Page 119

๑๑๘

“ก็คงจนกวากระแสกรรมชุดนี้สงผลหมดมั้ง คงคํานวณเปนเวลาที่ใชในการเสวยทุกขนั่น แหละ เคยไดยินวาบางทีทาํ ใหคนอื่นทุกขหนักหลายราย พอสํานึกผิด ถูกตีหัวเลือดอาบโดยไมโตตอบ ยินยอมโดยดุษณี ดวยความสํานึกผิดที่ทําไวกับหลายๆคน แคนั้นก็เปนการชดใชกรรมแลว ไมตองจายหนี้ ในนรกแลว… หากจะเปนทุกขแลวสํานึกผิดยอนหลัง ไมกอกรรมใหมขึ้นอีก โจกวาพักเดียวทุกอยางจะกลับ สูสภาพปกติ” ลานดาวระบายยิ้ม แลมองเพื่อนชายดวยความนิยมยอมรับนับถือมากขึ้น “สงสัยเพราะเธอไปหาหมออุปการะบอยๆ กลายเปนใครอีกคนไปแลวมั้ง รูรอบตอบจะแจง ราวกับเปนหมออุปการะเสียเอง” “ฮะๆ นั่นซี สงสัยตัวเองเหมือนกัน ตูพูดออกไปไดไงเนี่ย… คงลอกหมออุปการะมานั่นแหละ” “ขอบใจมากนะโจก ที่ชวยขจัดปมขัดแยงใหหลายๆเรื่อง จะรูสึกโลงขึ้นเยอะเลย” กลาวคําขอบคุณจากหัวใจ นนทกานตเบะปากยิ้ม เอานิ้วชี้ของมืออีกขางเขี่ยหวางคิ้วตนเองดวย ความภูมใิ จที่มสี วนชวยหญิงที่เขารักได “ไมเปนไร” แลวเขาก็ลุกขึ้น กาวมายืนจังกาค้ําหัวหลอน รูสึกดีเสียจนเปนฝายชวน “งั้นกลับกรุงเทพฯกันเถอะ อยูอยางนี้เดี๋ยวฉันเปลี่ยนใจ อดไมไดตองปลุกปล้ําเธอเขาให” ลานดาวเหลือบตาขึ้นสบกับเขา มือจับแขนเกาอี้แนนขึ้นเล็กนอยอยางตั้งทาระวัง “ดีเหมือนกัน… ถอยสิ จะไดลุก” “ถาออกจากหองนี้ ฉันคงไมมีวันไดแตะตองเธออีกแลวใชไหม?” “ก็เราเปนเพื่อนกัน” หญิงสาวตอบเบาหวิวอยางเห็นทา “ได… งั้นทําบุญทําทานอีกหนเถอะ แลวรับรองจะไมรบกวนอีก” พูดจบก็หยอนตัวลงนั่งตักหลอนเปนการทับไวไมใหหนี สองมือประคองใบหนางามที่พยายาม เบือนหลบใหตั้งตรงและรับประทับจูบจากเขาโดยดี นนทกานตใชจะมีฝไมลายมือขนาดทําใหลานดาวยอมโอนออน แตเมื่อหญิงสาวทราบผาน ภาษากายวานั่นเปนเพียงการขอจิบน้ําแกกระหาย มิใชการตะกรุมตะกรามซดดวยความละโมบโลภมาก เลย ลดอาการแข็งขืนลง ถือวายอมเสียนอยดีกวาตอตานแลวยิ่งเสียมากขึ้น แตธรรมชาติของชายแทนั้น ไดหนึ่งตองเอาสอง ครองคืบจะกระดืบตอใหครบศอก นนทกานต ลิ้มความหวานจากริมฝปากเพื่อนสาวแลวอารมณไมจบ จะลดใบหนาลงฝงจมูกกับซอกคอเปนลําดับตอไป ลานดาวจึงผลักไหลเขาแรงๆและทําเสียงแข็งแบบผูเคยชินกับการเปนนาย “พอเถอะโจก!” นนทกานตชะงักกึก จุปากจั๊กหนึ่งเคืองๆที่ถูกขัดจังหวะ เพราะรูอยูแกใจวาตนไมมีเจตนากล้ํา กรายเกินการหอมปากหอมคอ แตพอเงยหนาขึ้นเห็นลานดาวกําลังขึงตาดุ ก็ทราบวาถาฝนใจตออาจเจอ หลอนตานจริงจัง ซึ่งเปนบรรยากาศปดฉากที่ไมคอยสวยเทาไหรนัก

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf