Page 14

Hageland

48 uur in het met Ronny Mosuse en vrienden

>

Watertand gerust even mee. Wat dacht je van patrijs met woudvruchten, morieljes en oude portwijn, of een filet van everzwijn, met kastanje en rode kool? De vrienden genieten mateloos. De fijne haute cuisine is een sublieme afsluiter van de dag. Niet te verwonderen, Fidalgo werd in tal van culinaire gidsen bekroond. In GaultMillau scoort het restaurant een schitterende 15/20. De volgende ochtend heeft Jan Vaes een uitgebreide brunch met verse streekproducten klaar voor de vrienden. Tijd om het nog even met Ronny over het Hageland te hebben. ‘Genoten? Het is de perfecte bestemming om er met vrienden en zonder de kinderen tussenuit te zijn’, vindt hij. ‘Het Hageland is nooit echt ver, want het ligt in het midden van het land. En toch zo verrassend. Wie had gedacht dat Vlaams-Brabant zo’n hartelijke, landelijke streek kon zijn? Ik keek op van de historische pareltjes en dat typische Bourgondische karakter dat nooit ver weg is. Mensen tonen graag hun eeuwenoude trots, maar vragen er meteen bij: wat wil je drinken of eten?’ Dat ligt me wel.’

Edelvrouw Alpaïdis Over drinken gesproken, er staat nog een laatste bezoekje op het programma. Bezoekerscentrum ’t Wit Gebrouw in Hoegaarden vertelt de geschiedenis van het witbier en bierdorp Hoegaarden. Een Frankische edelvrouw schonk haar graafschap aan de prinsbisschop van Luik. Daardoor bleef Hoegaarden tot aan de Franse Revolutie een Luikse enclave in het Hertogdom Brabant. Met tal van voordelen, zo moesten er geen zware taksen betaald worden en de landbouw floreerde. Met het tarwegraan werd een wit bier gemaakt. En omdat het dorp geen uitvoertaks aan het hertogdom moest betalen, kwamen er steeds meer brouwerijtjes bij. In 1758 waren er niet minder dan 38. ‘Alpaïdis… Alpaïdis…’, denkt Nik luidop. ‘Waar heb ik die naam nog gehoord? Natuurlijk, het bier Alpaïde, hoe kan ik dat vergeten?’ We krijgen nog te horen en te zien hoe Pierre Celis in 1966 zijn witbier voorstelde. Het was de eerste Witte van Hoegaarden zoals we die vandaag nog kennen. Een groep Japanse toeristen heeft de rondleiding net achter de rug. ‘Natuurlijk kennen we Hoegaarden in Japan’, vertelt de Japanse gids. ‘Het bier Verboden Vrucht is er een hype. We maken op onze rondreis in Europa speciaal een omtoer om de brouwerij van dit heerlijke bier te ontdekken.’ De groep verdwijnt in Brasserie Kouterhof, allicht om er een Verboden Vrucht te drinken. Het weekend zit er op voor Ronny, Kathryn, Aram, Iris, Nik en Barbara.. ‘Het is voorbij gevlogen’, vindt Ronny. ‘We moeten absoluut terugkomen.’ En terwijl de vrienden al plannen maken voor een volgend bezoek, nemen wij stilletjes afscheid. De rijke geschiedenis van een bierdorp in ‘t Wit Gebrouw Hageland I 14

Magazine Hageland - nr. 2  
Magazine Hageland - nr. 2  

Een weekendje er tussenuit met Ronny Mosuse en zijn vrienden in het hartelijke Hageland. Het magazine biedt een verrassende kennismaking met...

Advertisement