Page 118

๑๑๗

ลานดาวทําหนาเศรากมมองพื้น ชายหนุมเอนหลังพิงพนักอยางพลอยหมดแรงตาม ภาพหญิง สาวตรงหนาแปลกเปลี่ยนไปจากเดิมมาก ที่เคยมองแลวเห็นแตความพรั่งพรอมก็กลายเปนสิ้นไร ที่เคยมอง แลวเห็นโดดเดนดวยรัศมีจรัสก็กลายเปนคนอมทุกขดาษๆ ที่เคยมองแลวเห็นเปนนางสาวถูกตลอดกาลก็ กลายเปนยายเพี้ยนผิดถนัด เออหนอ… คนเรามีหลายจังหวะ หลายมิติใหดูเปนตรงขามสุดขั้วไดขนาดนี้ แตแลวนนทกานตก็ตาใสโพลงออกมา “เออ! ถามหมออุปการะสิ วากรรมอะไรทําใหเปนอยางนี้ แกยังไงถึงหาย” ลานดาวนึกถึงใบหนาอิ่มเอิบของชายกลางคน และพลอยเบิกตากวางอยางระลึกขึ้นได “หมออุปการะเคยบอกจะวาตองเจ็บจากรักสองครั้ง สําหรับครั้งแรก เปนเพราะไป… เออ… หลอกผูชายใหเจ็บช้ําไวมาก” นนทกานตตบเขาฉาด “นั่นไง!” รองหนักๆแลวก็แหกปากหัวเราะกากแบบไมกลัวเพื่อนสาวเสียใจ ลานดาวหนาเจือ่ นลงดวย ความสํานึก “ตอนนั้นจะฟงเขาหูซายทะลุหูขวาไปเฉยๆ ไมเชื่อเอาเลย” “มันก็สมเหตุสมผล มีน้ําหนักสมน้ําสมเนื้อกันดีแลว ความจริงเธออาจไมมีความผิดปกติทาง เพศหรอก แตเรื่องของเรื่องคือตองใชกรรม ตองเจ็บปวดคืนบาง หลังจากสนุกบนความทุกขของผูอื่นมา นาน” “ฉันยังไมเขาใจวาการทําใหคนอื่นเจ็บใจแลวทําไมตองชดใชดวยการรักผูหญิงดวยกัน” “มันเปนแครูปแบบของการชดใช ลองมองใหละเอียดแบบจิตวิทยาก็ได กรรมที่เธอดูถูกผูชาย อยางแรง เห็นมีแตใครตอใครมาหลง เลยมองวามันโงกันทั้งโลก การดูถูกคนนั้น สั่งสมมากเขาก็กลายเปน ความเหยียด กลายเปนเกลียดชัง พอเห็น พอแตะตองก็รังเกียจ ทั้งที่อารมณเพศก็ปะปนอยูในสวนลึกนั่น แหละ” ชายหนุมยกมือลูบคางคิดเรียบเรียงคําครูหนึ่งกอนเอยตอ “แลวความหยิ่งลําพองในรูปสมบัติกับคุณสมบัติ หรือพูดงายๆวาความหลงตัวก็มีสวนสําคัญ ดวย คนเราหลงตัวมากๆเขาก็หลุดโลก เหมือนไปลอยเทงเตงอยูคนเดียวในอวกาศ หัวคนอื่นถูกมองเปน ใบไมใบหญาบนดินไป สรุปคือใจเธอกันเอาผูชายทั้งปวงออกไปเปนสิ่งมีชีวิตคลาสต่ํากวา ทีนี้พอถึงจังหวะ กรรมใหผล ถึงเวลาเสวยวิบาก พอกรรมหาผูชายเจงๆไมทัน เลยจัดสรรผูหญิงดวยกันมาแทน นี่แสดงชัดวา เวลากรรมทํางาน ไมจําเปนตองกระทําเราจากภายนอกเทานั้น แตบางทีก็ทําจากภายใน อยางเชนบีบคั้นให จะหลงรักคนที่ไมควรจะรัก เหมือนเธอพูดตอนอยูในรถจริงๆนั่นแหละ” ลานดาวเริ่มเห็นคลอยตาม ใจหนึ่งรูสึกเศรากับชวงเวลาของการเสวยวิบาก แตอีกใจก็นึกโลง ไปที ถาเปนตามคําอธิบายของนนทกานต ก็แปลวาหลอนไมใชพวกหญิงรักหญิงจริงแท ก็แคชวงหนึ่งที่จะ ผานไป พอหมดวาระแลวกลับใจใหมได “แลวฉันจะตองชดใชกรรมอีกนานแคไหน?”

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf