Page 58

๕๗

เปนโอกาสแรกที่มาวันทาเห็นอาการคุณหนูอารมณรายของลานดาว พอจะเดาไดวา เพราะไม สบอารมณหมอดูอุปการะอยูกอนหนา พอบวกกับการตองรอนานจึงหงุดหงิดอยางแรง “งั้นเราไปเลือกซื้อฟลุตกันกอน ที่จริงดีเหมือนกัน จะไดจอดรถทิ้งไวนี่แลวไปแท็กซี่แทน เพราะแถวเวิ้งหาที่จอดยาก” มาวันทาชวนดวยน้ําเสียงประโลม ลานดาวจึงรูสึกตัว หันมายิ้มหวาน “คะ… ถาเลือกของไดจากเวิ้ง เดินทางไปกลับ รวมกินขาวกลางวันก็คงเกือบพอดีเวลานัด” เกือบชั่วโมง สองสาวก็มาเดินเขารานโนนออกรานนี้ในยานเวิ้งนครเกษม อันเปนแหลงรวม รานจําหนายเครื่องดนตรีมานมนาน และโดยมากเจาของรานจะยอมใหลองเปาเครื่องลมไดทุกชิ้น ตางจาก รานในหางใหญหรือตัวแทนจําหนายยี่หอดังที่บางทีอิดเอือ้ น จนกวาจะแนใจวาลูกคาขอลองดวยเจตนาซื้อ จริง ลานดาวขออนุญาตพอไวแลววาวันนี้อาจใชบัตรเครดิตเสริมของหลอนรูดซื้อฟลุตราคาเรือน แสน หลังจากออดออนอยูสองสามคําในชวงอาหารเชา ก็ไดรับอนุมัติวงเงินตามที่ขอมาโดยสะดวกโยธิน ประสาลูกสาวคนเดียวของทานเศรษฐีที่ถูกตามใจมาแตเล็ก นั่นทําใหการเฟนหาสินคาของมาวันทาพุงเปาไปที่ของเกรดดีเปนหลัก ดวยความรูเรื่องวัสดุ และการประกอบสรางเปนอยางดีของนักฟลุตสาว ทําใหหลอนตรวจหลายๆยี่หออยางละเอียดทุกซอกมุม กับทั้งขอทดลองเปาเปนเรื่องเปนราว มาวันทาชี้ใหนองสาวฟงเปนระยะวาสําเนียงเสียงแตละยี่หอ แตละรุน ที่ตอบสนองลมเปานั้นตางกันอยางไร ทาทีเอาใจใสตรวจสอบจริงจัง รวมทั้งเจรจากับเจาของรานเรื่องราคา และบริการหลังการขาย ทําใหลานดาวเกรงใจกับนึกขอบคุณพี่สาวเปนกําลัง ในที่สุดก็เลือกไดฟลุตเงินเงาวับ งดงามไรที่ติ กับทั้งตอบสนองลมไดพลิ้วนุมละไมหู หรูหรา ประมาณเดียวกับเลาของมาวันทา มูลคาสูงพอจะใหมนุษยเงินเดือนทั่วไปประทังชีวิตไดรวมป “ขอบคุณนะคะพี่เอิน” ลานดาวพนมมือไหวดวยความระลึกวาเปนบุญคุณจริงๆสําหรับการคัดเลือกของดีที่สุดให คลายเครื่องประดับล้ําคาเหมาะตัวอันถูกกําหนดไวเปนคูใจตลอดกาล ระหวางนั่งแท็กซี่กลับมายัง ศูนยการคาเพือ่ ดูหมอ หลอนทําเหมือนเด็กเหอของเลนใหม นั่งซอมเปา นั่งลูบคลํา นั่งเช็ดถูทําความ สะอาดฟลุตเรือนแสนไมวาง ถามตนเองเงียบๆในใจวาทําไมไมรักฟลุตเสียตั้งนานแลว สองสาวมาถึงซุมของหมอดูอุปการะ ตโมไพรี ตรงเวลา ทีแรกลานดาวตั้งทาจะแยกไปเดินเลน แตมาวันทาเห็นวาตนอยากรูแคเรื่องญาติทตี่ าย จึงชวนคูหูไปนั่งดวยกันเปนเพื่อน ลานดาวลังเลอยูอึดใจ กอนคิดวาดีเหมือนกัน อยากรูวาวันนี้จะทายอะไรผิดอีก มาวันทาเห็นบุคลิกลักษณะหมออุปการะแลวนึกเลื่อมใสระคนยําเกรง ก็ยกมือไหวดวยความ ออนนอมกอนลงนั่ง แตลานดาวเพียงเชิดหนา นั่งแบบกระแทกหนอยๆเทานั้น หมออุปการะมองไปทางคน หนาตึงยิ้มๆ “สวัสดีครับ วันนี้มาดูเรื่องอะไร?” “พาพี่สาวมาดูคะ ไมไดมาดูเอง”

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf