Page 27

www.limburgplus.nl

VREDE OP AARDE OF VRETEN OP AARDE? Veel mensen beschouwen Kerstmis als het familiefeest bij uitstek. Ze kijken er elk jaar weer reikhalzend naar uit om zich samen met hun naasten gezellig rond de kerstboom te scharen en (vooral) urenlang te tafelen. Verheugt het lezerspanel van Limburg Plus er zich ook zo op? En wat staat er bij hen zoal op de kerstdis? Wie: Mieke Winants Waar: Heerlen Leeftijd: 63 Beroep: consulent poli seksuologie/mediator

Wie: Hetty van Dongen Waar: Maastricht Leeftijd: 41 Beroep: eigenares communicatieen organisatie bureau

“Vreten op aarde. Erger kan het niet klinken in een wereld waar zoveel honger en armoede heerst. Kerst is supergezellig terwijl het erg deprimerend kan zijn als je er alleen voor staat. Die kerstdagen ken ik maar al te goed. Nu is het ‘samen komen’ ingewikkeld. Mijn partner en ik, de kinderen, hun partners en kleinkinderen moeten met veel dingen rekening houden wil dat lukken. Alleen al door onze scheidingen hebben de kinderen er ongewild twee adressen bij waar ze graag naar toe willen. Maar ook onregelmatige diensten in het ziekenhuis, tot laat werken op kerstavond in Utrecht, bereikbaarheidsdienst in Den Haag, verjaardagen vlak voor de kerst, gewoon een keer weg willen en kleinkinderen die ook wel eens onder hun eigen kerstboom willen spelen, zijn hier van invloed op. Kortom: het is elk jaar weer moeilijk. Maar het uitgangspunt is dat niemand alleen is. Dit jaar gaan wij naar de nachtmis. Wie kan, gaat gezellig mee. Daarna ouderwets worstenbroodjes eten bij de kerstboom zoals vroeger. Eerste kerstdag gaat ieder weer zijn eigen gang en mag iemand komen eten die niemand heeft. Dus wat mij betreft met grote, gouden letters: vrede op aarde.”

“Ik heb een haat-liefdeverhouding met kerst: het is een feest dat fijn kan zijn als je omringd bent door familie en vrienden, maar waarbij je je ook verschrikkelijk eenzaam kunt voelen als je weinig tot geen familie meer hebt en alleen bent. Na het verlies van mijn broer en vader en mijn scheiding voelt Kerstmis niet meer hetzelfde als voorheen. Vroeger hadden we geweldige surpriseavonden met de hele familie. Op kerstavond dronken we warme chocomelk en aten we zelfgemaakte saucijzenbroodjes. Gedichten voorlezen en cadeautjes uitpakken waren de gezellige hoogtepunten. De stress rond ‘vreetfestijnen’ is mij ook niet vreemd: van het uitzoeken van recepten, het ergeren in de supermarkt tot en met het voorbereiden van een vijfgangen diner in een keukentje van twee bij twee meter. De stoom kwam behalve uit de pannen ook uit mijn oren. De laatste jaren kies ik voor het principe ‘het gemak dient de mens’: lekker uit eten met dierbaren in een mooie ambiance, zonder stress. Dit jaar wordt een bijzondere kerst: een reis naar Marokko.”

Wie: Frank Trübisch Waar: Geleen Leeftijd: 43 Beroep: proces operator

Wie: Rob Bauer Waar: Landgraaf Leeftijd: 70 Beroep: hogeschooldocent Duits

“Vrede op aarde, sneeuw in de tuin, kerstliedjes zingen, de avondmis, geschenken onder een rijk verlichte kerstboom en blije gezichten. Dat was in mijn jeugd Kerstmis. Lang geleden, maar het voelt als gisteren. Graag wil ik dat gevoel terug dit jaar, maar mijn agenda verraadt me dat ik op eerste en tweede kerstdag moet werken. Dat verandert mijn kerstgevoel dramatisch. Lekker lang tafelen met je familie op kerstavond zit er dus ook niet in, want ik moet vroeg op de volgende dag. Dit maak ik nu al jaren mee en ik ben eraan gewend geraakt. Ik heb tenslotte vaak vrij als anderen moeten werken. Improviseren dus. Naar de mis op kerstavond, want dat hoort erbij. Zie ik ook nog eens onze pastoor. Tijdens de dienst nadenken over mijn zonden en of thuis alles klaar staat voor het gourmet. Hostie, zegen, kerstwensen en dan naar huis. Een uur later zitten wij met zijn vieren de pannetjes en de maagjes te vullen. De kerstverlichting en de radio verzorgen de sfeer. Wij nemen tijd voor elkaar, wat ook niet altijd vanzelfsprekend is. Kortom, een avond voor ons alleen. En dat is wat Kerstmis zo speciaal maakt.”

“Kerstmis is een echt familiefeest waarop we ons elk jaar weer verheugen. We starten op kerstavond doorgaans met een gedeelte van de kinderschaar. Na een vroege nachtmis eten we gezamenlijk ‘knien in ‘t zoer’. Aansluitend worden de cadeautjes uitgepakt. De avond wordt afgesloten met een familiefilm, die elk jaar door de jongste zoon wordt uitgezocht. Uiteraard gaat dat gepaard met een heerlijk wijntje. Op 25 december beginnen we met een uitgebreid ontbijt met de kinderen en kleinkinderen, die zijn blijven slapen. Daarna snel naar een goede vriendin, want tegen de middag druppelen de andere kinderen en kleinkinderen binnen. Cadeaus uitpakken, samen brunchen en gezellig praten terwijl de kinderen spelen of tv kijken. In de namiddag wordt de laatste hand gelegd aan het kerstdiner. Het traditionele hoofdgerecht is ossenhaas met frites, diverse sausjes en verse groenten. Sinds enkele jaren zijn voor- en nagerecht verrassingen van de kinderen. Na het eten komt de sjoelbak op tafel. De tweede kerstdag houden we open voor een wandeling of een andere leuke activiteit met vrienden.”

27

Limburg Plus december 2011  

Maandblad Limburg Plus, uitgave december 2011

Advertisement