Page 21

τα ουγγρικά ψάρια

ακολουθήσω. Κάτι είχε πει και ο Χριστός για ψάρια θυμάμαι. Νομίζω. «Μα τι έγινε; Θα μου εξηγήσεις;» ρώτησα. Ο Χάκερ τινάχθηκε όρθιος. Προς στιγμήν φοβήθηκα ότι θα βγάλει ένα πιστόλι με σιγαστήρα και θα με καθαρίσει. Έβαλε τα χέρια στις τσέπες. Έβγαλε ένα πακέτο τσιγάρα και σπίρτα. Στο πακέτο είχε μείνει ένα τελευταίο τσιγάρο. Το τράβηξε. Τσαλάκωσε το πακέτο και το πέταξε στη λίμνη. Έφτυσε από πάνω με σιχασιά, σαν να ήθελε να καταραστεί το νερό για όσες ψυχές ναυτικών είχε κλέψει άδικα. «Βρίσκομαι σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Ακριβώς στο σημείο όπου το σφυρί χτυπάει το αμόνι. Μπορώ να σε εμπιστευτώ Γιάννη; Να σε εμπιστευτώ σαν φίλο;» με ρώτησε κοιτώντας προς τα βουνά στο βάθος. Ο ήλιος εκείνη την ώρα ανέτελλε ηγεμονικά. «Ναι, υποθέτω. Γιατί όχι;» απάντησα. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Τότε ο Χάκερ ξεκίνησε να αφηγείται μια ιστορία. «Θα ξεκινήσω Γιάννη να σου αφηγούμαι μια ιστορία. Μια ιστορία που πρέπει να υποσχεθείς ότι θα κρατήσεις μέσα σου». Τον κοίταξα. Βλεφάρισα. Με κοίταξε. Συνέχισε: «Μια ιστορία θα σου αφηγηθώ Γιάννη. Και πρέπει να την κρατήσεις μέσα σου. Είναι μια σημαντική ιστορία αυτή που θα…» Ω, γαμώτο. Πάλι είχε κολλήσει.

- 21 -

τα ουγγρικά ψάρια  

Μια μυστηριώδης υπόθεση απαγωγής. Ένας παραγνωρισμένος ποιητής. Ένας ανένταχτος μπάρμαν. Ένας πρώην παλαιστής. Μια μικρή τραγουδίστρια. Ένας...