Page 1

In de Marge, mei 2019

Voorwoord van de voorzitter Er is weer heel veel gebeurd. Er zijn zaken die je overkomen. Andere zaken heb je zelf de hand in. Zo was Henk van Marle in januari 40 jaar als organist/koster in dienst (dat overkwam ons), maar we hebben zelf de hand gehad in het Robijnen jubileum. In deze In de Marge hebben we een gesprek met Henk. Wij zijn blij dat er nieuwe leden bij zijn gekomen. Jansje en Sybren Gerlofsma en Fintje van der Scheer worden van harte welkom geheten. Nieuwe leden in deze tijd; toch bijzonder. Jasper van der Horst is een half jaar stagiair geweest bij ons. Hij heeft vele zaken gedaan. Zijn preekdiensten in twee vieringen waren boeiend. Gelukkig zijn we hem nog niet kwijt. Hij staat in ons bestand van predikanten en doet hij ook - ter ondersteuning van Anneke - pastoraal werk. Het activiteitenprogramma, ook wel winterprogramma genoemd, ligt weer achter ons. Onder het thema “Ik en de Ander” hebben we volle zalen getrokken. Wouter Berns, die nog familieverwantschap heeft met een bestuurslid hield met verve zijn lezing voor een veelkoppig publiek. Etje Verhagen kwam op een middag (5 oktober), zodat ook mensen die

IN DIT NUMMER: Een woord van onze voorganger…………..pag. 3

Overpeinzingen van een gepensioneerde..................... pag. 5

Ik geloof niet in jouw God……. pag.7-9

Wat biedt de VvV?…….pag. 10

Vlinders…………. pag. 11+12

Onder vreemden………. pag. 13 Jubileum Henk van Marle……. pag. 14-16 Wijsheid en kamelen………………….pag. 17

Onder de appelboom………. pag. 18

VluchtelingenWerk………. pag. 19-21 Regen is een zegen……. pag. 22/23

(Lees verder op pagina 2)

Preekrooster……. pag. 24

1


In de Marge, mei 2019

(Vervolg van pagina 1) ’s avonds niet graag meer de deur uitgaan konden komen. Marinus van den Berg kwam uit Rotterdam met een koffer vol boeken, maar ook met een hoofd vol ervaringen over rouwverwerking. Wat o.a. bij mij is blijven hangen is “NIVEA”, wat betekent niet invullen voor een ander. Uitspraken tegen iemand in de rouw als: heb je het al een plaats kunnen geven of ik zou toch maar eens op vakantie gaan. De voorbeelden zijn schier eindeloos , maar not done. Het belangrijkste wat je kunt doen is luisteren. De commissie is al weer van start gegaan met het programma voor het nieuwe seizoen. Met vriendelijke groet, Victor Michielse PS: De organisatie voor het jaarlijkse reisje staat in de steigers. Wilt u 21 juni in de agenda noteren?

Colofon Vereniging van Vrijzinnigen Vloeddijk 62 8261 GD KAMPEN www.vrijzinnigkampen.nl kerkdienst gemist: www.kerkdienstgemist/assets/ 740410 Voor een persoonlijk gesprek en/of inlichtingen over de vereniging, staan onderstaande personen u graag te woord: Voorganger: Mevr. Ds. Anneke van der Velde 038-4525172 veld5834@planet.nl Voorzitter: Dhr. Victor Michielse secr.vvvkampen.nop@gmail.com 06-43835403 Secretaris: Dhr. Henk Pippel secr.vvvkampen.nop@gmail.com 06-27325123 Wilt u meer weten over de activiteiten die wij gedurende het seizoen organiseren? Vraag dan onze programmabrochure aan of kijk op onze website voor de digitale en doorbladerbare versie. www.vrijzinnigkampen.nl Ook vindt u hier, in de kalender/agenda alle activiteiten op rij. Wij zijn ervan overtuigd dat ook u er het een en ander zult aantreffen dat uw interesse wekt. Wij verwelkomen u daarom graag!

2


In de Marge, mei 2019

Zomer… Als ik dit schrijf is het bijna Pasen… Het is prachtig lenteweer, de bomen worden steeds groener en de belofte van de zomer is voelbaar. Fijn dat het weer zomer wordt. Lekker erop uit, genieten van de natuur, de warme zon op je huid voelen… Ik weet ook dat voor veel mensen de zomer juist een moeilijke tijd is. Als je oud bent, en niet meer zo mobiel, kun je best een beetje jaloers zijn op al die mensen die wandelend en fietsend de wereld in trekken. Ook voelen veel oudere mensen zich eenzaam in de zomertijd. Hun kinderen en kleinkinderen zijn voor langere tijd op vakantie en de buurt is stil. Maar ook jongere mensen kunnen juist in de zomer eenzaam zijn. Als je geen vrienden hebt, geen partner, geen kinderen, kun je je juist in die blije zomer buitengesloten voelen. Dan is het fijn als iemand je opmerkt, even een gesprekje met je begint, of je uitnodigt om iets samen te doen. Laten we een beetje extra naar elkaar omzien in de zomertijd. Er zijn minder activiteiten waardoor we elkaar minder vanzelfsprekend zien. Een telefoontje, een kaartje, of een mailtje zijn dan heel fijn! In de zomer moet ik altijd denken aan het prachtige lied: ‘Aan u behoort, o

Heer der heren..’, met de geweldige slotstrofe: ‘Dan is het aardse leven goed, omdat de hemel mij begroet!’. Het hele lied is een lofzang op de schepping. Heel beeldend wordt de schoonheid ervan beschreven. Heel bijzonder, vooral als je weet dat dichter Jan Wit zijn hele leven blind was. Kennelijk voelde hij aan, rook hij en hoorde hij dat Gods schepping de moeite waard is om er een prachtig lied over te dichten. (Lees verder op pagina 4 voor het gedicht) 3


In de Marge, mei 2019

Aan U behoort, o Heer der heren

met koninklijke pracht bekleed.

de aarde met haar wel en wee,

De zorgeloze vogels melden

de steile bergen, koele meren,

dat Gij uw schepping niet vergeet.

het vaste land, de onzekere zee.

‘t Is alles een gelijkenis

Van U getuigen dag en nacht

van meer dan aards geheimenis.

Gij hebt ze heerlijk voortgebracht! Laat dan mijn hart U toebehoren Gij roept het jonge leven wakker,

en laat mij door de wereld gaan

een tuin bloeit rond het open graf.

met open ogen, open oren

Er ruisen halmen op de akker

om al uw tekens te verstaan.

waar zich het zaad verloren gaf.

Dan is het aardse leven goed,

En vele korrels vormen saam

omdat de hemel mij begroet!

een kostbaar brood in uwe naam. Ik wens u een prachtige zomer! Gij hebt de bloemen op de velden

Hartelijke groet, Anneke van der Velde 4


In de Marge, mei 2019

Overpeinzingen van een gepensioneerde “Wat gaat de tijd toch snel”, een veel gebruikt cliché. Voordat je er erg in hebt, is het voorbij. En zo geldt dat ook voor mijn arbeidzaam leven. In 1977 als tandarts gevestigd in Kampen. Toen mijn vrouw en ik kozen voor Kampen, was dat toch wel een gok. In eerste instantie hadden wij het gevoel in een “zware gemeente” te gaan wonen. Gelukkig hebben we dat door de jaren heen niet zo ervaren. Leven en laten leven is altijd ons devies geweest. Wanneer je een ander respectvol behandelt, doen ze dat ook met jou. laten schrijven. Toch botste het al snel met de Nederlandse Hervormde Kerk in Kampen. Bij een ouderling bezoek werd ons fijntjes verteld dat we zeker de beide zondagsdiensten moesten bezoeken. En kijkend naar de overkant, op het gebouw van Myosotis, werd nog eens opgemerkt dat die mensen in het leven iets fout hadden gedaan, anders lagen ze daar niet. We zullen ongetwijfeld de pech hebben gehad, niet de meest vooruitstrevende ouderlingen op bezoek gehad te hebben. Maar voor ons was dit net iets teveel van het goede en we hebben ons uit

In 1985 kwam ik op straat voor Levensbron Rinus van Warven tegen, destijds voorganger van de VVH. In ons gesprek vertelde ik over ons jonge gezin van drie kinderen die nog gedoopt moesten worden. Voor ons zelf niet noodzakelijk, maar de kinderen kregen op school te horen dat je er dan pas bij zou horen. En als de juf dat zegt kun je beter Rinus om hulp vragen.

5


In de Marge, mei 2019

Er bleken nog meer ouders binnen de Vereniging deze wens te koesteren. We hebben er in de Lutherse Kerk een mooie dienst van weten te maken. Vanaf dat moment ging het in een stroomversnelling. Al snel werd ik bestuurslid en dat schijn je bij ons lang te blijven, want dat is nog steeds zo.

geen last van dogmatiek. Het is aan de ene kant wel makkelijk om verteld te krijgen wat je moet geloven. Dan hoef je zelf niet meer na te denken, lekker rustig in je hoofd. Anders is het gesteld met een vrijzinnige. Die schept er behagen in zichzelf te pijnigen met vragen, steeds maar weer die twijfel. Voor mij een heerlijk gevoel van vrijheid. Ik krijg nu de tijd om Als tandarts kijk ik terug op een mooie meer te lezen en te twijfelen. Ik ga er periode. Een zogenaamd vrij beroep van genieten. En misschien zeg ik en een mooi ambachtelijk vak. Dat ik dan, hopelijk nog na vele jaren, met met mensen heb mogen omgaan is de woorden van Willem Wilmink: achteraf gezien het mooiste van het beroep geweest. Soms had ik het ge- “Als wij ons toch zo konden overgevoel met een vorm van pastoraat be- ven, zig te zijn geweest. Andersom leerde Zonder de hoop om elders door te leik ook veel van de patiënten; het leven ven vormt je. En zo is het ook met de En voor een oordeel allerminst beperiode bij de VVH, inmiddels VvV vreesd, geheten. Slechts peinzend : het is drommels Ook je geloof verandert in de loop der mooi geweest” jaren. Bij de VvV mag dat en je krijgt er alle ruimte voor. Bij ons heb je Bram Carsouw

6


In de Marge, mei 2019

Ik geloof niet in jouw God Toen Anneke vertelde dat ze een preek van de leek wilde houden op deze Zondag Anders, kwam meteen de vraag: wil jij dit ook doen? Ik voelde me gevleid, maar nee, het zou niet passend zijn. Alsof het een geuzennaam betreft, noem ik mezelf regelmatig een 'ongelovige hond', een ketter, dus wat kan ik jullie nu te vertellen hebben? Door Alex de Jong Totdat Anneke het mij een tweede keer vroeg. Het antwoord is duidelijk. Ik sta hier, achter de kansel. Mijn vader zou zich omdraaien in zijn graf. Waar geloof ik in? In toeval? In 'het lot'? In God? Als nuchtere Fries? Als 'Viking'? Kom op, zeg! Mijn voorvaderen schopten Bonifatius naar zijn graf, dus wat denk je zelf? Van kinds af aan boeiden de verhalen van de Bijbel mij. Op de lagere school bezocht doopsgezinde dominee Knipscheer ons en vertelde verhalen over Samson en Delailah, over David en Goliath, over koning Salomon en zijn befaamde oordelen. Mijn vader vond het maar niets, dat weet ik zeker. Hij was fel gekant tegen alles wat met het geloof te maken had. 'Ze zitten vooraan in de kerk, lekker vroom te wezen, maar de rest van de week beduvelen ze je waar je bij staat.' Mijn moeder was een stuk milder. Ze kwam uit een humanistisch nest. En tja, ik was meer een

zoon van mijn moeder, dan van mijn vader. Knipscheer en zijn verhalen. Ik vond ze prachtig. Ze vertelden me van list en bedrog, van menselijke slimheid, van liefde, afgunst en zoveel meer. Verhalen over mensen. Zoals ik ook de Griekse en Noorse mythologische verhalen kon waarde7


In de Marge, mei 2019

ren. Misschien dat ik daarom later fanta- sen zich met het christelijke 'geloof' zousy ben gaan schrijven? den willen inlaten; zich zouden willen vereenzelvigen met al die mensen die uit Ik verruilde de lagere school voor het naam van datzelfde geloof zoveel leed atheneum in Buitenpost. Een Christelijke hebben berokkend... school. Knipscheer werd verruild voor een gereformeerde godsdienstleraar. De De mens wordt ouder. En wijzer. Ik ook. man die mijn kritische noot, mijn oprech- Ouder in ieder geval. Ik werd journalist. te belangstelling voor God, de Bijbel en En later ook schrijver. Van fantasy. Met het verhaal van Job, als een persoonlijke daarin verwijzingen naar het geloof. aanval ervoer, de discussie afkapte en mij Vanwege de – blijvende – nieuwsgierigmonddood maakte. Zijn starre, rigide heid, de afkeer, het ambivalente. Ooit boosheid – en het feit dat ik van school publiceerde ik een boek over een barbaar werd gestuurd – tekende voor mij haar- á la Conan. Godendoder, noemde ik het. fijn hoe gelovigen tegen niet-gelovigen Het was mijn ode aan Robert E. Howard, aankeken. Voor ons geen plekje in de de pulpschrijver die zoveel mooie fantasy hemel. Was ik dan zo'n slecht mens? had geschreven. Daarin liet ik mijn hoofdpersonage vertellen: 'Goden beJarenlang noemde ik mezelf een atheïst. staan alleen bij de gratie van ons, menIn de tijd dat ik van school werd gestuurd, sen. Als we willen dat ze er zijn, dan zijn ik was veertien, vijftien, riep ik 'misschien ze er. Als we willen dat ze verdwijnen, heeft God de aarde wel gemaakt, maar dan verdwijnen ze. Ze ontstaan uit onze als dat zo is, dan heeft hij sindsdien allang fantasie. Ontsproten uit de angst dat, als een ander project gevonden dat nu al zijn er geen Goden zijn, we er helemaal alaandacht vraagt en heeft hij ons de rug leen voor staan. En juist dat alleen zijn, toegekeerd'. Immers: hoe verklaar je anzonder oppermachtig wezen om over ons ders dat er in Afrika pasgeboren kinderen te waken, vrezen we het meest.' sterven, er overal in de wereld rampen plaatsvinden, waar een God die de mens Het legt voor mij de essentie van het geliefheeft, niets doet om hen te helpen? loof vast. Geloof is iets voor 'bange' mensen. Voor mensen op zoek naar houvast. Waarom gelooft iemand? Waarom geen Heb ik dat nodig? Nee, riep ik altijd. Maar respect voor andere geloven, andersdenlaten we eerlijk zijn: natuurlijk heb ik dat kenden, niet-gelovigen? wel. Maar mijn houvast ben ik ten eerste zelf, met daarnaast mijn partner, mijn Zendingsdrang, katholieke aflaten... ik heb zoveel gelezen over de banaliteit van gezin, (sommige van) mijn familieleden, het geloof, dat ik niet snap waarom men- mijn vrienden... 8


In de Marge, mei 2019

Geloof in een oppermachtig wezen? Heb ik het nodig? Nee. Ik leef. En ooit komt er een tijd dat ik niet meer leef. Dan verdwijn ik weer net zo in het 'zwarte niets' als waaruit ik eerder ontstond. Dat hoef ik niet te verklaren. Dat gebeurt. Daar heb ik vrede mee.

veel leed? Zelfs vandaag de dag nog (denk aan 'Nashville').

Bestaat er dan geen God? Is het dan allemaal slechts de fantasie van het menselijke brein? Wie zal het zeggen? Ik niet. Want ik heb het antwoord net zo min als de gelovige die denkt dat hij honderd Kom ik bij God aan tafel? Kom ik in de procent gelijk heeft. Daarom heet het hemel? Ik geloof het niet. Dat zijn verzin- ook geloof. En daar heb ik niets - correcsels van 'de bange mens die naar verkla- tie - daar heb ik niet zo veel mee. ringen zoekt'. Van een mens die nog geen weet heeft van evolutie, van wetenschap. Als God bestaat, dan is God liefde. De Van de mens die beweert wel het licht te liefde is wat mensen blij maakt, wat de hebben gezien, maar nog lang niet verdagen kleurt, wat de zon doet schijnen en licht is! Want is diezelfde Bijbel en datwat het leven mooi maakt. God is niet de zelfde geloof niet ook al tweeduizend jaar sjacheraar die ik soms in de Bijbel tegenmisbruikt en zo een bron van immens kom; het opperwezen met dezelfde domme menselijke trekjes die ons allemaal kenmerkt. Hij is niet de 'almachtige' die onschuldige kinderen in de derde wereld laat sterven, of die een weddenschap met Satan aangaat om de vroomheid van Job te bewijzen. Dat is geen God, maar slechts een voorstelling van wat onwetende mensen tot God hebben gemaakt. Nee, als er een God is, dan is God liefde en die liefde zit in ons hart. Zo bezien zijn we allemaal een stukje van dat goddelijke. Als God bestaat, dan is zij liefde. En als we allemaal willen dat zij er is, dan zal ze er zijn. En tot die tijd? Tot die tijd zullen we het - helaas - met de mindere Goden moeten doen. Alex 9


In de Marge, mei 2019

Wat biedt de Vereniging van Vrijzinnigen Kampen-Noordoostpolder? Een plaats voor mensen om het leven te vieren vanuit ondogmatische bezinning. Al eeuwenlang putten we kennis, goede raad, hoop en troost uit de bijbel. God als bron van inspiratie. - Het geeft ruimte voor mensen met diverse levensbeschouwelijke inzichten. - Begeleiding en ondersteuning bij de (persoonlijke) zoektocht naar zingeving en spiritualiteit. - Bijdragen aan maatschappelijke waarden zoals levensbeschouwelijke bezinning, kunst en cultuur, duurzaamheid en tolerantie. - Inspiratie tot het nemen van maatschappelijke verantwoordelijkheid. - Geestelijke begeleiding bij levensvragen. - Stimulansen tot samenwerking met andere levensbeschouwelijke instellingen en spirituele organisaties. Zo wil ik het graag uitdragen. Samen een gemeenschap vormen die zoekt naar evenwicht tussen vrede, intuĂŻtie, gevoel, beleving en ervaring.

Victor Michielse

10


In de Marge, mei 2019

Vlinders: Ik geloof in… Levensbron Kampen zondag 20 januari 2019

Ik geloof in trouw, jezelf zijn en ’t engeltje op mijn schouder Ik geloof in Liefde en dat weet ik zeker Ik geloof in God Ik geloof in de eenheid van God, in de eenheid van Religie, in de eenheid van de mensheid Ik geloof in Jezus Christus z’n volgelingen Liefde & Harmonie Vertrouwen, hoop, liefde Ik geloof in alle anderen om mij heen – met deze liefde en een beetje van de natuur omarm ik mijzelf Misschien is niets geheel waar… en zelfs dat niet (Multatuli) Het ‘goddelijke’ is in ieder z’n hart meegegeven. Aan ons het te vinden en uit te dragen! Ik geloof in de kracht in mijzelf! Samen zijn. Vrijheid, gelijkheid, broederschap Wijsheid en een wijze God God is liefde – barmhartig Ik geloof dat ik voor mijn geboorte mijn levensweg gekozen heb. God is licht, liefde en we hebben de weg gekregen om de gekozen weg te gaan. Ik geloof in één God, die voor ons ALLEMAAL zorgt 11


In de Marge, mei 2019

Ik geloof in de eenvoud van Uw rijk door de genade van het doopwater dat uit de keuken van de koster komt en door de zegen van het avondmaalsbrood zomaar van de bakker Liefde Het gaat om de verhalen, vooral de wijsheid daarin, de liefde daarin. Daar middenin. Alles is waar. Vooral liefde Ik geloof in een god die zich laat zien in de medemens als jij jezelf ook toont aan de medemens Ik geloof in de warmte en de liefde in ieder mens aanwezig. Soms weinig, soms veel. We moeten blijven proberen het te stimuleren. Het leven… telkens een nieuw begin… In mezelf en in de mensen om mij heen Idee – verhaal – liefde – van woord naar verhaal – leven – vorm omgeving – vernieuwing Gelijkwaardigheid, vrijheid, meditatie Ik geloof dat God of noem de almachtige mij een vonkje van liefde gaf bij mijn geboorte wat ik mag niet moet ontwikkelen Geloof, Verandering Liefde van mensen voor mensen en voor de wereld In de liefde, in verbondenheid Liefde en Vertrouwen in alle mensen Ik geloof… in een innerlijk weten waar God ‘in is’. En dat de mens daaruit handelt. Ik geloof in de liefdevolle ondersteunende kracht

12


In de Marge, mei 2019

Onder Vreemden Het speelt het liefste ver weg op het strand Het kind dat nooit zijn eigen vader ziet, Die overzee is in dat ander land Het woont bij vreemden en het went er niet Zij fluisteren erover met elkaar. Heimwee huist in zijn kleren en in zijn haar. En altijd denkt het dat hij komen zal: Vandaag niet meer; maar morgen, onverwachten droomt van hem en roept hem midden in de nacht. Ik wacht u, Vader van de overwal. Ida Gerhardt

13


In de Marge, mei 2019

Jubilerende Henk van Marle:

‘De tijd is voorbij gevlogen’ De burgemeester kwam hem opzoeken, sprak lovende woorden en hield zelfs een preek. Tenslotte is het niet niets wanneer iemand veertig jaar in dienst is. Henk van Marle, organist en koster van de VvV, zag de tijd ‘voorbij vliegen’. In mei werd hij 72, maar ook dan gaat hij, hoewel al geruime tijd gepensioneerd, nog graag verder met zijn werkzaamheden voor onze vereniging. ‘Zelfs al zouden ze me er niets meer voor willen geven.’ (Door Alex de Jong) Tenslotte is het hem nooit om het geld te doen geweest. Werken moet je doen omdat je er plezier aan beleeft. En muziek maken is, zo blijkt wel als je met hem spreekt, zijn lust en zijn leven. Sinds hij met pensioen is, weten steeds meer koren - op zoek naar een muzikant hem te vinden. ‘Ik speel bij ’t Uienkoor, maar werd

daar laatst al door iemand aangesproken. Of ik misschien ook wel voor het Schokkerkoor wilde spelen…’ Hij doet het graag en hij doet het met liefde. Net zoals hij voor de VvV al sinds jaar en dag de toetsen van het orgel beroert. Zorg voor anderen Als koster is hij overigens wel wat drukker dan als organist. Waar het laatste zich concentreert rondom de diensten (‘vergeet al dat oefenen niet!’), is hij als koster al vroeg in de benen om alles rondom de zondagsdienst vlekkeloos te laten verlopen. ‘Meestal zet ik op za-

terdag al wat spulletjes klaar’, vertelt hij. Op zondagochtend is hij al vroeg ter plekke om de kachel aan te doen, de koffie voor te bereiden en de laatste zaken voor de dienst in orde te maken. Ook heeft hij dan al een parkeerplaats voor de voorganger gereserveerd. ‘Ik zet altijd al vroeg mijn scooter op een parkeerplaatsje’, vertelt hij. ‘Doe ik dat te laat, dan is er nergens meer een plekje en moet Anneke, of een andere voorganger, de auto ver weg parkeren en vervolgens nog een heel eind lopen naar de Vloeddijk.’ Een ding maakt Henk hiermee heel erg duidelijk: hij zorgt graag voor de ander(en). 14


In de Marge, mei 2019

Wat dat betreft was het voor hem een hele vreemde gewaarwording om op zijn jubileumfeest de touwtjes uit handen te geven. ‘We werden met de limousine opgehaald’, vertelt hij enthousiast en laat de foto’s in het speciale jubileumboekje aan mij zien. ‘Dat was me een belevenis…’ Drukke zondag ‘Sinds er hier meer activiteiten zijn, is het hier ook ’s zondags veel drukker. Vaak genoeg hebben we zondagen meegemaakt met maar tien mensen die een dienst kwamen bijwonen. Sinds Anneke er is, is dat duidelijk anders. Ze heeft een hele mooie en positieve invloed op hoe

de vrijzinnigheid wordt beleefd.’ Zelfs de gastvoorgangers, die in het verleden soms niet meer dan de spreekwoordelijke anderhalve man en een paardenkop trokken, trekken nu volle zalen. ‘Dat is erg mooi om te zien!’ Henk begon in 1979 als organist. Pas later, in 2003, toen de toenmalige koster overleed, werd hem gevraagd of hij niet ook die taak er bij wilde nemen. ‘Onder het mom van: je bent er dan toch al, dus misschien kun je dan ook die taken er nog wel bij nemen.’ Hij deed het met liefde. Nog steeds. Iedere week opnieuw. ‘Als ik het vrijwillig moest doen, zou ik dat ook goed

vinden’, zegt hij en kijkt er een beetje heimelijk bij, in de hoop dat geen van de bestuursleden het hoort. Dat gebeurt natuurlijk niet, want we zitten samen; helemaal alleen in de serre van Levensbron, waar alleen de muren ons kunnen horen. ‘Later kwam daar ook nog het ophalen van de oudere kerkgangers bij’, vertelt Henk. ‘Mijn vrouw haalt ze en ik breng ze na afloop weer terug.’ Warme broodjes Henk werkte vroeger bij de Rotterdamse Bank (later opgegaan in de AMRO bank), werd later boekhouder bij diverse bedrijven en kwam uiteindelijk bij La Febre Orgelhuis aan de Oudestraat terecht. ‘In de jaren zeventig gingen orgels als warme broodjes over de toonbank’, zo weet hij. ‘Maar vanaf de crisis in de jaren tachtig worden er geen orgeltjes meer verkocht.’ Zijn baan ging eraan, het bedrijf verdween en Henk ging spelen op feesten en partijen. Daarnaast gaf hij les aan de jeugd. Pas veel la15


In de Marge, mei 2019

ter, in 1992, kwam hij weer bij een muziekhandelaar terecht. Ditmaal in Wezep. Bij Oostendorp, waar hij tot aan zijn 65e met heel veel plezier bleef werken. Dat de Vrijzinnigen hem als organist vroegen, was toeval. Autorijschoolhouder Dick Drost, die voor hem het orgel bespeelde in Levensbron, wilde stoppen. ‘Ik kreeg les op de muziekschool. Toen daar de vraag kwam wie de nieuwe organist van de Vrijzinnigen wilde wor-

den, heb ik ‘ja’ gezegd.’ Als bijkomstigheid mocht hij ook zo nu en dan bij de Lutheranen spelen. Dat was eigenlijk nog veel mooier dan aan de Vloeddijk. ‘Ze hadden daar nog een echt pijporgel! En tja, wat is er nu leuker dan daarop te mogen spelen?’ Henk, van huis uit grootgebracht met de Gereformeerde Bond, voelt zich bij de Vrijzinnigen heel erg thuis. Waar zijn moeder graag zou hebben gezien dat hij op de zondag tweemaal naar de kerk

gaat, vindt hij eenmaal om op het orgel te spelen en voor de koffie, een warm ontvangst en een vriendelijk onthaal te zorgen - wel voldoende. ‘Mijn vrouw en ik vinden het erg fijn om in de middag nog wat andere dingen te doen’, zo lacht hij. Fietsen, er samen op de scooter vandoor; ze doen het graag en ze doen het veel. Daarnaast hebben ze zat te doen bij de tennisvereniging. Maar zijn werk als koster en organist van Levensbron, dat zou hij er nooit voor willen opgeven.

16


In de Marge, mei 2019

Het testament van de 17 kamelen

Er was eens een oude Arabier die 17 kamelen bezat. Toen de man zijn einde voelde naderen, wist hij dat de tijd gekomen was om zijn bezit te verdelen onder zijn drie zonen. Volgens de traditie zou de oudste zoon 1/2 deel van zijn totale bezit erven, de tweede zoon 1/3 deel en de jongste 1/9 deel. Dit leek echter een onmogelijke taak. 17 was niet te delen door 2, niet door 3 en niet door 9. En een kameel slachten om het beest in stukken te verdelen, wilde de oude man niet. Hij worstelde vele nachten met dit probleem, terwijl zijn zoons om hem heen zaten. Zij wisten ook niet hoe ze dit probleem konden oplossen. Ten einde raad liet de oude man een wijze vrouw uit het dorp bij zich komen. Hij legde het probleem voor. De vrouw dacht geen moment na, ver-

trok en kwam even later terug met haar eigen kameel. Het was haar enige bezit, maar ze zei: ‘Hier, neem mijn kameel en uw probleem is opgelost.’ De oude man was heel gelukkig. Hij schonk zijn oudste zoon 9 kamelen, de helft van 18. Zijn tweede zoon kreeg 6 kamelen, 1/3 deel van 18. En de jongste kreeg er 2, 1/9 deel van 18. Zo verdeelde hij zijn 17 kamelen en hield er een over. Die schonk hij terug aan de wijze vrouw om even later tevreden zijn laatste adem uit te blazen. De moraal van bovenstaande parabel is: ga op zoek naar de achttiende kameel als je een probleem niet direct kunt oplossen!

17


In de Marge, mei 2019

Onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat te kijken hoe de buurman in zijn tuin nog aan het spitten was, de nacht kwam uit de aarde een blauwer wordend licht hing in de appelboom toen werd het langzaam weer te mooi om waar te zijn, de dingen van de dag verdwenen voor de geur van hooi, er lag weer speelgoed in het gras en ver weg in het huis lachten de kinderen in het bad tot waar ik zat, tot onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels van ganzen in de hemel hoorde ik hoe stil en leeg het aan het worden was gelukkig kwam er iemand naast mij zitten, om precies te zijn jij was het die naast mij kwam onder de appelboom, zeldzaam zacht en dichtbij voor onze leeftijd. Rutger Kopland uit: 'Onder het vee' Uitgeverij G.A. van Oorschot, Amsterdam 1966

18


In de Marge, mei 2019

Hartelijk dank voor uw donatie! Dankzij uw donatie in het jaar 2018 heeft het Steunfonds VluchtelingenWerk Kampen een aantal Kampenaren helpen herenigen met hun gezin. Namens de betrokken gezinnen en het bestuur van het Steunfonds wil ik u daarvoor hartelijk bedanken. Want: een gezin hoort bij elkaar te zijn. In 2018 vonden in totaal 13 gezinsherenigingen plaats, waarbij 37 nareizigers aankwamen. Het Steunfonds kon een aantal van hen helpen met een lening voor (een deel van ) de tickets. In de meeste gevallen ging het om gezinnen waarvan alleen de vader of moeder in staat was om naar Nederland te vluchten. Ze vertrekken alleen, veelal met ‘hulp’ van mensensmokkelaars, omdat de reis gevaarlijk en bijzonder kostbaar is. In een aantal gevallen ging het om Alleenstaande Minderjarige Vreemdelingen, jonge jongens van nog geen 18 jaar, die hereniging aanvragen met hun ouders en eventueel broers of zussen. Na aankomst in Nederland zijn zij volop bezig gegaan met inburgering en het volgen van Nederlandse lessen, maar ze hadden nog geen inkomen omdat ze tijdens de asielprocedure nog niet mochten werken. Daardoor hebben ze moeilijk kunnen sparen voor de toekomst. Bovendien; van het weinige geld dat ze hadden, stuurden ze een groot deel naar hun gezin in hun thuisland. Toen ze dan eindelijk een verblijfsvergunning kregen, hadden ze vaak onvoldoende spaargeld

om de procedure tot gezinshereniging te betalen en de reiskosten voor het gezin te bekostigen. En dat terwijl haast geboden was, omdat het gezin in het land van herkomst vaak ook niet veilig was. Hierdoor waren deze gezinnen veelal afhankelijk van giften om de overkomst van hun gezin te kunnen betalen. Voor een deel werden ze geholpen door familie en vrienden. Voor het resterende deel sprong het Steunfonds bij. • In januari kwam een echtgenote met haar vier kinderen uit Syrië naar Kampen, waar de vader al enige tijd verbleef. Voor hen was de reis extra spannend, zij werden door de Veiligheidsdienst van Libanon, waar zij na hun vlucht uit Syrië enige tijd hadden verbleven, tegengehouden. Omdat ze daar illegaal waren moesten ze eerst een hoge boete betalen; daarvoor ontbrak het geld. Dankzij bemiddeling van de Nederlandse Ambassade en de IND is het toch gelukt. • Twee echtgenotes met hun nog jonge kinderen reisden vanuit Myanmar hun man achterna. Zij behoren tot de 19


In de Marge, mei 2019

Rohingya, een bevolkingsgroep die in het afgelopen jaar in Myanmar ernstig is vervolgd. Gelukkig hebben zij hier de kans om een veilig bestaan op te bouwen. • Voor een jonge man uit Syrië verliep de procedure moeizaam; hij was getrouwd maar kon dat, zoals zoveel mensen die hun huis hals over kop moeten verlaten, niet met documenten bewijzen. In eerste instantie werd zijn zaak daarom afgewezen, maar later via een advocaat in Hoger Beroep toch toegewezen. De rechter oordeelde dat het vluchtelingen niet kan worden aangerekend dat zij geen documenten kunnen overleggen, omdat zij immers niet altijd in de gelegenheid zijn om eerst hun papieren bij elkaar te zoeken of omdat zij uit oorlogsgebied komen en hun huis is verwoest. • Een jonge Palestijnse man die alleen was gekomen mocht zijn moeder en twee zussen na laten reizen. Hoewel de zussen volwassen zijn werd het toch aannemelijk geacht dat zij als ongetrouwde vrouwen zich niet alleen staande zouden kunnen houden in hun land van herkomst. • Uit Soedan kwam in juli

een vrouw met zes nog jonge kinderen naar Kampen. Haar man had eerst alleen de gevaarlijke reis ondernomen en zij was met haar gezin in een vluchtelingenkamp terecht gekomen. De omstandigheden waren daar verre van ideaal en zij waren dan ook erg blij toen ze elkaar op Schiphol in de armen konden sluiten. Voor een jong gezin uit Syrië was het een hele blijde dag toen ze op de eerste verjaardag van hun zoontje elkaar op Schiphol in veiligheid konden begroeten. Voor een echtpaar dat twee van hun vier kinderen op hun vlucht uit Eritrea had moeten achterlaten kwam in juli het moment dat zij weer een compleet gezin konden vormen. Een man uit Eritrea mocht na lang wachten onlangs zijn vrouw en vier kinderen in de armen sluiten. Zij verbleven lange tijd in een vluchtelingenkamp in Soedan waar de omstandigheden uiterst moeilijk en gevaarlijk waren. De vader had zich ernstig zorgen gemaakt, ook al omdat de reis van zo’n 1000 kilometer naar de hoofdstad Khartoum, waarvan zij moesten vertrekken, lang niet veilig was voor een vrouw alleen met jonge kinderen. Gelukkig zijn ook zij veilig gearriveerd. Voor twee jonge jongens verliep hun aanvraag voor gezinshereniging gedeeltelijk succesvol. In het ene geval 20


In de Marge, mei 2019

mochten wel de ouders en een jonger broertje komen, maar niet de broer van 25 jaar oud, omdat hij als volwassen wordt gezien. Hij is echter in het leger gewond geraakt en fysiek niet in staat om voor zichzelf te zorgen. De aanvraag is daarom doorgezet naar de advocaat, die tegen dit besluit in beroep gaat. De vader is bij hem gebleven in Eritrea, om voor hem te zorgen. Mocht er alsnog een positief besluit volgen dan moet voor de vader een nieuwe procedure worden doorlopen. De moeder is inmiddels wel gearriveerd. • In het andere geval verliep een en ander ook niet zoals gewenst. De ouders van de aanvrager, twee broertjes, een zusje en een pleegkind, werden bij de oversteek van de grens tussen Eritrea en Ethiopië opgepakt. De vader en de oudste broer wisten te ontkomen, de anderen werden vastgehouden. Dit hield in dat zij niet tijdig beschikbaar waren voor DNA onderzoek en dat de aanvraag werd afgewezen. Voor de moeder en alle kinderen is inmiddels een nieuwe aanvraag ingediend, de vader is alleen gekomen en verblijft bij zijn zoon in Kampen. Omdat de aanvrager inmiddels 18 is geworden moet dit via een andere, veel strengere proce-

dure. Gezien de achterstanden bij de IND zal het nog de nodige tijd vergen voor zij elkaar weer zullen zien. Aan deze gezinnen is op een verantwoorde manier bescheiden financiële middelen ter beschikking gesteld. Het uitgangspunt is dat deze op termijn worden terugbetaald. Deze families zijn heel gedreven om de lening zo veel mogelijk terug te betalen zodat anderen weer geholpen kunnen worden. Het Steunfonds verwacht ook de komende periode weer aanvragen. Uw donatie blijft daarom van harte welkom op rekeningnummer: NL35 SNSB 0913 0447 17. Wilt u meer weten over de procedures, ervaringsverhalen horen of wilt u een discussieavond of voorlichting organiseren voor uw achterban of een groep geinteresseerden, stuur dan een e-mail naar m.stoffer@welzijnkampen.nl of bel (038) 4691500. Wij zijn u graag van dienst!

21


In de Marge, mei 2019

Regen? In Kenia een zegen! Door Hennie Berends Na Ghana, waar dankzij een gift van 'Levensbron' een start gemaakt kon worden met het nieuwe onderkomen voor de kinderen van het weeshuis House of Hope, reis ik voor de elfde keer af naar Kenia. Drie maanden lang mag ik daar een bijdrage leveren aan de opleiding voor zwakbegaafde en lichamelijk gehandicapte jongens en meisjes van het Nyabondo Revalidatie Centrum met zijn bijbehorende scholen. Computeren handwerklessen zijn mijn voornaamste bezigheden daar. Daarnaast mag ik regelmatig met een team van het centrum op ‘Outreach’. Buitengebieden worden dan bezocht en uit de hele omtrek kan men komen voor een gratis behandeling, medicijnen of advies. Vaak worden mensen uitgenodigd om naar het centrum te komen voor een orthopedische of plastische ingreep. Iedere maand komt een team van Amref Flying Doctors om deze operaties te doen. In alle voorgaande jaren mocht ik getuige

zijn van dit prachtige werk! Klompvoetjes werden rechtgezet, hazenlipjes verholpen, amputaties voorkomen door het afbeitelen van ontstoken botten en de afschuwelijke gevolgen van brandwonden hersteld (voor zover mogelijk). Wanneer ik daar ben, is het net de droogste periode van het jaar. Confronterend is het wanneer de elektriciteit uitvalt, maar erger nog wanneer er geen water meer uit de kraan komt. Op de bijbehorende scholen van het centrum was het ook dit jaar weer het geval. Het weinige regenwater dat nog in tanken aanwezig is, wordt gereserveerd voor drinkwater en voor de keuken. Kinderen die het maar enigszins kunnen, worden dan met emmers en bakken eropuit gestuurd om water uit een poeltje te halen voor badwater en voor het wassen van hun kleren. 22


In de Marge, mei 2019 De volgende vraag kwam al snel op mij af: ‘Hennie, heb jij de mogelijkheid om ons dit jaar te helpen door het kopen van twee tanks voor het opvangen van regenwater?’ Het mooie bedrag, meegekregen namens ‘Levensbron’ bracht uitkomst. Daarmee konden twee tanks van ieder 10.000 liter

worden aangeschaft. Bovendien waren er ook nog andere giften waarmee de zogenoemde ‘basements’ voor de tanks konden worden gefinancierd. Zo stonden er op een goede dag twee prachtige tanks klaar om het regenwater in op te vangen. Eén bij de keuken en één bij de jongensslaapzaal. Tot onze grote blijdschap viel er nog diezelfde avond een flinke bui! Vreugde en blijdschap bij kinderen én personeel! Helaas was het niet voldoende en na twee weken werden de jongens en meisjes vervroegd met vakantie gestuurd vanwege watertekort. De komende maanden zullen de tanks tot vreugde van iedereen vollopen en zal het hopelijk genoeg zijn om het watertekort in de droge periode op te vangen. Namens alle mensen, leraren en leerlingen van de school St. George in Nyabondo moet ik u allen van ‘Levensbron’ hartelijk danken voor de twee mooie 'levens'bronnen die met jullie gift konden worden gerealiseerd. Water - regen wordt in Kenia beschouwd als een rijke zegen! Hennie Berends (zie ook; henniefortuna.waarbenjij.nu)

23


In de Marge, mei 2019

Preekrooster 26 mei 02 juni 09 juni 16 juni 30 juni

14 juli 28 juli 11 aug 25 aug 08 sept 15 sept 29 sept 13 okt 27 okt 10 nov 24 nov 15 dec 25 dec

Vrijzinnige dienst Vrijzinnige dienst Vrijzinnige dienst Pinksterzondag Vrijzinnige dienst “Zondag Anders” Vrijzinnige dienst DG gemeente NOP

J. vd Horst G. Schepperle A.T. vd Velde

Vloeddijk Vloeddijk Vloeddijk

10.15 uur 10.15 uur 10.15 uur

A.T. vd Velde

Vloeddijk

10.15 uur

A.T. vd Velde

10.00 uur

Vrijzinnige dienst Vrijzinnige dienst Vrijzinnige dienst Vrijzinnige dienst Startzondag middagprogramma Vrijzinnige dienst

M. Boon-Giltjes J. Huisman E. Verhagen G. Schepperle A.T. vd Velde

Doopsgezinde kerk, Smeden, Emmeloord Vloeddijk Vloeddijk Vloeddijk Vloeddijk Vloeddijk

M. Visch-de Bruin J. vd Horst I. Adriaansz A.T. vd Velde

Vloeddijk

10.15 uur

Vloeddijk Vloeddijk Vloeddijk

10.15 uur 10.15 uur 10.15 uur

I. Adriaansz A.T. vd Velde A.T. vd Velde

Vloeddijk Vloeddijk Vloeddijk

10.15 uur 10.15 uur 10.15 uur

A.T. vd Velde

Vloeddijk

10.15 uur

Vrijzinnige dienst Vrijzinnige dienst Vrijzinnige dienst “Zondag Anders” Vrijzinnige dienst Eeuwigheidszondag Vrijzinnige dienst; 3e advent Kerstdienst

10.15 uur 10.15 uur 10.15 uur 10.15 uur N.n.b.

24

Profile for VvV

Nieuwsbrief mei/juni 2019  

Nieuwsbrief mei/juni 2019  

Profile for vvv36
Advertisement