Page 1

Jacobien Buurman  

Wie ben jij online? Een   online   identiteit,   iedereen   heeft   er   een.   De   een   uitbundig   en   heeft   op   internet   ook   een   extravagante   identiteit.   De   ander   is   wat   meer   ingetogen   en   laat   online   ook   minder   van   zichzelf  zien.  Sommige  mensen  kiezen  ervoor  alles  of  juist  niets  op  internet  te  zetten,  anderen   hebben   niet   in   de   gaten   wat   allemaal   bekend   is   van   hen.   Veel   mensen   die   bezig   zijn   in   de   wereld  van  de  nieuwe  media  en  nadenken  over  de  privacy  googlen  zichzelf.       Wanneer   je   jezelf   googled,   kom   je   te   weten   wat   bijvoorbeeld   een   nieuwe   werkgever   over   jou   op   internet   kan   vinden.   Een   ander   motief   om   jezelf   te   googlen   kan   volgens   een   onderzoek   door   een   team   met   Zwitserse   en   Australische   sociale   wetenschappers     toegeschreven  worden  aan  een  stijging  van  narcismei.  De  wereld  kijkt  steeds  meer  naar  het   individu,  de  mensheid  krijgt  steeds  minder  inlevingsvermogen  en  wordt  egoïstischer.     In   dit   essay   ga   ik   op   onderzoek   uit   naar   het   wie,   wat,   waar,   hoe   en   waarom   rond   het   profileren  van  jezelf  op  internet.      

Narcisme De term  narcisme  is  als  eerste  gebruikt  door  de  grondlegger  van  de  psychoanalyse:  Sigmund   Freud.  De  term  narcisme  komt  van  een  figuur  uit  de  Griekse  mythologie:  Narcissus.  Volgens   een  verhaal  wees  Narcissus  alle  romantische  avances  af.  Voor  straf  werd  hij  verliefd  op  zijn   eigen  spiegelbeeld.     Volgens   Wikipedia   heeft   een   narcist   op   het   eerste   gezicht   een   sterk   gevoel   voor   eigenwaarde  en  straalt  hij  zelfvertrouwen  uit.  Een  gevoel  van  eigenwaarde  en  zelfrespect  is   het   beeld   dat   een   mens   op   emotioneel   niveau   van   zichzelf   heeft,   zonder   daarbij   ‘echt’   na   te   denken.   Een   positieve   eigenwaarde   betekend   dat   je   tevreden   bent   met   jezelf.   Je   eigenwaarde   hoeft   niet   overeen   te   komen   met   de   visie   die   anderen   op   je   hebben.   Een   narcist   heeft   (vaak   niet   bewust)   weinig   zelfrespect.   Dit   compenseert   hij   door   zich   beter   voor   te   doen   of   door   zichzelf   belangrijker   dan   anderen   te   beschouwen.   Een   narcist   beschermt   zichzelf  tegen  kritiek  van  anderen,  hij  heeft  niet  veel  inlevingsvermogen.  Echt  aandacht  voor   de   mening   of   de   gevoelens   van   anderen   heeft   hij   niet.   In   de   volksmond   is   narcisme   een   negatieve   benaming.   Eigenlijk   heeft   ieder   mens   een   gezonde   dosis   narcisme   nodig.   Er   is  


alleen een  probleem  als  iemands  gedrag  daar  te  sterk  door  wordt  bepaald  en  er  problemen   ontstaan   in   de   omgeving.   Dan   kan   er   sprake   zijn   van   een   psychische   aandoening:   een   narcistische   persoonlijkheidsstoornis.   Bij   een   ijdeltuit   verwijst   het   narcisme   naar   de   uitstraling,  het  uiterlijk.     Een  studie  aan  de  Canadese  York  University  in  Toronto  heeft  onderzocht  dat  egoïsme  en  een   laag   zelfbeeld   gerelateerd   zijn   aan   een   drukkere   online   activiteit.   Zij   hebben   de   Facebookprofielen  van  18-­‐  tot  25-­‐jarigen  onderzocht.  Uit  hun  onderzoek  blijkt  dat  wanneer   je   obsessief   bezig   bent   met   bijvoorbeeld   je   Facebookprofiel,   je   een   online   narcist   kunt   worden.   Bij   de   San   Diego   State   University   hebben   onderzoekers   geconcludeerd   dat   60%   van   de   studenten   sociale   netwerksites   gebruiken   omwille   van   zelfpromotie,   narcisme   en   om   aandacht  te  zoeken.ii   De   Australische   Julian   Cole   doet   onderzoek   naar   Facebook.   Hij   denkt   dat   de   narcotische   gebruikers  van  Facebook  deze  trekjes  ook  in  het  echte  leven  hebben.  Volgens  hem  laten  ze   lijken  of  ze  een  heel  interessant  leven  hebben  door  geregeld  online  updates  te  geven  over   waar  ze  zijn  en  met  wie.     In  het  onderzoek  van  de  Canadese  York  University  in  Toronto  hebben  studenten  tussen  18-­‐   en  25  jaar  een  persoonlijkheidstest  ingevuld.  Daaruit  werd  de  mate  van  narcisme  gemeten.   De  studenten  beantwoordden  ook  vragen  over  hun  gedrag  op  sociale  netwerksites.   De   conclusie   van   het   onderzoek   is   dat   mensen   die   meer   narcistische   persoonlijkheids-­‐ kenmerken     hebben,   meer   tijd   besteden   aan   het   bewerken   van   hun   profiel   op   sociale   netwerksites.  Zij  plaatsen  volgens  het  onderzoek  vaker  foto’s  op  hun  profiel  waarop  niet  per   se   goede   herinneringen   met   vrienden   opgehaald   worden.   Het   zijn   foto’s   waar   zij   zelf   ‘aantrekkelijk’  op  staan.iii   Een   opvallende   uitkomst   van   dit   onderzoek   vind   ik   dat   mannen   online   hun   intelligentie   en   gevoel   voor   humor   (in   tekst)   willen   benadrukken   en   dat   vrouwen   zichzelf   fysiek   zo   aantrekkelijk   mogelijk   (in   foto’s)   willen   presenteren.   Dit   betekend   dus   dat   vrouwen   online   als  aantrekkelijk  gezien  willen  worden.  Wat  is  er  gebeurd  met  de  emancipatie?  Zo  komen  we   nooit  af  van  mannen  die  de  vrouw  als  lustobject  zien.      

Mijn visie Het verschijnsel  van  narcisme  zie  ik  terug  in  de  sociale  netwerken  die  ik  gebruik.  Op  Hyves   ben   ik   geen   actief   lid,   in   de   zin   dat   ik   contact   onderhoud   met   mijn   netwerk.   De   laatste   maanden  gebruik  ik  het  alleen  om  bij  te  houden  wat  er  in  mijn  netwerk  gebeurd,  een  soort   van  entertainment.  Want  stiekem  gniffelen  om  foto’s  en  WieWatWaars  van  oude  bekenden,   vind  ik  een  aangename  bezigheid.  Met  Facebook  en  Twitter  ben  ik  net  begonnen,  daar  ben   ik  nog  niet  heel  actief  in.  Ik  wil  ook  niet  dat  iedereen  alles  van  mij  weet.  Dat  ik  iedere  week   op   donderdag   in   Nijmegen   of   Arnhem   ben,   is   niet   relevant   voor   vrienden/kennissen   in   Eindhoven?   Wat   mijn   moeder   voor   mij   gekookt   heeft,   net   zoals   waar   ik   de   hele   week   uithang  hoeft  ook  niet  iedereen  te  weten.  Ik  probeer  selectief  te  zijn  in  de  dingen  die  ik  deel.      


Wanneer ik  de  homepage  van  Hyves  check  wanneer  ik  net  ingelogd  ben,  zie  ik  altijd  updates   van  dezelfde  mensen.  Zij  delen  alles:  dat  ze  deze  week  lekker  vrij  zijn  (luie  varkens!),  dat  ze   weer  vastzitten  met  de  trein  tussen  Winterswijk  en  Arnhem  (ga  dichter  bij  je  werk  wonen).   Zij   hebben   ook   nooit   gehoord   van   hoofdletters   of   interpunctie.   De   kroon   spant   mijn   (gelukkig  aangetrouwde)  tante  met  in  haar  WieWatWaar:  “ff  chillen  nu  op  de  bank  met  een   putje  koffie  natuurlijk  van  af  de  raalt  iedereen  een  fijne  week”.  Hartstikke  bedankt  denk  ik   dan,  hier  kan  ik  niets  mee.  Ik  heb  haar  Facebook  uitnodiging,  hoe  niet  vriendelijk  het  ook  is,   geweigerd.     Ik  ben  niet  alleen  in  deze  irritaties.  De  koopjessite  Eversave  heeft  onderzoek  gedaan  naar  de   ware  gevoelens  van  vrouwen  over  hun  Facebookvriendeniv.  Daaruit  komt  dat  83%  wel  eens   geïrriteerd   raakt   door   posts   van   hun   vrienden.   63%   van   de   vrouwen   vond   een   klacht   het   meest   irritant,   gevolgd   door   41%   die   zich   irriteert   aan   politieke   praat   en   32%   aan   opschepperij.     Andere  irritaties  zijn:  het  overmatig  delen  van  alledaagse  dingen  (65%),  “liken”  van  te  veel   posts  (46%),  het  te  vaak  en  ongepaste  promotie  (40%)  en  het  laten  zien  van  valse  informatie   of  foto’s  van  een  perfect  leven  (40%).   Lauerl   Papworth   brengt   nuance   aan   in   mijn   visie   op   alle   narcistische   uitingen   op   sociale   netwerken.  Zij  snapt  het  narcistische  label  dat  aan  het  profiel  van  een  YouTube  of  MySpace   gebruiker   gehangen   kan   wordt.   Maar   zij   ziet   Facebook   als   communicatiemiddel   met   een   meer  intieme  vriendengroep.  Op  Facebook  laat  jij  jouw  vrienden  weten  wat  je  bezighoudt  in   het   dagelijkse   leven.   Je   laat   daar   zien   dat   je   geliefd   bent   door   het   commentaar   van   vrienden   op  je  statussen  of  foto’s.     Dit  vind  ik  een  goede  omschrijving  van  het  gebruik  van  Facebook.  Het  is  aan  jezelf  wat  je  wilt   delen   en   wat   niet   op   het   internet.   Ieder   sociaal   netwerk   is   anders.   Zo   wordt   LinkedIn   met   een  zakelijk  doel  gebruikt  en  Hyves  echt  entertainend  en  sociaal.     Het  posten  van  iets  om  bij  anderen  expres  een  verkeerd  beeld  op  te  wekken  vind  ik  niet  oké.   Maar   iedereen   moet   zich   wel   bewust   zijn   welke   identiteit   ze   op   internet   achterlaten.   Het   internet  onthoudt  alles.   Het  lijkt  alsof  ik  het  Hyvestijdperk  ontgroei.  Ik  vind  de  profielen  op  Hyves  lelijk  worden,  dat   blauw  met  geel  en  de  springerige  emoticons.  Terwijl  wij  met  vriendinnen  op  de  middelbare   school   daar   veel   slappe   lach   buien   mee   hebben   gehad.   Nu   zie   ik   op   het   profiel   van   mijn   jongere  nichtje  van  15  jaar  dat  zij  dat  nu  heeft  met  haar  vriendinnen.     Hyves   groeit   volgens   de   cijfers   nog   wel.   Hieraan   tegengesteld   zie   ik   in   mijn   omgeving   iedereen   Facebook   aanmaken   en   zijn/haar   Hyves   profiel   verwijderen.   Onze   doelgroep   krimpt,  dat  betekend  dat  andere  gebruikersgroepen  groeien.      

Identiteit en privacy We leven   in   een   postmoderne   cultuur.   Een   belangrijk   kenmerk   van   deze   cultuur   is   dat   het   aantal  activiteiten  waarin  personen  hun  identiteit  vorm  kunnen  geven,  sterk  is  toegenomen.    


Professor J.   Van   Mul   zegt   dat   deze   postmoderne   samenleving   veel   weg   heeft   van   een   supermarkt   van   lifestyles.   Iedereen   shopt   zijn   eigen   identiteit   bij   elkaar.   Studente   Anneke   schrijft   op   haar   blogv     dat   haar   online   identiteit   geen   (waarheidsgetrouwe)   afspiegeling   is   van  haar  offline  identiteit.  Ze  licht  bewust  alleen  haar  positieve  kanten  uit.    Ze  zegt  dat  we   op  internet  misschien  wel  de  persoon  zijn  die  we  graag  zouden  willen  zijn.     Hier   sluit   ik   mij   bij   aan,   maar   ik   krijg   wel   mijn   vraagtekens   bij   personen   die   zich   op   een   verkeerde   manier   als   iemand   anders   voor   doen.   Denk   maar   aan   pedofielen.   Het   is   gemakkelijk   om   via   fora   e-­‐mailadressen   van   jonge,   onzekere   kinderen   te   vinden.   Met   een   online   identiteit   bespelen   zij   die   kinderen,   ze   zorgen   ervoor   dat   de   kinderen   vertrouwen   krijgen   in   het   online   ‘(kinder)vriend   alter   ego’   en   zo   kunnen   deze   ‘kindervrienden’   alles   gedaan  krijgen  van  hun  slachtoffers.     Als   aanvulling   heeft   Anneke   dan   ook:   “die   persoon   is   ook   aanwezig   in   onze   offline   identiteit,   maar  wordt  dan  af  en  toe  overschaduwd  door  onze  minder  fijne  kanten.  Op  internet  kunnen   we  die  heel  makkelijk  verbergen.”.  Zelf  zou  ik  het  niet  beter  kunnen  verwoorden.   De  laatste  tijd  heb  ik  het  met  verschillende  mensen  gehad  over  of  zij  zichzelf  bewust  zijn  van   hun   online   identiteit,   en   of   ze   weten   welke   identiteit   ze   hebben.   Bijvoorbeeld   bij   een   vriend   die  veel  stapfoto’s  op  zijn  profiel  plaatst.  Hij  ziet  er  belabberd  uit  op  de  foto’s,  hij  plaatst  ze   omdat   het   goede   herinneringen   zijn   en   stappen   is   op   dit   moment   een   passie   van   ‘m.   Akkoord,  maar  wat  als  hij  solliciteert  en  dat  serieuze  bedrijf  ziet  zijn  stapfoto’s?     Een   artikel   op   Elsevier.nl   van   9   maart   heeft   als   titel:   “Google   uw   beoogde   werkgever,   hij   googlet   u   ook”.   Uit   een   onderzoek   van   Creyf’s   Uitzendbureau   blijkt   dat   42%   van   de   werkgevers  zijn  kandidaten  eerst  via  Google  opzoekt.  Ze  vinden  de  zoekmachine  onmisbaar   bij  het  selecteren  van  nieuwe  werknemers.vi       Die  vriend  zegt  over  zijn  stapfoto’s  dat  ze  bij  hem  horen  en  dat  zijn  toekomstige  werkgever   ook  wel  weet  dat  hij  jong  is  en  ’s  avonds  niet  op  de  bank  uit  zijn  neus  zit  te  peuteren.  Daar   kan  ik  goed  inkomen.  Maar  is  jouw  stapleven  iets  wat  een  toekomstige  werkgever  van  jou   moet   zien?   Wanneer   hij   ouder   is   en   serieus   moet   en/of   wil   gaan   werken,   dan   moeten   die   foto’s  wel  veranderen.     Het   artikel   van   Elsevier   zegt   ook   dat   uitbundige   feestfoto’s   toekomstige   werkgevers   af   kunnen   stoten.   Het   advies   daarvoor   is:   het   afschermen   van   je   profiel   voor   onbekenden.   Google  jezelf  eens.  Wat  vind  deze  zoekgigant  allemaal  over  jou?     Uiteraard   heb   ik   speciaal   voor   dit   essay   mijzelf   googlet.   Ik   schrok   eigenlijk   van   de   site   www.wiezoekje.com/photos,   daarop   zag   ik   gewoon   mijn   profielfoto’s   van   Hyves   en   Facebook.  Ook  heb  ik  lang  geleden  een  web-­‐log  aangemaakt,  een  hobby  die  ik  toen  had  was:   “leujke  dinge  doen  met  vriendinnuh”.  Uhm,  dat  is  niet  bepaald  meer  van  toepassing.  Na  een   korte   mail   conversatie   hebben   de   mensen   van   weblog   mij   prima   geholpen   met   het   verwijderen  van  mijn  account.     Het  punt  wat  ik  wil  maken  is:  wanneer  we  praten  over  online  identiteit,  hoort  daar  ook  het   begrip   privacy   bij.   Niet   iedereen   zal   direct   tussen   deze   twee   begrippen   een   link   leggen.   Volgens   Paul   Ricoeur   is   onze   identiteit   vervat   in   ons   levensverhaal.   Dat   verhaal   wordt  


vormgegeven door   het   handelen   en   de   reflectie   op   het   handelen   van   de   betreffende   persoon.   Verhalen   kun   je   verzinnen,   op   veel   sociale   netwerken   is   niet   te   achterhalen   of   iedereen  de  persoon  is  die  hij/zij  zegt  dat  hij  is.    

Is internet een theater? Op het  internet  is  het  gemakkelijk  om  jezelf  anders  voor  te  doen,  anders  te  profileren.  Er  zijn   twee   soorten   anders:   jezelf   online   positioneren   in   gezonde   maat   door   een   zakelijke/   professionele   identiteit   aan   te   nemen,   zoals   Anneke   op   haar   blog.   Duivels   vind   ik   het   wanneer  iemand  zich  als  iemand  anders  voordoet  en  daar  mensen  mee  misleidt.   Let   dus   goed   op   hoe   jij   over   wilt   komen   en   hoe   jij   overkomt   op   het   internet.   Verandering   begint   bij   jezelf   en   internet   onthoudt   en   achterhaalt   met   de   nieuwe   technologieën   steeds   meer.                                                                                                                                       i

http://marcomeerman.blogspot.com/,  geraadpleegd  op  14  februari.  “Google  jezelf”  

ii

http://www.hln.be/hln/nl/4125/Internet/article/detail/1151075/2010/08/30/Actieve-­‐Facebookers-­‐ zijn-­‐online-­‐narcisten.dhtml,  geraadpleegd  op  14  februari  .  “Actieve  Facebookers  zijn  online  narcisten”   iii

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Wetenschap/275514/Narcistische-­‐mensen-­‐actiever-­‐op-­‐ sociale-­‐netwerksites.htm?rss=true,   geraadpleegd   op   9   maart.   “Narcistische   mensen   actiever   op   sociale  netwerksites”   iv

http://www.dutchcowgirls.nl/social/4842,   geraadpleegd   op   30   maart.   “Wat   vinden   vrouwen   echt   van  hun  Facebook  vrienden?”   v

http://hetlevenvanann.wordpress.com/2010/11/30/identiteit-­‐2-­‐0/,  geraadpleegd  op  10  maart  

vi

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Carriere/291422/Google-­‐uw-­‐beoogde-­‐werkgever-­‐hij-­‐googlet-­‐ u-­‐ook.htm,  geraadpleegd  op  10  maart.  “Google  uw  beoogde  werkgever,  hij  googlet  u  ook”      

Essay "Wie ben jij online?" (jan. 2011)  

Semester: Develop and Maintain an E-Community (DMEC)

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you