Page 87

๘๖

คราวนี้ลัดธีรเปนฝายเงียบยาว เหลือเพียงมาวันทาทําหนาที่พิมพสนทนาอยูคนเดียว “รูแตตนแลววาเซ็กซระหวางเราไมพอดีกัน แถมที่ผานมาเอินกลัวพี่อองเบื่อ กลัววาหางกันจะ ทําใหพี่อองอยากหาเศษหาเลย เอินถึงโอนออนผอนตามตลอด บางทีพี่อองเลนแผลงๆ อยางเชนใสกุญแจมือ ก็ยอมทน หลับหูหลับตาคิดเสียวาตัวเองเปนของเลนชิ้นหนึ่ง เรื่องความอยากเปนฝายออนแอ เปนฝายแพ แรงอะไรที่พี่อางใครมาพูดนั่นอาจจะใชสญ ั ชาตญาณดิบของผูหญิงกลุมหนึ่ง แตเชื่อเถอะคะวาไมใชทั้งหมด เอินรูจักความตองการของตัวเองดี ตามนิยามของเอิน การรวมรักคือความรวมมือระหวางสามีภรรยาที่มีใจ เสมอกัน แตถามีเรื่องการแสดงอํานาจหรือเอาสนุกตามอําเภอใจของฝายใดฝายหนึ่ง อันนั้นคงเปนไดเพียง การสมสูที่ถูกขับดันจากสัญชาตญาณในระดับเดียวกับ...สิ่งมีชีวิตทั่วไป” ลัดธีรเมมปาก พิมพตอบหลังเงียบเสียนาน “ใชคําตรงใจก็ได เอิน เสียเวลาพิมพตั้งหลายคําทําไม สิ่งมีชีวิตทั่วไป...พิมพคําเดียวสั้นๆ พี่ไม โกรธหรอก” “คะพี่ออง เอินก็หวังวาพี่อองจะไมโกรธ เอินรักพี่มาก และความจริงพี่ก็ไมไดปฏิบัติตอเอินดวย อาการรุกรานหรือปาเถื่อนจนเหลือฝน ตรงขาม ครึ่งตอครึ่งพี่สุภาพ นุมนวล แลวก็ใหเกียรติกัน คุยคราวนี้ เอินก็ไมมีเจตนาประทวง แตพี่อองถามเองวามีปญหาคาใจหรือเปลา เอินเลยแคอยากระบายความอัดอั้นตัน ใจเสียบาง...วาบางทีเอินขยะแขยง” ไมอยากเดาวาเขาจะมีสีหนาอยางไรเมื่ออานขอความของหลอน รูแตวาพิมพสงไดก็โลงเหมือน ปลดปลอยบางสิ่งที่เก็บกดไวแนนอกมานาน ดูเหมือนเขาใชเวลามากหนอย กวาจะเรียบเรียงคําพูดได “ลองคิดอยางนี้นะ เอินเปนของพี่มาหลายป ถึงแมวา กอนแตงจะยอมพี่แคปละหนสองหนก็ เถอะ แตขอใหดูวาพี่ยังเสมอตนเสมอปลายอยางไร เรื่องวอกแวก เรื่องหญิงอื่น แมมาไกลหูไกลตาเพียงใด ก็ ซื่อสัตยกับเอินคนเดียว ทําไมพี่ถึงทําได? เพราะพี่พิศวาสเอินอยูคนเดียว โปรแกรมตัวเองไวดวยเครื่อง แวดลอมทั้งปวง ไมเฉพาะเรือ่ งบนเตียง แตสรางปจจัยทั้งหมดที่จะจูงเราสองคนขึ้นเตียงดวยความเรียกรอง ตามธรรมชาติ” “ดวยการทําใหเอินเห็นตัวเองเปนนางบําเรอ ตองอยูใตฝาบาทพี่อองตลอดเวลาหรือเปลา?” “สาบาน...พี่ไมเคยเห็นเอินเปนผาเช็ดเทาเลยนะ แตยอมรับวาในมุมมองของพี่ หนาที่ของสามี บนเตียงก็คือทําใหภรรยารูสึกวาเธอเปนผูหญิง ถาหากผูชายไมสามารถเกงกวา วันหนึ่งผูหญิงก็คงกลายเปน ทอมบอย คืออารมณแบบหญิงๆ จะหายไป ตางฝายตางเปนทอนไมแหงที่ขาดแรงดึงดูดระหวางกัน และนั่น ก็เหมือนกับเรื่องนอกเตียง หากผูชายเหนือกวาผูหญิงไมได ในที่สุดความนับถือก็จะคอยๆ เหือดไปจากใจ อารมณเพศก็ไมตามมา” “ทําใหเปนแบบเดียวกับเลนดนตรี ที่ตางเสมอกัน ยืนอยูคนละตําแหนง แตสามารถชวยกัน ประสานใหไพเราะเพราะพริ้งไมไดหรือคะ? พูดอยางนี้พี่คงบอกอีกละซีวา ดนตรีเปนคนละเรื่องกับเซ็กซ” “ไมใชคนละเรื่องหรอก ดนตรีเปนสื่อที่ทําใหเรามีลีลากลมกลืนกัน ฟงไปในทางเดียวกัน เลน ไปในจังหวะเดียวกัน และที่สุดคือปรับใจใหอยูในกระแสเดียวกัน ความออนโยนเปนประตูไปสูความรัก

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf