Page 103

๑๐๒

“จะนะเหรอ อือม ก็เปนคน…” นนทกานตพยายามตอบทันทีแบบเอาใจ จะไดเปนการแสดงวาสายตาของเขาสอดสองและแล เห็นความดีของหลอนอยูเสมอ ถามปุบตอบไดปบไมตองเสียเวลาขุดคนจากซอกหลืบความจําใด ทวาพอพูด สามคําแรก ก็เกิดอาการตีบตัน ไมทราบจะสรรคํายอที่ตรงตามจริงอันใดมากลาวใหเร็วทันปากที่โพลงนํา เปนสายฟาแลบไปแลว “เปนคน…” พอเขาซ้ําคํานําเดิมแบบแผนเสียงตกรอง ลานดาวก็โบกมือขึ้นลง “เอาละๆ ชางเถอะ… อยางกับถูกบังคับใหฝนอมแตงโมไวทั้งลูก ทีหลังพูดสบายๆเหอะนะ นึก ไมออกก็บอกวานึกไมออก ฉันรับได ที่ถามไมใชเพราะอยูในอารมณอยากฟงคําสรรเสริญเสียหนอย” นนทกานตรูสึกขายหนาแปลกๆที่คนหาคําตอบไมเจอ อาจเพราะมัวพุงเปาจะเอาความดีชนิดล้ํา เลิศประเสริฐศรีมายกยอใหฟงเปนที่ชื่นใจ ประโลมใหอุนใจวาชาติหนามีจริงก็ตองสวยอยางนี้อีก ความจริง ถาเพียงแตจะเขี่ยๆความดีของลานดาวชนิดดาษๆออกมากองก็คงไดหลายอยู ทวานี่ชาเกินไปแลว จะคุย ออกมาก็คงเหมือนแกลงเอาใจกันแบบบื้อๆไรรสนิยมเปลา จึงเลาเรื่องที่คุยกับหมออุปการะตอเพื่อกลบ เกลื่อนอาการคิดชาของตน “โจกถามหมออุปการะเรื่องคูแทดวย วาเพราะกรรมอะไรจึงทําใหหญิงชายกลายเปนคูแทถาวร หมออุปการะบอกวาคูแทถาวรไมมีหรอก มันขึ้นอยูกับวาเราเคยทําบุญมากับใคร หรือติดหนี้ใครไวบา ง สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนไปเรื่อย ถาชาติใกลทําบุญกับใครมากก็อยูเย็นเปนสุขกับคนนั้นยืดหนอย แตหาก ติดหนี้ใครไวเยอะก็ตองทนสภาพเหมือนเขาคุกรวมกับเขานานปเชนกัน เสร็จแลวพอตายจากก็ทางใครทาง มัน เวนแตระหวางอยูดวยกันไดรวมบุญหรือกอบาปไวเสมอกันอีก ก็มีสิทธิ์ไปพบกันใหมในปรโลกดวย แรงดึงดูดของบุญและบาปนั้นๆ” ลานดาวถอนใจ อยางหลอนมีสติรูจริงไดแควา ลมหายใจเดี๋ยวนี้เปนขาออกแนๆเทานั้น ใหรูล้ํา ไปในอนาคตกาล หรือรูยอนกลับไปยังอดีตชาติลวนบอดสนิท โดยเฉพาะการเวียนวายตายเกิดและเหตุผล ตนปลายเกี่ยวกับกรรมเวรทั้งหลาย หญิงสาวแคตระหนักวาตนเองไมรู ขณะเดียวกันก็เกลียดการจําใจเชื่อคน ที่อางวารู โดยหลอนไมมีสิทธิ์พิสูจนเท็จจริงดวยสติสัมปชัญญะของตนเองเลย “ฟงเรื่องเวียนวายตายเกิดกับบุญทํากรรมแตงแลววังเวงแฮะ สติสตังแบบมนุษยธรรมดาเราทํา ไดอยางมากก็เพียงสมัครใจเลือกเชื่อหรือไมเชื่อ สวนถาใหพิสูจนดวยตาทิพยหรือหูทองของสํานักไหน ก็ลือ กันวาเพี้ยนมากเพี้ยนนอยทั้งนั้น” “งั้นก็เลือกเชื่อหลักงายๆสิ ทําดีไดดี ทําชั่วไดชั่ว ทําอะไรไดอยางนั้น ถาภพชาติคลอยตามกฎนี้ เราก็ไดชื่อวาเลือกเชื่ออยางมีเหตุผล แตถาภพชาติไมคลอยตามกฎนี้ เราก็ยังไดชื่อวาเลือกเชื่อดวยมโนธรรม ประจําใจของมนุษย ไมใชเชื่อดวยสัญชาตญาณสัตวรา ยที่เห็นผิดเปนชอบและพรอมบูชาความชั่วเปน สรณะ” นนทกานตแปลกใจตนเองที่สามารถทองคําของหมอดูอุปการะพูดไดเกือบทุกคํา กับทั้งแปลก ใจที่ลานดาวสงสัยแบบเดียวกับเขา และเคยไถถามหมอดูอุปการะไวกอนแลว

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf