. Ανέβηκε τα λίγα σκαλοπάτια που τους χώριζαν και εκείνος του έτεινε έναν λευκό φάκελο με την σφραγίδα του υπουργείου δικαιοσύνης και το όνομά του. -Το έφερε ένας δικαστικός κλητήρας, είπε ο στρατονόμος, και επέμενε να παραδοθεί τώρα αμέσως. Ήθελε να υπογράψετε αυτό για την παραλαβή. Ο Μακ Γκρέγκορ έβαλε την υπογραφή του και ευχαρίστησε το στρατονόμο που ξεκίνησε να επιστρέψει στο πόστο του στην πύλη της βάσης όπου περίμενε και ο δικαστικός κλητήρας.

Ο Μάικ άνοιξε το φάκελο και

συνοφρυώθηκε. 22


-Όλα καλά σερ; ρώτησε ένας από τους εκπαιδευόμενους. -Ναι, είπε ο Μακ Γκρέγκορ. Επέστρεψε στο καθήκον του βάζοντας στην τσέπη του χιτωνίου του το έγγραφο που τον καλούσε ως υποψήφιο ένορκο στην υπόθεση της πολιτείας κατά της Γκαμπριέλα Ράνσομ. Είχε τον αριθμό ένα. Θα ήταν ο πρώτος ένορκος που θα εξεταζόταν για τη δίκη.

Η Γκαμπριέλα κοίταξε την κοπέλα απέναντί της. Δεν ήξερε αν μπορούσε να την εμπιστευτεί, δεν ήξερε ποια ήταν και τι ήθελε από αυτήν. Φοβόταν το χειρότερο μετά από όσα είχαν γίνει τις τελευταίες ώρες. Αν ήταν κανονική κρατούμενη που ήταν και την είχαν φέρει στο κελί της τέτοια ώρα; -Εσύ τι έκανες; είπε προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο για να σκεφθεί. -Φόνο, και είμαι μέσα ισόβια, στο είπα, έκανε ανυπόμονα η άλλη. -Ποιον σκότωσες; -Αυτό δεν είναι κάτι που χρειάζεται να το ξέρεις, είπε απότομα η άλλη κοπέλα. Η Γκαμπριέλα δεν ήξερε τι να σκεφθεί, αν ήταν κάποιο κόλπο για να την εξευτελίσουν πάλι ή ακόμα χειρότερα για να της αποσπάσουν μια ομολογία; Ήθελε τόσο πολύ κάποιον για να μιλήσει. Ένιωθε μόνη - και ήταν - και ήθελε απεγνωσμένα να ανοιχτεί σε κάποιον. -Γιατί σε φέρανε τέτοια ώρα στο κελί; Που σε είχανε πριν; -Στο αναρρωτήριο, είπε η άλλη. -Γιατί; -Έκανα απόπειρα αυτοκτονίας, δυστυχώς απέτυχα. Η Γκαμπριέλα ένιωσε ένα ρίγος να τη διατρέχει. Με την ίδια αδιαφορία είχε πει πως ήταν καταδικασμένη σε ισόβια για φόνο και πως είχε δοκιμάσει να

23


αυτοκτονήσει. Την κοίταξε και εκείνη της έδειξε τα χέρια της επιδεμένα στους καρπούς. -Λοιπόν; Τι έκανες; Και πόσα έφαγες; -Δεν έχω καταδικαστεί, αποφάσισε να απαντήσει η Γκαμπριέλα. Είμαι υπόδικος. -Υπόδικος; Και σε έφεραν στην πτέρυγα με τους βαρυποινίτες; Η συγκρατούμενή της έσκυψε μπροστά με ενδιαφέρον. Η Γκαμπριέλα ενστικτωδώς έκανε πίσω. Εκείνη γέλασε, το γέλιο της ήταν δυνατό και κελαρυστό σαν τρεχούμενο νερό. -Σκάσε Νιέβανς! μούγκρισε ένας δεσμοφύλακας. Η Γκαμπριέλα πάγωσε στο άκουσμα της φωνής που ανήκε σε έναν από τους φύλακες που την είχαν εξευτελίσει. Η Νιέβανς έπιασε το χέρι της, το άγγιγμα της ήταν απαλό και ζεστό, σχεδόν στοργικό και έκανε ανυπόφορη τη σιωπή και τη μυστικότητα στην Γκαμπριέλα. Πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε να της εξηγεί πως βρέθηκε εκεί.

-Είχες δεν είχες έμπλεξες με αυτήν την υπόθεση, είπε ο Γουίλλιαμ Βαλίν καθώς εκείνος και ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ κάθονταν στο ίδιο τραπέζι για το πρωινό. -Δεν το ζήτησα εγώ, είπε ο υπολοχαγός πίνοντας λίγο από τον καφέ του. Υπάρχει κάτι που δεν μου αρέσει σε αυτήν την υπόθεση Γουίλλιαμ, αλλά δεν ξέρω τι είναι. -Ας ελπίσουμε πως θα το ανακαλύψεις, είπε ο Βαλίν με ένα χαμόγελο. -Η δίκη αρχίζει μεθαύριο οπότε θα δω και τι συμβαίνει. -Πάντως ο δικαστικός νευρίασε πολύ που δεν του επιτρέψανε την είσοδο, σχολίασε ο Βαλίν ενώ έπιανε το μαχαίρι και το πιρούνι για να φάει τα αυγά με μπέικον που ήταν το πρωινό του. Ξέρεις ότι μπορείς να αρνηθείς επικαλούμενος

24


τα καθήκοντά σου εδώ και είναι εύλογο κώλυμα για να μην παραστείς ως ένορκος. -Θέλω να παραστώ ως ένορκος, είπε ο Μακ Γκρέγκορ. Γιατί κάτι με ενοχλεί από την αρχή. Και αν δεν το κατανοήσω ίσως πάει μια αθώα για την ένεση.

Όταν οδήγησαν την Γκαμπριέλα στο κελί της οι δεσμοφύλακες είχαν πετάξει πάνω στο κρεβάτι της ρούχα για να ντυθεί. Εκείνη δεν το είχε καταλάβει βυθισμένη όπως ήταν στην απόγνωση αλλά και μετά όταν σύρθηκε στο κρεβάτι της. Τώρα με τη βόηθεια της συγκρατούμενής της είχε φορέσει την πορτοκαλί στολή της φυλακής. -Δεν πρέπει να είσαι εδώ κανονικά, είπε η Νιέβανς, πες το στο δικηγόρο σου. -Δεν έχω δικηγόρο, είπε η Γκαμπριέλα. Δεν έχω κανέναν. -Μην το βάλεις κάτω, είπε η Νιέβανς, δεν πρέπει να παραδοθείς έτσι αμαχητί. Θα σου διορίσει το δικαστήριο δικηγόρο αν δεν έχεις, βέβαια καλύτερα να έχεις δικό σου αλλά.... Η Νιέβανς σταμάτησε να μιλάει καθώς δυο δεσμοφύλακες πλησίασαν την πόρτα του κελιού. -Σήκω Ράνσομ, είπε βαριεστημένα ο ένας στην Γκαμπριέλα, ζητάνε να σε δουν. Η Γκαμπριέλα βγήκε από το κελί διστακτικά, φοβισμένα, περιμένοντας ένα χτύπημα ή ένα πρόστυχο άγγιγμα αλλά δεν συνέβει τίποτα. Ήταν δυο άνδρες που απλά έκαναν τη δουλειά τους. Την οδήγησαν σε ένα μικρό δωμάτιο όπου βρισκόταν ήδη μια γυναίκα. Ήταν κανονικού ύψους με λεπτοκαμωμένο σώμα. Είχε καστανοκόκκινα μαλλιά και μελιά μάτια που δέσποζαν στο αυστηρό πρόσωπό της, φορούσε ένα σκούρο μπλε ταγέρ και κρατούσε έναν δερμάτινο χαρτοφύλακα. Της έκανε νόημα να καθίσει και απευθύνθηκε στους δυο συνοδούς της. 25


-Περιμένετε έξω σας παρακαλώ. Αυτή είναι μια εμπιστευτική συνομιλία μεταξύ δικηγόρου και πελάτη. Οι δυο δεσμοφύλακες βγήκαν από το δωμάτιο. Ήταν άδειο από έπιπλα αν εξαιρούσε κανείς ένα τραπέζι και δυο καρέκλες, με γυμνούς τοίχους και έναν λαμπτήρα πυρακτώσεως να κρέμεται από ένα καλώδιο. -Γκαμπριέλα, είπε η άλλη γυναίκα, ονομάζομαι Ιόλη Χόφμαν και είμαι δικηγόρος. Αν δεν έχεις αντίρρηση προτίθεμαι να αναλάβω την υπεράσπισή σου. -Σε... σας διόρισε το δικαστήριο; -Μίλα μου στον ενικό, είπε η Ιόλη. Δεν με διόρισε το δικαστήριο. -Τότε πως; -Μου είπε ένας φίλος για την υπόθεσή σου. Δεν έχει σημασία τώρα αυτό. Η δίκη είναι μεθαύριο και θα πρέπει να ετοιμαστούμε. -Δεν έχω χρήματα για να σε πληρώσω. -Δεν μου χρειάζονται χρήματα, απάντησε η Ιόλη Χόφμαν κάνοντας την Γκαμπριέλα να την κοιτάξει έκπληκτη με την παράδοξη αυτή δήλωση. -Δεν μπορεί, είπε η Γκαμπριέλα, είναι κάποιο κόλπο για να μου αποσπάσετε ομολογία. -Δεν είναι κόλπο, μη φοβάσαι, είπε η Ιόλη και χαμογέλασε. Το χαμόγελο απάλυνε κάπως την αυστηρότητα του προσώπου της.Άφησε το χαρτοφύλακά της στο τραπέζι και βολεύτηκε στην άλλη καρέκλα. -Πριν από αρκετά χρόνια ίδρυσα μια οργάνωση για να βοηθήσω κοπέλες σαν και' σενα. Δεν θέλω λοιπόν αμοιβή. -Τότε δέχομαι την βοήθειά σου, είπε η Γκαμπριέλα. Δεν έχω και κανέναν άλλο να με βοηθήσει, πρόσθεσε μελαγχολικά. Για μια στιγμή έμεινε σιωπηλή. -Φοβάμαι, είπε μετά. 26


Ξαφνικά όλα όσα ένιωθε ήρθαν στην επιφάνεια και ένιωσε να την πνίγουν. Αναλύθηκε σε λυγμούς. Η Ιόλη την αγκάλιασε και η κοπέλα αφέθηκε σ' αυτήν την παρήγορη αγκαλιά που της προσφερόταν με την θέρμη που θα έπρεπε να έχει η μητρική αγκαλιά. -Καταλαβαίνω, τη διαβεβαίωσε η Ιόλη. Η Γκαμπριέλα την κοίταξε με τα μάτια της γεμάτα δάκρυα ακόμα και κούνησε το κεφάλι της. Η Ιόλη έσκυψε κοντά της και της είπε απαλά: -Σε καταλαβαίνω γιατί το έχω περάσει και' γω το μαρτύριο που περνάς. Και για' μένα ήταν ακόμα χειρότερο. Η Γκαμπριέλα την κοίταξε με έκπληξη, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι πίσω από το αυστηρό παρουσιαστικό της δικηγόρου κρυβόταν μια τραγωδία. Η Ιόλη πήρε μια βαθιά ανάσα για να διώξει από το μυαλό της τις οδυνηρές αναμνήσεις και να επικεντρωθεί σε αυτό που έπρεπε να γίνει. -Θα μιλήσω με τον εισαγγελέα για την μεταχείρισή σου. Εσύ να μην μιλήσεις για την υπόθεση και τη δίκη σου με κανέναν αν δεν είμαι παρούσα. -Με έχουν στο κελί με μια κοπέλα, είπε η Γκαμπριέλα σκεφτική, που ήθελε να μάθει και της είπα τα πάντα. Είχα ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον, πρόσθεσε βλέποντας πως η Ιόλη έμεινε σιωπηλή, σκεπτόμενη τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό. -Πως τη λένε; ρώτησε η δικηγόρος τελικά. -Ένας δεσμοφύλακας την είπε Νιέβανς. -Η Αλεξάνδρα Νιέβανς; εκπλάγηκε η Ιόλη. -Δεν ξέρω, την φώναξε Νιέβανς και η ίδια μου είπε ότι έχει καταδικασθεί σε ισόβια για φόνο. -Διπλός φόνος, είπε η Ιόλη, να προσέχεις με την Νιέβανς. Η ψυχολογία της είναι τρομερά ασταθής. Έχει αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. -Το ξανάκανε.

27


Η Ιόλη πήγε ως την πόρτα του δωματίου. Σταμάτησε εκεί σκεπτική. -Σε συμπάθησε; -Η Νιέβανς; Νομίζω πως ναι, γιατί; -Αν η Νιέβανς σε συμπαθεί και σε πάρει υπό την προστασία της δεν θα έχεις προβλήματα με άλλες κρατούμενες. Η δικηγόρος επέστρεψε κοντά στην Γκαμπριέλα. Άνοιξε το χαρτοφύλακά της και έβγαλε μερικά έντυπα πιασμένα μαζί με συρραπτικό. Τα άφησε στο τραπέζι μαζί με ένα στυλό. Έκλεισε το χαρτοφύλακα και κοίταξε στοχαστική την Γκαμπριέλα. Η κοπέλα δεν μίλησε περιμένοντας από εκείνη να το κάνει. -Αυτά τα έγγραφα είναι η τυπική διαδικασία ότι αναλαμβάνω την υπεράσπισή σου, είπε τελικά η Ιόλη. Η Γκαμπριέλα πήρε το στυλό για να υπογράψει αλλά η Ιόλη έπιασε το χέρι της. -Ως που να τελειώσει αυτή η υπόθεση τουλάχιστον πρέπει να είσαι πολύ προσεκτική. Μη βάζεις την υπογραφή σου χωρίς να διαβάσεις τι υπογράφεις. Η Γκαμπριέλα διάβασε τα έγγραφα και μετά έβαλε την υπογραφή της. -Ωραία, είπε η Ιόλη, πρέπει να προετοιμαστούμε για τη δίκη. Ας αρχίσουμε από την εμφάνιση. Δεν είναι καλό να παρουσιαστείς στη δίκη με την στολή της φυλακής. Θα προϊδεάσει αρνητικά τους ενόρκους. -Δεν έχω ρούχα, μου τα πήρανε. -Θα φροντίσω εγώ για τα ρούχα και θα αλλάξεις στο δικαστήριο. Πες μου κάτι άλλο, πριν από την κακοποίησή σου από τον Βάλμοντ είχες ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις; Η Γκαμπριέλα ήταν μεγαλωμένη σε μια αυστηρή και πουριτανική οικογένεια και ήταν τελείως ασυνήθιστη σε μια τέτοια συζήτηση. Κοκκίνισε και χαμήλωσε το βλέμμα.

28


-Συγνώμη που σε ρωτώ κάτι τέτοιο, είπε η Ιόλη, αλλά θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις τέτοιες ερωτήσεις στη δίκη. -Ναι, ψέλλισε η Γκαμπριέλα. Είχα ολοκληρωμένες σχέσεις. -Είχες σχέση με συνάδερφο στη δουλειά; -Όχι. Η Ιόλη ανάσανε ανακουφισμένη. -Πολύ καλά, αν είχες θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. Πες μου αν ξέρεις κάποια άτομα που θα μπορούσαν να καταθέσουν υπέρ σου, εννοώ γενικά για το χαρακτήρα σου και το τι άνθρωπος είσαι. Ο εισαγγελέας θα προσπαθήσει να σε σκιαγραφήσει με τα μελανότερα χρώματα. Θα ανακαλύψει και το παραμικρό που μπορεί να υπάρχει εναντίον σου. -Δεν έχω κάνει τίποτα. -Εντάξει. σκέψου αυτό που σου είπα, θα μας χρειαστεί μια ευνοϊκή κατάθεση.

Ο Ζαν - Πιερ Μπόνακορ ήταν καθισμένος στο γραφείο του στο δικαστικό μέγαρο και μελετούσε τα στοιχεία των 101 υποψηφίων ενόρκων. Είχε μάθει πολλά για αυτούς και με βάση αυτά τα στοιχεία που είχε συγκεντρώσει είχε κάνει μια εκτίμηση για το ποια θα ήταν η άποψη τους για την υπόθεση. Ήθελε στους ενόρκους άνδρες, συντηρητικούς και κατά προτίμηση πουριτανούς. Είχε χωρίσει τους υποψηφίους ενόρκους σε πέντε κατηγορίες με την πρώτη να είναι αυτή με τους πιο επιθυμητούς και η πέμπτη με τους πιο ανεπιθύμητους υποψηφίους. Κοίταξε τον φάκελο που κράταγε στα χέρια του. Ο υπολοχαγός Μάικ Μακ Γκρέγκορ. Ένα αίνιγμα, ο φάκελός του ήταν απόρρητος και το περιβάλλον του ήταν οι Ρέηντζερς που δεν μπορούσε να δοκιμάσει να πάρει λόγια και να μάθει γι' αυτόν. Σε ποια κατηγορία να τον έβαζε; Αποφάσισε να περιμένει την εξέτασή του στο δικαστήριο για να κρίνει. Ένα χτύπημα ακούστηκε στην πόρτα και ο Μπόνακορ είπε απότομα: 29


-Περάστε! Η έκφρασή του μαλάκωσε καθώς στο γραφείο έμπαινε η Έλεν Βάλμοντ. Η αυταρχική ηλικιωμένη γυναίκα κάθισε σε μια πολυθρόνα απέναντί του και ρώτησε κοφτά: -Λοιπόν; -Είμαστε έτοιμοι. -Η Ράνσομ δεν πέρασε καθόλου καλή νύχτα, είπε θριαμβευτικά η γριά, είναι σε απόγνωση. Μήπως να φάει και λίγο ξύλο; -Δεν θα ήταν καθόλου συνετό αυτό, είπε ο Μπόνακορ και βιάστηκε να προσθέσει, δεν την λυπάμαι καθόλου, καθώς η τρομερή γυναίκα απέναντί του τον κοίταζε ερωτηματικά. -Αν εμφανιστεί όμως με μώλωπες στο δικαστήριο θα κερδίσει τη συμπάθεια των ενόρκων, εξήγησε. Φτάνουν αυτοί που έχει ήδη. -Έχουν ήδη ιαθεί, είπε η Έλεν, αλλά το αφήνω στην κρίση σου. Έχω κανονίσει να την έχουν με την Νιέβανς, αυτό πειράζει; -Η Νιέβανς είναι εξαιρετικά ασταθής, είπε ο Μπόνακορ ανάβοντας ένα τσιγάρο. Το ξέρω γιατί εγώ την έστειλα στη φυλακή, θα κάνει ράκος την Ράνσομ κάτι που το θέλουμε. Όσο πιο κακή ψυχολογία έχει τόσο το καλύτερο.

Κεφάλαιο Δεύτερο

Στο αγγλοσαξονικό λεγόμενο νομικό σύστημα η ετυμηγορία σε υποθέσεις κακουργήματος βγαίνει από δώδεκα ενόρκους. Καλούνται συνήθως 101 άτομα τυχαία από τους εκλογικούς καταλόγους. Τα ονόματα αυτά κοινοποιούνται στους αντίδικους. Από' κει και πέρα εκείνοι μελετούν τους υποψηφίους προσπαθώντας 30


να συμπεράνουν ποια θα είναι η ανταπόκρισή τους στην υπόθεση και με σκοπό να σχηματίσουν ένα σώμα ενόρκων όσο πιο ευνοϊκό γίνεται προς αυτούς. Κάθε πλευρά μπορεί να κάνει ερωτήσεις στους υποψηφίους και έχει το δικαίωμα να απορρίψει κάποιον που θεωρεί προκατειλημμένο. Μπορεί να απορρίψει εως δώδεκα άτομα στην επιλογή συν δυο στην επιλογή των αναπληρωματικών ενόρκων. Η ρύθμιση αυτή αποβλέπει στην ισορροπημένη σύσταση του σώματος αλλά οι αντίδικοι πάντα προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν για να το διαμορφώσουν προς το συμφέρον της υπόθεσής τους. Η Ιόλη το εξήγησε αυτό στην Γκαμπριέλα καθώς έβλεπαν μαζί το προφίλ του κάθε υποψηφίου. -Θέλουμε νέους ανοιχτόμυαλους ανθρώπους, είπε η δικηγόρος, κατά προτίμηση κοπέλες που μπορούν να σε καταλάβουν και ίσως έχουν βρεθεί στην ίδια θέση ή κινδύνεψαν να βρεθούν. -Πως είναι τα πράγματα; -Από τους 101 που κλήθηκαν να παρουσιαστούν για τη δίκη θα έρθουν 84, οι υπόλοιποι είτε έχουν αλλάξει τόπο διαμονής είτε έχουν πεθάνει. Από τους 84 γύρω στους 15 με 20 θα έχουν κάποιο εύλογο κώλυμα για να απαλλαγούν αν και ο Άιρτον είναι ιδιαίτερα αυστηρός στο θέμα αυτό. Από τους 65 με 70 που θα μείνουν οι περισσότεροι από αυτούς που θα ήθελα είναι στα τελευταία νούμερα. -Άσχημα, δηλαδή, συνόψισε η Γκαμπριέλα σκύβοντας το κεφάλι. Η Ιόλη άπλωσε το χέρι της και έπιασε το σαγόνι της, ανασήκωσε απαλά το κεφάλι της και την κοίταξε στα μάτια. -Μην το βάζεις κάτω, είπε. Θα παλέψουμε για να βγεις από' δω μέσα, εντάξει; Η Γκαμπριέλα ένευσε.

-Θυμάσαι τον Τενβίνσκι; ρώτησε ο Βαλίν.

31


Ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ σήκωσε το βλέμμα του από τα έγγραφα που μελετούσε και κοίταξε το φίλο και συνάδελφό του. Ο Βαλίν καθόταν στο περβάζι του παραθύρου κοιτώντας τη βροχή έξω ενώ εκείνος καθόταν στο γραφείο του στο δωμάτιό του. -Βγήκε από τη φυλακή ο ταραξίας; είπε ο υπολοχαγός. -Ναι, είπε κεφάτα ο Βαλίν, αλλά μην ανησυχείς θα επιστρέψει σύντομα. -Μπα; Τι έκανε πάλι; -Έμπλεξε σε έναν καβγά και τον συνέλαβαν. Μάντεψε τι είχε πάνω του. -Χασίς όπως κάθε φορά. -Όχι μόνο, και μια χειροβομβίδα και ένα πιστόλι. Ο Μακ Γκρέγκορ σηκώθηκε από τη θέση του και πήγε κοντά στον Βαλίν. -Αυτήν την φορά θα πάει για καλά μέσα. Αλλά δεν με απασχολεί αυτό. -Σε απασχολεί η δίκη, είπε ο Βαλίν. -Ακόμα παλεύω με το σκοτάδι, δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αυτό που μου διαφεύγει. -Δώσε χρόνο στον εαυτό σου, είπε ο Βαλίν, και θα το θυμηθείς. -Ίσως να μην έχω πολύ χρόνο. Η δικάσιμος είναι μεθαύριο κάτι που δείχνει πως ο εισαγγγελέας βιάζεται. Ο Μακ Γκρέγκορ κοίταξε την βροχή που έπεφτε με ορμή σχηματίζοντας λιμνούλες και ρυάκια στο δρόμο. -Ίσως χρειαστούν άλλα μέσα, είπε αργά καθώς ακόμα συλλογιζόταν τις συνέπειες αυτού που ετοιμαζόταν να προτείνει. Ο Βαλίν είχε ήδη καταλάβει και η απάντησή του ήταν έτοιμη. -Μέσα, θα το πω και στους υπόλοιπους.

32


Ο Μάικ ένευσε. Η μονάδα που διοικούσε, το 29ο απόσπασμα Ρέηντζερς ήταν μια μικρή αλλά το γεγονός αυτό επέτρεπε στα μέλη της να γνωρίζονται καλά και να είναι δεμένοι μεταξύ τους. Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν επικεφαλής της από το Νοέμβριο του 1997, πλησίαζε στη συμπλήρωση έντεκα ετών στη θέση αυτή και δεν είχε δεχθεί να την αλλάξει με άλλη παρ' ότι θα μπορούσε. -Μάικ, είπε ο Βαλίν από την πόρτα, απόψε θα πάω σε ένα επίσημο πάρτι, θα ήθελες να έρθεις; Ο Μακ Γκρέγκορ κούνησε αρνητικά το κεφάλι του καθώς πήγαινε να καθίσει στο γραφείο του.

Η Γκαμπριέλα επέστρεψε κουρασμένη στο κελί της αλλά σίγουρα σε καλύτερη ψυχολογική κατάσταση απ' αυτήν στην οποία βρισκόταν όταν είχε φύγει. Η προετοιμασία για τη δίκη την είχε κουράσει αλλά τουλάχιστον τώρα έκανε κάτι για να υπερασπίσει τον εαυτό της, δεν περίμενε μοιρολατρικά το τέλος. Η Ιόλη την είχε εμψυχώσει και τώρα ήταν αποφασισμένη, δεν θα πέθαινε χωρίς να παλέψει για το δίκιο της. Οι δεσμοφύλακες που την συνόδευσαν ήταν το ίδιο αδιάφοροι με τους πρωινούς και στη διαδρομή από το δωμάτιο που είχε συναντήσει την Ιόλη ως το κελί της δεν μίλησαν σχεδόν καθόλου και όταν το έκαναν ήταν μεταξύ τους και όχι προς αυτήν. Η Νιέβανς δεν βρισκόταν στο κελί και η Γκαμπριέλα απόρησε μ' αυτό αλλά δεν είχε τη δύναμη να το καλοσκεφθεί, την προηγούμενη νύχτα δεν είχε κοιμηθεί και τώρα μόλις ξάπλωσε βυθίσθηκε σε ένα λήθαργώδη ύπνο που όμοιο του δεν είχε ξαναβιώσει ποτέ.

-Εδώ 29ο απόσπασμα, δεχόμαστε συγκεντρωμένα πυρά! Να πάρει μας ακούει κανείς; Οι αντάρτες είχαν εξαπολύσει την επίθεσή τους και οι Ρέηντζερς μάχονταν με νύχια και με δόντια να τους απωθήσουν. Οι αντάρτες είχαν αιματοκυλίσει τη 33


χώρα αλλά μπροστά στους βετεράνους Ρέηντζερς δεν τα κατάφερναν παρά μόνο χάρη στο ότι υπερτερούσαν κατά πολύ σε αριθμό. Οι Ρέηντζερς δεν μπορούσαν να δοκιμάσουν να αναδιπλωθούν καθώς στην περίμετρο που υπερασπίζονταν είχαν καταφύγει δεκάδες πρόσφυγες, κυρίως γυναίκες και παιδιά. -Οι Γιάνκηδες βάλανε ως συνήθως την ουρά στα σκέλια και την κάνανε, είπε ο Βαλίν καθώς ήρθε δίπλα του. Πως είσαι; -Θα δείξει, είπε ενώ ο πόνος τον διέτρεχε σαν αδηφάγα πύρινη λαίλαπα. Ακούμπησε στον τοίχο που ήταν φτιαγμένος από πλίνθους ψημμένους στον ήλιο και έκλεισε τα μάτια του πολεμώντας τη ναυτία που απειλούσε να τον κυριεύσει. Τα ξανάνοιξε και βρέθηκε να κοιτάζει μια γυναίκα που θήλαζε το μωρό της κουλουριασμένη στη γωνία που σχημάτιζε ο τοίχος λίγο πιο πέρα. -Θα πεθάνουμε όλοι, είπε η γυναίκα. -Θα τα καταφέρουμε, είπε ο Μακ Γκρέγκορ. -Αν φτάσουν ως εδώ, είπε η γυναίκα, σε εκλιπαρώ να με σκοτώσεις. Και μετά φύλαξε μια σφαίρα για τον εαυτό σου.

Τινάκτηκε και ανακάθισε στο κρεβάτι μούσκεμα στον ιδρώτα όπως τότε είχε μουσκέψει στο ίδιο του το αίμα. Πήρε βαθιά ανάσα και έκλεισε τα μάτια του. Ποτέ πριν το παρελθόν δεν τον είχε στοιχειώσει έτσι, γιατί τώρα. Σηκώθηκε από το κρεβάτι του και πήγε στο μπάνιο. Έριξε νερό στο πρόσωπό του και ένιωσε καλύτερα. Επέστρεψε στο δωμάτιο και σταμάτησε στην πόρτα που ακούστηκε ένα σιγανό χτύπημα. Την άνοιξε για να βρεθεί μπροστά στον Βαλίν που επέστρεφε από το πάρτι που του είχε πει. -Το ήξερα ότι δεν κοιμάσαι, είπε εκείνος, είδα το φως. Έχω νέα. -Τι νέα; -Από εκείνα που δεν σου αρέσουν. Ο Μπόνακορ ήταν στο πάρτι.

34


-Και; -Είπε σε μια τύπισσα με βαθύ ντεκολτέ, τόσο που να βλέπω τον αφαλό της από' κει, πολλά για τη δίκη και η Μεγκ μου είπε ότι αυτή είναι στο ΙΤV. Ο Μάικ μόρφασε, η Μεγκ ήταν η τελευταία σε μια σειρά από ερωμένες του Βαλίν αλλά ήταν δημοσιογράφος και δεν έκανε λάθος σε τέτοια θέματα. Η δίκη πριν καν αρχίσει θα ήταν πρώτη είδηση σε όλη τη χώρα. -Κατάρα! είπε ο Μακ Γκρέγκορ. Έξω μια βροντή συντάρασσε τα πάντα σαν να γκρεμιζόταν ο ουρανός.

Η Γκαμπριέλα ξύπνησε πριν ακόμα χαράξει νιώθοντας ένα σφίξιμο στο στομάχι. Ανακάθισε στο κρεβάτι σκεπτόμενη με φόβο που άγγιζε τα όρια του πανικού ότι σε λίγες ώρες θα άρχιζε η δίκη που πολύ πιθανόν να τερμάτιζε τη ζωή της. Αν καταδικαζόταν δεν θα αργούσε να οδηγηθεί στο θάλαμο όπου η θανατηφόρα ένεση θα ήταν η τελευταία της αίσθηση από τον κόσμο. Ένιωσε ξαφνικά να ασφυκτιά και σηκώθηκε από το κρεβάτι και άρχισε να πηγαινοέρχεται μέσα στο στενό χώρο του κελιού. Είχε περάσει και την προηγούμενη μέρα με την Ιόλη προετοιμαζόμενη για τη δίκη μιλώντας για τους μάρτυρες και τι πιθανόν θα κατέθεταν καθώς και για τις ερωτήσεις που ο εισαγγελέας θα της έκανε όταν θα κατέθετε εκείνη. Η παρουσία της Ιόλης και η πείρα της στα δικαστήρια την έκαναν να αισθάνεται πιο σίγουρη αλλά τώρα μόνη της στο μισοσκόταδο και την σχεδόν απόλυτη σιγή του κελιού της ήταν τρομοκρατημένη. Βήματα ακούστηκαν στο διάδρομο και η Γκαμπριέλα επέστρεψε στο κρεβάτι της, δεν ήθελε να δώσει αφορμή για να τη χτυπήσουν παραβιάζοντας τους κανονισμούς. Η πόρτα του κελιού της άνοιξε και η Νιέβανς μπήκε μέσα κάτω από τις βλαστήμιες των φρουρών της. Κάθισε στο κρεβάτι της και κοίταξε την Γκαμπριέλα με ένα σχεδόν εύθυμο ύφος. -Δεν κοιμάσαι; είπε ενώ οι δεσμοφύλακες απομακρύνονταν.

35


-Όχι, ψέλλισε η Γκαμπριέλα φοβούμενη μην την ακούσουν. Δεν μπορώ, σε λίγες ώρες δικάζομαι. Εσύ που ήσουν. -Δοκίμασα να αποδράσω, είπε η Νιέβανς και σήκωσε τα χέρια της για να τα δει η συνομιλήτριά της. Νέα τραύματα κοσμούσαν τα χέρια της που ήταν επιδεμένα και πιο ψηλά από τους καρπούς τώρα. Ένα ρίγος διέτρεξε τη σπονδυλική στήλη της Γκαμπριέλα καθώς συνειδητοποιούσε πως εννοούσε την απόδραση η Νιέβανς. Η δολοφόνος ξάπλωσε στο κρεβάτι της και εκείνη έμεινε βυθισμένη στις σκέψεις της ως την ώρα που οι δεσμοφύλακες ήρθαν για να την πάρουν. Σηκώθηκε καθώς άνοιγε η πόρτα του κελιού και ένας από τους φρουρούς έλεγε: -Μη χασομεράς Ράνσομ! Έξω, γρήγορα. Η Νιέβανς σηκώθηκε από το κρεβάτι της και ασυναίσθητα οι δυο φρουροί έπιασαν τα όπλα τους. Εκείνη γέλασε με ένα εφιαλτικά παρανοϊκό γέλιο και μετά ξάφνιασε την Γκαμπριέλα αγκαλιάζοντάς την. -Καλή τύχη, της είπε ψιθυριστά, μην γυρίσεις εδώ πέρα. Κάνε ό,τι μπορείς για να το αποφύγεις.

Ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ ντυμένος με την επίσημη στολή του κατέβηκε από το τζιπ και κοίταξε το δικαστικό μέγαρο που στεγαζόταν στο παλιό δημαρχείο της πόλης. Η μισή αστυνομική δύναμη του Τορόντο πρέπει να ήταν μαζεμένη εδώ και υπήρχε ένας πολύ καλός λόγος γι' αυτό. Η δίκη είχε αποκτήσει δημοσιότητα, όπως είχε προβλέψει ο Βαλίν, και του χειρότερου είδους μάλιστα. Οι αστυνομικοί είχαν δημιουργήσει ένα μπλόκο μερικές δεκάδες μέτρα πριν την είσοδο του μεγάρου από το οποίο περνούσαν μόνο όσοι είχαν σχέση με τη δίκη και κάποιοι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι. Στο δρόμο μπροστά στο οδόφραγμα της αστυνομίας είχαν μαζευτεί τα μέλη δυο διαφορετικών παρατάξεων που οι αστυνομικοί κρατούσαν χωρισμένα ελπίζοντας να αποφύγουν τα έκτροπα. Αριστερά βρίσκονταν τα μέλη φεμινιστικών οργανώσεων που φώναζαν για την ελευθερία και την αθωότητα της Γκαμπριέλα Ράνσομ όπως και οι πολέμιοι της θανατικής ποινής και δεξιά εκείνοι που ζητούσαν την 36


παραδειγματική τιμωρία της δολοφόνου με πρωταγωνιστές τα μέλη μιας οργάνωσης με την επωνυμία Φρουροί της Οικογένειας. Όσοι προσέρχονταν στο δικαστήριο αντιμετώπιζαν τις φωνές των δυο παρατάξεων που τους καλούσαν να ακούσουν τη συνείδησή τους ή τους απειλούσαν και τους πρόσβαλλαν με διάφορα επίθετα καθόλου κόσμια. -Ωραία, είπε βλοσυρός ο Βαλίν, ο Μπόνακορ έχει το σόου που ήθελε. -Ναι, είπε ο Μάικ, πάμε. Η στολή και το αυστηρό, σχεδόν απειλητικό, παρουσιαστικό του Μακ Γκρέγκορ του επέτρεψαν να περάσει ανέγγικτος μέσα από το πλήθος και να προχωρήσει προς το δικαστήριο. Πίσω του ακούστηκε μια κραυγή: -Θάνατος στη δολοφόνο. Το περιπολικό που μετέφερε την Γκαμπριέλα από τη φυλακή είχε φτάσει.

Η Γκαμπριέλα κρατούσε το κεφάλι της σκυφτό αποφεύγοντας να κοιτάξει το πλήθος που ωρυόταν για το κεφάλι της ή εκείνους που την υπεράσπιζαν διακινδυνεύοντας σε πολλές περιπτώσεις την υπόληψή τους αφού η κοινωνική απόρριψη σε αυτούς που ξεφεύγουν από την πλειονότητα είναι το ίδιο εύκολη όσο και καταχρηστική ή άδικη. Εκείνη ένιωθε να την πνίγει η ένταση που κυριαρχούσε και στης οποίας το επίκεντρο βρισκόταν η ίδια. Το αυτοκίνητο που τη μετέφερε τώρα ήταν πιο καθαρό από το αυτοκίνητο του Τζέντον αλλά η ψυχολογική της κατάσταση την έκανε να ασφυκτιά και έπαιρνε κοφτές βιαστικές ανάσες. Χοντρές στάλες ιδρώτα κυλούσαν από το μέτωπό της και ένιωθε ένα σφίξιμο στο στομάχι. Ένιωθε τόσο αδύναμη που φοβόταν πως δεν θα ήταν σε θέση να περπατήσει όταν θα την έβγαζαν από το περιπολικό. Το αυτοκίνητο σταμάτησε και οι συνοδοί της την έβγαλαν έξω. Η εμφάνισή της αναζωπύρωσε την ένταση. Οι υπερασπιστές την άρχισαν να φωνάζουν ρυθμικά το όνομά της ενώ ύβρεις και πρόστυχα σχόλια άρχισαν να εκτοξεύονται από την αντίθετη πλευρά μαζί τους και μια πέτρα που χτύπησε την Γκαμπριέλα στο μάγουλο αφήνοντάς της ένα ματωμένο σημάδι. Η κοπέλα

37


βόγκηξε από το πόνο ενώ κάποιος - προστατευμένος από την ανωνυμία του πλήθους - φώναξε: -Δεν χρειάζεται δίκη λιθοβολείστε την την πόρνη. Η Γκαμπριέλα οδηγήθηκε μέσα στο μέγαρο σε ένα δωμάτιο δίπλα στην αίθουσα που θα εκδικαζόταν η υπόθεσή της. Η Ιόλη την περίμενε εκεί. Οι αστυνομικοί την άφησαν μόνη με τη δικηγόρο και βγήκαν, η δική τους δουλειά είχε ολοκληρωθεί, τώρα η κρατούμενη ήταν ευθύνη της αστυνομίας του Τορόντο και όχι της φυλακής. -Τι έπαθες; ρώτησε η Ιόλη πλησιάζοντας την. -Κάποιος αποφάσισε πως ήξερε την κατάλληλη ποινή για' μένα, είπε με πίκρα η Γκαμπριέλα, δεν έχει νόημα. Με έχουν ήδη καταδικάσει. Η Ιόλη την αγκάλιασε και η κοπέλα άρχισε να κλαίει. -Δεν μπορώ να το κάνω, είπε ανάμεσα στα αναφιλητά, με θεωρούν ήδη δολοφόνο. -Πρέπει, πρέπει να το κάνεις, είπε η Ιόλη, γιατί είσαι αθώα και είναι άδικο να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου στη φυλακή επειδή αρνήθηκες να υποκύψεις αμαχητί στις ορέξεις ενός άνδρα που νόμιζε πως ήταν δικαίωμα του να σε κακοποιήσει. -Δεν έχω τη δύναμη να παλέψω. Και για ποιον άλλωστε; Δεν έχω κανέναν, οι γονείς μου με εγκατέλειψαν. Η Ιόλη κοίταξε τη συντετριμμένη κοπέλα και αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε να την εμψυχώσει με κάποιο τρόπο. Η άρνηση της οικογενείας της να σταθεί στο πλευρό της την είχε πληγώσει ανεπανόρθωτα. Ακόμα και τώρα που η υπόθεση είχε πάψει να είναι μια υπόθεση βιασμού και ήταν πλέον φόνος όπου η κόρη τους ήταν κατηγορούμενη είχαν κρατήσει τις αποστάσεις αρνούμενοι να τη βοηθήσουν βρίσκοντάς της έναν δικηγόρο ή έστω με ένα επισκεπτήριο που θα ήταν βάλσαμο για την ψυχή της στην κατάσταση που βρισκόταν. -Πρέπει να παλέψεις για' σένα, για να μη ζήσεις όλη σου τη ζωή στην φυλακή, είπε τελικά. 38


Τα λόγια της Νιέβανς καθώς την αποχαιρετούσε ήχησαν στα αυτιά της Γκαμπριέλα κάνοντας τη να ριγήσει. Τα μετέφερε στην Ιόλη. -Η Νιέβανς παρακάλεσε για τη θανατική ποινή όταν καταδικάστηκε, την προτιμούσε από τα ισόβια που της επιβλήθηκαν και έκτοτε έκανε πολλές απόπειρες αυτοκτονίας, της είπε η δικηγόρος. -Έκανε άλλη μία, είπε η Γκαμπριέλα βλοσυρά. -Ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει η φυλακή. Ένας αστυνομικός άνοιξε την πόρτα του δωματίου. -Πρέπει να μεταφερθεί στην αίθουσα, είπε. -Δυο λεπτά, απάντησε η Ιόλη, κλείσε την πόρτα σε παρακαλώ. Ο αστυνομικός το έκανε και η δικηγόρος στράφηκε στην Γκαμπριέλα. -Σου έφερα ρούχα.

Η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν μακρόστενη και ψηλοτάβανη με μεγάλα παράθυρα. Στη μια άκρη βρισκόταν η δικαστική έδρα με τις σημαίες του Καναδά και του Οντάριο πίσω της και δίπλα της τη θέση που κάθονταν οι μάρτυρες κατά την κατάθεση. Από την άλλη πλευρά ήταν η πόρτα που οδηγούσε στο γραφείο του δικαστή και στον απέναντι τοίχο η πόρτα που οδηγούσε στο δωμάτιο όπου βρισκόταν η Γκαμπριέλα με την Ιόλη. Στην απέναντι πλευρά της αίθουσας βρίσκονταν οι θέσεις των ενόρκων και η πόρτα που οδηγούσε στην αίθουσα που προοριζόταν για τις συσκέψεις τους. Απέναντι από το δικαστή βρίσκονταν οι θέσεις του κατηγόρου και της υπεράσπισης. Πίσω τους υπήρχε ένα χαμηλό ξύλινο κιγκλίδωμα και μετά οι θέσεις του κοινού όπου περίεργοι και δημοσιογράφοι συνωστίζονταν για να παρακολουθήσουν τη δίκη. Την πρώτη αυτή μέρα τις περισσότερες θέσεις τις είχαν καταλάβει οι υποψήφιοι ένορκοι. Οι δημοσιογράφοι με σημειωματάρια και φωτογραφικές μηχανές - ο δικαστής είχε αρνηθεί να επιτρέψει τηλεοπτική

39


κάλυψη της δίκης προς μεγάλη απογοήτευση του Μπόνακορ - ήταν έτοιμοι για το κυνήγι της είδησης. Η Γκαμπριέλα μπήκε στην αίθουσα ντυμένη με μια απλή μπλε φούστα και ένα λευκό πουκάμισο και με τα μαλλιά της πιασμένα σε μια απλή αλογοουρά. Όπως την είχε συμβουλεύσει η Ιόλη δεν κοίταξε προς τον κανένα πρόσωπο μέσα στην αίθουσα αλλά κράτησε το βλέμμα της καθηλωμένο στις άδειες θέσεις των ενόρκων απέναντι της. Η εμφάνισή της συνοδεύτηκε από ψιθυριστά σχόλια και τα φλας των φωτογραφικών μηχανών. Κλονίστηκε αλλά η Ιόλη την έπιασε από τον αγκώνα και τη στήριξε ως που έφτασαν στην θέση τους. Η Γκαμπριέλα κάθισε ενώ η Ιόλη ακούμπησε στο τραπέζι μπροστά της το χαρτοφύλακα της και έβγαλε τα χαρτιά και τις σημειώσεις της. Αριστερά τους ο Μπόνακορ είχε ετοιμαστεί και στεκόταν όρθιος περιμένοντας την έναρξη της δίκης και αφήνοντας τους δημοσιογράφους να τον αποθανατίσουν με το χαμόγελο της σιγουριάς στο πρόσωπό του. Η πόρτα δίπλα στη δικαστική έδρα άνοιξε και ο γραμματέας του δικαστηρίου είπε δυνατά: -Παρακαλώ σηκωθείτε. Ο δικαστής πήρε τη θέση του και χτύπησε το μικρό ξύλινο σφυρί του στην έδρα. -Το δικαστήριο συνεδριάζει υπό τον εντιμότατο Στήβεν Άιρτον. Όλοι κάθισαν και πάλι. Η δίκη είχε αρχίσει.

Ο δικαστής κάλεσε τον Μπόνακορ και την Ιόλη να πλησιάσουν την έδρα και εκείνοι το έκαναν. Η Γκαμπριέλα ένιωσε απροστάτευτη καθώς η συνήγορός της, και μόνη της σύμμαχος σ' αυτόν τον απεγνωσμένο αγώνα που έδινε, απομακρυνόταν από κοντά της. Ένιωθε όλα τα βλέμματα πάνω της και άκουγε τα ψιθυριστά σχόλια αν και δεν διέκρινε τι λεγόταν. Δάκρυα ανέβηκαν στα μάτια της και πάλεψε να τα συγκρατήσει. Το πουκάμισο που της είχε δώσει η Ιόλη ήταν με μακρύ μανίκι αλλά ένιωσε να παγώνει και ασυναίσθητα έφερε τα χέρια της 40


στα μπράτσα της σαν να αγκάλιαζε τον εαυτό της, σαν για να προφυλαχθεί από το κρύο που πήγαζε από μέσα της. Τα φλας άστραψαν καθώς οι φωτογράφοι έσπευσαν να την αποθανατίσουν σ' αυτήν την ευάλωτη στιγμή της. -Προδικαστικά θέματα, είπε ο Άιρτον. Δεν μιλάμε για εγγύηση έτσι; -Ναι, είπε η Ιόλη που ήξερε ότι με κατηγορία φόνου κανένας δικαστής δεν θα ενέκρινε αποφυλάκιση με εγγύηση. Οι ένορκοι; -Οι ένορκοι θα μείνουν απομονωμένοι κατά τη διάρκεια της δίκης, δεν θα υπάρχει λογικός άνθρωπος που να πιστεύει ότι ο χαμός εκεί έξω δεν θα τους επηρεάσει αν πηγαίνουν σπίτι τους και όλοι γύρω ξέρουν ότι είναι στο σώμα των ενόρκων. Εξ' αιτίας της απομόνωσης, για να μειωθεί ο χρόνος της, θα έχουμε συνεδρίαση και κάθε απόγευμα. Υπάρχει αντίρρηση; Οι δυο αντίδικοι δεν είχαν και ο δικαστής συνέχισε: -Επίσης σας προειδοποιώ για το εξής. Επειδή η καταδίκη σημαίνει θανατική ποινή θα επιτρέψω μια ελευθερία στην ακροαματική διαδικασία αλλά υπάρχουν και όρια. Δεν θέλω άσκοπους διαξιφισμούς και αντιδικίες. Κατανοητό; Οι δυο αντίδικοι ένευσαν και ο δικαστής πρόσθεσε κάτι ακόμα: -Απαιτώ σεβασμό προς το δικαστήριο, ενημερώστε τους μάρτυρες σας, δεν θα διστάσω να επιβάλλω τα προβλεπόμενα πρόστιμα. Ο Μπόνακορ κοκκίνισε καθώς αυτό ήταν μια έμμεση προειδοποίηση, ήξερε πως ο Άιρτον εννοούσε αυτό που έλεγε, εξ' άλλου είχε κάνει τα λόγια του πράξη την τελευταία φορά που είχαν συναντηθεί σε δίκη και είχε κοστίσει στον εισαγγελέα εξακόσια δολάρια. -Ας αρχίσουμε, είπε ο δικαστής. Ο Μπόνακορ και η Ιόλη επέστρεψαν στις θέσεις τους και ο γραμματέας ανακοίνωσε την έναρξη της επιλογής των ενόρκων. -Μάικ Μακ Γκρέγκορ, είπε διαβάζοντας το πρώτο όνομα στη λίστα. Ο Μακ Γκρέγκορ σηκώθηκε από τη θέση του στο ακροατήριο και προχώρησε στο διάδρομο, πέρασε το χαμηλό διαχωριστικό κιγκλίδωμα και 41


προχώρησε στη θέση του μάρτυρα. Κάθισε και κοίταξε τον Μπόνακορ που ήταν εκείνος που θα ξεκινούσε την εξέταση των υποψηφίων ενόρκων. Ο εισαγγελέας είχε σηκωθεί όρθιος και κοίταζε ένα φύλλο χαρτί που κρατούσε. Στην πραγματικότητα δεν διάβαζε τίποτα, προσπαθούσε να ψυχολογήσει τον άνδρα απέναντί του. Ο Μακ Γκρέγκορ ατάραχος κοίταξε την Γκαμπριέλα. Τώρα την ξανάβλεπε από εκείνο το βράδυ στο νοσοκομείο, το αδύνατο σώμα της τώρα δεν ήταν γυμνό και λίγα σημάδια απέμεναν από την κακοποίησή της, λίγα εξωτερικά σημάδια. Στα μαύρα μάτια της καθρεπτιζόταν αυτό που ένιωθε. Σαν να διαισθάνθηκε το βλέμμα του η Γκαμπριέλα τον κοίταξε αλλά εκείνος είχε στρέψει την προσοχή του στο γραμματέα που πλησίαζε με τη Βίβλο για να ορκιστεί. -Δεν χρειάζεται, είπε ο Μπόνακορ, ο κύριος λοχαγός έχει δώσει όρκο στην πατρίδα που καλύπτει και αυτήν την περίπτωση. Ο γραμματέας αποσύρθηκε και ο εισαγγελέας πέρασε στην πρώτη ερώτηση. -Έχετε κάποια σχέση με την υπόθεση ή την κατηγορούμενη; -Ήμουν στο νοσοκομείο όταν την έφεραν, απάντησε ο Μάικ. -Γιατί; -Χρειαζόμουν ιατρική φροντίδα λόγω των καθηκόντων μου. -Για ποιο λόγο; -Αυτό είναι απόρρητο. -Μιλήσατε μαζί της; -Ήταν σε κατάσταση σοκ. Όχι. -Έχετε ενημερωθεί για την υπόθεση; -Όσο και ο καθένας εδώ μέσα. -Έχετε σχηματίσει άποψη; -Όχι. 42


Ο καταιγισμός των ερωτήσεων δεν είχε πτοήσει στο ελάχιστο τον Ρέηντζερ και ο εισαγγελέας τον κοίταξε ανήσυχος. Το ένστικτό του του έλεγε να τον απορρίψει αλλά δεν ήθελε να το κάνει χωρίς καλή αιτίαση. -Που βρισκόσασταν τις τελευταίες μέρες; -Στη στρατιωτική βάση Ντάουνβιου. -Όταν η κατηγορούμενη καταδικαστεί, η ποινή θα είναι θάνατος. Έχετε πρόβλημα με αυτό; Η ερώτηση έφερε ένα χαμόγελο στα χείλη του Μακ Γκρέγκορ, ήξερε που το πήγαινε ο Μπόνακορ. Κάποιοι άνθρωποι δεν αντέχουν στην ιδέα του ότι θα καταδικάσουν κάποιον σε θάνατο και αποφεύγουν να κρίνουν ένοχο τον κατηγορούμενο. Αν έλεγε πως έχει πρόβλημα με την θανατική ποινή ο εισαγγελέας θα ζητούσε την εξαίρεσή του. -Έχω σκοτώσει πολλές φορές, είπε ο Μακ Γκρέγκορ, αν και ποτέ κάποιον που δεν το άξιζε. Αν η κατηγορούμενη αποδειχθεί ένοχη, πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας, και τότε μόνο, θα πρέπει να καταδικαστεί με την εσχάτη των ποινών. Ο Μπόνακορ κοίταξε υπολογιστικά τον Μακ Γκρέγκορ, η διατύπωση της απάντησης έδειχνε γνώσεις νομικής. Πόσο επικίνδυνος ήταν; Η Ιόλη αναρωτιόταν και αυτή για τον Μάικ Μακ Γκρέγκορ. Ήξερε λόγω περιστάσεων κάπως πιο πολλά πράγματα για' κεινον απ' ότι ο Μπόνακορ αλλά και πάλι αναρωτιόταν για τη θέση του σ' αυτήν την δίκη. -Έχω ξανακούσει τη φωνή του, είπε η Γκαμπριέλα σιγανά στην Ιόλη, δεν ξέρω που και πως. -Όπως είπε ήταν στο νοσοκομείο, παρατήρησε η Ιόλη, εκεί θα την άκουσες τη φωνή του. -Τότε ήταν κάπου κοντά μου... δεν ξέρω είναι όλα τόσο θολά στο μυαλό μου αλλά θυμάμαι πως ένιωσα ότι δεν ήθελε το κακό μου, ήθελε να με προστατέψει.

43


Η Ιόλη κοίταξε την κοπέλα δίπλα της σκεφτική, η Γκαμπριέλα ήταν σε κατάσταση σοκ επί τρεις ημέρες, τα όσα μπορεί να θυμόταν απ' αυτές ήταν υποκειμενικά και αναξιόπιστα αλλά δεν είχε κάτι καλύτερο για να αποφασίσει. Τότε το είδε, το βλέμμα του Μακ Γκρέγκορ, παγερό όσο κοιτούσε το ακροατήριο ή τον εισαγγελέα, έγινε για μια στιγμή βλέμμα συμπόνοιας καθώς σταματούσε στην κοπέλα που κοίταζε τα χέρια της όπως ακουμπούσε στο τραπέζι. -Εντάξει με' μενα, είπε ο Μπόνακορ έχοντας πάρει την απόφασή του. -Η υπεράσπιση, είπε ο δικαστής. -Δεν θα υποβάλλω ερωτήσεις, είπε η Ιόλη, εντάξει με την υπεράσπιση. -Κύριε Μακ Γκρέγκορ μπορείτε να περάσετε στις θέσεις των ενόρκων. Ο Μάικ το έκανε και κάθισε στην πρώτη σειρά των θέσεων. Ο πρώτος ένορκος για τη δίκη της Γκαμπριέλα Ράνσομ είχε εκλεγεί.

Ο δεύτερος υποψήφιος ένορκος ήταν ένας άνδρας που ονομαζόταν Στάνισλας Λιοβ γόνος μεταναστών από την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση. Ήταν ένας μεγαλόσωμος τύπος με δυνατά μπράτσα και ξυρισμένο κεφάλι. Κάθισε βαρειά στη θέση του μάρτυρα και ορκίστηκε με δυνατή φωνή. Η Ιόλη σηκώθηκε όρθια και έκανε την πρώτη της ερώτηση: -Είσαστε παντρεμένος; -Δεν βλέπω τι σχέση έχει αυτό, είπε ο Λιοβ. -Απαντάτε στις ερωτήσεις χωρίς περιττά σχόλια, είπε ο δικαστής αυστηρά και ο Λιοβ είπε βαρύθυμα: -Είμαι χωρισμένος. -Μπορείτε να μας πείτε την αιτία του διαζυγίου; -Είχαμε μια διαφωνία.

44


-Σοβαρή διαφωνία φαντάζομαι, είπε η Ιόλη κοιτώντας το χαρτί που κρατούσε, αφού χτυπήσατε τη σύζυγό σας τόσο ώστε να μείνει ένα εξάμηνο στο νοσοκομείο. Ο Λιοβ δεν είπε τίποτα, απ' όσο είχε μάθει η Ιόλη είχε διαφωνήσει με τη σύζυγό του για κάτι ασήμαντο αλλά εξοργισμένος της επιτέθηκε και την ξυλοκόπησε σπάζοντας της και τρία πλευρά. Φυσικά μόλις βγήκε από το νοσοκομείο εκείνη έκανε μήνυση για επίθεση και πρόκληση σωματικών βλαβών και ζήτησε διαζύγιο. Ένας τέτοιος άνθρωπος σίγουρα θα έβλεπε την Γκαμπριέλα αρνητικά. -Ζητώ την εξαίρεση του υποψηφίου, είπε η Ιόλη. Ο Λιοβ κατέβηκε από τη θέση του μάρτυρα και προχώρησε προς την έξοδο ενώ ο επόμενος υποψήφιος έπαιρνε τη θέση του για να εξεταστεί από τον Μπόνακορ. Ήταν ένας ηλικιωμένος άνδρας με λευκά μαλλιά και ανοιχτά γαλανά μάτια. Παρά την ηλικία του ήταν ευθυτενής και προχώρησε με σταθερό βήμα προς τη θέση του μάρτυρα. Το κουστούμι του ήταν καθαρό και περιποιημένο αν και φανερά παλιό. Ονομαζόταν Μάθιου Βίνεκερ. Αφού ορκίστηκε ο εισαγγελέας σηκώθηκε όρθιος και ρώτησε: -Πόσων ετών είστε κύριε Βίνεκερ; -Έκλεισα τα εβδομήντα δύο το Γενάρη. -Γνωρίζετε πως όποιος έχει συμπληρώσει το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας του μπορεί να απαλλαγεί από τα καθήκοντα του ενόρκου; -Το ξέρω, είπε ο Βίνεκερ, αλλά δεν το επιθυμώ. Δόξα τω Θεώ είμαι καλά στην υγεία μου και απολύτως ικανός να ασκήσω τα καθήκοντά μου. -Γνωρίζετε πως οι ένορκοι θα μείνουν σε απομόνωση ως το τέλος της δίκης; -Ναι. -Ποιο είναι το μορφωτικό σας επίπεδο;

45


Παρ' ότι προσβλητική μια τέτοια ερώτηση επιτρέπεται στο συγκεκριμένο στάδιο της δίκης μιας και η νομολογία δέχεται πως απαιτείται τουλάχιστον η στοιχειώδης εκπαίδευση για να μπορεί κάποιος να ασκεί καθήκοντα ενόρκου. -Έχω τελειώσει κολλέγιο, απάντησε ο Βίνεκερ. -Και εργάζεστε; -Είμαι συνταξιούχος, εργαζόμουν ως βιβλιοπώλης, είχα δικό μου βιβλιοπωλείο στη λεωφορο 421. Ο Μπόνακορ αποφάσισε να αφήσει τον Βίνεκερ στο σώμα των ενόρκων, στην ηλικία του θα ήταν μάλλον συντηρητικών απόψεων. Θα τον απέρριπτε λογικά η υπεράσπιση. -Εντάξει με την πολιτεία, είπε. Απόδείχθηκε πως ο υπολογισμός του ήταν λανθασμένος. Η Ιόλη δεν απέρριψε τον Βίνεκερ έχοντας καταλάβει πως εκείνος το ήθελε και υπολογίζοντας τόσο στο γεγονός πως ο γηραιός ένορκος θα είχε κάθε λόγο να είναι αρνητικά διακείμενος προς τον εισαγγελέα και ότι θα τον εκνεύριζε με αυτήν την κίνησή της. Δεν είχε άδικο, η αποδοχή του Βίνεκερ εκ μέρους της ολοφάνερα νευρίασε τον Μπόνακορ και η Ιόλη το εκμεταλλεύτηκε. Ο επόμενος υποψήφιος για το σώμα των ενόρκων ήταν η πρώτη γυναίκα στον κατάλογο. Ονομαζόταν Λίζα Σαντς και ήταν τραγουδίστρια σε ένα γυναικείο συγκρότημα. Προχώρησε στο διάδρομο γνωρίζοντας ότι τραβούσε τα βλέμματα με το μπλουζάκι που φορούσε και άφηνε τη μισή κοιλιά της ακάλυπτη και με το στενό και επιμελώς σκισμένο τζιν παντελόνι της. Η Ιόλη τη δέχθηκε στους ενόρκους, η Λίζα Σαντς ήταν μόλις είκοσι ενός και σίγουρα θα έβλεπε με συμπάθεια την υπόθεση της Γκαμπριέλα. Ο ακόμα εκνευρισμένος Μπόνακορ τη δέχθηκε κάτι που τον έκανε ακόμα πιο κακόκεφο όταν συνειδητοποίσε το λάθος του.

Η Γκαμπριέλα λίγα πράγματα αντιλαμβανόταν από όλα αυτά μιας και κρατούσε το βλέμμα της χαμηλωμένο και δεν τολμούσε να κοιτάξει κανέναν και 46


τίποτα νιώθοντας τρόμο στη σκέψη να αντικρίσει τους ανθρώπους που θα έκριναν τη μοίρα της. Μετά από τον Μακ Γκρέγκορ δεν είχε τολμήσει να κοιτάξει κάποιον άλλο παρ' ότι η φωνή του Βίνεκερ την είχε κάνει να πιστέψει πως ήταν ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να καταλάβει τη θέση της αν του εξηγούσε τι συνέβη εκείνο το βράδυ.

Μετά τη Λίζα Σαντς επελέγησαν δυο ακόμη ένορκοι, η Ντέμπορα Γουντς και η Τζοάννα Γκράχαμ. Η πρώτη ήταν μια ξερακιανή πρώην δασκάλα που κοίταξε με απέχθεια την τραγουδίστρια και κάθησε μακριά της, εκείνη είχε καθίσει δίπλα στον Μακ Γκρέγκορ, που δεν είχε ασχοληθεί μαζί της και παρακολουθούσε την επιλογή των υπολοίπων ενόρκων προσεκτικά. Η δεύτερη ήταν μια σαραντάρα με δυο παιδιά στέλεχος μιας πολυεθνικής κατασκευαστικής εταιρίας. Οι επόμενοι τρεις υποψήφιοι απορρίφθηκαν από την Ιόλη και ένας τέταρτος από τον Μπόνακορ πριν επιλεχθεί ο πέμπτος ένορκος και ο δικαστής διακόψει για μεσημέρι τη δίκη. Η ώρα ήταν 13:15 και θα συνέχιζαν σε μια ώρα.

Οι

πέντε

επιλεγμένοι

ένορκοι

πέρασαν

στην

αίθουσα

που

θα

χρησιμοποιούταν και για τις συνεδριάσεις του σώματος. Από τη στιγμή που συγκαταλέγονταν στους ενόρκους θα έπρεπε να παραμείνουν απομονωμένοι. Ο δικαστικός κλητήρας που είχε αναλάβει την φροντίδα τους θα φρόντιζε να γευματίσουν και θα μετέφερε τυχόν παραγγελίες τους σε δικούς τους ανθρώπους για τα πράγματα που θα χρειάζονταν για την παραμονή τους στο ξενοδοχείο Κόλονυ. -Κύριε λοχαγέ θέλετε κάτι για να γευματίσετε; -Όχι ευχαριστώ, είπε ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ. -Κάποιο μήνυμα;

47


-Ναι, θέλω να πείτε στον λοχία Βάλιν, να σας δώσει την τσάντα μου. Δεν θα δυσκολευτείτε να τον βρείτε, φοράει στολή σαν τη δική μου με μόνη διαφορά τα διακριτικά στο μανίκι. Δεν θα υπάρχουν άλλοι ένστολοι στο ακροατήριο. -Εντάξει κύριε λοχαγέ, είπε ο δικαστικός κλητήρας και έφυγε. Ο Μάικ πήγε κοντά στο παράθυρο και κοίταξε έξω, είχε θέα στην είσοδο του δικαστικού μεγάρου και τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές που συνέχιζαν να ανταλλάσσουν λεκτικά πυρά με τους αστυνομικούς να προσπαθούν να αποτρέψουν μια κανονική σύγκρουση. Η Λίζα Σαντς ήρθε δίπλα του. -Φοβάμαι πως θα αγριέψουν τα πράγματα, είπε η τραγουδίστρια. -Ως που να ολοκληρωθεί η δίκη θα έχουμε τέτοια, είπε ο Ρέηντζερ βλοσυρός, βλέπεις η δίκη αυτή έχει ταράξει πολύ την κοινή γνώμη. Ας ελπίσουμε πως δεν θα ξεπεράσουν την τωρινή τους ένταση. -Είναι αθώα; είπε η Λίζα. Τι λες εσύ; -Δεν ξέρω, είπε ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ, δεν έχω στοιχεία για να το πω αυτό. Αλλά είμαι σίγουρος πως κάτι δεν είναι όπως δείχνει. Χαμογέλασε και πρόσθεσε. -Ξέρεις υποτίθεται πως δεν πρέπει να συζητήσουμε για την υπόθεση ως το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας. -Δεν νομίζω πως υπάρχουν και πολλά για να σκεφτούμε, είπε η Ντέμπορα Γουντς, είναι πολύ απλό το θέμα. Κυκλοφορούσε με μια φούστα που δεν έκρυβε τίποτα και τον άναψε, όταν εκείνος πήγε να επωφεληθεί και εκείνη δεν του δόθηκε απλά την ανάγκασε να κάνει έρωτα μαζί του. -Απλά την ανάγκασε; είπε εξοργισμένη η Λίζα. Δηλαδή είναι εντάξει με' σένα να την αναγκάσει να κάνει έρωτα μαζί του; -Άκου να σου πω νεαρή μου, είπε η Ντέμπορα. Μια γυναίκα που προκαλεί έναν άνδρα πρέπει να είναι έτοιμη να υποστεί και τις συνέπειες. Ο άνδρας είναι απλά άνδρας και αυτό είναι που θέλει να πάρει από μια γυναίκα.

48


-Τι λες μωρή... η Λίζα έκανε να κινηθεί προς την Ντέμπορα αλλά ο Μακ Γκρέγκορ την άρπαξε από το μπράτσο. -Κυρίες μου, επενέβηκε ο Βίνεκερ. Σας παρακαλώ, θα μείνουμε μερικές μέρες όλοι μαζί ας μην δυσκολεύουμε την κατάσταση. Ας μείνουμε σε πολιτισμένο επίπεδο και ας μην προδικάζουμε τίποτα πριν ακούσουμε τις καταθέσεις και δούμε τα αποδεικτικά στοιχεία. Η παρέμβασή του έφερε την ηρεμία και ο Μακ Γκρέγκορ άφησε το χέρι της Λίζας. Η τραγουδίστρια δεν έφυγε από το πλευρό του. -Πιστεύω στην αθωότητά της, είπε απαλά. Κανένας δεν είχε το δικαίωμα να βιάσει μια γυναίκα για την απόλαυσή του. Δεν πιστεύω ότι του έστησε παγίδα. Ούτε - έριξε μια φαρμακερή ματιά προς την μεριά της Ντέμπορα - ότι ήταν μια πρόκληση που ξέφυγε από τα όρια.

Η συνέχεια της δίκης έγινε με την επιλογή και των υπολοίπων μελών του σώματος των ενόρκων. Η τελική σύσταση του σώματος ήταν επτά άνδρες και πέντε γυναίκες. Το σώμα που είχε προκύψει ήταν πιο πολύ της αρεσκείας του Μπόνακορ αλλά ο εισαγγελέας δεν ήταν πολύ ευχαριστημένος, είχε την αίσθηση πως δεν είχε χειριστεί την επιλογή με τον καλύτερο τρόπο αν και δεν αμφέβαλε πως θα κέρδιζε τη δίκη. Η Ιόλη ένιωθε απογοητευμένη αλλά δεν το έδειξε για να μην φοβίσει την Γκαμπριέλα. Η πρώτη μέρα της δίκης είχε κουράσει την κοπέλα που ένιωθε τελείως αποκαμωμένη. Καθώς ο Στήβεν Άιρτον άφηνε την αίθουσα έχοντας διακόψει τη συνεδρίαση για το επόμενο πρωί η Γκαμπριέλα έγερνε εξαντλημένη το κεφάλι της στα διπλωμένα μπράτσα της. Η αίθουσα άρχισε να αδειάζει αφήνοντας μόνους τους αντίδικους και τους δώδεκα ενόρκους που περίμεναν να πάρουν τα πράγματά τους. Ο Μακ Γκρέγκορ είχε από πριν προνοήσει και ο Βαλίν δεν είχε παρά να φέρει από το τζιπ το σακίδιο. Το ίδιο καλά προετοιμασμένος αποδείχθηκε ο Βίνεκερ. -Θα πρέπει να ελέγξω τα πράγματά σας, είπε ο δικαστικός και ο Μακ Γκρέγκορ άνοιξε το σακίδιο αποκαλύπτοντας μια ακόμα στολή, εσώρουχα και 49


ένα βιβλίο. Ο έλεγχος δεν τον ανησυχούσε, το όπλο του ήταν στη μέση του και τα υπόλοιπα απαγορευμένα αντικείμενα στο διπλό πάτο του σακιδίου. Στάθηκε σε ένα σημείο που να βλέπει το περιεχόμενο των αποσκευών των υπολοίπων. Δεν βρέθηκε τίποτα αν και κατασχέθηκε ένα πορνοπεριοδικό που είχε στην κατοχή του ο Κρίστιαν Ζάιτς, ένας δικηγόρος που ήταν ο έκτος ένορκος που είχε επιλεγεί. Ο Μάικ είδε τον δικαστικό κλητήρα να κοκκινίζει καθώς άνοιγε την τσάντα της Λίζας και έβλεπε τα σέξι εσώρουχά της, η τραγουδίστρια πρόσεξε το βλέμμα του Μάικ και του χαμογέλασε με νόημα. -Ωραία, είπε ο δικαστικός, είμαστε έτοιμοι, πάμε. Οι δώδεκα ένορκοι τον ακολούθησαν έξω στο δρόμο όπου ένα τεράστιο πλήθος κραύγαζε κατά της Γκαμπριέλα με μένος διψασμένου για αίμα όχλου σε Ρωμαϊκή αρένα.

Ένα λεωφορείο θα μετέφερε τους δώδεκα ενόρκους στο ξενοδοχείο Κόλονυ στου οποίου τον τελευταίο όροφο θα έμεναν. Ο δικαστικός κλητήρας και οι ένορκοι πέρασαν το μπλόκο των αστυνομικών και προχώρησαν προς το λεωφορείο που περίμενε. Οι δυο πλευρές που είχαν συγκεντρωθεί και κραύγαζαν συνθήματα πολλαπλασίασαν τις προσπάθειές τους βλέποντας το σώμα που θα έκρινε την υπόθεση. Οι εχθρικά διακείμενοι προς την Γκαμπριέλα ήταν πολύ πιο επιθετικοί. Είχαν φτάσει σχεδόν στο λεωφορείο όταν ξέσπασε το κακό. Ο Μακ Γκρέγκορ βάδιζε τελευταίος στη σειρά των ενόρκων και δεν φαινόταν να δίνει σημασία στο πλήθος που ωρυόταν αλλά ήταν χαμένος σε σκέψεις. Ένας μεγαλόσωμος άνδρας από τους Φρουρούς της Οικογένειας άρπαξε τον Ρέηντζερ από το αριστερό χέρι και φώναξε άγρια: -Εσύ είπες πως θα την καταδικάσεις σε θάνατο την άθλια πόρνη μόνο αν είναι ένοχη; Είναι ένοχη! Ντροπή σου να την υποστηρίξεις! Ντροπιάζεις τη στολή που φοράς! Άλλη προσβολή ίσως να την είχε αγνοήσει ο Μακ Γκρέγκορ, αλλά όχι αυτή. Μαζί με τον πόνο από το τραυματισμένο χέρι που τον είχε αρπάξει ο 50


άντρας ο Ρέηντζερ είχε κάθε λόγο να αντιδράσει πολύ βίαια. Τράβηξε το χέρι του και χτύπησε τον άνδρα με τα δυο δάκτυλα σε καίριο σημείο που του έκοψε την ανάσα και καθώς εκείνος ξέπνοος διπλωνόταν στα δυο τίναξε το γόνατό του προς τα πάνω. Τον πέτυχε καίρια τσακίζοντας του τη μύτη. Καθώς τον σώριαζε στο δρόμο στράφηκε στους συντρόφους του. -Υπάρχει κι' άλλος που να θεωρεί πως ντροπιάζω τη στολή που φοράω; είπε με φωνή που δεν διέφερε σε τόνο απ' ό,τι μέσα στο δικαστήριο αλλά τόσο απειλητική που οι σύντροφοι του πεσμένου άντρα πισωπάτησαν. Ο Μάικ ανέβηκε στο λεωφορείο και κάθισε σε μια θέση. Κοίταξε τους ταραξίες που σήκωναν το σύντροφό τους και συγκράτησε την επιθυμία του να χαμογελάσει, από μιας απόψεως αυτό το περιστατικό τον βόλευε. Η Λίζα ήρθε και κάθισε δίπλα του, ήταν χλομή και ανήσυχη. -Έχουν αγριέψει τα πράγματα, είπε κοιτώντας το μαινόμενο πλήθος. -Σε κάνει να ξανασκέφτεσαι τις επιλογές σου, ε; είπε ήσυχα ο Ρέηντζερ. -Όχι, είπε απότομα η κοπέλα, δεν είμαι από αυτές κύριε Μακ Γκρέγκορ. Μια λάμψη φάνηκε για μια στιγμή στα μάτια του Μάικ που μετά χαμογέλασε. Η Λίζα τον κοίταξε περίεργα. -Δεν φοβάσαι, έτσι; τον ρώτησε. -Όχι, απάντησε ήρεμα εκείνος. Δεν έχει μείνει τίποτα πια σ’ αυτόν τον κόσμο που να μπορεί να με κάνει να φοβηθώ. Αντίκρισα το θάνατο με πολλές μορφές και δεν διατηρώ καμία ψευδαίσθηση για το τι είναι ικανός να κάνει ο άνθρωπος. Τι μένει λοιπόν να φοβηθώ; -Κυνικός λοιπόν. -Απλά ρεαλιστής, είπε με ένα χαμόγελο που όμως δεν άγγιξε τα μάτια του ο Μακ Γκρέγκορ. Το λεωφορείο ξεκίνησε και καθώς περνούσε ανάμεσα στα πλήθη που φώναζαν η Λίζα είπε σιγανά:

51


-Εγώ φοβάμαι. Ξέρω ποιο είναι το σωστό αλλά φοβάμαι τις συνέπειες που θα έχει να το πράξω. -Για όλους έρχεται η ώρα της επιλογής, είπε ο Μακ Γκρέγκορ.

Η Γκαμπριέλα επέστρεψε στη φυλακή νιώθοντας αποκαμωμένη σαν να είχε περπατήσει μια εξουθενωτικά μεγάλη απόσταση. Δεν είχε χρειαστεί να πει τίποτα στο

δικαστήριο, να κάνει το ο,τιδήποτε, αλλά και πάλι ένιωθε

αποστραγγισμένη και από την τελευταία ικμάδα δύναμης. Αναλογιζόταν με τρόμο την στιγμή που θα έπρεπε να καταθέσει, να αντιμετωπίσει τον εισαγγελέα που δεν έδειχνε κανέναν οίκτο και να ανοίξει την ψυχή της μπροστά στα αδηφάγα όρνια των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στη διαδρομή ως τη φυλακή η κοπέλα βρισκόταν σε μια κατάσταση ληθαργική, χαμένη στις σκέψεις της και αναλογιζόμενη το ζοφερό σκοτάδι που κάλυπτε το μέλλον της. Σχεδόν δεν κατάλαβε πότε φτάσανε στην φυλακή και την οδήγησαν στην τραπεζαρία όπου δειπνούσαν οι κρατούμενες. Η Γκαμπριέλα δεν είχε βρεθεί ποτέ στο χώρο αυτό, τις δυο προηγούμενες μέρες είχε γευματίσει με την Ιόλη στο δωμάτιο που τους είχε διατεθεί για να συναντηθούν και το πρώτο της βράδυ εδώ δεν είχε καμιά διάθεση για φαγητό. Ντυμένη και πάλι με τη στολή της φυλακής η Γκαμπριέλα πέρασε την είσοδο της τραπεζαρίας και προς μεγάλη της ανακούφιση σχεδόν κανένας δεν έδειξε να της δίνει σημασία. Η Γκαμπριέλα προχώρησε στον πάγκο όπου οι κρατούμενοι έπαιρναν το φαγητό τους από τους βαριεστημένους μάγειρες και μετά κάθονταν ανά οκτώ στα μεγάλα τραπέζια από μελαμίνη. Πήρε το δίσκο με το φαγητό και πήγε στο πιο κοντινό τραπέζι. Κάθισε και άρχισε να τρώει χωρίς να προσέχει ούτε το φαγητό αλλά ούτε και ποιος άλλος ήταν καθισμένος στο τραπέζι. Αιφνιδιάσθηκε έτσι απόλυτα όταν δέχθηκε ένα δυνατό σπρώξιμο στο στήθος και τινάχτηκε πίσω από τον πάγκο όπου καθόταν, βρέθηκε με την πλάτη στο πάτωμα και μια γυναίκα καθισμένη στην κοιλιά της που την χτυπούσε ουρλιάζοντας: -Πως τολμάς να καθίσεις στο ίδιο τραπέζι με’ μένα; 52


Αιφνιδιασμένη όπως ήταν η Γκαμπριέλα δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο παρά να σηκώσει τα χέρια της για να προστατέψει το πρόσωπό της από τα χτυπήματα που της κατάφερνε η άλλη γυναίκα ενώ την περιέλουζε με έναν πραγματικό οχετό από βρισιές πολλές από τις οποίες η Γκαμπριέλα θα κοκκίνιζε και να σκεφτεί. Κρατούμενες είχαν μαζευτεί γύρω τους και γελούσαν χωρίς να κάνουν τίποτα για να σταματήσουν την γυναίκα αυτή. -Κόφτο Νέηλαντ! Κόφτο γιατί θα σου σπάσω το λαιμό και θα το απολαύσω κιόλας, είπε δυνατά μια ψυχρή φωνή. Νεκρική σιγή επικράτησε στην τραπεζαρία, οι δεσμοφύλακες που δεν είχαν κάνει τίποτα για να επέμβουν παρέμειναν και πάλι στη θέση τους αλλά οι κρατούμενες έσπευσαν να απομακρυνθούν από το σύμπλεγμα των δυο γυναικών καθώς

η

Αλεξάνδρα

Νιέβανς

πλησίαζε.

Η

Νέηλαντ

σηκώθηκε

και

απομακρύνθηκε βιαστικά καθώς η Νιέβανς βοηθούσε την Γκαμπριέλα να σηκωθεί από το δάπεδο. -Θα το πω μια φορά, είπε η Νιέβανς και όποια με αναγκάσει να το επαναλάβω θα το μετανιώσει. Όποια κάνει στην Ράνσομ ο,τιδήποτε θα το πληρώσει. Η σιγή ήταν απόλυτη, η φήμη της πνευματικής αστάθειας της Νιέβανς ήταν τόσο διαδεδομένη ώστε ακόμα και εκείνες από τις κρατούμενες με τις βαρύτερες ποινές την φοβούνταν πραγματικά. -Και ξέρετε πως ό,τι λέω το εννοώ, πρόσθεσε. -Εντάξει! Αρκετά! Όλες στα κελιά σας! Τώρα! Η Γκαμπριέλα και η Νιέβανς πήγαν στο δικό τους. -Ευχαριστώ, είπε η κοπέλα και με αυτήν την απλή λέξη έκφρασε αυτό που ένιωθε.

Το ξενοδοχείο Κόλονυ είχε ξαναχρησιμοποιηθεί για τη φιλοξενία σώματος ενόρκων κάτι που συνέβαινε γιατί ήταν το πιο κοντινό στο δικαστικό μέγαρο αλλά και γιατί ήταν διαμορφωμένο κατάλληλα για το σκοπό αυτό. Ο ένατος και 53


τελευταίος όροφος διέθετε δώδεκα υπνοδωμάτια, μια μεγάλη σάλα που εξυπηρετούσε ως σαλόνι και τραπεζαρία και ένα χωλ στο οποίο κατέληγε η σκάλα αλλά και ο ανεκλκυστήρας και από το οποίο γινόταν η πρόσβαση στον υπόλοιπο όροφο. Δυο ασυνομικοί εγκαταστάθηκαν στο χωλ ενώ οι δώδεκα ένορκοι εγκαθίσταντο στα δωμάτιά τους. Ο Μακ Γκρέγκορ ακούμπησε το σακίδιό του πάνω στο κρεβάτι του και άρχισε να το αδειάζει. Όταν το άδειασε τράβηξε τον πάτο του σακιδίου αποκαλύπτοντας την κρυψώνα όπου βρισκόταν ένα κινητό τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας, ο Ρέηντζερ το έβαλε στην τσέπη. Ύστερα τακτοποίησε τα πράγματά του. Άφησε το δωμάτιο για να πάει για δείπνο. Οι υπόλοιποι ένορκοι βρίσκονταν ήδη στο σαλόνι συζητώντας για να γνωριστούν μεταξύ τους μιας και θα περνούσαν μαζί κάποιες μέρες. Ο Μακ Γκρέγκορ κάθισε μαζί τους αλλά ελάχιστες φορές πήρε το λόγο, τους άφησε να συζητάνε αποκαλύπτοντάς του το χαρακτήρα τους.

Οι υποστηρικτές και των δυο πλευρών συγκεντρώθηκαν από νωρίς έξω από το δικαστικό μέγαρο φωνάζοντας συνθήματα και αγριοκοιτάζοντας τους αντιπάλους τους κάτω από τα όλο και πιο ανήσυχα βλέμματα των αστυνομικών που αντιλαμβάνονταν πως αρκούσε μια σπίθα για να φέρει την καταστροφή. Ένα αντικείμενο που θα εκτοξευόταν από τη μια παράταξη στην άλλη, ένα σχόλιο ή ένα βλέμμα που κάποιος θα έπαιρνε προσωπικά και θα ξεσπούσε μια άγρια σύγκρουση. Η άφιξη του δικαστή Άιρτον δεν έφερε καμία αλλαγή και έγινε απρόσκοπτα. Κανένας δεν διανοήθηκε να τον ενοχλήσει ή να τον εμποδίσει. Αυτό δεν οφειλόταν μόνο στο γεγονός πως το όλο σύστημα απονομής δικαιοσύνης είχε την εμπιστοσύνη των πολιτών αλλά και στη φήμη του ίδιου του Στήβεν Άιρτον ως ανθρώπου που δεν μπορούσε κανείς να εκφοβίσει. Λεγόταν μάλιστα πως κάποιος που το είχε δοκιμάσει είχε δεχθεί ένα άκρως διδακτικό μάθημα στις γνώσεις του δικαστή πάνω στην αυτοάμυνα.

54


Οι φεμινιστικές οργανώσεις, αν και βρίσκονταν σε διαρκή ανταγωνισμό μεταξύ τους, είχαν καταφέρει να συμφωνήσουν στην επίδοση ενός κοινού ψηφίσματος στο δικαστή υποδεικνύοντας τα ελαφρυντικά της Γκαμπριέλα για τη διάπραξη του εγκλήματος που τη βάραινε. Ο Άιρτον το είχε παραλάβει σχολιάζοντας πως ήξερε τη νομοθεσία και τη νομολογία και πως ακόμα τίποτα δεν είχε γίνει αφού σήμερα θα ξεκινούσε ουσιαστικά η ακροαματική διαδικασία. Η άφιξη όμως των ενόρκων δεν ήταν το ίδιο απρόσκοπτη. Οι φωνές και τα συνθήματα έφτασαν σε ένα εκκωφαντικό κρεσέντο. Οι υποστηρικτές και των δυο πλευρών φώναζαν όσο περισσότερο μπορούσαν και ανέμιζαν πανό και πλακάτ με τα συνθήματα και τις θέσεις τους. Καθώς οι ένορκοι κατέβαιναν από το λεωφορείο τους καλούσαν με τα ονόματά τους, που είχαν διαρρεύσει από τους δημοσιογράφους, να κάνουν το σωστό. Οι φωνές, ειδικά από τους εχθρικά διατεθειμένους προς την Γκαμπριέλα, κόπασαν τη στιγμή που αποβιβάστηκε ο Μακ Γκρέγκορ. Το μάθημα που είχε δώσει το προηγούμενο απόγευμα στον άνδρα που τον είχε προσβάλλει ήταν ακόμα νωπό στη μνήμη όλων. Οι ένορκοι έφτασαν στην είσοδο του δικαστικού μεγάρου και πέρασαν στο εσωτερικό του. Ένας αστυνομικός που έβγαινε βιαστικός έπεσε πάνω στον Ρέηντζερ, είπε ένα γρήγορο συγνώμη και βγήκε. Οι ένορκοι πέρασαν στην αίθουσα των συνεδριάσεων και περίμεναν την άφιξη των αντιδίκων. Πρώτος έφτασε ο Μπόνακορ που πάρκαρε επίτηδες έξω από τον προστατευτικό κλοιό των αστυνομικών και προχώρησε πεζός προς το δικαστήριο προσφέροντας στις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές των δημοσιογράφων την εικόνα που ήθελαν, ο άψογος νομικός που δεν χρειάζεται προστασία γιατί έχει την αγάπη του κόσμου κάνοντας το καθήκον του στο ακέραιο. Τα αδηφάγα μέσα μαζικής ενημέρωσης ρούφηξαν άπληστα την εικόνα, ο εισαγγελέας ήταν πάντα καλός συνεταίρος. Τους έδινε απλόχερα αυτό που ήθελαν σε αντάλλαγμα για την υποστήριξή τους. Προχώρησε

απολαμβάνοντας τις

επευφημίες

των

επικριτών

της

Γκαμπριέλα και με το μυαλό του στο πόσο χρήσιμη θα του φαινόταν η δημοτικότητα αυτή πολύ σύντομα. Δεν είχε λόγο να ανησυχεί για τη δίκη. Όλα τα στοιχεία συνηγορούσαν στη δική του άποψη. Το ήξεραν και οι φεμινιστικές οργανώσεις που του είχαν απευθύνει ένα υπόμνημα για την υπεράσπιση της 55


Γκαμπριέλα και τις οποίες μακριά από τους δημοσιογράφους είχε αποκαλέσει «ένα μάτσο λεσβίες» απορρίπτοντας το. Ναι θα νικούσε σ' αυτήν την δίκη και θα ζητούσε τη θανατική ποινή για την Γκαμπριέλα Ράνσομ. Ακούγοντας τις φωνές πίσω του να δυναμώνουν ο εισαγγελέας στράφηκε να δει έχοντας καταλάβει πως έφτανε το περιπολικό που μετέφερε την κατηγορούμενη. Είχε δώσει εντολές να σταματάει το περιπολικό έξω από τον αστυνομικό κλοιό ώστε να υφίσταται η Γκαμπριέλα την ταπείνωση να περνάει μέσα από το εξαγριωμένο πλήθος που την αποδοκίμαζε. Με ευχαρίστηση την είδε να σκύβει το κεφάλι κάτω από τις ύβρεις του όχλου που έπνιγαν τα όποια ενθαρρυντικά λόγια της φώναζαν οι υπερασπιστές της. Πήγε στην αίθουσα που θα διεξαγόταν η δίκη χωρίς να κρύβει το χαμόγελό του.

-Γίνεται χαμός εκεί έξω, είπε η Λίζα. Δεν της αξίζει της κακομοίρας αυτό. Ακόμα και αν είναι ένοχη δεν χρειάζεται αυτήν την διαπόμπευση. Στεκόταν δίπλα στο παράθυρο και κοιτούσε έξω. Δεν απευθυνόταν σε κάποιον συγκεκριμένα και ήταν η Ντέμπορα Γουντς που απάντησε. -Σιγά μην την λυπηθούμε κιόλας την βρώμα, όπως έστρωσε θα κοιμηθεί. Η Λίζα κοίταξε την μεγαλύτερή της γυναίκα με μάτια στενεμένα από την οργή. Έκανε να κινηθεί προς το μέρος της αλλά το βλέμμα της έπεσε στον Μακ Γκρέγκορ που έκανε μια ανεπαίσθητη αρνητική κίνηση με το κεφάλι του. Οργισμένη σκέφθηκε να τον αγνοήσει αλλά η σκέψη πως εκείνος ήταν ο μόνος που φαινόταν να μη θεωρεί την Γκαμπριέλα de facto ένοχη τη συγκράτησε. Κοίταξε και πάλι έξω. Η Γκαμπριέλα είχε πλέον μπει στο δικαστικό μέγαρο και τα πλήθη είχαν κάπως ησυχάσει. -Παρακαλώ περάστε στην αίθουσα, είπε ο δικαστικός κλητήρας. Καθώς όλοι πήγαιναν προς την πόρτα ο Μάικ πρόφτασε την Λίζα.

56


-Μην αντιδράς, της ψιθύρισε βιαστικά. Μη δώσεις αφορμή να σε εξαιρέσουν από τους ενόρκους, αν πιστεύεις τόσο στην αθωότητά της είσαι η μόνη της ελπίδα εδώ μέσα. Η Λίζα τον κοίταξε αλλά δεν πρόλαβε να ρωτήσει τίποτα καθώς πέρασαν στην κατάμεστη αίθουσα του δικαστηρίου.

Η Γκαμπριέλα τελείωσε με το κούμπωμα του πουκαμίσου της και κοίταξε την Ιόλη που της χαμογέλασε ενθαρρυντικά. -Δεν έχει νόημα, είπε η κοπέλα. Ακούς τι γίνεται εκεί έξω; Ακόμα και αν αθωωθώ δεν θα είμαι ποτέ ξανά αποδεκτή. Πουθενά. Η Ιόλη πλησίασε και την αγκάλιασε. -Αυτό ακριβώς θέλουν, να χάσεις το θάρρος σου. Μην τους κάνεις το χατήρι. Κράτα ψηλά το κεφάλι, δεν πρέπει να ντρέπεσαι επειδή υπερασπίστηκες τον εαυτό σου. Έλα πάμε. Πήραν τη θέση τους στην αίθουσα και σχεδόν αμέσως μπήκε ο δικαστής. «Αρχίζουμε,» σκέφθηκε η Ιόλη και δεν ήταν η μόνη.

Ο Στήβεν Άιρτον στράφηκε και κοίταξε τους δώδεκα ενόρκους. Ο Μπόνακορ, που ήταν έτοιμος να σηκωθεί και να ξεκινήσει τη δίκη με την εναρκτήρια αγόρευσή, του μόρφασε αλλά δεν είπε τίποτα. Δεν μπορούσε να πει εξάλλου, στην αίθουσα του δικαστηρίου ο δικαστής εκπροσωπεί τον νόμο και είναι απόλυτος κύριος στην αίθουσα. Άλλους δικαστές μπορούσε να τους χειραγωγήσει, ακόμα και να τους εκφοβίσει, όχι όμως αυτόν τον δικαστή. -Θα σας πω κάποια λόγια, είπε ο Άιρτον στο σώμα των ενόρκων, σχετικά με τη διαδικασία. Ο κύριος εισαγγελέας θα σας πει ποια είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής στη συγκεκριμένη υπόθεση. Δεν είναι απαραίτητα η πλήρης αλήθεια, ούτε η απόφαση που πρέπει να λάβετε. Είναι η θέση της πολιτικής αγωγής. Για την υποστήριξη της θέσης του ο κύριος εισαγγελέας θα 57


παρουσιάσει κάποιους μάρτυρες. Ακούστε τι έχουν να πουν με προσοχή αλλά μη βιαστείτε να προχωρήσετε σε λήψη μιας απόφασης ως το τέλος της διαδικασίας. Είσαστε ελεύθεροι να κρατήσετε σημειώσεις αν το επιθυμείτε και νομίζετε πως θα σας είναι χρήσιμο αλλά δεν είναι απαραίτητο, στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας θα σας παραδοθούν όλα τα τεκμήρια που θα παρουσιαστούν στη δίκη καθώς και αντίγραφα των καταθέσεων. Αν έχετε κάποια ερώτηση σχετικά με κάποια κατάθεση, μπορείτε να την υποβάλλετε σύμφωνα με το προηγούμενο δεδικασμένο της υποθέσεως Ροντρίγκες. Η κυρία συνήγορος θα παρουσιάσει τις θέσεις της υπεράσπισης και θα καλέσει τους δικούς της μάρτυρες όπου ισχύουν τα όσα ήδη είπα. Στο τέλος και οι δυο πλευρές θα κάνουν μια τελική αγόρευση και πλέον θα είναι η ώρα για την ετυμηγορία σας. Ο δικαστής έκανε μια μικρή παύση και ύστερα πρόσθεσε: -Θέλετε να ρωτήσετε κάτι τώρα; Κανένας από το σώμα των ενόρκων δεν κινήθηκε και ο δικαστής είπε: -Καλώς, σας εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο σας. Κύριε Μπόνακορ, μπορείτε να αρχίσετε. Ο Μπόνακορ σηκώθηκε και έστρωσε το σακάκι του. Με αργά βήματα πλησίασε τις θέσεις των ενόρκων και στάθηκε κοντά στην πρώτη σειρά των θέσεων. Είχε έρθει η ώρα να αρχίσει η δίκη.

Κεφάλαιο Τρίτο

58


-Κυρίες και κύριοι, ονομάζομαι Ζαν - Πιερ Μπόνακορ, ξεκίνησε με αυτοπεποίθηση ο εισαγγελέας, και είμαι δημόσιος κατήγορος σε αυτήν την υπόθεση της πολιτείας κατά της Γκαμπριέλα Ράνσομ. Η υπόθεση ονομάζεται η πολιτεία κατά της Γκαμπριέλα Ράνσομ γιατί το έγκλημα που διαπράχθηκε έγινε κατά κάποιου που δεν μπορεί πλέον να διεκδικήσει τίποτα. Ο Άντονι Βάλμοντ είναι νεκρός, δεν μπορεί να αξιώσει δικαιοσύνη και η πολιτεία αναλαμβάνει το έργο αυτό. Θα αποδείξουμε λοιπόν ενώπιόν σας ότι η Γκαμπριέλα Ράνσομ χρησιμοποιήσε τη σεξουαλική έλξη που ένιωσε ο Άντονι Βάλμοντ για να τον παρασύρει σε μια θανάσιμη παγίδα. Είναι μια νέα και όμορφη γυναίκα όπως μπορείτε να δείτε και ο Άντονι Βάλμοντ δελεάστηκε. Ήταν ένας παντρεμένος άνδρας και σίγουρα είναι μεμπτό αυτό αλλά δεν του άξιζε να πεθάνει με κομμένο το λαιμό σαν σφάγιο αρχαίας θυσίας. Θα αποδείξουμε, τι άνθρωπος ήταν ο νεκρός όπως και τι κρύβεται πίσω από το αγγελικό όνομα της Γκαμπριέλα Ράνσομ, τα κίνητρα και το φθόνο που την οδήγησε στο τρομερό της έγκλημα. Ευχαριστώ. Ο Μπόνακορ επέστρεψε στη θέση του. Ήταν σίγουρος πως είχε κάνει καλή εντύπωση στους ενόρκους και τους είχε προδιαθέσει ευνοΐκά απέναντι στην υπόθεσή του. Ο Μακ Γκρέγκορ είχε την ίδια άποψη. Ο εισαγγελέας και γενικά η κατηγορούσα αρχή έχει πλεονέκτημα, σε κάθε δίκη σχεδόν, εξαιτίας της ανθρώπινης προδιάθεσης που ευκολότερα πείθεται για την ενοχή κάποιου παρά για την αθωότητα. Ο Μπόνακορ είχε κάνει μια ήπια και μετριοπαθή παρουσίαση παρουσιάζοντας το πρόσωπο κοινωνικού λειτουργού που δεν έχει τίποτα το προσωπικό με κανέναν αλλά κάνει το καθήκον του. Ο Ρέηντζερ έβλεπε ότι είχε πετύχει κατά πολύ η προσέγγισή του. Από τους δώδεκα ενόρκους πέρα από τον ίδιο μόνο ο Βίνεκερ και η Λίζα δεν είχαν δει με καλό μάτι την πρώτη αγόρευση του δημόσιου κατήγορου. Ο ηλικιωμένος πρώην βιβλιοπώλης γιατί η γνώση της ανθρώπινης ψυχολογίας, που τόσα χρόνια συναναστροφής με κόσμο του είχαν χαρίσει, του επέτρεπε να δει την αλήθεια πίσω από την παράσταση και η νεαρή τραγουδίστρια γιατί ήταν πεπεισμένη πως η Γκαμπριέλα ήταν αθώα. Ψιθυριστά είχε αποκαλέσει τον εισαγγελέα με μια παγκοσμίως κοινή λέξη με τρία άλφα. Οι υπόλοιποι ωστόσο ένορκοι είχαν δεχθεί την αγόρευση του θετικά.

59


Η Ιόλη σηκώθηκε για να κάνει τη δική της εναρκτήρια αγόρευση. Στάθηκε όρθια μπροστά στο κάθισμά της, δεν ήθελε να πλησιάσει τους ενόρκους, ήθελε να διαφοροποιήσει την στάση της από τον Μπόνακορ όσο περισσότερο μπορούσε, ακόμα και τέτοιες λεπτομέρειες έπαιζαν το ρόλο τους στην εικόνα που σχημάτιζαν στο μυαλό τους οι ένορκοι. -Ονομάζομαι Ιόλη Χόφμαν, εί[ε με ήρεμη και συγκρατημένη φωνή. Είμαι η συνήγορος της Γκαμπριέλα Ράνσομ. Βρίσκομαι εδώ για να αποδείξω ένα και μόνο πράγμα, ότι η κοπέλα που κάθεται σ' αυτήν εδώ την θέση, εγκαταλελειμένη απ' όλους... -Ένσταση, κύριε πρόεδρε! φώναξε ο Μπόνακορ ενώ τιναζόταν όρθιος. Προσπαθεί να επηρεάσει συναισθηματικά τους ενόρκους. -Είναι γεγονός κύριε πρόεδρε, είπε η Ιόλη, έχω αναλάβει την υπεράσπισή της εθελοντικά, άνευ αμοιβής. Δεν είναι σε θέση να προσλάβει δικηγόρο. -Γεγονός άσχετο με τη δίκη! είπε ο Μπόνακορ. -Σχετικό, είπε με πάθος η Ιόλη αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά στην Γκαμπριέλα τη φλόγα που έκρυβε μέσα της και το ότι θα πάλευε με όλες της τις δυνάμεις σ' αυτήν την δίκη. -Μπορείτε να το αποδείξετε αυτό κυρία συνήγορε; ρώτησε ο Άιρτον ήσυχα. -Αν ο κύριος κατήγορος με αφήσει να ολοκληρώσω, είπε δηκτικά η Ιόλη. -Η ένσταση απορρίπτεται. -Θα αποδείξω λοιπόν, είπε η Ιόλη, ότι αυτή η ανυπεράσπιστη κοπέλα, δεν είχε ποτέ σκεφθεί να παγιδεύσει και να δολοφονήσει τον Άντονι Βάλμοντ, γιατί αυτό σημαίνει φόνος πρώτου βαθμού, πως υπήρξε προμελέτη. Πως υπήρχε πρόθεση και είχε προμελετηθεί το έγκλημα. Η Γκαμπριέλα Ράνσομ όμως δεν είχε προμελετήσει τίποτα. Επέστρεφε από τη δουλειά της και έπεσε θύμα ενός κτηνώδους βιαστού, αμύνθηκε με το μόνο τρόπο που της ήταν εύκαιρος. Ναι σκότωσε τον Άντονι Βάλμοντ αλλά ήταν αυτοάμυνα και όχι προμελετημένος φόνος και αυτό θα αποδείξουμε. Ευχαριστώ. 60


Η Ιόλη κάθισε και πάλι, τα λόγια της δεν είχαν περάσει χωρίς αντίκτυπο αλλά απείχαν από το να έχουν επηρεάσει τους ενόρκους το ίδιο με του Μπόνακορ που σηκωνόταν από τη θέση του για να καλέσει την πρώτη του μάρτυρα. Η καθεαυτό δίκη άρχιζε.

Η πρώτη μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής ήταν η Σάντρα Μιον, μέλος του προσωπικού της D n' D Commercial, του ομίλου που ανήκε στον Άντονι Βάλμοντ και του οποίου ήταν πρόεδρος ως την ημέρα του θανάτου του. Ήταν μια γυναίκα ασιατικής καταγωγής με κλασσικά σχιστά μάτια, έντονα ζυγωματικά και στιλπνά μαύρα μαλλιά που έφταναν ως τη μέση της. Ντυμένη με ένα συντηρητικό σιέλ ταγέρ και με ελάχιστο διακριτικό μακιγιάζ παρουσίαζε την εικόνα του στελέχους πολυεθνικής εταιρίας όπως το έχουν οι περισσότεροι στο μυαλό τους. Η Ιόλη ήξερε εκ πείρας πως η εμφάνιση και η συμπεριφορά της στην αίθουσα του δικαστηρίου είχαν προγραμματισθεί από τον Μπόνακορ με κάθε λεπτομέρεια. Η Μιον πήρε τη θέση της στη θέση του μάρτυρα και ορκίστηκε να πει την αλήθεια και μόνο αυτή. Ο Μπόνακορ σηκώθηκε όρθιος και πήγε και πάλι κοντά στις θέσεις των ενόρκων, ήθελε να βρίσκεται κοντά τους για να μπορεί να αντιλαμβάνεται τη διάθεσή τους, τον ενθουσιασμό ή την αποδοκιμασία τους, να κεντρίζει το ενδιαφέρον τους να μπορεί να αλλάζει την πορεία της κατάθεσης αν έβλεπε πως έχανε την προσοχή τους. -Η κυρία Μιον εργάζεται στην εταιρία του θύματος όπου εργάζεται και η κατηγορούμενη, είπε, και θα μας μιλήσει για την σχέση μεταξύ τους όπως και για τις κινήσεις και των δυο την ημέρα του εγκλήματος. Στράφηκε προς την μάρτυρα. -Ονομάζεστε; -Σάντρα Μιον. -Κυρία Μιον, μιλήστε μας για τη θέση σας στον όμιλο D n' D. -Είμαι επικεφαλής του οικονομικού τμήματος. 61


-Είναι μια σημαντική θέση; -Μάλιστα, είναι μια θέση που έχει πολλές ευθύνες και απαιτεί άμεση συνεργασία με τον πρόεδρο του ομίλου. -Συνεπώς είχατε στενή συνεργασία με το θύμα. -Μάλιστα. -Η κατηγορούμενη συνεργαζόταν επίσης με το θύμα; -Η κατηγορούμενη εργαζόταν στο τμήμα προωθήσεως πωλήσεων, η σχέση της με τον αείμνηστο Άντονι Βάνμοντ δεν είχε να κάνει με την ικανότητά της στη δουλειά αλλά με την προσωπική τους επαφή. -Θα μπορούσατε να μας διευκρινίσετε τι εννοείτε με αυτό; ρώτησε ο Μπόνακορ ενώ ψιθυριστά σχόλια ακούγονταν από το ακροατήριο. Ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο εισαγγελέας, η υπόνοια για την ηθική ακεραιότητα της Γκαμπριέλα. Πριν φτάσει στην κατηγορία για το φόνο ήθελε να την έχει περιγράψει ως μια αδίστακτη, χωρίς ηθικούς φραγμούς γυναίκα, να επηρεάσει τους ενόρκους προδιαθέτοντάς τους αρνητικά. -Η κατηγορούμενη είναι κόρη του κυρίου Ράνσομ, στενού φίλου του αείμνηστου. Είχε λοιπόν την εύνοιά του που εκείνη εκμεταλλευόταν ανάλογα. -Δηλαδή; Επαγγελματικά; Γρήγορη άνοδο στην ιεραρχία; -Φυσικά ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία της εταιρίας αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο όντας κόρη του κυρίου Ράνσομ. Αλλά το εκμεταλλευόταν και με άλλους τρόπους. Έκανε σχεδόν από την πρώτη στιγμή εμφανές ότι ήταν πρόθυμη να αναπτύξει πιο εγκάρδιες σχέσεις με τον αείμνηστο από τις σχέσεις που κανονικά υπάρχουν μέσα σε μια επιχείρηση. -Εννοώντας; -Εννοώντας σεξουαλικές σχέσεις, έδειξε αμέσως πως ήταν διαθέσιμη. Μουρμουρητά και πνιχτά γελάκια ακούστηκαν στο ακροατήριο. Ο Μπόνακορ ήξερε πως έπαιζε με την υπομονή του δικαστή. Ο Άιρτον σιχαινόταν τέτοια φαινόμενα και αντιδρούσε ανάλογα. 62


-Καταλαβαίνετε βέβαια κυρία Μιον, πως στην αίθουσα αυτή αναζητούμε την αλήθεια άρα απλές εικασίες και φήμες δεν μας ενδιαφέρουν. Υπάρχουν γεγονότα που στηρίζουν αυτήν την άποψη; Είσασταν αυτόπτης μάρτυρας σε ένα ή περισσότερα; Η μάρτυρας έδειξε να διστάζει. -Πόσο ελεύθερα μπορώ να μιλήσω; είπε τελικά μιλώντας χαμηλόφωνα. -Μπορείτε να επαναλάβετε; Η Μιον το έκανε. -Θέλουμε όλη την αλήθεια κυρία Μιον, είπε ο δικαστής, δεν πρέπει να αποκρύψετε τίποτα για να μην εκθέσετε κάποιον ή να σπιλώσετε την μνήμη του νεκρού. Πείτε μας όσα ξέρετε όσο άσεμνα ή πρόστυχα μπορεί να σας φαίνονται. -Η Γκαμπριέλα Ράνσομ εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο το γεγονός πως ο αείμνηστος είχε αδυναμία στις γυναίκες και επεδίωξε να γίνει ερωμένη του. Τον φλέρταρε από την πρώτη στιγμή ενώ εκείνος δεν το έκανε ίσως από σεβασμό στη φιλία με τον πατέρα της. Αλλά εκείνη επέμενε όλο και πιο προκλητικά ως που πέτυχε αυτό που ήθελε. -Πως γνωρίζετε ότι δεν ήταν απλό φλερτ; Στο κάτω κάτω της γραφής οι ώριμοι άνδρες πάντα είναι γοητευτικοί για τις νεαρές κοπέλες. -Γιατί είδα με τα μάτια μου την συνέχεια, είπε η Μιον και συνέχισε διστακτικά. Είδα την κατηγορούμενη να κάνει έρωτα με τον Άντονι Βάλμοντ. Εμ.... -Συνεχίστε παρακαλώ, είπε ήσυχα ο Μπόνακορ, καταλαβαίνουμε όλοι πόσο άβολα αισθάνεστε μιλώντας για τέτοια λεπτά ζητήματα δημοσίως αλλά έχουμε μια υπόθεση φόνου και πρέπει να έρθουν στο φως όλα όσα αποδεικνύουν το κίνητρο της κατηγορούμενης.

Η Σάντρα Μιον ένιωθε άσχημα να μιλάει για τέτοια θέματα; Η Γκαμπριέλα θα γελούσε αν η θέση της δεν ήταν τόσο απελπιστική. Ήξερε πολύ 63


καλά τη γυναίκα αυτή, ήταν από τα πρώτα άτομα που είχε γνωρίσει στην εταιρία. Αδίστακτη και ωφελιμίστρια δεν δίσταζε μπροστά σε οτιδήποτε για να πετύχει τους στόχους της. Η εκμετάλλευση των σωματικών της προσόντων δεν ήταν σπάνια. Και τώρα κατηγορούσε την Γκαμπριέλα για το ίδιο. Ποια; Εκείνη που αποτελούσε κοινό μυστικό ότι είχε κοιμηθεί με όλους τους άνδρες του διοικητικού συμβουλίου. Γιατί είχε δεχθεί να καταθέσει; Τη μισούσε τόσο; Θυμήθηκε εκείνο το βράδυ τα προηγούμενα Χριστούγεννα, είχε μόλις λίγους μήνες στην D n' D και εκείνο το πάρτι ήταν η πρώτη της φορά σε εκδήλωση της εταιρίας. Είχε διασκεδάσει πολύ και είχε χαρεί διαπιστώνοντας πως την συμπαθούσαν οι συνάδελφοι της. Όταν ξεκίνησε να φύγει ήταν τόσο χαρούμενη που ξέχασε να πάρει το παλτό της. Της το θύμισε το κρύο της Δεκεμβριάτικης νύχτας. Επέστρεψε να το πάρει. Πήρε τον ανελκυστήρα μόνο που από συνήθεια πίεσε το κουμπί για τον 33ο όροφο που βρισκόταν το γραφείο της και όχι εκείνο του 20ου όπου είχε γίνει η γιορτή. Βγαίνοντας στον όροφο από τον ανελκυστήρα κατάλαβε το λάθος της αλλά η πόρτα πίσω της είχε προλάβει να κλείσει. Ξανακάλεσε τον ανελκυστήρα και τότε άκουσε πνιχτές φωνές και ήχους από το γραφείο του Βάλμοντ. Αποφάσισε να πάει να ευχηθεί στο αφεντικό της αντί να περιμένει εκεί. Διαπίστωσε πως κανείς άλλος δεν βρισκόταν στον όροφο και προχώρησε προς το γραφείο. Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη και αυτό που είδε την έκανε να σταματήσει σοκαρισμένη. Ο Βάλμοντ είχε πετάξει το σακάκι από το κουστούμι του μαζί με το πουκάμισο και τη γραβάτα του και έκανε έρωτα με την Σάντρα που ήταν ήδη ολόγυμνη. Έκανε να φύγει αλλά εκείνη την απειροελάχιστη στιγμή πριν στραφεί και απομακρυνθεί το βλέμμα της συνάντησε αυτό της Μιον. Αυτό που είδε την τάραξε ακόμα περισσότερο, το βλέμμα της δεν ήταν εκείνο που θα περίμενε κανείς, γεμάτο πόθο ή λαγνεία. Ήταν σκληρό και υπολογιστικό. Την είχε δει, η Γκαμπριέλα ήταν σίγουρη γι' αυτό. Αλλά δεν είχε γίνει ποτέ αναφορά στο γεγονός, οι σχέσεις τους εξακολουθούσαν να είναι τυπικές όπως και ως τότε. Και τώρα η Σάντρα Μιον, κατέθετε εναντίον της. Άραγε για να την εκδικηθεί; Τη θεωρούσε αντίπαλο που έπρεπε να βγει από τη μέση. -... και διαπίστωσα ότι έκανε έρωτα με τον κύριο Βάλμοντ. Ήταν ολόγυμνη... 64


Η Γκαμπριέλα συνειδητοποίησε με φρίκη τι συνέβαινε. Η Σάντρα χρησιμοποιούσε ακριβώς το ίδιο περιστατικό μόνο που είχε αντιστρέψει τους ρόλους. -Λες ψέμματα! ούρλιαξε ενώ τιναζόταν όρθια. Πως μπορείς; -Λυπάμαι, είπε ατάραχη η Σάντρα, φύλαξα το μυστικό σου όσο καιρό δεν έβλαπτε κανέναν. Τώρα πια δεν μπορώ. -Λες ψέμματα, ούρλιαξε ξανά η Γκαμπριέλα σε κατάσταση σοκ. Γιατί το κάνεις αυτό; Ε; Με θέλεις νεκρή; Επειδή σε είδα; -Κύριε πρόεδρε, είπε ο Μπόνακορ, αυτή η συμπεριφορά προσβάλλει το δικαστήριο και ασκεί ψυχολογική πίεση στη μάρτυρα. -Κυρία συνήγορε, είπε ήρεμα ο Άιρτον, συνετίστε την πελάτη σας. Η Ιόλη ήδη μιλούσε ψιθυριστά στην Γκαμπριέλα και την κανάκευε προσπαθώντας να την ηρεμήσει. Ο Μπόνακορ στράφηκε και πάλι στη μάρτυρα. -Άρα η κατηγορούμενη και το θύμα είχαν μια ερωτική σχέση που θα χαρακτηρίζατε έντονη, είπε συνοψίζοντας την όλη ως τώρα κατάθεση της Μιον, ξέροντας πως τέτοια συμπεράσματα εντυπώνονταν πιο εύκολα στο μυαλό των ενόρκων. -Μάλιστα. -Την ημέρα του εγκλήματος είχατε παρατηρήσει κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά του θύματος; -Μπορώ να πω ναι. Ο αείμνηστος ήταν σε αδημονία, υπερκινητικός, ανυπομονούσε για κάτι. -Αυτό ήταν κάτι ασυνήθιστο για εκείνον; -Όχι δεν θα το έλεγα, ο αείμνηστος ήταν πάντα υπ' ατμόν, άνθρωπος της δράσης και όσο πλησίαζε σε κάποια επιτυχία, στο κλείσιμο κάποιας δουλειάς, στην επίτευξη κάποιας συμφωνίας τόσο και εντεινόταν αυτό. 65


-Άρα ήταν μια συνηθισμένη μέρα; -Δεν διέφερε σε κάτι. -Η κατηγορούμενη; Την είδατε εκείνη την ημέρα; -Μόνο την ώρα που σχολούσε. Έφυγε μισή ώρα μετά τον κύριο... τον αείμνηστο. Θυμάμαι ότι το παρατήρησα γιατί ρώτησε μια από τις κοπέλες στη γραμματεία αν εκείνος είχε φύγει. -Παρατηρήσατε κάτι περίεργο, ασυνήθιστο; -Φαινόταν πολύ ευχαριστημένη με τον εαυτό της, αυτό πάντα τη χαρακτήριζε, δεν θα την έλεγες ποτέ μετριόφρονα άνθρωπο αλλά σίγουρα εκείνη την ημέρα ήταν ιδιαίτερα έντονο. -Την είδατε ξανά μέχρι σήμερα την κατηγορούμενη; -Όχι. Ο Μπόνακορ στράφηκε στο δικαστή. -Ολοκλήρωσα την εξέταση της μάρτυρος κύριε πρόεδρε. -Η υπεράσπιση επιθυμεί να εξετάσει τη μάρτυρα; -Μάλιστα κύριε πρόεδρε, είπε η Ιόλη. Ο Άιρτον κοίταξε το ρολόι του και μετά είπε: -Θα διακόψουμε για μια ώρα και θα συνεχίσουμε με την εξέταση της μάρτυρος από την υπεράσπιση. Καθώς όλοι σηκώνονταν ο Μακ Γκρέγκορ είδε τον Βαλίν να βγαίνει από την αίθουσα. -Μπορώ να πάω στην τουαλέτα; ρώτησε το δικαστικό κλητήρα.

Η Λίζα κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και χαμογέλασε στο είδωλό της. Η νεαρή τραγουδίστρια είχε έρθει να φρεσκαριστεί, πάντα πρόσεχε την εμφάνισή 66


της και τώρα ακόμα ένας λόγος περισσότερο που βρισκόταν στην αίθουσα του δικαστηρίου όπου υπήρχαν τόσοι δημοσιογράφοι. Όταν ετοίμαζε τα πράγματά της για την περίπτωση που θα την επέλεγαν για ένορκο είχε σκεφθεί να πάρει πιο συντηρητικά ρούχα αλλά είχε απορρίψει την ιδέα. Και τώρα χαιρόταν γι' αυτό. Από την αρχή της είχε τραβήξει την προσοχή ο Μακ Γκρέγκορ αν και εκείνος έδειχνε να έχει το νου στην υπόθεση και μόνο. Μετά την προσοχή της την είχε τραβήξει ο Κρίστιαν Ζάιτς, ο έκτος ένορκος που είχε επιλεγεί. Από το σώμα τον ενόρκων ήταν ο πιο σχετικός με τα καθήκοντα που καλούνταν να ασκήσουν μιας και ήταν δικηγόρος. Την είχε φλερτάρει το προηγούμενο βράδυ και αυτό της άρεσε γιατί ήταν ένας καλοβαλμένος άνδρας και είχε αμέσως δείξει ενδιαφέρον για εκείνη. Το μειονέκτημά του ήταν πως εκεί που ο Μακ Γκρέγκορ ήταν απόμακρος και σκεφτικός ο Ζάιτς έκανε πολύ εμφανές τι ακριβώς ήταν που τον ενδιέφερε. Ολοκλήρωσε την περιποίησή της και ετοιμάστηκε να βγει από τις γυναικείες τουαλέτες όταν άκουσε μια ήρεμη συζήτηση από τις ανδρικές. Αναγνώρισε τη φωνή του Μακ Γκρέγκορ και κατάλαβε πως μιλούσε για την υπόθεση της Γκαμπριέλα. «Με ποιον μιλάει; αναρωτήθηκε η κοπέλα, αυτό δεν επιτρέπεται.» Οι τουαλέτες χωρίζονταν με τοίχο που δεν έφτανε ως την οροφή. Αποφασισμένη να μάθει τι συνέβαινε η Λίζα πάτησε σε έναν νιπτήρα ώστε να φτάσει να δει πάνω από τον τοίχο. Το έκανε με προσοχή για να μην την αντιληφθούν. Στις διπλανές τουαλέτες βρισκόταν ο Μακ Γκρέγκορ μαζί με έναν ακόμα άνδρα που η Λίζα είχε ακούσει άλλη μια φορά το όνομά του, τον λοχία Βαλίν. -Λέει ψέμματα ή δεν λέει την αλήθεια ολόκληρη, έλεγε ο Βαλίν. -Πως το ξέρεις; -Από τον τόνο της φωνής της. Ο Μακ Γκρέγκορ ακουμπούσε στον τοίχο ενώ ο Βαλίν στεκόταν δίπλα στην πόρτα. Ο πρώτος είχε την πλάτη του στραμμένη προς εκείνη, τον δεύτερο 67


τον έβλεπε προφίλ. Ο Μάικ απομακρύνθηκε από τον τοίχο και η Λίζα ανησύχησε πως θα την έβλεπε αλλά ήταν σκεφτικός και δεν σήκωσε ψηλά το κεφάλι του. -Ένστικτο; ρώτησε. -Όχι, είπε ο Βαλίν που φάνηκε να διστάζει. -Αλλά; -Ξέρεις για τις συνήθειες μου σχετικά με το άλλο φύλλο, ξεκίνησε τελικά ο λοχίας κοιτώντας τα πλακάκια του δαπέδου. -Ναι, είπε ο Μάικ. Κατάλαβες κάποια ανακρίβεια; Ανακολουθία; Ο Βαλίν και πάλι άργησε να απαντήσει. Η ερωτική του ζωή μόνο πλούσια μπορούσε να χαρακτηρισθεί κάτι που ήξερε πως δεν ίσχυε για τον ανώτερό του και στενό φίλο του. -Ξέρω πως ποτέ δεν ήσουν... δεν είχες πολλές επαφές και μετά το θάνατο της Καμί δεν υπήρξε στη ζωή σου άλλη γυναίκα... Αισθάνομαι άβολα. -Δεν υπάρχει πρόβλημα, πες μου. Γιατί λέει ψέμματα; -Ο τρόπος που μίλησε για τη σκηνή, δεν την είδε μόνο. Την έζησε, και με πολύ πάθος. -Άρα κοιμόταν με τον Βάλμοντ; -Σίγουρα. Μπορεί να μη λέει ψέμματα. Μπορεί απλά να μη λέει όλη την αλήθεια. Αν κάνανε κάτι αρρωστημένο, οι τρεις τους, άφησε τον εαυτό της απέξω και κατάθεσε σαν θεατής. -Αυτή η υπόθεση χειροτερεύει, είπε ο Μάικ και έκλεισε τα μάτια του. Με τα υπόλοιπα τι γίνεται; -Η ασφάλεια του ξενοδοχείου ανατέθηκε σε' μας. Επισήμως μήπως οι θερμόαιμοι θελήσουν να πάρουν εκδίκηση από' σενα. Η διοίκηση ήθελε για λίγο να είσαι φρουρούμενος μήπως οι Τούρκοι έχουν καμιά ιδέα αντιποίνων. Δεν θα περνάει τίποτα, δεν θα μπαίνει κανείς ή να βγαίνει αν δεν το θέλουμε εμείς. -Τα τηλέφωνα; 68


-Το φροντίσαμε. -Ωραία, αυτά προς το παρόν. -Μάικ, πιστεύεις πως είναι αθώα; -Δεν ξέρω, αλλά δεν θα τη στείλω για την ένεση αν δεν είμαι σίγουρος για την ένοχή της. -Τον σκότωσε. -Αν όντως τον σκότωσε γιατί τη βίασε, είπε ο Μακ Γκρέγκορ, τότε είναι αθώα και ορκίζομαι στην ψυχή της Καμί ότι δεν θα πάει φυλακή.

-Είπε ψέμματα, τόσο πολύ με μισεί; Η Γκαμπριέλα ήταν απαρηγόρητη. Ήξερε το χαρακτήρα της Σάντρα Μιον αλλά δεν είχε ποτέ υποψιαστεί τέτοιο απύθμενο μίσος προς το πρόσωπό της. -Γιατί θεωρεί πως αυτό είναι το συμφέρον της, είπε η Ιόλη και την πλησίασε. Δυστυχώς αυτό θα το δεις πολλές φορές, δεν είναι πάντα η αλήθεια αυτό που καταθέτουν οι μάρτυρες. Τώρα θα είναι η σειρά μας για ερωτήσεις. -Δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι λέει ψέμματα, είπε η Γκαμπριέλα αποθαρρυμένη. Η Ιόλη την κοίταξε, ήταν τόσο εύθραυστη, ευάλωτη, μόνη. Συμμεριζόταν το πως ένιωθε, είχε περάσει και εκείνη το ίδιο μονοπάτι. -Δεν μπορούμε να αποδείξουμε πως λέει ψέμματα, όχι, αλλά μπορούμε να κάνουμε τους ενόρκους να το σκεφθούν. Σκούπισε τα δάκρυά σου καλή μου, δεν έκανες τίποτα για να ντρέπεσαι.

Η Σάντρα Μιον κάθισε και πάλι στη θέση του μάρτυρα και η Ιόλη σηκώθηκε όρθια στη θέση της για να υποβάλλει ερωτήσεις. Συστήθηκε στην Σάντρα και μετά πέρασε στην πρώτη ερώτηση. 69


-Είπατε ότι είσαστε επικεφαλής του οικονομικού τμήματος. Τι περιλαμβάνουν τα καθήκοντά σας; -Ό,τι έχει να κάνει με οικονομικά, από τα σχέδια για την πορεία του ομίλου ως τις καθημερινές πληρωμές. -Μια θέση με μεγάλη ευθύνη λοιπόν όπου χρειάζεται κάποιο άτομο εμπιστοσύνης, είπε η Ιόλη. -Ναι, ήμουν τέτοιο άτομο για τον αείμνηστο. -Ήσασταν σε αυτήν την θέση πολύ καιρό; -Επτά χρόνια. Η Σάντρα έγειρε πίσω στο κάθισμά της, οι ερωτήσεις της δικηγόρου ήταν εύκολες να απαντηθούν και δεν υπήρχε λόγος να είναι σφιγμένη. Την κοίταξε περιπαικτικά, με τέτοιες ερωτήσεις αυτή η σιχαμένη η Ράνσομ θα έπρεπε να ετοιμάζεται για την ένεση. -Επτά χρόνια, αρκετός καιρός για να γνωρίζετε τον Άντονι Βάλμοντ, πολύ καλά. -Φυσικά. -Είχατε ποτέ διαφωνήσει για κάποιο επαγγελματικό θέμα; -Όχι, είπε η Σάντρα Μιον αγέρωχα και απόλυτα ήσυχη τώρα, η συνεργασία μας ήταν πάντα άψογη. -Ήσασταν ερωμένη του; είπε κοφτά η Ιόλη αιφνιδιάζοντας την το ίδιο απόλυτα. Κοιμόσασταν με τον Άντονι Βάλμοντ; Η Σάντρα έχασε το χρώμα της αλλά απάντησε σκληρά. -Δεν σας επιτρέπω! -Θα μου το επιτρέψετε κυρία Μιον, είπε η Ιόλη το ίδιο σκληρά. Πριν μας περιγράψατε μια ερωτική σκηνή με λεπτομέρειες που θα ζήλευε και πορνοταινία. Σίγουρα μπορείτε να απαντήσετε κάτι τόσο απλό χωρίς να διστάσετε.

70


-Δεν ήμουν ερωμένη του. -Έχετε ορκιστεί, είπε η Ιόλη. -Η απάντησή μου δεν αλλάζει. Η Ιόλη στράφηκε προς το δικαστή και είπε ήσυχα. -Η υπεράσπιση υποβάλλει αίτηση εξέτασης της μάρτυρος με τη χρήση πολυγράφου. -Ένσταση κύριε πρόεδρε, φώναξε ο Μπόνακορ. Με ποια αιτιολογία ζητάται τέτοια εξέταση; Η μάρτυρας απάντησε και αν η υπεράσπιση έχει αποδείξεις ότι ψεύδεται να τις παρουσιάσει.... Ο Άιρτον ύψωσε το χέρι του και ο Μπόνακορ σταμάτησε. Ο εισαγγελέας ήξερε να αναγνωρίζει ως που μπορούσε να φτάσει. Και τώρα βρισκόταν ακριβώς στο σημείο αυτό που δεν μπορούσε να περάσει χωρίς να επισύρει κάποια καυστική επίπληξη από τον δικαστή. -Κυρία συνήγορε, είπε ο δικαστής, ελπίζω να υπάρχει κάτι να αποδειχθεί και να μην είναι μια κίνηση εντυπωσιασμού. Ξέρετε νομίζω τις συνέπειες. -Μάλιστα κύριε πρόεδρε. Ο Άιρτον στράφηκε στην Σάντρα Μιον. Δεν ήταν πια ήρεμη και χαλαρή, καθόταν στην άκρη του καθίσματός της με χείλη σφιγμένα και χλωμή. -Κυρία Μιον, θα επιτρέψω την εξέτασή σας με χρήση πολυγράφου. Οφείλω να σας προειδοποιήσω ότι αν αποδειχθεί πως έχετε καταθέσει κάτι ψευδές θα διωχθείτε για ψευδορκία με ενδεχόμενο δόλο. Είναι κατανοητό αυτό; Η γυναίκα δεν απάντησε, δεν φάνηκε να άκουσε καν. Παρά την ευχάριστη ατμόσφαιρα που ο κλιματισμός διατηρούσε στην αίθουσα σταγόνες ιδρώτα εμφανίσθηκαν στο μέτωπό της. -Κυρία Μιον; -Θα απαντήσω στην ερώτηση, είπε άτονα, χωρίς το μηχάνημα... Ναι ήμουν ερωμένη του Άντονι Βάλμοντ από την αρχή της καριέρας μου στον όμιλο. 71


Ψίθυροι διέτρεξαν την αίθουσα αλλά και το σώμα των ενόρκων. Η αξιοπιστία της ως μάρτυρα είχε πληγεί με αυτήν την αποκάλυψη. -Άρα η Γκαμπριέλα αποτελούσε εχθρό για' σας, μια επίδοξη αντίζηλος. -Τσουλάκια... -Πως τολμάς! ούρλιαξε η Γκαμπριέλα. -... υπήρχαν πάντα πολλά, εγώ ήμουν η ερωμένη του, είπε περιφρονητικά η Μιον. Δεν την θεωρούσα αντίζηλο. -Κυρία Μιόν, μόλις προσθέσατε σε αυτά που σας βαρύνουν την ασέβεια προς το δικαστήριο. Θα σας κοστίσει ένα πρόστιμο 120 δολαρίων άμεσα πληρωτέο, είπε ο δικαστής, και ήμουν επιεικής. Ο επόμενος θα πάει αυτόφωρο. Χτύπησε το σφυρί στην έδρα. -Και δεν ανέχομαι οχλαγωγία στην αίθουσα, αν επαναληφθεί αυτό θα συνεχίσω τη δίκη κεκλεισμένων των θυρών. Σιωπή έπεσε στην αίθουσα. -Κυρία συνήγορε, είπε ο Άιρτον. Η συνέχεια έγκειται σε' σας. Επιμένετε στο αίτημά σας; -Όχι κύριε, πρόεδρε. Η μάρτυρας παραδέχθηκε ότι είπε ψέμματα. Θα συνεχίσω έτσι την εξέτασή της. -Βλέπατε την Γκαμπριέλα ως ανάξια να γίνει αντίζηλός σας. Έχει όμως τα μισά σας χρόνια και το θύμα είχε ερωτική σχέση μαζί της όπως καταθέσατε. Δεν ζηλέψατε; -Όχι βέβαια, ο Άντονι Βάλμοντ είχε πολλές τέτοιες σχέσεις, εφήμερες και πρόχειρες. -Μάλιστα, πολλές σχέσεις αλλά εσείς δεν το βρίσκατε αρνητικό. -Όχι.

72


-Ωραία κατάθεση κυρία Μιον, πρώτα σκληρό πορνό τώρα ρομάντζο. Μάλλον ακολουθήσατε λάθος καριέρα. Δεν έχω άλλες ερωτήσεις. -Μπορείτε να κατεβείτε από την θέση του μάρτυρα κυρία Μιον. παρακαλώ να περιμένετε για να ορίσουμε τη δικάσιμό σας για το θέμα της ψευδορκίας. Διακόπτουμε ως αύριο το πρωί.

-Λέτε να λέει ψέμματα; -Μπα! -Εγώ πιστεύω πως τα' βγαλε από το μυαλό της για να παγιδέψει την Ράνσομ, ποια γυναίκα ανέχεται να μοιράζεται τον ίδιο άνδρα; -Εμένα δεν μου φάνηκε αξιόπιστη. -Αλλά πολύ κορμί! -Άσχετο, αυτό. -Λέει αλήθεια, η Ράνσομ σχετίστηκε μαζί του και όταν της είπε ότι θα την αφήσει τον σκότωσε. Ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ δεν συμμετείχε στη συζήτηση αυτή των υπολοίπων ενόρκων. Τους άφηνε να εκφράσουν την άποψη τους ο καθένας ενώ ο ίδιος ξεκουραζόταν ξαπλωμένος στην τελευταία σειρά θέσεων του λεωφορείου. Έπρεπε να ξεκουραστεί τώρα γιατί δεν θα προλάβαινε να κοιμηθεί την νύχτα, ένας περίπατος τον περίμενε, μακρινός και έξω από την πόλη.

-Δημόσια εκτέλεση, η δίκη είναι περιττή! ούρλιαζαν εκείνοι που ήταν εναντίον της καθώς το περιπολικό μετέφερε τη Γκαμπριέλα στο δικαστήριο. Η κοπέλα κρατούσε το κεφάλι της σκυμμένο. Η σημερινή μέρα είχε ξεκινήσει ακόμα πιο δύσκολα από τις προηγούμενες. Την είχαν οδηγήσει σε ένα γραφείο στην πτέρυγα των γραφείων της διοικήσεως των φυλακών και την εξέτασαν δυο ψυχολόγοι που της έκαναν αναρίθμητες ερωτήσεις. Ήξερε πως ο ένας ήταν για την κατηγορούσα αρχή και ο ένας για την υπεράσπιση αλλά δεν ήξερε ποιος ήταν 73


ποιος ώστε να μην απαντάει αναλόγως. Η διαδικασία είχε κρατήσει πολύ και την είχε κουράσει και τώρα είχε να αντιμετωπίσει την τρίτη μέρα της δίκης. Βγήκε από το περιπολικό και προχώρησε προς την πλαϊνή είσοδο του δικαστηρίου απ' όπου θα οδηγούνταν στο βοηθητικό δωμάτιο που την περίμενε η Ιόλη. Η κατακραυγή εναντίον της έφτασε σε ένα νέο εφιαλτικό κρεσέντο και απρόσκλητα δάκρυα ανέβηκαν στα μάτια της έτοιμα να κυλήσουν καυτά στα χλωμά μάγουλά της. -Είμαστε μαζί σου! Δεν έκανες τίποτα κακό! ακούστηκε μια καμπανιστή γυναικεία φωνή από την πλευρά των υποστηρικτών της που ακούστηκε πάνω από την κακοφωνία του πλήθους. Η Γκαμπριέλα κοντοστάθηκε. Αυτή η ανώνυμη φωνή ήταν βάλσαμο για την ψυχή της στην κατάσταση που βρισκόταν. -Κάντε τη να σκάσει! βρυχήθηκε ένας άνδρας από την αντίπερα πλευρά του δρόμου αλλά η απειλούμενη σύγκρουση δεν ήρθε καθώς κατέφθασε το λεωφορείο με τους ενόρκους και ο πρώτος που κατέβηκε ήταν ο Μακ Γκρέγκορ. Το μάθημα που είχε δώσει σε εκείνον που του είχε επιτεθεί ήταν ακόμα νωπό στη μνήμη όλων. Ο Ρέηντζερ πέρασε ανάμεσα στα πλήθη μέσα σε μια σχεδόν απόλυτη σιωπή. Ο επόμενος που κατέβηκε από το λεωφορείο και έσπευσε να τον ακολουθήσει ήταν η Λίζα. Ακολούθησαν οι υπόλοιποι και τελευταίος κατέβηκε ο Ζάιτς που φαινόταν χολωμένος.

Η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν ασφυκτικά γεμάτη όπως και τις προηγούμενες μέρες. Αφού το σώμα των ενόρκων και οι αντίδικοι πήραν τις θέσεις τους μπήκε ο δικαστής και κάθισε στην έδρα. Ένα κοφτό χτύπημα του σφυριού στην ειδική βάση και η ακροαματική διαδικασία συνεχιζόταν και πάλι. Ο Μπόνακορ σηκώθηκε από τη θέση του και αφού έφτιαξε το σακάκι από το όπως πάντα πανάκριβο κουστούμι του προχώρησε προς τις θέσεις των ενόρκων. Το βλέμμα του σταμάτησε στον Μάικ Μακ Γκρέγκορ. Τίποτα πάνω στον Ρέηντζερ δεν μαρτυρούσε ότι είχε κοιμηθεί ελάχιστα και ότι είχε βγει έξω τη νύχτα, κάτι που είχε αποδειχθεί εξαιρετικά εύκολο με τη μονάδα του να 74


φρουρεί το ξενοδοχείο. Σαν να τον προειδοποιούσε το ένστικτό του ο εισαγγελέας κοίταξε τον Μάικ που ανταπέδωσε το βλέμμα ατάραχος. -Χθες η πολιτική αγωγή εξέτασε μια μάρτυρα, την κυρία Μιον, ξεκίνησε ο Μπόνακορ, που μας απέδειξε με την κατάθεσή της πως η κατηγορούμενη είχε το κίνητρο για να θέλει τον Άντονι Βάλμοντ νεκρό. Σήμερα θα προχωρήσουμε με την απόδειξη ότι έκανε αυτό το έγκλημα βλέποντας το πως το οργάνωσε. Η πολιτική αγωγή καλεί τον Τόμας Τζέντον. Η Γκαμπριέλα ρίγησε ακούγοντας το όνομα του επιθεωρητή. Απέφυγε να τον κοιτάξει και αναζήτησε μια παρηγοριά. Το βλέμμα της στάθηκε στης Λίζας, η τραγουδίστρια την κοιτούσε φιλικά. Μετά πρόσεξε τον Μακ Γκρέγκορ που παρακολουθούσε τον επιθεωρητή ενώ έπαιρνε τη θέση του σαν μάρτυρας. Ο Ρέηντζερ φαινόταν να περιμένει κάτι. Ο Μπόνακορ στράφηκε στον Τζέντον. -Ονομάζεστε; -Τόμας Τζέντον. -Που υπηρετείτε κύριε Τζέντον; -Είμαι επιθεωρητής του εγκληματολογικού της αστυνομίας του Τορόντο. -Σας ανατέθηκε η υπόθεση της δολοφονίας του Άντονι Βάλμοντ, υποθέτω. -Δεν έγινε ακριβώς έτσι, είπε ο Τζέντον, στην αρχή κλήθηκα να ερευνήσω τι ακριβώς συνέβαινε όταν η διοίκηση της βάσης Ντάουνβιου ειδοποίησε πως μια περίπολος ανακάλυψε μια γυμνή γυναίκα σε κατάσταση σοκ. -Ερευνήσατε το θέμα; -Μάλιστα. Οι Ρέηντζερς που είχαν βρει την γυναίκα την μετέφεραν στο νοσοκομείο της Αγίας Ελένης όπου και την επισκέφθηκα και πήρα την κατάθεσή της. -Αυτή η γυναίκα βρίσκεται στην αίθουσα αυτή τη στιγμή; -Μάλιστα, είναι η κατηγορούμενη Γκαμπριέλα Ράνσομ. 75


-Πολύ καλά. Πως εξελίχθηκε η έρευνά σας; -Μίλησα με στελέχη της D n' D που γνώριζαν την κατηγορούμενη και το θύμα και γρήγορα άρχισα να αμφιβάλλω για την αλήθεια όσων μου είπε. Διαπίστωσα πως ήταν μια αδίστακτη καιροσκόπος, και γρήγορα υπήρξαν και τα απαραίτητα πειστήρια. -Δηλαδή; -Η κατηγορούμενη είχε καταθέσει ότι το θύμα της είχε κάνει νόημα να σταματήσει με το αυτοκίνητο ζητώντας της βοήθεια γιατί είχε πρόβλημα με τη μπαταρία στο δικό του αλλά όταν βρέθηκαν τα δυο αυτοκίνητα το δικό της ήταν που βρέθηκε με ανοιγμένο το καπό. Τότε υποψιάστηκα ότι μπορεί να ήταν εκείνη που είχε σταματήσει τον Άντονι Βάλμοντ και όχι το αντίστροφο. Η έρευνα της γύρω περιοχής αποκάλυψε ότι είχε προετοιμάσει ένα σκηνικό για να κάνει έρωτα με το θύμα. Υπήρχε ένας μουσαμάς στο έδαφος στερεωμένος με πασαλάκια σαν αυτά που χρησιμοποιούμε για τις σκηνές. Ψίθυροι ακούστηκαν στο ακροατήριο αλλά σταμάτησαν πριν ο Άιρτον κάνει κάποια παρατήρηση. Η Γκαμπριέλα κοίταζε τον επιθεωρητή με μια έκφραση σοκ αποτυπωμένη στο πρόσωπό της, δεν θυμόταν τίποτα από όλα αυτά. Θυμόταν πως είχε βγει από το αυτοκίνητο και μετά τίποτα ως τη στιγμή που πάλεψε να ξεφύγει από τον Βάλμοντ που την είχε κάνει ήδη δική του. Οι ένορκοι ήταν προσηλωμένοι στα λόγια του επιθεωρητή και κάποιοι είχαν γείρει μπροστά για να παρακολουθούν καλύτερα. Μόνο ο Μακ Γκρέγκορ έδειχνε να μην εντυπωσιάζεται από την κατάθεση. Η βόλτα του την νύχτα ήταν ακριβώς στον τόπο του εγκλήματος και είχε προσωπική γνώμη και γνώση για τα λεγόμενα του επιθεωρητή. -Είχε λοιπόν ετοιμάσει ένα σκηνικό με σκοπό να προκαλέσει το θύμα; ρώτησε ο Μπόνακορ. -Είχε ετοιμάσει ένα σκηνικό που θα ήταν φυσικό να εξάψει την φαντασία του Άντονι Βάλμοντ. Και γνωρίζοντας την αδυναμία του θύματος στις γυναίκες ήταν σίγουρη πως θα πετύχει. Αφού έκαναν έρωτα του έκοψε το λαιμό με ένα μαχαίρι που βρέθηκε εκεί πεταμένο με τα δακτυλικά της αποτυπώματα. 76


-Με αυτά τα στοιχεία είχατε βεβαιωθεί ότι εκείνη έκανε το φόνο; -Ναι, έβγαλα ένταλμα και τη συνέλαβα. -Αντιστάθηκε; είπε ο Μπόνακορ κοιτώντας τους ενόρκους που κρέμονταν από τα χείλη του επιθεωρητή. -Όχι, απάντησε ο Τζέντον, όχι άμεσα. Αλλά προσπάθησε να με δελεάσει. -Τι εννοείτε; -Όταν πήγα να τη συλλάβω ήταν με τη ρόμπα του νοσοκομείου, δεν δίστασε να τη βγάλει μπροστά μου και να ντυθεί με τα ρούχα της αργά και επιδεικτικά. Η Γκαμπριέλα έκανε να τιναχθεί όρθια φωνάζοντας αλλά η Ιόλη που περίμενε αυτήν της την αντίδραση την είχε πιάσει από τα χέρια και την κράτησε ακίνητη. Η κοπέλα έσκυψε το κεφάλι. Θυμόταν πολύ καλά την ταπείνωση στην οποία την είχε υποβάλλει ο Τζέντον και τώρα το παρουσίαζε σαν να το είχε κάνει η ίδια επί σκοπού. -Επιδιώκοντας να ξεφύγει όταν θα χαλάρωνε η προσοχή σας; -Υποθέτω πως ναι. -Αφού είχατε τα στοιχεία να τη συλλάβετε, είχατε σκεφθεί και το κίνητρο; -Σαφώς, ήταν θέμα ζηλοφθονίας. Προκειμένου να χάσει τον εραστή της από κάποια άλλη γυναίκα προτίμησε να τον σκοτώσει. Και αυτό έκανε, τον δολοφόνησε μετά από μια τελευταία ερωτική συνεύρεση. Φόνος εκ προμελέτης. -Φόνος πρώτου βαθμού, είπε ο Μπόνακορ κοιτάζοντας τους ενόρκους θέλοντας να τους εντυπωθεί αυτή η άποψη. Η πολιτική αγωγή τελείωσε με το μάρτυρα. Ο Άιρτον κοίταξε το ρολόι του πριν ανακοινώσει τη μεσημεριανή διακοπή.

77


-Φόνος πρώτου βαθμού, είπε ο Κρίστιαν Ζάιτς με το πομπώδες τρόπο του δικηγόρου, είναι ο προμελετημένος και εν ψυχρώ εκτελεσμένος φόνος. -Αυτό που αυτή η σιχαμένη έκανε, είπε η Ντέμπορα Γουντς. -Δεν τελείωσαν οι καταθέσεις, είπε η Λίζα απότομα και ο Ζάιτς της έριξε ένα απαξιωτικό βλέμμα. Από όσα είχε ακούσει ο Μακ Γκρέγκορ είχε καταλάβει ότι ο δικηγόρος είχε δοκιμάσει να πάει στο κρεβάτι του την τραγουδίστρια και είχε εισπράξει ένα ηχηρό όχι οπότε τώρα προσπαθούσε να της δείξει ότι την περιφρονούσε. Αυτό ήταν ένα θέμα που δεν τον απασχολούσε εκτός και αν επηρέαζε την ετυμηγορία. -Εγώ πιστεύω πως είναι φόνισσα, είπε ο Τζιμ Κεγκς, ένας υπάλληλος σε μια ασφαλιστική εταιρία. -Δεν θα πρέπει να καταλήγουμε σε κρίση, είπε ήσυχα ο Βίνεκερ, στο κάτω κάτω ακούσαμε ακόμα μόνο τους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής. Δεν ακούσαμε τι έχει να πει η υπεράσπιση. -Έλα τώρα, είπε ο Ζάιτς. Είναι προφανές, μεγάλος επιχειρηματίας από τους επιφανέστερους της χώρας και από την άλλη μια υπάλληλος. Γιατί να τη βιάσει; Μπορούσε να έχει όποια γυναίκα θέλει. Αυτή τον ήθελε και επειδή δεν θα τον είχε τον σκότωσε. Αυτός αν την ήθελε δεν είχε παρά να την πληρώσει. -Και αυτό μας αποδεικνύει πόσο υπολογίζεις τις γυναίκες και με τι είδους γυναίκες συναναστρέφεσαι, είπε καυστικά η Λίζα. -Θες να πιστέψω ότι ένας μεγιστάνας, ένας σύγχρονος Βάντερμπιλντ, είχε ανάγκη από σεξ και δεν είχε καλύτερες επιλογές από το να βιάσει μια υπάλληλό του; -Όχι ήρθε η απάντηση από τον Μακ Γκρέγκορ με τον ίδιο ψυχρό τρόπο που μιλούσε πάντα ο Ρέηντζερ, δεν ήθελε απλά σεξ. Τότε θα είχε καταφύγει σε άλλη λύση. Είχε κάτι προσωπικό. -Κάποια εμμονή; Κάποιο απωθημένο; είπε ο Ζάιτς. Δεν ήξερα ότι διδάσκουν ψυχολογία στις στρατιωτικές σχολές.

78


-Διδάσκουν και καλούς τρόπους, κάτι που το παραλείπουν στη νομική απ' ό,τι φαίνεται, είπε δηκτικά ο Μάικ και συνέχισε, δεν είναι ασυνήθιστο. Βρίσκεις πολλές αρρωστημένες καταστάσεις ανάμεσα σε αυτούς τους μεγιστάνες του πλούτου. -Αυτό πιστεύεις; -Είναι ένα από τα πολλά πιθανά σενάρια που σκέφτομαι. περιμένω όμως να δω τις αποδείξεις. Όπως θα έλεγε και ο Σέρλοκ Χόλμς

είναι λάθος να

προσαρμόζεις τα αποδεικτικά στοιχεία στη θεωρία σου. Πρέπει να προσαρμόζεις τη θεωρία στα αποδεικτικά στοιχεία και αυτά δεν τα έχουμε ακόμα δει όλα. Οι δώδεκα ένορκοι ήταν καθισμένοι στο δωμάτιο όπου θα συσκέπτονταν για την ετυμηγορία γύρω από ένα μεγάλο οβάλ τραπέζι. Είχαν γευματίσει συζητώντας την υπόθεση που θα εκδίκαζαν και τώρα συνέχιζαν τη συζήτηση περιμένοντας να επιστρέψουν στην αίθουσα του δικαστηρίου. -Δεν νομίζω, είπε η Ντέμπορα, πιστεύω ότι είστε υπερβολικά καχύποπτος λόγω επαγγέλματος ενώ εδώ έχουμε να κάνουμε με μια κοινή..... Η πρώην δασκάλα δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη φράση της γιατί ο δικαστικός κλητήρας μπήκε στην αίθουσα και τους κάλεσε να επιστρέψουν στις θέσεις τους για τη συνέχιση της δίκης.

Η Ιόλη σηκώθηκε από τη θέση της και σταμάτησε για μια στιγμή πίσω από τη θέση της Γκαμπριέλα. Η κοπέλα ήταν σε πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση και χρειαζόταν υποστήριξη. Ακούμπησε τα χέρια στους ώμους της και την έσφιξε. Ύστερα προχώρησε κοντά στην θέση του μάρτυρα όπου καθόταν ακόμα ο Τζέντον. -Επιθεωρητά Τζέντον, είπε η Ιόλη, ονομάζομαι Ιόλη Χόφμαν και είμαι η συνήγορος της Γκαμπριέλα Ράνσομ. Καταθέσατε ότι η Γκαμπριέλα δεν είχε πρόβλημα να ντυθεί μπροστά σας. -Μάλιστα. -Δεν αληθεύει ότι σας ζήτησε να βγείτε από το δωμάτιο αλλά αρνηθήκατε. 79


-Αληθεύει. -Άρα θα λέγατε πως είχε επιλογή; -Ναι, να πάει στην τουαλέτα. Η Γκαμπριέλα δαγκώθηκε, μέσα στον πανικό της δεν το είχε σκεφθεί αυτό. Η Ιόλη όμως δεν τα' χασε. -Θα της το επιτρέπατε; -Όχι, είπε ο Τζέντον ψυχρά. -Άρα η λογική της την έσωσε από το να κάνει μια άσκοπη ερώτηση. Παραμένει η δική σας αντιμετώπιση. -Και λοιπόν; απάντησε απότομα ο Τζέντον. Ήταν μια εγκληματίας, είχα δικαίωμα να λάβω κάθε μέτρο που έκρινα σκόπιμο. -Είναι αθώα μέχρι αποδείξεως του εναντίου. -Όχι για την αστυνομία, όταν συλλαμβάνουμε κάποιον είναι γιατί τον πιστεύουμε ένοχο. Και υπήρχαν τα στοιχεία για να την θεωρώ ένοχη. -Και τις στερήσατε τα βασικά της δικαιώματα; -Δεν βλέπω γιατί όχι. -Για

να

μην

είστε

προκατειλημμένος

ίσως;

είπε

η

Ιόλη

και

προλαβαίνοντας τον Μπόνακορ που πεταγόταν όρθιος πρόσθεσε, δεν έχω άλλη ερώτηση κύριε πρόεδρε.

Έξω από το δικαστήριο όλοι οι ένορκοι ήταν πιο χαλαροί, στο δείπνο συζήτησαν για διάφορα θέματα αλλά τίποτα που να σχετίζεται με τη δίκη. Ο Ζάιτς είχε τώρα στρέψει την προσοχή του στην Κάθρην Σάμερς, το δωδέκατο μέλος του σώματος των ενόρκων, μια νέα κοπέλα που εργαζόταν ως πωλήτρια σε ένα πολυκατάστημα. Η κοπέλα φαινόταν να κρέμεται από τα χείλη του και ο δικηγόρος είχε φουσκώσει σαν διάνος.

80


Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν ο πρώτος που αποσύρθηκε από το μικρό σαλόνι και προχώρησε στο διάδρομο με τα δωμάτια. Το δικό του ήταν το τελευταίο στη σειρά δίπλα στο μικρό χωλ που οδηγούσε στη σκάλα κινδύνου. Το είχε επιλέξει επίτηδες, εξυπηρετούσε τους σκοπούς του. Στάθηκε εκεί και κοίταξε έξω. Είχε αρχίσει να χιονίζει, οι νιφάδες έπεφταν αθόρυβες, απαλές σαν το βελούδο. Χάθηκε στις σκέψεις του. Τελικά με ένα χαμόγελο άπλωσε το χέρι του στην πόρτα που οδηγούσε στη σκάλα κινδύνου. -Σκοπεύετε να πάτε για νυχτερινή βόλτα κύριε Μακ Γκρέγκορ; Στράφηκε και αντίκρισε τη Λίζα Σαντς. Η τραγουδίστρια χαμογέλασε. -Είναι περίεργο το πόσο τυφλός είναι κάποιος στους γύρω του όταν είναι χαμένος στις σκέψεις του, είπε. Ήταν η σειρα του Μακ Γκρέγκορ να χαμογελάσει. -Έχω πολλά να σκεφτώ. -Για την Γκαμπριέλα; -Και για την Γκαμπριέλα. -Είναι αθώα. -Ίσως. -Ξέρω ότι το πιστεύετε. Άκουσα τη συζήτηση που είχατε χθες το μεσημέρι με τον φίλο σας, είπε η Λίζα και δαγκώθηκε γιατί είχε ομολογήσει ότι κρυφάκουγε. Ο Ρέηντζερ όμως δεν φάνηκε να δίνει σημασία. -Άκουσες τότε ποια είναι η θέση μου, είπε ήσυχα. -Ναι, από τότε ακούσαμε και άλλες καταθέσεις, τι σκέφτεσαι τώρα; -Ότι ο Τζέντον έκανε λάθη. -Λάθη; Ο Μάικ την κοίταξε. 81


-Πήγε στην D n' D πρώτα. Έτσι όταν έψαξε να βρει τον τόπο του εγκλήματος η βροχή είχε εξαφανίσει πολλά ίχνη. -Που τι αποδείκνυαν; ρώτησε με αγωνία η κοπέλα. -Αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. -Και αν υπήρχε κάτι που θα την έδειχνε αθώα; είπε η Λίζα. -Χάθηκε. -Οι καταθέσεις που έχουν γίνει ως τώρα τους έχουν κάνει όλους να την θεωρούν ένοχη, είπε η Λίζα με ένα νεύμα προς το σαλόνι όπου οι υπόλοιποι ακόμα συζητούσαν. Μόνο ο Βίνεκερ διατηρεί τις επιφυλάξεις του. Ο Μακ Γκρέγκορ δοκίμασε το πόμολο, η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Σαν να ήταν αυτό που από την αρχή ήθελε να κάνει χαμογέλασε και είπε: -Ωραία, είναι κλειδωμένη. Πρέπει να σε καληνυχτίσω. -Καληνύχτα, είπε η Λίζα.

Το χιόνι που έπεφτε όλη νύχτα και κάλυψε τα πάντα με το ομοιόμορφο λευκό του πέπλο αποθάρρυνε κάποιους από το να συγκεντρωθούν έξω από το δικαστήριο αλλά εκείνοι που πήγαν ήταν το ίδιο εριστικοί και θορυβώδεις όπως τις προηγούμενες μέρες. Ήταν και ένας τρόπος να κρατηθούν ζεστοί μες στο κρύο. Παρά την κακοκαιρία οι ένορκοι και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στη δίκη έφτασαν στην ώρα τους με πρώτο τον δικαστή Άιρτον που πριν αρχίσει η δίκη εκδίκασε την υπόθεση της Σάντρα Μιον που καταδικάστηκε να πληρώσει τρεις χιλιάδες δολάρια Καναδά εξαγοράζοντας την ποινή της για την ψευδορκία που είχε διαπράξει. Η δίκη της Γκαμπριέλα ξεκίνησε με την κατάθεση του επόμενου μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής. Ήταν ένας άχρωμος άνδρας τριάντα πέντε με σαράντα ετών, ντυμένος με ένα σκούρο κουστούμι που έκανε έντονη αντίθεση με το χλωμό δέρμα του και με ελάχιστα μαλλιά στο κεφάλι του. Το όνομά του ήταν Κηθ 82


Μπιορ και ήταν τεχνικός του εγκληματολογικού. Αφού ο Μπόνακορ έκανε μερικές εισαγωγικές ερωτήσεις, όπως το ονοματεπώνυμό του, την ιδιότητά του και σχετικά με τη δουλειά του, για να συστήσει τον μάρτυρα στους ενόρκους πέρασε στις ερωτήσεις επί της ουσίας. -Κύριε Μπιορ, ερευνήσατε τη σκηνή του εγκλήματος; -Μάλιστα. -Βρήκατε ίχνη ή προσωπικά αντικείμενα; -Δεν βρέθηκαν ίχνη ή γενετικό υλικό εξαιτίας της καταρρακτώδους βροχής που ακολούθησε το έγκλημα. Βρέθηκαν κάποια αντικείμενα ωστόσο, κάποια ρούχα. -Ρούχα; -Ναι, βρέθηκαν εσώρουχα, μια φούστα και ένα πουκάμισο. -Ανήκουν στην κατηγορούμενη; -Μάλιστα. -Υπάρχουν δακτυλικά αποτυπώματα; -Όχι, στο ύφασμα ούτως ή άλλως δύσκολα μένουν και αυτά είχαν ήδη μουσκέψει στη βροχή. -Βρέθηκε κάτι που να είχε δακτυλικά αποτυπώματα; -Μάλιστα. Το όπλο του εγκλήματος. Με ένα χαμόγελο σιγουριάς ο Μπόνακορ επέστρεψε στη θέση του και πήρε από το τραπέζι μπροστά του ένα αντικείμενο. -Η πολιτική αγωγή παρουσιάζει το πειστήριο Α, είπε και παρουσίασε αυτό που κρατούσε. Ήταν ένα μεγάλο μαχαίρι με κυλινδρική λαβή και με φαρδιά πριονωτή λάμα.

Βρισκόταν τοποθετημένο μέσα στη διάφανη σακούλα που

χρησιμοποιεί η σήμανση για αντικείμενα ώστε να μη σβηστούν αποτυπώματα ή άλλα ίχνη. Η λάμα ήταν λεκιασμένη με αίμα σε μερικά σημεία. Το έδειξε στους ενόρκους και τους άφησε να το περάσουν από χέρι σε χέρι. Ήξερε πόσο 83


εντυπωσιάζονταν από την άμεση επαφή με το φονικό όπλο. Τελευταίος το πήρε ο Μακ Γκρέγκορ, αντίθετα με τους υπόλοιπους δεν το κοίταξε από όλες τις πλευρές. Το κοίταξε στη βάση της λάμας κοντά στη λαβή όπου ήταν χαραγμένος ο αριθμός 121103. Όπως το είχε υποψιαστεί από την πρώτη στιγμή που ο Μπόνακορ το είχε δείξει, ήταν ένα όπλο φτιαγμένο για τις ειδικές δυνάμεις του Καναδά. -Αυτό είναι στρατιωτικό όπλο, είπε στον Μπιορ, ερευνήσατε τις συνθήκες υπό τις οποίες βρέθηκε στον τόπο του εγκλήματος; Εκείνος σάστισε και κοίταξε τον Μπόνακορ για καθοδήγηση που έσπευσε να τον βγάλει από τη δύσκολη θέση. -Σαν ένορκος δεν έχετε δικαίωμα να κάνετε ερωτήσεις κύριε Μακ Γκρέγκορ στους μάρτυρες, μόνο επί της διαδικασίας και των καθηκόντων και ευθυνών του σώματος των ενόρκων. -Εντάξει λοιπόν, είπε ο Μακ Γκρέγκορ, ας σημειωθεί στα πρακτικά ότι η ερώτησή μου για την προέλευση του όπλου με αριθμό 121103 απορρίφθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Ο Μάικ επέστρεψε το όπλο στον Μπόνακορ και ήταν ο μόνος που πρόσεξε ότι ο Βαλίν βγήκε βιαστικά από την αίθουσα. -Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, είπε ο εισαγγελέας, μπορούμε να πούμε ότι στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκε μόνο αυτό το όπλο που είχε τα δακτυλικά αποτυπώματα της κατηγορούμενης. -Μάλιστα, είπε ο Μπιορ. -Δεν έχω άλλες ερωτήσεις κύριε πρόεδρε. Η Ιόλη δήλωσε πως δεν θα εξέταζε το μάρτυρα. Ο λόγος ήταν προφανής. Ο Μπιορ δεν είχε καταθέσει παρά μόνο πως είχε βρεθεί το όπλο με τα δακτυλικά αποτυπώματα της Γκαμπριέλα, κάτι που δεν αποδεχόταν αμφισβήτηση. Ο Μπόνακορ ετοιμάστηκε να καλέσει τον επόμενο μάρτυρα.

84


Ήταν ο ιατροδικαστής Κορνήλιος Χόπγουελ, ένας μάλλον γεμάτος άνδρας με πλούσια μαύρα μαλλιά παρά την ηλικία του. Ο Μακ Γκρέγκορ των ήξερε μιας και είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν σε μια υπόθεση δολοφονίας. Για την δίκη είχε απαρνηθεί την συνηθισμένη λευκή ιατρική ρόμπα και φορούσε ένα γκρι κουστούμι. Τα πολυεστιακά γυαλιά του στερεωμένα στην άκρη της μύτης του του έδιναν έναν αέρα καλοκάγαθου θείου που ήταν απατηλή. Πίσω από τα γυαλιά και το κάπως αφηρημένο βλέμμα κρυβόταν ένα τετραπέρατο μυαλό. Αν είχε ένα ελάττωμα ήταν πως ήταν εξαιρετικά φλύαρος, η λακωνικότητα αποτελούσε μια έννοια τελείως άγνωστη για εκείνον. Η κατάθεση του ιατροδικαστή ήταν μακροσκελής και κουραστική καθώς ήταν γεμάτη με δυσνόητους ιατρικούς όρους. Στην ακροαματική διαδικασία προσέφερε ελάχιστα, περιέγραψε πως με το όπλο του εγκλήματος η κατηγορούμενη δολοφόνησε το θύμα. Περιέγραψε αναλυτικά και παραστατικά το τραύμα που δέχθηκε ο Άντονι Βάλμοντ και παρουσίασε και φωτογραφίες που σόκαραν του ενόρκους εκτός από τον Μακ Γκρέγκορ που είχε σκοτώσει και με χειρότερους τρόπους. Ο Μπόνακορ σκόπευε με τον αποτροπιασμό να τους εντυπώσει την πεποίθηση πως η Γκαμπριέλα ήταν δολοφόνος. Η Ιόλη σηκώθηκε από τη θέση της και έκανε μια ερώτηση στον λαλίστατο ιατροδικαστή. -Το τραύμα ήταν μοιραίο μας είπατε, σωστά; -Μάλιστα. Το χτύπημα αποκάλυψε την σφαγίτιδα φλέβα και ....... -Ευχαριστώ το ακούσαμε. Αυτό το τραύμα παρότι μοιραίο δεν ήταν ακαριαίο έτσι; -Δεν κατέληξε αμέσως, αν αυτό είναι που ρωτάτε. Θα είχε το χρόνο..... -Αν η Γκαμπριέλα τον χτύπησε και έφυγε τρέχοντας θα τον άφησε πίσω ζωντανό σωστά; -Βραχύβια ναι. Θα ήταν ημιθανής αλλά.... -Με ένα ναι ή ένα όχι; είπε η Ιόλη. -Ναι. 85


-Δεν έχω άλλη ερώτηση. Ο δικαστής κοίταξε το ρολόι που βρισκόταν πάνω από την έξοδο της αίθουσας ακριβώς απέναντί του και μετά είπε: -Διακόπτουμε για μια ώρα.

Η Λίζα Σαντς ζήτησε να πάει στην τουαλέτα, δεν είχε καμία σχετική ανάγκη αλλά είχε δει τον Μακ Γκρέγκορ να πηγαίνει και ήταν σίγουρη πως ούτε εκείνος υπάκουε στο κάλεσμα της φύσεως. Δικαιώθηκε αμέσως μόλις κατάφερε να κρυφακούσει τι γινόταν στις ανδρικές τουαλέτες και πάγωσε ακούγοντας το όνομά της. -Η Λίζα Σαντς άκουσε τη συζήτησή μας και έχει καταλάβει ότι έχω την πρόθεση για νυχτερινές δραστηριότητες που απαγορεύονται. -Τι σκοπεύεις να κάνεις; Θες να την απομακρύνουμε με κάποια πρόφαση; Η Λίζα κράτησε την αναπνοή της ανήσυχη, τι θα της έκαναν; -Δεν χρειάζεται, είπε ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ. Πιστεύει στην αθωότητα της Γκαμπριέλα Ράνσομ. -Σίγουρα ταιριάζει στην προσωπικότητά της, είπε ο Βαλίν. Δεν την ήξερες πριν την δεις στο δικαστήριο ε; -Όχι, εσύ την ήξερες; -Προσωπικά όχι αλλά είναι πολύ γνωστή ποπ τραγουδίστρια, πολλά από τα κομμάτια που ακούς σε κλαμπ και καφετέριες είναι δικά της. -Αλήθεια; Ξέρεις ότι δεν είναι το στυλ μου. τέλος πάντων, με το όπλο του εγκλήματος τι έγινε; -Το αναγνώρισες σωστά, είναι δικό μας. Έχει δηλωθεί ως απολεσθέν σε εκστρατεία. -Ο μόνος τρόπος για να χαθεί όπλο και να μην αναζητηθεί. Ξέρουμε ποιος και που το' χασε; Πως βρέθηκε στα χέρια της Γκαμπριέλα Ράνσομ; 86


-Όχι στα δικά της, είπε ο Βαλίν. Φαίνεται πως είχες δίκιο. -Δηλαδή; -Το όπλο απωλέσθηκε από τον οπλίτη Άντονι Βάλμοντ στην Γκάνα. -Ήταν στους Ρέηντζερς ο Βάλμοντ και μετείχε στην εκστρατεία στη Γκάνα; -Ήταν στους πεζοναύτες και πέρασε σε' μας, μετά τη Γκάνα παραιτήθηκε. -Και πήρε και ενθύμιο. ένα ενθύμιο που το είχε πάνω του όταν βρέθηκε με την Γκαμπριέλα πράγμα πολύ ύποπτο. Πρέπει να το μεταφέρεις στην Ιόλη χωρίς να ξέρει ότι προέρχεται από' μας η πληροφορία. -Αυτό είναι το πλέον εύκολο, έχει καλέσει για μάρτυρα τον Κένινγκ. -Πολύ ωραία, είπε ο Μακ Γκρέγκορ, γιατί κάτι μου λέει ότι σε αυτό βρίσκεται η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα, σε αυτό και σε κάτι που παλεύει να έρθει στην επιφάνεια του μυαλού μου αλλά δεν μπορεί. Κάτι που έχει να κάνει με την εισαγωγή της στο νοσοκομείο. -Ήσουν τραυματισμένος, ίσως δεν ήταν τόσο σημαντικό όσο νομίζεις. -Μετά από τόσα χρόνια έμαθα να εμπιστεύομαι το ένστικτό μου, Γουίλλιαμ. Αλλά τώρα είμαι πια σίγουρος ότι η Γκαμπριέλα Ράνσομ δεν σκότωσε ηθελημένα τον Βάλμοντ.

Η συνέχεια της δίκης έγινε με την κατάθεση του τελευταίου μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής που ήταν ο ψυχολόγος Κόλιν Κοπέλιους. Είχε εξετάσει την Γκαμπριέλα και είχε έρθει στη δίκη για να καταθέσει για την ψυχική της υγεία και τη δυνατότητα να οργανώσει και να εκτελέσει ένα έγκλημα. Ήταν ένας αδύνατος ανθρωπάκος ντυμένος με ένα κουστούμι που του ήταν μάλλον φαρδύ και με το ενοχλητικό συνήθειο να ανοιγοκλείνει πολύ συχνά τα μάτια του, κάτι που τον έκανε να μοιάζει συνέχεια ξαφνιασμένος από κάτι. Η κατάθεσή του ήταν απολύτως προβλέψιμη και αφάνταστα βαρετή. Είχε την τάση να υποστηρίζει κάθε του απάντηση με ρητά και απόψεις επιστημόνων και ερευνητών κάνοντας 87


την κατάθεσή του μακροσκελή και κουραστική. Το συμπέρασμα, που ο Μπόνακορ συνόψισε σε λίγες φράσεις, ήταν ότι η κατηγορούμενη διέθετε την θέληση και την ψυχική δύναμη ώστε να εκτελέσει ένα προμελετημένο έγκλημα. Το σοκ μετά ήταν θέμα κάποιας προσωρινής υστερίας ή καθαρή προσποίηση. Η Ιόλη πήρε το λόγο. Η κατάθεση του Κοπέλιους είχε πάρει πολύ χρόνο και μπορούσε να δει πως οι ένορκοι είχαν κουραστεί, δεν είχε νόημα να δοκιμάσει να αντικρούσει τα επιχειρήματα του ψυχολόγου, θα είχε δικό της αντίστοιχο μάρτυρα. Απλά θα αποδείκνυε την προκατάλειψη της γνώμης του. -Δόκτωρ Κοπέλιους, έχετε καταθέσει σε πολλές δίκες; -Σε τριάντα. -Έχετε βρει ποτέ σε δίκη τον κατηγορούμενο ψυχολογικά ανήμπορο για έγκλημα ή στερημένο από λογική ή συναίσθηση ή ότι πρέπει να απαλλαγεί; -Όχι σε καμία. -Σε καμία; Όλοι ήταν στυγνοί δολοφόνοι; -Υποθέτω. -Ή πολύ απλά δεν κάνατε τη γνωμάτευση που έπρεπε αλλά αυτήν που ήθελε ο εισαγγελέας, είπε η Ιόλη. Δεν έχω άλλη ερώτηση. -Πολύ καλά, είπε ο δικαστής. Μιας και ο κύριος Μπόνακορ δήλωσε πως δεν έχει άλλο μάρτυρα πρέπει να σας ρωτήσω. Είστε έτοιμη να ξεκινήσετε με τους δικούς σας αύριο; -Μάλιστα κύριε πρόεδρε. -Διακόπτουμε για αύριο το πρωί, είπε ο Άιρτον και χτύπησε το μικρό σφυρί του.

Το ελικόπτερο απογειώθηκε με ένα ελαφρύ τίναγμα. Καθισμένος δίπλα στην ανοιχτή πλαϊνή πόρτα ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ κοίταζε κάτω το έδαφος που όλο και απομακρυνόταν. Το πεδίο της μάχης ήταν σπαρμένο με πτώματα. Οι αντάρτες 88


είχαν πληρώσει με μεγάλες απώλειες αυτήν την επίθεση, μεταξύ τους και ο Γκοριόμου, ο αρχηγός τους και κύριος υπεύθυνος της σφαγής του Σάκρεβας Κούνα. Ήταν εκείνος που τον είχε τραυματίσει αλλά ο Μακ Γκρέγκορ τον είχε σκοτώσει. Η γυναίκα με το μωρό στην αγκαλιά στο απέναντι κάθισμα τον κοίταζε. Της χάρισε ένα κουρασμένο χαμόγελο. Έγειρε το κεφάλι του πίσω. -Είσαι ευλογημένος, είπε η γυναίκα. Έβαλες το κεφάλι σου στο στόμα του λιονταριού και βγήκες ζωντανός και έσωσες και' μας. Είχαν πάει όλα καλά τελικά. Ο Γκοριόμου ήταν νεκρός, οι αντάρτες είχαν τραπεί σε φυγή και είχαν καταφέρει να διασώσουν και τους πρόσφυγες. Από τους Ρέηντζερς δεν είχε μείνει κανένας χωρίς να τραυματιστεί λιγότερο ή περισσότερο αλλά κανένας νεκρός. Όλα καλά.

Άνοιξε τα μάτια του και κοίταξε το ταβάνι όπου τα φώτα από έξω σχημάτιζαν διάφορα σχέδια. Η εκστρατεία στη Γκάνα, κωδική ονομασία Ανθρωπιστική Ασπίδα. Επιτέλους ήξερε τι ήταν αυτό που τον είχε στοιχειώσει τόσες μέρες. Επιτέλους είχε ένα μέρος της απάντησης και ίσως μπορούσε να δει και την υπόλοιπη. Σηκώθηκε από το κρεβάτι του και προχώρησε στο μπάνιο με την υπερένταση να τον γεμίζει διώχνοντας τη νύστα και την κόπωση. Έσκυψε στο νιπτήρα και έριξε στο πρόσωπό του λίγο νερό, ο χρυσός σταυρός που φορούσε έλαμψε καθώς έπεσε πάνω του το φως από τις δυο λάμπες πάνω από το νιπτήρα. -Για όνομα... αυτό είναι. Πως δεν το σκέφθηκα; μονολόγησε. Ντύθηκε βιαστικά και βγήκε στο διάδρομο. Δυο λεπτά αργότερα έμπαινε στο τζιπ στη θέση του οδηγού του οποίου καθόταν ο Βαλίν. -Που πάμε; ρώτησε εκείνος. -Στη φυλακή, είπε ο Μακ Γκρέγκορ, έχω κάποιες ερωτήσεις να κάνω στην Γκαμπριέλα Ράνσομ.

89


-Γιατί; -Γιατί ξέρω πια τι έγινε εκείνο το βράδυ.

Το τηλέφωνο που χτύπησε δεν ξύπνησε την Έλεν Βάλμοντ. Η τρομερή γυναίκα καθόταν σε μια πολυθρόνα στο σκοτεινό δωμάτιό της. Μέσα στην ησυχία και το σκοτάδι κατάστρωνε σχέδια για την παραδειγματική όσο και σκληρή τιμωρία της μικρής βρώμας που σκότωσε το γιο της. Υπολόγιζε το ενδεχόμενο να μην πετύχει ο Μπόνακορ τη θανατική καταδίκη και να ήταν η ποινή μόνο φυλάκισης που δεν της αρκούσε ακόμα και αν ήταν ισόβια. Ήθελε να την κάνει να πληρώσει, να την πονέσει, να τη βασανίσει. Το τηλέφωνο δεν την ξύπνησε αλλά την ενόχλησε διακόπτοντας τα σχέδιά της. Πήρε το ακουστικό και με τον συνηθισμένο της αυταρχικό τόνο είπε: -Εμπρός. -Ο Μακ Γκρέγκορ μόλις έφτασε στη φυλακή και ζήτησε να δει την Ράνσομ. -Με ποιο δικαίωμα; Είναι ένορκος δεν μπορεί να δει την κατηγορούμενη! -Είναι και αξιωματικός των Ρέηντζερς και η ταξιαρχία άνοιξε και πάλι την υπόθεση μετά την παρουσίαση του όπλου του εγκλήματος. -Κανονίστε τον, και εκείνον και την άλλη. Να φανεί ότι υπήρχε ερωτική σχέση και ήθελε να τη βοηθήσει να αποδράσει, πρόσταξε η Βάλμοντ χωρίς κανένα συναίσθημα να φανεί στο πρόσωπό της καθώς διέταζε έναν διπλό φόνο. Μη σας νοιάζει για τα λεφτά, θα αμειφθείτε αδρά.

90


Κεφάλαιο Τέταρτο

Η Γκαμπριέλα κοιμόταν τον ανήσυχο ύπνο που είχε κάνει και τις προηγούμενες νύχτες στη φυλακή. Τυλιγόταν με τα σκεπάσματα σφιχτά και έσφιγγε τις άκρες στα χέρια της όχι τόσο για το κρύο όσο προσπαθώντας να νιώσει κάπως προστατευμένη, σχετικά ασφαλής. Αν και η απειλή της Νιέβανς την είχε απαλλάξει από κάθε κακομεταχείριση δεν έπαυε να φοβάται ότι κάτι άλλο μπορεί να συνέβαινε. Ακούγοντας βήματα στο διάδρομο που βρισκόταν το κελί της τινάκτηκε καθιστή στο κρεβάτι της και κοίταξε την πόρτα. Άρχισε να τρέμει και ένιωσε να παραλύει, έρχονταν για εκείνη, θα την κακοποιούσαν. Το φοβόταν ότι μπορεί να συνέβαινε, και τώρα… Η Νιέβανς ξύπνησε και κοίταξε την Γκαμπριέλα αλλά δεν πρόλαβε να μιλήσει, η πόρτα άνοιξε.

91


-Εδώ, είναι, είπε ο δεσμοφύλακας και η Γκαμπριέλα δεν μπόρεσε να συγκρατήσει ένα λυγμό. Ναι είχαν έρθει για’ κείνη. -Ευχαριστώ, μπορείς να πηγαίνεις, είπε μια ήσυχη φωνή που δεν αναγνώρισε. -Δεν μπορείτε να μείνετε μόνοι σας με την κρατούμενη! -Έχεις άδεια χειρισμού απορρήτων δεσμοφύλακα; απάντησε μια φωνή που αναγνώρισε ως του Μακ Γκρέγκορ. -Γιατί αυτός έχει; -Αυτός ήταν εκεί, δεν του χρειάζεται. -Θα πάω στο διευθυντή! -Δεν σε εμποδίζει κανείς. Ο Μάικ Μακ Γκρέγκορ άφησε το δεσμοφύλακα να απομακρυνθεί πριν πει στον Βαλίν: -Γουίλλιαμ, μείνε εδώ και εμπόδισε να μπει στο κελί πριν τελειώσω οποιοσδήποτε, χωρίς χρήση βίας ει δυνατόν, με βία αν είναι απαραίτητο. Μπήκε στο κελί και κοίταξε την Γκαμπριέλα, κάθισε στην άκρη του κρεβατιού. Εκείνη τον κοίταξε λιγότερο φοβισμένη τώρα. Κάτι μέσα της της έλεγε ότι αν υπήρχε κάποιος που ήταν με το μέρος της ήταν ο άνδρας που βρισκόταν μπροστά της. -Πρέπει να σου ζητήσω συγνώμη, είπε ο Ρέηντζερ. Ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενε να ακούσει από εκείνον και δεν το έκρυψε. Ο Μακ Γκρέγκορ χαμογέλασε μελαγχολικά. -Έπρεπε να το έχω καταλάβει από τότε στο νοσοκομείο, αυτό που ψέλλισες, ο τρόμος που σου προκάλεσε ο Γουίλλιαμ έστω και άθελά του... Δεν θα είχες υποφέρει τα όσα υπέφερες, η μόνη μου ίσως δικαιολογία είναι ότι ήμουν εξασθενημένος εκείνη την νύχτα. Είχα επιστρέψει τραυματίας. -Δεν καταλαβαίνω. 92


-Όταν είμασταν στη Γκάνα, την πρώτη φορά που πήγαν Ρέηντζερς εκεί, ανακαλύψαμε τις σφαγές που είχε κάνει ένας ντόπιος πολέμαρχος στην περιοχή Σάκρεβας Κούνα. Είχαν εκτελέσει άνδρες και παιδιά και είχαν βιάσει όλες τις γυναίκες από την εφηβεία και πάνω, μετά τους είχαν κόψει το λαιμό. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα το' βρισκε αποτρόπαιο, ένας διεστραμμένος θα το' βρισκε καλή ιδέα. Δυστυχώς για' σενα ο Άντονι Βάλμοντ ανήκε στη δεύτερη κατηγορία και οι εικόνες που αντίκρισε στη Γκάνα του έδωσαν μια μακάβρια ιδέα. Δεν ξέρω γιατί διάλεξε εσένα για να την πραγματοποιήσει ή γιατί στο δεδομένο χρόνο. Η Γκαμπριέλα δεν είπε τίποτα. Κάτι είχε αρχίσει να κινείται κάτω από το μαύρο πέπλο που σκέπαζε τα γεγονότα εκείνης της μέρας. -Έφυγε από την εταιρία και σε περίμενε. Προσποιήθηκε πως είχε κάποιο πρόβλημα με το αυτοκίνητό του και εσύ σταμάτησες. Σε νάρκωσε με κάποιο μέσο και σε μετέφερε στην ήδη ετοιμασμένη θέση όπου σκόπευε να σε βιάσει και να σε σκοτώσει. -Αρρωστημένο καθίκι, είπε η Νιέβανς με αποστροφή. Η Γκαμπριέλα δεν μίλησε και πάλι, είχε αρχίσει να θυμάται με κάθε λεπτομέρεια και εκείνα που πριν ήταν χαμένα στη λήθη του σοκ. -Σάκρεβας Κούνα, είπε σιγανά. Έχω δει φωτογραφίες.... -Αυτό ψιθύρισες στο νοσοκομείο, έπρεπε να το έχω καταλάβει. Ο Βαλίν έσκυψε από πάνω σου και άρχισες να ουρλιάζεις. Γιατί; Μέχρι πριν λίγες ώρες αυτό ήταν που δεν καταλάβαινα – το είχα δει αλλά δεν το συνειδητοποιούσα – είδες τη μεταλλική ταυτότητα που κρεμόταν στο λαιμό του και μέσα στο σοκ σου νόμιζες ότι είχες πέσει και πάλι στα χέρια του Βάλμοντ που φορούσε επίσης την ταυτότητα που είχε από τη θητεία του στο στρατό. Σκότωσες σε αυτοάμυνα Γκαμπριέλα Ράνσομ και το χτύπημα που έδωσες δεν είχε καν το στόχο να σκοτώσει, ήθελες μόνο να ξεφύγεις. -Τι θα κάνετε με αυτά που ανακαλύψατε; -Θα φροντίσω να ειπωθούν στο δικαστήριο.

93


Η Γκαμπριέλα τον κοίταξε με μάτια που είχαν αρχίσει να βουρκώνουν. -Μάικ, είπε ήσυχα ο Βαλίν, έχουμε πρόβλημα. -Τι είδους πρόβλημα; -Του είδους μερικών τύπων που έρχονται κατά δω με δολοφονικές διαθέσεις. Ο Μακ Γκρέγκορ βγήκε από το κελί και διαπίστωσε πως ο φίλος του δεν είχε άδικο. Έξι άνδρες πλησίαζαν, τρεις από κάθε πλευρά του διαδρόμου και είχαν όντως την πρόθεση να τους σκοτώσουν. Στο στενό διάδρομο οι λοστοί που κρατούσαν θα ήταν δολοφονικά όπλα. -Δύο με έξι, είπε ο Βαλίν, νιώθω άσχημα όταν ο εχθρός υστερεί. Ο Μακ Γκρέγκορ χαμογέλασε παίρνοντας θέση μάχης. Οι δυο Ρέηντζερς στέκονταν πλάτη με πλάτη μπροστά στην πόρτα του κελιού για να μπορούν να καλύπτουν ο ένας τα νώτα του άλλου και να μην μπορούν οι εχθροί τους να τους κυκλώσουν. Ο Μάικ αναρωτήθηκε ποιος τους είχε στείλει. Οι κινήσεις του δεν είχαν γίνει αντιληπτές από τους υπόλοιπους ενόρκους. Μόνο εδώ στη φυλακή μπορεί να βρισκόταν η απάντηση και ήθελε να τη μάθει αλλά πρώτα έπρεπε να τακτοποιηθεί το ανά χείρας θέμα. -Τους προτιμώ ζωντανούς για ανάκριση Γουίλλιαμ αλλά προέχει να επιζήσουμε. Οι έξι άνδρες πλησίαζαν με αργά βήματα και έτοιμοι να επιτεθούν. Οι δυο Ρέηντζερς περίμεναν να κινηθούν οι αντίπαλοί τους πρώτοι. Ήξεραν πως τύποι σαν εκείνους είχαν συνηθίσει να ορμάνε στην οποιαδήποτε σύγκρουση χωρίς σχέδιο ή τακτική κάτι που θα τους διευκόλυνε σαν επαγγελματίες μαχητές. Οι έξι άνδρες με τους λοστούς επιτέθηκαν ξαφνικά αλλά δεν τρόμαξαν τους δυο Ρέηντζερς που τους αντιμετώπισαν ψύχραιμα με αποφασιστικότητα μπλοκάροντας χτύπήμαυτα και ανταποδίδοντάς τα. Δεν ήταν εκπαιδευμένοι αλλά ήταν σκληροτράχηλοι άνδρες και δεν υπέκυπταν εύκολα στα πλήγματα των Ρέηντζερ. Ο Μακ Γκρέγκορ και ο Βαλίν απέκρουαν τις επιθέσεις και

94


ανταπέδιδαν την κάθε επίθεση φροντίζοντας να μην απομακρύνονατι ο ένας από τον άλλο για να καλύπτουν τα νώτα τους. Είχαν εξουδετερώσει δυο από τους αντιπάλους τους όταν ο Μακ Γκρέγκορ στάθηκε άτυχος. Σκόνταψε στο πεσμένο σώμα του ενός και παραπάτησε. Οι αντίπαλοί του δεν έχασαν χρόνο και έπεσαν πάνω του. Ο Μακ Γκρέγκορ έπεσε στο δάπεδο με την πλάτη αλλά κατάφερε να μην χτυπήσει το κεφάλι του, αν έχανε τις αισθήσεις του ήταν τελειωμένος. Το πιστόλι που ήταν περασμένο στη ζώνη του έπεσε και ένας από τους αντιπάλους του το κλώτσησε μακριά. Αν και πεσμένος ο Μακ Γκρέγκορ του κατάφερε ένα χτύπημα στη βουβωνική χώρα που τον έκανε να ουρλιάξει από τον πόνο και να διπλωθεί στα δύο. Ο τελευταίος αντίπαλος όμως βρισκόταν ήδη πάνω του με το λοστό να πιέζει το λαιμό του Ρέηντζερ. -Τώρα θα πεθάνεις υποστηρικτή της δολοφόνου σκύλας, είπε μέσα από τα σφιγμένα δόντια του. Ο Μάικ προσπάθησε να απαλλαγεί από την θανάσιμη αυτή αγκαλιά αλλά δεν μπορούσε, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειπαν γοργά καθώς ανέπνεε με δυσκολία. Ίσα που αντιλαμβανόταν τη βιάση του Βαλίν να εξουδετερώσει και τον τελευταίο αντίπαλό του για να σπεύσει σε βοήθειά του ίδιου. Ο πυροβολισμός ακούστηκε σαν κανονιά στον κλειστό χώρο, ο αντίπαλός του τινάκτηκε στο πλάι με μια τεράστια πληγή στο πλάι του κεφαλιού. Ο Μάικ τινάκτηκε όρθιος και στράφηκε να δει τι έκανε ο Βαλίν αλλά εκείνος είχε μόλις ρίξει αναίσθητο τον τελευταίο άνδρα που αντιμετώπιζε. Ο Μάικ κατάφερε ένα απότομο χτύπημα σε εκείνον που είχε νωρίτερα κλωτσήσει και τον σώριασε πάνω στο πτώμα του συντρόφου του. Έχοντας εξουδετερώσει τους αντιπάλους του αναζήτησε την πηγή της απρόσμενης βοήθειάς. Η Νιέβανς στεκόταν όρθια στο μέσον του κελιού και κρατούσε στο χέρι της το πιστόλι του Μακ Γκρέγκορ. Το κοίταζε με ένα βλέμμα περίεργο, απλανές, απομακρυσμένο. Σήκωσε το όπλο και έφερε την κάνη προς το σαγόνι της, το δάκτυλό της άρχισε να σφίγγεται στην σκανδάλη.

95


-Μην το κάνεις! είπε ο Μακ Γκρέγκορ και με μια απότομη κίνηση παραμέρισε το όπλο μορφάζοντας καθώς ήταν καυτό ακόμα. Αφόπλισε την κοπέλα και το έβαλε στη θέση του. -Ευχαριστώ, της είπε. Σου χρωστώ τη ζωή μου και δεν θα το ξεχάσω. -Δεν το έκανα για' σενα, είπε η Νιέβανς κοιτώντας τον στα μάτια, το έκανα για' κεινη. Αν σκότωναν εσάς θα ερχόταν η σειρά της. Ένευσε προς την Γκαμπριέλα. -Έσωσες τη ζωή μου ωστόσο και σε τιμάει η ειλικρίνειά σου, απάντησε ο Μακ Γκρέγκορ και βγήκε στο διάδρομο όπου έτρεχαν δεσμοφύλακες ειδοποιημένοι από τον πυροβολισμό.

Επιστρέφοντας στο δωμάτιό του στο ξενοδοχείο ο Μάικ έβγαλε τα ρούχα του και μπήκε κάτω από το ντουζ. Δεν προλάβαινε να κοιμηθεί, κόντευε να ξημερώσει. Είχε κάνει πολλά αυτήν την νύχτα. Οι δεσμοφύλακες και οι συνεργοί τους είχαν ομολογήσει ποιος ήταν ο εργοδότης τους καθώς και την ανάμειξή τους στην οργάνωση Φρουροί της Οικογένειας τα μέλη της οποίας ήδη συλλαμβάνονταν και οδηγούνταν στη δικαιοσύνη. Ντύθηκε και ετοιμάστηκε για το δικαστήριο, θα ήταν και η μέρα το ίδιο έντονη.

Έξω από το δικαστικό μέγαρο η ένταση παρέμενε για μια ακόμα μέρα αμείωτη αν και ο αριθμός εκείνων που ήταν κατά της Γκαμπριέλα είχε μειωθεί αισθητά. Η σύλληψη των Φρουρών της Οικογένειας είχε μαθευτεί και πολλοί αναρωτιούνταν αν είχαν υποστηρίξει το σωστό στη διαμάχη αυτή. Μέσα στο δικαστήριο η ατμόσφαιρα ήταν επίσης κάπως τεταμένη ενώ δημοσιογράφοι και κοινό έπαιρναν τη θέση τους. Φήμες έλεγαν πως κάποιος είχε επισκεφθεί τη νύχτα την κατηγορούμενη στο κελί της και της είχε υποσχεθεί ότι θα λάμψει η αλήθεια. Λεγόταν ακόμα πως η ταξιαρχία των Ρέηντζερς είχε αρχίσει έρευνες και γίνονταν συλλήψεις. Η Ράνσομ από ευγνωμωσύνη είχε δοθεί 96


σε αυτόν τον επισκέπτη της και είχαν κάνει έρωτα. Ο Μακ Γκρέγκορ είχε δυσκολευτεί να κρατήσει το γέλιο του ακούγοντας το τελευταίο. Ο ίδιος είχε αφήσει να κυκλοφορήσουν οι φήμες, για να πανικοβάλλει όσα μέλη της οργάνωσης δεν είχαν συλληφθεί ώστε να κινηθούν και να αποκαλυφθούν ή και να παραδοθούν στις αρχές, αλλά τον διασκέδαζε η έκταση που είχαν πάρει. Πάντα τον εντυπωσίαζε η γόνιμη φαντασία εκείνων που διαδίδοντας μια πληροφορία δεν αντιστέκονταν στον πειρασμό να προσθέσουν κάτι δικό τους. Πήρε τη θέση του μαζί με τους υπόλοιπους ενόρκους και παρακολούθησε την έλευση της Γκαμπριέλα με την Ιόλη αλλά και του Μπόνακορ. Η κοπέλα φαινόταν για πρώτη φορά να μη φοβάται αν και ήταν προφανώς κουρασμένη από την έλλειψη ύπνου. Η Ιόλη ήταν ανήσυχη, ο Μακ Γκρέγκορ υπέθετε ότι οφειλόταν στο ότι άρχιζαν οι δικοί της μάρτυρες. Δεν την είχε πληροφορήσει για τα όσα είχε συμπεράνει αλλά ο Κένινγκ που θα κατέθετε σήμερα ήταν πλήρως ενήμερος. Ο Μπόνακορ ήταν ανήσυχος, είχε πληροφορηθεί τι συνέβη τη νύχτα άραγε; Υπέθετε κάτι ή ήξερε; Ήξερε από την αρχή και τώρα αναμετρούσε τις συνέπειες; Το χτύπημα του σφυριού του δικαστή Άιρτον σήμανε την έναρξη μιας ακόμα μέρας της δίκης. Η Ιόλη κάλεσε τον πρώτο της μάρτυρα. Ήταν ο ψυχολόγος Άνταμ Ντίνιμαν, ένας μάλλον γεμάτος άνδρας με αρχές καράφλας και γενειάδα. Είχε εξετάσει την Γκαμπριέλα και κατέθεσε τα πορίσματά του. Η Ιόλη είχε μάθει από το λάθος που έκανε ο Μπόνακορ και του είχε δώσει οδηγίες να είναι λιτός, σαφής και σύντομος. Το έκανε και κατάφερε να κρατήσει την προσοχή των ενόρκων. Εξήγησε ότι η Γκαμπριέλα Ράνσομ ήταν από τη φύση της ευαίσθητη και η κακοποίηση που είχε υποστεί ήταν αρκετή για να τη φέρει σε κατάσταση σοκ. Στην κατάσταση αυτή, όπως και σε καμία άλλη, δεν ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει εσκεμμένο φόνο. Ο Μπόνακορ διάλεξε να μην εξετάσει τον μάρτυρα, δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει τα επιχειρήματα που είχε χρησιμοποιήσει η Ιόλη, θα έδειχνε αδυναμία, και πέραν αυτών δεν μπορούσε να αμφισβητήσει τα πορίσματα του ειδικού.

97


Ο επόμενος μάρτυρας της Ιόλης ήταν ο λοχίας Άλαν Κένινγκ. Ο Ρέηντζερ με την επίσημη στολή του προχώρησε ευθυτενής ακούγοντας το όνομά του. Περνώντας από μπροστά από τις θέσεις των ενόρκων στράφηκε και “χτύπησε” προσοχή φέρνοντας το χέρι στο μπερέ του. Ο Μακ Γκρέγκορ ανταπέδωσε το χαιρετισμό με μια κλίση του κεφαλιού και συγκράτησε το χαμόγελό του, δεν προβλεπόταν κάτι τέτοιο και ήταν σίγουρος πως ο Κένινγκ το είχε κάνει για να νευριάσει τον Μπόνακορ. -Ο προηγούμενος μάρτυρας μας εξήγησε ότι η Γκαμπριέλα δεν είναι ικανή για φόνο καθώς και το σοκ που εκείνη η μέρα της προκάλεσε, πήρε το λόγο η Ιόλη αφού ο Κένινγκ κάθισε στη θέση του μάρτυρα. Τώρα με τη βοήθεια του παρόντος μάρτυρα θα δούμε τα γεγονότα αυτά και το τι ήταν εκείνο που πραγματικά έγινε. Για τα πρακτικά πείτε μας το όνομά σας. -Ονομάζομαι Άλαν Κένινγκ, λοχίας των Ρέηντζερς. -Που υπηρετείτε; -Στη στρατιωτική βάση Ντάουνβιου. -Όπου και είσασταν υπηρεσία την νύχτα που μας ενδιαφέρει, σωστά; -Ήμουν μαζί με το λοχία Τίμπετς στην περίπολο με δρομολόγιο Α6. Στη διάρκεια του δρομολογίου μας βρήκαμε στο δρόμο την Γκαμπριέλα Ράνσομ. -Σε τι κατάσταση; -Ήταν γυμνή, γεμάτη αίμα και σε κατάσταση σοκ. -Ήταν τραυματισμένη; -Τραυματισμένη; Όχι, το αίμα δεν ήταν δικό της. Ο Μπόνακορ τινάχτηκε όρθιος και φώναξε: -Ένσταση κύριε πρόεδρε! Δεν θα μπορούσε να ξέρει την προέλευση του αίματος. Σιγά μην είναι και ο σούπερμαν και έχει ακτίνες Χ στα μάτια. Ο Κένινγκ κοίταξε τον εισαγγελέα που ανταπέδωσε το βλέμμα υψώνοντας το φρύδι ειρωνικά. Περίμενε μια οργισμένη απάντηση του μάρτυρα όπως είχε 98


συμβεί κι άλλη φορά στο δικαστήριο. Ο Ρέηντζερ όμως απάντησε με ηρεμία χωρίς όμως να κρύβει την περιφρόνησή του για την άγνοιά του. -Έχω συμμετάσχει σε πολλές εκστρατείες, έχω σκοτώσει πολλούς και έχω δει ακόμα περισσότερους να πεθαίνουν. Ξέρω αν το αίμα κάποιου είναι από τραυματισμό ή από άλλον. Αν ήταν δικό της δεν θα περπατούσε καν. Το αίμα ήταν από άλλον που είχε χτυπηθεί καίρια και βρισκόταν αντικριστά της. Ο Μπόνακορ κάθισε στη θέση του νιώθοντας ηλίθιος που δεν είχε σκεφθεί ότι υπήρχε απλή και λογική εξήγηση και με μια αδιόρατη ανησυχία να τον στοιχειώνει για το τι άλλο θα μπορούσε να πει ο Ρέηντζερ. -Πως βγάλατε τα συμπεράσματα αυτά; ρώτησε η Ιόλη αρπάζοντας την ευκαιρία. -Τόσο αίμα ήταν από ένα χτύπημα που άνοιξε κύρια φλέβα ή αρτηρία. Και από τον τρόπο που είχε λουστεί με το αίμα ήταν απλό να συμπεράνω ότι ήταν αντικριστά. -Και αν ήταν ξαπλωμένη; -Τότε βρισκόταν από πάνω της. Ο Μπόνακορ χαμογέλασε. Δεν έπρεπε μάλλον να φοβάται τον Ρέηντζερ, η κατάθεσή του στήριζε τα λεγόμενα της κατηγορούσας αρχής. -Αυτά τα σκεφθήκατε εκείνη την ώρα; -Όχι εκείνη την ώρα. Εκείνη την ώρα φροντίσαμε να τη μεταφέρουμε σε νοσοκομείο. Τα σκέφτηκα πιο μετά, τα έχω συμπεριλάβει στην αναφορά μου στην εκτίμηση της καταστάσεως. -Έγιναν έρευνες μετά την εύρεση της Γκαμπριέλα στο δρόμο; -Ναι αλλά σταμάτησαν όταν ανέλαβε η αστυνομία που ήταν εκείνη που βρήκε τον τόπο του εγκλήματος. -Ξέρετε ότι ο κύριος Μακ Γκρέγκορ αναγνώρισε το όπλο του εγκλήματος ως όπλο που χρησιμοποιείται από τους Ρέηντζερς;

99


-Το γνωρίζω, είπε ο Κένινγκ με ένα χαμόγελο, ο κύριος Μακ Γκρέγκορ είναι από τους καλύτερους αξιωματικούς που γνωρίζω και δεν με ξαφνιάζει που το αναγνώρισε. Τώρα ξέρω περισσότερα όμως. -Όπως; -Το όπλο αυτό δηλώθηκε σαν απωλεσθέν σε εκστρατεία. Πρέπει να διευκρινίσω ότι μόνο μια τέτοια περίπτωση δικαιολογεί απώλεια οπλισμού στο σώμα. -Ποιος απώλεσε το εν λόγω όπλο; -Όπως αποδεικνύεται δεν το απώλεσε αλλά το δήλωσε μόνο έτσι αφού τελικά το είχε ακόμα στην κατοχή του και πέθανε απ' αυτό. Το όπλο αυτό το έκλεψε από τους Ρέηντζερς ο Άντονι Βάλμοντ. Ψίθυροι ακούστηκαν στην αίθουσα, η αποκάλυψη αυτή είχε κάνει μεγάλη εντύπωση. Η Ιόλη κινήθηκε γρήγορα για να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα. -Πιστεύετε ότι το είχε μαζί του λοιπόν όλο τον καιρό; ρώτησε. -Για όλο τον καιρό δεν ξέρω αλλά εκείνη τη μέρα ναι. Και ξέρω το γιατί επίσης, είπε ο Κένινγκ. -Τι εννοείτε; η Ιόλη δεν ήταν η μόνη που είχε ξαφνιαστεί από τη δήλωση αυτή. Όταν είχαν μιλήσει για την κατάθεσή του ο Ρέηντζερς δεν της είχε πει τίποτα τέτοιο. -Ο Άντονι Βάλμοντ είχε σχεδιάσει να βιάσει και μετά να σκοτώσει την κατηγορούμενη. -Ένσταση! βρυχήθηκε ο Μπόνακορ. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη για κάτι τέτοιο. Ο Κένινγκ κοίταξε απαξιωτικά τον εισαγγελέα. -Εσύ λες πως... ξεκίνησε να λέει αλλά ο δικαστής τον διέκοψε. -Αυτό που λέτε είναι πολύ σοβαρό λοχία, είπε ο Άιρτον, μπορείτε να το στηρίξετε; Όπως είμαι σίγουρος ότι αντιλαμβάνεστε μια τέτοια κατηγορία 100


αποτελεί απόδειξη ότι η κατηγορούμενη βρισκόταν σε κατάσταση νόμιμης άμυνας. Αλλάζει πολλά. -Ο Άντονι Βάλμοντ μετείχε σε μια εκστρατεία με τους Ρέηντζερς. Ήταν ειρηνευτική αποστολή στη Γκάνα. Γίναμε μάρτυρες μιας σφαγής εκεί..... Διηγήθηκε αυτά που είχε συμπεράνει ο Μακ Γκρέγκορ και με τα οποία και ο ίδιος συμφωνούσε αφού είχε πάρει μέρος στην ειρηνευτική αποστολή και σε εκείνη την μνημειώδη μάχη. -Εικασίες! Βρυχήθηκε ο Μπόνακορ. -Περιμένετε να κάνετε ερωτήσεις όταν θα εξετάζετε τον μάρτυρα, είπε ο Άιρτον. -Πιστεύετε δηλαδή ότι ο σκοπός του Άντονι Βάλμοντ ήταν να μιμηθεί τις πράξεις αυτές αλλά η Γκαμπριέλα κατάφερε να ξεφύγει; ρώτησε η Ιόλη. -Αυτό ακριβώς, είπε ο Κένινγκ. -Δεν έχω άλλη ερώτηση. -Κύριε Μπόνακορ. Ο εισάγγελεας σηκώθηκε και προχώρησε προς την θέση του μάρτυρα. Έφτασε σε μια απόσταση μικρότερη από μέτρο από τον μάρτυρα πριν σταματήσει. Είχε εντυπωσιακό παρουσιαστικό και αυτή η τακτική πτοούσε υποσυνείδητα πολλές φορές τους μάρτυρες των αντιδίκων του. Όχι αυτήν την φορά, ο Κένινγκ είχε αντιμετωπίσει και χειρότερες συνθήκες από αυτές, είχε βρεθεί σε καταστάσεις που άλλοι θα χαρακτήριζαν απελπιστικές και είχε επιζήσει. Τώρα δεν θα μπορούσε να τον πτοήσει ο εισαγγελέας με το υπεροπτικό ύφος του. -Κυρίε Κένινγκ.... -Λοχία Κένινγκ, διόρθωσε ο Ρέηντζερ κάνοντας πολλούς στο ακροατήριο να γελάσουν.

101


-Λοχία Κένινγκ, είπε ο Μπόνακορ τιθασεύοντας το θυμό του για τον εμπαιγμό του μάρτυρα που απειλούσε ξαφνικά να μετατρέψει το θρίαμβό του σε παταγώδη αποτυχία. Έχετε σπουδάσει ψυχολογία; -Όχι. -Άρα όσα μας είπατε είναι προσωπική σας γνώμη που δεν έχει κάποιο έρεισμα. -Αν εσύ βρεις άλλη επαρκή εξήγηση που να περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία να μου ξηλώσεις τα γαλόνια, απάντησε ο Κένινγκ. Ο Άιρτον χτύπησε το σφυρί του στην έδρα δυο φορές για να σταματήσει τα γέλια που είχαν ξεσπάσει στην αίθουσα και μετά στράφηκε στον λοχία που αντάλλασε φονικές ματιές με τον εισαγγελέα. -Άλλο ένα τέτοιο και θα τιμωρηθείτε για ασέβεια στο δικαστήριο μάρτυς. -Μάλιστα εξοχώτατε, είπε τυπικά ο Κένινγκ. -Λοιπόν, δεν έχετε κατάρτιση που να σας επιτρέπει αντικειμενική άποψη για αυτά που καταθέσατε και που είναι προφανώς προσωπική γνώμη, είπε ο Μπόνακορ, έτσι δεν είναι; -Όχι. Κάτι που μαθαίνεις στις ειδικές δυνάμεις αν θες να μείνεις ζωντανός σε συνθήκες εκστρατείας είναι να εκτιμάς σωστά τις καταστάσεις. Είμαι σίγουρος για όσα είπα, το έχω ξαναδεί. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι κράτησε το μαχαίρι για ενθύμιο, πράγμα που συμβαίνει, και ακόμα ότι το είχε μαζί του σαν μέσο αυτοπροστασίας, πως εξηγούνται τα τέσσερα πασαλάκια; Ήθελε να τη δέσει και να τη βιάσει όπως είδε να γίνεται στη Γκάνα. -Το σκηνικό είχε στηθεί από την κατηγορούμενη. -Δεν βρέθηκαν δακτυλικά της αποτυπώματα σε κανένα από τα αντικέιμενα αυτά, σωστά; αντέτεινε ο Κένινγκ. Ο Μπόνακορ κατάλαβε πως δεν θα κατάφερνε τίποτα με αυτόν τον μάρτυρα. -Δεν έχω άλλες ερωτήσεις, είπε. 102


Ο Άιρτον ανακοίνωσε την διακοπή για μεσημέρι. Κανένας δεν κινήθηκε από το ακροατήριο για να μη χάσει τη θέση του για τη συνέχεια. Όλοι ήθελαν να ακούσουν την επόμενη κατάθεση, είχε έρθει η ώρα της Γκαμπριέλα να καταθέσει.

Η Γκαμπριέλα καθόταν σε μια καρέκλα με τα μπράτσα της διπλωμένα στο τραπέζι και το πρόσωπό της χωμένο σε αυτά. Ένιωθε τόσο τρομοκρατημένη ώστε φοβόταν πως αν σηκωνόταν όρθια τα πόδια της δεν θα την κρατούσαν. Ήταν σε κατάσταση πανικού σχεδόν όπως και όταν πάλευε για να γλιτώσει από τον Άντονι Βάλμοντ. Ένιωθε το στομάχι της ανακατεμένο σαν να είχε μόλις αναρρώσει από μακριά ασθένεια και εξίσου αδύναμη. Είχε σταθεί αδύνατον να φάει οτιδήποτε το μεσημέρι και είχε περιοριστεί να πιει έναν χυμό για να μην καταρρεύσει στη μέση της διαδικασίας αν και τώρα φοβόταν πως δεν θα το απέφευγε αυτό. Άκουσε την πόρτα του δωματίου αλλά δεν σήκωσε το κεφάλι της. Ήξερε πως ήταν η Ιόλη και πως θα της έλεγε ότι έπρεπε να επιστρέψουν στην αίθουσα όπου θα κατέθετε. Έτρεμε στην ιδέα να μιλήσει για όσα είχαν συμβεί, όχι από ντροπή αλλά από φόβο. Φοβόταν πως ο εισαγγελέας θα κατάφερνε να κάνει τα λόγια της να ακουστούν σαν αισχρά ψέμματα και θα καταδικαζόταν να περάσει την υπόλοιπη ζωή της στη ζωντανή κόλαση της φυλακής. Ένιωσε τα χέρια της Ιόλης να ακουμπάνε απαλά στους ώμους της. -Σε καταλαβαίνω, είπε η δικηγόρος. Έχω βρεθεί στη θέση σου. Πρέπει να σταθείς δυνατή. -Δεν μπορώ. -Ναι μπορείς, δεν είσαι παρά το θύμα ενός κτήνους, είπε η Ιόλη ήρεμα αλλά επιτακτικά. Δεν έκανες κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεσαι. Κοίτα με θάρρος τον κόσμο και αποτέλεσε παράδειγμα για χιλιάδες γυναίκες που καθημερινά κακοποιούνται και δεν έχουν τη δύναμη και το θάρρος να αντιδράσουν. Η Γκαμπριέλα σήκωσε το κεφάλι της από τα μπράτσα της. 103


-Δεν είμαι ηρωίδα, είπε, δεν θα μπορούσα να εμπνεύσω τους άλλους. Φοβάμαι. -Θα σου πω ένα μυστικό, είπε η Ιόλη ενώ απαλά τη σήκωνε από την καρέκλα, ήρωες δεν γίνονται εκείνοι που δεν φοβούνται αλλά εκείνοι που ξεπερνούν το φόβο τους.

Ο Στήβεν Άιρτον χτύπησε το σφυρί του και η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε και πάλι. Η Ιόλη κάλεσε στη θέση του μάρτυρα την Γκαμπριέλα. Η κοπέλα σηκώθηκε και προχώρησε νιώθοντας κάθε ίνα του είναι της να ουρλιάζει: “Φύγε τώρα! Όσο μπορείς ακόμα! Τρέξε!” Δεν μπορούσε να το κάνει, θα ήταν σαν να παραδεχόταν την ενοχή της. Αλλά και το να βαδίσει προς το έδρανο του μάρτυρα ήταν τρομερά δύσκολο. Ποτέ λίγα βήματα δεν ήταν δυσκολότερα. Κάθισε στο έδρανο τελικά και αφού ορκίστηκε η Ιόλη ήρθε κοντά της. Η Γκαμπριέλα κράτησε το βλέμμα της καρφωμένο στη συνήγορό της για να μην κοιτάξει κανέναν άλλο. Από τις προηγούμενες μέρες ήξερε πως δεν υπήρχαν και πολλά βλέμματα συμπαθείας για εκείνη σε αυτήν εδώ την αίθουσα. Η κατάθεσή της άρχισε. Μιλούσε με το κεφάλι σκυμμένο με το βλέμμα προσηλωμένο στα πλεγμένα πάνω στα γόνατα χέρια της. Η Ιόλη της έκανε κάποιες ερωτήσεις οδηγώντας την κατάθεσή της και τονίζοντας τα σημεία που ήθελε αλλά κυρίως την άφηνε να μιλήσει. Και η Γκαμπριέλα μίλησε. Παρά το φόβο της ως που να καθίσει σε αυτήν την θέση, όταν άρχισε να μιλάει ένιωσε μια απρόσμενη λύτρωση που μπορούσε να μιλήσει για όλο αυτό που είχε συμβεί και δηλητηρίαζε τη ζωή της. Διηγήθηκε πως σταμάτησε στο δρόμο νομίζοντας ότι ο Βάλμοντ είχε κάποιο πρόβλημα με το αυτοκίνητό του μόνο και μόνο για να τη ζαλίσει με κάποιο μαντήλι εμποτισμένο με ναρκωτικό, αιθέρα ίσως. Όταν είχε και πάλι συναίσθηση του τι γίνεται ήταν πια γυμνή και με τα άκρα της δεμένα σε σχοινιά που κατέληγαν στα πασαλάκια. Πάλεψε για να γλιτώσει, αντιστάθηκε όσο και όπως μπορούσε την ίδια στιγμή που ήξερε πως δεν μπορούσε να αποφύγει το φοβερό πεπρωμένο της. Δεν υπήρχε κανένας να τη βοηθήσει, κανένας δεν άκουσε τις κραυγές της, κανένας που να δείξει έλεος. Ο Βάλμοντ την έκανε δική του, ικανοποίησε τα ποταπά ένστικτά του ενώ εκείνη 104


ακόμα πάλευε και ικέτευε να μην της κάνει τέτοιο κακό. Ένα μέρος της ψυχής της έμεινε για πάντα σε εκείνη την βροχερή νύχτα. Απόλυτη σιωπή είχε πέσει στο ακροατήριο, όλοι παρακολουθούσαν με τη μέγιστη προσοχή την κατάθεσή της. Οι δώδεκα ένορκοι την άκουγαν επίσης προσεκτικά, κάποιοι έβλεπαν για πρώτη φορά την πιθανότητα τα γεγονότα να μην είναι όπως τα παρουσίαζε ο εισαγγελέας. Ακόμα και ο Μακ Γκρέγκορ την άκουγε με προσοχή. Εκείνος ήξερε τι είχε γίνει αλλά τώρα έβλεπε πως τα είχε βιώσει όλα αυτά η Γκαμπριέλα. Έφτασε στο επίμαχο σημείο. Διηγήθηκε πως κατάφερε να ελευθερώσει το ένα χέρι της, ίσως η καταρρακτώδης βροχή να είχε μαλακώσει πολύ το χώμα, και να αρπάξει το μαχαίρι. Είχε χτυπήσει στα τυφλά. Το μόνο που κατάλαβε ήταν το αίμα που την περιέλουσε και πως ο Βάλμοντ έπεσε στο πλάι. Έλυσε και το άλλο χέρι της και μετά τα πόδια της και τράπηκε σε φυγή. Δεν ήξερε για πόσο περιπλανήθηκε. -Δεν θυμάμαι τίποτα άλλο, μετά θυμάμαι που συνήλθα στο νοσοκομείο, κατέληξε. -Δεν έχω άλλες ερωτήσεις, είπε η Ιόλη. -Κύριε Μπόνακορ, είπε ο δικαστής. Ο εισαγγελέας σηκώθηκε από τη θέση του. Το βλέμμα που έριξε στην Γκαμπριέλα την έκανε να ριγήσει. Ο Μπόνακορ έριξε μια ματιά στο σώμα των ενόρκων και μετά πλησίασε το έδρανο του μάρτυρα όπου καθόταν η Γκαμπριέλα με την ψυχή της ελαφρωμένη από όλα όσα είχε ζήσει τώρα που είχε βρει το θάρρος να μιλήσει γι' αυτά αλλά τρομοκρατημένη γιατί είχε έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει το δημόσιο κατήγορο. -Πριν από την σεξουαλική σας επαφή με το θύμα είχατε προφανώς και άλλες σεξουαλικές επαφές, έτσι δεν είναι; είπε ο Μπόνακορ. -Ναι, είπε η Γκαμπριέλα και τα μάγουλά της φλογίστηκαν. Ο τρόπος που το είχε πει ο εισαγγελέας ήταν σαν να υποννοούσε κάτι βρώμικο. 105


-Πολλές; -Ένσταση! φώναξε η Ιόλη. Δεν εξετάζει την Γκαμπριέλα! Προσπαθεί να τη διασύρει. -Κύριε Μπόνακορ οδηγούν κάπου αυτές οι ερωτήσεις; -Αν η συνήγορος με αφήσει να τις ολοκληρώσω θα οδηγήσουν, απάντησε δηκτικά ο εισαγγελέας. -Θα επιτρέψω την ερώτηση αλλά θέλω να φτάσουμε κάπου κύριε Μπόνακορ. -Μάλιστα κύριε πρόεδρε, είπε ο εισαγγελέας και στράφηκε πάλι στη Γκαμπριέλα. Πρέπει να απαντήσετε στην ερώτηση. -Είχα κάποιες σχέσεις, είπε η κοπέλα και είχα κάνει έρωτα. -Άρα μια ερωτική προσέγγιση δεν θα σας τρόμαζε και σίγουρα θα ξέρατε πως να προσελκύσετε έναν άνδρα. Αυτό δεν κάνατε και στον Άντονι Βάλμοντ; Του προσφέρατε παιχνίδια που δεν είχε ξαναπαίξει, καινούριες συγκινήσεις. -Όχι. -Καταθέσατε πως ο Άντονι Βάλμοντ σας έγδυσε χωρίς τη θέλησή σας αλλά δεν είχατε κανένα σημάδι από κάτι τέτοιο. -Με είχε ναρκώσει. -Πράγμα που εσείς ισχυρίζεστε αλλά για το οποίο δεν υπάρχει απόδειξη. Ξεκινήσατε ένα παιχνίδι που ξέφυγε από τον έλεγχό σας; -Όχι. -Φυσικά όχι, είπε ο Μπόνακορ αιφνιδιάζοντας την, δεν ήταν παιχνίδι. Ήταν προσχεδιασμένος φόνος μελετημένος σε όλες τις λεπτομέρειες, ακόμα και σε αυτές που θα σας χρησίμευαν στο δικαστήριο. Έτσι δεν είναι; -Όχι.

106


-Η Σάντρα Μιόν κατέθεσε ότι είχατε ερωτική σχέση με το θύμα, τον παγιδεύσατε και τον δολοφονήσατε. -Είπε ψέμματα. -Για το ότι δεν είχε σχέση με το θύμα όχι για το αν είχατε εσείς. -Είπε ψέμματα! φώναξε η Γκαμπριέλα. Δεν ήμουν ερωμένη του Βάλμοντ. Ποτέ! Δάκρυα είχαν φανεί στα μάτια της. -Αλλά δεν έχεις αποδείξεις γι' αυτό, έτσι; είπε ήσυχα αλλά με εμφανή ψυχρότητα ο Μπόνακορ. Μόνο τις εικασίες του λοχία – έβαλε όση περιφρόνηση μπορούσε στο βαθμό – Κένινγκ. Δεν έχω άλλες ερωτήσεις. -Οι αντίδικοι να πλησιάσουν την έδρα, είπε ο δικαστής. Ο Μπόνακορ και η Ιόλη πλησίασαν τη θέση του Άιρτον. Εκείνος τους κοίταξε για μια στιγμή και μετά ρώτησε: -Είσαστε έτοιμοι για τις τελικές αγορεύσεις σας; Αν ναι θέλω να προχωρήσετε για να συντομεύσουμε τη διαδικασία αφού οι ένορκοι παραμένουν απομονωμένοι. -Είμαι έτοιμος, είπε ο Μπόνακορ. -Και' γω κύριε πρόεδρε, είπε η Ιόλη. -Ας προχωρήσουμε τότε. Ο

Μπόνακορ

αγόρευσε

πρώτος.

Με

τον

ίδιο

ήρεμο

και

αποστασιοποιημένο τρόπο που μιλούσε σε όλη τη δίκη έκανε και την αγόρευσή του. Δεν υπήρχε εμπάθεια ή προσωπικό όφελος, το μόνο που ζητούσε ήταν η δικαιοσύνη. Ήταν μια προσέγγιση που πάντα λειτουργούσε υπέρ του πείθοντας τους ενόρκους για την ορθότητα της πολιτικής αγωγής. Παρουσίασε τα στοιχεία και συνόψισε τις καταθέσεις. Κατέληξε καλώντας τους ενόρκους να κάνουν το καθήκον τους – κάτι για το οποίο ήταν σίγουρος δήλωσε – και ζητώντας την καταδίκη για τη Γκαμπριέλα Ράνσομ.

107


Η Ιόλη μίλησε πολύ λιγότερο, αντίθετα με τον Μπόνακορ έδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα στο συναίσθημα. Αν και τόνισε τα όσα είχε πει ο Κένινγκ, μίλησε περισσότερο για το σωματικό αλλά κυρίως ψυχικό μαρτύριο της Γκαμπριέλα. Κατέληξε καλώντας τις γυναίκες ενόρκους να σκεφθούν τι θα είχαν κάνει για να αποφύγουν μια παρόμοια μεταχείριση, και τους άνδρες να αναλογιστούν την αντίδρασή τους αν αυτό που συνέβει στη Γκαμπριέλα είχε συμβεί στην σύζυγο ή την κόρη τους. Μόλις η Ιόλη κάθισε στη θέση της ο Στήβεν Άιρτον στράφηκε στο σώμα των ενόρκων. -Με τις αγορεύσεις των αντιδίκων ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία. Τώρα πλέον καλείστε να καταλήξετε σε μια ομόφωνη ετυμηγορία. Δεν υπάρχει καμία βιάση, μπορείτε να συζητήσετε όλα τα επιχειρήματα. Αν δεν καταλήξετε απόψε σε μια απόφαση θα συνεχίσουμε το πρωί. Σταμάτησε για μια στιγμή και μετά είπε: -Μπορείτε να αποσυρθείτε. Οι δώδεκα ένορκοι άφησαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην αίθουσα που προοριζόταν για αυτήν ακριβώς τη χρήση. Η Γκαμπριέλα κοίταξε την πόρτα να κλείνει πίσω από τον Ζάιτς που μπήκε τελευταίος και ένιωσε να παγώνει. Η ώρα της κρίσης είχε φτάσει.

-Χρειάζεται να εκλέξουμε έναν πρόεδρο για να συντονίζει τη σύσκεψή μας, είπε ο Ζάιτς, δεν είναι ότι θα έχει την ευθύνη της απόφασης ή ότι θα έχει διπλή ψήφο ή κάτι τέτοιο. Απλά θα συντονίσει την συζήτηση και είναι εκείνος που θα ανακοινώσει την ετυμηγορία. Οι δώδεκα ένορκοι είχαν καθίσει γύρω από το οβάλ τραπέζι στην αίθουσα που προοριζόταν για τη χρήση από εκείνους. Πάνω στο τραπέζι υπήρχαν στυλό και λευκές κόλλες χαρτί για σημειώσεις και αντίγραφα των όλων των καταθέσεων. Μια πεντόλιτρη φιάλη με εμφιαλωμένο νερό στο ειδικό μηχάνημα

108


και ποτήρια μιας χρήσεως μαζί με ένα καλάθι απορριμάτων συμπλήρωναν τον εξοπλισμό της αίθουσας. -Και αυτός θα είσαι εσύ; ρώτησε επιθετικά η Λίζα. -Είμαι δικηγόρος, de facto ο πιο σχετικός. -Εγώ δεν συμφωνώ, γιατί να μη γίνει ο κύριος Μακ Γκρέγκορ; είπε η Λίζα τονίζοντας τη λέξη κύριος. Έδειξε περισσότερο μυαλό και θάρρος στην ακροαματική διαδικασία. -Ευχαριστώ για την ψήφο, Λίζα, είπε ο Ρέηντζερ, αλλά εγώ προτείνω τον κύριο Βίνεκερ. Όχι μόνο από σεβασμό στο ότι είναι ο μεγαλύτερος ανάμεσά μας αλλά και επειδή λόγω της ηλικίας έχει μεγαλύτερη πείρα με τους ανθρώπους. Η πρόταση του έγινε δεκτή και από τους υπόλοιπους και έτσι ο Βίνεκερ χρίστηκε πρόεδρος. -Ας δούμε που βρισκόμαστε, είπε ο πρώην βιβλιοπώλης. Ποιοι πιστεύουν ότι η Γκαμπριέλα Ράνσομ είναι ένοχη; Το αποτέλεσμα δεν αποτελούσε έκπληξη. Οκτώ ψήφισαν ένοχη, μια δεν έχω αποφασίσει, τρεις αθώα. -Έχουμε λοιπόν πολύ δρόμο μπροστά μας, είπε ο Βίνεκερ. -Τι θα συμβεί αν δεν μπορέσουμε να συμφωνήσουμε; ρώτησε η Λίζα. Θα επικρατήσει η άποψη της πλειοψηφίας; -Όχι, απάντησε ο Ζάιτς, η απόφαση απαιτείται να είναι ομόφωνη. Αν δεν καταλήξουμε σε μια τέτοια τότε θα κηρυχθεί κακοδικία και θα επαναληφθεί η δίκη σε έξι μήνες με άλλο σώμα ενόρκων. -Ας μην προτρέχουμε, είπε ο Βίνεκερ. Λύντα, ας αρχίσουμε από εσένα. Τι είναι αυτό που σε κάνει να μην μπορείς να αποφασίσεις; Η Λύντα Μέρντοκ, μια νοικοκυρά με δυο παιδιά που μόλις είχε πατήσει τα σαράντα, πήρε το λόγο νιώθοντας μάλλον άβολα με όλα τα βλέμματα πάνω της:

109


-Η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε τα γεγονότα με τρόπο που να εξηγούνται και ήμουν έτοιμη να πιστέψω ότι ήταν έτσι αλλά τα όσα είπε ο λοχίας Κένινγκ με έκαναν να αμφιβάλλω. και τώρα δεν ξέρω. -Εγώ νομίζω ότι απλώς έκανε ικεσίες, είπε η Ντέμπορα Γουντς. Ίσως τον γοήτευσε, δεν ξέρετε πόσο εύκολα κάτι τέτοιες προσελκύουν τους άνδρες. -Ανάλυση κατάστασης, είπε ο Μακ Γκρέγκορ. Εκπαιδεύονται σε αυτό σε αληθινές συνθήκες επιχειρήσεων. Απαιτείται επιτυχία άνω του 90% για να περάσουν. Μαθαίνουν να είναι ακριβείς ακόμα και στις ικασίες τους γιατί από αυτό πολλές φορές θα εξαρτηθεί η ζωή όχι μόνο η δική τους αλλά και των συντρόφων τους. -Δεν ήταν ικασίες δηλαδή; -Όχι ήταν αυτό που έγινε.

Το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας αναζωπύρωσε τη διάθεση των διαδηλωτών που φώναζαν με ανανεωμένο μένος συνθήματα για τη θέση τους, υπέρ ή κατά της Γκαμπριέλα. Δεν αποφάσισαν να φύγουν ούτε με τον ερχομό της νύχτας που έφερε μαζί του μια πτώση της θερμοκρασίας και μια ήπια χιονόπτωση όχι σαν των προηγουμένων ημερών. Στις επτά και μισή οι ένορκοι επέστρεψαν στην αίθουσα του δικαστηρίου για να ανακοινώσουν δια στόματος Βίνεκερ ότι δεν είχαν ακόμα φτάσει σε ετυμηγορία αλλά δεν ήθελαν να διακόψουν για τη νύχτα. Από εκείνη τη στιγμή οι υποστηρικτές της Γκαμπριέλα πέρασαν σε μια άλλη μορφή διαμαρτυρίας, άναψαν κεριά και στάθηκαν βουβά στραμμένοι προς το δικαστικό μέγαρο σε μια σιωπηλή ικεσία για τη νέα γυναίκα που αντιμετώπιζε τη θανατική ποινή αν καταδικαζόταν. Οι αντίπαλοί τους τους χλεύασαν για την παθητική στάση τους αλλά οι αστυνομικοί συγκινημένοι από την κίνηση αυτή τους ανάγκασαν να σωπάσουν.

110


Η Γκαμπριέλα δεν είχε ιδέα για όλα αυτά. Ήταν καθισμένη σε μια καρέκλα στο μικρό δωμάτιο δίπλα στην αίθουσα που διεξαγόταν η δίκη. Δεν έβλεπε, δεν άκουγε, δεν μπορούσε να αισθανθεί τίποτα. Ο χρόνος είχε γι' αυτήν σταματήσει. Περίμενε την απόφαση και τίποτα άλλο δεν μπορούσε να παρακάμψει αυτήν την σκέψη και να φτάσει στη συνείδησή της. Ήταν σίγουρη πως θα καταδικαζόταν, ήταν άδικο αλλά έτσι θα γινόταν. Τα επιχειρήματα της πολιτικής αγωγής είχαν μεγαλύτερη βαρύτητα και σίγουρα είχαν πείσει τους ενόρκους. Η πόρτα άνοιξε και κάποιος μπήκε αλλά η Γκαμπριέλα δεν έκανε τον κόπο να σηκώσει το βλέμμα της. Τι σημασία είχε ποιος ήταν; Για εκείνη είχαν όλα τελειώσει. -Έλα, της είπε απαλά η Ιόλη. Πρέπει να επιστρέψουμε στην αίθουσα, οι ένορκοι κατέληξαν σε ετυμηγορία. Ακολούθησε μηχανικά την Ιόλη στην κατάμεστη αίθουσα όπου είχαν όλοι πάρει τις θέσεις τους και περίμεναν την είσοδο των ενόρκων. Οι ένορκοι μπήκαν με πρώτο τον Βίνεκερ και τελευταίο όπως πάντα τον Ζάιτς που έδειχνε χολωμένος ως συνήθως. -Καταλήξατε σε ομόφωνη ετυμηγορία; ρώτησε ο Άιρτον. -Μάλιστα κύριε πρόεδρε. Ο Βίνεκερ έδωσε ένα διπλωμένο χαρτάκι στον δικαστικό κλητήρα που το μετέφερε στο δικαστή. Εκείνος το άνοιξε και διάβασε την ετυμηγορία χωρίς να φανεί τίποτα στην έκφραση του προσώπου του. Το έδωσε στον κλητήρα που το επέστρεψε στον Βίνεκερ. -Η κατηγουρόμενη να σηκωθεί όρθια. Η Γκαμπριέλα το έκανε τρέμοντας. Ένιωθε την καρδιά της να χτυπάει δυνατά, στα μηνίγγια της ένιωθε μια πίεση σαν από μια μέγκενη. Κοίταξε τους ενόρκους αλλά τίποτα δεν έδειχνε την απόφαση που είχαν πάρει.

111


-Έχοντας ακούσει όλες τις καταθέσεις προσεκτικά και έχοντας εξετάσει όλα τα στοιχεία, διάβασε ο Βίνεκερ, καταλήξαμε στην απόφασή μας. Βρίσκουμε την κατηγορούμενη Γκαμπριέλα Ράνσομ... Η Γκαμπριέλα ένιωσε όλο της το σώμα να σφίγγεται. Είχε έρθει το τέλος. -...αθώα από κάθε κατηγορία κρίνοντας ότι σκότωσε τον Άντονι Βάλμοντ εβρισκόμενη σε άμεσο κίνδυνο για τη ζωή της άρα σε αυτοάμυνα όπως την ορίζει ο νόμος και τη δέχεται η νομολογία. Ζητωκραυγές ακούστηκαν στην αίθουσα και τα φλας άστραψαν ομαδικά καθώς η Γκαμπριέλα με δάκρυα στα μάτια έπεφτε στην αγκαλιά της Ιόλης. -Η υπόθεση έκλεισε, είπε ο Μακ Γκρέγκορ. -Τι κάνεις απόψε; τον ρώτησε η Λίζα κάνοντας τον Ζάιτς να εκφέρει μια βλαστήμια.

Η Έλεν Βάλμοντ κοίταξε τον άνδρα μπροστά της. Ήταν καθισμένη στο γραφείο της στο σπίτι της στο Μπήμοντ Χάιτς. Ο Μάικ Μακ Γκρεγκορ στεκόταν μπροστά της ήρεμος αλλά αγέρωχος. δεν του είχε προσφέρει κάθισμα για να τον μειώσει αλλά αυτό που είχε έρθει να της πει ήταν για εκείνη μια δυσάρεστη έκπληξη. -Με κατηγορείτε δηλαδή για ανάμειξη στη δίκη; -Έχω όλες τις απαραίτητες αποδείξεις. Ομολόγησαν εκείνοι που τους είπατε να με σκοτώσουν. -Και γιατί δεν με συλλαμβάνετε τότε; -Είπα να σας δώσω μια ευκαιρία να σώσετε την τιμή του ονόματός σας. -Γιατί; -Γιατί έχετε μια εγγονή, μια ήσυχη κοπέλα που ποτέ δεν εκτιμήσατε από μια κόρη που επίσης ποτέ δεν εκτιμήσατε. Δεν χρειάζετε να σας δει να καταδικάζεστε. 112


Ο Μακ Γκρέγκορ γύρισε να φύγει. -Θα μπορούσα να στη φυτέψω στην πλάτη, είπε η γριά. Ο Ρέηντζερ δεν σταμάτησε. -Αυτό δεν θα άλλαζε τίποτα, απάντησε. Είχε φτάσει στην εξώπορτα όταν άκουσε τον πυροβολισμό που έβαλε τέλος στη ζωή της Έλεν Βάλμοντ.

Ο Μακ Γκρέγκορ στάθηκε στην πίστα του αεροδρομίου Ντάουνβιου. Η παραμονή του στο Τορόντο είχε τελειώσει, θα έφευγε για το Μόντρεαλ και μετά για την Αφρική σε ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ. Δεν ήταν ασυνήθιστο. Στη ζωή του, ειδικά τα τελευταία χρόνια, η μια αποστολή διαδεχόταν την άλλη. Η υπόθεση την οποία σαν ένορκος είχε εκδικάσει είχε πλέον κλείσει. Η αυτοκτονία της Έλεν Βάλμοντ είχε αποδοθεί στη θλίψη για την απώλεια του γιου της και τις αποκαλύψεις που είχαν γίνει στο δικαστήριο. Ο Μπόνακορ είχε παραιτηθεί αμέσως μετά την ήττα του στις εκλογές. Ναι, δεν είχε μείνει κάποια εκκρεμότητα. Η Γκαμπριέλα Ράνσομ έπρεπε να χτίσει τη ζωή της από την αρχή, όπως και τη σχέση με τους γονείς της, μα θα τα κατάφερνε. Προχώρησε προς το C – 130 στο οποίο επιβιβαζόταν η μονάδα του και αναρωτήθηκε τι θα τον περίμενε στη Σομαλία. ΤΕΛΟΣ

113

715 ο πρώτος ένορκος microsoft word document  
715 ο πρώτος ένορκος microsoft word document  
Advertisement