Page 83

๘๒

ตลอด คือแกลงฟาดสายฟาเขาผาปอมใหหลอนเกิดความสับสนงงงันเลน แตพอคิดอีกทีมาวันทาก็ถอดใจ เกรงจะเปนไพตาย ไมใชแคไพขู เหมือนเชนที่เขาพิสูจนครั้งแลวครั้งเลาวาสามารถเห็นเสนทางลึกลับที่ หลอนไมเห็น การเลนแนวฟาผาปราศจากเมฆฝนเชนนั้นของลัดธีร บันดาลใหมาวันทาตื่นตัว เกิดความไม อยากเปนหมูสนามเหมือนเหยื่อรายลาสุดของเขา ใครครวญอยูนานวาจะฮุบหรือไมฮุบเหยื่อ ตองอานใหออก เร็วๆวาถากินจะเกิดอะไรขึ้น ถาไมกินเขาจะพลิกแพลงดวยไมไหนตอ ตอนนี้หลอนคือนางกวางที่ถกู สิงโต โดดเขาขย้ําถึงตัวเปนคําแรก หากขาดทางหนีทีไลที่ชัดเจน ก็อาจตองนอนกองใหเขาแทะเลนหมดทั้งตัว ภายในไมกี่กาวขางหนานี่เอง หลอนตัดสินใจไมฮุบเหยื่อ ยอมรับกับตนเองวาเปนการเลือกดวยความขลาดมากกวาเชื่อมั่นใน สติปญญา “ฮะๆ กลัวพี่ขนาดนั้นเลยหรือเอิน?” มาวันทายนคิ้ว อานขอความนั้นแลวรูสึกเหมือนเปนยายโงใหเขาเยาะเยยถากถางเลน ลัดธีร ยอมเสียเวลาอันมีคาหลายวินาทีเพื่อพิมพประโยคเยาแหย จัดเปนการสะทอนความใจเย็นของผูมีภาษี เหนือกวา หลอนเงียบเฉยไมโตตอบ รอดูวาเขาจะทําอยางไรตอในกระดานสองมิติ ๘x๘ ตรงหนา แทนที่จะถอนบิช็อปกลับ แบบแทงดาบเขามาแลวชักออกเพื่อเอาไปใชประโยชนตอ เขากลับ เดินหมากอื่น ปลอยบิช็อปคาไว คลายแบะทาใหหลอนตัดสินใจใหมอีกทีวาจะกินหรือไมกิน ซึ่งเมื่อเปน เชนนั้นก็คิดไดสองทาง ทางแรกคือลัดธีรซอนไมเด็ดไวจริง ถาหลอนกินบิช็อปของเขา ก็ตองมีอันเปนไป อยางหมดสิทธิ์หลีกเลี่ยง แตอีกทางคือลัดธีรเห็นหลอนแหยแฝน เลยไดทีขี่แพะไล ปลอยตั้งเดคางไวเลนๆ เปนมิเตอรวัดความตาขาวของหลอนตอดวยความขบขัน เหลือเพียงสองนาที และยิ่งชั่งใจใครครวญเวลาก็ยิ่งลดนอยถอยลงตามลําดับ มาวันทาแพแรง ฉิว ใชอารมณในการเลือก ลองดีดูซิถาฮุบเหยื่อจะเกิดอะไรขึ้น แลวมันก็เกิดขึ้นจริงๆ เปนอีกครั้งที่มาวันทาเรียนรูถึงพลังอํานาจอันนาพิศวงของการเกณฑพล ผสมหมากในสงครามทางสมอง วามีความพลิกแพลงล้ําลึกสุดหยั่งเพียงใด เพียงเขาขยับควีนกับมาไปวางถูก จุด หลอนก็เห็นลวงหนาแลววากําลังจะเกิดการประสานงานอันแยบยลเหนือชั้นเพียงใดในอนาคตอันสั้น! เหมือนถูกบีบจนตัวเหลือเทาลูกหนู ปาฏิหาริยบนกระดานหมากรุกมีจริง ทั้งที่เปนเกมแหง ตรรกะแทๆ บางครั้งเมื่อลัดธีรเผยทีเด็ดราวกับมายากลของจอมคณิตชั้นสูง หลอนจะยิ้มทึ่ง และปลื้มใจที่ สามีเปนพวกสมองเพชร แตบางครั้งเชนหนนี้ ที่โดนสัพยอกกอนขยอกขย้ํา หลอนก็นึกเกลียดขี้หนาเขา ขึ้นมารําไร จนตองสะกดอารมณและหาทางแกไขสถานการณลําบากดวยความกดดันยิ่ง ทวายิ่งคิดเวลายิ่งหดสั้นจนเหลือครึ่งนาทีสุดทาย เขาวาดลวดลายฉีกหลอนเปนชิ้นๆ ทีละ เปลาะ ทีละขัน้ อยางถูกตองสมบูรณ หลอนไมอยากใหเขาสะใจกับการไลขยี้จนเขาขั้นรุกฆาต จึงเลือกคําสั่ง ยอมแพเพื่อปดเกมแตเนิ่นๆ “โอ! ไมนายอมงายๆเลย กําลังมัน” เขาบนผานขอความไรเสียง แตคลายหลอนเห็นลัดธีรยื่นหนาหัวเราะเยาะหยันออกมาจากจอ

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf