Page 89

๘๘

“อยาเถียงกันเลยนะเอิน พี่รักเอิน แลวก็อยากอยูกับเอิน เพราะฉะนั้นเพื่อใหมีเราอยูดวยกัน ตลอดไป พบกันครึ่งทางไดตรงไหนก็เอา ยอนกลับไปที่ตนเหตุกอน พี่จะตามใจเอิน ตอไปนี้ก็บอกเปน ครั้งๆ เลยแลวกันวาทําอะไรแลวเอินเกลียด จะระหวางเลนหมากรุกหรือระหวางอยูบ นเตียงก็ตาม” “แคอยากใหพี่อองรู ผูหญิงไมเหมือนกันนะคะ ระหวางความอยากไดผูนํากับความอยากไดคน ชางเอาใจ เอินอยากไดคนชางเอาใจ ไมตองเปนผูนํามากก็ได ตอนเสียตัวใหเผด็จการอยางพี่ครั้งแรก รูไวเลย วาไมมีความสุขสักนิด วันนั้นเอินไมพรอม ไมสมยอม หามแคไหนพี่ก็ไมฟง จะดึงดันเอาใหได แผลทางใจที่ ถูกขมขืนเปนยังไงผูชายไมมีทางรูหรอก พี่อองทําใหเอินมองมาตลอดวาเพศผูเปนพวกเห็นแกตัว เอาแตได สนุกกับการไดมาดวยกําลัง บูชากามเปนสรณะไมตางจากยักษมาร!” “แหม! เปนชุดเชียวนะเอิน” “รูไวเถอะคะ ทุกวันนี้เอินก็ยังเกลียดผูชายอยูในสวนลึก พี่อองทําใหจิตใจเอินเต็มไปดวยความ ขัดแยงระหวางรักกับชัง พี่อองสนุกครั้งเดียว แตเอินตองฝนรายเปนพันหนซ้ําแลวซ้าํ อีก นึกขึ้นมาทีไรก็ไม เขาใจทุกที วาทํากันลงคอไดยังไง เอินยังเปนเด็กอยูแทๆ ความสัมพันธที่เหมือนใสสะอาดระหวางเรา แทจริงมีรอยเปอนอยูจุดหนึ่ง ไมเคยชะลางไดหมด มองทีไรก็ยังเห็น” ลัดธีรยกมือเกาศีรษะกรากๆ อยางเริ่มหงุดหงิด เพราะภรรยาพูดแบบเอาโทษอะไรสมัยไหนก็ ไดมาตั้งขอหาเพื่อตอนเขาไปสูความเปนคนผิด แถมยิ่งพูดถอยคําก็ยิ่งเขมขนขึ้นทุกที แตวา ไปก็ถูก ระหวางเขากับหลอนใชจะอยูบนทางโรยดวยกลีบกุหลาบตลอดสายอยางที่หลาย คนคิด การถูกพราผลาญพรหมจรรยกอนวัยอันควรทําใหมาวันทาเลิกคบกับเขาหลายเดือน และเมื่อกลับมา คบใหมก็ไมยอมใหแตะเนื้อตองตัวแมปลายเล็บเปนป ยังจําแววราวเสมือนตราบาปในดวงตาหลอนสมัยนั้น ไดดี ทุกอยางเสียหายไปหมด มาวันทาเจ็บจริง เจ็บนานทั้งกายทั้งใจ นั่นเปนสิ่งที่เขาตระหนัก แตเขาก็พยายามทําคุณไถโทษมาตลอด แมไมมีโอกาสชวยหลอนใหรอดพนจากสถานการณคอ ขาดบาดตายแบบในหนัง ทวาการจองเอาอกเอาใจ มอบความรักความสุขสุดความสามารถ รวมทั้งทําตัว เสมอตนเสมอปลายเปนเวลาเนิ่นนาน ก็ควรมีน้ําหนักเพียงพอชดใช และแนใจวาไมไดเขาขางตัวเอง ในเมื่อ หลอนกลับมาเปนฝายใหทา สงสัญญาณขอรวมอภิรมยเองเมื่ออายุราวยี่สิบ ที่จุดนั้นลัดธีรถือวาทุกอยางเปลี่ยนแปลงไปแลว เขาควรพนจากความรูส ึกผิดไดแลว บาดแผล ทางกายใจของหลอนสลายหายหนไปหมดแลว เขาเริ่มเปนผูใหญ ทํางานทําการ เก็บเงินรอแตง และไม ปลอยใหความสัมพันธดําเนินไปในรูปลักลอบไดเสีย มีการขอผูใหญจัดพิธีหมั้นเปนเรื่องเปนราว มีแผนการ ชัดเจนวาจะตบแตงเมื่อใด แลวมาวันทาก็ไมเคยยอนอดีตชวนระลึกชาติสมัยเขาเปนโจรปลนสวาทอีกเลย จวบจนวันนี้ ที่ ทาทีหลอนเริ่มประหลาดขึ้นมาใหม “เอิน...งั้นลองพูดแบบตรงไปตรงมากันไหมละ พี่วา เอินแปลกไป ถือสาหาความกระทั่งฝอยเล็ก ฝอยนอยหยุมหยิม ขนาดเรื่องเกาตั้งแตสมัยไหนยังขุดขึ้นมาถลมพี่ วันนี้ตองมีอะไรสักอยางแนๆ ...ใช ไหม?” หนวยตาของมาวันทาเบิกกวางขึ้นเล็กนอย

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf