Page 1

Stawiamy na Polskę Powstał Węglokoks Kraj – s. 18 KONGLOMERAT BEZ PRZYPADKU S ławomir M. Suchoń, wiceprezes zarządu Węglokoks S.A . na temat perspek t y w grupy kapitał owej.

KRÓTKOTERMINOWY OPT YMIZM... W najbliższej przyszłości węgiel w amer ykańskim bilansie energet ycznym pozostanie ważnym elementem, chociaż...

WĘGIEL WCALE NIE JES T BRUDNY Czy można spalać węgiel kamienny w sposób przyjazny dla środowiska? Technologia to umożliwia.

kwiecień 2014 nr 2 (10)

magazyn Korporacyjny


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

W I T AMY

3

Szanowni Państwo, Drodzy Czytelnicy

W

2013 r. spółki, należące do Grupy Kapitałowej Węglokoks, sprzedały łącznie ok. 1 mln ton węgla na rynku krajowym. Dotychczas marka Węglokoks znana była przede wszystkim jako czołowy eksporter polskiego węgla. Od pewnego czasu eksport węgla ma tendencję malejącą. W związku z tą sytuacją, Węglokoks stanął przed niełatwym wyborem: iść w kierunku utrzymania monolityczności firmy, zajmować się wyłącznie eksportem czy rozbudowywać firmę w innych kierunkach. Wybraliśmy to drugie rozwiązanie i – zgodnie ze strategią rozwoju na lata 2010–2015 – rozpoczęliśmy dywersyfikację działalności firmy oraz zróżnicowanie źródeł przychodów. Efektem tych działań jest powstanie Grupy Kapitałowej Węglokoks, obejmującej obecnie kilkanaście spółek. Teraz nastał czas, by nasza firma – specjalizująca się głównie w handlu węglem – zainteresowała się szerzej polskim rynkiem, a szczególnie szeroko pojętym rynkiem komunalno-bytowym, który obejmuje zarówno małe ciepłownie i zakłady przemysłowe, jak i wciąż dość spory rynek odbiorców indywidualnych. W tym celu, kilka tygodni temu, została powołana do życia nowa spółka w Grupie – Węglokoks Kraj. Na tę nową strukturę składają się dwie spółki naszej Grupy, działające już na rynku krajowym – Zakład Wzbogacania Węgla „Julian” w Piekarach Śląskich oraz Centrala Zbytu Węgla „Węglozbyt” z siedzibą w Katowicach Przedstawiciele nowej firmy, na czele z  Krystianem Kozakowskim – Prezesem Zarządu Węglokoks Kraj, nie ukrywają ambitnego celu, jakim jest osiągnięcie sprzedaży na poziomie 3–5 mln ton węgla rocznie do wybranych segmentów rynku w perspektywie 2018 r. Węglokoks Kraj ma ku temu wszelki potencjał – zarówno kadrowy, jak i techniczny.

Nie będzie to zapewne łatwe zadanie, gdyż na rynku krajowym mamy do czynienia z ogromną konkurencją, ale także z coraz większą presją związaną z ochroną środowiska. Jednak, jak przekonuje na łamach naszego magazynu dr inż. Aleksander Sobolewski, dyrektor Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla, węgiel nie jest brudnym paliwem, tylko trzeba go odpowiednio spalić bez uszczerbku dla otoczenia. Węglokoks Kraj chce podjąć to wyzwanie, oferując na rynek zupełnie nowe produkty, przyjazne środowisku, o  wysokich parametrach spalania. Wierzę głęboko w to, że jesteśmy w stanie wprowadzić, jako Grupa Kapitałowa Węglokoks, nową jakość na krajowym rynku węgla, kierując się jednocześnie odpowiedzialnością społeczną, przez którą także rozumiemy dbałość o środowisko naturalne. Zapraszam do lektury najnowszego wydania magazynu C, w którym znajdą Państwo więcej informacji na temat Węglokoks Kraj oraz wiele innych informacji z Grupy, jak i wieści ze świata węgla.

Marzena Mrozik, Redaktor naczelna Rzecznik Prasowy Węglokoks S.A.

C – m ag a z y n ko r p o r ac y j n y g r u p y k a p i ta ł ow e j W ę g l o ko k s wydawca :

WĘGLOKOKS S.A. ul. Mickiewicza 29, 40-085 Katowice tel. +48 32 258 24 31 faks +48 32 251 54 53 www.weglokoks.com.pl

redaktor naczelna :

Marzena Mrozik tel. +48 32 207 20 70 m.mrozik@weglokoks.com.pl

przygotowanie, projekt graficzny i skład:

Press Kontakt Agencja Public Relations Michał Bartłomowicz


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

spis treści

4    WIADOMOŚCI

w numerze:

Z GRUPY  . . . . . . . . . . . . 6 Z KRAJU . . . . . . . . . 10 ZE świata . . . . . . . . . . . . 12

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

9

Nagroda nie tylko za dobre wyniki Węglokoks S.A. został wyróżniony przez Business Center Club Złotą Statuetką Lidera Polskiego Biznesu za doskonałe wyniki ekonomiczne

14 18

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Kolej na Pyrzowice

Konglomerat bez przypadku

Rozmowa ze Stanisławem Rozmowa ze Sławomirem M. Dąbrową, Członkiem Suchoniem, Wiceprezesem Zarządu Województwa Zarządu ds. Grupy Kapitałowej Śląskiego Węglokoks

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Stawiamy na Polskę

13 22

Węglokoks Kraj – nowa spółka w Grupie Kapitałowej Węglokoks, w perspektywie kilku lat ma ambicje stać się znaczącym dystrybutorem węgla na rynku krajowym

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Węgiel wcale nie jest brudny

Rozmowa z dr inż Aleksandrem Sobolewskim, dyrektorem Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu


25

C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

EkoProHut: w nowej odsłonie Ośrodek Wypoczynkowy „Venus” nagrodzony certyfikatem

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

26

Trudny początek roku

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Razem efektywniej

Prezentujemy ogólną charakterystykę sytuacji na międzynarodowym rynku węglowym w I kwartale 2014 roku

ZEM ŁABĘDY sp. z o.o. oraz KOL-TRANS-HUT sp. z o.o. połączyły siły

. . . . . . . . . . . . . . . .

30

Krótkoterminowy optymizm, długoterminowy pesymizm O przyszłości amerykańskiego węgla

. . . . . . . . . . . . . . . . .

To nie jest stan dla dyrektorów – o zarządzaniu Węglokoksem w stanie wojennym Witold Rosnowski (1978-1982)

28

. . . . . . . . . .

33

5


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

wiadomości

6

C Z W W Ę G LO Z BYT

Jerzy Nabiałczyk ponownie prezesem marca 2014 r. zostało zakończone postępowanie kwalifikacyjne na stanowisko Prezesa Zarządu Centrali Zbytu Węgla „Węglozbyt” S.A., należącej do Grupy Kapitałowej Węglokoks. W ramach konkursu na Prezesa Zarządu Spółki, uchwałą z 24 marca br., Rada Nadzorcza CZW Węglozbyt wybrała Jerzego Nabiałczyka na kolejną 3-letnią kadencję.

Jerzy Nabiałczyk ponownie obejmie funkcję Prezesa Zarządu. Z dniem 12 kwietnia 2012 r. Prezes Nabiałczyk po raz pierwszy stanął na czele CZW Węglozbyt. Nowa kadencja rozpocznie się z dniem odbycia Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Spółki, zaplanowanego na dzień 17 kwietnia br, po zatwierdzeniu przez ZWZ sprawozdawczości finansowej za rok obrotowy 2013.

foto: Bartłomiej Szopa/Trybuna Górnicza

24

COA LT R A N S P O L AND

Tym razem w Sopocie

wiadomości

z grupy

W

dniach 19-20 marca 2014 roku na polskim wybrzeżu wschodnim odbyła się II konferencja węglowa Coaltrans Poland Sopot. Pierwsza edycja Coaltrans Poland odbyła się rok temu w Katowicach. Konferencja była poświęcona zagadnieniom, związanym z przemysłem wydobywczym oraz węglem i stanowiła forum do zbadania nowej dynamiki rynków importowych i eksportowych oraz do dyskusji o znaczących zmianach zachodzących obecnie w przemyśle wydobywczym. Istotnymi zagadnieniami poruszanymi przez prelegentów były: porównanie sytuacji energetyki polskiej i niemieckiej w kontekście przepisów unijnych o gospodarce niskoemisyjnej oraz budowa nowych kopalń węgla kamiennego w Polsce. Kolejnym ważnym tematem, poruszanym podczas konferencji, była sprzedaż węgla z polskich kopalń na rynku rodzimym vs jego konkurencyjny import do kraju. Sporo uwagi poświęcono również produkcji węgla koksującego w Polsce i na świecie oraz tendencje w światowym handlu tym surowcem. Interesującą prelekcję w tym temacie wygłosił pan Grzegorz Czornik – Wiceprezes ds. Handlowych JSW S.A. W konferencji wzięli również aktywny udział przedstawiciele Węglokoks S.A. oraz jej spółek zależnych: Węglokoksu Kraj oraz INTER BALT. Spółka INTER BALT, która w tym roku obchodzi 10-lecie działalności, miała możliwość zaprezentowania swoich usług w zakresie spedycji, obsługi agencyjnej statków w polskich portach morskich i pośrednictwa w czarterowaniu statków, na specjalnie przygotowanym stoisku informacyjnym. Spółkę aktywnie reprezentował jej Zarząd w osobach: Marek Kowalski – Prezes Zarządu, Dyrektor Naczelny i Roman Leończak – Z-ca Prezesa Zarządu, Dyrektor ds. Eksploatacyjno-Handlowych. Przeprowadzono wiele rozmów z kontrahentami polskimi i zagranicznym, w tym z przedstawicielami przemysłu morskiego: Jackiem Klimczakiem Prezesem Zarządu PPS Port Północny Sp. z o.o. , Bogdanem Buczko – Prezesem Zarządu

oraz Rinusem Rosse – Członkiem Zarządu MTMG- Morski Terminal Masowy Gdynia Sp. z o.o., Markiem Kowalewskim – Prezesem Zarządu Port Handlowy Świnoujście Sp. z o.o. i Bogdanem Walczakiem – Dyrektorem ds. handlowych Bulk Cargo Szczecin Sp. z o.o. Na stoisku byli również obecni przedstawiciele przewoźników kolejowych – PKP Cargo S.A. oraz DB Schenker Polska. Stoisko INTER BALT odwiedzili również przedstawiciele Zarządu i kierownictwa Katowickiego Holdingu Węglowego – Wiceprezes Zarządu Marusz Korzeniowski i  Dyrektor Leon Kurczabiński, a  także Henryk Paszcza – Dyrektor katowickiego oddziału Agencji Restrukturyzacji Przemysłu i  przedstawiciele Węglokoks S.A. – Wiceprezes Zarządu ds Handlowych Wojciech Stępień, Dyrektor ds. Logistyki Edmund Plutecki, Dyrektor ds. Rynków Zagranicznych Adrian Gwiżdż i Kierownik Działu Analiz Rynkowych Anna Wojciechowska.


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

7

WA R S Z AWA

O przyszłości energetyki

3

marca br. w Pałacu Prezydenckim w Warszawie odbyła się konferencja poświęcona strategii funkcjonowania Wspólnoty Energetycznej w latach 2016 – 2026. Inicjatorami obrad byli: Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Olgierd Dziekoński i poseł do Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek. W debacie, z udziałem wicepremiera, ministra gospodarki Janusza Piechocińskiego, uczestniczyli szefowie wiodących spółek energetycznych z Europy Środkowej i Wschodniej, w tym Jerzy Podsiadło, Prezes Zarządu Węglokoks S.A. Spotkanie dotyczyło głównie roli środkowoeuropejskiego sektora energetycznego w  tworzeniu konkurencyjnego i  bezpiecznego rynku energii na terenie państw członkowskich Wspólnoty Energetycznej oraz we wzmacnianiu wewnętrznego rynku energii UE. Poruszono takie kluczowe dla przyszłości Wspólnoty kwestie jak: efektywność energetyczna, równowaga polityki energetycznej i  klimatycznej oraz potrzeba wspierania inwestycji energetycznych w duchu europejskiej solidarności. Istotnym elementem dyskusji były korzyści dla indywidualnych i biznesowych odbiorców energii w państwach członkowskich UE i Wspólnoty Energetycznej. Firmy z naszej części Unii mają szczególną rolę do odegrania, ze względu na bliskość państw Wspólnoty. Dlatego tak ważna była ta wymiana pomysłów i doświadczeń w gronie szefów firm z Europy Środkowo-Wschodniej. Analizowaliśmy zarówno możliwości wsparcia krajów WE, jak i  uzyskania korzyści przez inwe-

storów – powiedział były premier i przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek. WE obejmuje 9 państw – najbliższych sąsiadów Unii Europejskiej (Ukrainę – obecna prezydencja, Gruzję, kraje Bałkanów Zachodnich, Armenię, Turcję i Norwegię), które od 2006 r. stopniowo przyjmują rozwiązania unijnego wewnętrznego rynku energii. Konferencja okrągłego stołu była elementem prac nad strategią Wspólnoty Energetycznej na lata 2016-2026. Przygotowuje ją 6-osobowy zespół ekspertów. Na jego czele – z nominacji Komisji Europejskiej i Rady Ministrów Wspólnoty – stoi Jerzy Buzek. Strategia gotowa będzie do czerwca 2014 r.

EGW

CHORZÓW

Z nowymi władzami

Konferencja o strefach ekonomicznych

Kompanii Węglowej i Węglokoksu. Ten nowy projekt biznesowy wykorzystania w  energetyce i  ciepłownictwie metanu, pochodzącego z węgla kamiennego, to naturalna kontynuacja realizacji założeń Strategii Węglokoksu w  zakresie rozwoju jego działalności w  sektorze energetycznym i jednoczesnego zaangażowania firmy w innowacyjne projekty w górnictwie i ochronie środowiska. 14 sierpnia 2013 r Węglokoks S.A. i  Kompania Węglowa S.A. zawarły w  Katowicach porozumienie w  sprawie wytwarzania i  dystrybucji energii elektrycznej oraz ciepła, związanego z  wykorzystaniem metanu. Wspólne przedsięwzięcie stanowi kontynuację współpracy obu firm w  dziedzinie energetyki i  wynika bezpośrednio ze znowelizowanej umowy o  strategicznej współpracy.

17

lutego 2014 r. w Chorzowie odbyła się konferencja, połączona z konsultacjami eksperckimi dla przedsiębiorców, dotycząca Specjalnych Stref Ekonomicznych. Organizatorami konferencji byli: Izba Gospodarcza Eksporterów i  Importerów oraz Prezydent Miasta Chorzowa, a  wśród zaproszonych prelegentów znaleźli się m.in. Prezesi Katowickiej i  Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, Wiceprezes Dyrektor Generalny Izby Gospodarczej Polska–Armenia w  Warszawie czy Wiceprezydent Chorzowa. Patronat nad konferencją objęła firma PricewaterhouseCoopers. Podczas konferencji, przedstawiciele firm i  instytucji mogli dowiedzieć się więcej na temat zmian przepisów, dotyczących regionalnej pomocy publicznej, kontaktów gospodarczych

z grupy

lutego br. odbyło się posiedzenie Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa Obrotu Energią i Paliwami „EGW” Sp. z o.o. W  wyniku postępowania kwalifikacyjnego na n/w stanowiska i podjęcia uchwał przez Radę Nadzorczą w sprawie wyboru kandydatów został powołany nowy zarząd spółki z  dniem 10.02.2014 r. w  składzie: Joanna Strzelec-Łobodzińska – Prezes Zarządu, Dyrektor Naczelny; Sławomir Obidziński – Wiceprezes ds. Produkcji; Kamil Kamiński – Wiceprezes ds. Finansów i Sprzedaży. EGW Sp. z  o.o. należy do Grupy Kapitałowej Węglokoks (100% udziałów) i  zajmuje się obrotem paliwami i  energią. Docelowo EGW Sp. z o.o. wraz z NSE Sp. z o.o. oraz spółkami wniesionymi przez Kompanię Węglową S.A. ma utworzyć spółkę celową – Wspólne Przedsiębiorstwo Energetyczne z  udziałami

Województwa Śląskiego z Rynkami Wschodnimi (głównie Armenią), czy też poznać możliwości inwestycyjne w regionie. W  spotkaniu wzięli udział przedstawiciele Węglokoks S.A. oraz HUTY ŁABĘDY S.A., która ostatnio uzyskała od Ministra Gospodarki promesę na włączenie nowej inwestycji, jaką jest produkcja rur API, służących do transportu ciepła, gazu paliw płynnych i innych mediów, do Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

wiadomości

7


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

wiadomości

8

OEPD

Nowoczesne rozwiązania dla edukacji

W

dniach 6-8 lutego br. w Kołobrzegu odbyła się konferencja SOPK’2014, w  której uczestniczyli przedstawiciele spółki OEPD. Podczas konferencji, dyrektor ds. handlowych firmy OEPD Maciej Nikiel wygłosił wykład na temat rozwiązań terminalowych oraz poprowadził warsztaty dla uczestników spotkania. OEPD Sp. z  o.o. zajmuje się kompleksową obsługą informatyczną firm, głównie Grupy Kapitałowej Huta Łabędy, której jest częścią i  Grupy Kapitałowej Węglokoks. Firma rozwija również usługi na rzecz innych partnerów. Ostatnio oferta

OEPD została wzbogacona o nowoczesne rozwiązania dla edukacji – szkolne pracownie terminalowe. Pracownie terminalowe, czyli takie w których zamiast komputerów wykorzystuje się terminale podłączone do jednego serwera, charakteryzują

się bardzo niskim zużyciem energii elektrycznej, przez co są bardzo konkurencyjne cenowo w eksploatacji w stosunku do klasycznych pracowni komputerowych. Cena takiej pracowni jest o połowę niższa. W  celu propagowania tych nowo-

czesnych rozwiązań, OEPD uczestniczy w konferencjach dla nauczycieli informatyki, dyrektorów szkół i  samorządowców. W  wyniku dotychczasowych działań, w nowoczesne pracownie terminalowe wyposażono około 100 szkół z terenu całej Polski, oddając uczniom do dyspozycji blisko 1500 stanowisk. Tego typu współpraca z  edukacją jest dowodem na duży potencjał firmy, która rozszerza swoją ofertę o  nowe rozwiązania i  usługi informatyczne, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom rynku i  – dzięki temu – pozyskując nowych partnerów biznesowych.

nansowym oraz wartością kapitałów własnych. W tym roku ranking został opublikowany już po raz ósmy. Na listach Diamentów Forbesa 2014 znalazło

się 2089 firm. To o 158 więcej niż przed rokiem. Spadła wprawdzie liczba dużych i średnich spółek, ale za to znacząco wzrosła – o 247, liczba małych przedsiębiorstw, które wielu ekonomistów określa mianem wskazówek barometru gospodarczego. HUTA ŁABĘDY S.A. zadebiutowała na tegorocznej liście Forbesa w gronie firm o przychodach przekraczających 250 mln zł. (dane za 2012 r).

H U TA Ł A B Ę DY

Diamentowa spółka

wiadomości

z grupy

H

UTA ŁABĘDY S.A. Znalazła się na wysokim 10 miejscu na Śląsku i na 92 miejscu w Polsce na liście Diamentów Forbesa – przedsiębiorstw najszybciej zwiększających swoją wartość. Diamenty Forbesa to coroczne zestawienie przygotowane przez analityków Bisnode Polska w poro-

zumieniu z redakcją „Forbesa”. W zestawieniu brane są pod uwagę firmy, które osiągnęły przychody ze sprzedaży na poziomie co najmniej 5 mln zł, są rentowne, mają wysoką płynność bieżącą i nie zalegają z płatnościami. Przedsiębiorstwa spełniające wszystkie te warunki muszą również wykazać się dodatnim wynikiem fi-

G Ó R N O Ś L Ą S K I E TO WA R Z YS T W O LOT N I C Z E

Umowa ze Śląskim Centrum Logistyki

K

ontynuowane są prace nad stworzeniem zintegrowanego systemu transportowego w województwie śląskim, obejmującego transport drogowy, kolejowy, lotniczy i wodami śródlądowymi. Kolejnym etapem jego powstawania było podpisanie 5 marca br. umowy o współpracy między Górnośląskim Towarzystwem Lotniczym SA – spółką zarządzającą Międzynarodowym Portem Lotniczym Katowice w  Pyrzowicach, a  Śląskim Centrum Logistyki SA. Zgodnie z  zapisami porozumienia, strony dążyć będą do poszukiwania

rozwiązań, przyczyniających się do rozwoju, zwiększenia konkurencyjności i dostępności śródlądowego transportu wodnego, kołowego, kolejowego oraz lotniczego w  województwie śląskim, co ma zapewnić zrównoważony rozwój transportu intermodalnego. GTL SA i  Śląskie Centrum Logistyki SA będą w  tym celu wspólnie realizowały działania promocyjnomarketingowe, zadeklarowały także wzajemne promowanie swoich produktów, między innymi podczas branżowych wydarzeń w kraju i za granicą. Umowę podpisali: Artur Tomasik

prezes GTL SA i Jerzy Zachara prezes ŚCL SA. Jest to drugie z  kolei porozumienie. W  grudniu zeszłego roku, podobną umowę GTL SA podpisało z Euroterminalem Sławków.

Górnośląskie Towarzystwo Lotnicze SA zarządza Międzynarodowym Portem Lotniczym „Katowice” w Pyrzowicach. Największym akcjonariuszem GTL SA jest Węglokoks S.A.


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

9

W ę glokoks S . A . – L i d ere m P olskiego B iznes u 2013

Nagroda nie tylko za dobre wyniki 25 stycznia 2014 r. w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej odbyła się Wielka Gala Liderów Polskiego Biznesu, wieńcząca XXIII edycję konkursu Lider Polskiego Biznesu. Podczas części oficjalnej Gali, wręczono Nominacje i Złote Statuetki Lidera Polskiego Biznesu, a laureaci z poprzednich lat, którzy utrzymali pozycję na rynku, otrzymali Diamenty do swoich Statuetek.

współtworzenie koncepcji Unii Walutowej, za nadawanie nowych politycznych impulsów Unii Europejskiej oraz stymulowanie i podnoszenie rangi przedsiębiorczości, za przyjaźń dla Polski. W tegorocznej Gali, wśród blisko 2 tysięcy gości, obok najlepszych przedsiębiorców z całej Polski – członków BCC, znaleźli się także członkowie rządu, parlamentarzyści, dyplomaci, wybitni przedstawiciele świata kultury, nauki, duchowieństwo i znani publicyści. Business Centre Club istnieje od 1991 roku. Jest prestiżowym Klubem przedsiębiorców i największą w kraju organizacją indywidualnych pracodawców. Do BCC należy 2500 członków (osób i firm). Członkowie BCC, reprezentujący blisko 250 miast, skupiają się w 23 lożach regionalnych na terenie całej Polski. Do BCC należą przedstawiciele wszystkich branż, międzynarodowe korporacje, instytucje finansowe i ubezpieczeniowe, firmy telekomunikacyjne, najwięksi polscy producenci, uczelnie wyższe, koncerny wydawnicze i znane kancelarie prawne. Członkami Klubu są także prawnicy, dziennikarze, naukowcy, wydawcy, lekarze, wojskowi i studenci. BCC jest organizacją międzynarodową, wyróżnioną w  siedzibie Parlamentu Europejskiego nagrodą EKES za znaczący wkład w krzewienie integracji i tożsamości europejskiej. Honorowymi członkami BCC są m.in.: José Manuel Barroso, Leszek Balcerowicz, George Bush, Jerzy Buzek, Jacques Chirac, Bill Clinton, Janusz Lewandowski, Margaret Thatcher, Władysław Bartoszewski, Tony Blair i  Lech Wałęsa. Od początku swojego istnienia, BCC propaguje idee odpowiedzialności społecznej firm – prowadzi kampanie społeczne, pomaga potrzebującym, nagradza Medalem Solidarności Społecznej osoby zaangażowane społecznie i budujące solidarność społeczną.

wiadomości

ęglokoks S.A. został wyróżniony przez Business Center Club Złotą Statuetką Lidera Polskiego Biznesu za doskonałe wyniki ekonomiczne, dynamiczny rozwój oraz wyjątkową troskę i pomoc niesioną potrzebującym. Statuetkę wręczył Jerzemu Podsiadło – Prezesowi Zarządu Węglokoks S.A. Janusz Piechociński – Wiceprezes Rady Ministrów, Minister Gospodarki oraz Marek Goliszewski – Prezes Business Center Club. Od 1991 roku Business Centre Club przyznaje Złote Statuetki Lidera Polskiego Biznesu firmom i ich szefom. W konkursie uczestniczą członkowie BCC, niezależnie od profilu produkcji firmy, świadczonych usług czy struktury własności, którzy w ubiegłych latach nie zdobyli tytułu Lidera Polskiego Biznesu. Nominacje (przyznawane od 1993 roku) i Złote Statuetki wręczane są podczas zimowej Wielkiej Gali Liderów, która od grudnia 1994 roku odbywa się w Teatrze Wielkim w Warszawie. Zdobywcy Złotych Statuetek Lidera Polskiego Biznesu, którzy utrzymają swoją pozycję na rynku, mogą w następnej edycji konkursu ubiegać się o Diament do Złotej Statuetki. Podczas tegorocznej gali Diamenty otrzymało 41 firm. W XXIII edycji konkursu Lider Polskiego Biznesu ocenie poddało się 107 firm. Dokonując weryfikacji, Jury brało pod uwagę nie tylko wskaźniki ekonomiczne – uwzględniając przy tym konkurencyjność branży i osiągane na jej tle wyniki – ale również jakość i nowoczesność produktów, poziom – szczególnie proeksportowych i tworzących nowe miejsca pracy – inwestycji oraz zaangażowanie w działalność charytatywną i dbałość o środowisko naturalne, a także zaangażowanie w  działalność klubową. Wręczony został także Medal Solidarności Społecznej -nagroda dla osób zaangażowanych społecznie, pomagających potrzebującym, propagujących ideę odpowiedzialności społecznej biznesu i budujących solidarność społeczną oraz Nagrody Specjalne BCC. Laureatami w  tej kategorii zostali prof. Michał Kleiber za zaangażowanie w rozwój polskiej gospodarki i przerzucanie pomostów między środowiskami naukowym i  biznesowym oraz Herman Van Rompuy za wkład wniesiony w rozwiązywanie problemów Unii Europejskiej,

z grupy

W


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

wiadomości

10

K W K „W I E C ZO R EK ”

Podziemny eksperyment

24

marca br. w kopalni „Wieczorek” zainicjowano pracę georeaktora w rejonie szybu „Wschodniego”. Jest to instalacja pilotażowa dla eksperymentu zgazowania węgla w pokładzie 501 na głębokości ok. 430 m. Zgazowanie polega na wprowadzeniu czynnika zgazowującego do zapalonego już pokładu węgla lub jego części, gdzie wytworzony zostanie gaz. Odprowadzenie gazu na powierzchnię odbywa się poprzez rurociąg, zabudowany specjalnie do tego celu. Eksperyment podziemnego zgazowania węgla, który prowadzony jest w KWK „Wieczorek”, należącej do Katowickiego Holdingu Węglowego, odbywa się w ramach projektu pt.: „Opracowanie technologii zgazowania węgla dla wysokoefektywnej produkcji paliw i energii elektrycznej”. Projekt realizuje konsorcjum

naukowo-przemysłowe , w skład którego wchodzą cztery jednostki naukowe oraz sześć przedsiębiorstw, koordynatorem którego jest Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie. Jego głównym celem jest opracowanie strategicznych kierunków rozwoju czystych technologii węglowych, wykorzystujących procesy zgazowania węgla dla zastosowań w polskiej energetyce i przemyśle chemicznym. W ramach projektu zostaną opracowane i zweryfikowane (w skali pilotażowej) optymalne konfiguracje oraz wytyczne procesowe i  projektowe podziemnego zgazowania węgla. Prace obejmować będą również metody oczyszczania i konwersji gazu w powiązaniu z systemem usuwania CO2. Opracowana zostanie krajowa baza surowcowa dla potrzeb zgazowania węgla oraz dokumentacja procesowa układów, stanowiąca podstawę do budowy krajowych instalacji demonstracyjnych zgazowania naziemnego i podziemnego.

KO N K U R S Y

wiadomości:

K RAJ

órnicza Izba Przemysłowo-Handlowa i Szkoła Eksploatacji Podziemnej przyznały „Bogdance” tytuł „Kopalni Roku 2013”. To już dziesiąty taki tytuł, którym została wyróżniona kopalnia z Lubelszczyzny. Na drugim miejscu ex aequo uplasowały się kopalnie „Budryk” (JSW) i  „Marcel” (KW), a  miejsce trzecie przypadło Południowemu Koncernowi Węglowemu. Przyznając laur, podkreślono, że „Bogdanka” jest wciąż najnowocześniejszą i  najbardziej efektywną kopalnią węgla kamiennego w Polsce oraz krajowym liderem rynku producentów węgla energetycznego. W  2013 r. Bogdanka wyprodukowała 8,35 mln ton węgla handlowego, co oznacza wzrost produkcji o 7,2

proc. To najwyższy wynik produkcyjny w historii kopalni. Zysk finansowy netto spółki sięgnął 329,7 mln zł (wzrost o 6,70 proc.). Tymczasem konkurs na najbezpieczniejszą kopalnię 2013 roku zdominowała w tym roku Kompania Węglowa, zdobywając wszystkie najważniejsze wyróżnienia. Na pierwszym miejscu ex aequo znalazły się kopalnia „Jankowice” i  „Brzeszcze”, na drugim kopalnia „Bolesław Śmiały”, a  trzecie miejsce przypadło ex aequo kopalniom „Piast” i  „Ziemowit”. W  Konkursie „Bezpieczna Kopalnia” oceniane i  porównywane są wskaźniki bezpieczeństwa pracy w  31 kopalniach wydobywających

foto:

G

szkolaeksploatacji.pl

Najlepsze i najbezpieczniejsze w 2013 r.

węgiel kamienny oraz trzech eksploatujących złoża rudy miedzi. Ranking najbezpieczniejszych kopalń górnictwa podziemnego jest wspólnym przedsięwzięciem WUG, Głównego Instytutu Górnictwa, Fundacji „Bez-

pieczne Górnictwo” im. W. Cybulskiego, Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach, katowickiego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Komitetu Organizacyjnego Szkoły Eksploatacji Podziemnej.

się z tym punktem projektu, przygotowanego przez Urząd Miasta Katowice, którego potencjał i  tradycja ściśle związane są z  górniczą branżą. W  Katowicach swoje siedziby mają dwie największe krajowe spółki węglowe, a  mieszkańcy miasta w  znakomitej większości

związani są z branżą węglową bezpośrednio lub pośrednio, poprzez osoby w  górnictwie zatrudnione – czytamy w  piśmie jakie na ręce prezydenta Piotra Uszoka wystosował zarząd Katowickiego Holdingu Węglowego.

K ATOW I C E

Zakaz spalania węgla?

K

atowice chcą zakazać spalania węgla. Na początek w południowych dzielnicach. Dotyczyć to będzie jednak przede wszystkim właścicieli nowopowstałych firm. Jeżeli projekt zostanie uchwalony każdy, kto zdecyduje się wybudować siedzibę firmy na południu

miasta, musi liczyć się ze znalezieniem alternatywnego do węgla źródła energii. Mieszkańcy katowickich dzielnic Podlesie i Zarzecze obawiają się jednak, że będzie on furtką, by także im zabronić palenia. W środowisku górniczym zawrzało. – Z  zaskoczeniem zapoznaliśmy


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

11

U R Z Ą D O C H RO NY KO N KURENC JI I KONSUMENTÓW

Klienci wprowadzeni w błąd?

P

rezes UOKiK nałożył karę w wysokości blisko pół miliona złotych na spółkę Składywęgla.pl. Zdaniem UOKiK węgiel sprzedawany przez Składywęgla.pl nie miał takich właściwości, o  jakich zapewniała spółka. Konsumenci zostali wprowadzeni w błąd m.in. co do kaloryczności surowca - podał w oficjalnym komunikacie Urząd. Decyzja nie jest ostateczna, przedsiębiorca odwołał się do sądu. Spółka Składywegla.pl sprzedaje węgiel na terenie całego kraju. Surowiec jest importowany. Do UOKiK oraz Wojewódzkich Inspektoratów Inspekcji Handlowej wpłynęło wiele skarg na gorsze właściwości sprzedawanego węgla niż opisywane w ulotkach i reklamach prasowych. Materiały zawierały m.in. hasła: 0% zanieczyszczeń; Tylko u nas suchy węgiel. Podana była także informacja na temat stałej wartości kaloryczności węgla.

Postępowanie przeciwko Składywęgla.pl zostało wszczęte w czerwcu 2013 roku. Prezes UOKiK przeanalizował reklamy prasowe spółki, pozyskał także ekspertyzy laboratoryjne oraz opinie polskich producentów węgla. Pozwoliły one ustalić, że węgiel ten nie miał takich parametrów, jakie są wymieniane w  analizowanych reklamach. Ze specjalistycznych badań Inspekcji Handlowej wynika, że przedsiębiorca w  reklamach zawyżał kaloryczność sprzedawanego węgla. Ponadto Prezes UOKiK ustalił, że większość sprzedawanego przez spółkę węgla to węgiel surowy, który – jak wynika z wyjaśnień spółki – jest oczyszczany ręcznie przez pracowników. W związku z tym nie jest możliwe, aby był pozbawiony wszystkich zanieczyszczeń (np. popiołu). Ponadto, przedsiębiorca w sposób nieuprawniony, bez porównania węgla sprzedawanego przez konkurencję, twierdził, że jako jedyny w Polsce posiada suchy węgiel. Tymczasem, konsumenci licznie skarżyli się na dużą wilgotność tego surowca.

G RU PA J S W

Pomimo trudności – na plusie

G

rupa Kapitałowa Jastrzębskiej Spółki Węglowej w 2013 roku osiągnęła 7 632,2 mln zł przychodów ze sprzedaży. Wyższa niż w 2012 roku była produkcja węgla i  koksu. Wynik netto Grupy, wypracowany w  warunkach niskiego poziomu cen węgla na światowych rynkach, był dodatni

i wyniósł 82,2 mln zł. Utrzymano wysoki poziom nakładów na inwestycje, przeznaczając na ten cel 1 757,8 mln zł. Kopalnie JSW wyprodukowały w 2013 roku ponad 13 626 tysięcy ton węgla, przekraczając plan o  100 tysięcy ton. Natomiast sprzedaż była wyższa od produkcji i  wyniosła 14 355 tys. ton

węgla. Spółka ulokowała na rynku ponad 740 tys. ton zapasów, głównie węgla koksowego (to najlepszy wynik od ponad 10 lat). Wyższa była także produkcja, jak i sprzedaż koksu, która osiągnęła blisko 4 mln ton. W ramach zwiększania skuteczności działania Grupy i, tym samym, podnoszenia jej konkurencyjności rynkowej, na początku roku przeprowadzono integrację sektora koksowego, tworząc spółkę JSW Koks SA. Spółka powstała

przez połączenie byłego Kombinatu Koksochemicznego „Zabrze” (Koksownia Dębieńsko, Koksownia Radlin, Koksownia Jadwiga) oraz Koksowni Przyjaźń z Dąbrowy Górniczej. W  dalszym etapie do JSW Koks SA zostaną przyłączone Wałbrzyskie Zakłady Koksownicze „Victoria”. Potencjał produkcyjny nowej spółki to prawie 4 mln ton koksu rocznie. Oznacza to przeszło 5 mln ton węgla koksowego rocznie, wykorzystywanego w procesie produkcyjnym.

KOMPANIA WĘGLOWA

Osiągnięto porozumienie

Pod nowym szyldem

P

ołudniowy Koncern Węglowy – spółka wydobywcza z Grupy TAURON – zmienił nazwę na TAURON Wydobycie. Zmiana nazwy wynika ze strategii Grupy TAURON, zgodnie z którą upraszczana i porządkowana jest jej struktura. W grudniu ubiegłego roku TAURON odkupił od Kompanii Węglowej 16,7 mln akcji PKW, stanowiących 47,5 proc kapitału spółki i został tym samym jej jedynym właścicielem. To pozwala na pełną identyfikację spółki z Grupą.

Nazwa TAURON Wydobycie będzie zbieżna z nazwami innych kluczowych spółek wchodzących w skład Grupy: TAURON Wytwarzanie, TAURON Dystrybucja, TAURON Ciepło, TAURON Ekoenergia, TAURON Sprzedaż, TAURON Obsługa Klienta.

K RAJ

TAU RO N W YD O BYC I E

arząd Kompanii Węglowej i zakładowe organizacje związków zawodowych podpisały 6 lutego 2014 r. w siedzibie spółki w Katowicach porozumienie, kończące opiniowanie projektu „Programu restrukturyzacji Kompanii Węglowej na lata 2014 – 2020”. Ustalono, że nie będzie zwolnień w grupie pracowników administracji, którym na okres trzech lat zawieszone zostanie prawo do czternastej pensji. Zarząd podjął decyzję pozbawiającą tę grupę pracowników prawa do posiłków profilaktycznych. Pracownicy administracji otrzymali gwarancje zatrudnienia w spółce na okres trzech lat. Odstąpiono od łączenia kopalń, uznając, że cele wyznaczone dla tego procesu można będzie osiągnąć, zarówno poprzez działania organizacyjno-techniczne, jak i poprzez możliwość alokacji pracowników w strukturze Kompanii Węglowej. Porozumienie po raz pierwszy od kilkudziesięciu lat ogranicza realizację bezpłatnego węgla deputatowego dla byłych pracowników o jedną tonę dla każdego. Zarząd Kompanii Węglowej udzielił gwarancji zatrudnienia w  spółce do 2020 roku wszystkim pracownikom, z wyjątkiem pracowników administracji. Realizacja zawartego porozumienia umożliwia Zarządowi wdrażanie programu restrukturyzacji. Szacowane oszczędności z tytułu wdrożenia programu restrukturyzacji wyniosą w Kompanii Węglowej do 2020 roku ok. 1,2 mld zł. Elementem programu jest także sprzedaż Jastrzębskiej Spółce Węglowej kopalni „Knurów-Szczygłowice”. To pozwoliłoby zasilić konto Kompanii Węglowej kwotą w wysokości nawet 1,5 mld złotych. Dokładne ustalenia w tej sprawie trwają. Decyzja w sprawie sprzedaży kopalni ma zostać podjęta jednak przez nowy zarząd spółki, który wkrótce zostanie wyłoniony.

wiadomości:

foto: JSW S.A.

Z


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

wiadomości

12

C Z E C HY

MOZ AMBIK

Kolejna kopalnia do zamknięcia? Rośnie produkcja węgla

C

zescy związkowcy po likwidacji Paskova obawiają się zamknięcia kolejnej kopalni, tym razem największej – Karviny – donosi portal górniczy. Wydobycie węgla z kopalni Paskov zostanie zakończone w 2017 r. Tymczasem zarząd OKD negocjuje z  samorządem Karviny o  eksploatacji pod miastem, w rejonie tzw. Starego Miasta. Jeśli nie dostanie zgody, największa czeska kopalnia węgla kamiennego ma szanse zakończyć swe życie już za dwa lata! – To oznaczałoby tragedię. Kolejnych 3 tys. ludzi poszłoby na bruk, a z firmami świadczącymi usługi to między 12 a 13 tys. Już dziś bezrobocie w regionie jest ogromne, a  przestępczość rośnie na niebywałą skalę. Sytuacja jest coraz

K

gorsza. Ceny węgla znów poszły w dół o kolejnych 5 proc. zwraca uwagę Jaromir Pytlik, szef Porozumienia Związków Zawodowych w OKD. Spółka New World Resources odnotowała w 2013 r. 970,27 mln euro skonsolidowanej straty netto z działalności kontynuowanej i  zaniechanej przypisanej akcjonariuszom jednostki dominującej wobec 1,36 mln euro straty rok wcześniej – podano w raporcie opublikowanym 20 marca br. źródło: nettg.pl

oncern górniczy Rio Tinto w minionym roku o około 230 proc. zwiększył wydobycie węgla kamiennego w Mozambiku. Proces ten związany jest z  usprawnieniem eksploatacji w  jedynej, istniejącej tu, kopalni Benga. W  minionym roku wydobyto tu 867 tys. ton węgla koksowego. Dzięki rozległej eksploatacji i inwestycjom, prowadzonym od zera, w ciągu ostatniej dekady Mozambik stał się istotnym eksporterem węgla koksującego, cieszącego się uznaniem w Indiach, Chinach i Japonii. W 2012 roku węgiel stał się już drugim towarem eksportowym Mozambiku. Wydobycie węgla w Mozambiku koncentruje się w prowincji Tete wokół dwóch zagłębi – w Moatize i Muchana-Vusi. Według ostrożnych prognoz Mozambik widnieje na liście 10 największych światowych producentów do 2015 r. Prognozy mówią, że eksport kraju może wynieść ponad 30 mln ton rocznie do końca tej dekady.

B RU K S E L A

w i a d o m o ś c i :   świat

Plan Działań dla Węgla

G

ościem specjalnym 23 Europejskiego stołu węglowego był Dominique Ristori, Dyrektor Generalny ds Energii. W ramach stołu węglowego w  Parlamencie Europejskim, Posłowie wraz ze stowarzyszeniami EURACOAL (European Association for Coal and Lignite) i CEEP (Central Europe Energy Partners) wezwali Komisję Europejską do wspólnej pracy z przemysłem węglowym nad „Planem Działania dla Węgla”. W  przedłożonym memorandum zaproponowano „Plan Działań dla Węgla”, który powinien opierać się na współpracy z Komisją Europejską i przedstawicielami całej branży. Plan powinien odpowiedzieć na pytanie, jak węgiel

może się przyczynić do zapewnienia bezpiecznej, zrównoważonej i dostępnej energii w UE. Powinien on wskazać pragmatyczną ścieżkę dla branży i  zapewnić równowagę w  odniesieniu do tych sił, które promują ideologiczne rozwiązania, widzące Europę zindustrializowaną, ekonomicznie osłabioną Unię, jako politycznie nieznaczącego gracza na scenie światowej. Ostatnie wydarzenia polityczne na Ukrainie pokazują wyraźnie, że nawet wydawałoby się najtrwalsze obietnice, dotyczące współpracy energetycznej stają się tylko mało znaczącymi zapewnieniami i – nasze, europejskie podejście do gwarancji bezpieczeństwa

energetycznego musi ulec zmianie. To fundament polityki gospodarczej i trwałego rozwoju przemysłu UE. – Unia Europejska – widać to jasno – zmienia kierunek. Teraz bezpieczeństwo energetyczne to dla UE priorytet! Bo to rzeczywiście ostatni moment na wypracowanie i  wdrożenie wspólnej polityki energetycznej dla Krajów Członkowskich! Takiej wspólnej polityki Unia ciągle nie ma – ani wobec Rosji, ani wobec Stanów Zjednoczonych, Norwegii, ani innych dostawców surowców i energii – powiedział Bogdan Marcinkiewicz, przewodniczący Stołu Węglowego.

Inicjatorami spotkania i rozmów z  przedstawicielem komisarza UE ds. energii Guenthera Oettingera – Dominikiem Ristorim byli m.in. europosłowie Bogdan Marcinkiewicz z  Polski i dr Christian Ehler z Niemiec. Dyskusję w gronie kilkudziesięciu reprezentanów przemysłu z Hiszpanii, Włoch, Niemiec, Czech, Słowacji, Polski, Rumunii i innych krajów (z udziałem globalnych koncernów operujących również w  naszym kraju, jak ArcelorMittal), zdecydowano się prowadzić bez obecności kamer i  mediów, co zdaniem komentatorów świadczyło o wysokim priorytecie, jaki nadała spotkaniu Komisja Europejska.

CHINY

Boom węglowy trwa

Ś

wiatowe agencje donoszą z Chin o  dalszej rozbudowie górnictwa węgla kamiennego w tym kraju. W br. jego eksploatacja ma wzrosnąć o ok. 100 mln ton. Rząd planuje budowę 15 nowych kopalń węgla kamiennego. Mimo zamykania małych kopalń wartość akcji górniczych gigantów stale pnie się w górę. Jeszcze w tym roku druga co do wielkości firma China Coal Energy rozpocznie budowę kopalni węgla kamiennego w północnych Chinach. Koszt tej inwestycji obliczony jest na 2,8 mld dolarów. Nowa kopalnia zbudowana zostanie w prowincji Shaanxi, z wydobyciem rocznym 15 mln ton węgla.


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

w y wiad

13

Kolej na Pyrzowice Rozmowa ze Stanisławem Dąbrową, Członkiem Zarządu Województwa Śląskiego

– Nie, gdyż już od dłuższego czasu przygotowywaliśmy alternatywny plan zakładający wykorzystanie istniejących linii, a ściślej remont i elektryfikację linii nr 182 z Tarnowskich Gór do Zawiercia. Rewitalizacja linii ma zagwarantowane dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego. Mało tego, projekt jest na pierwszym miejscu listy samorządu więc na pewno zostanie zrealizowany. Po wykonaniu projektu, prace budowlane mogą ruszyć w roku 2016 i skończyć się rok później. Pewien czas temu pojawiły się informacje, iż samorząd wojewódzki jest zainteresowany przejęciem wspomnianej linii na własność.

– Początkowo były takie plany, ale odstąpiliśmy od nich z uwagi na nieuregulowane sprawy własnościowe gruntów po których przebiega linia. Uznaliśmy, iż zdecydowanie łatwiej będzie uregulować sprawy własnościowe PKP PLK, niż nam jako samorządowi. Ponadto, co warto podkreślić linia ta przebiega po tzw. starym torze co w praktyce oznacza, iż nic nie jest w stanie zakłócić projektu inwestycyjnego. Co przemawia za tą inwestycją? Pytam dlatego, że pojawiają się pytania o zasadność ekonomiczną takiej inwestycji.

– Połączenia Katowice Airport z resztą kolejowej sieci ma ułatwić nie tylko komunikację pasażerską z Aglomeracją Górnośląską, ale także z Częstocho-

Jak rozumiem w rewitalizacji linii 182 nie chodzi wyłącznie o ułatwienie komunikacji pasażerom?

ny wzrost ruchu cargo w najbliższych latach – nawet do poziomu ok. 70 tys. ton w perspektywie 2020 r. Połączenie kolejowe wpłynie także korzystnie na współpracę lotniska z Euroterminalem Sławków, łączącego Europę z Dalekim Wschodem poprzez tzw. szeroki tor. Ponadto linia kolejowa ułatwi transport paliwa dla potrzeb lotniska z magazynu w Tarnowskich Górach. Obecnie jest on prowadzony transportem samochodowym, a jak wiadomo planowany rozwój lotniska zintensyfikuje tylko ten ruch. Jak zatem widać, korzyści z rewitalizacji linii 182 jest bardzo wiele. Nie mam najmniejszych wątpliwości, iż rozwój infrastruktury kolejowej będzie generował wiele korzyści nie tylko dla samego portu lotniczego, co dla całego regionu. Rozmawiał: Jacek Srokowski

– Nie tylko, chodzi bowiem także o transport towarowy. Inwestycja ta wpisuje się w koncepcję rozwoju lotniska jako centrum usług cargo. Pyrzowickie lotnisko, dzięki prowadzonym obecnie inwestycjom liczy na dynamicz-

Węglokoks S.A. jest największym udziałowcem Górnośląskiego Towarzystwa Lotniczego, który zarządza M iędzynarodowym Portem Lotniczym K atowice.

wą, a nawet z Warszawą, gdyż tuż za Zawierciem ma początek Centralna Magistrala Kolejowa. Pyrzowice miałyby konkurować z Okęciem?

– Nie tyle konkurować, co umożliwić Pyrzowicom poprzez tę inwestycję uzyskanie statusu lotniska zapasowego dla Okęcia. Pyrzowice jest lotniskiem o największej w Polsce ilości tzw. dni lotnych, co jest jego niewątpliwym atutem. Jeśli dodamy do tego idealne połączenie komunikacyjne z Warszawą to wówczas Pyrzowice staną się naturalnym zapleczem dla Okęcia.

w y wiad

PKP Polskie Linie Kolejowe (PKP PLK) poinformowały niedawno, że projektowana budowa połączenia kolejowego z Katowic do Pyrzowic przez Piekary Śląskie nie dojdzie do skutku z uwagi na fakt, iż nie udało się uzyskać tzw. decyzji środowiskowej. Czy to oznacza, że pyrzowickie lotnisko nie doczeka się połączenia kolejowego?


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

w y wiad

14

Konglomerat bez przypadku Rozmowa ze Sławomirem M. Suchoniem, Wiceprezesem Zarządu ds. Grupy Kapitałowej Węglokoks S.A. W ostatnich latach Węglokoks dokonał szeregu akwizycji, których celem była budowa grupy kapitałowej. Ten proces dobiegł końca?

– Obecny brak nowych przejęć nie oznacza, że proces rozbudowy Grupy i jej rozwoju został zakończony. Po czasie intensywnych akwizycji nastał czas optymalizacji procesów biznesowych w ramach Grupy. Jednocześnie wciąż poszukujemy sposobów na dywersyfikację działalności biznesowej zarówno w akwizycjach jak i wykorzystaniu istniejących aktywów. Przykładem tego jest nasz najnowszy projekt – budowa struktury zajmującej się krajową sprzedażą węgla. Jest to umocnienie kompetencji w naszym zasadniczym biznesie, jakim jest handel polskim węglem na rynkach zewnętrznych. Mam tu na myśli znaczące zwiększenie obecności na rynku krajowym – co jest nowością w sensie zakładanej skali naszego udziału.

w y wiad

Na czym miałby polegać ten nowy projekt biznesowy?

– Dosłownie na dniach powołaliśmy do życia Węglokoks Kraj – nową spółkę w Grupie Kapitałowej Węglokoks – powstałą na bazie naszych spółek zależnych ZWW Julian i CZW Węglozbyt, która ma zająć się dystrybucją węgla na rynku krajowym. Chcemy ten biznes rozwijać razem z naszym

strategicznym partnerem, jakim jest Kompania Węglowa. Wynika to z faktu, że planujemy aby Kompania, jako nasz strategiczny partner, była nie tylko dostawcą węgla, ale także czerpała korzyści z handlu realizowanego przez Węglokoks Kraj. Jest jeszcze za wcześnie, by mówić o szczegółach tej współpracy, gdyż prowadzimy obecnie w tej sprawie rozmowy z naszym partnerem. Dystrybucja węgla na rynku krajowym to chyba nie do końca nowość dla Węglokoksu, gdyż do tej pory robiły to spółki ZWW Julian i Węglozbyt?

– Zgadza się. W tym przypadku nowością jest skala, która będzie nieporównywalna z dotychczasowym naszym zaangażowaniem na rynku krajowym. Celem strategicznym Węglokoks Kraj jest osiągnięcie sprzedaży na poziomie 3–5 mln ton węgla rocznie do wybranych segmentów rynku. Mamy zamiar nie tylko handlować odbieranym od producentów węglem, ale chcemy go również przetwarzać na wyroby o wysokiej jakości, które będą sprzyjały lepszemu jego wykorzystaniu również w aspekcie ochrony środowiska. Uważa Pan, że Węglokoks Kraj może tu wnieść jakąś nową jakość?

– Oczywiście, ponieważ mamy duże doświadczenie w handlu i jesteśmy


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

W ramach Grupy Kapitałowej Węglokoks funkcjonuje już Węglozbyt, spółka o po-

dobnych kompetencjach. Jaka będzie w tej sytuacji jego rola?

– Do niedawna w naszej grupie handlowaliśmy węglem w kilku spółkach, ale każda z nich miała swój rynek i swoją specyfikę. Węglokoks handlował węglem na rynkach zagranicznych, ale również w niewielkich ilościach sprzedawał go w kraju. Węglozbyt jednocześnie należący do GK Węglokoks, sprzedawał w dużej mierze węgle grube, ZWW Julian handlował miałami energetycznymi. W pewnym zakresie, te same procesy biznesowe się dublowały. Wcześniej czy później musiało nastąpić ich scalanie w ramach Grupy. Wraz z wdrożeniem projektu Węglokoks Kraj, obowiązywać będzie jasny podział kompetencji w Grupie. Tym,

co trafia na eksport, będzie zajmował się w dalszym ciągu Węglokoks S.A., czyli spółka matka, zaś to, co trafiać będzie na rynek krajowy, czyli miały, węgle sortowane czy też nowe wyroby, zajmować się będzie Węglokoks Kraj. W tym układzie Węglozbyt będzie włączony do Węglokoks Kraj i wniesie ze sobą infrastrukturę, którą ma w posiadaniu np. składowisko w Ostrowie Wielkopolskim.

15

Jak ten proces, nazwijmy go łączeniowym, będzie wyglądał w praktyce?

– Obecnie jest on przedmiotem analizy biznesowej i elementem przygotowywanego, przez zarząd Węglokoks Kraj biznesplanu, który podlegał będzie jeszcze zatwierdzeniu.

w y wiad

w stanie spojrzeć na węgiel bardziej kompleksowo. Jako firma handlowa postrzegamy węgiel jako produkt komercyjny. Uważam nieskromnie, że Węglokoks Kraj, przy zakładanej skali udziału w rynku, może stać się moderatorem rynku krajowego węgla, może stymulować zjawiska rynkowe, które pozwolą na ograniczenie niekontrolowanego wzrostu importu węgla do Polski. Mamy ku temu spory potencjał. Na rynek polski trafia, w naszym odczuciu, zbyt wiele węgla niewiadomego pochodzenia, węgla złej jakości, który psuje wizerunek węgla jako paliwa.


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

16

Zbyt wcześnie aby podawać szczegóły. Jedno co można powiedzieć to, że przewidujemy wniesienie do Węglokoks Kraj w postaci aportu rzeczowego akcji Węglozbytu, które są

w posiadaniu Węglokoksu (70 proc.). Czy Węglozbyt będzie funkcjonował w strukturach Węglokoks Kraj na zasadzie holdingowej czy też spółki zostaną połączone – taka decyzja będzie wynikała z analiz, o których wcześniej wspomniałem.

w y wiad

Pytanie bardziej praktyczne: czym Węglokoks Kraj będzie handlował, czy ma już dopięte kontrakty na dostawy węgla?

– Początkowo Węglokoks Kraj będzie korzystał głównie z lokalnych źródeł węgla, znajdujących się w Piekarach Śląskich. Nasz plan zakłada sprzedaż na rynku krajowym ok. 3 mln ton węgla, z perspektywą rozwoju do 5 mln ton, czyli znacznie więcej niż jest w stanie wyprodukować sama kopalnia Piekary stanowiącą dotychczas naturalne zaplecze dla ZWW „Julian”. Wolumen dostaw węgla zabezpieczamy od naszych strategicznych partnerów – krajowych spółek węglowych. Cześć realizowanych kontraktów na dostawy węgla zawierał jeszcze ZWW Julian, wespół z działem handlowym Węglokoksu. Obecnie zawierane kontrakty to umowy z z odbiorcami

Celem strategicznym Węglokoks Kraj jest osiągnięcie sprzedaży na poziomie 3–5 mln ton węgla rocznie do wybranych segmentów rynku. Mamy zamiar nie tylko handlować odbieranym od producentów węglem, ale chcemy go również przetwarzać na wyroby o wysokiej jakości, które będą sprzyjały lepszemu jego wykorzystaniu również w aspekcie ochrony środowiska Węglokoks Kraj. Należy podkreślić, że wśród nich są również odbiorcy, którzy znajdowali się dotychczas poza grupą odbiorców polskiego węgla. To jest przykład na to, jak wartość dodana Węglokoksu Kraj wspiera producentów węgla kamiennego. Odbudowujemy dla nich rynek. Jednym z kluczowych klientów dla Węglokoks Kraj ma być energetyka cieplna. Jest chyba zatem zasadne pytanie, czy należącą do GK Węglokoks Nadwiślańską Spółkę Energetyczną (NSE) można w jakiś sposób powiązać biznesowo z Węglokoks Kraj?

– Na początku chciałbym zaznaczyć że mówiąc o rynku energetyki cieplnej dla Węglokoksu Kraj wyłączamy z niego obszar zarezerwowany dla producentów węgla. Ale wracając do pytania. W obecnej chwili takie powiązanie jest raczej niemożliwe. NSE staje się obecnie częścią innego projektu – Wspólnego Przedsiębiorstwa Energetycznego (WPE), będącego częścią naszej umowy o strategicznej współpracy z Kom-

panią Węglową. Na bazie spółki celowej – wytypowaliśmy do tego EGW, spółkę która jest obecnie własnością Węglokoksu – będą konsolidowane aktywa związane z wytwarzaniem ciepła i energii elektrycznej w kogeneracji. Z chwilą wejścia do EGW aktywów – NSE ze strony Węglokoksu oraz Carbo-Energia i PEC Ruda Śląska ze strony Kompanii Węglowej – przedsiębiorstwo to przekształci się w spółkę o wspomnianej nazwie Wspólne Przedsiębiorstwo Energetyczne, w którym Węglokoks będzie posiadał 40 proc. udziałów, a pozostałą ich część Kompania Węglowa. Pozwoli to zoptymalizować zasoby i koszty włączonych podmiotów. Ale co stoi na przeszkodzie, by WPE nie mogło współpracować z Węglokoks Kraj?

– Zakłady wytwórcze, które wejdą w skład WPE, są zlokalizowane na terenach kopalń, należących do Kompanii Węglowej, przez co byłoby czymś nieracjonalnym dowozić tam węgiel z zewnątrz. Z tego powodu trudno oczekiwać synergii pomiędzy WPE a Węglokoks Kraj. Jakie były przesłanki za powstaniem Wspólnego Przedsiębiorstwa Energetycznego i  zaangażowaniem się w  to przedsięwzięcie Węglokoksu?

– Z jednej strony przesłanki ekonomiczne, a z drugiej – realizacja jednego z elementów naszej strategii. Nie bez znaczenia jest też kontekst współpracy z naszym głównym partnerem biznesowym, jakim jest Kompania Węglowa, która zamierza skoncentrować się na podstawowej działalności, jaką jest produkcja węgla. WPE pozwoli zoptymalizować działalność zakładów energetycznych Kompanii, da impuls do nowych projektów energetycznych. Mam tu głównie na myśli produkcję energii (w układzie tzw. trigeneracji, co oznacza jednoczesną produkcję energii elektrycznej, ciepła oraz chłodu technologicznego) na bazie silników metanowych, wykorzystujących tenże gaz z niektórych kopalń Kompanii Węglowej. Celem wykorzystania w energetyce i ciepłownictwie metanu, pochodzącego z węgla kamiennego,


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

Planujecie zwiększyć swój udział kapitałowy w tym przedsięwzięciu?

– Pozostaje to kwestią otwartą, ale nie wykluczamy takiego rozwiązania. W dużej jednak mierze zależy to od planów restrukturyzacyjnych Kompanii Węglowej. Czy WPE ma szansę wyjść poza rynek lokalny?

– Jest taka szansa. Jednak sprzedaż energii cieplnej jest ograniczona do infrastruktury przesyłowej. Liczymy na wzrost sprzedaży wspomnianych mediów do kopalń Kompanii Węglowej. Wiąże się to ze wspomnianymi inwestycjami w silniki metanowe i jest podstawą modelu biznesowego, opracowanego wspólnie z Kompanią. Jakie zmiany czekają zakłady ciepłownicze?

– Stoją one przed sporymi wyzwaniami, związanymi z modernizacją środków produkcji. Nowe normy środowiskowe zmuszają zakłady do sporych nakładów inwestycyjnych. Wydatkowanie tych środków musi odbywać się efektywnie. Temu też służy koncentracja aktywów produkcyjnych w WPE. Z  czyjego portfela będą realizowane inwestycje?

– Z własnego portfela tj. z portfela WPE. I to jest kolejna z przyczyn łączenia firm w duży podmiot. Nasze doświadczenie jasno podpowiada, że banki inaczej będą oceniać WPE, jako klienta aniżeli by to robiły osobno z NSE, osobno z Carbo-Energią. Grupa Kapitałowa Węglokoks nie wspomoże WPE?

– W przyjętym modelu w grę wchodzą środki własne oraz finansowanie zewnętrzne, łącznie ze środkami unijnymi. Swego czasu Węglokoks miał poważne plany zaangażowania się w energetykę zawodową? Czy te plany w Grupie Kapitałowej mają szansę powrotu?

– Bardzo poważnie się nad tym zastanawiamy, tj. nad uczestnictwem w takich projektach. Poprzez WPE chcemy nabywać niezbędne do tego kompetencje. Liczymy, że w przyszłości w oparciu o kadry WPE zajmować się będziemy dużymi projektami energetycznymi. To oczywiście będzie mogło nastąpić, gdy sukcesem zakończy się realizacja bieżących planów. Wcześniej nadzorował Pan prace Grupy Kapitałowej Huty Łabędy, grupy o charakterze operacyjnym, gdzie spółki zależne pracowały na rzecz spółki matki. Grupa Kapitałowa Węglokoks nie jest już tego rodzaju grupą, powiązania mają bardziej charakter kapitałowy. Trudno zarządzać takim konglomeratem przedsiębiorstw?

– Na pewno jest to duże wyzwanie. Osobiście unikałbym określenia konglomerat, albowiem mogłoby to świadczyć o braku ukierunkowania w doborze firm składających się na Grupę. Oczywiście, budowa Grupy Kapitałowej Węglokoks nie odbywa się przypadkowo. Jest to grupa okołogórnicza, związana z górnictwem, jak nasz core biznes związany z sektorem górniczym, jednak pozwala ona nam się uniezależniać od wahań, wynikających z rynku handlem węglem. Wszystkie gałęzie biznesowe reprezentowane w Grupie są mocno ze sobą powiązane, zarówno handel węglem, produkcja energii, hutnictwo czy logistyka. Staramy się tak kształtować koszyk dziedzin biznesowych, by zgromadzony w nim potencjał przynosił efekty synergiczne. Bardzo dobrym tego przykładem jest współpraca Węglokoksu z Hutą Łabędy. Z uwagi na kompetencje w zakresie działalności handlowej, jak i potencjał w tym zakresie, Węglokoks jest świetnym negocjatorem dostaw wsadu dla Huty. Huta zyskuje wsad w dobrych cenach,dzięki temu jest w stanie obniżać koszty swojej produkcji. Natomiast Węglokoks, dzięki tej współpracy, systematycznemu podnoszeniu kompetencji, podjął w tym zakresie współpracę z innymi poważnymi odbiorcami wsadu. Mało tego, chcemy zwiększyć wolumen

tychże zakupów, stając się największym w Polsce odbiorcą półproduktów stalowych w Polsce. Uzyskany w ten sposób efekt skali będzie wpływał pozytywnie na wyniki Huty Łabędy. A zatem korzyści z tej współpracy w ramach Grupy są wzajemne.

17

Ciekawe. Handlowcy Węglokoksu posiadają kompetencje w zakresie handlu wyrobami stalowymi? Wydawało mi się, że rynek węgla i stali to zupełnie inna bajka.

– Owszem, rynki te różnią się zasadniczo. Węglem i stalą handluje się zupełnie różnie, ale mimo tych różnic całkiem dobrze sobie z tym radzimy. W Węglokoksie istnieje specjalny zespół, zajmujący się handlem towarami innymi aniżeli węgiel. Jak widać nie jest to przypadek. Jednak chyba nie w każdym przypadku znajdujemy efekt synergiczny. Takim przykładem jest chyba GTL, zarządca portu lotniczego w Pyrzowicach.

– GTL jest niewątpliwie naszą inwestycją portfelową, która obecnie przynosi nam bardzo dobry zwrot z inwestycji. Pozby wanie się takiego akty wa dzisiaj byłoby mało rozsądnym działaniem. Jednak na tę inwestycję patrzymy także przez pryzmat naszej misji społecznej biznesu w regionie. Nasz region musi się rozwijać w sposób zrównoważony. Mamy dobrze rozwiniętą sieć dróg i autostrad, trwają intensywne prace nad modernizacją sieci kolejowych. W  tym kontekście ważna jest też rola komunikacji lotniczej, nie tylko w zakresie komunikacji pasażerskiej, ale także przewozów towarowych. Pyrzowice mają ogromny potencjał w zakresie rozwoju cargo, znacznie większy niż pozostałe lotniska w Polsce, czy to z uwagi na położenie, czy też panujące tu warunki atmosferyczne, wynikające ze specyfiki miejsca. Nasza obecność w GTL ma charakter inwestycji długofalowej i nic nie wskazuje dzisiaj, żebyśmy mieli się jej pozbyć, choćby z uwagi na wspomniany aspekt społeczny, i wpływ na intensywny rozwój naszego regionu. Rozmawiał: Jacek Srokowski

w y wiad

jest produkcja taniej energii, a jednocześnie przyjaznej środowisku.


Powstał Węglokoks Kraj

18

Stawiamy na Polskę Węglokoks Kraj – nowa spółka w Grupie Kapitałowej Węglokoks, ma ambicje w perspektywie

Węglokoks

kilku lat stać się znaczącym dystrybutorem węgla na rynku krajowym.

M

arka Węglokoks była dotychczas kojarzona z eksportem węgla. Ostatnie lata pokazały jednak, iż eksport węgla ma coraz większe tendencje spadkowe. To sprawiło, że Węglokoks S.A. podjął kilka lat temu decyzję o budowie Grupy Kapitałowej, która pozwoliłaby spółce zdywersyfikować źródła przychodu, i nie skupiać się jedynie na dotychczasowej działalności spółki – eksporcie węgla. Dla firmy

handlowej było czymś naturalnym, by wziąć na celownik rynek krajowy dystrybucji węgla. – Z góry postanowiliśmy, że nie wejdziemy w obszar zarezerwowany dla producentów, czyli w energetykę zawodową. Chcemy skupić się na rynku węgla opałowego oraz małych odbiorców komunalnych i przemysłowych. Ta działalność handlowa, skierowana na rynek krajowy, może się rozwijać w pełnej kooperacji z naszymi strategicznymi partnerami – spółkami wę-

glowymi – podkreśla Jerzy Podsiadło, prezes Węglokoksu. Wart zachodu A jest to rynek, którego potencjał szacuje się na około 17 mln ton, z czego sektor drobnych odbiorców (gospodarstwa domowe) na cele grzewcze zużył w 2011 roku 10,5 mln ton. Węglokoks S.A., właśnie z myślą o rynku krajowym, nabył w 2012 r. dwie spółki, zajmujące się sprzedażą węgla na rynku


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

19

Barrel i hydrocyklony

Na zdjęciu u góry: Zakład wzbogacania węgla na terenie KWK „Piekary”. Przy obsłudze procesu wzbogacania pracuje ok. 50 pracowników.

krajowym – Zakład Wzbogacania Węgla Julian w Piekarach Śląskich oraz Centralę Zbytu Węgla Węglozbyt. ZWW Julian istnieje na rynku od 1992 r. Przez lata spółka wypracowała sobie markę uznanego producenta miału węglowego o wysokich parametrach jakościowych na potrzeby elektrociepłowni.

– Zarówno w czasach kryzysu, jak i hossy klienci szukają towaru najwyższej jakości. U nas zawsze mają pewność, że otrzymają towar spełniający ich oczekiwania i potrzeby, gdyż spółka na bieżąco unowocześniała posiadany park maszynowy. W 2013 r., mimo że był to trudny rok dla branży węglowej, udało nam się sprzedać całą produkcję, czyli 700 tys. ton węgla – podkreśla Krystian Kozakowski, prezes Węglokoks Kraj, a wcześniej ZWW Julian. I  to właśnie w  oparciu o  spółkę z Piekar Śląskich, podjęto decyzję o powstaniu nowego przedsięwzięcia pod nazwą Węglokoks

Krystian Kozakowski – Prezes Zarządu, Dyrektor Naczelny Węglokoks Kraj Sp. z o.o.

Wę g l ok ok s  Kraj

Zakład wzbogacania węgla znajduje się bezpośrednio na terenie KWK „Piekary”. Węgiel, a ściślej miał węglowy (przesiany w odpowiednich zbiornikach) trafia tu bezpośrednio z wydobycia. Zakład dysponuje odpowiednią technologią, która pozwala dostosować parametry jakościowe węgla do potrzeb danego klienta. – W ostatnim czasie wzbogacamy głównie miał klasy 20 (wartość opałowa liczona w MJ/kg – red.), który w wyniku procesu wzbogacania przerabiamy na węgiel klasy 23. Oczywiście możliwości wzbogacenia węgla są ograniczone. Zwykle jesteśmy w stanie podnieść klasę węgla o 4, góra 5 stopni – podkreśla Krzysztof Molęda, kierownik produkcji zakładu. ZWW „Julian” od lat ściśle współpracuje z instytucjami naukowymi takimi, jak Politechnika Śląska oraz Główny Instytut Górnictwa. Na podstawie własnych doświadczeń, osiągnięć placówek naukowo-badawczych i producentów urządzeń przeróbczych możliwe stało się wdrożenie kilku bardzo istotnych dla działalności zakładu projektów innowacyjnych. Wzbogacanie miału węglowego polega na oczyszczaniu surowca z piasku, iłów oraz kamienia czyli materiału, który nie spala się razem z węglem i tym samym obniża jego kaloryczność. Technologia stosowana w ZWW „Julian” oparta jest na wzbogacaniu miału węglowego we wzbogacalniku typu Barrela oraz w hydrocyklonach wodnych. Co warto podkreślić, cały proces wzbogacania jest w pełni zautomatyzowany. Wzbogacalnik Barrela (strumieniowo-bębnowy) to – obrazowo ujmując – wielki kręcący się wokół własnej osi bęben, w którym siła odśrodkowa sprawia, że węgiel i kamień ulegają oddzieleniu, decyduje o tym różnica ciężaru. Następnie miał węglowy w postaci koncentratu jest stopniowo odwadniany na sitach łukowych, przesiewaczach wibracyjnych, a w końcowej fazie w wirówkach, gdzie węgiel jest osuszany. Moc elektryczna zainstalowanych urządzeń wynosi 1280 kW. Frakcja mułowa poniżej 0,5 mm jest filtrowana na ośmiu w pełni zautomatyzowanych, małogabarytowych prasach filtracyjnych. Linia filtracji w 100 proc. zamyka cały obieg wodnomułowy nowej płuczki miałowej oraz płuczki ziarnowej Dissa. Węgiel w trakcie procesu wzbogacania jest na bieżąco badany pod kątem jakości, tak by nie dochodziło do pomyłek klasowych. Zakład przerabia 300 ton węgla na godzinę, co – przy średniej pracy zakładu – daje wielkość 3 tys. ton na dobę. Przy obsłudze procesu wzbogacania pracuje ok. 50 pracowników.


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

20

Chcemy wyjść na rynek z całkiem nowymi produktami, przyjaznymi środowisku, o wysokich parametrach jakościowych spalania, które jednocześnie pozwolą zmaksymalizować marżę na produkcji węgla

Wę g l ok ok s  Kraj

Kraj. Pierwszym krokiem było przekształcenie ZWW Julian w Węglokoks Kraj, poprzez zmianę nazwy oraz jej dokapitalizowanie przez Węglokoks S.A. Polegało ono na podniesieniu kapitału zakładowego z kapitału zapasowego oraz wniesieniu do Węglokoks Kraj akcji CZW Węglozbyt należących do Węglokoks S.A. (w jej posiadaniu jest 70 proc. akcji). Mega składowisko CZW Węglozbyt to marka dobrze rozpoznawalna w środowisku związanym z górnictwem węgla kamiennego. Firma posiada bogate doświadczenie, nie tylko w handlu węglem, ale także w zakresie usług okołogórniczych. W ubiegłym roku spółka sprzedała ponad 80 tys. ton węgli grubych i średnich oraz grubo ponad 100 tysięcy ton miałów energetycznych. Firma jest właścicielem jednego z największych w Europie składowisk o powierzchni 42 ha, zlokalizowanego w centralnej Polsce, a ściślej w Ostrowie Wielkopolskim. Węglozbyt po przejęciu przez

Węglokoks S.A., dokonał poważnych inwestycji w urządzenia i maszyny pracujące na składowisku. Była to pierwsza inwestycja w nowy sprzęt od początku działalności tego składowiska, czyli od 1968 r. Składowisko to może być wykorzystane jako punkt pośredni w transporcie węgla z południa na północ kraju, a także jako miejsce tworzenia mieszanek węgli lub jako punkt przeróbki węgla dla centralnej i północnej części kraju. – Łącząc ZWW Julian i CZW Węglozbyt pod wspólną marką chcemy zoptymalizować procesy biznesowe w ramach Grupy, szczególnie, że obie firmy mają podobne kompetencje – twierdzi Sławomir M. Suchoń, wiceprezes Węglokoksu ds. grupy kapitałowej. Z myślą o środowisku Węglokoks Kraj posiada wszelkie atrybuty, by stać się znaczącym dystrybutorem węgla w kraju. Strategicznym celem Węglokoks Kraj jest sprzedaż 5 mln ton węgla w 2018 r. do wszystkich segmentów, z wyłączeniem energetyki zawodowej. W planach spółki jest nie tylko sprzedaż tradycyjnych sortymentów węgla, takich jak miał czy groszek węglowy, ale także produkcja i sprzedaż całkowicie nowych produktów np. peletu węglowego – wysokiej jakości paliwa, produkowanego z miału pochodzącego z KWK Piekary. – Chcemy wyjść na rynek z całkiem nowymi produktami, przyjaznymi środowisku, o wysokich parametrach jakościowych spalania, które jednocześnie pozwolą zmaksymalizować marżę na produkcji węgla. W ten sposób chcemy wesprzeć działalność naszego głównego partnera biznesowego jakim jest Kompania Węglowa – przekonuje prezes Kozakowski.


21

Wę g l ok ok s  Kraj

ZW W Julian od lat inwestował w najnowocześniejsze technologie wzbogacania węgla. Piekarski zakład dysponuje najlepszymi rozwiązaniami technologicznymi w polskim górnictwie węglowym (patrz ramka). Jako pionier innowacyjnych rozwiązań w produkcji węgla, firma chce zrobić dalszy krok do przodu, by nie powiedzieć krok milowy. Węglokoks Kraj jest w trakcie realizacji inwestycji w linii ekstrudacyjnej, na której będzie wytwarzany pelet, czyli groszek ze sprasowanego pod wysokim ciśnieniem miału węglowego. Pelet, produkowany na bazie miału węglowego z KWK Piekary, zapewni parametry zbliżone do poszukiwanego na rynku ekogroszku Pieklorz. Bo to właśnie segment komunalny jest głównym obszarem zainteresowań Węglokoks Kraj. Dane statystyczne, dotyczące zużycia węgla wskazują, że coraz więcej gospodarstw zmuszonych będzie wymieniać swoje stare piece węglowe na inne źródła ogrzewania, bowiem średni wiek pieców na paliwa stałe wynosi 23 lata. Różnice w kosztach zużycia węgla kamiennego, w porównaniu do innych surowców, będą powodowały – można przyjąć to z dużym prawdopodobieństwem – wymianę starych urządzeń na nowoczesne piece retortowe, służące do spalania ekogroszku. Niezależnie od tego, Węglokoks Kraj chce zmaksymalizować produkcję tradycyjnego groszku, wykorzystując do tego popularność piekarskiego „Pieklorza”, paliwa uznanego na polskim rynku. Przedstawiciele Węglokoksu Kraj nie ukrywają, że powodzenie nowego przedsięwzięcia zależy w dużej mierze od współpracy ze strategicznym jej partnerem, jakim jest Kompania Węglowa. To z jej kopalń ma głównie pochodzić węgiel, którego dystrybucją zajmować się będzie Węglokoks Kraj. Współpraca ta ma mieć znacznie szerszy wymiar, niż dzieje się to na linii producent węgla – jego dystrybutor. Węglokoks Kraj i Kompania Węglowa prowadzą obecnie rozmowy na temat wspólnych przedsięwzięć biznesowych w tym zakresie. Jacek Srokowski


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

22

Z d z i e j ówwy wWięagdl o k o k s u

Węgiel wcale nie jest brudny Rozmowa z dr inż. Aleksandrem Sobolewskim, dyrektorem Instytutu

h iys w w t oi raida

Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

– Oczy wiście, że można, dotyczy to zarówno dużych instalacji przemysłowych, jak i indywidualnych kotłów o małej mocy. W obiektach zawodowych, takich jak elektrownie czy duże ciepłownie, funkcjonują rozbudowane układy oczyszczania spalin – odsiarczania, odazotowania itd. Ze spalinami z takich obiektów można w zasadzie zrobić wszystko, włącznie z usunięciem rtęci oraz innych substancji toksycznych. Problem emisji ze spalania dotyczy bardziej indy-

widualnych użytkowników węgla, bo w zależności od stosowanych technik, szkodliwość spalania może być zarówno mała, jak i bardzo duża. Mówiąc prosto – to samo paliwo węglowe może być spalone w dobry sposób, jak i w zły. Co znaczy dobry i zły sposób?

– Dobry sposób to tzw. spalanie współprądowe, co oznacza, że produkty spalania, zawierające m.in. ciężkie frakcje węglowodorów (a popularnie mówiąc smoły), przechodzą przez strefę wysokiej temperatury, gdzie dokonuje się ich rozkład termiczny. Zły sposób – spalania przeciwprądowe – stosowany jest w starych kotłach o niskiej sprawności cieplnej, gdzie brakuje strefy rozkładu termicznego i dopalania produktów pirolizy węgla. W efekcie, do atmosfery uwalniają się m.in. wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne i duża ilość drobnego pyłu, czyli substancje toksyczne i kancerogenne widoczne w postaci żółtobrunatnego dymu. Od reżimu procesu spalania i konstrukcji paleniska zależy jakość spalania, a im jest ono lepsze, tym emisja do środowiska jest mniejsza. Czy jakość paliwa może tu odgrywać rolę?

– Oczywiście, że może – i zazwyczaj odgrywa. W  tym kontekście pojawia się nawet opcja wprowadzenia na rynek paliwa bezdymnego, czyli węgla kamiennego, przetworzonego termicznie w odpowiednich instalacjach, w których następuje redukcja zanieczyszczeń. Węglowe paliwo bezdymne to, po części, paliwo zbliżone parametrami do koksu, które zawiera jednak znacznie więcej części lotnych – przez co ulega łatwiej zapłonowi. Techniki produkcji takiego paliwa są znane, aczkolwiek paliwa takiego na rynku aktualnie nie ma. Jak się domyślam dlatego, iż jego produkcja jest za droga?

– Owszem. Przypomina to nieco sytuację z benzyną bezołowiową, wprowadzoną na rynek 20 lat temu. Benzyna ta nie pojawiłaby się w sprzedaży, gdyby miał o tym decydować jedynie rachunek ekonomiczny – po prostu

na stacji benzynowej byłaby droższa. Odpowiednie regulacje środowiskowe i podatkowe sprawiły, że paliwo to stało się standardem. Niestety, na rynku węgla i paliw stałych, stosowanych w gospodarce komunalnej, nie ma odpowiednich zachęt, by którykolwiek z producentów podjął się produkcji paliwa bezdymnego.

23

Myśląc o tym, jak ograniczyć problem niskiej emisji, trzeba pomyśleć o tej części społeczeństwa, która w piecach domowych spala odpady czy węgiel najgorszej jakości, taki jak muł węglowy. Potrzeba tu zmian systemowych

Jeśli nie paliwo bezdymne, to zostaje nam przynajmniej dobry ekogroszek?

– Na dziś jest to opcja bezwzględnie najbardziej atrakcyjna. Mówimy tu jednak o ekogroszku o kontrolowanej jakości, pochodzącym z  węgla kamiennego, a nie sprzedawanym pod szyldem ekogroszku węgla brunatnego. Jeśli taki węgiel (ekogroszek) zostanie spalony w nowoczesnym piecu retortowym, to emisja z jego spalania będzie porównywalna ze spalaniem węgla w elektrowni. W tym miejscu pojawia się małe „ale”, bowiem trzeba by wyjść do dużej części ubogiego społeczeństwa i powiedzieć: „kup sobie piec retortowy”. Niestety, nowoczesny piec z instalacją to wydatek rzędu nawet kilkunastu tysięcy złotych. Biorąc nawet pod uwagę możliwości dofinansowania zakupu takiego źródła energii, to i tak dla wielu mieszkańców Polski jest to bariera nie do pokonania. A zatem – myśląc o tym, jak ograniczyć problem

h iysw w t oi ra ida

Czy można spalać węgiel w sposób przyjazny dla środowiska?


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

24

niskiej emisji – trzeba pomyśleć o tej części społeczeństwa, która w piecach domowych spala odpady czy węgiel najgorszej jakości, taki jak muł węglowy. Potrzeba tu zmian systemowych. W perspektywie kilku lat (a więc zanim wprowadzimy powszechnie ciepło systemowe lub gaz) jedyne możliwe rozwiązanie dla znacznej części społeczeństwa, to wprowadzenie na rynek niskoemisyjnych paliw węglowych. Tyle wystarczy?

– Nie wystarczy, ale od czegoś trzeba zacząć. Paliwa niskoemisyjne i nowoczesne kotły węglowe to jedno. Drugie – to edukacja społeczna wsparta odpowiednim systemem kontroli.

Nie tylko Kraków, ale i Nowy Sącz oraz wiele miasteczek Małopolski jak i miasta śląskie (Zabrze i Ruda Śląska) znajduje się w czołówce najbardziej zanieczyszczonych pod względem powietrza miast w Europie

Co ma Pan na myśli?

– Myślę tu o obligatoryjnym stosowaniu „czujek dymowych i popiołowych”, których zadaniem byłby stały monitoring spalin, wydostających się na zewnątrz poprzez komin. Do tego jednak potrzeba zmian prawnych, bo dziś straż miejska nie ma możliwości wejścia na daną posesję, by zbadać, czym jej właściciel pali w piecu. Może prościej byłoby wymusić określone zmiany na producentach kotłów, tak by z rynku znikły urządzenia o niskiej sprawności?

h iys w w t oi raida

– Po części ma Pan rację. Ostatnio taki zakaz wprowadzono w Czechach, gdzie zakazano sprzedaży kotłów poniżej 3 klasy według normy europejskiej. Czy u nas byłby możliwy podobny ruch? Jasne! Wystarczy jedno rozporządzenie. Dodatkowo wprowadzamy okres przejściowy na sukcesywną wymianę starych kotłów na nowe o wyższej sprawności i niższej emisji – i wszystko gra. Niestety, i w tym przypadku powraca pytanie o koszty – co na to powie społeczeństwo? No, ale przecież są fundusze unijne, w którym ochrona środowiska jest traktowana priorytetowo.

– Oczywiście, że jest taka możliwość i należy ją wykorzystać. Proszę jednak wziąć pod uwagę, że społeczeństwo dzieli się na część aktywną i pasywną. Pierwsza grupa zainteresuje się

danym programem, tym co ma zrobić, wypisze wniosek, zgłosi się po dotację, a następnie ją rozliczy. Jednak jest też ta druga grupa, bardziej pasywna, mniej świadoma zagrożeń wynikających ze złego spalania, paląca węgiel i odpady w tzw. kopciuchach. A może ciepło systemowe to jakieś rozwiązanie?

– Doskonałe, bo dzięki temu nie trzeba eliminować z rynku węgla, a jednocześnie można we właściwy sposób zadbać o środowisko. Oczywiście dla odbiorcy jest to nieznacznie wyższy koszt, ale za to zyskuje on czystą energię. Tylko, że niestety, nie wszędzie istnieje możliwość dotarcia z nitką ciepłowniczą.

Wierzy Pan, że Kraków poradzi sobie z niską emisją poprzez prawny zakaz stosowania węgla?

– Pytanie z zakresu wiary (śmiech), ale spróbuję się do niego odnieść. Otóż, kiedy Kraków wprowadził w życie stosowną uchwałę o zakazie stosowania węgla, do naszego Instytutu w Zabrzu przybyli eksperci Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie z jego szefostwem na czele, z prośbą o wsparcie i pomoc przy realizacji tejże uchwały. Radni wyznaczyli bowiem termin realizacji, ale nikt nie pomyślał nad odpowiednimi sposobami i kosztami. Decyzja radnych wywołała zrozumiałe zaniepokojenie wśród odpowiednich służb. Cóż z tego, że dysponujemy odpowiednią technologią, skoro to tylko mały wycinek problemu. Tu jest wskazane wypracowanie rozwiązań systemowych, obejmujących: technologię, prawo i finanse. Te trzy sfery muszą być kompatybilne. Mamy akurat lata wyborcze i – być może – część polityków powie: OK, chcemy ten problem skutecznie rozwiązać. Bo trzeba go rozwiązać, gdyż stan powietrza w Polsce jest dramatyczny, czego dowodem jest to, iż nie tylko Kraków, ale i Nowy Sącz oraz wiele miasteczek Małopolski, jak i miasta śląskie (Zabrze i Ruda Śląska), znajduje się w czołówce najbardziej zanieczyszczonych pod względem powietrza miast w Europie. Nie możemy sobie na to pozwolić, by w XXI wieku nasze miasta figurowały na tejże niechlubnej liście. Dlatego też uważam, że to, co się wydarzyło w Krakowie było potrzebne, bo gdyby nie wspomniana uchwała, to nie mielibyśmy dziś dyskusji społecznej na temat problemu niskiej emisji. To może za przykładem Krakowa zrezygnować w Polsce z węgla?

– Nie ma takiej potrzeby, bo węgiel nie jest złym paliwem, nie jest brudnym paliwem, tylko trzeba go odpowiednio spalić, bez uszczerbku dla otoczenia, a można to zrobić bez większego trudu. Rozmawiał: Jacek Srokowski


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

EkoProHut

25

W nowej odsłonie

K

olejna spółka Grupy Kapitałowej Huty Łabędy zmienia swój wizerunek. Funkcjonowanie biznesowe w ramach Grupy znalazło odzwierciedlenie w nowym logotypie firmy, który jest spójny wizualnie z logotypem spółki-matki. Logo EkoProHut Sp. z o.o. w nowej odsłonie odzwierciedla charakter działalności firmy i jej związek z HUTĄ ŁABĘDY S.A. EkoProHut Sp. z o.o. istnieje od 1992 roku. Podstawową działalnością firmy jest przetwórstwo materiałów, zgromadzonych na hałdzie hutniczej, do czego też nawiązuje nowe logo Spółki. W wyniku tych działań pozyskuje się złom żelaza, koncentraty żelaziste, gruz materiałów ogniotrwałych oraz kruszywa drogowe w czterech frakcjach ziarnowych. – Jesteśmy dynamiczną i stale rozwijającą się firmą, zorientowaną na działalność na

rynku odpadów przemysłowych. Coraz mocniej wpisujemy się także w sektor handlu i przerobu złomu żelaznego. Działamy na jasnych i transparentnych zasadach, co tworzy nową jakość na tym rynku i jest dla naszych klientów ważnym czynnikiem, motywującym do współpracy z nami. Chcemy utrwalać ten wizerunek i temu także służyła zmiana logo spółki – mówi Szymon Hatalski, Prezes Zarządu EkoProHut Sp. z o.o. Oprócz specjalistycznej linii technologicznej, służącej do separacji materiałów, firma dysponuje nowoczesnym ciężkim sprzętem oraz taborem samochodowym, co daje możliwość dowozu zakupionego materiału bezpośrednio do klienta. Firma kładzie mocny nacisk na jakość obsługi klienta i kompleksowość swojej oferty. – Staramy się rozwijać naszą działalność w oparciu o potrzeby rynku, zgodnie z zale-

ceniami właścicielskimi – podkreśla Prezes Hatalski. Wdrażając nowy system identyfikacji wizualnej, Firma rozpoczyna nowy rozdział w swojej ponad 20-letniej działalności, a jej obecność w Grupie Kapitałowej Huta Łabędy gwarantuje stabilność i gwarancję bezpieczeństwa dla obecnych i przyszłych kontrahentów Spółki.

Ośrodek Wypoczynku i Rekreacji „Venus”

ośrodek nagrodzony certyfikatem

A

by otrzymać tego typu wyróżnienie musieliśmy wykazać się wieloma udogodnieniami i atrakcjami dla dzieci oraz rodziców. Liczy się wszystko: od przyjaznego powitania i miłej atmosfery, do wyposażenia pokoi, łazienek, jadalni oraz basenu. Niezwykle ważne jest tutaj również zapewnienie bezpieczeństwa – mówi Radosław Kirsz, prezes spółki Venus. Program przyznawania certyfikatów OkiemMamy.pl jest dedykowany restauracjom, hotelom, pensjonatom z całej Polski, które rozumieją potrzeby rodzin z dziećmi, respektują je i wychodzą im naprzeciw. Lokale, które spełnią założenia akcji, uzyskują specjalny certyfikat portalu OkiemMamy.pl i trafiają na listę publikowaną w Internecie. Organizatorzy certyfikacji podkreślają, że właśnie ta lista jest najważniejszym elementem akcji, ponieważ dzięki niej rodzice bez trudu będą mogli odnaleźć najbliższą restaurację, klub, czy hotel, przystosowany do potrzeb dzieci. Oferta Ośrodka pod względem wypoczynku rodziców z pociechami jest wręcz imponująca. Doskonałym rozwiązaniem jest m.in. sala zabaw, gdzie do dyspozycji dzieci mają wszystkie ciekawe akcesoria: klocki edukacyjne, gry planszowe, książeczki edukacyjne, kolorowanki, puzzle, farbki i bloki do rysowania;

plac zabaw, gdzie najmłodsi korzystają ze swoich ulubionych form rozrywki: huśtawek, zjeżdżalni czy piaskownicy; specjalnie dla dzieci wydzielonego miejsca na wodne harce na basenie, dającego możliwość pluskania się do woli; Klub Gier Wirtualnych Xbox – tu znika wszelka nuda oraz gorszy humor. Ośrodek posiada również wypożyczalnię rowerów wraz z kaskami oraz fotelikami dla najmłodszych, gdzie szlakami turystycznymi od Mrzeżyna na wschód do Ustronia i na zachód do Rewala, zwiedzicie Państwo region w rodzinnym gronie. Z myślą o rodzinach z dziećmi Ośrodek przygotował specjalne rodzinne pakiety. Ośrodek Wypoczynku i Rekreacji „Venus” położony jest bezpośrednio przy sosnowym lesie i piaszczystej plaży (ok. 50–100 m) w nadmorskiej miejscowości Mrzeżyno, nieopodal Kołobrzegu. Swoim gościom oferuje pobyt w wygodnych pokojach, smaczne domowe jedzenie, piękne położenie, ciszę, wygodę, kryty basen wraz z saunami i jacuzzi, kort tenisowy ze sprzętem i wiele innych atrakcji, które sprawią, że w harmonii połączy się dusza i ciało. Ośrodek Wypoczynku i Rekreacji „Venus” sp. z o.o. Jest częścią Grupy Kapitałowej Huty Łabędy. mj

h iysw w t oi ra ida

Ośrodek Wypoczynku i Rekreacji „Venus” (dawny OW „Hutnik”) w Mrzeżynie otrzymał Certyfikat „Miejsce Przyjazne Rodzinie z Dziećmi”, przyznawany przez portal OkiemMamy.pl


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

26

Z a k ł a d ETurniej n e r gKręglarski o - M e c hPracowników a n i c z n y Węglokoks Ł a b ę d yS.A. VIII Barbórkowy

Razem efektywniej

Z początkiem bieżącego roku nastąpiło połączenie spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej Huty Łabędy – ZEM ŁABĘDY sp. z o.o. oraz KOL-TRANS-HUT sp. z o.o., będącą spółką przejmowaną. Nowa firma działa pod nazwą Zakład Energo-Mechaniczny Łabędy (ZEM) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

ZEM

P

ołączenie obu firm związane jest z procesem restrukturyzacji Grupy Kapitałowej Huty Łabędy. Jej celem jest uproszczenie struktur Grupy oraz koncentracja działalności strategicznej z punktu widzenia interesów huty, w celu jej optymalizacji. Temu właśnie przyświecała idea integracji obu podmiotów. Proces ten rozpoczął się w maju ubiegłego roku, kiedy to ZEM odkupił od Huty Łabędy udziały w KOL-TRANS-HUT sp. z o.o. Dotychczas obie firmy stanowiły zaplecze HUTY ŁABĘDY S.A. Powstały w latach 90. z wyodrębnionych jednostek Huty i bazowały na nieprodukcyjnej części majątku produkcyjne-

go. ZEM przejął służby energetyczne i mechaniczne Huty, KOL-TRANSHUT z kolei służby transportowe. Taki podział kompetencji funkcjonował do ubiegłego roku, do zakończenia procesu łączenia obu spółek. ZEM, który pozostaje wciąż podstawowym zapleczem energetycznym i mechanicznym Huty Łabędy, od stycznia stał się także jej zapleczem logistycznym. Proces restrukturyzacji spółki prowadzi m.in. do obniżenia kosztów, celem zwiększenia konkurencyjności oferowanych usług. – Niewątpliwie zyska na tym Właściciel, ale i my chcemy dodatkowo uzyskać efekt synergii, zwłaszcza w obszarze usług remontowych, którymi zajmowały się do-

tąd obie spółki. Planujemy wejść w obszar remontów taboru kolejowego – podkreśla Jacek Malanowicz, prezes spółki. Kol -Trans-Hut wykony wał dotychczas remonty własnego taboru. – Chcemy, żeby spółka wykonywała te usługi także na rynku zewnętrznym, gdyż posiadamy odpowiednie w tym zakresie kompetencje, i niezbędną infrastrukturę – stanowiska remontowe w hali oraz odpowiedni park maszynowy. Okazuje się, że jest to bardzo atrakcyjna nisza rynkowa. Wiele bowiem firm, które produkują akcesoria dla kolejnictwa nie posiada połączenia z trakcją kolejową, w przeciwieństwie do ZEM-u. Dodatkowym atutem jest fakt, że zakład ma świetną lokalizację,


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

27

Zarząd spółki Zakład Energo-Mechaniczny Łabędy (od lewej): Marek Kirsz, Wiceprezes Zarządu, Dyrektor Finansowy; Jacek Malanowicz, Prezes Zarządu, Dyrektor Naczelny; Zbigniew Bielawny, Wiceprezes Zarządu, Dyrektor Zakładu Energetyki.

Zakład znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie jednej z głównych arterii kolejowych w kierunku Wrocławia, Szczecina, czy Berlina w  stronę zachodnią, a  Krakowa, Rzeszowa, aż po Ukrainę w stronę wschodnią

począwszy od projektu, przez jego realizację, aż po serwis gwarancyjny i usługi serwisowe. Pracownicy ZEM modernizowali m.in. lodowisko w Rzeszowie, wykonali instalacje cieplne i wodne dla oczyszczalni ścieków w Rudzie Ślą-

skiej; instalacje cieplne, wodne i kanalizacyjne stadionu w Gliwicach; podobny zakres prac zrealizowano w Aquaparku w Rudzie Śląskiej. Specjaliści ZEM wykonali linię technologiczną w Krakowie i odlewniczą w Brzesku, a także, jakby z zupełnie innej bajki, zadaszenie targowiska w Wieluniu. I to jest bardzo wąski wycinek portfolio spółki. Ostatnio ZEM, we współpracy z krakowskim biurem projektowym Prodlew, realizuje wiele kontraktów na wykonanie lub modernizacje odlewni żeliwa i staliwa w całej Polsce, od Skoczowa po Białystok. Prodlew to potentat na tym rynku, który przekonał się do kompetencji ZEM. – Dobrze i terminowo wykonana praca to gwarancja dalszej współpracy z klientem. Ta reguła się sprawdza w naszym przypadku. Prodlew jest dobrym przykładem takiego podejścia do biznesu, ale są też inni jak np. Skanska, która już także wielokrotnie korzystała z naszych usług. I to jest najlepszą gwarancją rozwoju dla firmy, która zatrudnia dziś ok. 240 osób i jest najważniejszym ogniwem Grupy Kapitałowej Huty Łabędy. 

Jacek Srokowski

ZEM

gdyż znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie jednej z głównych arterii kolejowej w kierunku Wrocławia, Szczecina, czy Berlina w stronę zachodnią oraz Krakowa, Rzeszowa, aż po Ukrainę w stronę wschodnią. Bocznica kolejowa HUTY ŁABĘDY S.A. jest połączona z infrastrukturą PKP PLK. – Dotychczas nasze lokomotywy nie miały uprawnień, by wyjeżdżać poza teren zakładu, ale wkrótce to się zmieni, co także otwiera nam nowe możliwości rozwoju. Załoga ZEM ma niezbędne kompetencje w zakresie remontów wagonów towarowych, ale kierownictwo spółki stawia za cel pozyskanie kompetencji także w zakresie napraw lokomotyw. – Nie ukrywam, że chcemy pozyskać z rynku specjalistów z tego zakresu – mówi prezes ZEM. Oczywiście, głównym obszarem działalności ZEM pozostaje dystrybucja i produkcja mediów energetycznych dla HUTY ŁABĘDY S.A. oraz spółek znajdujących się w jej otoczeniu (np. Ferrostal Łabędy), w tym m.in. energii elektrycznej, cieplnej, gazu ziemnego, gazów technicznych, powietrza sprężonego, kończąc na wodzie pitnej i przemysłowej. Dzięki dwóm kotłowniom (zakładowej i osiedlowej) ZEM dostarcza własne ciepło dla odbiorców przemysłowych na terenie i w sąsiedztwie Huty, a także dla wspólnot mieszkaniowych osiedla Kosmonautów w Gliwicach. – Obszar dystrybucji mediów jest dla nas najbardziej dochodowy, ale też możliwości jego rozwoju są ograniczone, przede wszystkim możliwościami infrastruktury przesyłowej. W zasadzie nasz rozwój w tym obszarze zależy od rozwoju Huty. Bardziej perspektywiczne są usługi mechaniczne i energetyczne – podkreśla Marek Kirsz, wiceprezes spółki. I w tym obszarze następuje największa dywersyfikacja portfela zamówień. Wprawdzie ZEM świadczy dla Huty wciąż szeroki zakres usług – prowadzone są remonty i modernizacje instalacji technologicznych, m.in.: instalacji wewnątrz wydziałowych, remonty na ciągach technologicznych. Jednak co najmniej 60 proc. usług jest już wykonywanych na rynku zewnętrznym. Spółka oferuje kompleksową obsługę,


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

komentarz

28

Trudny początek roku J

e r z y

G

a l e m b a

    

Prezentujemy ogólną charakterystykę

Dyrektor Biura Analiz Strategicznych i Rynkowych Węglokoks S.A.  

sytuacji na międzynarodowym rynku węglowym w I kwartale 2014 r.

k o m e n t a r z    e k s p e r c k i

Ł

agodna zima, słaby popyt na węgiel, wysokie stany zapasów oraz brak wyraźnych oznak na poprawę koniunktury gospodarczej, to główne czynniki, które determinowały międzynarodowy rynek węglowy w I kwartale 2014 roku. Średniomiesięczne ceny węgla energetycznego na bazie CIF ARA, FOB Richards Bay oraz FOB porty Australii (za 6000 kcal/kg) z miesiąca na miesiąc obniżały się. Porównując te wartości z grudnia u.br oraz marca br. przekonamy się, że skala tych obniżek oscylowała wokół 10 USD/t. Jednocześnie średniomiesięczne ceny węgla energetycznego w marcu br. kwotowane w różnych miejscach świata (Europa, Republika Południowej Afryki oraz Australia) mieściły się w przedziale 73,60–75 USD/t. Nie lepiej było z cenami węgla koksowego, ustalonymi dla dostaw w I kwartale br. Referencyjne ceny węgla koksowego typu hard spadły w relacji do poprzedniego kwartału o 9 USD/t, natomiast ceny węgla typu semi-soft oraz PCI obniżono odpowiednio o 2 USD/t i 5 USD/t. Na podaną skalę obniżek cen miała wpływ także rosnąca nadpodaż węgla koksowego. Rynek węgla energetycznego Europa Średniomiesięczne ceny węgla energetycznego od grudnia ub.r. zaczęły systematycznie spadać z poziomu 85 USD/t do 75 USD/t CIF ARA (za 6000 kcal/

kg) w marcu br. - vide wykres. Spore zapasy węgla zgromadzone zarówno w portach wyładowczych, jak i w elektrowniach były jednym z istotnych czynników, wpływających na obniżkę cen. Rosnące zapasy węgla wynikały z kolei ze zmniejszonego zużycia węgla energetycznego w Europie. Między innymi informacje o spadku produkcji energii wytwarzanej z węgla opublikowano w Niemczech. Podaje się tam, że przyczyną spadku zużycia węgla energetycznego był wzrost wykorzystania odnawialnych źródeł energii (wiatr i słońce). Podobne informacje docierały z Francji, gdzie odnotowano spadek zapotrzebowania na węgiel energetyczny ze względu na większe wykorzystanie elektrowni nuklearnych, wodnych i wiatrowych.

Wydarzenia na Ukrainie tylko na krótko zmieniły obraz rynku węgla energetycznego i w kolejnych tygodniach nie wpływały już na rozwój tendencji cenowej. RPA Pod koniec stycznia w terminalu węglowym Richards Bay wystąpiły poważne problemy z dostawą energii elektrycznej. W konsekwencji tego zdarzenia nastąpiła tygodniowa przerwa w załadunku węgla, co spowodowało spadek w łącznym eksporcie w lutym o 1,8 mln ton. Fakt ten nie wpłynął jednak na rozwój sytuacji rynkowej. Podobnie jak w Europie, średniomiesięczne ceny węgla energetycznego spadły od grudnia ub.r. do marca br. z poziomu 85 USD/t do 75 USD/t FOB Richards Bay (za 6000 kcal/kg) – vide wykres.

  Średniomiesięczne ceny węgla energetycznego    w wybranych rejonach świata (IV.2013– III.2014)  USD/t 90,00 88,00 86,00 84,00 82,00 80,00 78,00 76,00 74,00 72,00 70,00

IX 2013    X 2013     XI 2013   

 CIF ARA  

XII 2013     I 2014      II 2014    III 2014

  FOB Richards bay RPA  

  FOB porty Australii


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

Na rok 2014 plan eksportu węgla z RPA przyjęto na poziomie 73–75 mln ton. Uwzględniając wspomniane wyżej problemy z dostawami eksportowymi, plan ten wydaje się być trudnym do zrealizowania (wykonanie w 2013 – 70,2 mln ton). AUSTRALIA W rejonie Azji – Pacyfiku w lutym pojawiły się na rynku oferty na dostawy węgli koksujących (typu semi-soft i PCI) dla odbiorców z sektora energetycznego. W wyniku zmniejszonej produkcji stali w tym rejonie, węgle te nie znalazły nabywców na rynku węgla koksowego, stąd też próbowano je ulokować w sektorze wytwórców energii. Sytuacja na rynku węgla energetycznego w rejonie Azji Pacyfiku zmieniała

się pod wpływem informacji, jakie docierały z Chin. Spadek zapasów węgla w tym kraju wywołał na początku marca zainteresowanie dostawami z importu. Nieco później jeden z czołowych chińskich producentów węgla Shenhua ogłosił obniżkę cen na rynku krajowym, co spowodowało zmniejszenie zakupów węgla z importu. Średniomiesięczne ceny węgla energetycznego od grudnia 2013 roku do marca br. spadły o ponad 10 USD/t ( z poziomu 84 USD/t do 74 USD/t FOB porty Australii) – vide wykres. RYNEK WĘGLA KOKSOWEGO W grudniu ubr., po negocjacjach pomiędzy producentami węgla koksowego z Australii, a stalowniami japońskimi, ustalono ceny referencyjne na I kwartał

 Rozwoj cen referencyjnych węgla koksowego w ramach kontraktów    zawartych z producentami węgla z na bazie FOB porty Australii  USD/t 200,00

150,00

100,00 2013

I kw.

2013 II kw.

  Węgiel typu hard (HCC) 

2013 III kw.

2013 IV kw.

  Węgiel typu semi-soft (SS) 

2014 I kw.

  Węgiel typu PCI

2014 roku. Jako pierwszy ceny te ustalił Anglo Coal w wysokości 143 USD/t FOB za węgiel koksowy typu hard (German Creek) oraz 139 USD/t FOB porty Australii za Moranbah North. Oznaczało to obniżkę rzędu 9 USD/t czyli 6% w stosunku cen ustalonych na IV kwartał 2013 r. Ceny węgla typu semi-soft oraz PCI spadły odpowiednio ze 105,50 do 103,50 USD/t i 121 do 116 USD/t FOB porty Australii. Uważa się, że do utrzymywania spadkowej tendencji cenowej na rynku węgla koksowego przyczyniają się w największym stopniu Chiny. Jeszcze w ubiegłym roku kraj ten, będący największym światowym producentem stali, zwiększał swój import węgla koksowego. Od pewnego czasu władze Chin starają się jednak ograniczyć nadmiar mocy produkcyjnych w krajowym sektorze stalowym. W rezultacie przyjętej polityki, maleje zapotrzebowanie na importowany węgiel w Chinach. Jednocześnie na rynku węgla koksowego w skali globalnej następuje wzrost jego podaży. W roku 2013 nadpodaż węgla koksowego na rynku szacowana była na 15–20 mln ton. Pomimo tego ocenia się, że tegoroczna produkcja i eksport węgla z Australii zwiększy się o około 10 mln ton. W tym kontekście globalna nadwyżka węgla koksowego będzie zapewne negatywnie wpływać na dalszy rozwój jego cen.

k o m e n t a r z    e k s p e r c k i

29


30

Spotkanie U S A : K remerytowanych a j o b r a z p o rpracowników e w o l u c j i ł uWęglokoksu pkowej

rweywd ao rl zu ecnj iaa   ł u p k o w a

Krótkoterminowy optymizm, długoterminowy pesymizm Stany Zjednoczone określane są często mianem „węglowej Arabii Saudyjskiej”. Rzeczywiście kraj ten posiada największe zasoby węgla w świecie. Udokumentowane zasoby bilansowe węgla wynoszą ogółem około 438 mld ton, natomiast zasoby operatywne sięgają 234 mld ton, z tego około 109 mld ton to zasoby węgla kamiennego (bitumicznego). Spośród czterech głównych źródeł energii pierwotnej, tj. ropy naftowej, gazu ziemnego, węgla oraz uranu, to właśnie węgiel stanowi największą krajową rezerwę. Od lat 80-tych XX wieku paliwo to ma największy udział w produkcji energii elektrycznej w USA

S

ytuacja uległa jednak zmianie w ciągu ostatnich trzech lat. Górnictwo węgla w  Stanach Zjednoczonych znalazło się w szczególnym i – w pewnym

sensie – przełomowym okresie swojej historii. W następstwie zjawiska znanego jako „rewolucja łupkowa”, na ich krajowym rynku węgiel nie był w stanie wytrzymać konkurencji cenowej

z gazem ziemnym. Odczuli to w szczególności producenci węgla w rejonach takich, jak Appalachy, a także zagłębie Illinois. W latach 2011- 2012 dochodziło do sytuacji, kiedy po uwzględnieniu


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

Pomimo obniżek cen węgla, popyt na to paliwo na rynku krajowym USA malał w bardzo szybkim tempie, co z kolei przyczyniało się do stale rosnącej nadpodaży. Sytuacja ta sprzyjała ekspansji amerykańskiego węgla na rynki międzynarodowe. W roku 2012 eksport węgla kamiennego ze Stanów Zjednoczonych osiągnął poziom 113,5 mln ton, co – w porównaniu z rokiem poprzednim – oznaczało wzrost o prawie 17 mln ton (a 40 mln ton więcej, niż w roku 2010). Tradycyjnymi odbiorcami węgla ze Stanów Zjednoczonych były kraje Europy oraz kraje obydwu Ameryk. Ostatnie trzy lata przyniosły dynamiczny wzrost dostaw na rynki azjatyckie, przede wszystkim do Japonii i Korei Południowej (vide Tabela poniżej). Wzrost eksportu amerykańskiego węgla na taką skalę był możliwy, ponieważ wykorzystano w optymalny sposób tamtejszą infrastrukturę kolejową oraz portową. W samym tylko porcie Hampton Roads – największym terminalu węglowym USA – przeładunki węgla z przeznaczeniem na eksport w roku 2012 wyniosły 48,4 mln ton (14,5% więcej niż w roku poprzednim). Warto też zwrócić uwagę na szybko postępującą rozbudowę portów na Zachodnim Wybrzeżu USA, skąd eksportowany jest węgiel na rynki azjatyckie.

Eksport węgla kamiennego z USA w latach 2006-2012 [w tys. ton] Kraj

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

16065

21 284

33 214

24 742

28 510

38 345

50 252

Niemcy Francja Belgia/Luksemburg Holandia Włochy Wielka Brytania Hiszpania Turcja Kanada Meksyk Brazylia Japonia Korea Południowa Pozostałe kraje

2 191 1 475 1 959 1 191 2 975 2 251 1 472 1 106 18 030 454 4 110 301 515 4 142

2 065 2 162 1 907 4 117 3 212 3 032 1 337 1 306 16 625 422 5 908 5 201 7 453

5 662 3 213 2 746 2 976 2 891 5 342 2 161 1 736 20 589 1 092 5 785 1 572 1 225 8 284

5 104 3 052 2 503 2 458 2 125 4 052 1 581 1 295 9 509 1 161 6 720 822 1 562 7 418

5 727 2 788 2 080 3 314 3 000 3 980 1 837 2 296 10 528 1 682 7 177 2 896 5 237 15 337

8 140 3 615 2 783 5 908 5 070 6 283 1 551 2 670 6 022 2 526 7 867 6 209 9 479 23 596

9 809 3 720 2 360 7 178 7 747 10 856 1 975 4 871 6 393 3 126 7 206 5 169 8 250 28 281

RAZEM EKSPORT

44 723

53 204

73 497

53 229

73 663

96 714

113 548

EU-27 (od roku 2007)

w tym:

31

r e w o l u c j a    ł u p k o w a

kosztów transportu, cena węgla nawet dwukrotnie przewyższała cenę gazu. Wśród nielicznych producentów, którzy byli w stanie bronić się przed konkurencją ze strony gazu, znaleźli się dostawcy węgla pochodzącego z zagłębia Powder River, który charakteryzuje się niskimi kosztami produkcji i – pod względem cenowym – był wciąż konkurencyjny w stosunku do gazu łupkowego. Wyjątkowo ciężki dla amerykańskiego górnictwa węgla był rok 2012. Wbrew wcześniejszym nadziejom na ożywienie, gospodarka amerykańska nie podniosła się z kryzysu w takim stopniu, jak początkowo zakładano. W rezultacie następował ogólny spadek konsumpcji energii elektrycznej, co jeszcze bardziej ograniczało zużycie węgla w USA. Według danych amerykańskiej rządowej agencji Energy Information Agency, w roku 2012 zużycie węgla do produkcji energii elektrycznej w USA było o 12% niższe niż w roku poprzednim. Sytuację dodatkowo pogarszał spadek cen węgla na światowych rynkach. Konsekwencją opisanych czynników było zamykanie kopalń w USA, programy oszczędnościowe oraz likwidacja miejsc pracy. W roku 2012 wydobycie węgla w Stanach Zjednoczonych było najniższe od kilku lat i wyniosło 922 mln ton. W porównaniu z rokiem 2011 oznaczało to spadek aż o 72 mln ton.


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

r e w o l u c j a    ł u p k o w a

32

Tymczasem, obserwowany w 2013 roku, spadek cen węgla energetycznego na światowych rynkach powodował, że eksport węgla z USA stawał się coraz mniej opłacalny. W maju 2013 roku amerykańscy eksporterzy szacowali, że – przy ówczesnym poziomie cen węgla w portach wyładowczych Europy Zachodniej – węgiel pochodzący z ośrodków wydobycia w środkowych Appalachach nie był w stanie konkurować na rynku europejskim. Z punktu widzenia dostawców z USA, ceny węgla musiałby wynosić co najmniej 95 USD/t CIF ARA (za 6000 kcal/kg), aby zapewnić opłacalność eksportu. Jednak dalszy spadek cen nie sprzyjał zwiększeniu eksportu, co ilustruje wykres nr 1, na którym pokazano kształtowanie się średnich miesięcznych cen amerykańskiego węgla energetycznego w portach Wschodniego Wybrzeża USA na tle cen węgla w portach wyładowczych Europy Zachodniej. Według wstępnych danych za rok 2013, eksport ogółem węgla kamiennego z USA wyniósł 107 mln ton, tj. o około 7 mln ton mniej niż w roku 2012. W najbliższej przyszłości analitycy z EIA przewidują spadek eksportu z USA, biorąc pod uwagę utrzymującą się stagnację gospodarczą w Europie, a także zmniejszenie popytu na węgiel w krajach Azji. Tymczasem, według opublikowanych danych statystycznych, w roku

2013 wydobycie węgla w USA spadło do poziomu 903 mln ton. Jednak EIA prognozuje, że tegoroczna produkcja węgla w USA może wzrosnąć do około 940 mln ton. O ile w perspektywie krótkoterminowej wydobycie węgla w USA może wzrastać, to mniej optymistycznie przedstawiają się prognozy długoterminowe. Przewidywane wydobycie węgla w USA ma wzrastać zaledwie w tempie 0,2% w skali rocznej, co obniży ilość węgla zużywanego do wytwarzania energii elektrycznej. W  swoim scenariuszu bazowym Energy Information Administration przewiduje, że do roku 2040 udział węgla w bilansie energetycznym USA będzie się systematycznie zmniejszał i docelowo obniży się do 24%. Poważnym zagrożeniem dla przemysłu węglowego w USA są coraz bardziej restrykcyjne uregulowania w zakresie ochrony środowiska. Nowe przepisy, wprowadzone przez Environmental Protection Agency (EPA), nakładają na operatorów elektrowni obowiązek wyposażenia zakładów w urządzenia filtrujące do roku 2015, w celu zmniejszenia emisji szkodliwych gazów i pyłów. Łączne koszty założenia tych instalacji szacowane są na około 11 miliardów USD. Ponadto, zapowiadane jest zamykanie elektrowni spalających węgiel. Do roku 2017 przewiduje się redukcję

zainstalowanej mocy z węglowych bloków energetycznych o około 50 GW, co stanowi 1/6 wszystkich zainstalowanych mocy. W konsekwencji opisanego wyżej procesu, już w roku 2015 przewiduje się spadek wydobycia węgla oraz jego konsumpcji. W ocenie EIA w roku 2015 zużycie węgla dla celów energetycznych w USA obniży się do 843 mln ton. Natomiast przewidywane wydobycie węgla zmniejszy się z szacowanego poziomu 940 mln ton w 2014 roku do około 918 mln ton. Jednocześnie, dążąc do zmniejszenia uzależnienia kraju od importu ropy naftowej, władze USA zamierzają w większym stopniu wykorzystać potencjał węglowy poprzez wdrożenie nowoczesnych technologii. Plan modernizacji sektora energetycznego przewiduje inwestycje w program rozwoju technologii Carbon Capture and Storage (CCS). Amerykański departament ds. energii (DOE) wspiera kwotą 450 mln USD projekt CCS w nowej elektrowni powstającej w Teksasie. W  najbliższej przyszłości węgiel w amerykańskim bilansie energetycznym pozostanie ważnym elementem, chociaż utraci pozycję lidera. Jego nadpodaż na rynku krajowym może w istotny sposób wpłynąć na obraz międzynarodowego rynku węgla. Marek Świder, Specjalista w Dziale Analiz Rynkowych Węglokoks S.A.

  Rozwój średnich miesięcznych cen węgla energetycznego (6000 kcal/kg)  USD/t 95

  cena CIF porty Europy Zachodniej     cena FOB wschodnie wybrzeże USA

85

75

65

VIII ‘12

VII ‘12

VI ‘12

IV ‘12

I ‘13

II ‘13

III ‘13

IV ‘13

V ‘13

VI ‘13

VII ‘13

VII ‘13

IX ‘13

X ‘13

XI ‘13

XII ‘13


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

D YR E K T ORZY ( c z ę ś ć V )

33

To nie jest stan dla dyrektorów – o zarządzaniu Węglokoksem w stanie wojennym Witold Rosnowski (1978-1982)

Węglokoks to był zawodowo cudowny okres w moim życiu – do objęcia stanowiska dyrektora naczelnego Swoją pracę rozpoczął w 1954 roku, miał więc okazję śledzić poczynania wszystkich poprzednich tutejszych dyrektorów. Jako absolwent Wydziału Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie,

zatrudniony został na stanowisku referenta w dziale, którego szefem był wówczas Jan Hurnik (późniejszy dyrektor naczelny – i jego bezpośredni poprzednik na tym stanowisku). Relacje w przedsiębiorstwie dalekie były od sztywnych, służbowych – właściwie na siłę humanizowanych – stosunków, jakie dziś panują w wielkich korporacjach. W Węglokoksie wszyscy znają się po imieniu, lubią się, często przyjaźnią, a niektóre zażyłości kończą się wręcz węzłem małżeńskim. Ale atmosfera nie byłaby tu tak serdeczna, gdyby ludzi nie łączyła pasja pracy. W takim właśnie klimacie upływa życie zawodowe Witolda Rosnowskiego, które – w najpełniejszym i jak

historia

P

rzełom lat 70. i 80. w Polsce to okres, o którym nie sposób pisać w oderwaniu od polityki. Rządy Edwarda Gierka, niosące początkowo nadzieję na polepszenie koniunktury gospodarczej oraz mieniące się raz po raz blaskami zachodniego blichtru, zaczynają mieć się ku końcowi. Efekty życia ponad stan – gigantycznych, dmuchanych, często niedokończonych, inwestycji – doprowadzają między innymi do kryzysu energetycznego i transportowego. Bieda i upokorzenie, związane z pogarszającymi się warunkami życia, zaczynają dotykać w końcu tzw. zwykłych obywateli, a to nigdy nie kończy się dobrze dla władzy. Wręcz przeciwnie – otwiera się pole dla działania organizacji opozycyjnych i protestów społecznych. W czerwcu 1976 roku, w Radomiu, Ursusie, a następnie innych miastach, wybuchają protesty robotnicze, w wyniku których zatrzymano ponad 600 osób, a wielu wyrzucono z pracy. Ale – paradoksalnie – właśnie to brutalne represjonowanie uczestników powoduje uaktywnienie opozycji demokratycznej – rodzą się Komitet Obrony Robotników, Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela, a w końcu Wolne Związki Zawodowe, przekształcone później w Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”. Właśnie na ten trudny, nabrzmiały politycznie i społecznie czas, przypadają rządy dyrektora Witolda Rosnowskiego – wieloletniego, oddanego pracownika Węglokoksu, który przeszedł w tym przedsiębiorstwie niemal wszystkie szczeble kariery zawodowej.


C – Kwiecień 2014 – 02 (10)

34

historia

Witold Rosnowski (po prawej) podpisuje węglową część porozumienia między Polską i Holandią we wrześniu 1979 r.

najbardziej pozytywnym znaczeniu – nazwać można karierą. Od referenta, przez kierownika sekcji, potem działu, w końcu stanowiska dyrektorskie - dyrektora handlowego, zastępcę naczelnego... Rośnie prestiż i satysfakcja z pracy. Negocjacje z wielkimi zachodnimi kontrahentami, kontakty z wielkim czy egzotycznym światem to dla niego chleb powszedni – realia handlu zagranicznego zna od podszewki, zaś odkrywanie strategii negocjacyjnych Japończyków czy Marokańczyków to przecież bułka z masłem i prawdziwa przyjemność! A kolejne awanse otwierają kolejne możliwości, kolejne wyzwania. Aż w roku 1978 Witold Rosnowski zostaje dyrektorem naczelnym Węglokoksu. I to zmienia wszystko. Charakter pracy, zakres obowiązków, obszar odpowiedzialności – rośnie presja ze strony ministerstwa, a wszystko przy wtórze coraz trudniejszej sytuacji politycznej i burzy nastrojów społecznych. Fala oddolnego, robotniczego buntu wzbiera w całej Polsce, również - a może w szczególny sposób – na Górnym Śląsku. Tu przecież koncentruje się cały niemal przemysł, to stąd reszta kraju czerpie – tak niezbędne do przetrwania i funkcjonowania – dewizy. Tymczasem protestują górnicy, hutnicy, przeciw którym „wdzięczna” i „kochająca” władza wysyła tysiące zomowców, milicjantów,

Stan wojenny dotyka więc – robotniczy i zawsze potrzebny Polsce – Górny Śląsk w sposób wyjątkowy, a dyrektora Rosnowskiego zastaje… w szeregach „Solidarności”, do której wstąpił, niesiony falą wolnościowego entuzjazmu, i to – wraz z całą niemal załogą Węglokoksu! Warto wspomnieć, że taka decyzja osoby, piastującej tak ważne stanowisko i to w tak kluczowym wówczas resorcie, wymagała niemałej odwagi i w rezultacie, musiała wiązać się z pewnymi konsekwencjami. Dyrektor był przecież przedstawicielem pracodawcy, nie związków zawodowych. Trudno dziwić się więc, że kierowanie przedsiębiorstwem w tej sytuacji staje się bardzo trudne i skutkuje ogromnym dyskomfortem, a i dla ówczesnej władzy okazuje się w końcu niemożliwe.

Kiedy zostałem naczelnym, to było cholernie trudne doświadczenie. Naciski z zewnątrz, kontakty z ministerstwem, komitetem – ja się w tym nigdy nie czułem dobrze, ani pewnie. Z drugiej strony parła „Solidarność”, która też miała swoje naciski. Portowe oddziały chciały mieć przywileje górników (deputat), a jednocześnie przywileje pracowników morskich. Ogromnie ciężko się rozmawiało. I pewnego razu okazało się, że to wszystko razem wzięło w łeb a w końcu oddziały wojska. Dochodzi do rozlewu krwi. Brutalnie spacyfikowano strajki w kopalniach „Wieczorek”, „Staszic”, „Lenin”, „Manifest Lipcowy” i wielu innych. Najostrzej, co wszyscy dziś wiemy, władza rozprawia się z protestującymi na terenie kopalni „Wujek”. 16 grudnia 1981 r. w wyniku działań oddziałów ZOMO i ORMO, ginie 9 osób, a wiele zostaje rannych. Grudzień tego roku był bardzo zimny, ale krew w żyłach mieszkańców Katowic mrożą głównie czołgi i transportery opancerzone, stojące na ulicach. Więzienia i obozy internowanych dotykają wszystkich tych, którzy mieli odwagę walczyć o lepsze czasy. Na Śląsku za działalność podziemną internowano ponad 2000 osób, kilkaset aresztowano i skazano.

O – nie tylko – zdymisjonowaniu, ale i zwolnieniu z pracy Dyrektor dowiaduje się telefonicznie... Witold Rosnowski poświęcił pracy w Węglokoksie najlepsze lata swojego życia – praktycznie całą piękną młodość. I choć następne lata pracy upłynęły równie ciekawie, bo pełne były wrażeń i egzotyki (w 1986 r., wyjechał na placówkę do Algerii), dziś z nostalgią wspomina swoje zawodowe początki, czyli – bagatela - pierwsze 26 lat pracy! Na pytanie, czy czegoś żałuje, odpowiada że nie. I trudno się dziwić – we wspomnieniach pracowników pozostaje dziś jako dobry szef, wspaniały kolega, a przede wszystkim – uczciwy, przyzwoity człowiek, a to przecież zawsze jest najważniejsze.. Dominika Bara


{witamy w biurze centrum} BIURO CENTRUM SP. Z O.O. ul. Mickiewicza 29, 40-085 Katowice www.biurocentrum.com.pl e-mail: administracja@biurocentrum.pl Tel. 32 207 22 05; 32 207 21 84

Zmieniany siê z Wami! RESTAURACJA POD WIE¯AMI Ul.Mickiewicza 29

Godziny otwarcia Poniedzia³ek-Pi¹tek 8.00 - 17.00 Sobota-Niedziela 9.00 - 16.00

tel. 32 207-21-92 tel. 32 207-27-77

mail: gastronomia@biurocentrum.com.pl

Zapraszamy do nowej restauracji znajduj¹cej siê na parterze naszego obiektu, gdzie zadowolony klient, najwy¿sza jakoœæ i doskona³y smak s¹ na pierwszym miejscu. Serwujemy wszelkiego rodzaju posi³ki lunchowe, jednoczeœnie w naszej ofercie znajduj¹ siê równie¿ œniadania, przek¹ski, desery oraz napoje. Ponadto oferujemy naszym klientom kompleksow¹ obs³ugê cateringow¹ spotkañ firmowych i prywatnych, tj. wesela,komunie, imprezy okolicznoœciowe

CENTRUM KONFERENCYJNE I SZKOLENIOWE Dysponujemy salami konferencyjnymi z pełnym zapleczem technicznym, mogącymi pomieścić 0 osób. od 10 do 350 Organizujemy pokazy, zjazdy, sympozja, konferencje, szkolenia, wykłady i egzaminy.

W codziennej sprzeda¿y polecamy: Œniadania Obiady lunchowe na ka¿d¹ kieszeñ Obiady A La Carte Potrawy kuchni regionalnej i europejskiej Potrawy m¹czne, miêsne, jarskie

Zapraszamy równie¿ do k¹cika kawowego, gdzie podajemy œwie¿o mielon¹ kawê, aromatyczne herbaty i pyszne ciasta w³asnego wypieku RESTAURACJA POD WIEŻAMI

Oferujemy catering na różnego rodzaju spotkania, profesjonalną obsługę i dania na najwyższym poziomie kulinarnych uniesień. Zapraszamy również do organizacji imprez okolicznościowych, takich jak: bale, komunie, wesela i studniówki.

29 MICKIEWICZA pod dobrym adresem! Organizując imprezę w biurowcu przy ul. Mickiewicza 29, zyskują Państwo doskonałą lokalizację, dogodny dojazd, kompleksową obsługę, wysoką jakość i przystępne ceny. Serdecznie zapraszamy do współpracy!

2

Mickiewicza 29 wrzesień 2012


Magazyn C nr 10  

Znajdziecie tu najważniejsze informacje ze świata węgla.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you