Page 101

๑๐๐

“คนเพิ่งตื่นนอนก็ซึมเซาบางสิเธอ… โทร.มามีอะไรหรือเปลา?” “ขอเบอรมือถือยายเอยหนอยซี มีแตเบอรเครื่องเกา นองที่ชมรมเขาตามหาตัวกัน แมนี่นัดไม เปนนัด” ลานดาวบอกเบอรเพื่อนสาวไปเพราะเห็นวาคงเปนธุระดวน “เธอตองโทร.เองนะโจก อยาใหคนอื่น เดี๋ยวเอยมาวาฉัน ที่เปลี่ยนเครื่องนี่เห็นวาเพราะหลบ ใครบางคนอยู” “โอเค ขอบใจมาก แคนี้กอนนะ” “เดี๋ยว…” “หือ?” “วันนี้วางหรือเปลา?” นนทกานตชะงักไป ใจเตนระทึกขึ้นมาปุบปบ “กําลังอยูที่ชมรม แตสองสามชั่วโมงคงเสร็จ” “งั้นทานขาวเที่ยงดวยกันไหม?” ความจริงมีนัดกับพรรคพวก แตอารามดีใจไดรับการชักชวนจากลานดาวทําใหยอมเบี้ยวทันที ตอบรับหลอนโดยไมมีการคิดหนาคิดหลังหรือลําดับความสําคัญกับนัดเกาแตอยางใดทั้งสิ้น “ที่ไหนดีละ?” “มารับจะหนอยแลวกัน แลวคอยคิดทีหลัง” นนทกานตมาถึงกอนเที่ยง ลานดาวปรากฏตัวยืนตอนรับเขาในชุดเสื้อยืดแขนกุดกับกางเกงยีน รัดรูป อวดผิวเนียนงามกับสัดสวนไรที่ติซึ่งเขาไมมีโอกาสไดเห็นบอยนัก ชายหนุมลงจากรถมาไหวพอแม ของลานดาวพอเปนพิธีครูหนึ่งก็ชักชวนกันออกจากบาน “หิวไหม?” ถามไถหญิงสาวอยางเอาใจใสขณะบิดกุญแจสตารทเครื่อง “ก็เรื่อยๆ” “กินที่ไหนดี?” “ในเมืองชักเบื่อ ไปบางแสนกันเถอะ ชมชายฝงแกลมอาหารทะเล เปลีย่ นบรรยากาศมั่ง” นนทกานตเลิกคิ้วสูงอยางสุดฉงน เพิ่งดูดวงประจําวันในหนังสือพิมพกรอบเชา ถูกทํานายทาย ทักวาวันนี้ลาภหายหรือไดแหวอยางใดอยางหนึ่ง ไฉนจึงพลิกกลับตาลปตรกลายเปนฤกษมหาเฮงไปเสียนี่ “อารมณดีอะไรมาเนี่ย?” “ตรงขามเลย กําลังเซ็งสุดขีดตางหาก” ชายหนุมหัวเราะ ความจริงเขาถามใหกลับขั้วไปอยางนั้นเอง ดูหนาเพื่อนสาวก็รูวา จืดกวาทุก วันในรอบปที่ผานมา เกือบนึกนอยใจที่ตนเองเปนไดเพียงตะกราทิ้งอารมณเซ็ง แตพอคิดใหม แคมีโอกาส เห็นเรียวแขนเปลือยกับทอนขาสลักเสลาในยีนรัดรูปของลานดาวตั้งครึ่งวันอยางนี้ก็สุดคุมแลว จะดวยฐานะ

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf

กรรมพยากรณ์ตอนที่ 1  

http://www.openbase.in.th/files/D_karmpayakorn_part1_1_to_16.pdf