__MAIN_TEXT__

Page 1

Hartslag van de grond

Lent als decor van een transformatie Inge Winter - Saskia van Leendert - Heidi Koren


Lent is het decor van een transformatie. Lent verandert. Razendsnel en adembenemend. Inge Winter, Heidi Koren en Saskia van Leendert wonen in Lent (Nijmegen Noord) en beleven, fotograferen en beschrijven deze metamorfose, ieder vanuit een eigen invalshoek. Deze publicatie is een onderdeel van hun samenwerkingsproject ‘Route 220>Lentmark’ in het kader van het festival Udaexposed 2013, waarbij de veranderingen in Nijmegen Noord centraal staan.

Grafisch ontwerp & fotografie: Inge Winter (Winterworks) Gedichten: Saskia van Leendert Heidi Koren


Inhoudsopgave

HK

Ze heien hier haar hartslag op

4

SvL

Perspectief

7

SvL

Plant je vlag

HK

Mannen die bouwen

11

SvL

Tussen kranen koers ik voort

12

HK

De winkel aan de Waal

15

HK

Nijmegen

16

SvL

De stem van de rivier

19

8


Ze heien hier haar hartslag op, halen leven uit de grond. Opereren Reanimeren Delen dreunen uit en wachten tot haar adem komt. Je kunt je oren wel bedekken als je fietst over de brug, maar het helpt niet. Het land woont in je middenrif Zij wacht. Zij wacht tot iedereen opgelucht ademhaalt en zachtjesaan vertrekt. Vingers op monden, haar hart ongeschonden.

Ze heien hier haar hartslag op

4

HK


Vanuit vogelperspectief zie ik een zandbak voor grote jongens met gravers die vanaf de brug net zo klein lijken als de bulldozers en de kiepwagens waarmee ze vroeger speelden. Playmobil mannetjes met witte helmen fluorescerende hesjes verplaatsen hoopjes zand zoals je ineffectief opruimt, aan het einde van de dag is alles van plaats veranderd. Heen en terug fietsend ontwijk ik tegenliggers zie grijze betonnen platen verrijzen bruggen gemaakt van zandzakken alles hier heeft onbegrijpelijk nut en functie. Vanuit vogelperspectief zie ik waar het water stromen zal. Hier is ruimte genoeg.

SvL

Perspectief

7


SvL

Plant je vlag

Tel passen naar rechts even zoveel voeten naar links. Trek lijnen met je hak in het zand. Ga in het midden staan tot een ieder weet dit zijn jouw wortels die hier groeien. Roep je naam in alle windrichtingen. Laat alvast je kleren slingeren vuile onderbroek, verdwaalde sok een boek met jouw naam erin. Laat geursporen achter.

8

Teken een deur in het zand. Laat hem op een kier.


Wij tillen wegen op Buigen om en verleggen Moeten het tegen wegen afleggen Houden niet van overleggen maar van hamers in onze hand en spijkers in onze mond Wij timmeren uit boven ons verstand en breken af om op te bouwen Stampen plannen uit de grond Wachten rokend tot het water komt Haar weg bepaalt en koers uitzet Wij bouwen dagen en kijken uit hoe zij weker worden Zacht genoeg om in te wonen en jaren mee te kunnen. HK

Mannen die bouwen

11


Tussen kranen koers ik voort

SvL

Onderweg is alles in verandering. Armen van ijzer stropen de eeuwigheid af leggen de aarde bloot kloppen haar laag voor laag los. Tussen kranen koers ik voort. Zand stuift op in de wind. Vooruitgang dreunt monotoon. Hier voel ik mij klein.

12

Onverstoorbaar vervolg ik mijn weg.


HK

De winkel aan de Waal

Wij verkopen lepeltjes aan grote mannen met rauwe borst en lage stem . Kijken toe hoe zij het land afpellen Huizen verhuizen en bomen verbomen Botten uit de zwarte grond diepen en ruimte maken voor het water. Wij wachten niet op later Leggen vroeger in de schappen en Gaan door met onze werkzaamheden Wij verkopen Heden.

15


Nijmegen

16

HK

Jij strekt beide benen uit eindelijk na zoveel jaren opgehurkt armen om je knieĂŤn geslagen Nu laat je het water over je buik heen stromen Zo groeien jouw nieuwe voeten aan Even nog en je wiebelt met je tenen In jouw knieholte staat mijn nieuwe huis waar het nog ruikt naar verf Ik sta met mijn voeten in de rivierklei Vanaf de waterkant kijk ik uit naar jouw buik waarnaar ik soms terug verlang als naar mijn moeders schoot


Alles in mij laat ik bezinken drijven of verdrinken. SvL

De stem van de rivier

Ik slijt en slijp stenen met water en zand wijk zelden van mijn baan. Tussen oevers rust mijn gewicht. Naast mij wonen mensen, grazen koeien en liggen vergeten schepjes in het zand. Op tekentafels loop ik keurig binnen de lijntjes maar geen keurslijf houdt mij op koers. Eenmaal onderweg stroom ik altijd tegen klippen op. Wanneer je me ziet ben ik al voorbij in ĂŠĂŠn druppel besta ik niet. Soms kijkt iemand over me uit ziet rimpelingen komen en gaan.

19


‘Tussen oevers rust mijn gewicht’

saskia van leendert www. s as ki avan l een d ert. n l heidi koren www.heidikoren.nl www.vrouweudasingel.nl

(alle foto’s zijn gemaakt met een mobiele telefoon)

inge winter www. wi n terwo rk s . n l

Profile for Winterworks

Hartslag van de grond  

Lent als decor van een transformatie. Gedichten: Heidi Koren en Saskia van Leendert. Fotografie & vormgeving: Inge Winter (Winterworks)

Hartslag van de grond  

Lent als decor van een transformatie. Gedichten: Heidi Koren en Saskia van Leendert. Fotografie & vormgeving: Inge Winter (Winterworks)

Advertisement