Page 58

nadelige gevolgen van regelmatig overwerk zijn legio. Te veel overwerk leidt tot vermoeidheid van medewerkers, een slechte werk-privébalans, verminderde productiviteit, psychische problemen, stress en ook burn-out. De oorzaken van een te grote werkdruk wordt door de medewerkers in verschillende hoeken gezocht. Leidinggevenden en collega’s die taakinhoud onderschatten, het slecht plannen van de medewerker zelf, deeltijds werk, een hoog ziekteverzuim in de organisatie of een groot aantal medewerkers met recht op ADV-dagen36 en tijdverspilling op andere momenten. Een aantal respondenten geeft aan dat er een recente stijging is in de werkdruk. In de cijfers uit de werkbaarheidsmonitor zien we deze tendens echter niet onmiddellijk terug. Hier zien we na een piek in de meting van 2010, dat nu 29,8% van de medewerkers uit de sector een te hoge werkdruk ervaart37. Opmerkingen met betrekking tot een gestegen werkdruk komen terug bij medewerkers uit alle sectoren. Een eerste oorzaak van de stijging van de werkdruk ligt volgens de respondenten in een gestegen professionalisering, kwaliteitseisen en administratie. Zeker als informaticasystemen niet op punt staan, of het werk als zinloos wordt aanzien. De toegenomen administratieve eisen doen de werkdruk stijgen, terwijl ze de motivatie van de medewerkers aantasten. “Wij moeten op jaarbasis voldoende cliëntcontacten hebben. Dit houdt in gesprekken met cliënten die zijn doorgegaan. Mensen die afbellen of niet komen opdagen tellen dus niet mee. Ik vind het zelf heel moeilijk om aan voldoende cliëntcontacten te komen. Als je een week veel gesprekken hebt ingepland, en er komen er veel niet, dan kom je er die week niet. Ook wordt er verlangd om van elk gesprek een verslag te maken in het elektronisch patiëntendossier. Dit vraagt een grote investering en is zeker niet de enige administratie. Zowel voldoende cliëntcontacten hebben als je administratie bijhouden is een onmogelijke taak. Als er dan onverwacht nog dringende zaken bijkomen (bijv. dringende telefoontjes i.v.m. een dossier), dan zorgt dit voor stress. Er is weinig begrip voor als je aangeeft dat dit niet haalbaar is. Dan wordt er gezegd: - als je niet aan onvoldoende cliëntcontacten per week komt, moet je er meer inplannen (maar als die dan allemaal wel komen, heb je tegen 's avonds een punthoofd, en kan je niets anders meer doen!) - als er iemand niet komt opdagen, doe dan administratie (ja, maar als ze niet hebben afgebeld, verwacht je hen nog en dan ben je al een kwartier kwijt met wachten voor je aan je administratie kan beginnen, dus uiteindelijk doe je dan ook niet veel).” (vrouw, 26j., GID)

Daarnaast voelt men ook meer en meer dat er met projecten wordt gewerkt, waarbij deadlines moeten worden gehaald en men elkaar beconcurreert. Ook wanneer er geen projectwerk is, wordt de werkdruk opgedreven omwille van concurrentie vanuit andere organisaties. Een derde oorzaak is de stijging in file- en parkeerproblemen, waardoor medewerkers die zich verplaatsen tijdens de werkuren, hier meer tijd aan moeten besteden. Een vierde tijdvreter die zorgt voor een verhoogde werkdruk is een slechte vergadercultuur (cfr.3.7). Medewerkers die deeltijds werken ervaren hierdoor niet noodzakelijk een daling van stress. De hoeveelheid vergaderingen, teammomenten en opleidingen blijft meestal dezelfde, waardoor het

36 37

Cfr. 4.6 Malfait D., (2014) De werkbaarheid in de Vlaamse gezondheids- en welzijnssectoren. Verso-Cahier 1/2014.

58

Profile for VIVO

De beleving van werk in de Vlaamse social-profitsectoren  

VIVO vzw voerde, in opdracht van de sociale partners van de Vlaamse social profitsector, een onderzoek naar Werkbaar Werk in de social pro...

De beleving van werk in de Vlaamse social-profitsectoren  

VIVO vzw voerde, in opdracht van de sociale partners van de Vlaamse social profitsector, een onderzoek naar Werkbaar Werk in de social pro...

Profile for vivovzw
Advertisement