Page 83

“De sfeer is vrij goed. Enig minpunt is de aanhoudende financiële onzekerheid? Zullen er in de toekomst nog voldoende financiële middelen beschikbaar zijn om de werking (kwalitatief) te verzekeren en het behoud van de huidige tewerkstelling te garanderen.” (man, 57j, socioculturele sector)

De bron van onzekerheid kan ook binnen de eigen organisatie liggen. Een slecht beleid van de organisatie, waardoor deze in moeilijkheden komt, of een groot aantal ontslagen collega’s zorgen voor gevoelens van onbehagen en een verminderde binding met de organisatie. “Voorlopig geen directe collega’s meer, maar ook geen opdrachten meer. Door verwaarlozing van afdeling: al een jaar geen opdrachten binnengebracht van leiding gevende en directie” (vrouw, 36j., sociale werkplaats) “De directeur heeft geen enkele voeling met het bedrijf en de cultuur van het bedrijf. De directeur beslist en handelt op eigen houtje zonder te luisteren. Vele collega's werden op staande voet ontslagen. Niet iedereen werd vervangen en de taken moeten de anderen er maar bij nemen. Als het echt niet anders kan wordt er een vervanger aangenomen. De vervangers zijn gewoonlijk zelfstandigen waar de vaste werknemers worden mee geconfronteerd. Deze zelfstandigen wisselen vaak zodat er geen hechte band meer groeit zoals die wel bestond tussen de vaste medewerkers. De leidinggevende voor de lesgevers […] beschikt niet over de nodige opleiding en inzichten. Zij voert enkel uit wat wordt opgedragen door de baas. De lesgevers krijgen geen voorbereidingstijd meer, een vak dat je niet kent of beheerst moet je toch plots geven. Het is meer dan duidelijk dat zij geen enkel inzicht hebben in wat lesgeven eigenlijk is. De lesgevers moeten nu elke dag een hele dag les geven, week in week uit. Resultaat is dat meerdere werknemers ziek thuis zitten gedurende weken of zelfs maanden. En niet alleen bij de lesgevers gebeurt dit, ook de andere medewerkers hebben dezelfde klachten. Wie ziek thuis blijft wordt beschouwd als iemand "die niet met stress om kan" (dixit directeur). Wie ziek is wordt beschouwd als iemand die de directeur in de steek laat (werd gezegd op een vergadering). Iedereen loopt op de toppen van zijn tenen, is bang om te worden ontslagen, iedereen klaagt dat de werkdruk veel te hoog is.” (man, 56j., socioculturele sector)

Respondenten verklaren onzekerheid ook vanuit hun eigen kenmerken. Binnen het jeugdwerk blijkt leeftijd een rol te spelen in de perceptie van het ‘meekunnen met de jongeren’. Medewerkers geloven dat vanaf een bepaalde leeftijd de leeftijdskloof tussen de jeugdwerker en de jongeren te groot wordt. In andere sectoren blijkt dat bepaalde medewerkers zich fysiek minder goed in staat hun eigen job verder te zetten. Daarnaast ervaart men een hogere druk, omwille van ADVmaatregelen43 e.d. Andere persoonskenmerken die aanleiding geven tot minder zekerheid zijn fysieke en sociale handicaps. Ook ervaringen uit het verleden spelen mee. “Daarnaast ben ik bij mijn eerste job zelf ontslagen. Dit door een zeer traumatische werkwijze van de teamverantwoordelijke toen. Op 3 jaar tijd heeft ze 20 personen de revue zien passeren, maar toch houdt de organisatie de handen boven haar hoofd. Dit is de voornaamste reden waarom ik toch wel bang ben om een job te verliezen.” (man, 24j., algemeen welzijnswerk) “Ja. Besparingen in de organisatie, hoge verwachtingen leidinggevende, werk gecombineerd met asperger-syndroom.” (man, 28j., sociale werkplaats)

43

Cfr. 4.6

83

Profile for VIVO

De beleving van werk in de Vlaamse social-profitsectoren  

VIVO vzw voerde, in opdracht van de sociale partners van de Vlaamse social profitsector, een onderzoek naar Werkbaar Werk in de social pro...

De beleving van werk in de Vlaamse social-profitsectoren  

VIVO vzw voerde, in opdracht van de sociale partners van de Vlaamse social profitsector, een onderzoek naar Werkbaar Werk in de social pro...

Profile for vivovzw
Advertisement