Page 1

V IVA! Het meest gelezen Nederlandstalig magazine in Spanje

Februari 2017

Elke maand ruim 21.000 lezers!

ECHT WAAR! Dit maandblad is

GRATIS!

CRISTINA versus...

CLAUDIA SCHOEMACHER

RECEPT:

Gehaktballetjes met TomatenPaprikasaus

CARNAVAL IN SPANJE HET LEVEN IS ÉÉN GROOT FEEST!

ZWEMMEN MET HET BROERTJE VAN JAWS! De spannendste ervaring van je leven!


2

Viva! Magazine · Colofon

1e jaargang · nummer 02 · Editie februari 2017

V IVA! Magazine

Apartado de Correos 301 03710 Calpe (Alicante) Spanje Telefoon: +34 965 020 327 E-mail: info@vivamagazine.es Website: www.vivamagazine.es Facebook: facebook.com/magazine.viva Twitter: twitter.com/Viva_Spanje Advertenties: Telefoon: +34 699 567 385 · E-mail: sales@vivamagazine.es Openingstijden kantoor:

Maandag t/m vrijdag: 09:00 uur - 13:00 uur

Periode: 01 februari 2017 t/m 28 februari 2017 Leesdichtheid: Elke maand ca. 21.000 lezers Verschijningsfrequentie: Maandelijks Uitgever: Costamed Ltd. Registratienummer: 10552330 Redactie: Jacqueline Hoogemoed · Enrique Beekvelt E-mail: redactie@vivamagazine.es Eindredactie: Jan Nicolas Vaste columnisten: Johanna Pien Savonije · Jacqueline Hoogemoed · Jan van Oranje Gast columnisten: Chanella Stougje · Jan Dulles Society & Entertainment: Cristina Danneels · Jan Nicolas Vormgeving: CD Graphic Design Foto cover: Amanda Perdomo / Félix A. Lam Verzending: Binnen Spanje: € 39,60 voor 12 nummers per jaar Binnen rest van Europa: € 94,80 voor 12 nummers per jaar Prijswijzigingen voorbehouden. Ga voor het aanmelden voor een bezorgabonnement en de voorwaarden naar: www.vivamagazine.es. Dit magazine heeft een waarde van: € 3,30

Viva! Magazine is een uitgave van CostaMed Ltd., hierna te noemen Viva. Viva is niet aansprakelijk voor teksten en/of afbeeldingen van derden dan wel aangeleverd door derden. Viva behoudt zich het recht voor om aangeboden teksten, artikelen, afbeeldingen en/of advertenties te weigeren en in te korten dan wel aan te passen. In Viva! Magazine verschenen informatie mag op geen enkele wijze gekopieerd en/of gepubliceerd worden zonder schriftelijke toestemming van Viva. De redactie van Viva heeft getracht alle rechthebbenden van tekst- en/of beeldmateriaal te achterhalen. Mocht u menen dat u ten onrechte niet bent geraadpleegd en/of vermeld, neem dan contact op met de redactie: redactie@vivamagazine.es.

www.vivamagazine.es


3

Inhoud · Viva! Magazine

Inhoud!

Februari 2017

08

Carnaval in Spanje

Het leven is één groot feest!

14

Cristina versus... Claudia Schoemacher

01 Cover 02 Colofon 03 Inhoud 04 Mailbox 05 Editorial 07 Column Jan van Oranje 08-11 Carnaval in Spanje Het leven is één groot feest! 12-13 Dwalen door Sitges 14-21 Cristina versus... Claudia Schoemacher 22-27 Opmerkelijk 28-29 Wonen 31 U de zon, wij de zorgen 32-33 Zwemmen met het broertje van Jaws De spannendste ervaring van je leven! 34-35 Het verhaal van... Ageeth Varenhorst, kapster van huis uit 36-37 De heilige Valentinus 38-40 Anita Delgado De prins en de flamenco danseres 41 Proëzie Gedicht in proza 42-45 Opmerkelijk 46-47 Mijmeringen Met Johanna Pien Savonije 48-49 Boekenbabbels Carla Zijlstra - Tussen hemel, ijs en aarde 50-51 Carme Ruscalleda Gelukkige kookster uit Catalonië 52-53 Recept 54 Puzzelpagina 55 Next 56 Achterpagina


MAILBOX

WAT ONS OPVIEL OP FACEBOOK EN TWITTER

→ ANNOESKA: Iedere dag feest als ze een kauwstaafje krijgen, alhoewel ik mij afvraag of ze wel kauwen. → CLAUDIA: Ik ga Livia vandaag roti leren eten. → ELS: Zijn er ook mensen die van toetjes houden en geen gluten en lactose mogen? → MARIAN: Stilton smaakt een beetje zoals olifanten ruiken. → DIEDE: Het leuke van hakken dragen als je klein bent, is dat je dan langer bent. → CAITLIN: Niet bereikbaar, Joep heeft mijn mobiel kapot gebeten. → LIESBETH: Ik heb een borstvergroting gedaan. → WILLIAM: En daar ligt die dan weer, nierstenen, behoorlijk pijnlijk. → ANNEKE: Eindcijfer examen

Nederlands is een 6, met de hakken over de sloot dus maar wél droge voeten. → CHRIS: Wtf ben ik aan het doen? → INGRID: Laten we eens beseffen in welk een luxe van vrijheid we leven in plaats van alle gal en zuur te spuwen. → RENIET: Is er ook een religie die is bedacht door een vrouw? → ANOUCK: Hoe kan mijn stofzuiger het nou ineens begeven? Ik gebruik hem helemaal nooit. → HANS: Koop ik bij de plaatselijke dierenwinkel voor een vermogen aan vogelvoer, valt er in mijn tuin letterlijk geen kip te bekennen. → ESTHER: Wijntje bij de kapper én de boekhandel, ik ben voor. → INGE: Is er iemand die nog een TV over heeft? → SANDER: Een nieuwe variant met smeltkaas geprobeerd in mijn befaamde roomboter bladerdeeg kaas tijm stengels. Niet te eten, meteen weg gedonderd. → ERNST: Je moet met je tijd meegaan. Waarom, ik ben toch geen klok? → BARBARA: Ik denk dat ik net online ingegaan ben op een huwelijksaanzoek. → CORNÉ: Ik heb beslist om geen ondergoed meer te dragen. → SANNE: Sommige denken het te weten, andere voelen het juist. → KAREL: De hele buurt ruikt naar gerookte paling. → CATHARINA: Als een steuntje in de rug wens ik je een mooie dag. → LISA: Eindelijk, na 6 jaar, heb ik een date op Valentijnsdag. Met mijn tandarts. ←


Editorial · Viva! Magazine

5

Beste lezer, lezeres,

I

n de eerste plaats wil ik iedereen hartelijk bedanken voor het meewerken aan het weliswaar gehoopte, maar toch onverwachte succes van Viva Magazine. Niemand had ooit durven voorspellen dat de start zo’n enorm succes zou worden. Want zeg nou zelf, als een magazine met een oplage van iets meer dan 6.000 exemplaren, gericht op de bescheiden Nederlandstalige markt in Spanje, en slechts verkrijgbaar binnen een klein, selectief gebied, bijna nergens meer te krijgen is vóór de officiële uitgiftedatum, dan denk ik dat wij best een beetje trots mogen zijn. Maar succes is mooi, is heel leuk, werkt ook heel motiverend, toch breekt nu pas de meest lastige periode aan. Namelijk, kunnen wij de hooggespannen verwachtingen, die wij deels zelf over ons hebben afgeroepen, waar blijven maken? Aan ons zal het in ieder geval niet liggen.

En dan komen de reacties, via “ALS WIJ ALLE hebben wij een bezorgabonnement bedacht, zodat Viva Magazine facebook, twitter en e-mail, maar RECEPTEN voortaan, lekker makkelijk, elke ook persoonlijk, bij het bezorgen BUNDELEN, maand bij u op de mat valt. En dat van Viva Magazine bij bedrijven die aan de vooraf berekende exemplaren HEBBEN WIJ EEN ook nog voor de kostprijs! Opgeven verre van genoeg hadden. Voor HEEL AARDIG kan heel eenvoudig via onze website www.vivamagazine.es. het grootste deel positief, heel erg KOOKBOEK” positief zelfs. Maar ook reacties met Ik weet zeker dat deze tweede editie net zo in de goedbedoelde opbouwende kritieken. Met de smaak zal vallen als de allereerste. Ik wens u dan meeste kritieken hebben wij ook wat gedaan. Zo hebben wij de tekstkolommen wat verder uit ook veel leesplezier :-) elkaar geplaatst, wat de leesbaarheid ten goede komt, en zult u zien dat de hele uitstraling iets Jan Nicolas Hoofdredacteur (jan@vivamagazine.es) speelser is opgezet. Ook waren wij verrast door de vele spontane aanmeldingen van lezers die zich aanboden om stukjes of rubrieken te schrijven. Met name kookrecepten maken is schijnbaar een leuke bezigheid, want als wij alle recepten die we binnen hebben gekregen gaan bundelen, hebben wij een aardig kookboek. Gedichten, stukjes over Spanje, moppen, stripverhalen, horoscopen, het kwam allemaal voorbij. We hebben slechts 56 pagina’s, dus hebben wij het gros beleefd moeten weigeren. We hebben merkten dat het kan Ontdek de omgeving Jávea (Xabia) op een van onze Ducati’s! gebeuren dat mensen te laat zijn om Viva Magazine Per dag, 150 km vrij € 110 Weekend, 300 km vrij € 225 gratis af te halen bij één van onze afhaalpunten, Midweek, 450 km vrij € 225 Week, 1000 km vrij € 425 of te ver weg wonen, of niet in staat zijn om Tel.: +31 622 385 298 naar een afhaalpunt te gaan. Voor die mensen www.ducatihuren-spanje.nl | info@ducatihuren-spanje.nl

DUCATI HUREN IN SPANJE


Hoe lang denk jij er al over om (weer) te starten met sporten? Of wil je gewoon ervaren of sporten ook iets voor jou is? Wij helpen je die eerste stap te zetten, zodat je zelf kunt ervaren dat Gimnasio Olimpo je kan helpen op weg naar een sportiever, maar bovenal gezonder leven.

, 0 €3

Onbeperkt sporten voor slechts:

per maand!

Gimnasio Olimpo · Avda. Diputación, 24 (naast Día Supermarkt) · Calpe · T.: 645 482 076


7

Column · Viva! Magazine

JAN VAN ORANJE

Jan van Oranje is als columnist ondermeer verbonden aan metronieuws.nl, ohjajoh.nl en Viva! Magazine, waar hij in zijn vaste rubriek ‘In naam van Oranje’ zijn licht laat schijnen over actuele gebeurtenissen en op unieke wijze de hilariteit van het dagelijks leven aantoont.

“IK HOOP DAT JE ZE MOOI VINDT, WANT ZE HADDEN ALLEEN NOG MAAR VAN DIE STINK CHRYSANTEN”

Liefde is...

H

eb je enig idee hoelang ik heb gezocht?” vroeg hij. “Alle kastjes heb ik overhoop gehaald voordat ik de lucifers had gevonden. Waarom had je die achter in de kast verstopt? Was je bang dat ik het huis zou laten afbranden? En even uitleggen hoe de vaatwasser werkt was zeker ook te veel moeite? Je had me ook wel eens mogen vertellen hoe de wasmachine werkt. Al die verschillende knoppen en wasmiddelen, ik kan er echt geen touw aan vastknopen. Ik heb alles maar gewoon bij elkaar gepakt en in de machine gemikt. Ik zie wel hoe het eruit komt.” “Oh ja, en dan nog wat. Die keramische kookplaat is dus echt niet aan te krijgen hè. Waarom moest je nou zo’n ingewikkeld ding kopen? Op een simpel gasfornuis kun je toch ook koken? Ik ben al bang om te vragen wat deze gekost heeft. Zal niet goedkoop zijn. Trouwens, dat koken is sowieso een bak ellende. Daar begin ik niet eens meer aan. De snackbar zit hier op de hoek en voor de vitamines neem ik wel een slaatje. Ik heb trouwens bloemen voor je meegebracht. Ik hoop dat je ze mooi vindt, want ze hadden alleen nog maar van die stink chrysanten. Ja, ik weet dat het niet je lievelingsbloemen zijn, maar € 15,- voor een zielig bosje tulpen vond ik wal al te gortig. Die moeten ook elke dag schoon water en dat zie ik jou zo 1, 2, 3 niet doen. Of wel soms? Nog even over die achterlijke zus van je. Dat mens blijft maar langskomen. Om te zien hoe het met me gaat, zegt ze. Alsof ik achterlijk ben. Ik heb daar allemaal geen zin in, in dat opdringerige gedoe. Het is trouwens een bemoeizuchtig kreng ook. Maar dat wist je al.” “Oh ja, voor ik het vergeet te zeggen, ik heb de tuin lekker laten betegelen. Groene vingers heb ik nooit echt gehad, dus dit is ideaal. En ik weet dat je het er niet mee eens zult zijn, maar de boodschappen doe ik voortaan bij Appie Hein. Ja, natuurlijk weet ik dat het daar veel duurder is dan bij de Aldi, maar hij zit hier aan het einde van de straat. Scheelt mij zeker 15 minuten lopen. En dat is een knap eind als je heup versleten is hoor.

Nou lieverd, ik denk dat dit het wel was. Zullen we voor volgende week weer afspreken?” De man trok zijn jas recht en liep weg. De bloemen op het graf van zijn onlangs overleden vrouw achterlatend.

www.janvanoranje.nl


in Spanje


Carnaval in Spanje · Viva! Magazine

9

WANT HET LEVEN IS ÉÉN GROOT FEEST!

Tekst: Jan Nicolas · Fotografie: Amanda Perdomo./ Félix A. Lam

Carnaval, dat is toch een typisch Nederlands feest, dat vooral in de zuidelijke provincies flink gevierd wordt? Een feest waar het er vooral omdraait om in een zo kort mogelijke periode zoveel mogelijk te zuipen en, als het even kan, je voor een paar dagen niets aan te trekken van de huwelijkse trouw? Het is een grote misvatting dat carnaval een Zuid-Nederlandse aangelegenheid is, zoals het ook een grote misvatting is dat carnaval slechts draait om zuipen, vreten en flink vreemdgaan. Hoewel wat dat laatste betreft het een vreemd feit is dat in het zuiden van Nederland jaarlijks de geboortepiek ligt omstreeks negen maanden na de laatste carnaval, maar dat houden we op puur toeval. Carnaval is van oorsprong een katholiek feest, dat gevierd wordt op Vastenavond, de avond voor de veertigdaagse vastentijd voor Pasen. De oorsprong van het woord ‘Carnaval’ moet waarschijnlijk gezocht worden in het Italiaanse ‘Carne Levare’, vrij vertaald ‘het wegnemen van het vlees’. Van oudsher is carnaval een eetfestijn, omdat het de laatste mogelijkheid is zich te buiten te gaan voor de vastentijd. Op ‘vette dinsdag’, de dag voor het vasten, werd al het vet dat in huis was opgemaakt. De vasten is ter herdenking van de 40 dagen die Jezus volgens het Nieuwe Testament in de woestijn vastte en tevens tot bezinning op de christelijke kernwaarden. De Romeinen vierden het feest van de saturnaliën, dat net als het hedendaagse carnaval drink- en eetgelagen had, een soort Prins Carnaval, vermommingen en optochten. Het ‘heidense’ carnaval werd in heel Europa gevierd. In Rusland is dit feest bekend

als ‘Maslenitsa’, vrij vertaald ‘het boterfeest’. Met carnaval worden maatschappelijke rollen omgedraaid en normen over gewenst gedrag opgeschort. Er werd door de rooms-katholieken tijdens de vastentijd geen vlees, snoep en andere lekkernijen gegeten, alleen op zondagen mochten de kinderen een snoepje. Op Aswoensdag begon het vasten, de katholieken gingen dan naar de kerk en kregen een askruisje op hun voorhoofd. Op de dinsdagavond voor het vasten, de zogenaamde ‘Vastenavond’, gingen mensen helemaal los met drank en lekkernijen, om het daarna 40 dagen lang zonder al dat lekkers te doen.


10 Een artikel uit 1993 omschrijft het carnaval als volgt: ‘Carnaval zorgt voor een opschorting van de persoonlijke identiteit en sociale status. De deelnemers overtreden de grenzen van sekse en klasse, en negeren massaal de religieuze en sociale regels. De maskers die gedragen worden, helpen de ‘carnavalganger’ een nieuwe identiteiten aan “In Spanje is te nemen en te handelen op een manier die, op elk te vergelijken ander moment van het jaar, en praal van onjuist of schokkend zou zijn. Het zijn met name de maskers die een deel van de reden zijn dat met carnaval, in wezen, alles mag’. Tegenwoordig duurt carnaval geen enkele avond, maar steeds vaker vier tot vijf dagen, waarbij men op de vrijdagavond begint en op dinsdag, om 24.00 stopt. In de regio van het Brabantse Bergen op Zoom, waar men overigens niet van ‘Carnaval’ spreekt, maar van ‘Vastenavend’, begint men zelfs al op 11 november, de elfde van de elfde, om daarna elk weekend een soort precarnaval te vieren, wat het hoogtepunt beleefd op de zaterdag van het carnavalsweekend, met de intocht van de Prins. De datum van carnaval hangt af van de dag waarop Pasen valt. Pasen valt altijd op de eerste zondag na de eerste volle maan na 21 maart. Veertig dagen daarvoor is het carnaval. In Nederland en België is carnaval een echt volksfeest. Iedereen verkleed zich en gaat hossend en drinkend over straat, een uitgelaten feest, waarin plezier voorop staat. Drie dagen lang mag je jezelf helemaal laten gaan, om daarna, alsof er nooit iets gebeurt is, de draad van het gewone leven op te pakken. In Spanje is carnaval een stuk exotischer, en in sommige plaatsen zelfs enigszins te vergelijken met de pracht en praal die iedereen kent van het Braziliaanse carnaval in Rio de Janeiro. Niet in de in de laatste plaats heeft dit te maken heeft met de in Spanje over het algemeen aangename temperatuur in de winter. Toen Koning Carlos III aan de macht was in Spanje, we spreken dan van de 18e eeuw, ontstonden, zowel in Madrid als in de rest van Spanje, de eerste carnavalsvieringen. In de jaren 20 van de vorige

Viva! Magazine · Carnaval in Spanje eeuw werd carnaval erg populair aan de kust en de vieringen vonden plaats op de straten en op de dorpspleinen, waar het volk uitbundig danste en feestvierde. Tijdens de dictatuur van Franco stonden de festiviteiten tijdens het carnaval op een laag pitje, een bepaalde periode was het feest zelfs verboden. carnaval soms Maar het festival zat diep ingeburgerd en we weten met de pracht allemaal hoe moeilijk Rio de Janeiro” het is om van oude gewoontes af te stappen, zeker als ze zo leuk zijn als carnaval! Na de dictatoriale periode van Franco keerde het feest in zijn volle glorie terug en werd het in 1997 zelfs uitgeroepen tot een belangrijke trekpleister voor het nationale toerisme. Tijdens het festival zijn de optochten de belangrijkste gebeurtenissen, waar verschillende verenigingen aan deelnemen. In de meeste dorpen aan de Costa Blanca vinden festiviteiten plaats en optochten, maar het zijn vooral de feesten en optochten van Benidorm en Torrevieja die meer dan de moeite waard zijn. Elk jaar veranderden deze twee steden in een mini Rio de Janeiro, en worden de praalwagens, met daarop schaars geklede dames met hoge veertooien, groter en spectaculairder. In Santa Cruz, op het Canarische Eiland Tenerife, vindt jaarlijks het op één na grootste carnaval ter wereld plaats. Het gaat traditioneel op vrijdag van start en gaat bijna onafgebroken door tot Aswoensdag. Tijdens de festiviteiten zijn veel traditionele rituelen te aanschouwen. Dit begint al enkele weken voor het carnaval, met de verkiezing van de Carnavalskoningin en haar gevolg. Tijdens het carnaval vindt onder meer de rituele begrafenis van de sardine plaats, waarbij een enorme vis op een troon door de straten wordt gedragen, vergezeld door een hysterische rouwende menigte. De lokale bevolking is zeer gehecht aan dit jaarlijkse festival. Zelfs toen onder Generaal Franco het carnaval door heel Spanje verboden werd, lieten ze zich niet tegenhouden. Ze vermomden het carnaval heel eenvoudig als een winterfestival en feestten vrolijk door.


Carnaval in Spanje · Viva! Magazine

11

carnaval van Cádiz om Het carnaval van Cádiz humor, satire en ironie. is, na dat van Rio de Middelpunt van alle Janeiro en Tenerife, het festiviteiten zijn de derde grootste carnaval satirische groepen die ter wereld. Elk jaar in politici en beroemdheden februari of maart staat flink op de hak nemen en de stad ruim anderhalve Cádiz veranderen in één week volledig op zijn kop. Uit heel Spanje groot openluchttheater. Hoewel bijna alle Spaanse komen feestvierders naar steden hun eigen unieke Cádiz om samen met de tradities hebben, zijn de inwoners de hele dag te traditionele thema´s van zingen, dansen en lachen. De fantastische kleurrijke “Het zijn vooral de feesten van de carnavalsfestiviteiten eigenlijk overal hetzelfde: kostuums en de vele bontgekleurde veren Benidorm en Torrevieja die ‘lang leve de lol’. Toeters van het ‘Braziliaanse’ meer dan de moeite waard zijn” en bellen, maskers en hoeden, carnavalsmuziek carnaval in Tenerife en vooral veel drank. Je hebt voorstanders en komen oorspronkelijk uit de Afrikaanse tegenstanders, maar niemand kan ontsnappen cultuur. Dat is niet zo verwonderlijk, aan de carnavalsgekte die binnenkort, ook aangezien de Canarische Eilanden heel in Spanje, weer begint. Dus niet langer veel dichter bij Afrika liggen dan bij Spanje. wachten, maar pak uw pruik, masker en In tegenstelling tot vele andere grote gekke neus en laat het carnaval beginnen! carnavalsvieringen in Spanje, draait het


SITGES

Sitges is een vriendelijk dorpje gelegen in de streek ‘Garraf’, ongeveer 35 kilometer van Barcelona. Zoals veel Spaanse kustplaatsen is Sitges een maritieme stad met uitgebreide toeristische voorzieningen, en met drie jachthavens de stad met de meeste jachthavens in Spanje. De smalle, Middeleeuws aandoende straatjes en steegjes, geven Sitges dat unieke waardoor menig bezoeker hier telkens weer naartoe getrokken wordt. Niet voor niets hebben veel ‘Bekende Spanjaarden’ hier een tweede residentie, en prefereren een groot aantal spelers van FC Barcelona Sitges boven de drukke metropool. Dat dit direct te merken is aan de hoge vastgoedprijzen, zal dan ook niemand verbazen.

DWALEN DOOR SITGES

Tekst: Jacqueline Hoogemoed · Fotografie: Oscar Pastor Martínez


Dwalen door... · Viva! Magazine

13

Sitges is een heerlijke mediterrane badplaats, met veel kleurrijke stranden en uitstekende toeristische voorzieningen. Erkend als een van de meest charmante steden aan de Catalaanse kust met een prettig microklimaat, wat betekent dat bezoekers elke maand van het jaar “NIET VOOR NIETS prachtige plek om een geweldige van benijdenswaardige zomer, maar zeker ook winter, PREFEREREN VEEL temperaturen kunnen door te brengen. Het uitgebreide genieten. De stad die op de en gevarieerde aanbod aan SPELERS VAN Middellandse Zee uitkijkt activiteiten gedurende het hele FC BARCELONA HET jaar en zijn intense nachtleven heeft grote lanen, smalle straatjes, vier musea en de rechtvaardigen een bezoek, DORP BOVEN DE mooiste stranden van de een onvergetelijke ervaring op Costa Dorada. Het symbool DRUKKE METROPOOL” cultureel en artistiek vlak. Zeker van Sitges is de strategisch gelegen kerk van de moeite waard om met een bezoekje te vereren Sant Bartomeu i Santa Tecla, beter bekend als ‘La is de ‘Cau Ferrat’. Dit huis was eigendom van Punta’. de kerk ligt wat hoger dan de boulevard, Santiago Russiñol, een modernistisch schilder wat maakt dat men vanaf het pleintje voor de die veel van het leven gaf aan de beweging. kerk een authentiek uitzicht over zee heeft, Nu kan je er schilderijen, beeldhouwwerken voordat men de kerk bezoekt. De structuur en dergelijke bewonderen. Dit museum heeft van de kerk is heel vreemd want ze heeft twee een kleine Picasso, diverse El Grecos, evenals klokkentorens en beschikt over een wachttoren een scala aan Catalaanse modernisten. Met 17 die de bevolking op tijd moest waarschuwen schitterende zandstranden heeft Sitges veel voor naderend onheil. De gevel is vrij eenvoudig vertier te bieden aan de zomergasten. Een aantal maar de ligging is onvergetelijk. De prachtige stranden liggen dicht bij het dorpscentrum en omgeving, met zicht op strand en stad, is het andere veel meer verspreid. Maar waar het beeld dat Sitges symboliseert. De kerk, gebouwd strand ook gelegen is, allemaal hebben ze de in de zeventiende eeuw, maar met vele latere nodige diensten en ontspanningsmogelijkheden. wijzigingen, is opgebouwd in een charmante Er zijn prachtige brede zandstranden, kleine barokke stijl en het interieur behoudt een aantal romantische baaitjes, familie stranden met renaissance en barokke altaren en een orgel uit volop watersport en naturisten stranden. 1690. Wie van het strand van San Sebastian langs Stadstranden zijn gemakkelijk te voet bereikbaar de kerk van Sant Bertomeu i Santa Tecla loopt, vanaf de prachtige boulevard, die bijna Zuidkomt vanzelf door de wijk El Racó, het mooiste Frans aandoet. Zes van de stranden zijn onlangs en meest ontspannen plekje van Sitges. Sitges onderscheiden met de ISO 14001-certificering biedt bezoekers niet alleen een mooie kustplaats, voor de kwaliteit van het zeewater en het zand. maar staat ook bekend om zijn vele culturele En als je lopend op de boulevard naar de gevels evenementen en festivals. Internationaal bekend kijkt van de aangrenzende appartementen, valt zijn het internationaal filmfestival, het Carnaval, het meteen op dat men hier gekozen heeft voor de Gay Pride (Sitges heeft verruit één van de restauratie, en de originele gevels zoveel mogelijk meest levendige en hipste gay scene van de heeft behouden. De vele gezellige terrasjes in de Spaanse kust) en niet minder aantrekkelijke knusse smalle straatjes maken Sitges helemaal hoogtepunten als La Festa Major de Sant af en eigenlijk een bestemming die zeker niet Bartomeu, El Corpus, La Nit de Foc, Mare de overgeslagen mag worden bij een bezoek aan Deu del Carme, De Verema,... Kortom, het is een bijvoorbeeld het verderop gelegen Barcelona.


CLAUDIA SCHOEMACHER

CRISTINA versus...


Cristina Danneels

Claudia Schoemacher

“HEEL BLIJ DAT IK EINDELIJK TERUG KON NAAR MIJN MOOIE MOKUM” Interview: Cristina Danneels · Fotografie: Sander Nagel - Artfotos.nl - Claudia Schoemacher-van Zweden

Het is een koude winterdag, als ik Claudia spreek, die tot voor kort resideerde in het Zuid Spaanse Estepona, maar onlangs haar hele hebben en houden heeft opgepakt om, na een verblijf van bijna twee jaar, de Spaanse zon weer achter zich te laten en terug te keren naar het iets minder zonnige Nederland. Bijna twee jaar geleden, ergens in juli, sprak ik haar ook, toen ze ineens landelijk nieuws was omdat ze met haar dochtertje Livia haar koffers had gepakt en naar Spanje was geëmigreerd, manlief Robert Schoemacher in Nederland achterlatend. Dit alles omdat Claudia, door trieste privéomstandigheden, een sterk verlangen had om alles gewoon achter te laten en in Spanje een nieuw, fris leven te beginnen. En hoewel ze zeker genoot van een betere levenskwaliteit, het bruisende, en spannende van een relatie op afstand en vastbesloten was om van haar nieuwe leven in Spanje een groot succes te maken, kon ze toch niet voorkomen dat ze te maken kreeg met datgene dat iedereen die in het buitenland gaat wonen vreest: Heimwee! Ik pak mijn schrijfgerei, en ga er goed voor zitten, Cristina versus Claudia Schoemacher.


“Ik miste kleine dingen, zoals gezellig een bakje koffie drinken in de Jordaan�


Cristina versus... · Viva! Magazine

17

Claudia Schoemacher - van Zweden. “IK WERD VAAK besloot ze om, zonder man Robert, Het is een hele mond vol, dus hou naar Spanje te emigreren om er BADEND IN HET ik het maar gewoon bij Claudia. vervolgens achter te komen dat Volgens haar biografie wordt ZWEET WAKKER ze onverwacht last kreeg van een deze geboren Amsterdamse op allesoverheersende heimwee naar EN DACHT DAN: 16 april van dit jaar 47. Heel wat Mokum. En dit ‘mooiste meisje’, NEE!” vrouwen zouden er alles voor over deze bijzondere vrouw, mag ik nu hebben om er zo uit te mogen zien wanneer interviewen. De messen zijn geslepen, het is tijd ze 47 zijn, of 37. In 2007 trouwde ze met voor mijn eerste vraag. cosmetisch arts Robert Schoemacher, de man “Jij gaat zonder je man in Spanje wonen. die bijna in zijn eentje cosmetische ingrepen uit De bladen suggereerden dat jullie de taboesfeer heeft gehaald. Samen hebben zij relatie op springen stond.” een dochter, Livia. Ze heeft van alles gedaan in “Welnee, van huwelijksproblemen was, en is, haar leven, is columniste, producer, redacteur, totaal geen sprake. Integendeel, mijn verblijf presentatrice en onderneemster geweest, maar in Spanje heeft er juist voor gezorgd dat onze ziet zichzelf meer als schrijfster. En terecht. In relatie er alleen maar op vooruit is gegaan. En dat haar boek ‘Kind van de Onderwereld’ vertelt terwijl we elkaar slechts eens in de twee weken ze onomwonden over de ups en downs in de zagen. Het had niets met onze relatie te maken. relatie met haar biologische vader Filippo, een In Nederland had Robert een oud geschil met de Italiaanse beroepsgokker, die na een schietpartij belastingdienst en die spanningen eisten thuis zijn in de Bijlmerbajes terechtkomt. Ze kruipt in het tol. Na weer een aankondiging in de Staatscourant boek terug in de huid van zichzelf als kind om was ik het gewoon even zat. Ik had rust nodig zo alle conflictueuze en pijnlijke gevoelens van en ik dacht dat ik die rust in Spanje kon vinden, toen aan het papier toe te vertrouwen. Ze breekt ver weg van al het tumult. De eerste maanden in met het boek een lans voor alle kinderen met Spanje voelde als een scheiding, heel raar. Ik werd gedetineerde ouders en maakt seksueel misbruik regelmatig badend in het zweet wakker en dacht bespreekbaar. Naar aanleiding van dit boek werd dan: ‘néé!’ En dan de kakkerlakken die ik aantrof, Claudia gevraagd om diverse lezingen over dit ook in mijn bed. Gewoon griezelig. Maar dit was onderwerp te houden. Ook werd zij veelvuldig Spanje en daar kwamen ze nou eenmaal voor. Ik uitgenodigd als ervaringsdeskundige om haar moest er gewoon even aan wennen.” expertise door te geven aan organisaties zoals Exodus, Stichting DOOR en Gezin in balans. “Vond je het vertrek, zonder man, vanuit Na drie jaar intensieve voorbereiding, kreeg een vertrouwde omgeving naar het Claudia in 2012 van het ministerie van Justitie ‘verre Spanje’ niet heel erg moeilijk?” en Veiligheid toestemming om het tv-programma “Ik zie mezelf nog zo uit Nederland vertrekken. ‘Je ouders in de lik’ te maken, waarin ze te zien Kind aan mijn linkerhand, een kattenmandje met was als presentatrice en als coach voor kinderen daarin mijn zestienjarige kater Nunu aan mijn met een ouder in de gevangenis. In 2013 schreef rechterhand. Mijn vader, dik over de zeventig, ze het deels autobiografische boek ‘Kamer 303’, sjokte achter mij aan. Met mijn blik op oneindig waarin Claudia de lezer een klein inkijkje geeft in en verstand op nul gaf ik mijn paspoort af, en haar wilde seksleven. Man Robert was in eerste glimlachte naar mijn familie die me enthousiast instantie niet zo heel erg gelukkig met de door stond uit te zwaaien. Transavia had ik vooraf wel vrouwlief gedane ontboezemingen. “Hij werd heel honderd keer gebeld of ze zeker wisten dat mijn erg kwaad en ging smijten met het manuscript. kater door de hitte in het ruim niet kon stikken. Dan kon ik het manuscript weer overal vandaan Ze hadden mij echter verzekerd dat, zodra de plukken,” aldus Claudia. Welk deel van het piloten het vliegtuig zouden starten, er koele boek fictie is en welk deel autobiografisch, laat lucht in het ruim werd geblazen. Maar ja, wat in Claudia heel wijs in het midden. In 2009 was ze geval van vertraging? Ik was dan ook opgelucht ‘Mooiste meisje van de klas’ bij het gelijknamige dat Nunu uiteindelijk toch naast mij mocht zitten.” tv-programma van de Tros. Halverwege 2015


18 “In 2010 debuteerde je met ‘Kind van de onderwereld’ en in 2013 schreef je ‘Kamer 303’. Was Spanje niet ideaal voor het schrijven van een derde boek?”

Viva! Magazine · Cristina versus...

“IK DEED SCHIETGEBEDJES EN HOOPTE DAT IK NIET DE AFGROND IN ZOU STORTEN”

“Ik zag mezelf lekker zitten in de tuin, in de zon, waar ik al schrijvend over mijn laptop naar de zee zou staren. Maar het typen in het schelle zonlicht viel vies tegen en deed zeer aan mijn ogen. Geïrriteerd installeerde ik me dus steeds in een klein kamertje met de gordijnen dicht. Daar zat ik dan, schrijvend in een donker hok, dat kon ik ook in Nederland. Schrijven was uiteraard niet de enige reden dat ik was vertrokken. Het was vooral de behoefte aan rust. Maar ja, mijn uitgever rekende op een boek, en dus ben ik meerdere malen aan mijn bureau gaan zitten om te beginnen met schrijven. De wil was er zeker, maar de woorden kwamen niet. Mijn vorige boeken schreef ik in een maand of zes, maar nu deed ik al meer dan een maand over één alinea. En nóg was ik niet tevreden. Als ik mijn tekst de volgende dag las, drukte ik op delete en begon de worsteling opnieuw. En zo ging het maanden door.”

“Was het allemaal niet gewoon een kwestie van even wennen?” Robert kon zich een stuk beter aanpassen aan de nieuwe situatie dan ik. Ook mijn dochter Livia moest erg wennen aan de strenge Spaanse school. Om 16.00 uur stonden de kindjes op het schoolplein in de brandende zon te wachten

om opgehaald te worden, strak opgesteld als in een militaire formatie, behalve Livia natuurlijk. Pas als ik het schoolplein opliep mocht mijn dochter, na een kort knikje van de juf, uit het carré stappen. Ja, het was even zeker wennen, voor ons allemaal. Daartegenover stond dat het klimaat en de omgeving in één woord geweldig waren. De dieren lagen elke dag loom in de zon, en ik merkte dat mijn humeur langzamerhand verbeterde. Meer en meer kwam ik uit mijn cocon, stapte uit mijn schrijvershok en ging wandelen met de hond. De bergen, de bomen, de zee op de achtergrond, het stemde me allemaal tevreden. Let wel tevreden. Niet gelukkig. Ik miste namelijk toch nog gekke kleine dingen, zoals gewoon even gezellig een bakje koffie drinken in de Jordaan. Ik voelde me af en toe opgesloten. Ik durfde ook niet in de auto te stappen. Sommige verkeerssituaties in Spanje zijn namelijk absurd te noemen. Zo mag je bijvoorbeeld in Estepona op een stukje snelweg gewoon tegen het verkeer inrijden en schrik je je vervolgens een ongeluk als je met hoge snelheid twee koplampen op je af ziet komen. Trouwens, in de bergen rijden is ook nog een dingetje. In sommige bochten hangen weliswaar spiegels zodat je tegemoet komende auto’s ziet, maar dat ging bij mij ook nog wel eens flink mis. Dan moest ik op een steile helling langzaam achteruit rijden om plaats te maken voor een tegenligger, terwijl ik schietgebedjes deed en hoopte dat ik niet in de afgrond zou storten.”


19

Cristina versus... · Viva! Magazine “Wanneer had je voor het eerst het gevoel dat je last kreeg van heimwee?”

“IK MOEST TERUG NAAR AMSTERDAM EN ALS HET EVEN KON NAAR EEN GRACHTENPAND”

“Wanneer precies bij mij de eerste scheurtjes zichtbaar werden van een knagend heimwee weet ik niet meer. Wel dat ik verleden jaar, wandelend door Amsterdam me verwarmde aan de vrolijke lichtjes waarmee de straat versierd was. Het geluid van de tram die voorbijreed, het stemde me gewoon erg vrolijk. En ja, ik had het best koud, maar ik vond het niet erg, het hoorde er gewoon bij. Weg was ook ineens mijn grote ergernis over Amsterdam, waar ik negen jaar eerder vertrokken was om me met mijn nieuwbakken echtgenoot in Den Haag te settelen. Amsterdam voelde ineens weer als ‘thuiskomen’, alsof ik nooit was weg geweest. Maar eenmaal terug in Spanje, ging ik gewoon door met het schrijven aan mijn boek, en met het links en rechts enthousiast verkondigen dat de emigratie absoluut mijn beste beslissing éver was. Ik loog niet, het voelde voor mij op dat moment ook zo. Terugkijkend op mijn tijd in Spanje denk ik dat het zeker ergens goed voor is geweest. Het was goed om even bij te komen, mijn gedachten te ordenen, en te beseffen wat voor mij nou echt belangrijk is in het leven. Ik kwam erachter dat niets doen, en voor het eerst in twaalf jaar financieel afhankelijk zijn, niets voor mij was. Ik wilde werken, onder de mensen zijn, plannen smeden, uitvoeren zoals ik had gedaan vóór de geboorte van Livia en vóór mijn huwelijk. Ik was mijzelf in de afgelopen jaren een beetje kwijtgeraakt. En ineens, toen ik dat besefte, miste ik mijn familie en mijn vrienden.”

“Wat heeft precies de doorslag gegeven om terug te gaan? Het missen van familie, of was er een andere reden?”

“Ik probeerde in Spanje een bestaan op te bouwen maar dat was best lastig. Dat lag niet zozeer aan Spanje, als wel aan mijn ongeduld. De Spanjaarden zijn bureaucratisch. Wil je een bedrijf beginnen, dan moet je eerst door een doolhof van administratieve zaken heen. In sommige plaatsen staan bijvoorbeeld hele straten met bedrijfspanden leeg. Als je dan informeert wat het kost om het te huren, dan krijg je te horen dat je de huur een jaar vooruit moet betalen, ook al staat het al jaren leeg. Voor een startende ondernemer

is dat best gortig. Ik kreeg daar steeds meer de balen van. Aan de andere kant was het goede nieuws dat mijn ongeduld betekende dat ik mentaal aan de beterende hand was. Ik had weer zin om te ondernemen. En hoe! Zo kon het gebeuren dat ik de ene dag in Marbella panden aan het bekijken was, en de week erop besloot om terug te gaan naar Amsterdam. Verlekkerd keek ik op internet naar talloze foto’s van de mooie Amsterdamse grachten, plaatjes van de Dam, en uiteraard van de Westertoren. De plaatjes maakten iets in mij wakker, dat latent al een tijdje in mij aanwezig was: Heimwee! Heimwee naar Amsterdam, mijn Mokum. Nadat ik de zoveelste foto van de Prinsengracht had geliked, wist ik het ineens zeker. Ik moest terug naar Amsterdam en als het even kon naar een pand aan een gracht. ‘Hoe moeilijk kon dat nou zijn?’ vroeg ik mij af in al mijn onnozelheid.”

“Het vinden van een leuke woning was dus toch een stuk lastiger dan je in eerste instantie dacht?”

“Ik schrok van wat er in een paar jaar met de huizenprijzen was gebeurd. Als Amsterdammer is het schier onmogelijk om nog aan de grachten te wonen. Dat is nu alleen nog maar voorbehouden aan Expats die de hoge huur betaald zien worden door grote multinationals. Maar ik ben geen opgever, dus ik ben blijven jagen op een woning. En ik vond wel woningen, maar als ik dan bij een bezichtiging door het pand liep, bleek steevast dat ik niet de enige was, nee met mij nog 100 anderen. En daarna is het: “Nou, doe maar een bod”. Hoezo een bod? Het genoemde bedrag was toch de huurprijs? “Nee mevrouw, dat is de vráágprijs. Als u daar bovenop nog een aardig bedrag weet te plaatsen, én de verhuurder ziet u zitten, dan maakt u misschien aanspraak op de woning.” Je begrijpt het al, waar ik ook op reageerde, het ging allemaal aan mijn neus voorbij. Vanuit Spanje probeerde ik te remigreren naar Nederland, maar ik kon niet eens een woning vinden. Tot ik op een dag een ‘normale’ makelaar tegenkwam. Deze nog vrij jonge man gunde mij een woning in Amsterdam waar ik ooit was opgegroeid, zodat ik eindelijk in januari van dit jaar weer terug kon naar mijn mooie Mokum.”


20 “Het vinden van een leuke woning was dus een stuk lastiger dan je dacht?”

Viva! Magazine · Cristina versus...

“OP WELKE WONING IK OOK REAGEERDE, HET GING ALLEMAAL AAN MIJN NEUS VOORBIJ”

“Ik schrok van wat er in een paar jaar met de huizenprijzen was gebeurd. Het is gewoon schier onmogelijk om nog aan de grachten te wonen. Dat is nu alleen nog maar voorbehouden aan Expats die de hoge huur betaald zien worden door grote multinationals. Maar ik ben geen opgever, dus ik ben blijven jagen op een woning. Ik vond ook wel woningen, maar als ik dan bij een bezichtiging door het pand liep, bleek steevast dat ik niet de enige was, nee met mij nog 100 anderen. En daarna is het: “Nou, doe maar een bod”. Hoezo een bod? Blijkt dat het tegenwoordig gebruikelijk is dat je bovenop de vraagprijs nog een leuk bedrag extra mag plaatsen en dan nog is het niet zeker dat je de woning ook krijgt. Je begrijpt het al, waar ik ook op reageerde, het ging allemaal aan mijn neus voorbij. Vanuit Spanje probeerde ik te remigreren naar Nederland, maar ik kon niet eens een woning vinden. Tot ik op een dag een ‘normale’ makelaar tegenkwam. Deze nog vrij

jonge man gunde mij een woning in Amsterdam waar ik ooit was opgegroeid, zodat ik eindelijk in januari van dit jaar weer terug kon naar mijn mooie Mokum.”

“En nu woon je weer in Amsterdam. Eind goed, al goed zou je denken.”

“Zou je denken, ja. In Spanje woonde ik met mijn dochter en mijn vader samen in een leuk huis. Robert zag ik dan telkens de laatste veertien dagen van de maand. Nu woon ik weer in Amsterdam, maar is wat dat betreft weinig verandert. Mijn vader woont nog steeds in Spanje, en Robert gaat nog steeds elke laatste veertien dagen van de maand naar Spanje. In Spanje vond ik het een gemis dat mijn gezin niet compleet was, maar dat is het dus nog steeds niet. Natuurlijk, ik zou er voor kunnen kiezen om telkens mee naar Spanje te gaan, of zomaar een weekje. Maar dat kan eenvoudigweg niet omdat mijn dochter nu in Nederland naar school gaat. Maar goed, ik woon weer fijn in Amsterdam, heb een leuk huis, dus gaan we er hier het beste van maken.”


Cristina versus... · Viva! Magazine “Waar moet ik aan denken, als jij zegt dat je er het beste van gaat maken?”

21

“Als ik stress heb ga ik eten, daar kan ik niets aan doen. Het vervelende is dat ik dan vrij snel de nodige kilo’s aankom. De stress van mijn Spanje avontuur heeft dan ook gezorgd voor de nodige extra kilootjes. En die moeten eraf. Dit doe ik door een door Ellen Tiben, mijn voedingscoach, samengesteld dieet te volgen, terwijl ik meteen flink onder handen genomen word door Carlo Lens, mijn personal trainer. Samen met Carlo en Ellen, ben ik bezig een ‘Afvalplatfom’ op te zetten, waarbij we via een vlog (video logboek red.) iedereen op de hoogte zullen houden van mijn vorderingen. De bedoeling is dat mensen ook met mij kunnen meetrainen. Verder heb ik onlangs een traject opgezet voor depressieve mensen die behoefte hebben aan een wandeling. Ik noem dit ‘Walk inss’. Ik doe dat vrijwillig, omdat ik graag, als ik mijn life-review krijg, iets nuttigs wil hebben gedaan in mijn leven. Er zijn echt heel veel het verschil. De teller staat momenteel op 25 mensen die zich niet gehoord of gezien voelen, vrijwilligers die zich aanbieden om te wandelen die werkelijk denken dat het leven geen nut of met iemand die het niet meer ziet zitten. Ik heb zin meer heeft. Mensen die eigenlijk al besloten al 3 mensen gekoppeld voor zo’n wandeling in hebben om uit het leven te stappen. Die mensen slechts twee dagen tijd. Dat is toch gewoon wil ik graag een luisterend oor bieden. “IK HEB fantastisch? Ik ben zo blij dat, met deze Zomaar een stukje wandelen of even samen zitten op een bankje in het park BESLOTEN relatief simpele aanpak, daadwerkelijk en luisteren naar hun verhaal. En ja, ik OM ER HIER mensen kunnen worden geholpen.” weet dat ik geen psycholoog ben, maar ik her- en erken wel hun gevoelens, MAAR HET Claudia drinkt de laatste restjes van haar zodat we kunnen spiegelen. Ik had een BESTE VAN cappuccino op, en ik ga weer op huis aan, mijn interview uitwerken nu alles nog kort oproepje gedaan op Facebook om TE GAAN vers in mijn hoofd zit. Ik heb namelijk een te vragen of er meer vrijwilligers waren MAKEN” geheugen als een vergiet met grote gaten. die mij hierbij zouden willen helpen, Soms kijk ik wel eens tegen iemand op, fantaseer gewoon een klein beetje vrije tijd opofferen, zodat ik over hoe haar leven zou zijn, een leven in de we elkaar zouden kunnen afwisselen. Ik heb in schaduw van de schijnwerpers, het altijd rekening korte tijd al meer dan vijfentwintig personen om houden met wat de media wel of niet over je me heen verzameld die allemaal bereid zijn om kan schrijven. Ik zou het niet vreemd vinden als met mij een soort menselijke deken te vormen iemand daardoor afstandelijk en onbenaderbaar voor hen die dit heel goed kunnen gebruiken. zou worden. Maar dan blijkt dat Claudia gewoon Ik heb zelf ook al een uurtje gewandeld met een een mens is, een heel mooi en bijzonder lief mens, heel mooi persoon, en niets anders gedaan dan dat dan weer wel. Met het hart op de juiste plaats, geluisterd, geluisterd naar iemand die daar even dat zeker. In het weggaan vertrouwd ze mij nog behoefte aan had. Zijn zin om te leven ontbrak, snel toe dat ze thuis eigenlijk nooit cappuccino en ons gesprek ging over zingeving. Ik geloof drinkt, maar het liefst, heel ouderwets, filterkoffie dat we er uit zijn gekomen. En hoewel ik een zet, en niet met een apparaat, maar met de zware verkoudheid had, gaf de ontmoeting en hand. Ik heb maar niet gezegd dat ik zweer de tevredenheid bij de ander, mij vleugels. Het bij mijn cupjeskoffie. Nespresso, what else? is eigenlijk heel simpel, maar sámen maken we


22

Viva! Magazine · Opmerkelijk

Ze vroegen zich af wat kinderen lezen Het Italiaanse Ministerie van Onderwijs is voor een onaangename verrassing komen te staan toen bleek dat Mein Kampf bij schoolkinderen in de toptien van favoriete boeken stond. Naar aanleiding van een onderzoek in 2015, waaruit bleek dat 60 procent van de Italianen boven de zes jaar nooit voor hun plezier las, hield het Ministerie een enquête.

De bedoeling was om er zo achter te komen wat de favoriete boeken van schoolgaande kinderen zijn om met die kennis te kunnen helpen het leesplezier te bevorderen. De verrassing was dan ook groot toen bleek dat op 10 middelbare scholen, over het hele land verspreid, ‘Mein Kampf’ in de toptien stond. Alessandro Fusacchia, van het ministerie van Onderwijs, noemt de keuze “bijzonder vervelend” en onderzoekt wat de beweegreden is. Ook wijst hij er op dat ‘Mein Kampf’ niet in aanmerking kwam voor de toptien, omdat de middelbare scholieren werd gevraagd om boeken van Italiaanse auteurs, sinds 2000 gepubliceerd, op te geven. Op de opmerkelijke keuze na, is Fusacchia niet geheel ontevreden over de actie. Door de hoge participatie,

honderdachtendertigduizend scholen en meer dan 3,5 miljoen scholieren deden mee, en de verscheidenheid aan geselecteerde boeken was het volgens hem een “geweldige viering boeken en lezen”. De scholen ontvangen als beloning 150 euro om te besteden aan de gekozen boeken. Enkele maanden geleden kwam ‘Mein Kampf’ in Italië nog in opspraak toen de krant Il Giornale een geannoteerde versie van Hitlers manifest publiceerde in de bijlage van de weekendkrant. De krant, eigendom van de broer van ex-president Silvio Berlusconi, verdedigde zich onder het motto “Know it in order to reject it”. De weekenduitgave stuitte op veel commentaar en werd door de Joodse gemeenschap, historici en Matteo Renzi ‘onfatsoenlijk’ en ‘uitermate gevaarlijk’ genoemd.


Opmerkelijk · Viva! Magazine

23

Vrouwen slimmer van seks dan van puzzels Slim worden? Vergeet de kruiswoordraadsels. Vrouwen die écht hun brein willen trainen, kunnen dat ook zonder hun hoofd te breken over ingewikkelde puzzels. Hoe? Door seks te hebben. Dat blijkt uit een onderzoek dat de link legt tussen seks en het geheugen. Canadese wetenschappers hebben het verband onderzocht tussen het geheugen en seks, en de resultaten zijn opvallend.

Ze ondervroegen 78 vrouwen tussen de 18 en 29 jaar, lieten hen geheugentests doen en brachten hun seksuele activiteit in kaart. Tot hun verbazing scoorden vrouwen die méér seks hadden veel hoger op de geheugenschaal en konden beter abstracte woorden onthouden, dan vrouwen die beduidend minder seks hadden gehad. In een tweede test, met neutrale gezichten die ze moesten onthouden, bleken de twee groepen ongeveer hetzelfde te scoren, en had de frequentie van seks geen impact op het geheugen. Voor de wetenschap een belangrijk nieuw inzicht. Als wél woorden maar niet gezichten beter onthouden worden als we veel seks hebben, dan wil dat

zeggen dat seks de hippocampus stimuleert. Een deel van de hersenen dat een belangrijke rol speelt bij de opslag van informatie in ons geheugen, de ruimtelijke oriëntatie en het controleren van gedrag dat belangrijk is voor de overleving. Veel seks zorgt ervoor dat we nieuwe zenuwcellen aanmaken, en dat zijn de signaalverwerkers van ons lichaam. Hoe het komt dat seks goede invloed op ons geheugen heeft, is nog onduidelijk. De onderzoekers denken dat seks een vorm van ‘sport’ is, die ervoor zorgt dat stress tijdelijk wegvalt, met alle positieve gevolgen van dien. De barrière die er anders is valt door seks weg, en zo kan ons geheugen optimaal werken en onthouden we veel beter.


24

Viva! Magazine · Opmerkelijk

Facebookers redden servies moeder Het zou je maar gebeuren: je servies is omgevallen in de kast en je weet dat, zodra je het deurtje opendoet, het gegarandeerd in stukken zal vallen op de harde vloer. Een radeloze moeder in China besloot uit radeloosheid advies in te winnen op Facebook en kreeg een stroom aan briljante en soms ronduit grappige oplossingen.

’Het kastje dat nooit meer geopend kan worden’, staat bij de foto die Tseng Shao-Tsen, een vriend van de radeloze moeder, onlangs op Facebook plaatste. Met name in Taiwan en China werd de foto massaal gedeeld. Zeg nooit nooit, vonden vele Facebookers waarschijnlijk, want vanuit de hele wereld kwam men met de meest inventieve oplossingen op de proppen. Het meest gehoorde advies was om de borden op kussens te laten vallen, maar anderen benaderden het vraagstuk op bijna filosofische wijze. “Dit is niets minder dan een economische kwestie”, vond iemand. “Als de borden goedkoop zijn, trek dan gewoon de deur open en koop nieuwe borden. Als de borden onvervangbaar zijn, sla dan het raampje rechts in, en vervang het raampje.” Anderen pakken het

liever een stuk extremer aan: “Laat het hele huis onder water lopen, open dan het kastje zonder risico” is één van de niet echt serieus te nemen adviezen. Maar ook grapjassen deden een flinke duit in het zakje, met de nodige verwijzingen naar spelletjes en films: “Bouw een identiek huis naast uw huidige huis, maar dan met de borden nog op de plank. Verwijder dan uw oude huis en het probleem is opgelost.” Inmiddels heeft de vrouw na lang denken het probleem zelf opgelost. “Ze heeft het andere deurtje heel voorzichtig geopend en het tussenwandje losgeschroefd. Daarna kon ze met één hand de borden tegenhouden, terwijl ze het andere deurtje openduwde” verklaart Tsjeng tegenover de diverse media die massaal op dit ‘probleem’ waren afgekomen.


Opmerkelijk · Viva! Magazine

25

Vlaamse fotografie met blik op de wereld Het werk van de Belgische fotograaf Wim De Schamphelaere is gerespecteerd en bijzonder gewaardeerd in het buitenland, maar in eigen contreien blijft de man op de een of andere manier een nobele onbekende. Tijd om daar verandering in te brengen met een expositie in eigen land.

In het ‘Musée de la photographie’, aan de Avenue Paul Pastur 11, in het Belgische Charleroi, loopt tot begin mei de expositie ‘Exchanging Looks’, met daarin de monumentale panorama’s van Wim De Schamphelaere. Ze zijn tot acht meter lang en imponeren de toeschouwer niet alleen door hun compositie maar ook door de krachtige sfeer die ze ademen. Of het decor zich nu in een Cubaanse straat of op een Afrikaanse savanne bevindt, steeds weer vind je er andere kleine scènes in terug, en dat is knap. Ondanks hun documentaire uiterlijk zijn de foto’s van Wim De Schamphelaere meer dan een ‘etnografische’ oefening. Ze tonen een werkelijkheid die het menselijke oog in

een uitgerekte tijd niet kan waarnemen. Elk werk is telkens een platgedrukte collage van verschillende momentopnames, waardoor bijvoorbeeld verschillende bewoners tegelijk door hun straat wandelen, terwijl dat niet echt hoeft te zijn of, sterker nog, kan zijn gebeurd. De fotografie wordt hiermee ineens archeologie. Dat legt De Schamphelaere desgevraagd zelf als volgt uit: “Ik gebruik moderne fotografische technieken, niet om het reële beeld te veranderen, maar enkel om die realiteit getrouw weer te geven via een weg die in het verleden eenvoudigweg niet bestond.” Sommige van zijn werken zijn wel acht meter lang, meer dan de moeite dus om in het museum te gaan bekijken.


Panadería · Cafetería

Echt Hollands

Calle Santa Maria · (50 meter van het postkantoor) · 03710 Calpe · Tel.: 634 329 279


27 Geen eeuwige trouw meer in Italië Opmerkelijk · Viva! Magazine

Binnenkort hoeven Italianen in hun huwelijksbelofte geen eeuwige trouw meer aan hun partner te beloven. Politici in Rome zijn namelijk druk doende de civiele code aan te passen aan de huidige Italiaanse realiteit. Die leert ons namelijk dat het niet bijster toevallig is dat Pinocchio bedacht is door een Italiaan.

Het wetsvoorstel werd vorig jaar in de Italiaanse senaat ingediend. Volgens de opstellers van het voorstel, stemt de belofte van trouw niet langer overeen met de hedendaagse praktijken van overspel, polygamie, partnerruil en andere buitenechtelijke fysieke inspanningen, die in Italië meer gebruikelijk dan incidenteel zijn. Volgens de politici weerspiegelt de huidige wet een ‘buitengewone voorbijgestreefde en verouderde’ kijk op het hedendaagse huwelijksleven. Men is dan ook van mening dat, door de huwelijksbelofte van eeuwige trouw uit het huwelijkscontract te halen, overspel in de toekomst geen reden meer kan zijn om een aanvraag tot echtscheiding in te willigen. Oftewel, hoe krijg je zo snel mogelijk het hek van de huwelijkse dam. Volgens de

behartigers van het wetsvoorstel zou er in de wetgeving, met betrekking tot het huwelijk, niet langer gesproken mogen worden over seks, en moet ‘eeuwige trouw’ voortaan meer gezien worden in termen van ‘vertrouwen en respect’. De harde Italiaanse realiteit, weergegeven in altijd uiterst onbetrouwbare Italiaanse peilingen, leert dat maar liefst 45 procent van de Italianen, volgens zeggen 55 procent van de mannen en ruim een derde van de vrouwen, niet alleen met de eigen partner van bil gaat, maar het ook heel gezellig heeft met anderen dan hun partner. Samen met de Fransen en, heel onverwacht, de Duitsers bijten zij daarmee de Europese spits af. Met deze nieuwe wet wordt het er in de Italiaanse huwelijken flink gezelliger op.


28

Viva! Magazine · Wonen Tel.: +34 965 993 359

C/ Pintor Murillo 4, Local B 03710 Calpe (Alicante) Tel.: +34 965 993 359 info@rentalpoint.es facebook.com/rentalpoint www.rentalpoint.es

Openingstijden: Maandag t/m donderdag 09:00 uur - 13:00 uur Buiten deze tijden en op vrijdag alleen op afspraak

Ruime rustig gelegen bovenwoning

Bijzonder ruim appartement

BENISSA - Ref.: 070463 Bovenwoning, oppervlakte 85 m2, gesitueerd in de campo van Benissa. De woning is gelegen op de 1e verdieping van een vrijstaande woning en beschikt over 2 slaapkamers, 1 badkamer, woonkamer en een terras van 80 m2. Verder bergzicht, CV, parking en gemeenschappelijk zwembad. Geen huisdieren. Gemeubileerd.

ALTEA - Ref.: 080985 Riant appartement, oppervlakte 130 m2, gesitueerd in Pueblo Mascarat. De woning is gelegen op de 2e verdieping en beschikt over 2 slaapkamers, 2 badkamers, complete keuken, woonkamer en een beglaasd terras van 6 m2. Verder zeezicht, gemeenschappelijke zwembad en tennis. Gemeubileerd.

Huurprijs: € 450,- per maand

Huurprijs: € 575,- per maand

Studio

Appartement

Tussenwoning

ALTEA - Ref.: 080016 Studio, 40 m2, eerste lijn zee in de woonwijk L’Olla. De woning beschikt over een lift, woon/slaapkamer, 1 badkamer, keuken, terras 10 m2, zeezicht, parking. Gemeubileerd.

CALPE - Ref.: 070678 Eenvoudig appartement nabij zee, oppervlakte 50 m2. De woning beschikt over een lift, 1 slaapkamer, 1 badkamer, keuken, woonkamer, terras 5 m2. Huisdieren in overleg. Gemeubileerd.

CALPE - Ref.: 070628 Tussenwoning, 120 m2. De woning heeft 3 slaapkamers, 2 badkamers, woonkamer, open haard, terras, verwarming, garage, parking tuin en gem. zwembad. Gemeubileerd.

Huurprijs: € 350,- per maand

Huurprijs: € 350,- per maand

Huurprijs: € 600,- per maand

www.rentalpoint.es · Tel.: +34 965 993 359 · Facebook.com/rentalpoint


29

Wonen · Viva! Magazine

Voor alle huurwoningen gelden de volgende huurcondities: Huurperiode minimaal 12 maanden, borgsom minimaal 1 maand huur. De vermelde huurprijs is inclusief eventuele service- en gemeenschapskosten, doch exclusief kosten voor gebruik van water, elektra & gas, telefoon, televisie, gemeentelijke belastingen en administratiekosten, tenzij schriftelijk anders overeengekomen. De exacte hoogte van de borgsom en administratiekosten is weergegeven in de woningomschrijving op de website www.rentalpoint.es en tijdens onze kantooruren telefonisch op te vragen via +34 965 993 359.

Riant en centraal gelegen appartement

Fraaie vrijstaande villa

CALPE - Ref.: 070414 Appartement in het centrum, oppervlakte 130 m2. De woning is gelegen op de 2e verdieping van een complex met lift en beschikt over 4 slaapkamers, 2 badkamers, keuken, woonkamer en een terras van 6 m2. Verder uitzicht over de winkelstraat, hydromassage en A/C. Parking optioneel. Geen huisdieren. Gemeubileerd.

MORAIRA - Ref.: 070791 Vrijstaande villa, oppervlakte 110 m2, gesitueerd in de leuke wijk La Cometa. De woning beschikt ondermeer over een perceel van 800 m2, 3 slaapkamers, 2 badkamers, complete keuken, woonkamer met open haard en een terras van 20 m2, parking en privé tuin. De woning wordt gemeubileerd verhuurd.

Huurprijs: € 700,- per maand

Huurprijs: € 850,- per maand

Villa

Villa

Villa

ALFAZ - Ref.: 081121 Villa, oppervlakte 250 m2. De woning beschikt over 3 slaapkamers, 2 badkamers, woonkamer, open haard, A/C, verwarming, garage, riante berging, zwembad. Ongemeubileerd.

ALFAZ - Ref.: 081137 Villa, oppervlakte van 200 m2. De woning beschikt over 4 slaapkamers, 4 badkamers, CV, keuken, woonkamer met open haard, bergzicht, garage, berging. Geen huisdieren.Gemeubileerd.

LA NUCIA - Ref.: 081042 Villa, oppervlakte 287 m2. De woning beschikt over een perceel van 360 m2, 6 slaapkamers, 4 badkamers, keuken, woonkamer, tuin. dubbele garage, A/C. Ongemeubileerd.

Huurprijs: € 950,- per maand

Huurprijs: € 1.000,- per maand

Huurprijs: € 1.300,- per maand

Facebook.com/rentalpoint · Tel.: +34 965 993 359 · www.rentalpoint.es


Verhuizen Bel Nico! Specialist aan de Costa Blanca ‘Verhuizen Bel Nico!’ is in de loop der jaren uitgegroeid tot een familiebedrijf en een begrip aan de Costa Blanca, waar met 100% motivatie uw verhuizing tot in de puntjes wordt verzorgd en afgewerkt. Lokale en internationale verhuizingen Specialist in vleugelverhuizingen Meubelopslag in Spanje en Nederland Demontage & montage van uw meubels Verhuisdozen in bruikleen beschikbaar Professionele inpakservice, kwaliteit en perfectie Vriendelijke prijzen & alles 100% meeverzekerd Motor en scootertransport in afgesloten trailer Verhuur verhuislift tot maximaal 21 meter Flexibele service en altijd alles in overleg

Verhuislift tot 21 mtr.

• • • • • • • • • •

Bel voor een gratis offerte

636 028 823 Calle De la Teuleria, Nave 2 Poligono Pla de Terol 03520 Polop (Alicante)

Tel. ES: +34 636 028 823 Tel. NL: +31 610 235 189 nico.oud@hotmail.com

www.verhuizenbelnico.com


31

Column · Viva! Magazine

U DE ZON... WIJ DE ZORGEN! Als eigenaresse van ‘RentalPoint Alquileres’ in Calpe, krijgt Jacqueline de meest uiteenlopende vragen en problemen voorgelegd. In haar column legt zij de meest voorkomende zaken aan u voor, om u wegwijs te maken in de ingewikkelde wereld van woningverhuur in Spanje.

“DE EIGENAAR MAG DE WONING VERKOPEN, MAAR DAN ALLEEN IN VERHUURDE STAAT”

De eigenaar wil verkopen

H

et is een veel gestelde vraag: “Wat gebeurt er als de eigenaar de woning verkoopt?” Het antwoord hierop is heel simpel: Helemaal niets. Als u een deugdelijke huurovereenkomst heeft afgesloten, mag de eigenaar de woning verkopen, maar dient de nieuwe eigenaar de huurovereenkomst te respecteren, zelfs als er sprake is van een beslaglegging. Maar wat als u vooraf bent overeengekomen dat u de woning bij verkoop zult verlaten? Weet dan dat u niet verplicht bent om mee te werken aan verkoop, geen potentiële kopers of makelaars hoeft binnen te laten en ook niet hoeft toe te staan dat de eigenaar een bord aan de gevel hangt. In de Spaanse huisvestingswet (de LAU) is opgenomen dat verkopen is toegestaan, maar wel in verhuurde staat. Daarbij komt dat een huurder, tenzij anders overeengekomen, het eerste kooprecht heeft. Dus in geval een eigenaar een koper heeft gevonden, dient hij de woning, tegen exact dezelfde condities, eerst aan de huurder aan te bieden. En pas als deze afziet van koop, kan een eigenaar verder handelen. Anders wordt het als u, in plaats van een deugdelijke huurovereenkomst, per abuis een overeenkomst tussen twee partijen heeft afgesloten. Een deugdelijke huurovereenkomst moet namelijk aan flink wat factoren voldoen. Zo dient het volgende als één van de eerste artikelen te zijn opgenomen: ‘El presente contrato se regirá por lo previsto en la Ley 04/2013, de 6 de junio, de Arrendamientos Urbanos (en adelante LAU) y por lo establecido en este contrato. Con carácter supletorio, se regirá por lo previsto en el Código Civil. Los posibles cambios en la Ley de Arrendamientos Urbanos (LAU) son automáticamente aplicables al presente acuerdo.’ Staat het bovenstaande niet in uw huurovereenkomst, dan is het raadzaam een adviseur met enige wetskennis in de hand te nemen, om de rest van de overeenkomst op onvolkomendheden na te laten kijken.

Niet voor niets zeggen wij al sinds 2008 “U de zon, wij de zorgen!”. Heeft u vragen? Neemt u dan, vrijblijvend, contact op via: info@rentalpoint.es. Wij spreken Nederlands, dus dat is wel zo makkelijk. Vriendelijke groeten,

Jacqueline


32

Viva! Magazine · Zwemmen met tonijnen

ZWEMMEN M HET BROER VAN JAWS

De spannendste ervaring van

Tekst: Jan Nicolas · Foto: Xtreme Photos


Zwemmen met tonijnen · Viva! Magazine

MET RTJE S!

n je leven!

O

33

nder je glinstert de voorste helft van een regenboogvis, die langzaam de donkere diepte in zakt. Zonlicht kleurt de schubben blauw, geel, groen, rood, roze en paars, en gebiologeerd staar je door je duikbril naar het kleurige schouwspel in de stille onderwaterwereld. Een paar meter onder je maakt een duiker een cirkel van duim en wijsvinger ten teken dat alles goed is. Terwijl honderden luchtbelletjes richting wateroppervlak borrelen, schiet er iets als een bliksemschicht voorbij, rakelings langs je watertrappende voeten. Een megavis, drie keer groter dan jezelf, minstens. Hap, weg is de halve regenboogvis, weg is ook de blauwvintonijn, die hem in een splitsecond verorberd. Vanaf het dek van de boot wordt, met veel lawaai, flinke stukken aas het water ingegooid. De razendsnelle tonijnen schieten er met een snelheid van soms wel 75 kilometer per uur op af. Een meisje, van een jaar of 12, slaakt een kreet, paniek in haar stem als ze haar moeder smeekt om terug te mogen in de boot. Meer kinderen gillen, maar dan van spannende sensatie. Het meisje is niet de enige die zwemmen met tonijnen eng vindt. Van de 20 snorkelaars die zich enthousiast in het water laten glijden, beklimt binnen vijf minuten de helft weer het trappetje naar het veilige dek van de boot. En hoewel vooraf is verzekerd dat tonijnen nooit in botsing komen met mensen, ze je voeten niet stiekem aanzien voor een stukje aas en dat ze banger zijn voor jou, dan jij voor hen, blijft het een meer dan spannende sensatie. De blauwvintonijn: donkerblauwe rug, zilverkleurig op de buik, super gestroomlijnd, één bonk spieren, een soort vriendelijke uitvoering van Jaws. Hun neonkleurige stekels steken fel af tegen de donkere Middellandse zee. De rugvin is minder driehoekig dan die van een haai, maar toch, je schrikt je half lam als die vin, net boven water, snel op je afkomt. De Spaanse tonijnkweker ‘Balfegó’ heeft een extra inkomstenbron bedacht. Het bedrijf aan de Costa Dorada laat toeristen snorkelen in grote kooinetten in open zee waarin enkele honderden tonijnen rondzwemmen. Balfegó Group is een van de vele tonijnkwekers in de Middellandse Zee, die jonge blauwvintonijnen vangt om die in de kwekerijen vet te mesten. De volgroeide exemplaren, soms wel 200 kilo zwaar, worden vervolgens verkocht. Er bestaat vooral veel vraag naar vanuit Japan, waar tienduizenden dollars voor een grote tonijn wordt betaald. Tonijn is een van de meest gegeten, maar ook een van de meest overbeviste soorten in de wereld. Zoals veel tonijnkwekers lag ook Balfegó Group eerder onder vuur vanwege de ecologische impact van de kwekerij. Meer informatie op: www.tuna-tour.com


34

Viva! Magazine · Het verhaal van...

Ageeth Varenhorst Kapster van huis uit

Interview: Jan Nicolas · Fotografie: Viva Magazine

In ieder mens zit een verhaal. Het één boeiend, het ander spannend, of misschien zelfs onwaarschijnlijk, elk verhaal is anders, maar altijd de moeite van het vertellen waard. Het verhaal van... ja, van wie eigenlijk? Mensen zoals u en ik, mensen die ooit naar Spanje zijn gekomen met een idee, soms een wild plan, soms een geniaal idee, soms tot mislukken gedoemd. Bij de één werd het een succesverhaal, bij de ander een verhaal vol drama en verdriet. Maar altijd een verhaal. Deze keer het verhaal van Ageeth Varenhorst. Wat doe je als je al voor je geboorte bestemd bent om kapster te worden, omdat je ouders nu eenmaal een kapsalon hebben en je grootouders dezelfde kapsalon voor hen hadden? Meer dan 75 jaar bestond de zaak in Zaltbommel, en dan mag je gerust spreken van een ‘begrip’. Het was dus niet zo vreemd dat ‘poppenkind’ Ageeth Varenhorst, reeds op de leeftijd van 6 jaar, staand op een stoofje, de haren waste van de vele vaste klanten in de kapperszaak van haar ouders. Zoals het ook niet vreemd was dat ze

de zaak later overnam. Ruim 18 jaar heeft ze de zaak gedraaid, en uitgebouwd tot een nog groter begrip dan het al was. Elke uitbreiding betekende echter ook meer personeel, totdat de hoeveelheid personeel en de stress haar teveel, en de roep van Spanje steeds luider werd. In 2005 volgde ze haar hart en besloot ze om het roer radicaal om te gooien. Ze nam afscheid van haar kapsalon in Nederland, en vertrok, samen met haar man en 3 honden, naar Moraira aan de Costa Blanca, om daar een kapsalon aan huis te openen.


Het verhaal van... · Viva! Magazine

35

Het is flink koud, deze ochtend “JE MOET ALLES ga je voor je plezier je haar laten in januari, als ik half verkleumd verzorgen. Ageeth is een vlotte aankom bij de woning van ALS EEN UITDAGING dame die makkelijk praat en ook Ageeth Varenhorst in Moraira, BLIJVEN ZIEN. NIET de wachtende klanten in haar en met verstijfde benen van mijn gesprekjes betrekt. En moet je als ALLEEN JE WERK, motor klauter. Wat vanochtend klant even wachten, dan vergoed nog een goed idee leek omdat het MAAR JE LEVEN, het bakje koffie erg veel. Ageeth zonnetje erg haar best deed, was heeft overduidelijk veel plezier ALLES WAT JE DOET” na vijf minuten al omgeslagen in wat ze doet en dat straalt ze in een kleine marteling. Dan is de rit van Calpe ook uit. Als ze over haar werk praat wordt ze naar Moraira, naar Kapsalon ‘Guapa’, ineens een enthousiast en gaan haar ogen glinsteren. “Mijn heel eind. Ageeth heeft haar kapsalon aan huis en werk is mijn hobby” zegt ze. “Ik doe dit met zo veel omdat ze had gezegd dat ik gewoon door mocht plezier, niet één dag werk ik met tegenzin. En als lopen, doe ik dat ook. In de tuin word ik begroet ik daar het heerlijke klimaat, het stressloze leven, door een vrolijk kwispelende hond, één van de het lekkere eten en de vriendelijke bevolking bij inmiddels vier honden. In de kapsalon ligt nummer optel, dan zou het ook bijna ondankbaar zijn als twee in een hoekje te slapen. Tenminste, hij doet ik mijn werk met tegenzin zou doen.” Ik zeg haar alsof, want heel stiekem doet hij steeds een oog dat het helemaal niet raar zou zijn als je, na 30 open. Er zit een dame in de stoel, waarvan het haar jaar hetzelfde werk, af en toe eens een ‘baaldag’ net een likje verf gekregen heeft. Vlak na mij stapt zou hebben. “Weet je wat het is?” vraagt ze mij. een Vlaamse dame binnen, schijnt een bekende “Je moet gewoon alles als een uitdaging blijven Belgische journaliste te zijn, maar ik ken haar zien. Niet alleen je werk, maar je leven, alles niet. Ik ken sowieso weinig journalisten. Het blijft wat je doet. Ik maak bijvoorbeeld in mijn vrije voor mij wonderbaarlijk hoe goed de kapsalon tijd kunstwerkjes van keramiek en ook schilder draait, gezien de onmogelijke locatie, midden ik sinds kort. Elke keer wordt dat beter, omdat in een urbanisatie in Moraira en zonder dat ze ik mezelf steeds blijf uitdagen. In Nederland noemenswaardig adverteert. Toch heeft ze in ruim kon ik die uitdaging niet langer vinden, wat dus 12 jaar een grote internationale klantenkring resulteerde in het verkassen naar Spanje. Mijn opgebouwd tot zelfs in de uithoeken van Lliber man had een goede baan, ik een goed lopende en Jalón. Op mijn vraag waarom ze juist hier haar kapperszaak, maar we hebben alles opgegeven, kapsalon heeft geopend antwoord ze: “Ik had om weer die uitdaging te vinden, want die hebben 12 jaar geleden eigenlijk het plan om in Jávea te wij beiden nodig.” beginnen, omdat ik daar al 20 jaar mijn vakanties doorbracht. Maar mijn ouders adviseerden mij Ondertussen heeft Ageeth iemand in de verf om voor Moraira te kiezen. Eigenlijk was Moraira zitten, een andere mevrouw bij de wastafel en ook meer voor de hand liggend, want tijdens mijn wordt de laatste hand gelegd aan het kapsel van vakanties kapte ik al menigeen, gewoon in de de Vlaamse journaliste. Bijna vanuit het niets woonkamer van de woning van mijn ouders in tovert ze een natuurlijk ogende slag in het haar. Er Moraira.” Ik vraag haar waarom de logische stap komt nog een dame binnen en het aantal stoelen om een salon in het dorp te openen is uitgebleven. is beperkt. Ik besluit dan ook plaats te maken en “Dat lijkt misschien wel logisch” antwoord neem afscheid. Onder escorte van vier honden Ageeth, “maar ik heb dat allemaal al een keer loop ik terug naar mijn motor, op weg naar een mee gemaakt in Nederland. Een grote zaak, veel volgend verhaal. personeel en alle ellende van dien. Toen op een gegeven moment meer personeel zwanger thuis zat dan dat er kwam werken, was voor mij de Kapsalon · Peluqueria Guapa maat echt vol. Nu werk ik heerlijk ‘vanuit huis’, Calle Albi 20 zonder personeel en is de stress ver te zoeken.” 03724 Moraira Ik krijg nog een kopje koffie en begin het, als ik Tel.: 966 495 036 om me heen kijk, allemaal goed te begrijpen. Hier facebook.com/PeluqueriaGuapaMoraira


VALENTIJN

DE HEILIGE VALENTINUS

Tekst: Jan Nicolas · Afbeelding: CD Graphic Design


De heilige Valentinus · Viva! Magazine

V

37

alentijnsdag, 14 “DE CHRISTELIJKE van een heilige uit de pot vissen, februari, de dag om vervolgens een heel jaar te waarop mensen de LEIDERS WAREN proberen de levenswandel van meest stroperige NIET ZO HEEL ERG die heilige te volgen. Die variant uitspraken, bonbons, sloeg echter niet echt aan en GELUKKIG MET werd dus al snel weer afgevoerd. clichékaartjes en ‘bling bling’ geschenken geven, al dan Het Valentijnsfeest dat uit die DE SEKSUELE niet vergezeld van een, liefst Lupercalia voortvloeide, zou EXPIRIMENTEN” anonieme, liefdesverklaring. volgens sommige bronnen Een dag ook die je als man maar beter niet genoemd zijn naar een priester die Valentinus, kunt vergeten, als je tenminste de rest van of Valentijn, heette. Maar elders is ook sprake het jaar een beetje prettig door wilt komen. van een bisschop met dezelfde naam. De vraag Maar wie was die Valentijn? Waar komt zijn is wie van de twee is de echte Valentijn? Maar feest vandaan? En wie schreef de eerste zoals wel vaker het geval is in volksverhalen is Valentijnsbrieven? dat erg lastig te achterhalen. De priester en de bisschop kunnen zelfs een en dezelfde persoon De roots van het Valentijnsfeest liggen, volgens zijn. De ene zou bloemen hebben uitgedeeld de geleerden, bij de Romeinen. Op de vijftiende aan verliefde koppels, de ander zou door keizer dag van de maand ‘februarius’ liepen hun Claudius Gothicus in de gevangenis zijn gegooid priesters halfnaakt over straat om vrouwen omdat hij ook jonge soldaten huwde, wat door met een stuk geitenhuid op de billen te slaan. Claudius bij wet verboden was. Claudius was er Het erotisch getinte ritueel zou reinigend en namelijk van overtuigd dat ongehuwde militairen bevruchtend werken. Die geitenhuid, of ook beter zouden vechten als ze zich niet druk vaak bokkenhuid, werd de februa genoemd, net hoefde te maken over de partner die thuis was als het ritueel zelf. Waarmee dus ook meteen achtergebleven. En priester Valentijn trok zich de naam van de maand ‘februari’, is verklaard. daar dus niets van aan, met het bekende gevolg. Het ‘februa-ritueel’ vormde een onderdeel van In de gevangenis zou hij overigens zelf verliefd de Lupercalia, een reinigingsfeest waarbij een zijn geworden op een blind meisje, waaraan we belangrijk onderdeel nooit werd overgeslagen: dan weer de uitdrukking ‘Liefde is blind’ zouden Het trekken van de namen. De namen van jongens ontlenen. Maar dat is een blinde gok. Het verhaal en meisjes werden in een pot gedaan, waarna de gaat ook dat de beste priester in de gevangenis de jongens op goed geluk een meisjesnaam uit de eerste Valentijnsbrief schreef en hem zou hebben pot mochten trekken. Dat meisje werd dan door ondertekend met ‘Van je Valentijn’. Hoewel dit als de jongen gedurende het hele jaar behandeld erg onwaarschijnlijk mag worden gezien. Alleen al als was het zijn vrouw. Seksuele experimenten omdat in het volksgeloof van die tijd, het ongeluk waren toegestaan. Dat klinkt misschien nogal brengt om een brief te ondertekenen. Meer heidens, en het was dus maar de vraag of dit waarschijnlijk is het dat Middeleeuwse ridders feest behouden kon blijven bij de opkomst van de eerste waren die Valentijnsbrieven schreven, het christendom. De christelijke leiders waren voor hun dame aan het hof. Ook in andere culturen namelijk niet zo verrukt van het volksfeest en ze zie je, vaak ietwat afwijkende, gebruiken om met waren al helemaal niet gelukkig met het seksueel Valentijnsdag brieven te schrijven. experimenteren. Maar volksfeesten en rituelen afschaffen was niet zo eenvoudig, zonder het Zo is in Denemarken het schrijven van een volk tegen je in het harnas te jagen. Daarom ‘liefdesbrief’ iets dat men op ‘Gaekkebrev’ probeerden ze alleen de gebruiken aan te passen, doet. Jongens sturen brieven naar ongehuwde door ze met een christelijke saus te overgieten. jongedames. De jongens zetten puntjes op de Dit was al eerder prima gelukt met Kerstmis en plaats van hun naam. Als het meisje de naam het Paasfeest, dus met Valentijn zou dat ook wel vervolgens kan ontcijferen, en als die jongen haar lukken. Zo moesten de jongens in het vervolg niet uiteraard aanstaat, geeft ze hem met Pasen een meer de naam van een meisje, maar de naam ei; het teken dat ze met hem samen wil zijn.


ANITA DELGADO


39

Anita Delgado · Viva! Magazine

HET SPROOKJE VAN DE PRINS EN DE FLAMENCO DANSERES Tekst: Enrique Beekvelt · Bron: ‘Pasión India’ van schrijver Javier Moro

Het is het jaar 1908. Op het podium van dansclub ‘El Kursaal’ in Madrid danst de dan zestienjarige Anita Delgado uit Málaga haar Flamencodans. Vanaf de allereerste passen van haar dans was de Maharadja van Kapurthala, hopeloos verliefd. Prins Jegait Singh was in Spanje op uitnodiging van Alfonso XIII, om diens huwelijk bij te wonen en bracht enkele dagen door in Madrid, in afwachting van het koninklijke huwelijk. Nog onbewust van de sprookjesachtige koerswijziging in haar leven, liet zij zich maandenlang uitgebreid het hof maken door deze voorkomende, en onvoorstelbaar rijke Indiase prins. De prins moest al zijn oosterse trucs uit de kast trekken om Anita tot een huwelijk te verleiden. Na een aantal afwijzingen ging ze, op aandringen van haar Madrileense vrienden, uiteindelijk overstag. Met haar ouders en zusje vertrok ze naar Parijs, waar ze op sobere wijze in 1908 in het Europese huwelijksbootje stapte, in afwachting van de huwelijksvoltrekking in vol ornaat, die in India plaats zou vinden. In de tussentijd verbleef Anita in Parijs met een hofdame terwijl haar prins de hele wereld afreisde. Madame Dijon was belast met de taak Anita een snelcursus ‘Prinses’ te geven en haar alle vaardigheden aan te leren die in India van haar, als prinses, verwacht zouden worden. Zo leerde Anita Delgado alles over de Indiase etiquette, sprak ze na verloop van tijd vlekkeloos Frans en Engels en werd haar bijgebracht hoe ze moest tennissen en paardrijden. Lessen met alle

ins en outs over haar nieuwe vaderland maakten het geheel compleet. Haar luxe, maar uiterst monotone dagen werden zo nu en dan opgefleurd door een bezoek van haar maharadja. De vier weken lang durende reis per boot van Parijs naar het verre India viel Anita heel erg zwaar vanwege het definitieve afscheid van haar familie. Het vooruitzicht van het sprookjeshuwelijk dat haar te wachten stond, hielp maar bar weinig, en eigenlijk had ze op dat moment een beetje spijt. Van Bombay reisden de Indiase prinses en haar hofdame naar Kapurthala, een klein koninkrijk aan de voet van de Himalaya. Aan het begin van de twintigste eeuw werd India bestuurd door maar liefst 562 maharadja’s. Sommige vorsten waren diep religieus, andere charmant en verleidelijk, wreed of Spartaans, ruw of wereldvreemd en alle waren op hun eigen manier excentriek.


40

Viva! Magazine · Anita Delgado

Zo nodigde de heerser van bouwde een overdadig paleis Punjab op het huwelijk van zijn voor haar, een replica van dat favoriete hondje driehonderd in Versailles, en nam haar mensen uit en de maharadja mee op zijn reizen naar Zuidvan Alwar begroef als hij genoeg Amerika, Afrika en Europa. van ze had zijn Hispano Suiza’s Steeds vaker echter liet hij in de heuvels achter zijn paleis. haar achter in India waar zij Enkele lieten ook onuitwisbare dan veelvuldig te maken had herinneringen achter vanwege met de jaloezie van de andere hun rechtvaardige en aimabele vrouwen, die niet konden karakters. Zo ook de maharadja verkroppen dat de maharadja van Kapurthala. Jejait Singh was zo dol was op de beeldschone, van nature open, erg progressief humoristische en intelligente en royaal. Hij schonk zijn Spaanse. Ondertussen baarde koninkrijk tientallen scholen, zij, na een zware zwangerschap, ziekenhuizen en rechtbanken. haar enige zoon. Met de tijd Twee van zijn in totaal vijf verloor het huwelijk met haar vrouwen, Anita was de vijfde, prins helaas ook steeds meer en bijna al zijn minnaressen glans. Het paar besloot in 1925 waren Europees. Hij was dan ook te gaan scheiden. Anita Prins Jegait Singh, Maharadja van Kapurthala opgegroeid in overweldigende vertrok met haar zoon naar weelde en woog op zijn elfde dan ook al meer dan Europa, waar zij haar laatste liefde beleefde honderd kilo. Daardoor kostte hij de staatskas met haar secretaris en tevens achterneef. In het jaarlijks op zijn verjaardag een klein vermogen. diepste geheim deelden zij bed en haard, omdat Om het volk bij de feestelijkheden te betrekken de genereuze Jejait Singh, nog steeds tot over zijn was het in Kapurthala namelijk de “HIJ BOUWDE oren verliefd op zijn prinses, haar gewoonte dat een equivalent van het tot zelfs na zijn dood in 1949 bleef gewicht van de prins in geld aan de VOOR HAAR EEN onderhouden. Als twee maharadja’s bevolking te schenken. De prins liet REPLICA VAN leefde het koppel afwisselend in zich echter niet door zijn gewicht Parijs en Madrid, totdat Anita in HET PALEIS IN belemmeren, en werd dagelijks door 1962, relatief onverwacht, stierf in de straten van zijn stad gedragen VERSAILLES” de armen van haar enige zoon. om in contact met het volk te blijven. Leergierig als hij was, wilde hij alles weten over Met haar dood eindigt ook het sprookje van het ‘moderne’ Europa en zodra hij kon, reisde hij een eenvoudig burgermeisje uit Málaga dat als af naar het verre continent. De nazaten van Jejait Indiase prinses de wereld veroverde. Singh zullen vooral doelen op de buitenechtelijke relatie die Anita onderhield met haar stiefzoon, Charanjit, ook Karan genoemd, die uitgebreid in de geschiedenis besproken wordt. Tijdens een van haar vele reizen naar Europa kreeg zij een verhouding met deze zoon van een van de andere echtgenotes van haar maharadja. Anita zou zelfs, volgens bronnen bij het hof, zwanger van hem zijn geraakt, waarop zij door de maharadja werd gedwongen het weg te laten halen. De relatie tussen het paar was overigens uiterst liefdevol en romantisch begonnen. Vanaf het moment dat Anita in Kapurthala aankwam werd haar niets in de weg gelegd. Haar echtgenoot


Proëzie · Viva! Magazine

41

Proza is een tekst die is geschreven in de vorm van gewone taal, vaak kunstig in elkaar gezet. Een mengvorm tussen proza en poëzie noemt men poëtisch proza, of prozagedicht. Een prozagedicht is een gedicht dat niet in versvorm is geschreven. Het heeft dus het uiterlijk van een ‘gewone’ tekst. Wij noemen het gewoon ‘Proëzie’.

Proëzie

Strandbrieven

Zittend op het strand, de brandende zon hoog in de hemel gehesen, schrijf ik je naam in het zand, trekken mijn vingers spoortjes, schrijf ik lieve woordjes, die de zee komt lezen en meeneemt naar jouw land. Ik schrijf mijn strandbrieven, telkens weer, maar nooit legt de zee jouw antwoord voor me neer. Misschien doe ik het verkeerd, moet ik schrijven in de lucht, mijn letters mee laten drijven op een zachte bries, die, met mijn woorden bevrucht, lief in je oor fluistert wat ik je toe blies. En krijg ik jouw antwoord in een traan, door jou in zee afgestaan, die, als het de zee belieft, aanspoelt op het strand, waar ik, heel verliefd, met mijn vingers woordjes schrijf in het zand.

C.D. ‘16

Meer op: facebook.com/proezie


42

Viva! Magazine · Opmerkelijk

Nog steeds heel bang in het donker? Toen we klein waren, waren we allemaal weleens bang in het donker. De één keek elke avond voor het slapen gaan stiekem snel even onder het bed, de ander had genoeg aan het diep wegkruipen onder de dekens. Maar naarmate we groter werden, ging dat gelukkig over. Maar niet bij iedereen.

Veel mensen zijn alleen in hun kindertijd bang in het donker, maar sommige volwassenen nog steeds. Dit wordt nyctofobie genoemd. Nyctofobie betekent angst in de duisternis, en voor veel mensen betekent het dat ze niet graag in het donker zijn, zowel binnen als buiten. Ze doen bijvoorbeeld altijd het licht aan op de overloop als ze ’s nachts naar de wc moeten, want ook die paar seconden in het donker van de slaapkamer naar de wc, zijn voor mensen die last hebben van nyctofobie moeilijk. De angst voor het donker is heel natuurlijk. Wanneer je je omgeving niet kunt zien, kun je gevaar niet zien aankomen en dat zorgt voor een angstig gevoel. Natuurlijk zijn nare

ervaringen of verhalen van anderen ook van invloed op hoe bang we zijn. Nyctophobia ontwikkelt zich gebruikelijk in de peutertijd. Wanneer kinderen ongeveer drie jaar oud zijn, kunnen ze bang worden als de lichten uit zijn doordat ze werkelijkheid en fantasie door elkaar halen. Meestal verdwijnt de angst na een jaar of twee, maar bij sommige verdwijnt de angst niet. Er zijn volwassenen die altijd een lampje aan moeten hebben. Wie bang is in het donker kan daar in het dagelijkse leven behoorlijk veel last van hebben. Je kunt er het beste mee omgaan door te relativeren, ontspanningsoefeningen te doen of, zoals de meesten, een lampje aan te houden.


Opmerkelijk · Viva! Magazine

43

Neem eens een kunstwerk op je gevel De stad Brussel is naarstig op zoek naar huiseigenaren die een hedendaags kunstwerk op hun gevel willen hebben. Met levensgrote muurschilderingen wil de stad een ‘echt artistiek parcours’ van street-art maken voor alle inwoners en bezoekers. Bijkomend voordeel is de verfraaiing van het stadsbeeld door de vaak slecht onderhouden gevels.

Gevelkunst is in Brussel niet nieuw. De vzw Art Mural heeft sinds 1993 al 34 stripmuren in de hoofdstad uitgevoerd en ook zwerft er al geruime tijd een geheimzinnig artiest, die zich ‘Bonom’ noemt door de Belgische hoofdstad. Ook om, wellicht goed bedoeld amateurisme tegen te gaan, is men nu dus in Brussel zoekende naar leeg oppervlakte. Maar het is niet zo dat iedereen die een stukje kaal muur over heeft direct in de telefoon moet klimmen. Integendeel, de gevel dient aan enkele belangrijke voorwaarden te voldoen, voordat deze in aanmerking komt om als toekomstig kunstwerk zijn verdere gevelleven te slijten. Zo moet het oppervlak minsten 10 vierkante meter

bedragen en vanuit de straat goed zichtbaar te zijn, aldus een oproep van wethouder van cultuur Karine Lalieux. En eventuele huurders moeten uiteraard akkoord gaan. Na registratie volgt een aanbod voor een gratis fresco die minstens vijf jaar moet blijven. Brussel beschikt al over een groot aantal muurschilderingen, waaronder veel scènes uit stripverhalen. Ook verschijnen er, tot grote hilariteit van veel inwoners, met enige regelmaat enorme tekeningen op muren met een erotisch tintje in de stad. Men treedt hier echter redelijk streng tegenop. Een metershoge penis mocht niet blijven, een masturberende vrouw wel. Wie de uitvoerende artiest is, is onbekend.


44

Viva! Magazine · Opmerkelijk

Wat zegt ‘links zijn’ over je karakter? Zo’n tien tot vijftien procent van de bevolking is linkshandig. Vroeger werden ze gezien als zwak en moesten ze gedwongen met rechts schrijven. ‘Met het goede handje schrijven’ werd er dan door de onwetende leerkrachten in gedrild. We weten nu dat linkshandigheid helemaal geen evolutionaire zwakte is.

Tussen links- en rechtshandigen zitten bepaalde fysiologische en neurologische verschillen. Dit zijn unieke cognitieve en fysiologische profielen van linkshandigen. Dus het gaat iets verder dan alleen met ‘het verkeerde handje’ schrijven. Zo denken ze vaak sneller, omdat beide kanten van de hersenen efficiënter gebruikt worden. Ook gaat hun voorkeur vaker uit naar links. Laat iemand die links is twee afbeeldingen zien, en de kans is groot dat steeds de linker afbeelding gekozen zal worden. Linkshandigen zijn vaak beter in interactieve sporten, zoals boxen, tennis, schermen en basketbal. Dat komt doordat ze rechtshandigen op het verkeerde been kunnen zetten. Verder

kan de dominante hand ervoor zorgen dat emoties anders worden georganiseerd in de hersenen. Linkshandigen zijn vaak ook creatiever en beter in afwijkend denken, zoals het bedenken van meerdere oplossingen voor één probleem. Men denkt dat linkshandigen creatief zijn, omdat ze opgroeien als een minderheidsgroep. Als je jezelf een buitenstaander voelt, ga je je anders gedragen. Onderzoekers linken onafhankelijkheid en ongelijkheid met creatief denken en innovatie. Maar nog steeds is de wereld erg ‘rechtshandig’ ingesteld. Als je een idee wilt hebben van de dagelijkse problemen van ‘lefties’; Probeer eens met links een schaar te bedienen.


Opmerkelijk · Viva! Magazine

45

In 2,5 uur naar New York vliegen? Jawel! Ooit had je de Concorde, die razendsnel van Londen naar New York vloog. Maar nadat dit supersonisch passagiersvliegtuig, na een dramatisch ongeval, niet langer in de lucht gehouden werd, was het even gedaan met de snelle vluchten. Maar als alles goed gaat vliegen we binnenkort binnen 2,5 uur van Amsterdam naar New York!

Een toekomst die nog heel ver weg leek, lijkt al snel waarheid te gaan worden, met de ontwikkeling van een nieuw supersonisch passagiersvliegtuig. Zoals het er nu naar uit ziet vliegen we over een aantal jaar binnen 2,5 uur van Amsterdam naar New York. Topondernemer Richard Branson bundelde zijn krachten met het bedrijf Boom Technology om een passagiersvliegtuig te ontwikkelen dat tot dusver ongekende vliegsnelheden moet bereiken. De ‘Baby Boom’, zoals het vliegtuig genoemd wordt, zal topsnelheden moeten gaan halen van 2.335 kilometer per uur, en dat is maar liefst 10 procent sneller dan de Concorde ooit gehaald heeft en 2,6 keer sneller dan een gemiddeld

vliegtuig. Dit zou betekenen dat je in slechts tweeëneenhalf uur van Amsterdam in New York vliegt. Goedkoop zullen de vluchten zeker niet zijn. Verwacht wordt dat je voor een retourtje zo’n € 4.500,- mag neerleggen. Het idee is wel dat de tickets op den duur betaalbaar worden voor het grote publiek. Wat men precies onder ‘betaalbaar’ verstaat is helaas niet bekend gemaakt. De eerste testvlucht staat al heel binnenkort gepland. Voor het eind van dit jaar gaat de eerste Baby Boom de lucht in. En mocht alles goed gaan tijdens deze vlucht, en daar gaan we voor het gemaak maar vanuit, dan zullen de eerste passagiersvluchten vanaf 2023 gaan plaatsvinden. Fingers crossed dus!


46

Viva! Magazine · Mijmeringen

Johanna Pien Savonije werkte ‘in een vorig leven’, jarenlang voor de Nederlandse televisie en radio. Zij presenteerde onder meer het indertijd populaire VARA radioprogramma ‘Dubbellisjes’ en het avontuurlijke tv-programma ‘Jules Unlimited’. Daarnaast schreef zij voor tijdschriften als Flair, Feeling en Goed Gevoel. De laatste 15 jaar werkt zij als Gestalt-lifecoach in België en Frankrijk. Afgelopen zomer werd zij halsoverkop verliefd op de Costa Blanca en momenteel speurt ze land en mens af op zoek naar genoeg tastbare en symbolische schatten om al dan niet de grote oversteek te wagen met haar gezin en beestenbende. Op een hoogte van 30.000 voet “VANAF DAG ÉÉN dus ik beleef alles misschien laat ik het voorbije jaar aan wat intenser dan aards nodig is, me voorbij gaan. Heen en weer DAT JE VERTREKT maar that’s me en ik hou er nu vliegend tussen de grijze wolken ook van om dit soort ZAL HET NOOIT eenmaal van het lage Noorden en de gevoelens te delen. Dat was dus overwegend blauwe lucht in het MEER ZO ZIJN ALS een behoorlijke uitdaging in een Zuiden draag ik een taboe met land waar je nog niemand kent. HET OOIT WAS” Je hoort ook blij te zijn met zo’n me mee. “Ik blijf me verscheurd voelen” mompel ik gesandwicht tussen partner keuze, toch? Vriendinnen uit je land van herkomst en onbekende medepassagier. Ik mompel, want hebben je al uitgezwaaid met een stiekem gevoel mijn partner kent deze riedel van mij al sinds van ‘die komen toch weer terug, veel te veel wind we zingend en wel onze toenmalige bestelwagen daar’, en ja, die hoop wil je ook niet te veel en te bepakt en gezakt richting onze ‘ik vertrek’ snel gaan voeden met je eerste-de-beste heimwee bestemming in de Midi stuurden. Nieuw is deze onweersbui. Dat duale gevoel heeft dus heel wat informatie in ons duo dus niet. Het gevoel van gradaties gekend: pure paniek en eenzaamheid, vrijheid en euforie werd bij mij al gauw overstemd verwarring en me nergens meer thuis voelen tot door een vaag gevoel van gemis en ontworteling. zachte aanvaarding en leren genieten van mijn Die eerste maanden na de emigratie reed ik soms momenten alleen met mijn innerlijke woelige wat doelloos rond, beseffend dat niemand in de wereld. Een hele reis op zich van binnen al zo’n wijde omgeving enige notie had van wie ik was, emigratie. En zelfs een soort van leren thuiskomen wat mijn verleden was, dus laat staan in zou zitten bij mezelf ongeacht waar ik ben, thuis in het met mijn duale gevoelens van de happy immigrant Zuiden of thuis ook nog steeds in het Noorden. in hun paradijselijke land en de traantjes in mijn Want wat is je thuis? In mijn geval daar waar buikgevoel van de toch wat verdwaalde ‘Ik ben mijn hart is, mijn gezin, mijn dieren, mijn werk vertrokken’ vrouw. Vertrokken inderdaad, maar en mijn vriendenkring. En dat ligt nu eenmaal was ik wel aangekomen? Ik ben niet voor niets verspreid in twee landen. Dat maakt dat ik me na journaliste en psychotherapeute van beroep, al die jaren nog steeds een beetje verscheurd voel.


Mijmeringen · Viva! Magazine En zeker zo hoog in de lucht na het vieren van de feestdagen met allerhande liefdevolle momenten met mijn dierbaren, nog namijmerend over gesprekken en nagenietend van warme knuffels, dan overvalt het me weer. Want de blauwe lucht tegemoet vliegend, even later intens genietend van een prachtige zonsondergang, de ademgevende ruimte voelend van een natuur die niet is ingeblikt tussen snelwegen en files, voel ik dat ik niet meer terug kan. Van dag één dat je vertrekt is er ook een soort van contract getekend dat het nooit meer zo zal zijn als dat het ooit was. Ik lees het wel, de berichten dat er ook best veel mensen terug keren naar hun land van herkomst, ik begrijp het ook wel, zeker als je kinderen en kleinkinderen er wonen, maar ergens vermoed ik dat het duale gevoel ook blijft bestaan de andere kant op. Als je je eenmaal vrijgemaakt hebt, lijkt het me moeilijk om jezelf weer in te blikken in een oud leven van toen. Omdat je ondertussen zo veel nieuwe geuren en kleuren hebt opgedaan in je expat-bestaan. ‘Toen’ bestaat dus eigenlijk al niet meer, je bent al een soort mengeling van verschillende landen of levens geworden. Je kunt niet meer echt terug zonder iets anders weer te

47 missen. Maatjes worden met deze dualiteit in jezelf is part of the game. Het voelt als een taboe omdat je meer leest over de euforie in het paradijs onder de zon van de blijvers of over de zogenaamde mislukte pogingen van hen die terugkeren. Mensen hebben het meestal wat makkelijker met of-of uitlatingen dan en-en belevingen. En het is ook niet altijd even comfortabel om beide te laten bestaan. De rijkdom van twee levens, en het gemis dat daar net zo goed af en toe bij hoort. Dat hield me dus bezig op 30.000 voet hoogte gesandwicht tussen partner en onbekende. Een jaar achter me latend van hechte vriendschappen, gastvrijheid en warme collegialiteit in het Noorden, vliegend naar ons heerlijk privédomein in het Zuiden waarvan ik nu niet weet hoe lang het nog onze thuishaven zal zijn. Gelukkig is er dan onze beestenbende, altijd even blij en vrolijk bij onze thuiskomst, die me weer welkom heet in het hier en nu. Waar zij kwispelen en hinniken, leer ik landen.


ISBN: 9789089549099


TUSSEN HEMEL IJS EN AARDE Carla Zijlstra over haar carrière als topsporter, haar leven daarnaast en erna

Tekstbewerking: Jan Nicolas · Bron & foto’s: Uitgeverij Elikser - Carla Zijlstra

Tussen alle sportbiografieën van de laatste tijd, nu eindelijk eens een keer een dame. Oud-schaatsster Carla Zijlstra geeft de lezer, in een vlot geschreven biografie, zonder blad voor haar mond, een unieke inkijk in ruim twaalf jaar topsport. ‘Tussen hemel, ijs en aarde’ is een prachtig boek met meer diepgang dan je zou verwachten in een verhaal over een aan sport gewijd leven. Op een intrigerende manier blikt Carla terug op haar carrière als topsporter en haar leven er omheen. Hoe houd je de focus scherp op het ijs, de baan en de blokjes en hoe blijf je ook nog eens normaal vrouw als je traint als een man? Wat doe je, maar vooral wat doet het met je? Ze laat de lezer voelen hoe het is om creatieve naïeve gedrevenheid te vervangen door bijna masochistische discipline. Dit boek gaat niet alleen over succes, maar ook over teleurstelling. Slikken, ademhalen en weer verder gaan, altijd maar weer verder gaan. Nooit willen opgeven. Het gaat niet alleen over schaatsen maar ook over een leven daarnaast en erna. Hoe is het om gewoon als vrouw begeerd te worden en eens niet op techniek te hoeven letten, op ranglijsten te staan, hoe is het om zonder regels en conventies er gewoon te mogen zijn? Zijlstra zegt hierover: “Ik wil je meenemen achterop mijn fiets en in de luwte van mijn slag. Door de bocht en op het rechte eind. Ik wil je vertellen hoe dat voelde, wat het met me deed en hoe het mijn verdere leven vorm gaf.”

Carla Johanna Zijlstra, geboren in het Friese Sneek, op 15 maart 1969, was twaalf jaar lang vooral schaatsster. Een stayer, iemand van de lange adem. De erg lange adem, als je weet dat ze, sinds 16 maart 1997, nog steeds nationaal recordhoudster is op de 10 kilometer in een tijd van 14.39,22. Pas na 3000 meter, als anderen amper meer op hun benen konden staan, begon zij in haar lijf kracht en gemak te voelen. Tien keer Nederlands kampioen, twee keer tweede bij het wereldkampioenschap. Drie Olympische Spelen. Twee keer vierde. Ze trouwde met de Australische Olympische langlaufer Anthony Evans en woont nu, met haar man en kinderen, in Australië. Al ben je geen schaatsfan, dit boek is een aanrader voor iedereen! Wij mogen van Carla een exemplaar van dit boek weggeven! Laat vóór 1 maart 2017 via Facebook.com/magazine.viva of een mailtje naar redactie@vivamagazine.es weten waarom jij graag dit boek graag zou willen hebben. De meest originele inzending sturen wij een exemplaar van het boek toe. Het boek is ook te verkrijgen via bol.com. Prijs: € 19,85


GELUKKIGE KOOKSTER UIT CATALONIË ‘Koken om gelukkig te zijn’ is het levensmotto van de Catalaanse topkok Carme Ruscalleda, verruit de meest succesvolle vrouwelijke topkok ter wereld. Met haar wortels in Catalonië en een creatieve blik op vernieuwing runt ze al 25 jaar het prestigieuze restaurant Sant Pau

Tekstbewerking: Jacqueline Hoogemoed · Foto’s: Mikel Alonso foto’s


Culinair · Viva! Magazine

“NIET VOOR NIETS ZIJN HAAR GERECHTEN DOOR KENNERS TOT KUNST VERHEVEN” Ruscalleda´s ouders runden destijds een plattelandswinkel en dus zat zij van kinds af aan al tussen de groenten en het vlees. Tijdens familieuitjes naar de ‘viñas’, zoals de Catalaanse moestuinen worden genoemd, maakte ze als jong meisje al kennis met de vruchten van het achterland in de natuurlijke omgeving. Ze wilde later het liefst ‘iets creatiefs’ doen en ging na haar middelbare school in de leer bij de meesters op het gebied van vleeswaren en worsten, de fameuze ‘embutidos’. “Het varken maakte mij gelukkig”, zegt ze over die tijd. In de plattelandswinkel van haar ouders serveerde ze haar eerste gerechten: pasta’s waar de inwoners van het idyllische dorpje San Pol nog nooit van hadden gehoord en traditionele patés met verrassende ingrediënten. In 1988 opende ze, samen met haar man Toni Balam, haar eigen restaurant ‘Sant Pau’, dat slechts 35 plekken telt en is ondergebracht in een statig hotel met uitzicht op zee. De eerste ster kwam drie jaar later al en haar werk werd in 2005 bekroond met drie felbegeerde Michelinsterren. Ze was de vierde vrouw ter wereld die dat voor elkaar kreeg. ‘Sant Pau Tokio’ beschikt op dit moment over één ster. Inmiddels heeft ze ook de leiding over restaurant ‘Moments’ in het Mandarin Oriental Hotel in Barcelona, dat ook twee sterren telt. Haar omgeving bleef al die jaren Ruscalleda’s

51

grootste inspiratie, al zijn ze in Japan niet echt gewend aan brood en olijfolie. Ze houdt van haar land omdat het ‘een rijke culinaire traditie kent’ en is gek op het gebruik van artisjokken en bonen, die de basis vormen van veel ‘platos típicos’ in Catalonië, maar ze steekt de lokale tradities wel in een modern jasje. Wat te denken van yoghurt met aubergine? Of de typisch Catalaanse omgekeerde canelones? Ruscalleda’s succes lijkt niet stuiten. Culinaire kenners prijzen de chef om de wijze waarop zij de Catalaanse keuken herinterpreteert. Bovendien wordt ze geroemd om haar creatieve presentaties en wordt dineren in Sant Pau vergeleken met de aanschaf van een schilderij. Dit maakt dat Ruscalleda’s gerechten bijna tot kunst verheven zijn.


“Door het gebruik van de tajine worden de gehaktballetjes heerlijk mals en sappig�


GEHAKTBALLETJES MET TOMATENPAPRIKASAUS Tijd: 40-45 min. Recept voor 2 personen Benodigdheden: Voor de gehaktballetjes: · 300 gram mager rundergehakt · 1 ei · halve ui · 1 theelepel peterselie · snufje kaneelpoeder · 1,5 eetlepel paneermeel · snufje zout/peper · een tajine of wokpan Voor de saus: · halve ui · 2 tomaten · 1 theelepel koriander · halve groene paprika · snufje zout/peper · 1 theelepel gember · verse peterselie · 100 ml water · 2 eetlepels tomatenpuree

Bereidingswijze: Snipper een uitje en doe het halve gesnipperde uitje in een grote kom. Voeg hieraan het gehakt, het ei, peterselie, kaneelpoeder, paneermeel en een snufje zout/ peper toe. Meng alles goed door elkaar heen en vorm daarna kleine gehaktballetjes hiervan. Verhit een scheutje olijfolie in de tajine en fruit het halve gesnipperde uitje aan. Snijd ondertussen de paprika en de tomaat in kleine stukjes. Als het uitje is aangefruit, voegt u de paprika, tomaat en tomatenpuree toe. Stoof dit ongeveer 5 minuten mee en voeg daarna het water toe. Zet de deksel op de tajine en breng het water aan de kook. Als het water kookt, voegt u de gehaktballetjes toe aan de saus en voegt u de koriander, gember en een snufje zout/peper toe. Zet de deksel weer op de tajine en laat dit nu ongeveer 20-25 minuten stoven totdat de gehaktballetjes gaar zijn. Serveer de gehaktballetjes met de tomatensaus en rijst, aardappeltjes of brood. En klaar zijn uw gehaktballetjes!


54

Viva! Magazine · Puzzel

TUSSEN DOORTJE Zo, nu eerst even een puzzelmomentje. Pak meteen een pen en laat die hersenen maar kraken. KRUISWOORDRAADSEL

Vul de getallen 1 t/m 9 in. Elk getal mag slechts één keer voorkomen in elk vlak van drie bij drie vakjes. Elk getal mag slechts één keer voorkomen in elke verticale kolom. Elk getal mag slechts één keer voorkomen in elke horizontale kolom.

BREINBREKER 3 boerenzonen krijgen uit een erfenis 17 koeien die zij als volgt moeten verdelen: · De oudste zoon krijgt de helft van de koeien. · De tweede zoon, krijgt een derde deel. · De jongste krijgt een negende deel.

De zonen proberen het bezit eerlijk te verdelen, maar hoe zij ook hun best doen, geen van de jongens kan een eerlijke verdeling bedenken. Op dat moment komt een boer voorbij met een koe aan een touw. De boer hoort het probleem aan, denkt even na, en verdeelt vervolgens de 17 koeien eerlijk onder de jongens. Maar... hoe doet hij dat?

Oplossing:

De boer voegt zijn eigen koe aan de erfenis, waardoor er 18 koeien te verdelen zijn: De oudste krijgt 18:2 = 9 koeien De tweede zoon 18:3 = 6 De jongste zoon 18:9 = 2 9+6+2= 17 koeien. De 18e koe gaat weer terug naar de boer.

SUDOKU


55

Next · Viva! Magazine

Ontvang Viva Magazine, 12 x per jaar, tegen kostprijs op de mat in Spanje!

NE XT

VOLGENDE MAAND IN VIVA MAGAZINE

→ De MailBox, wat ons opviel op Facebook en Twitter → Cristina versus Antonio Banderas → De puzzelpagina → Het recept van de maand → Opmerkelijke nieuwtjes en feiten → Pagina wonen → U de zon, wij de zorgen → Het verhaal van... → Dwalen door Guadalest → Culinaire zaken → Stierenvechten, cultuur of barbaarse slachtpartij? → Jan van Oranje → En nog heel, heel veel meer leuke artikelen, reportages, verhalen en interviews ←

DE NIEUWE VIVA MAGAZINE LIGT VANAF 1 MAART 2017 BIJ ONZE AFHAALPUNTEN! KIJK VOOR DE EXACTE AFHAALLOCATIES OP: WWW.VIVAMAGAZINE.ES. Door actuele ontwikkelingen kan de inhoud van het volgende nummer wijzigen.


56

Viva! Magazine · informatief

Grieks Specialiteiten Restaurant

De Griekse keuken is één van de meest veelzijdige ter wereld. Restaurant ‘Sirtaki’ biedt u een keuze uit typisch Griekse gerechten, waarvan sommige al meer dan 400 jaar oud zijn, en uitsluitend worden overgebracht van moeder op dochter. Niet voor niets zeggen de Grieken: “Gastronomie is de enige manier om een identiteit te krijgen en te behouden”.

Grieks Restaurant ‘Sirtaki’ San Pere 40 · 03590 Altea Telefoon: 642 111 523 Openingstijden: 12.00-16.00 en 18.30-23.00 Woensdag gesloten

Viva Magazine - Nummer 02 - Editie Februari 2017  

Viva! Magazine is hét gratis en meest gelezen maandblad voor Nederlandstaligen in Spanje

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you