Page 13

turnleftthai.blogspot.com

นสพ.เลี้ยวซ้าย ปีที่ 7 ฉบับที่ 9 เมษายน 55

คน ค้น คิด

13

กองบรรณาธิการ

นายทุนย้ายฐานการผลิตจากไทย ได้ง่ายแค่ไหน? นายทุน นักวิชาการฝ่ายทุน และนักการเมืองชอบขู่นัก สหภาพแรงงานว่า ถ้าเราเรียกร้องค่าจ้าง หรือสวัสดิการ “สูงเกินไป” นายทุนจะย้ายฐานการผลิตไปที่พม่า ลาว เวียดนาม บังกลาเทศ จีน หรือเขมร ประเด็นนี้เป็นเรื่องที่สำ�คัญเมื่อเราพิจารณาการเรียกร้องให้ รัฐบาลปรับค่าจ้างขั้นต่ำ�ให้สูงขึ้นถึง 300 บาทต่อวัน หรือ 500 บาทต่อ วัน ซึ่งเป็นระดับค่าจ้างที่ทุกคนในประเทศไทยควรจะได้รับเพื่อความ พอเพียง แต่แม้แต่ 500 บาทต่อวันก็ไม่พอที่จะให้เรามีวิถีชีวิตที่สบาย เท่าไร โดยเฉพาะในกรณีที่เราต้องเลี้ยงครอบครัว และที่น่าสังเกตคือ ฝ่ายนายทุน นักวิชาการ และนักการเมืองเหล่านั้นไม่มีวันพอใจที่จะรับ แค่ 500 บาทต่อวัน สำ�หรับนักสังคมนิยมเรามีหลายประเด็นที่สามารถยกขึ้นมา เสนอในเรื่องค่าจ้าง เพราะเราต้องเริ่มจากความจริงว่ามูลค่าทั้งปวงที่ ทำ�ให้เศรษฐกิจและสังคมไทยเจริญ มาจากการทำ�งานของกรรมาชีพ มันไม่ได้มาจากการเล่นหุ้น การลงทุน หรือการบริหารแต่อย่างใด ตรง นี้เห็นชัดเวลามีการนัดหยุดงาน เพราะเมื่อกิจการหยุดการทำ�งาน ท่ามกลางการนัดหยุดงาน จะไม่มีการผลิตมูลค่าเลย ไม่ว่าฝ่ายบริหาร จะเข้ามาทำ�งานหรือไม่ หรือไม่วา่ นักลงทุนและนักเล่นหุน้ จะกระตือรือร้น แค่ไหน บริษัทก็จะเสียเงินแน่นอน ดังนั้นในสังคมที่มีความเป็นธรรม ประชาชนธรรมดาทุกคนควรได้สว่ นแบ่งทีเ่ ท่าเทียมกันจากการทำ�งาน ไม่ใช่ว่ามีกาฝากผู้ถือหุ้นหรือฝ่ายบริหารมากินกำ�ไรด้วยการขโมย “มูลค่าส่วนเกิน” จากเรา อย่างไรก็ตามเรายังอยูใ่ นระบบทุนนิยม และเราก็ตอ้ งต่อสูเ้ พือ่ ผลประโยชน์เฉพาะหน้าตราบใดทีเ่ รามีชวี ติ อยูใ่ นระบบนี้ ดังนัน้ เราต้อง สามารถตอบคำ�ถามของเพื่อนๆ ว่า “เราควรเรียกร้องค่าจ้างหรือ สวัสดิการแค่ไหน?” และถ้าเราเรียกร้อง “มากไป” เขาจะปิดงานและ ย้ายฐานการผลิตไปที่อื่นหรือไม่? สวัสดิการเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างของเราที่หักไปเพื่อออมไว้ จ่ายทีหลังในรูปแบบต่างๆ สวัสดิการในสถานทีท่ ำ�งานไม่ใช่ “เงินช่วย เหลือจากนายทุน” แต่อย่างใด และในเรื่องระบบ “รัฐสวัสดิการ” ซึ่งรัฐสร้างจากภาษีที่เก็บ จากประชาชน เมือ่ เราเรียกร้องให้มรี ฐั สวัสดิการและการเก็บภาษีกา้ วหน้า จากคนรวย เราก็จะเจอคำ�ขู่คล้ายๆ กันด้วย คือจะมีคนพูดว่าเราต้อง เบาๆหน่อยในข้อเรียกร้องเพื่อไม่ให้นายทุนย้ายบ้านไปที่อื่น ในแง่หนึง่ ถ้านายทุนมันโลภมากจนมันทำ�ธุรกิจในประเทศไทย

ภายใต้เงื่อนไขเดียว คือว่าต้องกดค่าแรงลงอย่างถึงที่สุด และไม่จ่ายส วัสดการ หรือไม่จ่ายภาษีในอัตราก้าวหน้าที่เป็นธรรม เราก็อยากจะ ตะโกนว่า “ก็ดีแล้ว ให้คนเห็นแกตัวไปอยู่ที่อื่น!!” แต่แค่พูดแบบนี้ จะทำ�ให้เพือ่ นร่วมงานกลัวว่าเขาจะตกงาน เราจะต้องมีความชัดเจนใน เรื่องการย้ายฐานการผลิตมากขึ้นด้วย ในยุคนี้หลายคนเสนอว่า “โลกาภิวัตน์” (Globalisation) หรือการที่กลุ่มทุนขนาดใหญ่ขยายตัวไปรอบโลกและสร้างเครือข่ายที่ ครอบงำ�เศรษฐกิจ “มีผลทำ�ให้สหภาพแรงงานอ่อนแอลง” เพราะ กลุม่ ทุนสามารถโยกย้ายฐานการผลิตไปจากประเทศหนึง่ สูอ่ กี ประเทศ หนึ่งได้ง่าย (ภาษาอังกฤษเขาเรียกว่า Foot-loose Multinational Corporate Investors) นอกจากนีม้ กี ารเสนอว่ารัฐชาติออ่ นแอลงเพราะ ควบคุมกลไกตลาดโลกและต่อรองกับบริษัทข้ามชาติไม่ได้ถ้ารัฐไม่ ประนีประนอมกับกลุม่ ทุน กลุม่ ทุนก็จะย้ายการผลิตหรือทำ�ลายเศรษฐกิจ ประเทศนั้น และหลายคนสรุปว่าในยุคโลกาภิวัตน์แรงงานต้องจำ�ใจ อดทนกับงานที่ไร้เสถียรภาพและสวัสดิการ อันนีเ้ ป็นคำ�ขูข่ องฝ่ายทุนทัว่ โลก ในประเทศพัฒนาตะวันตกก็ ขู่ว่าจะย้ายไปไทย ไปมาเลเซีย หรือไปจีน ในไทยก็ขู่ว่าจะย้ายไปพม่า ในจีนคงขู่กันว่าจะย้ายไปอัฟริกา!! มันเลยเป็นแรงกดดันกรรมาชีพทั่ว โลกให้ลดค่าแรงและสวัสดิการของตนเองจนไม่มีที่สิ้นสุด ลองคิดดู... ถ้าคนงานไทยลดค่าแรง คนงานเวียดนามหรือพม่าก็จะถูกกดดันให้ลด ค่าแรงเช่นกันเพื่อรักษาความเหลือ่ล้ำ�เดิม ผลคือเรา “เสียสละ” และ ไม่ได้อะไรเลย ชนชั้นที่ได้ประโยชน์คือชนชั้นนายทุน นี่คือสิ่งที่นัก สหภาพแรงงานสากลเรียกว่า “การกดดันให้เราแข่งกันเพื่อให้ กรรมาชีพจนลงกันถ้วนหน้า” มันเป็นสาเหตุส�ำ คัญทีน่ กั สหภาพแรงงาน ในประเทศต่างๆ ต้องจับมือกัน และนักสหภาพแรงงานเชื้อชาติต่างๆ ในประเทศเดียวกันต้องจับมือกันด้วย เราจะได้ร่วมกันขัดขืนการกด ค่าแรงสวัสดิการอย่างถ้วนหน้า ข้อเสนอของนักวิชาการฝ่ายทุนมีชอ่ งโหว ทีเ่ รานำ�มาเถียงด้วย ได้ มีนักวิชาการฝ่ายกรรมาชีพหลายคนที่ชี้ให้เห็นว่ารัฐไม่ได้อ่อนแอ หรือหมดความสำ�คัญไปอย่างที่ชอบอ้างกัน เพราะกลุ่มทุนข้ามชาติยัง อาศัยอำ�นาจทางการเมืองและอำ�นาจทหารของรัฐ และการลงทุนส่วน ใหญ่ในโลกก็ยังกระจุกอยู่ที่ประเทศพัฒนาที่ประชาชนมีเงินเดือนสูง และกำ�ลังซือ้ สูง ซึง่ เป็นประเทศทีม่ แี รงงานฝีมอื และระบบสาธารณูปโภค ที่มีประสิทธิภาพ (อ่านต่อหน้า 14)

ย้ายฐานผลิต วาทกรรมอำพราง // นสพ.เลี้ยวซ้าย ปีที่ 7 ฉบับที่ 9 เมษายน 55  
ย้ายฐานผลิต วาทกรรมอำพราง // นสพ.เลี้ยวซ้าย ปีที่ 7 ฉบับที่ 9 เมษายน 55  

จอห์งลุก มะลอนเชนอง “คนอันตราย” ที่เรารักของฝ่ายซ้ายฝรั่งเศส หน่ออ่อนของนายทุนในอาณาจักรจีนโบราณ ต้องปฏิวัติการศึกษา เพื่อเสรีภาพทางความคิด...

Advertisement