Page 42

zelf (tijdelijk) minder sterk in zijn/haar schoenen staat. Voor medewerkers uit beschutte werkplaatsen is het soms ook moeilijk zich te verzoenen met de manier waarop met de doelgroepmedewerkers wordt omgegaan vanuit de organisatie. “Soms ontgoocheling in doelgroepmedewerkers. Soms halen ze echt foute dingen uit. Mentaal kan dat persoonlijk soms heel zwaar zijn, en hier wordt men op dit vlak absoluut niet bijgestaan. Soms troosten collega's elkaar dan maar.” (man, 29j., sociale werkplaats) “Vaak zijn deze mensen uitgeblust en niet meer gemotiveerd in hun werk. Ook is er soms nood aan bijscholing. Ik stel me dan ook soms wel vragen bij de houding van de overheid en vakbonden die er alles aan doen om deze mensen op de werkvloer te houden. Samenwerken met iemand die zijn ervaringen en kennis wil delen is een meerwaarde. Samenwerken met personen die een burn-out hebben of niet meer in contact staan met de huidige orthopedagogische waardes en normen is een last...” (man, 29j., sociale werkplaats)

Daarnaast wordt regelmatig melding gemaakt van agressie tussen doelgroepmedewerkers onderling en naar het begeleidend personeel toe (cfr. 2.8). “Schelden, fysiek geweld komt vaak voor tussen medewerkers onderling. Hoe dat komt is niet altijd duidelijk vaak tussen verschillende etnische groepen of omwille van religie. Bij geweld fysiek en/of verbaal volgt ontslag. Er zijn conflicten van allerlei aard: variërend van dingen die al dan niet op facebook verschijnen of die met religie te maken hebben of met oordelen over anderen (ik ben hier de enige die echt werkt), ... Trajectbegeleider komt tussen in ernstige gevallen (t.t.z. als we het weten). Er worden opleidingen en vorming georganiseerd rond samenwerken, diversiteit, ...” (vrouw, 48j., sociale werkplaats)

2.5.

Verhouding tot de raad van bestuur

Binnen organisaties uit de socioculturele sector komt in dit onderzoek, net als in onderzoek van het HIVA22 duidelijk naar voor dat de verhouding met de raad van bestuur niet eenvoudig is. Een aantal respondenten geeft in de bevraging aan een moeilijke verhouding te hebben met de raad van bestuur. Raden van bestuur bestaan regelmatig uit vrijwilligers en andere leden die onvoldoende inzicht hebben in de dagelijkse praktijk waar de werknemers mee worden geconfronteerd. Problemen hebben betrekking tot onrealistische verwachtingen en stellen zich wanneer er onvoldoende erkenning is voor de werkdruk en de slechte balans werk-privé. “Met de leidinggevende (coördinator) zijn deze bespreekbaar maar met het dagelijks bestuur niet. Omdat ze niet echt de inhoud kennen van ons werk. Het zijn 'maar' vrijwilligers die 1x per maand samenkomen.” (vrouw, 40j., socioculturele sector) “Ik heb een enorme waardering voor onze vrijwillige raad van bestuur. Ik waardeer hun inzet en vrijwillige tijdsbesteding. Zonder hen zou onze onderneming niet kunnen bestaan. Het feit dat deze mensen net vrijwillig zijn bemoeilijkt echter vaak de professionaliteit van onze onderneming.” (man, 41j., socioculturele sector)

22

L. Jacobs, P. De Cuyper, V. Heylen, & De Rick, K. (2013) Verloop in de socioculturele sector. Kenmerken en determinanten in kaart gebracht. HIVA

42

Profile for VIVO

De beleving van werk in de Vlaamse social-profitsectoren  

VIVO vzw voerde, in opdracht van de sociale partners van de Vlaamse social profitsector, een onderzoek naar Werkbaar Werk in de social pro...

De beleving van werk in de Vlaamse social-profitsectoren  

VIVO vzw voerde, in opdracht van de sociale partners van de Vlaamse social profitsector, een onderzoek naar Werkbaar Werk in de social pro...

Profile for vivovzw
Advertisement