Page 98

๙๗

เพลงแนวเซลติกมักเรียบงายและสองสะทอนชีวิตอันเปนภราดรภาพ เหมือนคนในครอบครัว ชวนบรรเลงอยางเปนกันเองในยามวางมากกวาเพื่อออกงานแสดงใหญ เพลงวิวาหแหงสองดาวดําเนินไป ตามครรลองเซลติก ที่เหมือนลานดาวพยายามประกาศวาหลอนสอดสานใจเขากับหวงจินตนาการอวลไอรัก ในวันสมรส วันเริ่มตนชีวิตคู และวันอยูดวยกันตามสัญญามั่นหมายวาจะเปนเชนนี้ไปชั่วนิรันดร บางลีลา บทบาทของกีตารคลายบรรยายถึงสิ่งละอันพันละนอยในบานแสนสุข ขณะเดียวกัน สําเนียงของฟลุตก็สอ อาการราเริงเหมือนดีใจกับการพบดวงหนาที่ตนรัก ทั้งเพลงฟงใสสะอาดเหมือนรินน้ํา บริสุทธิ์ลงรดดอกไมหลากสี ลัดธีรเคยรูสึกจืดชืดกับแนวเพลงเซลติกอันเปนดนตรีพื้นเมืองเรียบงายเอื่อย เฉื่อยแบบของชาวเซ็ลตซึ่งเคยอาศัยอยูในหมูเกาะอังกฤษ ทวาครั้งนี้ ทั้งภาพและเสียงรวมกันออกมาทําความ ตื่นหูตื่นตาแหวกความจําเจ ชวนชื่นมื่นเกินบรรยาย ชวงจบมีลูกเลนฉีกแนวเซลติกไปบาง คือกระโดดโลดโผนกระตุกอารมณ แสดงความซุกซน เล็กๆในจิตใจเจาของงานประพันธ ทวาขณะเดียวกันก็ฟงกลมกลืน แบบเรื่องหักมุมที่ไมเสียอรรถรส รวม แลวสรุปลงดวยจิตใจชื่นบานทั้งคนเลนและคนฟง ลัดธีรตบมือดังๆหลายแปะ แถมทายดวยการใชนิ้วบีบปากเปาเปยวแบบโกรุนเดอะ แสดงความ ชื่นชมเปนอยางสูง และนั่นก็คือสัญญาณบงบอกใหรูวาลานดาวแทรกตัวเขามามีสวนรวมกับครอบครัวนอย แหงนี้แลวเต็มภาคภูมินับแตนาทีนั้น หลายชั่วโมงผานไปโดยไมมีใครใสใจนาฬิกาบนผนัง มีแตสรรพสําเนียงแหงดนตรีการและ เสียงพูดคุยหัวเราะหยอกลอ กระทั่งเสียงโทรศัพทมือถือของลานดาวดังขึ้น “ฮัลโหล… คะ… ยังอยูบานพี่เอินเลย… อุย! เกือบเที่ยงคืนแลวหรือคะ? ตายจริง!” หลอนเหลือบตามองนาฬิกา ก็พบวาเข็มชี้บอกเวลาเลยหาทุมครึ่งแลวจริงๆ “กลับเดี๋ยวนี้แหละคะ สิบนาทีก็ถึง รับรอง สวัสดีคะแม” ลานดาวกดสวิตชวางสายเพียงเทานั้น มาวันทาลุกจากฝงตรงขามมานั่งเบียดและโอบไหล “ขอแมนอนคางที่นี่ดีกวาไหม ดึกเกินไปแลวละ พี่ก็ลืมเวลาไปสนิท นี่นึกวาสักสี่ทุมครึ่ง ใช เสื้อผาพี่ได ตัวพอๆกันอยูแลว” เด็กในปกครองของพอแมทําตาละหอย “คุณแมเสียงเขียวอะคะ ถาคางขางนอกโดยไมขออนุญาตเสียกอนจะโดนเอ็ดใหญ ถัดจากนั้น จะปนหนาเขมงวดไปอีกเปนอาทิตย” มาวันทาหัวเราะ “โอเค งั้นวันหลังคอยขอ เดี๋ยววันนี้พี่อองกับพี่ขับตามไปสงละกัน” “ไมตองหรอกคะ แคนี้เอง ปลอดภัยหายหวง” สองสามีภรรยาเดินออกมาสงผูเปนเสมือนสมาชิกใหมของบาน “ดีใจที่ไดรูจักคนเกงอยางจะนะ และขอบใจมากสําหรับเพลงดีๆที่แตงใหพี่กับเอิน” “ไมเปนไรคะพี่ออง” ลานดาวสยายยิ้มตอบอยางดี มาวันทาสั่งเสีย

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf