Page 107

๑๐๖

อะลุมอลวยหรือทําใจรับไดเทาไหร โจกคิดวาหากกรรมรายๆเกี่ยวกับเรื่องทางเพศอยากเลนงานใครแรงสุด ก็จะเลือกจังหวะที่กาํ ลังเปนชายนั่นแหละ ทุกขถนัดกวาจังหวะเปนหญิงมากนัก” “ก็จริงนะ เปนหญิงโชคดีกวาชายหนอย ในกรณีที่มีความเบี่ยงเบน” “หญิงรักหญิงโชคดีกวาชายรักชาย แตก็โชครายกวาหญิงรักชายตามธรรมชาติวันยังค่ํา” หญิงสาวเอียงหนาอิงศีรษะกับบาของพนัก นัยนตาซึมเศราลงอีก “เธอวาฉันเปนคนเอาแตใจตัวเองมากไหม?” อยูๆหลอนก็นึกอยากเปลี่ยนเรื่อง “จะใหตอบแบบเพลาๆหรือแบบเอาขวานจาม?” หญิงสาวหัวเราะ กอนตอบหนักแนนเพื่อสื่อวาตองการตามนั้น “เอาขวานจาม!” นนทกานตหัวเราะหึหึ “จะรูตัวเองอยูแลวนี่ แตก็ถือวาปกตินะ ความเอาแตใจเปนของคูกันกับความสวยอยูแลว ยิ่ง สวยระดับเธอยิ่งไปกันใหญ ไมรูเรื่องอื่นใดในโลกกับใครเขาหรอก ที่เห็นเปนอันดับหนึ่งคือความอยาก หรือไมอยากเอาอะไรเทานั้น” ลานดาวปดตาลง ถามตนเองเงียบๆวาถอยคําของนนทกานตเปนความจริงในทุกสถานการณ หรือไม หากขัดกับศีลธรรม หลอนจะยังมีสํานึกผิดชอบชั่วดีอยูมากนอยเพียงใด? รถแลนเรื่อยบนทางดวนขามจังหวัดพักใหญ สองหนุมสาวก็มานั่งทานอาหารทะเลทีร่ านริม หาดบางแสน ลานดาวมองขอบฟาไกลลิบตาอยางเหมอลอยมากกวารวมจอไปกับเพื่อนชาย ชางเปนวันที่ แตกตาง หลอนเคยนั่งรถนนทกานตดวยอัตตาของเจานาย เคยผูกขาดการสนทนาหันเหทิศทางไปตามใจ ตนเอง แตวันนี้หลอนเห็นเงารางตนเปนผูหญิงธรรมดาคนหนึ่ง เปนฝายรับฟง เปนฝายคิดตามเกือบตลอด ฝายนนทกานตจอเอาๆไมตา งจากปลากระดี่ไดน้ํา เขานึกในใจวาการเปนเพื่อนสนิทกับคนสวย ก็ดีอยางนี้ มีโอกาสฟลุกคลายถูกเลขทายสามตัวโดยไมคาดฝนเขาไดเหมือนกัน และถาใหแลกจริงๆระหวาง ควงลานดาวเที่ยวทะเลกับถูกเลขทายสามตัว เขายอมเสียเลขทายสิบงวดดีกวาเสียโอกาสมากับหลอน! นนทกานตไมรูตัวเอาเลยวาอีกไมกี่นาทีตอ มาจะตองลืมเรื่องเลขทายสามตัวลงสิ้น ในเมื่อเจอ โชคระดับลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งหวดเขาใสเต็มเหนี่ยวเสียแลว! “โจก…” ลานดาวหันจากทะเลมาพูดกับเขาแบบปลงใจหลังใครครวญครั้งสุดทาย “จําบังกะโล ที่พวกเรากับเพื่อนๆเคยมาคางคืนกันเมื่อหลายเดือนกอนไดใชไหม? เลยไปหารอยเมตรนี่นะ จะเหนื่อย แลว ก็อยากขับไปงีบพักสักสิบนาที เดี๋ยวโจกชวยเดินตามไปทีหลังไดหรือเปลา หาเอาแลวกันวาจะจอดรถไว หลังไหน เคาะประตูเรียกแลวจะมาเปดให” ชายหนุมตกตะลึงจนขาวหลนจากปากหลายเม็ด มองหนาเพื่อนสาวเหมือนนักมวยเจอหมัด ตรงเต็มเบาตา กลืนขาวกอนโตเกือบไมเคี้ยว และเพื่อความเชื่อมั่นวาไมหลอกตัวเองดวยความเขาใจผิด นนทกานตก็เอยตะกุกตะกัก

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf