Issuu on Google+

Nr. 37 - december 2014

WILDE GANZEN KLEIN PROJECT GROOT VERSCHIL

Kinderen zijn de toekomst Ontwikkelingsprojecten helpen kinderen vooruit


Kinderen zijn kwetsbaar en krachtig

Adama

Als het om kinderen gaat, valt het me steeds weer op hoe groot hun aanpassingsvermogen is. Waar dan ook ter wereld. In ontwikkelingslanden hebben zij vaak geen goede basisvoorzieningen. Om over luxe maar te zwijgen. Ze lijken tevreden, met een lach op hun gezicht spelen ze met een plastic flesje dat als voetbal dient. Maar het pijnlijke is dat kinderen altijd afhankelijk zijn van volwassenen. Daarnaast beïnvloeden de omstandigheden waarin ze leven of zij bijvoorbeeld naar school kunnen of te eten hebben. Ik zie bij mijn eigen drie kinderen hoe vanzelfsprekend dat eigenlijk lijkt, terwijl dat lang niet overal geldt. Daarom ben ik zo’n groot fan van onze kinderprojecten. Want kinderen zíjn de toekomst. Gezamenlijk kunnen we bijdragen aan een betere basis voor hun verdere leven. Ieder kind heeft toch recht op een mooie toekomst? Door een school in Gambia te steunen bijvoorbeeld, waarover u kunt lezen in het openingsverhaal. Of in Tanzania, waar we hebben bijgedragen aan de bouw van een meisjesslaapzaal bij een middelbare school, waardoor het aantal leerlingen explosief groeide. Ook in Brazilië zijn we actief: daar zijn de kinderen in Maracanaú in afwachting van veilige dagopvang, waar ze zich verder kunnen ontwikkelen. En zo zijn er nog vele anderen die een duwtje in de goede richting kunnen gebruiken of graag vertellen wat uw bijdrage voor ze heeft betekend. Of het nu gaat om Gambia, Tanzania of Brazilië, alle kinderen ter wereld hebben - naast veiligheid en geborgenheid - hetzelfde verlangen: de kans krijgen om zich te ontwikkelen. En daar blijven wij continu aan bijdragen. Klaas van Mill, directeur Wilde Ganzen

COLOFON Het magazine van Wilde Ganzen verschijnt 4 keer per jaar. Redactie Anika Kerkvliet (hoofdredacteur) Linda Muskens Sam Schiltmeijer Dorien Verbeek Tekstschrijver Carlien van Viegen Aan dit nummer werkte mee Klaas van Mill, Liz van Ommen Eindredactie Global Village Media, Amsterdam

Bladmanagement & Productie Arjen Duijts/Global Village Media in opdracht van Wilde Ganzen

Contactgegevens Heuvellaan 36 1217 JN Hilversum 035- 625 10 30 IBAN NL53INGB000 00 40 000 Fotografie info@wildeganzen.nl Wilde Ganzen, Bianca Sistermans, www.wildeganzen.nl Flickr cc, Hollandse Hoogte Beeldbewerking Frans Rappange, Scanvisie Drukwerk Drukkerij Zwaan-Wormerveer De Nationale Postcode Loterij is partner van Wilde Ganzen.

Kleuterschool is In het dorp Tumani Tenda staan jaarlijks zo’n 72 kinderen te trappelen om na de zomervakantie naar school te gaan. Maar ze kunnen niet beginnen voordat er minstens één muur is vervangen en er een grote schoonmaak is gehouden. Het lemen schoolgebouw wordt continu aangevreten door termieten, met instortingsgevaar en beschadigd lesmateriaal tot gevolg. En dat terwijl onderwijs op jonge leeftijd zo belangrijk is. Tijd voor een stenen gebouw.

Wat 22 jaar geleden begon als kinderopvang, op initiatief van een groep vrouwelijke landbouwwerkers, groeide uit tot de huidige school. Hierdoor hadden de moeders hun handen vrij om te werken en gaven zij hun kinderen de kans om te spelen en te leren. “Onder leiding van dorpsbewoner Modou Sonko groeide het al snel uit tot een school", vertelt Henriëtte Brummer, die zich in Tumani Tenda vestigde en het initiatief financieel steunde. Deze school voor de allerkleinsten heeft veel in beweging gezet: toen de kinderen daarna naar de lagere school gingen buiten het dorp, merkten


ni eu w pr oj ec t

springplank naar vervolgonderwijs in Gambia de leerkrachten dat zij een sterkere basis hadden dan leerlingen die geen kleuteronderwijs hadden gehad. De overheid zag hier ook de waarde van in en steunde de bouw van een basisschool in Tumani Tenda. Adama (23 jaar) is een mooi voorbeeld van een kind dat zich hierdoor heeft kunnen ontwikkelen: "Ik was één van de eerste kinderen die naar deze school ging en kon daardoor

vertelt Modou, inmiddels schoolhoofd. “De plaag is niet te stoppen. Vooral na de zomervakantie hebben we een probleem. Dan heeft de school twee maanden leeg gestaan en staat er een enorme termietenheuvel midden in de klas! Ook de kasten, boeken en lesmaterialen - die de leerkrachten met veel aandacht zelf maken - zijn doelwit. We moeten nu continu investeren in herstel.”

“Binnenkort hoop ik verpleegkundige te zijn”

Van leem naar steen De school betekent veel voor deze gemeenschap. Het is de basis voor de toekomst van hun kinderen en geeft de vrouwen de kans meer inkomen te genereren. De wens van de Gambiaans-

Termietenbestendig Ze willen graag drie lokalen maken, in plaats van de huidige twee, zodat er niet 40 maar zo’n 25 kinderen in één klaslokaal kunnen. “Hierdoor kunnen we ze veel beter begeleiden”, zegt Modou. “In Gambia zijn we er goed in om creatief te zijn met weinig middelen, maar nu zijn we in het stadium beland dat het niet meer gaat. We kunnen niet langer wachten op een termietenvrij gebouw!” n

In Tumani Tenda gaan jaarlijks zo’n 72 kinderen naar de kleuterschool. Maar het lemen gebouw, de boekenkasten en het lesmateriaal worden continu aangevreten door termieten. Onderwijs op jonge leeftijd heeft een belangrijke invloed op de ontwikkeling van een kind en daarmee

op diens toekomst. Daarom wil de Gambiaans-Nederlandse Tumani Tenda Development Foundation een nieuwe school bouwen met stenen muren, zinken dakbedekking en stalen deuren en ramen. Daar is € 22.850 voor nodig. Helpt u mee om dit mogelijk maken?

goed meekomen op de basisschool en later de middelbare school. Vervolgens kreeg ik de kans om te gaan studeren in de hoofdstad Banjul. Binnenkort hoop ik verpleegkundige te zijn!” Termietenheuvel “Om aan de richtlijnen van de overheid te voldoen moeten we regelmatig een muur afbreken en opnieuw opbouwen”,

Nederlandse Tumani Tenda Development Foundation is dan ook om een nieuwe school te bouwen met stenen muren, zinken dakbedekking en stalen deuren en ramen.

   D i r e c t d o n e r e n v oo r d i t p r o j e c t ? V u l d e a n t w oo r d k aa r t i n of g a n aa r w w w. w i l d e g a n z e n . n l



3


me t su cc es afgero nd

Hulp, ontwikkeling en verbinding voor arme gezinnen in Kenia De zuidelijke regio Lunga Lunga in Kenia is een zeer arme streek. Gelukkig is er de laatste jaren veel gedaan om de meest arme gezinnen te helpen met een woning, medische zorg en scholing voor de kinderen. Ook is er een multifunctioneel centrum geopend, waar alle bewoners uit deze regio terecht kunnen voor steun op het gebied van zorg en welzijn. Een prachtig resultaat dankzij de inzet van de Nederlands-Keniaanse organisatie KidsCare.

Door de warmte en droogte kan er weinig worden verbouwd in Lunga Lunga en hebben mensen moeite om te overleven. Velen hebben geen dak boven hun hoofd. Water en elektriciteit is er niet en medische zorg is minimaal. De hiv/aidsepidemie heeft veel slachtoffers geëist en de moedersterfte bij de geboorte van kinderen is hoog. Veel gezinnen nemen weeskinderen in huis, ondanks de weinige middelen die ze hebben. Om deze 4

gezinnen te helpen startte KidsCare in 2011 het ‘HomeCare’ programma met de focus op de meest arme huishoudens. Wat begon met 5 gezinnen is nu gegroeid tot 90 gezinnen. Binnen deze gezinnen worden maar liefst 500 kinderen geholpen! Samen groeien “In plaats van weeskinderen in een weeshuis te plaatsen, willen wij dat de kinde-

ren in hun eigen leefomgeving blijven, bij hun familie”, legt Ali Mwaziro uit. Ali is directeur bij KidsCare Kenia en werkt samen met Lisette en Gerard Geenen van KidsCare Nederland. “In het HomeCare programma gaat het om de gezinnen die praktisch niets hebben, ze leven in een hut waar het binnen net zo hard regent als buiten of hebben helemaal geen dak boven hun hoofd. Vaak kampen ze ook met allerlei gezondheidsklachten en weten zich geen raad. Bijvoorbeeld Manusha: ze heeft drie kinderen en haar jongste heeft klompvoetjes. Een vader is er niet. Zelf heeft ze regelmatig epileptische aanvallen en daarom woont ze in bij haar ouders. Zij zorgen zo goed


mogelijk voor haar, maar het is zwaar. Ze zijn angstig en maken zich zorgen over de toekomst.” De ondersteuning die een gezin als dit ontvangt bestaat uit diverse onderdelen. Om te beginnen krijgen ze een financiële bijdrage van 1.500 Shilling (15 euro) per maand. Dit kan hen helpen een nieuwe woning te bouwen of hun bestaande onderkomen te repareren, en er één gezonde maaltijd per dag van betalen. Verder krijgen ze intensieve persoonlijke begeleiding en volgen ze praktische trainingen (bijvoorbeeld over gezondheid of landbouwbewerking) zodat ze zich kunnen ontwikkelen. Onderdeel van het programma is ook dat kinderen onder de vijf jaar worden gevaccineerd en oudere kinderen naar school kunnen. De sociaal werker gaat samen met de gezinnen op zoek naar mogelijkheden om een inkomen te genereren, zodat zij niet afhankelijk blijven van het

Ali Mwaziro

“Bewoners voelen zich betrokken bij hun naasten” programma. Ali: “Wie in aanmerking komt voor het programma wordt altijd besloten in overleg met de gemeenschap. Op die manier voelen alle bewoners zich betrokken bij hun naasten en stimuleren we om gezamenlijk te zorgen voor verbetering.” Gerard vult aan: “De steun haalt de gezinnen uit hun isolement, het biedt hen een nieuw perspectief.” De bedoeling is dat een huishouden na 3 jaar verder kan zonder begeleiding. Helpen en netwerken Voortbordurend op het succes van het HomeCare programma, is KidsCare onlangs een tweede programma gestart: FamilyCare. Hiervoor is met steun van Wilde Ganzen een multifunctioneel centrum gebouwd, waar kinderen en hun verzorgers uit Lunga Lunga terecht kunnen. Het is in het bijzonder bedoeld voor weeskinderen, kinderen met hiv/ aids, kinderen met een beperking en jonge moeders. Er is een team van sociaal werkers van KidsCare actief, die hen helpt met alle mogelijke problemen. Als er bijvoorbeeld medische vragen zijn,

helpen zij om te bepalen of mensen naar de lokale medische post kunnen (een arts met apotheek) of naar het ziekenhuis in Mombasa moeten. Het kan zelfs gaan om kinderen die misbruikt worden, die komen dan aan de balie en vragen om hulp. De medewerkers proberen dan een oplossing te zoeken. Door de vele contacten die zij hebben met allerlei instanties, kunnen zij mensen adequaat doorverwijzen. Ook worden de trainingen van het HomeCare programma hier gegeven. Sociaal werkers helpen met het opstarten van werkgelegenheidsprojecten zoals het maken van zeep. De bewoners worden dan bewuster van het belang van hygi ne, maar leren ook om de zeep te verkopen. Lisette: “Het centrum heeft daarnaast een belangrijke sociale rol. Mensen voelen zich er gezien en gehoord en ontmoeten dorpsgenoten met wie ze hun ervaringen uitwisselen en problemen

delen. Dat zorgt voor verbinding.” Ali vertelt enthousiast over hoe het centrum is opgebouwd: “Er zijn trainingslokalen, spreekkamers, kantoren, ontmoetingsruimtes, een keuken en een gasthuis. We hebben nu een fysieke plek om te overleggen met andere hulporganisaties en ons netwerk uit te breiden, zodat we de kinderen nog beter kunnen helpen. Ook hebben we een boerderij met koeien, kippen en een moestuin, die we tevens gebruiken als leer- en werkplek.” Zichtbaarheid vergroot betrokkenheid De locatie is zeer centraal: langs een doorgaande weg, te midden van de dorpen in Lunga Lunga waar KidsCare actief is. Met een Matatu (kleine bus) kunnen de bewoners er gemakkelijk komen, waardoor het toegankelijk is voor iedereen. “Nu we een zichtbaar kantoor hebben is het contact met de overheid verbeterd. Regelmatig komen overheidsfunctionarissen langs om hun betrokkenheid te laten zien”, zegt Ali. Op den duur zal het centrum zelfvoorzienend moeten worden door boerderijproducten te verkopen en ruimtes te verhuren. “Het centrum heeft KidsCare een identiteit gegeven. Daardoor kunnen we verder groeien. Ik ben blij dat ik onze deuren dagelijks kan openen voor al deze mensen!” n

   Z i e v oo r m e e r i n t e r e s s a n t e r e s u ltat e n e n o n l i n e d o n e r e n : w w w. w i l d e g a n z e n . n l



5


de kracht om te helen.” Toen Arlene klein was, en nog in Brazilië woonde, nam ze al straatkinderen mee naar huis en gaf hen kleding en eten. “Ik geloof in kleinschalige hulp. Als iedereen iemand helpt die hij op zijn weg tegenkomt, wordt de wereld al een stukje mooier.” Waardige leefomgeving “Het probleem in Maracanaú is dat de gemeente voornamelijk investeert in de dagopvang. In het slaapgebouw liggen slechts een paar matrassen op de vloer, de verf bladdert van de muren, de toiletten zijn in open ruimtes en de kinderen eten op de betonnen vloer. Wat wij willen is dat hun leefomgeving waardig wordt. Dat begint bij een bed. Want als je slaapt ben je ontzettend kwetsbaar.” n

n ie u w p r o je c t

Veilige opvang voor straatkinderen in Brazilië Stelt u zich eens een klein kind voor dat geen bed heeft om in te slapen. Het is op straat beland omdat ouders niet meer voor hem of haar kunnen zorgen. Dit komt veel voor in Brazilië, zo ook in de stad Maracanaú, waar de lokale organisatie SOBEF hen opvang biedt. De faciliteiten en materialen in het gebouw laten echter te wensen over. Daar willen zij samen met de Nederlandse stichting Brazil Live wat aan doen.

Maracanaú ligt vlakbij de noordoostelijke stad Fortaleza en telt zo’n 210.000 inwoners. Vanwege arme omstandigheden weten veel ouders zich geen raad en belanden in de prostitutie of raken verslaafd aan alcohol of drugs. Ze kunnen daardoor niet meer voor hun kinderen zorgen. Deze kinderen groeien op in een onveilige omgeving, gaan zwerven en raken fysiek en mentaal beschadigd. SOBEF (Sociedade para o Bem-Estar da Família) haalt deze kinderen regelmatig van de straat en biedt hen dagopvang met activiteiten als taal, rekenen, percussie en dans. Daarnaast geven zij een klein aantal kinderen dat helemaal geen ouders

meer heeft de mogelijkheid om er tijdelijk te slapen. Vervolgens zoekt SOBEF naar mogelijkheden om de thuisloze kinderen bij een familielid of in een andere gezinsomgeving onder te brengen. Angst “Omdat deze kinderen verwaarloosd zijn, zijn ze angstig. Ze kruipen in een hoekje en hebben moeite om mensen te vertrouwen”, vertelt de Braziliaanse Arlene Gonçalves-Kingma, oprichtster van Brazil Live. “Ana van 6 jaar bijvoorbeeld, die voelt zich alleen veilig bij dieren. Onze partner SOBEF zorgt dat kinderen als Ana psychologische ondersteuning krijgen. En de muzikale activiteiten helpen hen om weer even kind te zijn. Daarin zit

“Als iedereen iemand helpt die hij op zijn weg tegenkomt, wordt de wereld al een stukje mooier”

In Maracanaú worden dagelijks zo'n 100 (straat)kinderen opgevangen. Er zijn activiteiten als dans en percussie. Een handjevol kinderen dat helemaal geen thuis meer heeft, kan er tijdelijk overnachten. Maar zij slapen in een tochtig gebouw op een oud matras of op de vloer. De organisaties SOBEF en Brazil Live willen matrassen, tafels en stoelen kopen zodat de leefomgeving waardig wordt en de kinderen zich veilig voelen. Hier is € 5.000 voor nodig. Helpt u mee?

   D i r e c t d o n e r e n v oo r d i t p r o j e c t ? V u l d e a n t w oo r d k aa r t i n of g a n aa r w w w. w i l d e g a n z e n . n l   

6


Meer leerlingen door slaapzalen Tanzaniaanse school Sinds meisjes kunnen overnachten bij de Nyumba ya Mungu school in Noordoost-Tanzania is het totaal aantal leerlingen enorm gestegen. Voorheen moesten de meisjes dagelijks 1 á 2 uur lopen, heen én terug. Onderweg werden ze regelmatig lastiggevallen door wilde dieren, en tevens door mannen. Dit leidde tot veel verzuim. Nu zijn ze in een veilige omgeving en hebben tijd en energie over om te studeren.

De Nyumba ya Mungu middelbare school ligt in het gelijknamige dorp in een droog steppegebied waar voornamelijk Maasai wonen, van oorsprong een nomadisch volk. De veranderende natuur en de ingevoerde onderwijsverplichting door de overheid zorgt dat de Maasai steeds meer op één plek blijven. Ieder dorp in deze regio heeft een eigen basisschool, maar deze middelbare school is de enige in het gebied. Ouders hielden vooral hun dochters vaak thuis vanwege de afstand en de onveiligheid. "Voordat we de slaapzalen hadden, arriveerden de meisjes vaak te laat en erg moe. Ook werden ze regelmatig gebeten door wilde honden”, vertelt schoolbestuurslid Fridah Tarimo, die samen met

de Nederlandse stichting SINTAN aanklopte bij Wilde Ganzen. Ze legt uit wat de impact van de slaapzalen is: “Nu de meisjes op school verblijven, hebben zij net als hun broers de kans om te studeren en daarna een beroep te leren.” Gemeenschapsschool met overheidssteun Momenteel studeren er 403 meisjes en jongens in de leeftijd van 14-20 jaar op de school. Er zijn 6 lokalen, 2 lerarenwoningen, 12 latrines, een keuken en een wasplaats. “En het nieuwe slaapgebouw met 48 bedden!”, aldus Fridah. Door de uitbreiding van de faciliteiten en de toename van het aantal leerlingen werken er nu 19 vaste docenten, die door de overheid worden betaald. De ouders van de leerlingen betalen de salarissen van de kok en de bewakers en dragen bij met basisvoedsel zoals bonen en rijst, waarmee de kok dagelijks de gezamenlijke maaltijden bereidt. Inspiratie voor andere scholen Fridah: “Sinds de meisjes beter kunnen studeren zijn hun schoolprestaties ontzettend vooruit gegaan.” Vanwege de verbeterde resultaten en het goede manage-

me t su cc es afgero nd

ment krijgen we mogelijk een promotie van ‘O-level’ - vergelijkbaar met vier jaar middelbaar onderwijs - naar ‘A-level’, waarmee studenten rechtstreeks toegang tot de universiteit hebben. Een mooie erkenning! Dat betekent dat de leerlingen dan hun gehele middelbare schooltijd in hun eigen woonomgeving kunnen doen, en daarna direct kunnen doorstromen. “De school is een voorbeeld voor andere scholen”, zegt Edina, moeder van leerling Stella. Stella vult aan: “Als Fridah in

“Ik voel me trots, op weg naar mijn toekomst” de klas komt, zingen we altijd voor haar om onze dankbaarheid te uiten. ‘Women power!’, roepen we dan. Mijn klasgenotes en ik helpen elkaar met studeren, dat motiveert. Tijdens het huiswerk maken ’s avonds voel ik me trots, op weg naar mijn toekomst.” n

   Z i e v oo r m e e r i n t e r e s s a n t e r e s u lt a t e n e n o n l i n e d o n e r e n : w w w . w i l d e g a n z e n . n l   

7


project van de week NIGERIA SCHOOL WIL RENOVEREN OM OVERHEIDSSTEUN TE KRIJGEN De Bethel kleuter- en basisschool in Nwofe Agbaja wil graag worden erkend door de overheid, want alleen dan krijgen ze financiële ondersteuning. Voorwaarde is dat zij het gebouw renoveren en stoelen en tafels aanschaffen. Deze verbeteringen maken het voor de kinderen fijner en veiliger om op school te zijn. Dat geeft hun leerprestaties een impuls. De Nigeriaanse organisatie CBR Effata en de gelijknamige Nederlandse stichting hebben een renovatieplan opgesteld, waar € 7.500 voor nodig is. Helpt u mee om deze 350 kinderen een goede én erkende school te geven? UITZENDDATA: 6 december NPO 2 11.29; 7 december NPO 2 11.59; 7 december Radio 5 10.58

BURUNDI TOILETTEN BIJ BASSISCHOOL zullen ziekteverzuim verlagen Op de lagere school in het Burundische Muyinga zouden ze graag schone toiletten willen, in plaats van het huidige gat in de grond. Stromend water om hun handen te wassen hebben de leerlingen en leraren ook niet. Kinderen hebben daardoor vaak diarree en missen lessen, die ze juist zo leuk vinden! De school wil samen met de stichting Help Burundi 16 spoeltoiletten aanleggen en 4 wastafels. Voor € 18.403 kan dit gerealiseerd worden. Draagt u hier aan bij, zodat de 1.340 leerlingen minder vaak ziek zullen zijn? UITZENDDATA: 13 december NPO 2 11.29; 14 december NPO 2 11.59; 14 december Radio 5 10.58

GAMBIA TERMIETENVRIJE SCHOOL VOOR 72 GAMBIAANSE kinderen  zie ook p. 2-3 In het dorp Tumani Tenda staan jaarlijks zo’n 72 leerlingen te trappelen om na de zomervakantie met school te starten. Maar er moet iedere keer minstens een muur worden vervangen omdat het lemen gebouw anders instort. De school en het lesmateriaal worden continu aangevreten door termieten. De Gambiaans-Nederlandse Tumani Tenda Development Foundation wil een nieuwe school bouwen met stenen muren, een zinken dak en stalen deuren en ramen. Termietenbestendig! Kosten: € 22.850. Maken we dit solide gebouw samen mogelijk voor deze 72 kinderen en hun begeleiders? UITZENDDATA: 20 december NPO 2 11.29; 21 december Radio 5 10.58

BRAZILIË VEILIGE, WAARDIGE OPVANG VOOR STRAATKINDEREN  zie ook p. 6 In een arme wijk in Maracanaú worden dagelijks zo'n 100 (straat)kinderen opgevangen. Overdag zijn er culturele activiteiten, en een handjevol kinderen dat helemaal geen thuis meer heeft kan er tijdelijk overnachten. Maar zij slapen in een tochtig gebouw op een oud matras of zelfs op de vloer. De organisaties SOBEF en Brazil Live willen matrassen, tafels en stoelen kopen, want om zich veilig te voelen hebben deze kinderen een goede plek nodig om te slapen. Hier is € 5.000 voor nodig. Kunnen deze kwetsbare kinderen op uw steun rekenen? UITZENDDATA: 27 december NPO 2 11.29; 28 december Radio 5 10.58 + 17.58

PAKISTAN RENOVATIE SCHOOLGEBOUW BETEKENT HOOPVOLLE TOEKOMST voor 550 MEISJES Met 550 leerlingen wil de Quaid Public Girls High School in Sialkot graag blijven voortbestaan. Maar er is dringend renovatie nodig. De meisjes zijn niet overal veilig vanwege de Taliban, wat het extra belangrijk maakt dat de school een prettige plek is waar zij aan hun toekomst kunnen werken. De stichting Hope of Life wil samen met de school het dak vernieuwen, muren verstevigen, sanitaire voorzieningen aanleggen, sportfaciliteiten maken en lesmateriaal aanschaffen. Voor € 34.500 kan dat. Helpt u mee? De 550 meisjes zullen dankbaar zijn voor uw steun. UITZENDDATA: 4 januari NPO 2 12.20; 4 januari Radio 5 10.58 8


project van de week OEKRAÏNE BETERE ZORG VOOR 64 KINDEREN MET EEN BEPERKING ÉN HUN FAMILIES In Ivano-Frankivsk worden kinderen met een beperking opgevangen in vijf speciale centra. Er is materiaal nodig om deze kinderen goed te kunnen helpen: aangepaste stoelen, spel- en oefenmateriaal en revalidatiematten. Ook moeten de verzorgers trainingen krijgen zodat zij de kinderen en hun families adequaat kunnen ondersteunen. De Lviv Regional Association of physical therapists wil daarvoor zorgen, met hulp van de Nederlandse werkgroep Gehandicapten OeKU. Kosten: € 13.353. Brengen we dit samen bij elkaar zodat deze kinderen betere zorg krijgen? UITZENDDATA: 11 januari NPO 2 11.56; 11 januari Radio 5 10.58

INDIA KINDEREN IN OERWOUD WENSEN DROGE EN SCHONE SCHOOL  zie ook p. 11 Middenin een afgelegen Kerala-oerwoud staat de Kusumagiri-basisschool. Hier moeten de lessen regelmatig in de gang worden voortgezet vanwege het lekkende dak boven diverse klaslokalen. Ook bladderen de plafonds steeds verder af, zijn de deuren en ramen kapot en is er asbest gevonden. Het is er nat en vies. De stichtingen Sneha Welfare Society en Solidair met India hebben daarom een renovatieplan gemaakt voor een stevig en onderhoudsarm gebouw. Zij hebben € 13.749 nodig. Wilt u bijdragen aan het veilig stellen van onderwijs voor de 192 leerlingen? UITZENDDATA: 18 januari NPO 2 12.20; 18 januari Radio 5 10.58

CAMBODJA TOILETTEN VOORKOMEN BUIKINFECTIES BIJ PLATTELANDSBEWONERS  zie ook p. 15

Een toilet bij huis, dat is de wens van de bewoners van de dorpen Bhos en Somboth. Vooral kinderen hebben continu buikklachten, door het drinken van het vervuilde slootwater. De sloot wordt voor alle huishoudelijke taken gebruikt én als toilet. Als de 200 bewoners met hulp van de Cambodia-Dutch Organization materialen krijgen, kunnen zij zelf toiletten bouwen. De aanschaf hiervan, inclusief 5 waterpompen en 20 waterfilters kost € 5.718. Zorgen we samen voor een gezondere leefomgeving voor deze 200 mensen? UITZENDDATA: 25 januari NPO 2 12.20; 25 januari Radio 5 10.58 + 17.58

KAMEROEN TRACTORS EN TRAININGEN HELPEN SOJABOEREN VOORUIT In de regio Bamessing werken veel sojaboeren, onder wie een groot aantal vrouwen. Er kan twee keer zoveel soja geproduceerd worden als nu, maar door gebrek aan kennis en middelen produceren zij nu onvoldoende en is het werk zwaar. Agric Dynamic Common Initiative Group (ADCIG) en hun gelijknamige Nederlandse partner willen hen helpen met hulpmiddelen zoals een tractor en trainingen. Totale kosten: € 48.932. Wilt u deze boerinnen de kans bieden om efficiënter te produceren en een inkomen te verwerven? UITZENDDATA: 1 februari NPO 2 11.56; 1 februari Radio 5 10.58

ARMENIË OPKNAPPEN OUD SCHOOLGEBOUW BIEDT KLEUTERS ONDERWIJSKANSEN De ouders van 48 kleuters in Bardzrashen zouden heel graag willen dat hun kinderen naar de kleuterschool kunnen. Er staat een vervallen schoolgebouw in het dorp, dat niet wordt gebruikt. Zonde, want kleuteronderwijs is essentieel voor de ontwikkeling van kinderen. Ook kunnen de moeders dan gaan werken, ze zijn nu erg arm. De samenwerkende organisaties Little Bridge en stichting Pijnackenaren helpen Armenië willen het leegstaande gebouw renoveren voor € 26.650. Kunnen deze kleuters rekenen op uw donatie voor een fijne leerplek? UITZENDDATA: 8 februari NPO 2 12.20; 8 februari Radio 5 10.58 9


project van de week MAROKKO PLANTENKASSEN GENEREREN VOLDOENDE ETEN ÉN INKOMSTEN In het dorp Lakbira leeft het gros van de mensen van landbouw. Maar door droogte groeien hun gewassen nauwelijks. De lokale werkgroep Lakbira en de Nederlandse vereniging Touiza willen daarom plantenkassen maken. De 1.600 boeren kunnen dan geld verdienen door de groente te verkopen én hebben genoeg te eten. Ook de 6.000 omwonenden profiteren daarvan. Benodigd budget: € 35.700. Helpt u mee om deze mensen voortaan van voldoende voedsel te voorzien? UITZENDDATA: 15 februari NPO 2 12.20; 15 februar Radio 5 10.58

ZUID-AFRIKA AIDSKLINIEK OM GROEIEND AANTAL PATIËNTEN TE BEGELEIDEN In Barkly East is het aantal hiv-besmettingen de afgelopen jaren verdrievoudigd. Voor alle 35.000 in- en omwonenden is er slechts één klein ziekenhuis met 35 bedden en 3 artsen. Pal ernaast staat een leeg gebouw. De lokale gemeenschap wil dit gaan gebruiken als aidskliniek. Hiervoor is renovatie nodig. Patiënten kunnen daar dan terecht voor medicijnen, voorlichting en tests. De Donald Woods Foundation en destichting Het Zout der Aarde zullen hen helpen. € 14.995 is hiervoor nodig. Maakt u deze extra kliniek voor de 35.000 bewoners samen met ons mogelijk? UITZENDDATA: 22 februari NPO 2 12.20; 22 februari Radio 5 10.58 + 17.58

GHANA TWEE NIEUWE LOKALEN VOOR OPVANG EN ONDERWIJS 200 KINDEREN In een sloppenwijk in Accra komen dagelijks 200 kinderen bij het SASO, een lokaal gestarte school en dagopvang voor kinderen uit arme gezinnen. Maar met 2 klaslokalen voor zowel de kinderopvang, de peuterspeelzaal als het basisonderwijs hebben ze enorm ruimtegebrek. Ook de overheid heeft aangegeven dat zij verplicht 2 lokalen moeten bijbouwen in verband met de erkenning. Daar willen het SASO en het Mill-Hill College aan bijdragen. Ze hebben € 7.854 nodig. Met uw donatie draagt u bij aan genoeg ruimte én het voortbestaan van de school. Dank u wel. UITZENDDATA: 1 maart NPO 2 12.20; 29 februari Radio 5 10.58 + 17.58

Per 1 januari 2015 zullen onze tv uitzendingen wekelijks op zondag te zien zijn en niet meer op zaterdag.

Iedere week zet Wilde Ganzen op radio en tv één project in de schijnwerpers waar geld voor wordt ingezameld. Hier leest u de informatie over onze Projecten van de Week terug. Wilt u één of meerdere projecten steunen, dan kunt u de uitneembare machtigingskaart gebruiken. U kunt natuurlijk ook direct geld overmaken op rekening NL53INGB000 00 40 000, Wilde Ganzen te Hilversum. Al deze informatie vindt u ook op www.wildeganzen.nl, waar u tevens online kunt doneren. Hartelijk dank!

Het Wilde Ganzen magazine is ook beschikbaar op de iPad of iPhone. Download de gratis Wilde Ganzen app uit de App Store. 10


ni eu w pr oj ec t

Indiase kinderen wensen droge en schone school Op een top van een berg middenin het Kerala-oerwoud staat de Kusumagiribasisschool. Omdat het gebouw ernstig vervallen is, moeten de lessen bij regen in de gang worden voortgezet vanwege doorsijpelend water in de klaslokalen. Ook is er asbest aangetroffen. Ondanks dat de kinderen zich makkelijk aanpassen en plezier blijven maken, is het allesbehalve gezond en veilig. Tijd voor renovatie.

105 meisjes en 87 jongens gaan momenteel naar de school, duizenden kinderen gingen hen voor. Vanwege gebrek aan financiële middelen is er sinds de bouw in 1983 geen onderhoud meer gepleegd. “Als we nu niets doen, zal de school vroeg of laat instorten”, zegt Jose Chempottickal van de lokale organisatie Sneha Welfare Society. “Bovendien dreigt de

“Als we nu niets doen, zal de school vroeg of laat instorten”

overheid de deuren te sluiten als we het gebouw niet opknappen.” Joke van Zutphen, die via de stichting Solidair met India samenwerkt met Jose, vertelt over de plannen: “We willen de plafonds, deuren en ramen vervangen, de muren schilderen, het asbest verwijderen en de elektrische bedrading vernieuwen. Samen met de gemeenschap. De ouders van de leerlingen werken als ‘koelies’ - dagloners op het land - waardoor hun inkomen erg laag en onzeker is. Financieel kunnen zij daarom niet bijdragen, maar hun inzet is minstens zo belangrijk. Hierdoor voelen zij zich medeverantwoordelijk voor de voortzetting van het onderwijs.” De waarde van scholing Omdat de school de enige is in deze streek, is het van groot belang dat hij blijft bestaan. Kinderen leren er niet alleen lezen en schrijven, maar ook samenwerken, presenteren en voor zichzelf zorgen. Hierdoor hebben ze veel betere toekomstperspectieven. Joke ziet ze vooruit gaan, en: “bovendien krijgen

ze op school in ieder geval één gezonde maaltijd per dag binnen. Dat versterkt hun weerstand.” Nisha (9 jaar) wil later leraar worden. “Het zou fijn zijn als mijn schriften straks niet meer vies en nat worden en ik mijn aantekeningen kan teruglezen!” Betrokkenheid van de overheid “Eerder al hebben we watervoorzieningen en toiletten aangelegd en binnenkort starten we een inkomensproject”, vertelt Jose. “Stap voor stap realiseren we samen vooruitgang in dit gebied. Nu de overheid de positieve effecten van ons werk ziet, zijn ze steeds meer bereid om mee te helpen. Ons doel is om het stokje over vijf jaar aan hen over te dragen.” n Middenin het afgelegen Kerala-oerwoud staat de Kusumagiri-basisschool. Lesgeven gaat steeds moeilijker, vanwege een lekkend dak, afbladderende plafonds, kapotte deuren en ramen en ook is er asbest gevonden. De stichtingen Sneha Welfare Society en Solidair met India hebben daarom een renovatieplan opgesteld. Helpt u mee om onderwijs veilig te stellen voor de 192 leerlingen? Er is € 13.749 nodig.

 Direct doneren voor dit project? Vul de antwoordkaart in of ga naar www.wildeganzen.nl



11


de sa me nw er ki ng

Na 13 jaar samenwerking neemt overheid Zambiaanse school volledig over Vanuit een actieve groep vrouwen die hun gemeenschap wilde helpen ontwikkelen, ontstond een vruchtbare samenwerking tussen de Zambiaanse Judy en de Nederlandse Marjan. Startend met 25 kleuters heeft de vrouwengroep samen met stichting Lusekelo Zambia een school gebouwd, die inmiddels 679 leerlingen telt en afgelopen juni volledig is overgedragen aan de overheid.

Hoe is jullie samenwerking begonnen? Marjan: “Toen mijn dochter in 2001 in Zambia trouwde, ontmoetten mijn vriendin Claudia en ik een aantal vrouwen in Mulendema. Ze maakten onderdeel uit van een zeer arme gemeenschap. Toen zij hoorden dat wij allebei in het onderwijs werkten, vroegen zij of we hen wilden helpen met hun plannen voor een school. De enige school in de regio was op uren loopafstand.” Judy: “Vanwege de grote afstand vertrokken de kinderen al om half 5 ’s morgens. Het was dan koud, dus maakten familieleden die halverwege woonden een 12

vuurtje om hen op te warmen. Eenmaal op school waren ze opnieuw ijskoud, het eerste half uur konden ze geen pen vasthouden.” Marjan: “Na veel overleg richtten Claudia en ik samen de stichting Lusekelo Zambia op, vernoemd naar de vrouwengroep. Lusekelo betekent ‘geluk’ in de plaatselijke taal. We begonnen met geld inzamelen en nog voordat het gebouw er stond, meldden twee vrouwen uit het gezelschap - onder wie Judy - zich vrijwillig aan als kleuterjuf.” Judy: “Zodra we het kleuterlokaal en de eerste klas af hadden, nodigden we de plaatselijke inspecteur van onderwijs uit. Hij was zeer enthousiast. Om overheidssteun te krijgen, stelde hij als voorwaarde dat wij een waterpomp en een lerarenwoning zouden bouwen. De overheid zou dan een gekwalificeerde docent leveren. Met hulp van Wilde Ganzen hebben we dat gedaan en gauw daarna startte Wellington Mutakula als eerste docent. Zo zijn we steeds verder gaan uitbreiden met leerlingen, lokalen, leraren en lera-

renwoningen. De gemeenschap was altijd actief betrokken bij het bouwproces.” Vertel eens over jullie partnerschap? Judy: “We hebben bijna dagelijks contact. Voornamelijk via sms, want de communicatiemiddelen in Mulendema zijn beperkt. Als we iets uitgebreid willen bespreken, doen we dat per mail, dan ga ik naar een dorp verderop waar meestal internet is. Wanneer Marjan ons bezoekt, is er veel te bepraten en te doen. Ze verblijft altijd bij ons in de gemeenschap en dan eten we samen terwijl we

Judy (rode shirt), Marjan en bestuursleden


GEEF!

Schenken met belastingvoordeel Het bestrijden van armoede kost geld. Daarom zijn uw bijdragen ons zeer waardevol. Heeft u wel eens gedacht aan vaste schenkingen? Ze geven ons de zekerheid om ons werk te kunnen blijven doen en het levert u flink belastingvoordeel op. Hoe werkt het? Periodiek schenken houdt in dat u minimaal 5 jaar jaarlijks een vast bedrag geeft. U bepaalt zelf hoeveel. Uw gift is geheel aftrekbaar van de belasting, waardoor u al gauw de helft terug krijgt. Afhankelijk van uw inkomen is dat tussen 37% en 52%. Uw gift is dus meer waard, zonder dat het u meer kost! Voorbeeld: U geeft per jaar Belastingteruggave Uw gift kost u netto

€ 250 € 105 € 145

De voordelen op een rij: nU  draagt op een structurele manier bij aan armoedebestrijding. nU  profiteert van maximaal belastingvoordeel. nU  w gift is meer waard. Geen notariële aKte nodig Voorheen was er een notariële akte vereist voor een periodieke schenking, maar nu kunt u dit direct met ons regelen via een eenvoudig formulier.

De vrouwengroep

verhalen delen bij het kaarslicht.” Marjan: “Al vanaf het begin is er een blind vertrouwen. Dat is nooit geschaad. Judy is een strijdlustige vrouw, ze ziet het belang in van overleg en reageert altijd snel en adequaat. Bij Wellington, die inmiddels schoolhoofd is, moet ik wat meer geduld hebben. Dat hoort er allemaal bij. Bij gecompliceerde onderwerpen is het prettig dat zowel mijn dochters’ man als schoonmoeder onderdeel uitmaken van onze stichting, zij spreken de lokale taal.” Hoe zien jullie de toekomst? Judy: “Hoopvol. Momenteel hebben we 679 leerlingen in de leeftijd van 5 tot

18 jaar. Er zijn inmiddels 9 lokalen, 10 lerarenwoningen, 18 toiletten, 2 waterpompen, 2 sportvelden en een groentetuin. Afgelopen juni hebben we de verantwoordelijkheid overgedragen aan de overheid.” Marjan: “De overdracht betekende het einde van onze samenwerking. Met een brok in mijn keel én met vertrouwen. Tijdens één van onze eerste vergaderingen viel me op dat de mensen in deze regio niet gewend waren om op te komen voor hun mening. In essentie is dat denk ik waar wij aan hebben kunnen bijdragen: dat ze nu durven op te staan voor wat ze nodig hebben. Dat heeft hun ontwikkeling een enorm impuls gegeven.” n

Meer informatie Overweegt u om een periodieke schenking te doen? Heel graag! Neem vrijblijvend contact op met Viola van Dalfsen: viola@wildeganzen.nl 035- 626 09 91

13


Later namen haar oom en tante haar in huis. “We leven samen als gezin. Ik kan mijn gevoelens nu beter uiten. Ik wens dat alle kinderen met wie ik woonde een gezin zullen vinden”, aldus Latifa. Johanne vult aan: “Een ander punt is dat kinderen in een tehuis vaak geen deel uitmaken van de samenleving, maar ze worden er wél in teruggeplaatst, waardoor ze moeite hebben om hun plek te vinden. Wilde Ganzen heeft daarom haar steun aan weeshuizen de afgelopen periode afgebouwd en ondersteunt nu kleinschalige kinderopvang in een gezinsomgeving met vaste verzorgers en maximaal 10 kinderen.

de ex pe rt

“Het is van groot belang voor een kind dat het opgroeit in een gezinsomgeving”

Over de opvang van weeskinderen Binnen de projecten die Wilde Ganzen ondersteunt verdienen kinderen extra aandacht. Want kinderen zijn kwetsbaar. Gelukkig zijn er wereldwijd prachtige initiatieven om kinderen te helpen, waarvan Wilde Ganzen er jaarlijks velen steunt. Johanne van Dijk, die al 20 jaar als projectmedewerker bij Wilde Ganzen werkt, vertelt over de ontwikkelingen van ons kinderbeleid.

“Het is hartverwarmend hoeveel mensen iets voor kinderen willen doen in ontwikkelingslanden”, aldus Johanne. “Vaak gebeurt dat in de vorm van een weeshuis. Uit de praktijk en uit onderzoek is de laatste jaren echter gebleken dat weeshuizen niet zo goed zijn voor kinderen 14

als ze lijken. Daardoor is er nu in steeds meer landen een verandering gaande op dit gebied.” Weeshuis of gezin? “Als kinderen in grote weeshuizen worden opgevoed, kunnen zij zich niet hechten aan één verzorger, terwijl dat noodzakelijk is voor de emotionele en sociale ontwikkeling. Het is dus van belang dat een kind opgroeit bij de ouders of als dat niet kan in een ‘gezinssetting’, omdat het daar de affectie kan krijgen die essentieel is voor een gezonde ontwikkeling.” Latifa (10 jaar) uit Rwanda is daar een mooi voorbeeld van. Nadat haar moeder was overleden werd ze in een weeshuis geplaatst. Ze voelde zich daar niet fijn.

Aanpassing kinderbeleid Momenteel houdt Johanne zich bezig met de aanpassing van ons beleid hierover. “Ik wissel kennis uit met buitenlandse partnerorganisaties en binnen het Better Care Network - bestaande uit Nederlandse hulporganisaties - over nieuwe vormen van opvang.” In steeds meer landen worden momenteel ook door overheden richtlijnen opgesteld om de oprichting van tehuizen te voorkomen. Helaas komt deze kennis niet altijd terecht bij de mensen die de kinderen daadwerkelijk helpen. “In samenwerking met onze lokale partners begeleiden we deze hulpverleners naar zogenaamde ‘kleinschalig opvang’. Met de nieuwe verworven kennis en ervaring hopen we bewustwording te creëren. Allemaal in het belang van de toekomst van de kinderen!” n


ni eu w pr oj ec t

Minder buikinfecties voor Cambodjaanse gemeenschap Op het platteland in Cambodja hebben de houten woonhuizen op palen doorgaans geen toilet. Gevolg daarvan is slechte hygiëne, waardoor de bevolking vaak buikklachten heeft en met name kinderen aan diarree overlijden. De organisatie Cambodia-Dutch Organization (CDO) en de gelijknamige Nederlandse stichting zijn al jaren actief in de regio’s Chhuk en Takeo. In dit project willen zij de 200 bewoners van de dorpen Bhos en Somboth voorzien van 20 toiletten.

“Heel veel mensen hebben last van buikpijn door besmetting met de E. coli bacterie”, vertelt Jan Camp, oprichter van CDO. “De bewoners zijn aangewezen op de sloot voor drinkwater én om hun pannen in af te wassen, kleding schoon te schrobben en hun behoefte te doen. Ook de vrije natuur, zoals de uitgestrekte rijstvelden, wordt als toilet gebruikt. Omdat de rijst vervolgens wordt gegeten, lopen de bewoners buikinfecties op. Een medische behandeling kunnen ze niet

betalen, dus hun buikwand raakt steeds verder beschadigd. Goede sanitatie kan dit voorkomen.” Stap voor stap Toen Jan 10 jaar geleden aan het reizen was in Cambodja, ontmoette hij een Cambodjaanse familie, waar hij snel aan gehecht raakte. “Zij spraken geen Engels en ik geen Cambodjaans, maar het klikte.” Wat begon met de installatie van een toilet, douche en waterpomp voor deze familie, groeide uit tot de stichting zoals hij nu is. Eigen toilet, eigen stijl “Wat bij onze projecten op nummer één staat is zelfredzaamheid. Wij stellen de benodigde materialen beschikbaar, maar het constructiewerk doen de bewoners zelf. We hebben gaandeweg veel ervaring opgebouwd met het maken van toiletten en gaan als volgt te werk: het dorpshoofd bepaalt hoeveel toiletten er in zijn gemeenschap nodig zijn en samen inventariseren we de precieze locatie.

Altijd zo dicht mogelijk bij het huis. Aan de hand van bamboestokken op de grond - meters gebruiken ze niet op het platteland in Cambodja - bepalen we het raamwerk. Vervolgens gaan de bewoners aan de slag: ze metselen de vier muren en plaatsen een golfplaten dak. Het resultaat is dat alle toiletten hun eigen, persoonlijke stijl hebben: versierd, gekleurd, scheef, alles kan. Uiteindelijk gaat het om de functionaliteit. Mensen gaan bij elkaar kijken en daar leren ze van. Ze zijn ontzettend vindingrijk.” Bewoner Yoeumn Yang glimlacht: “Hoeven we eindelijk niet meer naar de rijstvelden”. n Een toilet bij huis, dat is de wens van de bewoners van de dorpen Bhos en Somboth in Cambodja. Vooral kinderen hebben continu buikklachten door het drinken van het slootwater, waar iedereen zijn behoefte in doet. Als de 200 bewoners met hulp van de Cambodjaans-Nederlandse Cambodia-Dutch Organization de benodigde materialen kunnen krijgen, kunnen zij zelf toiletten bouwen. De aanschaf hiervan, inclusief 5 waterpompen en 20 waterfilters kost € 5.718. Kunnen zij op uw steun rekenen?

   D i r e c t d o n e r e n v oo r d i t p r o j e c t ? V u l d e a n t w oo r d k aa r t i n of g a n aa r w w w. w i l d e g a n z e n . n l   

15


Ethiopië regelmatig vrouwen in het gras bevallen vanwege ruimtegebrek. Vreselijk toch? Daar wilde ik bij helpen. Met de redenering: als je in goede omstandigheden geboren wordt, maak je in ieder geval een goede start.”

“Als je in goede omstandigheden geboren wordt, maak je een goede start”

DE GE VER

Fietsen voor moeders en baby’s in Ethiopië Iets betekenen voor mensen die in armoede leven, het is een behoefte die velen van ons herkennen. Zo trapte Lia Butter, ondanks dat ze geen groot fietsliefhebber is, zich 60 kilometer in het zweet om geld in te zamelen voor een project van Wilde Ganzen: de uitbreiding van een moeder- en kindkliniek in Ethiopië. Opbrengst: x 1.182!

“Ik heb moeite met onrecht. In Nederland heb ik alles wat mijn hartje begeert, terwijl velen in de wereld dat niet hebben. Daarom wilde ik iets doen. Ik droomde vaak over het helpen bij de aanleg van een waterput in een afgelegen Afrikaans dorp. Maar mijn baan bij zorginstelling CIZ en mijn vrijwilligerswerk bij de Wereldwinkel slokten al mijn tijd op. Bovendien ben ik niet zo handig en

lange vliegreizen zijn niet mijn hobby. Ik schoof het nog even voor me uit.” Bevallen in het gras Afgelopen juni werd Lia 65 jaar en ging ze met pensioen. Er ontstond tijd en ruimte en kort daarna kreeg haar wens vorm. Toen ze de aankondiging van de fietstocht LAURA (Leiden, Amsterdam, Utrecht, Rotterdam, Alphen aan de Rijn) zag, borrelde het idee van sponsoring in haar op. “Als ik niet naar Afrika toe zou gaan, moest ik vanuit Nederland iets doen! Ik ging op zoek naar kleinschalige projecten en belandde bij Wilde Ganzen. Ik kende het type projecten en wist dat er geen miljoenen voor nodig zijn. Dat geeft me het gevoel dat ik echt kan bijdragen, ‘een steentje kan verleggen’. Ik las dat er in een moeder- en kindkliniek in

   O o k g e v e n aa n W i l d e Ga n z e n ? K i j k v oo r d e mo g e l i j k h e d e n o p

Zelf georganiseerd “Om sponsors te vinden heb ik mijn gehele emailadressenbestand aangeschreven. Aan de hand van een tekst van Bram Vermeulen - over het verleggen van een steen - vertelde ik familie en vrienden dat ik ging fietsen voor Ethiopië. Nadat ik Wilde Ganzen had ingelicht, ontving ik promotiematerialen waarmee ik mijn fiets en T-shirt beplakte en de tafels in de vertrek- en aankomstruimte bestrooide. Ondanks dat ik niet zo’n fietser ben, ging het me prima af. Het werk zat hem vooral in het werven van donateurs, hen op de hoogte houden en het bellen met de lokale media. Met als effect dat er veel donaties binnenkwamen en ik in de krant kwam. Ik vond het ontzettend leuk, deze ludieke manier van collecteren. Ik hoopte op 300 euro, maar dat werd € 1.182,30! Ik vond het een kick dat het zo goed lukte en ben heel benieuwd naar de nieuwe kliniek.” n w w w. w i l d e g a n z e n . n l   


Wilde Ganzen Magazine december 2014