Page 108

108 Semarang en internering (1938-1945)

De H-force, aaronde Albert, legt de route naa het eerste kamp, ruim 140 kilomete van het vertrekpunt Ban Pong , lopend af. Illustratie: Otto Kreefft. rijst per dag. Hiervan moeten de mannen driemaal per dag eten terwijl ze zwaar werk moeten doen. Passerende groepen die naar hoger gelegen delen richting de Drie Pagodenpas op de grens met Birma trekken, zien de reusachtige doorgraving waar hun lotgenoten in Tampi mee bezig zijn. Ook zij krijgen een schamele portie rijst voordat ze verder gaan. Het is voor iedereen hongerlijden. Sommige krijgsgevangenen worden erg ziek. Albert vormt daarop geen uitzondering. Na ongeveer twee maanden is hij te zwak om nog langer aan de spoorlijn te kunnen werken. De Jappen besluiten de meest zieke mannen af te voeren naar een hospitaalkamp bij Tamarkan (55 km). Deze plaats zal later wereldberoemd worden vanwege de brug over de Mae Klong, die in het boek van Pierre Boulle ‘Bridge over the River Kwai’ wordt genoemd. Op 18 juli vertrekt Albert richting Tamarkan waar hij vier dagen later aankomt.

Tamarkan

Albert is niet de enige die in Tamarkan op adem mag komen. Een

Profile for Wilbert Scheer

De stilte voorbij  

Het verhaal van Albert Scheer, KNIL-militair van 1922 - 1949.

De stilte voorbij  

Het verhaal van Albert Scheer, KNIL-militair van 1922 - 1949.

Advertisement