Page 88

๘๗

ชนิดหวาน ความรักออนหวานเปนฐานรองรับเซ็กซที่ถึงใจ เอินดูดวยวาดนตรีระหวางเรา สวนใหญฟลุตจะ เดนกวา มีปริยายของฐานะเปนผูนํามากกวาผูตาม เห็นไหมวาเราผลัดกัน ความละเมียดละไมเปนธรรมชาติ ของเอิน ขณะที่ความกราวแกรงเปนธรรมชาติของพี่ เมื่อมาอยูรวม เราก็ถายเทสิ่งที่อีกฝายขาดใหกันและกัน จนวันหนึ่งคงสมดุลบนฐานของความรักทีม่ ีเสมอกัน” ขอความของเขาราวกับน้ําไหล ตอเนื่องยืดยาวเปนชุด “ปญหาสําคัญในชีวิตคูของเราจะเกี่ยวกับเวลา เอินเปนหมอ อยูเวรบอย สวนพี่ยิ่งแลวใหญ หาย หนาทีละสองวันบาง สี่วันบาง บางทีซวยหนอยสิบวันยังเคย สุดแลวแตเครื่องบินพาไป นับวาโชคดีทุกวันนี้ มีอินเตอรเน็ตกับโทรศัพทมือถือเปนสื่อชวยใหเราเหมือนใกลกัน โจทยของเราคือจะใชประโยชนจาก เครื่องมือสื่อสารใหเต็มที่ไดอยางไร ใหมันโยงเราทั้งใจ ทั้งคําพูด และเหมารวมมาถึงเซ็กซ ในสวนของพี่ ใน มุมที่พี่เห็นตัวเอง พี่ไมเคยนอกใจเอินเพราะมีเรื่องเราอารมณบนกระดานหมากรุก และไดพูดแหยเอินให ครึ้มๆ ใจบาง หลายครั้งที่รุกชนะเอินไดในตําแหนงยากๆ ความรูสึกพี่แทบไมตางจากจังหวะที่พาเอินไปถึง ยอดของความสุขได และเกมพวกนั้นก็มักทําใหอยากกลับมาหาเอินเร็วๆ ” มาวันทามองกรอบขอความของเขานิ่ง ลัดธีรมกั คิดไดแตก และทําใหหลอนจํานนตอเหตุผลได ทุกครั้งที่มีเรื่องขัดใจ แมยังนึกตานอยูมากก็ตาม “พี่ออง...ฟงแลวเอินคลอยตามนะคะ แตทาํ ไมความรูสึกวาภาวะขาทาสหรือนางบําเรอยังคางอยู ในใจก็ไมทราบ” “เพราะเอินไมไดเอาใจไปใสในที่ที่ควรใสนะซี ลองทบทวนดีๆ ตั้งแตเราคบกัน พี่ปฏิบัติตอเอิน เยี่ยงทาสหรือเจาหญิง? มีไหมลืมของขวัญวันเกิด มีไหมเอินอยากกินอะไรไกลแคไหนแลวพี่ขัดใจ มีไหม เอินจะเอาโนนเอานี่แลวพี่ปฏิเสธ หรือพี่อางเหนื่อยอางขี้เกียจ แตในสวนของเอิน พี่ขอสิบครั้งแลวไดตาม ตองการกี่ครั้ง?” ผูเปนภรรยาถลึงตาใสจอมอนิเตอร รีบพิมพตอบทันควัน “ดูเหมือนจะทุกครั้งนะคะ” “เหรอ? หยุดสองวันตรงกันคราวกอนพี่อยากไปนอนเลนชายทะเล แตเอินบอกวาไง ตองไป เยี่ยมพอแมที่อยุธยา แถมอีกวันนัดกินขาวกับเพื่อนจากอังกฤษของเอิน อันนี้แคยกตัวอยางนะ ไมใชฟนฝอย หาตะเข็บ แคอยากเอามาอางอิงวาพี่ไมอุทธรณเลย ถึงอยากไปทะเลกับเอินมากขนาดไหนก็ยอมเอินหมด” “จะใหเอินปฏิเสธพอแมบอยๆ ไดไงคะ โดยเฉพาะคราวกอนนี่วันเกิดยาเอินดวย สวนเรื่อง เพื่อนสนิทของเอิน สองสามปเขาถึงจะกลับมาสักครั้ง ชวงเราแตงเปนจังหวะที่เขากําลังวุน พอวางก็รีบมา ทันที นี่ก็ไมใชจะแกตัวกลบเกลื่อนนะ แคขอโอกาสชี้แจงนิดหนึ่ง ที่พี่อองหาวาเอินไมตามใจ ก็ใชจะเปน เพราะนิสัยเสีย ชอบเอาเปรียบ ไมสมน้ําสมเนื้อกับที่พี่พะเนาพะนอเอิน แตเพราะเกิดเหตุจําเปนหรอก” ลัดธีรเสียดายที่เทาความถึงเรื่องจอย เพิ่งนึกออกวามีเรื่องใหญกวานั้น แตก็คราน ขี้เกียจพิมพ เสียแลว เพราะเกลียดบรรยากาศขนหนักตอนถกเถียงกับมาวันทา แมตา งฝายตางเต็มไปดวยเหตุผล ก็แตก ประเด็นบานปลายไดไรที่สิ้นสุด ไมตางกันเลยกับคูที่ขาดเหตุผลทั้งหลาย เชนคราวนี้ จากแรกที่เริ่มดวยเรื่อง การกดขี่ทางเพศ นี่กําลังจะเปลี่ยนเปนเรื่องตามใจไมตามใจเสียแลว

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf