Page 12

N AT U U R R E S E R V A AT

MAARKEBEEKVALLEI

Natuurreservaat Maarkebeekvallei eindelijk erkend

Maarkebeekvallei liggen zeer verspreid kleine bosjes, meestal populierenbosjes die ongeveer 30 tot 40 jaar geleden werden aangeplant. In het gebied zijn nog veel kleine landschapselementen terug te vinden. De soortensamenstelling in de hagen en houtkanten laat vermoeden dat de meeste van deze structuren al zeer oud zijn. We vinden er onder meer Tweestijlige meidoorn, Hazelaar, Kardinaalsmuts, Mispel...

Johan Cosijn

E

ind april 2006 werd een aanvraag tot erkenning van het natuurreservaat Longkruidbosjes (E-072), met naamsverandering ingediend. Op 7 april 2008 ondertekende de Vlaamse minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur, Hilde Crevits, het Ministerieel besluit houdende de uitbreiding van het erkend natuurreservaat ‘Maarkebeekvallei’ en de aanpassing van de uitbreidingszone. Hierbij wordt het sinds 24 december 1992 erkend natuurreservaat ‘Longkruidbosjes’ uitgebreid met een oppervlakte van 8 ha 15 a. De erkenning van deze uitbreiding loopt tot 24 december 2019. De totaal erkende oppervlakte van natuurreservaat nr. E-072 met naamsverandering in ‘Maarkebeekvallei’ wordt door deze uitbreiding 8 ha 77 a 50 ca groot. Deze recente erkenning nodigt uit om nader kennis te maken met dit natuurgebied midden de Vlaamse Ardennen. De Maarkebeekvallei strekt zich uit over de gemeenten Oudenaarde, Maarkedal en Horebeke en is grotendeels gelegen op de noordelijke, steile flank van de Maarkebeek. Sommige plaatsen roepen herinneringen op aan de schilderijen van Valerius De Saedeleer. Eind 2004 ging binnen de werking van Natuurpuntafdeling Vlaamse Ardennen de werkgroep rond de Maarkebeekvallei van start. Rond het project is een enthousiaste groep vrijwilligers actief.

Eeckhoutbos Het Eeckhoutbos vormt de kern van het erkend natuurreservaat en is 5,3 ha groot. Het is een historisch bos waarin de laatste jaren quasi geen beheer werd uitgevoerd. Het grootste deel van het Eeckhoutbos bestaat uit een eikenbos met een uitgesproken ondergroei van Wilde hyacint. De rijkdom van het bos

Wilde hyacint in Eeckhoutbos

zit vooral in de verscheidenheid van de voorjaarsflora en de oude opgaande bomen (vooral Zomereik, Beuk en oude populierenrassen). Op de overgang naar het valleibos in het westelijk deel vinden we de grootste soortenrijkdom. Bosanemoon, Slanke sleutelbloem, Brunel, Pinksterbloem, Muskuskruid, Dagkoekoeksbloem, Gevlekte aronskelk, Robertskruid, Bosereprijs, Kleine maagdenpalm en Veelbloemige salomonszegel komen hier plaatselijk dominant voor. Deze soorten komen ook voor in het vlakkere gedeelte, maar dan in mindere aantallen. Op de steilere rand komen Eenbes en Grote keverorchis voor. Het vlakkere gedeelte bestaat grotendeels uit een ondergroei van Wilde hyacint met plaatselijk verbraming, vermoedelijk als gevolg van vroegere exploitatie. De boomlaag is verscheiden met oude Zomereiken, Gewone es, Beuk en oude populierenvarieteiten. Zoete kers, Haagbeuk, Lijsterbes, Gewone vlier en Zachte berk vormen de struiklaag, maar komen ook in de boomlaag voor. Een deel van het bos bestaat uit historisch hakhout van hoofdzakelijk Haagbeuk, Gewone es en Hazelaar.

Overzichtskaart natuurgebieden Maarkebeekvallei

Wanneer we de kaart van De Ferraris (1777) bekijken zien we dat de structuur van de bossen in de Maarkebeekvallei al grotendeels aanwezig was ten tijde van De Ferraris en niet noemenswaardig gewijzigd is. Aan de huidige vegetatie zijn deze bossen ook te herkennen als ‘oude’ bossen, met een zeer rijke voorjaarsflora. In de rest van de Meander jul-aug-sep 2008

foto: Johan Cosijn

12

Meander 2008-3  

6de jaargang nr. 3 jul-aug-sep 2008, driemaandelijks tijdschrift van Natuurpunt regio Vlaamse Ardennen plus

Advertisement