Issuu on Google+

kaft

Verloren Onschuld? #1

een kunstproject van Wil Friesen


Verloren Onschuld? een kunstproject van Wil Friesen


Verloren Onschuld? een kunstproject van Wil Friesen gerealiseerd in 2012

# 1 Moeder Maria Rafols


M

[vier]

‘ ijn lieve Jezus legt me op, eenige van de buitengewone gunsten, die ik van Hem ontving en nog gedurig ontvang in dit huis, zoo vol herinneringen voor mijn arme ziel - den molen En Rovira, haar ouderlijk huis - waar ik me deze dagen, volgens goddelijke opdracht bevind, op te teekenen. Hoezeer het me ook tegenstaat, langer kan ik me niet verzetten tegen de bevelen, die mijn goddelijke Meester Christus Jezus me geeft. Met zachtheid, maar met ernst waarschuwt en berispt Hij me zelf.’ opus citatus: Boué,G.L. Moeder Maria Rafols en haar nagelaten geschriften ‘s-Gravenhage Pax 1941 p.69


[vijf]


[zes]


[zeven]


[acht]


E

‘ en anderen nacht, terwijl ik mijn lichaam tuchtigde, om de goddelijke Rechtvaardigheid te ontwapenen en mijn allerliefsten Jezus te troosten over alle zonden, die in heel deze streek bedreven worden, verscheen Onze L. Heer Jezus Christus me en zei:

G

‘ a door, Dochter, ga door met uw lichaam te tuchtigen, om aan Mijn eeuwigen Vader voldoening te geven voor de vele heiligschennissen, die Ik den laatsten tijd te verduren heb. Ik wil, Dochter, dat ge de gruwelijke heiligschennissen, die tijdens de laatste oorlogen meerdere misdadigers hier vlak bij deze plaats mijn beeltenis hebben aangedaan, opschrijft. Die ongelukkigen waren drie in getal. Ziehier wat krenkingen ze Me bij deze heiligschennis aan-deden: ze sloegen het kruis stuk en braken den linkerarm af.’ opus citatus: Boué,G.L. Moeder Maria Rafols en haar nagelaten geschriften ‘s-Gravenhage Pax 1941 p.80

[negen]


[tien]


[elf]


[twaalf]


[dertien]


[veertien]


[vijftien]


W

[zestien]

‘ èl kan ik zeggen, dat de angsten, die ik doorsta, wanneer ik dergelijke opdrachten krijg, zoodanig zijn, dat alwat ik in den loop van mijn lange leven te verduren heb gehad, me niets lijkt tegenover de gruwelijke kwellingen, die ik doorsta, terwijl ik de aanteekeningen van zoo intiemen aard opschrijf.’ Opnieuw echter ook dringt het H. Hart er op aan, dat ze zal doen wat Het vraagt:

I

‘ k verlang, dat ge al wat Ik u zeg, zult opschrijven en dat ge het heel zorgvuldig gaat verbergen. In latere tijden zal alles bekend worden, en heel wat zielen zullen door het terug vinden van deze geschriften gered worden’. opus citatus: Boué,G.L. Moeder Maria Rafols en haar nagelaten geschriften ‘s-Gravenhage Pax 1941 p.145-146


[zeventien]


[achttien]


[negentien]


[twintig]


[eenentwintig]


Verloren Onschuld?

#1

vierlingsgbeek, maart 2012 fotografie: wil friesen Š 2012

vierlingsbeek

wil friesen

wilfriesenautonomefotografie www.wilfriesen.nl info@wilfriesen.nl tel +31(0)478631746


Dit boekje hoort bij het kunstobject ‘Verloren Onschuld? #1’.

achterkan kaft is gemaakt van een exemplaar van het boek ‘Moeder Het object

Maria Rafols en haar nagelaten geschriften’, een uitgave uit 1941, geschreven door G.L. Boué. Het boek bevat de nagelaten geschriften van Moeder Maria Rafols, stichteres van de Congregatie der Liefdezusters van Sint-Anna (Hermanas De La Caridad De Santa Ana), een kleine kloosterorde in Zaragosa, Spanje, die nog steeds actief is. De geschriften, opgetekend in de jaren 1815 tot 1849, zouden zijn ingegeven door Jezus zelf, die haar heeft opgelegd de papieren zorgvuldig te verbergen. Hij zou er zelf voor zorgen dat ze in de tijd waarvoor ze bestemd waren, ruim honderd jaar later, gevonden zouden worden. Het object ‘Verloren Onschuld?’ maakt deel uit van een project waarin de vraag wordt onderzocht in hoeverre bepaalde religieuze fenomenen door de misstappen van het instituut en de veranderde maatschappelijke opvattingen zijn weggegleden naar het schimmige rijk van de verloren onschuld. Er is geen eenduidig antwoord op deze vraag gekomen. Heen en weer geslingerd door de banaliteit van het gegeven en de onvoorwaardelijke overgave, de opoffering en het onwankelbare geloof van Moeder Maria Rafols blijft het vraagteken.


Het object ‘Verloren Onschuld? #1’ vormt samen met dit boekje de verbeelding van een proces waarin oorspronkelijk onwankelbare fenomenen zich langzaam maar zeker hullen in een nevel van verloren onschuld. Het object is gemaakt van een oorspronkelijk exemplaar van de in 1941 uitgegeven tweede druk van het boek ‘Moeder Maria Rafols en haar nagelaten geschriften’ door G.L. Boué.


Verloren Onschuld? #1