__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 1

‘Van schuren gaat het glanzen’

personeelsmagazine 32ste jaargang | september 2017

Concernpartners

‘Maak van het traplopen een feestje’

‘Samenwerken om goed te doen’

‘De Inspectie houdt ons scherp’

ALEX KOPPERS - PAGINA 4

ERIC VAN DEN BRINK - PAGINA 6

STICHTING LIBERIS - PAGINA 20


Het spel met de driehoek Gelijke belangen, verschillende rollen. Dat is het uitgangspunt waarmee we bij VWS het spel met de driehoek spelen: opdrachtgever (dg’s), concernpartner (zbo’s, adviesraden, inspecties en agentschappen) en eigenaar (psg). Die verschillende rollen zorgen voor balans: de eigenaar let erop dat de concernpartner voldoende capaciteit en continuïteit heeft om de opdracht uit te voeren. De opdrachtgever zorgt voor een heldere opdrachtformulering aan de concernpartner en let er op deze niet te overvragen. Hoewel er natuurlijk politieke druk kan zijn. De concernpartner zorgt voor een rechtmatige, doelmatige en integere uitvoering van de taken. Een ander belangrijk onderdeel van het spel is dat de juiste argumenten op de juiste tafel gewogen worden. Als de rollen duidelijk zijn, is ook helder wie waarover de beslissingen neemt. En die beslissingen moeten weer bij alle drie de partijen bekend zijn. Je gaat niet in één deel van de driehoek iets regelen, waardoor een ander deel van de driehoek later verrast wordt. Concreet: een opdrachtgever vraagt een concernpartner een bepaalde taak te doen, waardoor de eigenaar onverwacht een rekening krijgt voor de extra ict-capaciteit die de concernpartner nodig heeft voor die taak. Het spel met de driehoek volgt op de periode dat de overheid kleiner wilde worden én bewust bepaalde taken op afstand wilde zetten. De intensievere samenwerking in de driehoek kan concernpartners ook wel het gevoel geven dat ze strenger gestuurd worden. Maar je kunt het ook een strakkere invulling en professionalisering van de rollen noemen. In ieder geval doet het niets af aan de gelijkwaardigheid van beleid en uitvoering in de driehoek. Het is zeker niet zo dat beleid iets verzint en concernpartner het maar uit heeft te voeren. Als we er steeds samen het goede gesprek over blijven voeren, dan is de driehoek de beste manier om het spel te spelen.

Gea van Craaikamp plaatsvervangend secretaris-generaal ministerie VWS

2 Diagonaal september 2017


Thema:

Concernpartners

32ste jaargang | september 2017

8

18

6

12

20

10

CAK-voorzitter Eric van den Brink 'Samenwerken om het goed te doen' 6 Wie ben ik? Concernpartner-medewerkers over zichzelf 10 Team Concernsturing: ‘Van schuren gaat het glanzen’ 12 Van Nul tot Nu met Nathalie Beenen 17 ‘De Inspectie houdt ons scherp’Reportage Stichting Liberis 18 Kijk op vwsdia.nl OP DE COVER: Nancy Nahon, senior adviseur Team Concernsturing FOTO: René Verleg COLOFON Diagonaal en vws#Dia zijn de crossmediale personeelsmagazines van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Hoofdredactie Rob Langeveld Eindredactie Douwe Anne Verbrugge Redactie Maarleen van Aarden - Heikamp, Adriaan Duivesteijn, Hester Halfweeg en Sabina van Gils Klankbordgroep Janneke Leek, Steven Oppenheim, Nico van Santen, Paul Schulpen en Marjolein van der Velde Vragen, opmerkingen, i­ ngezonden brieven? Redactie, postbus 20350, 2500 EJ Den Haag, telefoon: (070) 340 69 56, e-mail: diagonaal@minvws.nl Secretariaat telefoon (070) 340 60 00. Overname van tekst is mogelijk na overleg met de redactie Vormgeving Kris Kras context, content and design Druk Xerox/OBT Pensioen of uit dienst en de Diagonaal blijven ontvangen? Geef het door: diagonaal@minvws.nl

3


Kleine bijdrage

Tekst: Hester Halfweeg Foto’s: René Verleg

Campagnetijd De zomervakantie is voorbij, tijd voor de campagnes als Steptember en Stoptober. Het goede leven wordt ingeruild voor een goed en gezond leven. Maar spreken de campagnes ook aan? Een rondje langs de velden van de VWS-concernpartners.

NIEUWTJES ‘Hoge bloeddruk kan gezond zijn’ Leidse wetenschappers gaan onderzoeken of ouderen met dementie minder agressief gedrag vertonen als zij stoppen met het slikken van bloeddrukverlagers. Het onder4 Diagonaal september 2017

zoek wordt uitgevoerd door het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) in samenwerking met negen verpleeghuizen in Zuid-Holland van het Universitair Netwerk voor Care Zuid-Holland. De onderzoekers kregen een subsidie van bijna 690.000 euro van wetenschapsfinancier ZonMw en Alzheimer Nederland. “Het klinkt wellicht een beetje gek, maar we weten uit verschillende studies dat het voor kwetsbare

ouderen best gezond is om een hogere bloeddruk te hebben”, zegt hoogleraar eerstelijnsgeneeskunde Jacobijn Gussekloo. Bron: De Gooi- en Eemlander

Zeeland telt meeste mantelzorgers De provincie Zeeland telt het grootste aantal mantelzorgers van Nederland.


‘Maak van het traplopen een feestje’

‘Je moet wel het grote publiek bereiken’

Alex Koppers IGZ, medewerker team Mondzorg

Jan Brouwer de Koning RIVM, persvoorlichter

“Het idee achter Steptember is prima, zeker om de extra vakantiepondjes van die o zo lekkere Franse wijntjes er af te lopen. Mensen met een kantoorbaan, zoals ik, zetten gemiddeld 3.000 stappen per dag, bij lange na dus geen 10.000! Zo’n campagne is prima, maar je moet het niet te zwaar maken. Maak er een feestje van om met de trap te gaan. Begin ermee om met de trap naar beneden te gaan, is mijn tip. Zo bouw je vanzelf je uithoudingsvermogen op. De IGZ heeft in het nieuwe Utrechtse gemeentehuis de etages 17 tot en met 21 in gebruik. Het is dus een uitdaging wat aan je conditie te doen. Tussen die etages neem ik altijd de trap. Daarom doe ik dit jaar mee met Steptember!”

“Steptember? Zegt me niets eigenlijk... Stoptober. Oei... Heeft iets met stoppen met roken te maken. Klopt dat? Daar heb ik wel eens iets over gelezen. Een publiekscampagne zeg je? Oké. Die mag wel meer bekendheid krijgen, want als ik als trouwe overheidsdienaar er nauwelijks vanaf weet, dan zal het bij het grote publiek niet beter zijn. Er zijn mensen die overheidscampagnes als deze als betutteling ervaren. Ik denk niet zo. Ik vind het goed dat de overheid mensen wijst op gedrag dat een gevaar vormt voor de gezondheid van mensen. Dus dit soort campagnes zijn oké, zolang de boodschap het grote publiek maar bereikt. De campagnes zullen mijn leefstijl niet veranderen. Ik rook niet op het ene sigaartje per jaar na - en ik sport drie keer per week. Saai hè?”

19 procent van de Zeeuwen is actief als verzorger. Het landelijk gemiddelde ligt op 14,2 procent, blijkt uit de Gezondheidsmonitor 2016 van CBS, RIVM en de GGD. Eén op de zeven van hen voelt zich tamelijk of zeer zwaar belast of zelfs overbelast. In Zeeland gaat het hier om 11,2 procent. Bron: Nu.nl

‘Het geeft een kinderachtig voldaan gevoel’ Lotte Vermeij SCP, wetenschappelijk medewerker “Sport heb ik altijd vervelend gevonden, dus bewegen is zeker een aandachtspunt. Maar aan een campagne als Steptember doe ik niet zo snel mee. Het voelt opgelegd, dan wordt bewegen iets dat moet van een ander. Het idee dat je je goede voornemens moet delen, zodat je omgeving je kan ‘steunen’, spreekt me om dezelfde reden niet aan. Maar toch vind ik dit soort initiatieven geen geldverspilling, want uiteindelijk motiveert alle aandacht voor gezond leven wel. Sinds een paar maanden is het, na jaren van goede voornemens, dan eindelijk een gewoonte geworden om de 12 kilometer tussen thuis en mijn werk te fietsen. Ik ben ook best gesteld op de stappenteller. Die geeft zo’n kinderachtig voldaan gevoel aan het einde van een drukke dag.”

Inspecties Gezondheidszorg en Jeugd gaan op 1 oktober samen De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) en de Inspectie Jeugdzorg (IJZ) gaan op een 1 oktober samen verder als de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. De twee inspectieorganen zijn sinds de invoering van de Jeugdwet in januari 2015 samen

verantwoordelijk voor het toezicht op de jeugdhulp. De samenwerking tussen IGZ en IJZ is daardoor intensiever geworden. Het wetgevingstraject voor de fusie loopt nog. Naar verwachting zal het voorstel van de wetswijzigingen in het najaar aan de Kamer worden aangeboden.

5


Blikveld

Interview met Eric van den Brink

Tekst: Kees Kaptein Foto’s: Rene Verleg

‘Samenwerken om het goed te doen voor al die burgers’ Burgers, het ministerie van VWS, beleid, politiek, gemeenten, zorgverzekeraars en landelijke uitvoeringsinstanties. Met al deze factoren heeft Eric van den Brink, voorzitter van de Raad van Bestuur van het CAK, rekening te houden om de publieke taken van het CAK goed uit te kunnen voeren. En dan gaat het om onderwerpen die gevoelig kunnen liggen, zoals het innen van de eigen bijdragen van burgers voor hun zorg. Daarom investeert het CAK in goede en steeds

intensievere samenwerking met zijn partners. Wat het werk volgens hem alleen maar interessanter maakt. “Het is nooit saai hier.” “De toenmalige directeur van het CAK dacht dat ict wel eens heel groot zou kunnen worden”, verklaart Eric zijn komst naar het CAK destijds. “Ik ben van huis uit it’er, en werd gevraagd om leiding te geven aan de ict-projecten van het CAK.” Vervolgens werd hij directeur ict en nu is hij voorzitter van de

Raad van Bestuur van het CAK: een publieke dienstverlener waar 1200 mensen werken die zich bezighouden met de uitvoering van diverse administratieve regelingen in de zorg: de eigen bijdragen in de Wmo en Wlz, de wanbetalers- onverzekerden- en ‘gemoedsbezwaarden’-regelingen. Die voorspelling over de ICT is zeker wel goed uitgekomen? “Ja, zeker. Toen ik bij het CAK kwam, waren er twee systeembeheerders aan het werk.

Centraal Administratie Kantoor (het CAK) Het CAK is een publiekrechtelijk zelfstandig bestuursorgaan (zbo) belast met de uitvoering van wettelijke taken in het domein van zorg en welzijn, in opdracht van het ministerie van VWS. Een belangrijk deel van de taken omvat het vaststellen en innen van wettelijk verplichte eigen bijdrages. Deze eigen bijdrages zijn veelal afhankelijk van inkomen en vermogen. Het CAK wisselt voor deze taken op grote schaal gegevens uit met zorginstellingen, zorgkantoren, gemeenten, Belastingdienst, UWV en de SVB.

6 Diagonaal september 2017


Eric van den Brink:

"We zijn flexibel zolang het te doen is; daar zijn ook goede afspraken over gemaakt met het departement."

In de vws#Dia reageert Ernst van Koesveld (directeur Zorgverzekeringen) op het verhaal van Eric van den Brink.

Nu hebben we zo’n 120 interne ict’ers. Het is ook een onderdeel geworden van het primaire proces. Maar er is nog veel meer gebeurd. Het CAK bestaat al 50 jaar en we zijn ooit opgericht om de zorginstellingen te bevoorschotten. Dat doen we trouwens nog steeds. Pas vanaf 1997 zijn we de eerste eigen bijdrageregeling uit gaan voeren. En kregen we dus te maken met burgers. Toen gingen we van 40 medewerkers ineens naar 200. Daarna zijn we met tussenpozen gegroeid naar 1200 mensen.” Grote veranderingen voor de organisatie. “Eigenlijk ook voor heel Nederland, want eigen bijdragen waren relatief nieuw. We kregen daardoor niet alleen te maken met nieuwe taken, maar we stuitten ook op veel weerstand, van burgers die de rekening moesten betalen, maar ook van de politiek. Eigen bijdragen zijn altijd een politiek beladen onderwerp geweest. Dus er verandert nogal eens wat in het beleid. Daar gaan we tegenwoordig wel wat strakker mee om. We zijn flexibel zolang het te doen is; daar zijn ook goede afspraken over gemaakt met het departement. De laatste tijd komen individuele zaken van burgers nog al eens in de politiek terecht, en dan geven wij aan dat we het voor elke burger graag willen regelen, maar je kunt nu eenmaal niet voor ieder individu een regeling op maat maken.” Dat betekent dus ook goede samenwerking met het departement, dat de minister moet ondersteunen? “Die relatie tussen het kerndepartement

en het CAK heeft zich goed ontwikkeld. Vroeger was het zo dat als er geen problemen waren, je weinig contact met elkaar had. We hadden ook nauwelijks overleg over hoe onze uitvoering van taken er precies uit moest gaan zien. Daar hebben we wel van geleerd, want als je iets van beleid naar uitvoering overdraagt, dan zitten daar altijd discussiepunten in. En het is ook vaak best nog lastig om ons te verplaatsen in elkaars wereld. Terwijl we toch helemaal complementair aan elkaar moeten zijn om het goed te doen voor al die burgers. Kwetsbare burgers over het algemeen. Ouderen, mensen die zorg nodig hebben. Mensen met problemen die dan ook nog met een ingewikkelde regeling te maken krijgen. Daarom praten we veel met elkaar om te zien wat de mogelijkheden zijn om het beleid beter uitvoerbaar te maken en wat we als uitvoering wel en niet kunnen doen. Gelukkig gaat dat goed: de samenwerking is intensiever, frequenter, meer verdiepend en eerder in het proces. En wat ook belangrijk is: VWS heeft een scheiding aangebracht tussen dg’s, die als opdrachtgevers verantwoordelijk zijn voor de wettelijke taken, en de psg, die als eigenaar verantwoordelijk is voor ons als organisatie. Zo’n psg kan dan bijvoorbeeld letten op de gevolgen voor onze continuïteit als we er taken bij krijgen. Zodat we niet op langere termijn problemen krijgen omdat er zaken op korte termijn moesten worden opgelost. Die driehoek eigenaar, opdrachtgever, opdrachtnemer begint steeds beter vorm te krijgen.”

Hebben jullie ook contact met andere VWS-organisaties en zbo’s? “Ja, want we hebben voor onze taken ook andere partijen nodig. Voor onze taken hebben we bijvoorbeeld een uitwisseling met de Belastingdienst voor het ophalen van inkomensgegevens. En we hebben afspraken met de Sociale Verzekeringsbank en het UWV, die de eigen bijdrage inhoudt op de AOW of de uitkering. Voor de inning bij deurwaarderszaken hebben we weer afspraken met het CJIB. De eigen bijdrage is iets waar heel veel partijen bij betrokken zijn, dus is het belangrijk dat we alles zo goed mogelijk met elkaar afstemmen. Vergeet trouwens ook de zorgverzekeraars en zorginstellingen niet. En de gemeenten, omdat we ook de eigen bijdrage Wmo innen. Dat zijn meteen bijna 400 partijen.” Het CAK heeft onlangs ook taken van het Zorginstituut overgenomen. “Het gaat om onder andere de regelingen voor wanbetalers, onverzekerden en gemoedsbezwaarden. Dat was een zorgvuldig traject van vele jaren. We hebben een deel van de organisatie, systemen én de mensen van het Zorginstituut overgenomen. Ik denk dat heel veel mensen zich al aardig thuis beginnen te voelen.” Ten slotte: voel je je rijksambtenaar of CAK’er? “CAK’er, omdat ik hier al die tijd al in dienst ben. En publieke dienstverlener. Die publieke taak uitvoeren, dáár ligt mijn hart. Maar de samenwerking met al die andere partijen maakt mijn werk ook sowieso interessant. Met alles wat er gebeurt wordt het nooit echt saai of rustig hier.” 7


VWS’ers vinden…

Werken bij een concernpartner en samenwerken met het kerndepartement. Dat is mooi en uitdagend vinden Folkert en Hans.

Concernpartners Folkert de Waard (44), bestuurssecretaris CAK, accounthouder voor VWS

‘De relatie met VWS is constructief en zakelijk’

Tekst: Adriaan Duivesteijn Foto’s: Rene Verleg

8 Diagonaal september 2017

“Het CAK is een zbo en voert allerlei administratieve regelingen uit, waaronder de eigen bijdrage in de Wmo en de Wlz en de wanbetalersregeling in de zorgverzekeringswet. Alles wat we bij het CAK doen heeft veel impact op veel mensen. Elke dag vragen we ons af: Hoe kunnen we het voor mensen makkelijker, eenvoudiger en overzichtelijker maken? Maar ook: zijn we effectief en efficiënt? Welke risico's lopen we? Hoe leggen we verantwoording af aan de maatschappij? We zijn ons ervan bewust dat mensen niet zelf voor het CAK kiezen. De dienstverlening moet dus uitstekend zijn. Ik ben er in mijn functie voor verantwoordelijk dat daarover het juiste gesprek wordt gevoerd. Samen met mijn counterpart bij VWS (concernsturing) faciliteren we het bestuurlijke besluit-

vormingsproces. De relatie met het ministerie is constructief en zakelijk. We informeren elkaar wederzijds en zorgen ervoor dat we elkaar niet voor verrassingen plaatsen. Ik kan wel zeggen dat we op alle niveaus een heel prettige werkrelatie hebben. Net zoals de beleidsontwikkeling is ook de uitvoering een vak apart. We hebben de afgelopen jaren veel beleidswijzigingen moeten doorvoeren. We adviseren het ministerie over de uitvoeringsconsequenties van beleid en schrijven uitvoeringstoetsen. En als we dan 'nee' zeggen tegen een beleidsvoorstel is dat niet voor niets; beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Maar we gaan nu vaak vroeg in het (beleids-) proces met elkaar in gesprek, waardoor je de problematiek vaak al in een eerder stadium samen oplost.”


Hans de Winter (65), proces- en kwaliteitsadviseur CIBG, voorzitter OR

‘We hebben onze eigen CIGB-aanpak’ “In 1995 ging ik van het kerndepartement naar het Project BIG-register, ondergebracht bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). ‘O, help’, dacht ik wel, ‘ik raak mijn ambtenaarschap, mijn zekerheid kwijt!’ Maar ik bleef ambtenaar. IGZ zei mij niets, ik had er ook niet echt mee te maken. Het project trok mij, de dynamiek, de uitdaging. Op een gegeven moment was er de vraag of het BIG-register (nu CIBG) een zbo (zelfstandig bestuursorgaan) zou worden. Toen voelde je de onrust binnen de organisatie. ‘Straks zijn we geen ambtenaar meer.’ Mij maakte dat toen niet meer uit. Ik had het naar mijn zin. Ik voelde mij geen VWS’er, maar BIG’er, CIBG’er. Tekst: Adriaan Duivesteijn Foto’s: Rene Verleg

Het CIBG is eigenstandig, we hebben onze eigen producten, onze eigen aanpak. Als het

gaat om uitvoering dan hebben wij een belangrijke vinger in de beleidspap. Zelf was ik niet echt betrokken bij de beleidsmatige kant. Ik hield mij bezig met ict en de ontwikkeling van informatiesystemen, had dus contacten met de ict’ers van VWS. Later heb ik gewerkt aan de ontwikkeling van een kwaliteitssysteem. Dat kende VWS niet. We spiegelden ons aan anderen. Ik ben voorzitter van de OR. Onze OR is vertegenwoordigd in de DOR. Daar gaat het vooral om concernbrede zaken, maar het is toch wel vaak een ver van mijn bed show. Neem bijvoorbeeld het Medewerkerstevredenheidsonderzoek, we liften mee met de contracten, maar we geven er een eigen CIBG-invulling aan.”

9


Concernpartners

Wie ben ik? Hoe medewerkers van de concernpartners van VWS zichzelf zien.

Michiel Geldof woordvoerder Zorginstituut Nederland Ik zie mezelf nadrukkelijk in de eerste plaats als medewerker van het Zorginstituut, en voorheen als ‘CVZ’er’. In de tweede plaats voel ik me deelgenoot van veel van wat er in de zorg gebeurt. In de derde plaats identificeer ik mezelf met mijn rol als medewerker van onze afdeling communicatie, en met die van woordvoerder. Ik denk eigenlijk nooit over mezelf in termen van ‘rijksambtenaar’ of ‘VWS’er’.

Henriette van der Poel –Berkovits secretaris bij het Regionaal Tuchtcollege Zwolle Al jaren ben ik secretaris bij het Regionaal Tuchtcollege Zwolle. We waren zelfstandig, hadden nog geen computers en werkten op declaratiebasis. In het kader van professionalisering zijn de tuchtcolleges begin deze eeuw ondergebracht bij het CIBG en vervolgens in twee stappen bij VWS-kern. Telkens komt de vraag weer aan de orde waar wij werken. Het departement zie ik zelden. Ik voel mezelf vooral medewerker van het Tuchtcollege.

Irma Schenk communicatieadviseur Sociaal en Cultureel Planbureau De meeste medewerkers van het SCP zien zichzelf niet zozeer als VWS’er en dat geldt ook voor mij. Ons werkterrein is veel breder dan dat van VWS. Wij werken samen met diverse departementen op veel verschillende thema’s, maar ook met andere onderzoeksinstellingen. Het wetenschappelijke en onafhankelijke karakter van het SCP speelt een belangrijke rol. De meeste SCP-medewerkers voelen zich in eerste plaats onderzoeker.

Adriënne Bel communicatiemedewerker ZonMw In de eerste plaats zie ik mijzelf als ZonMw’er. Ik voel mij thuis bij ZonMw. Omdat we niet alleen kennis (laten) ontwikkelen, maar er ook naar streven dat kennis wordt toegepast. Dat kan niet zonder samenwerking. Met VWS, met gemeenten, met het veld, met het onderwijs en niet in de laatste plaats met de patiënt of cliënt zelf. Op die manier bekeken, voel ik mij meer dan alleen ZonMw’er.

Marianne Stadlander strategisch adviseur NZa Ik zie mezelf als NZa’er, niet als rijksambtenaar. Het leidend principe is hetzelfde voor NZa’ers en rijksambtenaren: het belang van de burger staat voorop. Die moet erop kunnen vertrouwen dat er toegankelijke, goede en betaalbare preventie en zorg is. Bij preventie en zorg gaat het om cocreatie van de burger met mensen in zijn omgeving en met zorgprofessionals. Prachtig om me als strategisch adviseur van de NZa te mogen inzetten voor de toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid daarvan. 10 Diagonaal september 2017


11


Concernpartners

Kees Paling communicatieadviseur IJZ Als VWS’er zie ik elke maand mijn salaris binnenkomen. Als woordvoerder van de Inspectie zie ik met lede ogen toe hoe de kwaliteit van de Nederlandse journalistiek achteruit holt. Als schrijver lees ik struikelend over de vele taalfouten in de berichten op nu.nl. Als Nederlander verbaas ik mij over de formatie alhier en als wereldburger maak ik mij zorgen over de algehele deformatie aan de overzijde van de oceaan.

Nanneke Hendricks programmamanager CBG Of ik mijzelf rijksambtenaar, VWS’er of CBG’er voel is voor mij niet zo relevant. Het gaat erom dat ik me verantwoordelijk voel. Voor de manier waarop artsen en apothekers medicijnen voorschrijven en afleveren en eigenlijk voor iedereen in Nederland die zelf een medicijn gebruikt. Natuurlijk besef ik ook hoe klein mijn rol daarin is, maar het geeft me elke dag weer de motivatie om aan de slag te gaan. Die motivatie zie ik ook bij de medewerkers van VWS..

Harriët Driegen projectmedewerker RIVM Ik zie mijzelf als enthousiaste werknemer van het RIVM Centrum Gezond Leven. Daar help ik mee om onze visie - ‘een gezonde leefstijl en gezonde leefomgeving voor iedereen in Nederland’ - om te zetten in toepasbare kennis en materialen. Dat doen we voor professionals die werken aan de gezonde leefstijl van burgers. Ons werk voor het welzijn van mensen inspireert mij en sluit mooi aan bij mijn eigen levensvisie: goed zorgen voor elkaar en onze omgeving.

12 Diagonaal september 2017


Caroline Spaaij secretaris Gezond­heidsraad Ik zie mezelf in de eerste plaats als Gezondheidsraadmedewerker. Mijn werk als secretaris van de Gezondheidsraad heeft vooral met inhoud van adviezen te maken en daarvoor is de onafhankelijke positie van de raad essentieel. Vandaar. Maar ondertussen ben ik een rijksambtenaar en krijg ik mijn salaris van VWS. En dat is dan alleen nog maar mijn werk. Want ik ben ook moeder, partner, nerd, mantelzorger, softie, wandelaar…

Jasper-Hugo Brouwers senior adviseur communicatie CBG Rijksambtenaar? Dat klinkt bureaucratisch en een tikje ouderwets. Het roept niet het juiste gevoel op. Ik zie mezelf juist als persoon die steeds met een frisse blik een actieve bijdrage wil leveren aan de communicatie over geneesmiddelen. Met de volksgezondheid van de Nederlander centraal voel ik me CBG’er en VWS’er tegelijk. CBG als ‘home’, VWS als ‘moeder’.

Manon Hekman programmasecretaris ZonMw Als ZonMw’er voel ik me nauw betrokken bij de thema’s van VWS. Zo geeft het beleid van VWS richting aan onze programma’s. Mijn programma’s – TopZorg en de Expertisefunctie Zintuiglijk Gehandicapten – leveren bovendien belangrijke input voor toekomstig beleid. Ik vind het mooi om te zien dat ZonMw als kennismakelaar duidelijk meerwaarde levert. Ik betrek en verbind de relevante partijen en belangen. Mijn korte lijntjes met de beleidsmedewerkers van VWS helpen hierbij.

Claudia van Heeswijk – Pas procesondersteuner Regionale Toetsingscommissie Euthanasie Ik zie mijzelf, al bijna 17 jaar, als een vrolijke en trotse medewerkster van VWS. Met mijn collega’s bij de Regionale Toetsingscommissie Euthanasie werk ik zeer prettig en respectvol samen. Daarnaast is de mogelijkheid tot persoonlijke ontwikkeling volop aanwezig! Het werken bij het ministerie van VWS geeft mij een goed gevoel omdat ik een nuttige bijdrage kan leveren aan het maatschappelijke belang!

Peter Achterberg senior adviseur RIVM Als ik in het buitenland werk voel ik me Europeaan, maar zeker ook RIVM’er bij het Centrum Gezondheid en Maatschappij. Op het RIVM voel ik me soms ambtenaar (regeldruk). Als OR-lid voel ik me collega RIVM’er, maar ook ambtenaar (vakbondslid). Ik voel me verbonden met VWS, maar geen VWS’er. Werk ik voor de WHO (Kopenhagen), dan voel ik me wereldburger. Gelukkig voel ik me dus van alles en gelukkig met dat alles.

Mira Ramlal klachtafhandelaar CAK Na 3,5 jaar bij het CAK, zie ik mezelf als CAK’er. Ik behandel complexe vragen en klachten van klanten. VWS is onze opdrachtgever. We voeren wet- en regelgeving uit, terwijl we het voor de klant zo eenvoudig mogelijk houden. Soms roept dat spanning op, want de regels zijn best complex. De kunst is de goede balans te vinden waardoor we VWS én de klant goed bedienen. 13


Tekst: Rob Langeveld Foto’s: Rene Verleg

Topic

Team Concernsturing:

‘Van schuren gaat het glanzen’ “VWS en de concernpartners hebben geen verschillende belangen, maar wel andere rollen.” De leden van Team Concernsturing (Team CS), onderdeel van de directie BPZ (Bestuurlijke en Politieke Zaken), hebben zich samen voorbereid op het groepsinterview over het thema ‘concernpartners’. Slechts op één vraag weten ze het antwoord níet: is er geen betere term dan ‘concernpartners’?

Verderop in deze Diagonaal presenteren de leden van Team Concernsturing zich via een groepsfoto, met een beschrijving van hun individuele rollen en ‘accounts’. Ook voor een vraaggesprek over de werkzaamheden van het team scharen de CS’ers zich collectief rond de tafel. Om te voorkomen dat de leesbaarheid eronder lijdt, worden hun antwoorden hieronder niet toegeschreven aan de afzonderlijke leden. Dat past ook wel bij Team CS. "Want we spreken met één mond."

14 Diagonaal september 2017

Inspecties, agentschappen, raden, colleges, zbo’s, uitvoerende diensten, planbureau’s. Wat zijn de overeenkomsten, wat zijn de verschillen? “We benadrukken liever de overeenkomsten dan de verschillen. Dus dat we één overheid zijn en samen werken voor de publieke zaak en vooral voor de VWSdoelen. Alle organisaties hebben een zekere, vaak wettelijk bepaalde, zelfstandigheid. Maar verschillen zijn er ook. De Inspecties, Agentschappen, Raden en het Planbureau maken deel uit van het Rijk. Ze vallen onder het organisatiebesluit van VWS, er werken dus gewoon collegaambtenaren. Dat geldt niet voor alle zelfstandige bestuursorganen. De keuze voor de organisatievorm van zbo’s is gekoppeld aan hun specifieke taken en rol. Bijvoorbeeld: de toezichtstaak van

de NZa* (zie afkortingenkader) heeft geen politieke aansturing. Daarom is er bewust voor gekozen dit ‘op afstand’ te beleggen. Dat geldt ook voor sommige uitvoeringsorganisaties.” Hoe leg je op een verjaarsfeestje uit wat voor werk je doet? “We zijn een ‘elevator pitch’ aan het opstellen, want dat is inderdaad ingewikkeld. Je kunt uitleggen dat het ministerie bewust bepaalde taken buiten de deur heeft belegd. Dat vergt een goede coördinatie en afstemming. Onderling praten we over de driehoek, die wij als Team CS ondersteunen. Opdrachtgever, eigenaar, organisatie. Daar scoor je niet mee op een verjaardag. Veel leuker is om te vertellen dat het ook bij ons soms flink kan knetteren. Dat er aan zo’n saaie

➔➔


TEAMWORK

15


Topic

vergadertafel ook flink vuurwerk kan zijn. Dat spreekt meer aan. Maar kortweg gezegd: het team regelt zaken zoals benoemingen, we geven advies en we ondersteunen bestuurlijke overleggen. We zorgen, samen met VWS-directies en de concernpartners, dat de juiste onderwerpen goed besproken kunnen worden.” Over hoeveel mensen gaat het? “In totaal rekenen we 20 organisaties tot het VWS-concern. Het gaat om bijna 6.000 fte’s.” Het lijkt mij nogal een janboel. Maar dat is het vast niet? “Nee. Het lijkt misschien complex; het VWS-terrein ís ook wel complex. Maar we kunnen trots zijn op hoe dit bij VWS is georganiseerd. Gebaseerd op de beleidscyclus: van beleidsvoorbereiding naar vaststelling tot uitvoering en toezicht. Er zit beslist een logica in de verschillende rollen van de organisaties: • voor beleid er is kennis nodig: daarvoor hebben we de adviesraden (GR, RVS, Sportraad), het SCP en kennisorganisaties zoals het RIVM en ZonMw

Nancy Nahon

16 Diagonaal september 2017

• er zijn organisaties die gezag hebben, autoriteit zijn, en beleid en wetten vertalen naar de praktijk, normen en kaders stellen of toelating tot het zorgsysteem regelen: de NZa, het ZiNL, de CCMO, het CBG en het CIBG • dan zijn er organisaties die het beleid uitvoeren: het CIZ, CAK, DUS-I, de PUR • en er zijn natuurlijk toezichthouders nodig: NZa, IGZ/IJZ (nu: IGJ geheten) Overtuigd. Maar is er geen betere naam te verzinnen dan concernpartners? “Tja, wij vinden ‘m wel goed eigenlijk. De term concernpartners drukt wel onze gelijkwaardigheid uit. Voor termen als ‘buitendiensten’, ‘satellieten’ of ‘buitenbalkons’, geldt dat zeker niet. De naam is feitelijk niet zo belangrijk, het gaat erom hoe we met elkaar samenwerken en hoe we zorgen dat de rollen en taken goed uitgevoerd worden. Maar… we houden ons aanbevolen voor goede suggesties!” Is jullie concernsturingsvisie bondig samen te vatten? “We zijn drie jaar geleden opgericht voor het bevorderen van het rechtmatig, doel-

Hans van Keulen

matig en integer functioneren van de concernorganisaties op het beleidsterrein van VWS. Dit in het kader van de stelselverantwoordelijkheid van de minister van VWS. Deze organisaties maken deel uit van ‘VWS als concern’. Formeel gezegd: het ministerie en de organisaties vullen elkaar aan en werken samen aan de invulling van de publieke en maatschappelijke belangen. De onderlinge communicatie is cruciaal voor de samenwerking. Die is gebaseerd op gelijkwaardigheid en op wederzijds respect voor elkaars positie en rol. In de praktijk betekent het elkaar niet verrassen, en een haal- en brengplicht over en weer.” En hoe werkt Team CS in de praktijk? “Elk teamlid heeft een aantal organisaties als ‘account’. We zorgen dat er voor de concernpartners en de VWS-directies, zowel beleid als staf, een goede basis voor samenwerking ligt. We bereiden de bestuurlijke overleggen voor, adviseren en zorgen dat de planning- en controlcyclus goed loopt. Zodat er geen verrassingen optreden in de werkrelaties. Het leuke is de spin in het web-achtige rol van concernsturing: je werkt met veel

Nathalie Beenen


mensen samen en het werk bestaat zowel uit adviseren als organiseren en regelen.” Waarin is jullie rol het best zichtbaar geworden? “Natuurlijk wordt niet alles zichtbaar in de praktijk, we hebben een ondersteunende rol. Maar wel bij bijvoorbeeld de oprichting van de Nederlandse Sportraad en straks de Dopingautoriteit. Bij actuele ophef over bijvoorbeeld over kunstgras en eieren spelen we geen directe rol, maar weer wel bij advisering en afstemming over governance, (schijn van) belangenverstrengeling, ict-infrastructuur, informatiebeveiliging en financiën. Bijna alle concernpartners krijgen daar steeds meer mee te maken. We helpen om alle ervaringen te delen.’ Het moet ook weer niet té close worden. Hoe gaan jullie om met het spanningsveld tussen de eigen identiteit en onafhankelijkheid van de concernpartners en de ministeriële verantwoordelijkheid van VWS? “Een goede vraag. Die wordt vaker gesteld. VWS en de concernpartners hebben geen verschillende belangen, wel

- Centraal Administratie Kantoor - College ter Beoordeling van Geneesmiddelen CCMO - Centrale Commissie Mens­ gebonden Onderzoek CIZ - Centrum Indicatiestelling Zorg NZa - Nederlandse Zorgautoriteit PUR - Pensioen- en Uitkeringsraad SVB - Sociale Verzekeringsbank ZiNL - Zorginstituut Nederland ZonMw - Nederlandse organisatie voor gezondheidsonderzoek en zorginnovatie

andere rollen. En het is goed om scherp te zijn op wie welke rol heeft, dat noem je ook wel governance.” Is het logisch dat RIVM en IGZ deel uitmaken van de Bestuursraad van VWS? “Zij zijn inderdaad bijzonder door hun positie in de Bestuursraad. Maar hun wettelijk vastgelegde onafhankelijkheid is hierdoor niet in het geding. Het is juist goed om te voorkomen dat partijen elkaar verrassen. Soms kan het misschien schuren. Maar van schuren gaat het glanzen. We dragen eraan bij dat iedereen de juiste rol kan spelen.” Wie van jullie heeft zelf bij een concernpartner gewerkt? Hans Maas: “Ik heb bij het RIVM gewerkt, maar dat was in de vorige eeuw…” Eline Scheper: “Ik tot zes maanden geleden. Ook bij het RIVM. En binnenkort komt een collega van IGZ zes maanden met ons meewerken. Dat kan ons helpen om zaken ook vanuit een ander perspectief te bekijken. En andersom, want het team is divers samengesteld, ook met mensen vanuit beleid en FEZ bijvoorbeeld. Dat is goed."

Hoe wordt bij die organisaties tegen het VWS-kerndepartement aangekeken? “Ze hechten aan hun zelfstandigheid, dat is logisch. En ze baseren zich daarbij op hun wettelijk bepaalde taak. Dat is ook belangrijk. Tegelijkertijd moeten er wel heldere afspraken zijn over de opdrachtverlening vanuit VWS. In de praktijk leidt dit over het algemeen tot goede relaties. Het wordt wel complex als er sprake is van meerdere opdrachtgevers en meerdere ministeries. Dan kunnen sommige concernpartners last hebben van het Haagse gedoe. Daar moeten we vanuit onze rollen (de driehoek) iets aan doen, samen met andere ministeries.” Hoe kijken jullie naar de toekomst? “We verwachten dat de concernpartners nadrukkelijk worden betrokken bij de invulling van de strategische agenda van de nieuwe bewindspersonen. Dat kan ook niet anders, voor het uitvoeren van nieuwe politieke wensen en nieuw beleid zijn de concernpartners hard nodig. Een bewindspersoon komt niet vaak in de problemen door een beleidsnota, maar er is wel heel snel ophef als in de uitvoering of het toezicht iets misgaat."

CAK CBG

Hans Maas

Eline Scheper

17


In De Resident

Alleen ga je sneller, samen kom je verder Bij de programmadirectie Innovatie & Zorgvernieuwing en de directie Langdurige Zorg houd ik me bezig met ‘het versterken van het innovatief vermogen van het stelsel van preventie, zorg en ondersteuning, opdat dit stelsel sneller en beter kan inspelen op ontwikkelingen in en wensen uit de samenleving’. Een nogal abstracte formulering, overgenomen uit een interne beleids­notitie. Maar daarachter schuilt een inspirerende wereld van zorgvernieuwing, e-health, technologie. Over de klassieke domeinen preventie, cure, care en ondersteuning heen.

In de jaren voordat ik bij VWS kwam, werkte ik aan soortgelijke projecten op het gebied van innovatie, e-health en technologie bij ZonMw. Als het gaat om de overeenkomsten en verschillen in werken bij VWS en ZonMw is de conclusie simpel: Er zijn vooral overeenkomsten. En dat is niet zo vreemd. Mijn overtuiging is dat innovatie geen los dingetje is, maar gewoon onderdeel van de dagelijkse praktijk. En dus ook van het vormgeven van beleid en onderzoek. Waarbij innovatie soms nieuw, hip, cool en sexy kan zijn, maar toch vooral gaat over het veranderen en het loslaten van bestaande gewoonten en werkwijzen. Dat veranderen en loslaten valt in de praktijk niet mee, want iedereen houdt van zijn comfort zone. En innoveren is makkelijk als het om anderen gaat, maar heeft ook zijn weerslag op de interne organisatie en mensen zelf, van VWS, ZonMw en andere publieke (en private) organisaties. Bij zowel VWS als ZonMw

18 Diagonaal september 2017

ervaar(de) ik veel ruimte en energie om innovatie te stimuleren via nieuwe initiatieven. En bij beide is er ook de uitdaging (en soms discussie) wat het betekent voor de rolopvatting van de organisatie en de medewerkers. Maar: alleen ga je sneller, samen kom je verder. Of het nu om beleid of onderzoek gaat. Samen optrekken is cruciaal, ook intern, want innovatie, e-health, technologie moeten niet leuke speeltjes zijn van een paar enthousiastelingen, het is iets van (en voor) iedereen. Natuurlijk binnen de gestelde kaders, maar daarbinnen is volop ruimte. Die ruimte heb ik eerder ervaren bij ZonMw en ervaar ik nu ook bij VWS. En dat maakt het voor mij een leuke en inspirerende werkomgeving. Met ook alle ruimte om mijn eigen comfort zone te verlaten. Want een gezond innovatieklimaat… begint bij jezelf. Chris Flim is beleidsmedewerker innovatie


Nathalie Beenen Nathalie Beenen is sinds november 2016 senior adviseur concernsturing bij VWS. 1985

1985 Ik ben ongeveer met een tennisracket in mijn hand geboren, in Vlodrop. Ik kom uit een ‘tennisfamilie’, we zijn er allemaal gek op. Zelfs mijn dochter Julie van 1 jaar speelt het liefst met haar racketje. Als kind groeide ik op in Limburg en was heel veel buiten, heerlijk! Nog steeds kom ik er graag om er te genieten van de rust. 2007

2007 Ik heb een heel hechte vriendinnengroep, we kennen elkaar al sinds de middelbare school. We zijn allemaal andere kanten opgegaan, van Amsterdam tot Maastricht. We hebben ook allemaal verschillende beroepen. Jaarlijks gaan we een weekendje weg. Dit was in de Drunense duinen, ik zit helemaal links. 2008 Ik houd ontzettend van reizen. Het geeft zo’n groot gevoel van vrijheid en avontuur. En het ondergedompeld worden in verschillende culturen verveelt mij nooit. Reizen ontspant me. Op deze foto ben ik met een vriendin op pad in Indonesië. Opvallend hoe de Indonesische eilanden van elkaar verschillen qua sfeer. Wat de mooiste plek is waar ik ooit geweest ben? Zonder aarzelen: Nieuw Zeeland!

2008

2015

2015 Op 22 mei 2015 trouwde ik met Bastijn; op de prachtige Buitenplaats Vaeshartelt in Maastricht. Wat was dat een mooie dag zeg! Vooral de warmte die je dan voelt van je dierbaren om samen de liefde te vieren. Het was perfect, super mooi weer, heerlijk eten, schitterende locatie, alles! De Bourgondiër in mij kwam maximaal tot leven. 2017 Wij willen onze reislust graag doorgeven aan onze dochter. Dit was de eerste verre reis van ons als gezin, naar de westkust van Canada. Eigenlijk is Julie al in mijn buik besmet met het reisvirus, ik was zwanger toen we naar Nieuw Zeeland gingen. 2017 Familie is voor mij de basis in het leven. Na de geboorte van Julie is er zelfs een extra dimensie bij gekomen aan het familiegevoel. Deze foto is gemaakt toen mijn vader met pensioen ging. Hij ging met vervroegd pensioen vanwege de komst van Julie. Om zo meer tijd met haar te besteden. Mijn ouders komen iedere week een dag op haar passen, voor iedereen een feest!

2017

Samenstelling: Barbare Kuethe

2017

19


Reportage

‘De Inspectie houdt ons sch Mireille van Asperen morrelt aan het houten hek van het schoolpleintje dat maar niet open wil. Een slecht begin? “Integendeel!”, zegt de inspecteur Jeugdzorg. “Ik vind het prima dat het hek lastig opent, want als de kinderen buiten spelen, mogen ze het absoluut niet zelf kunnen open krijgen.”

Tekst: Hester Halfweeg Foto’s: Herman Zonderland

Mireille brengt vandaag een inspectiebezoek aan de Stichting Liberis in het Haagse Benoordenhout. Dat doet ze samen met collega Jan Willem de Jonge van de Inspectie voor de Gezondheidszorg.

Liberis Stichting Liberis is een behandelcentrum voor kinderen met autisme, een ontwikkelingsachterstand of een verstandelijke beperking. De acht kinderen (4 tot 10 jaar) die hier iedere dag komen, kunnen niet meekomen in het huidige onderwijssysteem. Op dit moment zijn er alleen maar jongens, maar meisjes kunnen ook bij Liberis terecht. Dat er alleen jongetjes zijn is heel verklaarbaar, want autisme bij meisjes komt minder vaak voor.

20 Diagonaal september 2017

De inspecteurs worden opgewacht door Tess Koning en Marlon Vennik (beiden oprichters Liberis). “Inspectiebezoeken zijn in principe altijd onverwacht”, vertelt Mireille. “We willen natuurlijk niet dat men zich voorbereidt en dat de situatie anders is dan op andere dagen. Maar voor Liberis maken we een uitzondering, omdat de kinderen hier heel slecht tegen prikkels kunnen. Als er onverwacht bezoek komt, raken ze waarschijnlijk erg van slag en dat willen we natuurlijk niet.” “De inspectie heeft 15 basisregels opgesteld en ik kijk vandaag of Liberis


herp’ hieraan voldoet”, legt Mireille uit. “Heel belangrijk is dat het gebouw in alle opzichten veilig is. Ik zie bijvoorbeeld brandmelders hangen, de stopcontacten zijn kindveilig en er liggen nergens kleine voorwerpen op kinderhoogte. Dat is allemaal dik in orde. Maar ik let ook op de sfeer en de hygiëne. Ook dat zit goed hier. Ik vind het overal gemoedelijk, gezellig en schoon.” Mireille en Jan Willem nemen de tijd voor hun inspectie. Ze letten op ieder detail, observeren hoe de kinderen begeleid worden en voeren met iedereen uitgebreide gesprekken. Is de

klachtenregeling in orde? Hebben alle medewerkers een verklaring omtrent gedrag? Is er aandacht voor medicatieveiligheid? Marlon en Tess beantwoorden de vele, vele vragen. Vonden ze het eng, deze inspectie? “Niet eng, maar wel spannend”, antwoorden ze allebei. “De eisen zijn van tevoren op te zoeken. We hebben er dan ook vertrouwen in dat we aan alle eisen voldoen. Maar je weet niet wat je kan verwachten. Een enkel dingetje blijkt nog iets beter te kunnen en dat is alleen maar goed om te horen. We zijn blij met deze inspectie, want dit houdt ons juist scherp!”

ABA De kinderen krijgen bij Liberis een zeer intensieve behandeling volgens de methode Applied Behavior Analysis (ABA). Belonen speelt een grote rol bij deze methode. Het streven is dat ieder kind daarna alsnog naar een school gaat die bij hem of haar past. Vaak lukt dat! Omdat de behandeling zo intensief is (de behandeling is bijna één op één), zijn er maar weinig instellingen in Nederland die met ABA werken.

21


Team Concernsturing

Het team Concernsturing dat zetelt op de vijfde verdieping: Nathalie Bribosia, managementondersteuner

Nathalie Beenen, senior adviseur accounthouder: NZa, CSZ en Intravacc

Hans van Keulen, senior adviseur accounthouder: CIZ, Zorginstituut, Dopingautoriteit

Eline Scheper, hoofd concernsturing/plv directeur BPZ accounthouder: CIBG

22 Diagonaal september 2017

Nancy Nahon, senior adviseur accounthouder: Sociaal cultureel planbureau (SCP), Raad van volksgezondheid en samenleving (RVS) en NLsportraad Hans Maas, senior adviseur accounthouder: ZonMw, CAK


Cartoon: Tom Janssen

Beslommeringen

Zachte eieren Begin augustus vroeg mijn vrouw of ik bij de biologische winkel een doosje veilige eieren wilde halen. Terwijl ik mij voor het rek oriënteerde, sprak een buurtgenoot mij aan. Een treffende gelijkenis met Frits Wester, maar dan met een volle grijze haardos: “Jullie gaan bij VWS nergens meer over hè? Veiligheid voor de gezondheid hebben jullie zeker ook uitbesteed aan jullie partners? Da’s het grote probleem in heel Nederland. Ministers gaan nergens zelf meer over. Het eierschandaal laat dat toch weer zien. De rubberkorrels, kippenvlees, rundvlees, Q-koorts, teken, muggen, ga maar door...” Hij draaide flink warm zonder dat ik er een woord tussen kreeg:

VWS’ers Linda Hilhorst en Tjebbe Ypma schrijven om en om over hun beslommeringen bij het ministerie

“…en als je het mij vraagt komt dat eigenlijk door die president van de Europese Bank. Ja, want alle ministeries marcheren maar onder leiding van die bank met haar economische en neoliberale politiek. Signor Draghi als een tambour maître. Want voor overheidstaken als defensie, gezondheidszorg, sociale zorg en onderwijs mogen ze geen hogere belasting meer heffen. Immers, die belastingen jagen volgens Draghi de inflatie op en dat bedreigt de euro, oh lala. En wat doen de kabinetten dan, denk je?” Zonder pauze vervolgde hij: “Elk nieuw kabinet bezuinigt toch door alles te verzelfstandigen of verantwoordelijkheden bij anderen te leggen. Zo wordt het dus steeds ingewikkelder met al die verantwoordelijke partners. Plus: jullie slag-

kracht wordt steeds minder! Jullie zijn zachte eieren want die Draghi wordt democratisch niet eens gecontroleerd.” Thuis legde ik mijn vrouw geduldig uit dat we voor veilige eieren moesten wachten op de Europese centrale bank. Tjebbe Ypma Tjebbe Ypma is meer dan vier jaar columnist geweest voor de Diagonaal en de vws#Dia. Een andere VWS-columnist neemt het stokje van Tjebbe over. Namens de redactie en heel veel andere VWS’ers: hartelijk dank voor jouw creatieve bijdragen en scherpe observaties, Tjebbe!

23


Geera Poot (47), onderzoeker Wet langdurige zorg bij het CIZ

“Namens het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) ga ik thuis bij cliënten op bezoek om te beoordelen of iemand wel of niet in aanmerking komt voor de gevraagde langdurige zorg. Voor de cliënt, zijn familie of andere mantelzorgers kan het moeilijk zijn om passende zorg te regelen. Ik denk daarin mee. Het komt voor dat ik ‘nee’ moet verkopen, maar dan kijk ik samen met de cliënt naar andere opties. Dat zijn de lichtpuntjes die ik de mensen kan aanreiken. Dat geeft mijn werk voldoening.” Foto: Phil Nijlhuis

Profile for vws#Dia

vws diagonaal 3 2017  

vws diagonaal 3 2017  

Profile for vws_dia
Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded