Page 19

๑๘

“อือม… โจกรูจักคนสวยบางคนที่สงบเสงี่ยม หลีกเลี่ยงจะเอาบวงเสนหไปคลองใจใครแบบ เอาเปนเอาตาย แตบางคนอยางจะก็เหมือนทนไมไดถาไมมีใครมารักมาหลง ดูแลวเปนการตัดสินใจเลือก มากกวาเปนคุณสมบัติติดตัวแตกําเนิดนะ และโจกวาการตัดสินใจเลือกนั่นแหละคือกรรม ทุกคนจะตอง ไดรับผลของการเลือกแบบหนึ่งๆเสมอ” ลานดาวเชิดหนาหยิ่ง “แตถาคิดวาทุกความแตกตางเกิดจากกรรม ถูกจําแนกดวยกรรม บางทีก็นาตั้งคําถามนะ ตนไม ใบหญาที่มันไมมีชีวิตจิตใจก็หลากสีหลายพันธุ ธรรมชาติความหลากหลายของพวกมันมาจากไหนละ พวก มันไปทํากรรมอะไรไว?” เจอคําถามนี้ คนไมรูคําตอบก็นิ่งบื้อไป “วาไง?” ลานดาวถามจี้ นนทกานตตอบเสียงออย “เดี๋ยวลองถามหมอดูสิ” หญิงสาวยิ้มเยาะ “คนเราสวนใหญเชื่อเพราะคิด ไมใชเชื่อเพราะรู อยางเธอเนี่ยนะ แกตัวลงหัวลานแหงๆ หนาผากเถิกขนาดนี้ พอถึงเวลาหัวลานขึ้นมาคอยคิดโทษกรรมโทษเวร คราวนี้หัวลานเพราะอะไรดีละ เมื่อ ชาติกอนเคยตีหัวนกตะกรุม หรือเคยดานกตะกรุมใหนอยเนื้อต่ําใจ?” นนทกานตหัวเราะออกมาอีก เริ่มสังเกตวาอารมณขันและความคิดพิสดารของลานดาวเปน เสนหนาลุมหลงอีกชนิดหนึ่งที่สาวสวยสวนใหญไมคอยมี ทุกครั้งที่เขาหัวเราะเพราะคําพูดของหลอน เขาจะ มีอาการเคลิ้มหลงรัญจวน อยากถลาเขาไปกอด อยากสารภาพวารักๆๆใจแทบขาดเสมอ “จะนี่ทําใหคนหลงรักไดดวยอาวุธรอบตัวเลยนะ แคคําพูดก็ยิงโดนใจบอยแลว” ชายหนุมเปรยแบบขี้เกียจทนอัดอั้นคาอก ขณะนั้นเขาตองหยุดรถที่สี่แยกไฟแดงในตําแหนง คันหนาสุด จึงเทาศอกกับประตูในทากุมขมับนอยๆดวยความสังเวชใจตนเอง “นี่แปลวากําลังจะหลงอีกเหรอ งั้นทําใหขายหนาดีไหม เธอจะไดเกลียดฉัน” วาแลวก็เอื้อมมือไปกดแตรปนๆ แตเสหันไปทางอื่น ทําหลับตาไมรูไมชี้ เปนเหตุใหผูหญิงที่ นั่งซอนหลังมอเตอรไซคขางหนาหันมาใชหางตาขุนเคืองชําเลืองแลนนทกานต ตามธรรมดาของคนโดน เสียงดังกระทบโสต ที่คิดวาคนขับนั่นเองเปนผูกด พอรูตัววาอะไรเปนอะไร ตนเองเจอยัดเยียดความผิดเขาใหแลว ชายหนุมก็กระตุกยิ้มโบกมือ ใหสาวมอเตอรไซคทีหนึ่ง ไมมีทางอื่นนอกจากรับหนาไป พอประมาณวาขอโทษทีเ่ ผลอโดนแตรใหหลอน ตกใจ สาวมอเตอรไซคหันหนากลับแบบทิ้งคอนหนึ่งวง ซึ่งเรื่องคงจบแบบเงียบๆ ถาไมใชเพราะมี มือดียื่นมากดแตรซ้ําอีกปนใหญ นนทกานตทําหนาเหวอรองฮึ้ยดังๆ เพราะคราวนี้นอกจากสาวซอนหลัง แลว พี่เบิ้มเจาของเบาะคนขี่ยังหันมาเพงจองดวยความไมพอใจอีกราย

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf