Page 37

๓๖

ตอนที่ ๕ มื้ออรอย ลานดาวมาถึงภัตตาคารกอนเวลานัด ปกติหลอนจะมีความสุขกับการใหคนอื่นรอ แตดูเหมือน คราวนี้คือครั้งแรกกระมังที่หลอนเริ่มเปนสุขกับการรอคนอื่นบาง มาวันทามาถึงตรงเวลาพอดี ลานดาวโบกมือใหหยอยๆ นานเหลือเกินแลวสําหรับครั้งสุดทายที่ หลอนดีใจกับการปรากฏตัวของใครบางคน เพิ่งเดี๋ยวนี้ที่ความรูสึกเชนนั้นยอนกลับมาอีก “ถึงนานหรือยัง?” คุณหมอถามเสียงนุมขณะลงนั่งดวยทวงทีนิ่มนวล น้ํามะนาวตรงหนาลานดาวที่พรองลงเกือบ หมดบอกไดวาอยางนอยตองอยูนี่ระยะหนึ่งแลว “แปบเดียวคะ” ตอบเสร็จก็ยิ้มกริ่ม จับมองใบหนาอีกฝายนิ่ง นัยนตาทอประกายสุขระริก มาวันทาสานตาตอบ ดวยความสนเทหเล็กนอย ลานดาวดูสวยกวาตอนกลางวันมาก ทั้งดวงหนา ทรงผม แววตา และกระทั่งยิ้ม พิมพใจ ทุกองคประกอบในเครื่องหนาคลายอาบมนตเสนหอันเต็มไปดวยพลังสะกดที่แมเพศเดียวกันยัง งวยงง นี่เปนครั้งแรกที่หลอนมีนัดสวนตัวกับคนไข รวมทั้งเปนนัดแรกกับคนรูจักทางอินเตอรเน็ต แตบอกตนเองวาเหมือนนัดกับนองรักที่สนิทชิดเชื้อกันเกินกวาจะจัดเขาประเภทคนแปลกหนา “สั่งกันเลยไหม?” “เอาซีคะ” ตางเลือกกับขาวคนละสองจาน พอบริกรรับรายการเดินจากไป ก็หันหนาเขาหากันอีก “ทาทางพี่เอินคงมีคนไขจากอินเตอรเน็ตเยอะ” “แคนิดหนอย ถึงจะคุยถามตอบกันพอใจอยางไร เขาก็เลือกหมอใกลบานมากกวา… จะคงเจอ เพื่อนทางเน็ตบอยละซี” ลานดาวยนหนา “เพิ่งมีพี่เอินนี่แหละคะที่ไดเจอตัวเปนๆของจะ” “เห็นแจกยิ้มเกงทั้งในเน็ตและตัวจริง นึกวานาชอบสังสรรค” “จะคบคนยากคะ รักใครก็ยาก” พูดจบสยายยิ้มกวางขึ้นอีก ฐานที่ถูกชมวาแจกยิ้มเกง “รักใครยาก แตคงทําใหใครมารักเรางายมากสินะ” “บองแบวเหมือนตัวการตูนอยางจะจะมีใครตาบอดมารักคะ อิจฉาพี่เอินตางหาก มีพระเอกตัว จริงมาขอแตงตั้งแต… เออ… ยังไมรูเลย พี่เอินอายุเทาไหรเนี่ย” “ยี่สิบสี่”

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf