Page 1

Jaargang 2, nummer 4: 1 september 2013 Themanummer: “Een zomer zonder doping� Biografie: Walt Whitman


(Logo Helle ontwer van A p: ardeb erg

)

… e over e n e l e k k e n alles w t r o n i s c i n h h e e f t . . at met p h m a g a z taal e t s p e l. w a a r oëzie te i n e d e voor op s n m e t wi v e r s i t mataat e Ver s ... o o r d e n i t c h en b i j d i jn t 6 r m a aa g Afri kaan e n i n h l per j aa s en e Enge t N e d e r r, met Een ls land s, Past uitgave uive v a n Ve n: rkwi © 20 l ma g 13 NIET of o wo r den S uit d w e l k penba ar v er veel eze uit voor e w i j z g e m a a k v o u d i g d g a v e stem afgaandee d a n o t w o r d e e n ming n o van schrifte k , z o n d o p de a Grat uteu lijke to e r is a rs! ebonn e e word Stuu en? r da n ee n email (ook hetn ieuw naar voor epoe : alle z ine@ ande Aanl gmai re c l.co orre Teks everen k m s t al o p p o i n j: dent leen Beel ie) t dmat eria hemageb o al a Inte llee nden en rnet n al als : JPEG s DOC b ijla /JPG Inte ge ! b r i n j e l t St age Nanc e ! y u E-ma Meelens npunt (F il: aceb nanc ooky72@ page live http en g .be ://he roep tnie http ): uwep s://ww o ez w http s://w .faceboo ine.wor ww.f d aceb k.com/Po press.c ook. om/ com/g ezine roup s/549 9318 3504 2689 /

2


Nadia Lampens

3


r ale v o ine aar diz a g a h m f t... w n t a a l c s i n ktro aken hee o r d e n e e l e o m , een ëzie te e n m e t w e n i z o l Po -e- at met p h e t s p e w in les ei t t... t i s ? v e r p staa ma's e h o r T o vo s? Truc ? s p é ? T iIL me! :) h t A he t e n nties? M e w te ie J u l l ? Adver ! Bio's zomer r 5: e e d m m n u a n t v zine e Genie o van P a m e h Het t ” d “Win l erkwi V n e iv Pastu

4


5 Froukje Vos


Meewe rkend

en a

an di He l l e t num mer: g e n , v a n A ar G i a n n C h a r l e s d eb er g , Nel, a P es c e , B i n o i r , Wouter va n Astr Annet F ra n s Jan van i d v H e in i nL W e e mark, T er k e n , ll, Bar ma i r e , a n R i j n , C a rl P i m L end va Haasn Hennie O l en n e e v d f o a e Marjo ot, Mat n Ee, S sm a , Gu r Merwe den B n Zomer, thijs Wat tef Krug i d o Ut e r , d e n d ergh, Ka Nancy M eler, Ba er, Annek Marleo r p , M a n rin van deelens, Irt Pinnoo e m u c k en Ooms, j a H e r s t er Veur, ngrid va , Dierci , L e n j e Dorine Le l , P e t r Klaas Me n V e n , kx, Joha f , P i e t intelo, a F e n i j n J a n k R o b F i n nn P. Bos e r D r i f tAndr ĂŠ Sch , d r i k e n , D e r r k , V i n c e hoff, Si , R u d o l s l o b i , A n n D e l N i e m e n t J o n g jke van ' f Ephra , L a u r e i e r c k x , i j e r , P m a n , L i e t RenĂŠ im de Ro n s W i n d B e r t D e b e t e r H e n n k e C aMaagdenbeoij, Mari i g , B e r e n , s w i t F r o u k n t , G e z i rg, Past anne Wul t W a b e r i heit, j e V o s , e nu s O mv uiven Verms-Hovens , Jac N Michael H a r al d C le e , B ar kwil, An , nard aber, Ma Karstan al l e , I g t E ns i n g je g da T , o ho ma s , N ad i a r S t u r m L am , Dr . Corre ctor: Ra l p h p e n s , Bert B ar Waber Cons ultan t: Vi ncent

Jongm a

6

n


7 Bart Ensing


Een zomer zonder doping

Toch gaat de relatie tussen sport en poëzie verder terug dan je zou denken. In he t ou d e Gr i ek en l an d waren literaire activiteiten een onlosmakelijk onderdeel van atletiek evenementen. Dichters waren toen minstens zo populair als de atleten. Beroemde atleten uit die tijd lieten dichters odes schrijven over hun belangrijkste zeges. Bij een Grieks atletiek festival bij Delphi, de god van muziek en poëzie, was het voordragen van poëzie een even competi t ie f on d er de e l al s d e atletiekwedstrijden.

De nieuwe Poëzine heeft als th em a ‘ E en zom e r zo n der doping’. Niet direct een thema waar ik allerlei beelden en ideeën bij heb. De allereerste ingeving is toch wielrennen. In de laatste week van de Tour de France waar doping een hot issue is, is dat ook niet zo’n vreemde gedachte . M aa r w aa r l ig t v oor mij dan de link met poëzie? Zi j n er v oo rb e el d en van sportevenementen waar poëzie een rol speelt? Of van poëzie-evenementen waar sport een rol speelt? Tijdens de Olympische spelen van 2012 kwamen vele di ch t er s (5 0 t a le n) uit allerlei landen bij elkaar in Londen op een festival met de naam Poetry Parnassus. Daar droegen zij hun poëzie voor en van deze voordrachten werden 100.000 kopieën van hun verzamelde werk uitgestort door helikopters boven het olympisch terrein aan de Thames. Een ander poëzie project ‘The Written World’ bestond uit het dageli jk s vo or l ez e n va n ee n gedicht uit één van de 204 deelnemende landen, door de BBC. Tot slot waren er op stenen, houten en metalen gedenkplaten gedichten aangebracht die her en der op het Olympisch terrein stonden.

Voor een groot deel van de Ol ymp is ch e sp el en i n de 20 s t e eeuw was poëzie een officieel wedstrijdonderdeel waarbij medailles waren te winnen. Baron Pierre de Coubertin stond erop dat dit soort Griekse kunsten werden toegestaan naast de sportieve onderdelen. In 1912 werd zijn dr oo m g er ea l is ee r d t oen literatuur, muziek, schilderkunst, beeldhouwkunst en zelfs architectuur olympische onderdelen werden tijdens de zogenaamde Pentathlon der Muzen waarbij alle inzendingen direct geïnspireerd moesten zijn door sporten.

8


T ij de ns 7 op e en vo lg e nd e Olympische spelen werden gouden, zilveren en bronzen medailles uitgereikt aan zowel schrijvers (meestal dichters) als atleten, sprinters, worstelaars en gewichtheffers. De Coubertin, slim als hij was, deed de eerste keer on de r p se ud on i em me e e n ‘ wo n’ e e n m ed ai l le v oor zijn ode aan de sport. Toch was er al snel kritiek op dit onderdeel. Beroemde dichters (T.S. Elliot, Jean Cocteau) werden genegeerd en mindere goden wonnen de medailles voor vaak kritiekloze en ophemelende poëzie. Daarnaast wa s de re ge l d at al l ee n amateurs mochten meedingen te rw i jl k wa l it e it j u is t meestal niet van amateurs kwam. Toen tijdens de Ol ymp is ch e sp el en i n en rond de crisistijd en de oorlog, deze vorm van competitie ook nog eens werd in ge z e t al s pr o pa ga n da , was di t h e t ei n d va n d e ku ns te n a ls co mp e ti t ie f onderdeel van de spelen. In 1952 tijdens de Olympische spelen van Helsinki werd poëzie stilletjes van het programma geschrapt. Vandaag de dag zijn alle niet sportuitslagen uit de boeken van de Olympische spelen geschrapt.

En misschien is dat maar beter ook. Je kunt je afvragen of poëzie zich leent als Olympisch onderdeel. Dat tijdens de Olympische spelen van 2012 weer een vernieuwde interesse was voor poëzie kan je alleen maar toejuichen. In plaats van een zomer zonder dopi ng zo u j e hi e r ku n ne n spreken van een sportzomer zo n de r do p in g, ma ar me t poëzie. En dat is alle doping die je nodig hebt lijkt me. Tot slot twee coupletten uit het winnende gedicht va n P ie rr e d e C ou be r ti n (onder het pseudoniem M. Es ch ba c h g es ch r ev en van 1912. Het complete gedicht telt 9 coupletten. Voor de volledige tekst kun je terecht op: http://library.la84.org/ I. O Sport, pleasure of the Gods, essence of life, you appeared suddenly in the midst of the grey clearing which writhes with the drudgery of modern existence, like the radiant messenger of a past age, when mankind still smiled. And the glimmer of dawn lit up the mountain tops and flecks of light dotted the ground in the gloomy forests. 9


II. O Sport, you are Beauty! You are the architect of that edifice which is the human body and which can become abject or sublime according to whether it is defiled by vile passions or improved through healthy exertion. There can be no beauty without balance and proportion, and you are the peerless master of both, for you create harmony, you give movements rhythm, you make strength graceful and you endow suppleness with power.

`n S ome r s ond Win er t dru nos erve gs r t s a l all lgi a w i lan eenhe e dr ng: oef g e id h ens s en m ame art eid `n g nag ebr te o k Die e h art vin hane . k g mor erna raai die egloe els op so sk kou maan d sond sink ril gom e v aan eragt r fats Uit oen my end g n s e e k r in oen s ewi ekte . a d lty ge Wouter van Heiningen a e son d be winte son der v angs o rkou der red nde rwe jou e g . Ied e r my na na bede g my s mee bit dae s kro a t a e ep tra r b m me itt ne t jo van er ber tran u Ont ou. e die sluit laa poor vir e gee t my te van en se i my dan een ber onthousoen `n s som us ome er r s nou ond Cha e r rle dru s B gs. ino ir

10


11 Astrid van Rijn


Walt Whitman werd geboren als tweede kind van Walter Whitman, een boer en timmerman, en Louisa Van Velsor die van Nederlandse afkomst was, de dochter van een zeekapitein. Het gezin, dat bestond uit negen kinderen woonde in Brooklyn en Long Island in de jaren 1820 en 1830. Op de leeftijd van twaalf verliet Whitman de public school in rooklyn en begon het drukkersvak te leren, en werd zo verliefd op het geschreven woord. Grotendeels autodidact, was hij een gretig lezer, en zo kwam hij in aanraking met de werken van Homerus, Dante, Shakespeare, en met de Bijbel. Whitman werkte als drukker in New York City tot een verwoestende brand de wijk waar de drukkerij zich bevond sloopte. In 1836, toen hij 17 was, begon hij zijn carrière als leraar in een één-kamer schoolhuis van Long Island. Hij bleef dit doen tot 1841, toen wendde hij zich tot de journalistiek als fulltime carrière. Hij richtte een wekelijks verschijnende krant op, de Long-Islander, en gaf later een aantal kranten uit in Brooklyn en New York. In 1848 verliet Whitman de Brooklyn Daily Eagle (toen een vrij belangrijke krant in de regio) om uitgever te worden van de New Orleans Crescent.

Walter "Walt" Whiman (West

Hills (New York), 31 mei 1819 –Camden (New Jersey), 26 maart 1892).

Dichter,journalist en essa yist wiens dichtbundel Leaves of Grass een mijlpaal betekende in de geschiedenis van de Amerikaanse literatuur. Hij is wat de Amerikanen een 'self-made' man noemen: hij begon als loopjongen in een advocatenkantoor, werkte dan in een drukkerij, werd vervolgens dorpsonderwijzer, richtte verschillende tijdschriften op, bouwde huizen en plande en schreef onderwijl verder aan zijn magnum opus, Leaves of Grass. Whitman trouwde nooit, verliet nooit Amerika, streefde nooit bezit en rijkdom na, behoorde tot geen enkele vereniging en ging liever om met gewone mensen dan met rijken, en hij was altijd optimistisch en vrolijk. Hij was een aparte, imposante verschijning, groot van gestalte, traag bewegend, tolerant, democratisch, ontvankelijk, en tegenover iedereen vrijgevig en van goede wil.

12


Het was in New Orleans dat hij getuige was van de wreedheid van de slavernij op de slavenmarkten van die stad. Bij zijn terugkeer naar Brooklyn in de herfst van 1848, richtte hij een "Free soil" krant op, de Brooklyn Freeman, en bleef zijn unieke stijl van poĂŤzie ontwikkelen, die later Ralph Waldo Emerson zo zou verbazen.

De belangstelling was gewekt en het kleine boekje begon aan een onverwachte carrière. Als dichter liet Whitman vele notities na die een licht laten schijnen op zijn visie. "Citeer geen anderen", legde hij zichzelf op, "stop je gedicht niet vol met rommel - laat je schrijfsels licht zijn als vogels in de lucht, of als vissen die in zee zwemmen", "gebruik geen vergelijkingen", "vermijd ornamenten", "maak volbloedige, rijke, natuurlijke werken." Als basisidee (mother-idea) van zijn gedichten noemt hij democratie. Leaves of Grass brengt de lezer in intiem en uitvergroot contact met fundamentele menselijke kwaliteiten: met seks, liefde, vrijgevigheid, naastenliefde, geloof, eigenwaarde, oprechtheid, zuiverheid van lichaam en geest. Hij waarschuwt de dichter (en zichzelf dus) om niet slechts afbeeldingen van de natuur te maken, maar gedichten die ontstaan door spiritueel contact met de dingen zelf:

In de periode na het tijdschrift Crescent, vooral tussen 1851 en 1854, bouwde en verkocht Walt Whitman kleine huizen in Brooklyn. Intussen werkte hij verder aan verschillende romans en, getuige de vele notities die ervan zijn overgebleven, ging er aan de publicatie van Leaves of Grass veel reflectie en studie vooraf. Deze notities gaf hij de titel "Notes and Fragments". In 1899 zou zijn literair executeur, Dr. Richard Maurice Bucke, ze in eigen beheer laten drukken. Uiteindelijk verscheen in de zomer van 1855 de eerste editie van Leaves of Grass, een klein in kwarto gedrukt boekje van 94 pagina's, dat eerst door de critici vrijwel genegeerd werd, tot een lovende brief van de dichter Ralph Waldo Emerson het in de New York Tribune 'the most extraordinary piece of wit and wisdom that America has yet produced' noemde.

"Poet! beware lest your poems are made in the spirit that comes from the study of pictures of things - and not from the spirit that comes from the contact with the real things themselves." 13


Aan

een vree mdel Pass ing weet erende v n reem naar iet d Jij je kijhoe ver eling! lang m J k o zoch et d , end ij e t , ik m a zoch of n z een t, (he de vrou ijn die Ik h droom,)t komt w die i ik tot k devo eb vas me a ls i Alle l leve t ergen n lang s weet n met j s een v o s r open elka ik wee u gele eugJij , tederar heen r als w id, jong groeid , kuis glijde e mij, en met e op me , gerij n, t p mij Ik a of m mij, w t, t e jou, met isje as met leen jouw jou en mijn het j lichaam sliep b mijn licha ouwe ge is nie ij Jij e gebl am niet worden t ale alle en ogen geeft m ven, en h , e g et voor ezic het g b h e jij ijgaan t, vl not v hand dat va , en i ees, in an je n mi n Ik z en, jn b ruil het a aard neem l zal nie , bo rst, leen aan je t met j e wakk zit o denken sprek Ik z er lig f 's na als ik en, ik chts a niet al wac , alle lh t o en ten, f ik en, i je w k tw Ik z i e j er z f niet al ervo al o el ntmo verl or z eies. orge n da t ik je

De ontwikkeling van de Leaves: 1855 Leaves of Grass — 95 pp.; 10 pp. voorwoord, 12 gedichten 1856 Leaves of Grass — 32 gedichten, met prozabijdragen 1860 Leaves of Grass — 456 pp.; 178 gedichten 1865 Drum-Taps 1865–1866 Sequel to Drum-

Taps

1867 Leaves of Grass — nieuwe editie; toegevoegd Drum-Taps, Sequel to Drum-Taps, en Songs Before Parting; 6 nieuwe gedichten 1871–72 Leaves of Grass — toegevoegd 120 pagina's met 74 gedichten, waarvan 24 nieuwe teksten 1875 Memoranda During the

War

1881–82 Leaves of Grass — 17 toegevoegde nieuwe gedichten, 39 weggelaten of anders gerangschikt; 293 gedichten in totaal, Song of Myself krijgt voor 't eerst deze titel 1891–92 Leaves of Grass — geen betekenisvol nieuw werk (Deathbed Edition)

Enkele sites: http://www.whitmanarchive.org/ Leaves of Grass (Deathbed Edition): http://whitmanarchive.org/

14

published/LG/1891/whole.html


recht. n e g i mijn e bezongen, n i k r ste oorlog horen, n e n g e n o e n dr ed doorge n ziel, vr en dood doe n e b Ik lijf e van leven te, zijn. b n e e h t r r o Ik zangen van geboo vele gebo ieder. e d : n n r e daa voor en gegaan. luister ik ange z t d a g e d e d l v n f e e en en zie leer openg door het l lmaakt is, t a l n e mijn nu vo en ik . Ik heb ste tred b ensvreugde mensen id. e k a j v v i e e l h Met mijn l natuur chtvaardig id. l n j a i v w ! s e t re Ter erzien de opkoms antelijke en gelijkh heid e w t o T kondig precht triomf ijheid Ik ver kondig de edeerde vr iging van o eid. teit, erbleekt. s r h g e d e t n j r v s o a a u M a Ik bij v ondig de rechtv an zelfbew en zoveel r k a r a e d v Ik ondig ardiging v rlijkheid as op aarde k r e v Ik echtva zoveel hee n schoon w g: r e d zocht. e e e g g e en z i h d t r k n b o ko . he vo , i Ik ver wat daar knochtheid osbaar zijn r wie gij dat al kondig ver s en onopl vinden naa een vrouw, Ik ver l eindeloo de vriend en man of !). r, zij za : gij zult komst van e ziens dan s de Natuu Ik zeg kondig de ij dat (Tot soepel al oegerust. , Ik ver ien zijt g grote Mens d en goed t missch kondig de deelnemen Ik ver liefdevol, kuis,

15


16 Gianna Pesce


ssel u o r maar e Ca n e t le t al en bij nge i z Ik itten en la t te z n van e cht hee nog kome die na trilt n reis lichaam rdrijde de m’n het paa die op van an hen en en v den zat t paar j wa ich i z et z zijn Wie en ze m n drag l va e s ? u e me carro ten? Een ende ga drav e mair e L t Anne

Wood e agai n guard The nst my e ians par gloo t re m ad ntry. luct just antl s it y, t Cold self heir s t e Dead am n i caut n t he w ion Wood men’s f ow billo arm feeb en b i w l le ight ench ngers d s where f r es, om o unoc epress t once in utsi Old c h c de. upie e ke e n s All blessing e d ys o , ap r o arou s s f e preh The nd t echo o end the old and ins l h f o e f the n g em crac the Unce empt upright pired. p k w l t e a e y d l ines b l r tabl alta Unbl s. . e, r sw s and fa esse ated, irl Unus d, spir ll onto e d , Is “ its rele invo worn til gate ked d to in n es. eed. Carl prof ane Olen use” Nel .

17


18 Jan van Well


Op die pad na Nieweetmeer ek by in is is

slaap vanaand weer die narkotiseer sy arms ek veilig ek nog in beheer

ek sal weer kan sluimer in Nieweetmeer se katels danksy jou danksy niks meer onthou Barend van der Merwe

Lan

gs de Er afg ron dat zijn d zan ik dage doo d in niet n da r e de sch t h et e en o min met oud gen rper d g t e e waa wie gel str e kr er g o r ief oi ijg aat de de ik l d de en een zon vala eerd ben roe die ngst e ho e s l ber dat egt gop uit d te f ban tro in ber e be iets e g mij gaf nen en zin ee bler n v zi ges en nig n b end j o n o c oru lan cht e va itz werk hud dat dsc te n t ien do hap mi ege met ik de et s n r van sen bli ‘t om wit ond k elk in hel het te de dit se wij mi a a r r v avi n d Fra erk waan licht jn en dag h ns enn op net et in Ter en afs gen blo kij ken tan oeg ed ken d t al w e h ate ver oud r e dun rbi en j

19


20 Pim Leefsma


Ik d acht niet De a dat ik w zei nalyse at v d v e an d blij v roeg o o f ui rzit ata ik b bli ter t m over en me ijn zo van d jft men e ps senw ik h al oml aan he ne y c h ose erk en w eb twe eiding t oriĂŤn comm issi maar oon di e sala en via teren r e c m i h d tbij ssen ijn ik b aar s w m e artp beta n er il ik het c hone e i a n h n l t geef elke opge et ni rum et o gr me d m ver rugs aand m oeid hebb Guid ijn en o Ut zorg erma prem rk ie

gaat m a a ngz en e la i d oord zijn r w e m e s zo haar et meer Een c s ni met eft rienden e l n hij zijn v elde ng z e i r d a aa og m nooit l n n an ome open ze k lijven d r e e n m en b iet rt buite n n e will ucht hoo n e m l en ra uiten e zi b t e l d ee et v e bergen i n al alt er v en wat k ij aam gaat h e l t z al ef n le aar lang e v r e m esto uitg zomer di een e an E v e i Henn 21


22 Stef Kruger


Van spraakwater en slaapbol

verdunde jenever of, nadat ook het Caribische gebied was bereikt rum en dat alles om het harde leven aan bo or d vo l t e h ou d en . A l was het tevens een soort vooruitbetaling op het loon. Dit alles inspireerde ooit tot:

Hoe ver moet je teruggaan in de tijd om een beeld te kr ij g en v an he t g e br uik van bedwelmende, pijnstillende, verdovende of hallucinaties opwekkende, dan wel geneeskrachtige kruiden? Waarom gebruikte de mens deze door de eeuwen heen? Wie zijn er ooit mee begonnen en waarom? Moeten we helemaal terug naar de oermens die op jacht naar voedsel bij toeval bessen en k ru i de n vo n d d ie he m een fijn gevoel gaven? Begin ik bij de Griekse orakels met het opsnuiven van dampen uit rotsspleten, om da n v ia h e t bi e r va n d e Kelten bij de Germanen uit te komen? Om te zien dat daarna in De Gouden Eeuw door de zeereizen Portugese wijnen bij ons terechtkwamen, evenals het ‘chinezen’, oftewel opium snuiven?

KROON VAN TABAK EN TROON VAN KAAS De gouddemon zit op een troon van kaas Zijn kroon is van tabak, in rook gehuld Zorgen zijn onderdanen voor tumult Ze horen niet het staakt uw wild geraas Harpertszoon Tromp wordt, want zo zat is hij ‘De schrik der zee en ramp voor vele kroegen’ Per kruiwagen- bepaald geen groot genoegenNaar huis gebracht, met flink wat averij De meeste vrouwen hebben zwarte tanden De reizigers vinden het niet normaal Dit land kent ook gelagkamers die tollen

De Keltische Druïden konden er ook wat van stel ik me zo voor. Kijk maar naar Panoramix uit de stripboekenserie Asterix en Obelix en na ar e e n i ll us tr a ti e al s Qu ee n M a ev e an d th e Druid uit 1904 van Stephen Reid bij The Boys' Cuchu-

Moed drink je in, dat legt je angst aan banden In ‘t land van de musket en ‘t scheepsjournaal Met Trijn en Bleecke An het duin afrollen

lainn - Heroic Legends of Ireland van Eleanor Hull.

Matrozen kregen in de 16 e eeuw dagelijks een oorlam;

En foetsie vrees en zeeslag, admiraal!

23


En tot:

Wa t d ee d e en m i dd e l als LSD niet allemaal met Simon Vinkenoog en de drank absint, ook wel De Groene Fee genoemd, met Modigliani, Vincent van Gogh, Boudelaire, Verlaine en Rimbaud? Had de laatste zijn Le Bateau Ivre oftewel De Dronken Boot, nu te zien op een muur in de Rue Ferou te Parijs, ooit op zi jn ze ve n ti en d e he b ben kunnen schrijven zonder in een roes te verkeren? Een fragment:

VOORSPOED EN STRAF Geef me nog een vaderlantje In herberg Beëlzebub Van de regen in de drup Ik betaal handje contantje Ik viel in de kercke neder Gister, ik kon niet meer staen ’t Avondmaal heeft afgedaen En mijn tong is één lap leder

J'ai vu fermenter les marais énormes, nasses Où pourrit dans les joncs tout un Léviathan ! Des écroulements d'eaux au milieu des bonaces, Et les lointains vers les gouffres cataractant !

Gun mij nog een artisjokje En een blik onder een rokje Laat ons roken, laat ons klinken Bacchus Wonder-Wercken drinken Droge dronkenschap uit pijpen Lurken, tot ze ons komen grijpen:

In he t E ng el s lu i dt ee n ve rt al i ng : ( va n O ll i ver Bernard) I have seen the enormous swamps seething, traps Where a whole leviathan rots in the reeds! Downfalls of waters in the midst of the calm And distances cataracting down into abysses!

Water, gramschap, wat dan ook Laat ons de jenever-stook Varend naar Noord-Amerika, kwamen we ook de Indiaanse sjamanen tegen, voor wie tabak en bepaalde paddenst oe l en o n mi sb a ar w a re n bij het uitoefenen van hun taak. In trance raken is ook voor Afrikaanse medicijnma nn e n, h oe v ee l aa n z ie n zij ook hebben, nodig om te kunnen schouwen in het bovennatuurlijke.

Heeft de Muze het op haar beurt nodig nu en dan iets tot zich te nemen? Zouden er op de Parnassus dan toch stimulerende middelen in het water van de bron van Castalia zitten?

24


Zou het zweet van Pegasus, die zich er ook laaft en die dichters toch met regelmaat vervoert, middels huid op huidcontact poëten zo euforisch maken? Doet het ertoe hoe een gedicht on ts to n d e n w aa rd oo r e n wanneer precies? Soms verduidelijkt wat achtergrond informatie het Analyseren wel, maar mij is g e le er d d a t ee n v ers eigenlijk op zichzelf dient te staan.

zich met een overdoses cocaïne. Hij liet o.a. deze regels na: SCHULDBEKENTENIS Het lijkt niet erg duidelijk misschien mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien. Ik ben de wereld, in mij is onstuitbaar de doodsbloem ontloken.

Eén ding is zeker: zonder inspiratie geen kunst. Naast inademing (!) betekent inspiratie ook inblazing zegt de online encyclopedie, oftewel een bewustzijnstoestand (‘ b ez ie l in g’ ) w aa ri n d e kunstenaar over het maximum van zijn scheppend vermogen beschikt en schijnbaar moeiteloos de vormgeving vindt die voor het beoogde kunstwerk het meest geschikt is. Een herkenbare situatie voor velen.

Sommige mensen drinken zich dood, wat te denken van een uitspraak van een tijdgenoot van Charles Cros; schrijver-alcoholist (1842-1888): ‘Van een onvoorzichtig in zijn buurt afgestoken lucifer zou hij zijn ontploft.’ Het vele kuren dat kunstenaars met een zwakke gezondheid in voorbije eeuwen deden, denk aan Alice Nahon en John Keats, was uiteindelijk ook geen oplossing voor hen en andere ge kw el d e ge es t en in ee n zwak lichaam.

Geestdrift, begeestering, bevlogenheid. Als die in het spel zijn, maakt elke kunstdiscipline een kans. Maar is er sprake van het gebruik van dope, in welke vorm dan ook, dan kan dat verstrekkende gevolgen hebben. Zoals bijvoorbeeld

Ook muzikant en schilder He rm a n Br oo d d el fd e he t onderspit door een teveel aan amfetamine en alcohol en beëindigde zijn leven door van het dak van Het Hilton Hotel in Amsterdam te springen. Hedwig, uit De Koele Meren des Doods raakte verslaafd aan morfine, Eline Vere van Louis Couperus nam iets teveel van haar slaapmiddel

bij de Vlaamse schrijver/ dichter Jotie T’Hooft. Zijn doodsdrift werd hem teveel en op 21 jarige leeftijd injecteerde hij 25


en wat te zeggen over Lau-

Denk aan het euforisch makende qat in Somalie, Kenia en Jemen. Denk aan de jeneverplaag onder de mijnwerkers ooit, in bij voorbeeld Wallonië. De misère tijdens de Industriële Revolutie, denk aan het coma zuipen van jongere n a nn o nu , d e nk , k ort samengevat, aan het willen ontsnappen aan ellende en denk bovenal aan het willen vluchten voor de dood, aan het wegdrinken van verlies, dat Connie Palmen en A.F.TH. van der Heijden en velen met hen doen.

danum 90% wijn en 10% opium met zijn pijnstillende en kalmerende werking? Samuel Taylor Coleridge (1772-1834) was er van afhankelijk. Dit fragment stamt uit Khuba Khan dat in vervoering tot stand kwam: The shadow of the dome of pleasure Floated midway on the waves; Where I heard the mingled measure From the fountain and the caves It was a miracle of rare device, A sunny pleasure-dome with caves of ice!

Daarom is de titel van Rob Sc ho u te ns st uk in T r ouw van 9 juli dit jaar, naar aanleiding van het uitgekomen Roes : een bloemlezing door Hafid Bouazza, fervent absint liefhebber, en Yves van Kempen zo veelzeggend. Hij koos als titel voor een uitspraak van auteur Allard Schr öder: ‘Nog eentje, tegen de maden!’ Komt de zin die ik heel wat keren door mijn op haringvissende grootvaders hoorde gebruike n d aa r ni e t bi j i n d e buurt? ‘Nou, vooruit, nog één afzakkertje dan!’

Een zomer zonder doping. Het thema van de vierde Po -e-zine, deed me in eerste in st an t ie de nk e n aa n d e T our d e F ra n ce m e t z ij n vele dopingschandalen, maar dat betreft middelen die leiden tot betere, vooral fysieke prestaties. Het zijn niet de middelen die naar de geestverruimi ng le id e n d ie s ch r ijve rs , d ic h te rs , k un s te naars en ander aan het leve n l ij d en d of er j u is t van genietend volk blijkbaar zoekt en zocht. Wat drijft de mens nu werkelijk naar bedwelmende of stimulerende middelen? Dat kan natuurlijk het willen ervaren van welbehagen zijn, maar ook de behoefte aan verdoving, het willen on ts na p pe n a an de h a rde werkelijkheid.

Tot diep in de 19 e eeuw werd het nuttigen drank en verdovende middelen niet gezien als verslaving. Zo we rd a bs i nt pa s i n 1 90 9 verboden en is het sinds 2005 weer legaal verkrijgba ar , w or dt de ha rd d rug cocaïne niet getolereerd 26


en leidt het in bezit hebben ervan tot levenslang of zelfs de doodstraf in bijvoorbeeld Indonesië en op Bali. Regelmatig worden er in De Lage Landen wietplantages opgerold, ondanks het bestaan van wel toegestane, in cannabis handelende koffieshops. Inmiddels zijn de borden met daarop Blowverbod alweer uit Amsterdam en Albrandswaard verwijderd omdat in de Opiumwet al duidelijke regels hierover zouden staan. In De Vo lk sk ra n t va n 11 juli jl. verhaalt Robert Vuijsje over zijn verwachtingsvolle bezoek aan een ba r d ie hi j v ro eg er als vrijgezel veelvuldig bezocht. Zijn gezin is zonder hem op vakantie en sinds tijden heeft hij het rijk weer eens alleen. Het valt hem tegen. Hij moet terugdenken aan de research theorie die hij ooit voorlegde aan Martin Br il ; (v e ld - ) on d er z oek doen voor een roman. Deze zei hierop dat je dit kon gebruiken, mits je voor jezelf wist dat het onzin is. Dat uiteindelijk alles om de Unit, oftewel het gezin draaide.

In Thailand werd onlangs aan tweeëndertig monniken, waaronder twee abten, het habijt ontnomen, omdat bij een drugstest bleek dat zij verdovende middelen hadden gebruikt en zich hadden verrijkt met privéjets, zwart geld en dure zonnebrillen. ‘Than wan nie hai die tie soed.’ ( Thais voor: pluk de dag). ‘A na kod pen sing tie mai nhe non.’ (Thais voor: laten we eten en drinken, want morgen zijn we dood). Daar hebben zij, die toch ascetisch door het leven zouden moeten gaan en daarbij een voorbeeld zijn, hun oren toch behoorlijk naar laten hangen. Mijn oma zei altijd: Alles waar TE voor staat, is niet goed.’ Liever niet teveel ‘drank, drugs en rock-and-roll’ dus. Doop je pen of penseel nu niet in gal en alsem, maar doop je ganzenveer of kwast in zomerzon, in blauwe zee, in een tropische cocktail of in een glas glühwein bij de open haard, in sneeuw, in gierende wind of in de tranen van een geliefde. In een schaterlach of in diepe rouw. Leven. Dat is nog eens ‘dope’. Anneke Haasnoot

Bronnen: Rob Schouten in TROUW over ROES Wikipedia, Nicoline van der Sijs Etymologiebank.nl Boekendingen 2 juni 2012 Robert Vuijsje’s column Alleen in De Volkskrant van 11 juli 2013 Metro 11 juli 2013 Botlek Dichtbij 24 juli 2013 27


28

Matthijs Wateler


Geen drugs voor de paria’s De vaal geklede bedelaars met hol klinkende valiezen spelen in de warme wachtzaal van het station kleurenwiezen. Met een overgebleven sandwich tussen hun kiezen neemt de van het perron komende nachtploeg de biezen. De zwarte schapen zonder wensen en de verdomden, gedegenereerden, afgekeurden, ontkleurden en misvormden, de verarmde rijken en onbenullen die niemand meer kunnen worden zijn ontspoorde sukkels met een ouwe sofa en tweedehandse borden. Het kleinkunstliedje in de bedelaar zijn hoofd hapert steeds want van wie iemand verloren heeft schreit het hart meest. Een paal in de mist - een uitgerangeerde die overal is geweest toont je met een glimlach de weg naar het communiefeest. De voddenrapers, de afvaleters, de tandelozen, de grijzen weten niet wat het is om naar een ander land te reizen. De sukkelaars in het centrum naar wie voorbijgangers wijzen wachten tot het oudste stoofvlees in de Carrefour af gaat prijzen De sloffen, de verloren lopenden en de grijze mussen voor wie de wereld schonekes hun kloten kan kussen zitten een eind van de glimmende auto’s en graffitibussen met een halfliterblik pils en een boterham met niets ertussen. De ex-veroordeelden waar we steeds op neerkijken, de eenzamen die toch nergens uitgenodigd blijken, de rusteloze nachtzwalpers en bestofte lijken vervloeken de profiteurs uit de nieuwe-rijken-wijken. De niemendallen die zitten te kankeren en te boren, de ontpitte hippies die zich in lang niet meer schoren, de wereldverbeteraars die nergens thuis willen horen zijn uit de boot gevallen en kan de lotto niet bekoren. Psychiatrische gevallen en geitewollen sokken die de wereld verzaken, verschoppelingen die van de onderste tree enkel de grond in geraken en gefrustreerde kunstenaars die kleren dragen uit tweedehandszaken vragen naar blikken over datum en zullen het later niet meer maken.

Bart Pinnoo

29


30

Day Marjon Zomer


My fri end Once t All he here was a l He gre wanted was ittle boy wi w t Someti older and o enjoy abo th lovely cu At tim mes he’s so tall and he ut all the r rly hair e Someti s he laughs small, he kn learned a ne est he didn’ m t care And th es he only with tears ows it’s not w game en he w i feels ants to scr n his dull the same He has t Throug o let it a like he flie eam and shou eyes h s t He say out all thi ll out s it’s s time I hope not a he ha That i one day he crime as lo s known fun s my b ig con will learn t ng as you st and pain cern, leave hat life is ay sane Nancy it for m Meelen what i ore than thi s t is! s

’ omer slomer z e r z t kome t de eel wa n h e c n a h Bin er d toch n n e k r p i wiel etste als Joo n omer e k i e E n f p j e t do hi nn ‘ooi deed k geen rap bi toch nam oo er een die werd h Berg maar n e d van d i Ingr

31


Vuis

t

ik le van v es de wo orden er we g buite zijn n bereik van in ni zij mijn e u aanra vol l we sfe king ren iefde was h we ko et ooit da nden delen t rand in alen van v e restj le warri rdriet v blijv es gedac gheden e erglijde n n ht en ov erein en d en al s h et vl hoop door ik dat d amt sombe i rhedee woorden n ve Kari chten zich n van 32 der V eur


Zondagochtend in alle vroegt e heel alleen ben ik in het bos er zijn geen m ensen er zijn geen h onden hooguit herten in deze rust ga ik tekeer takel ik de aarde toe laat mijn spor en op hem achter ik ren hier onbeperkt ik ben hier onbegrensd tik hier de he mel aan Klaas Medendor p

1975 i l u j

Cyr t n ai n, S e i d In L’été n t ngui r proeve a l Loom de zome van het zand nden met en je ta tuss rs t ke ik e m ere tail Cock en handb nagels binn gelakte rood gen aan strand bren zee en e zon, offerand een e anch l B Dame emen e d o n Bove kt het z klin een mug van het n t a r v e id onc In c het gelu tuigje, met amevlieg chaduw vlies recl van de s p je net waar kaatst o . ssin weer n a e D i nd oe été Iem van J ’ L n En i kt de st klin l rste e H a Manj 33


34

Petra Fenijn


De Gorgellandse dierentuin toont achter hagen van ajuin op alle dagen van het jaar haar gorgels, single of als paar waar roldolfijn bemint spontaan het ijskonijn met sokken aan de rode hond met Spaanse griep besmet een paard in het geniep een vleugelmoerbij in zijn boom likt zuidpoolijscobeer met room en poezeloes, haar lippen nat danst tango met gelaarsde kat… waar lellibel flooit met de mot en holtor worgelt in zijn grot een druiloorwormpje, carnivoor ontsteekt in een ziek middenoor startkabeljauw voert levertraan aan zwaanse leguaankleefaan naast oetel en een paradijn die bijna uitgegorgeld zijn… daar ligt, slechts ééns in de vier jaar - de laatste dag van februaar -

pfffffffffff wapper wapper wapper wapper drup drup drup dep dep dep dep *Spetter, pieter, pater pets pets pets pets klets klets klets en klater

te gluipen in het vette slijk

bommetjeeeeeeeeeeeeeeee!!!

het Gorgellandse Schrikkel-lijk

uche uche uche

Ingrid van den Bergh

wapper wapper wapper drup drup drup dep dep dep dep slurp slurp slurp burp *Herman van Veen Ingrid van den Bergh 35


36


37

Night Marjon Zomer


Witte jassen Ze fietst snel door de Utrechtsedwarsstraat, staand op de trappers van haar fiets. Het zadel voelt te zweterig en klef aan om erop te blijven zitten . Geen doen eigenlijk om met dit benauwde zomerweer te fietsen. Ze heeft geen auto. Hij wel. Twee: een glimmende Cabriolet en een Picasso. Ze zou wat graag een ritje met hem willen maken in die Cabrio met open dak. Misschien vanavond.... Haar rok kleeft aan haar vochtige dijen onder de gladde, zwarte kousen die als dikke lijm aan haar benen plakken. Zweetstraalt jes lopen als riviertjes langs haar nek. Ze gaat weer op het zadel zitten en hijst haar rok op tot aan de rand van haar slipje. Een beetje frisse lucht onder haar rok kan geen kwaad. Een oude man fiets fluitend voorbij, stopt en kijkt om, loerend naar haar zachte vel boven de kanten boorden. Vlug trekt ze haar rok naar beneden en fietst sneller door. Even kijkt ze om of hij achter haar aan komt, maar hij fietst te langzaam om haar in te halen. Ze gooit haar hoofd achterover en lacht met haar mond wijd open.

Ze verlangt naar hem…., naar zijn slanke, verzorgde handen met de donkere haartjes erop. Heeft zin in de aanraking van zijn vingers wanneer hij haar bovenbeen vastpakt als ze langzaam achterover gaat liggen. Bekend, fladderend vlindergevoel in haar onderbuik doet bijna pijn. Via via was ze achter zijn prive telefoonnummer gekomen en had hem gebeld. haar opnameapperaatje startklaar. Met trillende vingers had ze de knopjes van haar mobiel ingedrukt en had opgewonden naar het overgaan van de ringtoon geluisterd. ‘Ja?…Met Justin v. Aartsen?’…. Ze kon nog nauwelijks ademhalen bij het horen van zijn zware stem en had met tussenpoze weer en steeds weer gebeld. In bed zette ze de opname op herhaling en legde het apparaatje dichtbij haar oor op het hoofdkussen naast haar in bed. Ze kon zijn pasgeschoren huid kon ruiken. Dure aftershave. Ze zet haar fiets in het rek, en loopt tussen de geparkeerde auto’s door. Zijn auto staat er niet. Ze heeft hem zo vaak voorbij zien rijden als ze stond te posten. 38


Onder de bomen en tussen de auto’s liggen al behoorlijk wat droge bladeren, die flink knisperen als ze er overheen loopt. Waar is die auto? Hij is er altijd als ze staat te posten om hem in zijn auto te zien stappen. Haar hoofdhuid kriebelt en haar benen voelen slap aan. Ze moet zijn auto zien te vinden, alleen maar om te kijken wat er inligt. De auto aanraken, bij hem naar binnen kijken.Verdwaalde zakdoekjes, zijn ballpoint, zijn c.d’s, tijdschriften. Na een half uur geeft ze het op en loopt door de draaideur het ziekenhuis in. In de grote hal blijft ze staan voor het informatiebord. Met haar vinger gaat ze het rijtje namen langs.Trillend blijft die staan bij zijn naam: Dr. J. v.Aartsen, (2de verdieping), aait met haar vinger vier keer over zijn naam. Ritueel. Ze neemt de roltrap naar boven. Boven aangekomen loopt ze meteen door naar de receptie. ‘Ik heb een afspraak met dr. v. Aartsen om 11.00 uur.’ Ze geeft met trillende hand haar pasje. De receptionist kijkt haar niet aan.

Hij stopt het pasje in de gleuf van het apparaat en even later komt het formulier eruit gerold. Eigenlijk heeft ze die niet eens nodig, ze kan best zo bij hem naar binnen gaan. Ze loopt snel op haar hoge hakken door de grote tussendeur naar de wachtkamer. Er zijn maar een paar wachtenden voor haar die haar niet opmerken. Een ouder echtpaar kijkt zwijgend voor zich uit, een jonge vrouwt zit te lezen. Ze gaat zitten op een van de plastic stoelen, trekt haar rok wat hoger op en aait langzaam over de gladzijden huid van haar kousen. Het oudere echtpaar is aan de beurt en staat op. Ze verzet ongeduldig het tasje op haar schoot en kijkt op haar horloge. Kwart over elf. Hij is vast uitgelopen op zijn schema, besteedt veel te veel aandacht aan andere patienten. Om kwart voor twaalf komt het oudere echtpaar uit zijn kamer. Langzaam schuifelt de oude man achter zijn vrouw de gang uit. Ze staart naar zijn naamplaatje: Dr. v. Aartsen. Hartspecialist.

39


Ze glimlacht. Justin......Hij heeft niet alleen een aantrekkelijke naam! De jonge vrouwt gaat naar binnen. Jaloers kijkt ze naar het frele lichaampje met de slanke taille. Niets voor Justin. Veel te mager en schriel. Justin is van haar.

‘Kleed u zich maar uit….alleen de bovenkant.’ Ze kleedt zich uit achter het gordijn in het kleedhokje. Ze voelt de opwinding in haar benen omhoog tintelen. Haar borsten bungelen bijna op de band van haar rok als ze haar b.h. uitdoet. In de spiegel doet ze haar haar goed. Ze zucht, recht haar rug, en doet het gordijn van het kleedhokje open. ‘Gaat u hier maar zitten.’ Ze neemt plaats op de behandeltafel en schuift haar rok omhoog zodat hij haar jarretelles ziet en haar kanten slipje. Het rondje van de stethoscoop op haar borst iskoud en onpersoonlijk, maar op die plek waar Justin ze legt wordt het bloedheet. Dr.v. Aartsen verlegt de rondjes steeds na een minuut en luistert geconcentreerd naar haar hart en longen. ‘U bent toch pas nog geweest mevr. v. Dummelen of vergis ik mij?’ ‘U bent toch mevr. v. Dummelen? ’, verstrooid kijkt hij even op het papier op het bureau. Waarom zegt hij dat nou? Hij herkent haar toch aan haar mooie borsten en noem haar altijd met haar voornaam! Justin kucht. ‘Ik heb last van onregelmatige hartslag doker, dat weet u toch?’ ‘Ik kan niets bijzonders bij u opmerken.’

Het muisje komt weer naar buiten, eindelijk is ze zelf aan de beurt. Ongeduldig staat ze op en loopt de kamer binnen. Daar is hij dan eindelijk in zijn witte jas. Achter zijn bureau. Zijn hoofd gebogen over een dikke bundel papieren. Hij schrijft iets over. De computer gonst. Ze gaat zittten in de stoel voor het bureau en legt de papieren voor zijn neus. ‘Ja?’ zegt hij zonder op te kijken. Ze zwijgt.Wat moet ze zeggen? Waarom kijkt hij haar niet aan? Ze heeft zin om hem hem bij de revers van zijn doktersjas te grijpen en hem over zijn zachte borsthaar te aaien, dat uit zijn overhemd piept. ‘Ja?’ ‘Dr.v. Aartsen. Ik hou het niet meer uit!’ Hij kijkt op en staart in haar opengesperde ogen. ‘Goed, wat is er aan de hand?’ ‘Ik voel me niet goed… Helemaal niet. Ik heb overal pijn, vooral in mijn hart. Het lijkt wel…’ 40


Met grote ogen kijkt ze hem aan en glijdt bijna van het randje van het onderzoekbed op het trapje. Vlug houdt hij haar tegen.‘Mevrouw, pas op.’ ‘Maar dokter’, hijgt ze. ‘U kent me beter dan ieder ander…. Als ik u zie, krijg ik al heftige hartloppingen, voelt u maar.’ Ze grijpt zijn handen en drukt die tegen haar borsten. ‘Voel toch dokter. U kent toch mijn voornaam.Alstublieft!’ Geschrokken deinst dr. v. Aartsen terug en gaat snel achter zijn bureau zitten. ‘Kleed u zich maar weer aan.’ Dr.v. Aartsen buigt zich over zijn papieren en begint weer belangrijke dingen over te schrijven. ‘Maar Justin, dit kan echt niet!’ Dr. v. Aartsen kijkt verschrikt op. ‘Hoe weet u mijn voorrnaam?’ ‘Ik heb echt een hartkwaal, luister je niet meer naar me? Je doet ineens zo afstandelijk. Waarom doe je dat?’ Wanhopig omknelt ze haar borsten. Snel kijkt dr. v. Aartsen weer op zijn papieren. ‘Mevrouw kleed u zich nu aan en gaat u daarna rustig zitten.’ ‘Gisteren nog, ik ben helemaal in de war ….’ . Ze loopt naar hem toe, haar borsten nog steeds omkneld.

‘Ik zat in de auto bij mijn neef op de grote weg en we halen een vrachtwagen in. Ik kijk in de cabine , en er zit niemand achter het stuur. Niemand! Dat is toch vreemd Justin. Ik ben ook bang op straat en heb angst in het donker. Mijn hart is echt niet in orde, ik wil een volgende afspraak. Dan kun je kijken of het beter met me gaat! Ik heb recht op je controle!’ Verstoord kijkt dr. v. Aartsen nu op. ‘Mevr. v. Dummelen, wilt u zich nu aankleden? Ik schrijf u wel wat kalmerends voor.’ ‘Kalmerends? Ik hoef niets kalmerends. Ik wil een volgende afspraak! De vorige keren dat ik bij je kwam was je zo charmant tegen mij. Je zei dat er iets haperde bij mijn hart. Ik ben gek op je. Dag en nacht denk ik aan je. Ik heb wel gezien hoe je naar mijn borsten keek. Je bent verliefd op mij. Zeg het dan Justin. Dat je van me houd!’ ‘Mevr. v. Dummelen…..’ ‘Hou nu eens op met je mevr. v. Dummelen. Ik heet Jeanet! Jeanet! ‘Mevr. v. Dummelen ik ben getrouwd en heb twee kinderen.’ Dr. v. Aarsten draait de foto die op zijn bureau staat om, en wijst er met zijn vinger naar.‘Ziet u?’

41


Jeanet staart naar de foto van een glimlachende vrouw, twee kinderen en een Golden Retriever, op de achtergond bergen of zoiets. ‘Justin, ik weet dat je van me houd.’ Ze loopt snel om het bureau heen tot achter zijn stoel, pakt hem achterwaarts bij zijn schouders. Haar borsten zwieren langs zijn oren, over zijn revers en ze begint zijn haar te strelen. ‘U gaat te ver mevr. v. Dummelen!’ Dr. v. Aartsen stuift op en pakt haar stevig bij haar polsen. ‘O, dokter Justin. Kus me! Streel mij!’ Hij trekt haar om het bureau heen , drukt haar in de stoel, rukt een receptenpapiertje van het blokje op zijn bureau, schrijft er snel iets op en legt het voor haar neer. ‘Altublieft, hier is uw recept. U mankeert niets. En ik ben niet verliefd op u. En ik vind u helemaal niet aantrekkelijk.Laat dat duidelijk zijn. Nog beter, ik wil u niet meer als mijn patient. Ik verwijs u door naar een psychiater!’

Hij kijkt haar boos aan met zijn mooie ogen. Zijn zachte doorschijnende wimpers. Zijn lachrimpeltjes. Iedere avond valt ze met zijn ‘hallo’s’ en ‘met Justin v. Aartsen’ in slaap. Het kuiltje in zijn wang is verdwenen. Dat kuiltje als hij naar haar lachte. Ze kan dit niet verdragen. ‘Ik mankeer niets, zeg je, je zegt dat…’ Ze blijft naar hem kijken terwijl ze opstaat. ‘Dag mevr. v. Dummelen.’ Dr.v. Aartsen kijkt alweer in zijn papieren. ‘Het beste met u. En kleed u nu eindelijk eens aan.’ Langzaam staat ze op en loopt met gebogen hoofd naar het kleedhokje. Hij vindt haar borsten niet meer mooi…..niet meer als patient.. verwijzing naar de psychiater……. Ze kijkt niet in de spiegel, trekt haar b.h. aan en daarover haar roze twinset en loopt naar zijn bureau. Dr. van Aartsen schrijft… Natuurlijk!, de brief voor de psychiater… Hij kijkt op en schrikt. Met haar bolle ogen kijkt ze hem aan. ‘Je zegt dat je niet van me houd he Justin, nu, ik weet wel beter…. Hoe durf je dat te doen…. Ik klaag je aan voor verkrachting bij een onschuldig controlebezoek.

Ze staart hem sprakeloos aan. Dit is krankzinnig. Hij kan toch niet zomaar zeggen dat ze niets mankeert? Hij houdt niet van haar. Justin, wekenlang verlangt ze naar een volgende afspraak….. 42


Je gedrag was wel anders al die andere keren…..… toen je me kuste en zei dat je me wilde….’ ‘ Welke gedragingen mevrouw van Dum….’ ‘Jeanet!’, haar mond vertrekt tot een verbeten streep. Je bent wel hardnekkig he met je mevrouw van Dummelen! Je ontkent alles. Ik weet zeker dat je me aantrekkelijk vind. Het windt je op, leugenaar!’ Ze loopt naar deur, opent die en glipt snel de gang in.

Ze moet nodig haar haren weer in een andere keer kleur verven…. Bij de scheiding groeit het al weer flink grijs uit. Ze steekt haar haren op in een grote Grace-Kelly rol, strijkt met haar handen over haar blouse. Niet aantrekkelijk. Hoe komt hij erbij.’ Ze loopt naar de woonkamer, gaat zuchtend achter haar bureau zitten en klikt de computer aan. Bestand ‘Favoriete specialisten.’ Ze kijkt lang naar de foto’s en de info-tekst ernaast en voelt aan haar hals, haar lippen en borsten. Rode vlekken verspreiden zich als ragfijne spinnenwebben op haar wangen en hals. Ze toetst na elkaar de telefoonnummers van de specialisten in, luistert en speelt met het opnameapparaatje. Haar mondhoeken zakken langzaam naar beneden en met een boog gooit ze haar mobiel naast de computer.

In de wachtkamer is het drukker geworden. Ze loopt haastig de rol trap af, en maakt zich in de grote hal snel uit de voeten,. Op het parkeerterrein pakt ze haar fiets en peddelt tussen de auto’s naar de uitgang. Daar staat zijn auto…… Ze fietst er snel langs. In een flits ziet ze twee kinderzitjes, wat speelgoed. Ze fietst hard door het centrum. Er is wat meer wind. Haar dunne, geblondeerde haar fladdert langs haar oren en de zachte bries koelt haar hoofdhuid af.. Thuisgekomen kleedt ze zich om in de badkamer en kijkt in de spiegel.

Allemaal afwezig vanwege vakantie...... Dorine Lintelo

43


André Schmucki

44


Panem et circenses zuiver op kracht worden reeds lang geen hoofdprijzen meer gewonnen spierversterkers zijn in dit ontkennen heeft geen zin de handelaars in verboden producten hebben hun web goed gesponnen zelfs paarden kunnen er niet aan ontsnappen al zijn het de jockeys die op het podium stappen met één verlangen dat er goud rond hun nek zal hangen waar roem en ’t grote geld lonken wordt vaak diep gezonken ontelbaar zijn zij die rouwen met gouden bekers op hun schouwen zonder het in ere stellen van de schandpaal komt er allicht geen einde aan het dopingverhaal blijft het een stinkende wonde door niets te helen op naar de volgende tweeduizend jaar brood en spelen Lenjef

ping o d rste e e ping o Mijn d rste erk e e k rkt Mijn in de e w t was t he rk a d egt tot ze z n Me wieg ere ren H van e j d ncasse i b i r Late nt het begi rift D r e Piet

45


46 Rudolf Dierckx


Somer Los dw elmged sit agtes fladde in die r rond en kom 'n swe koel spro ei van rm sys ies wa j t lafe ou stem ‑ Johann nis so P Bosh ek. off

Fee st

en vec The ht, een wri part har wui jf de y is t, o f een blo de slaa ver w i laa p m vui tst aar t st e r u i ope t est en je o al n je weg gen o i kli s de gen wei nkt d ocht nig e s end vee toet sch r lbe goo lov van k il, i end raa doo je ien ren r je nieuwe d I te de s ure wen tra fla -pad t a en en t op scree God n, o te sch m maa ja d ree uwe nog r hoo at fee n! ron niet r je d stje d ond de grom e boz heb j waa er de leuke men in e wol e o z r w o n v ij valle volge het l en odi z n e g i o d l e n e k Iem gen fli and s t a err er vuu jk b als nd w e e rpl osj n e i o u l wig of f je e ek d a hei een een t al d z bee ste les oen s s tje en Sij en? t u k was ke s v l o a l b Van loe of gl an 't as d Ven

47


48


Aurum In de verte lonkt de renbaan. kilometers aan pure strijd. binnen een afzienbare tijd sprint hij de winst binnen. En zijn strijd zal straks beginnen. Maar in de zetels langs de kant weifelt een onzeker hart of hij de start en eindstreep haalt, en of hij, zonder geluksrecept, de winst behaalt, of dat hij faalt. Zijn benen moeten de sprint gaan maken, maar de kracht schuilt in dat simpel kleine ‘’speciale’’ ingrediënt dat niemand kent, of het gebruik ervan erkent. Het goud is daarmee snel behaald, maar de schaamte achteraf toont dat onder die verguldde medaille enkel lood en ijzer zit. Het Aurum smelt eraf in de hitte van zijn strijd. En wanneer het startsein klinkt laat hij zijn receptenboek ongebruikt op de zetel achter. en ziet de vergeelde bladen in snippers worden meegenomen door de wind die door zijn sprint het stof door het ruim verspreid. En als een dolblij gelukkig kind rent hij de winst, het pure goud, in hoge snelheid tegemoet. Zonder het geluksrecept en al die rotzooi in zijn bloed. Vincent Jongman 49


Lien Janken

50


ng** i p o **Do

in f o o Gel eugens de l die en wat m s e g e u N dr egg ede z e z de je, u r estaan o j r b tot m o o v Opiu is. r o . o k v vol e ken e het et j o o z M uit eer t f t a l p d e e Acc aam et z ige i l n i n e de een h want chien het n a v miss en ze als vloek hebb. n e e mis die gt over . mag han estaan e J ven r je b e t s ziel e ant mt j w n a d a ko emel. Re rg e e j , d r n de h - nun met nwate pje o e n d i n ha naam kraa je ko e e d J sten laat a t in boek e r doo eren b het d n i k van us. van man Petr een urk Red. e j i in elig R t e f d je e di t dur r igie nie eggen l e R te z en dat n e ik, el e fers f t o hij dragqu t ik lach een e s d n door e / . z r e o is l vo voor van/ ie. e j f elig Laat r l ijer e e z , m r t e a t ma nie staa n. l Ni e s r r e e r e e l De mak wat wants niet t wijs lee je da laat iet n k n Drin de bro luit bijbe - de door ezen gen. e i te l l or maar je vo laat 51


Peter Hendriks

52


Oral is my God deur Johann P. Boshoff (2013, selfpublikasie, R100)

Dit tree veral sterk na vore in stukke 16 en 22. Die vraag of God alles beheer, was ʼn saak van groot debat tydens die onlangse eeuwenteling. Die psalmis self voel ʼn “maar” aan in die optrede van die “goddelose” (vv. 19-24). Desondanks vind die psalmis en Boshoff troos in die gedagte van God se beheer. Waar mense in dreigende omstandighede verkeer en ook met hulleself worstel, kan die “maar” inderdaad maar voorlopig opsy geskuif word. Iewers soek die aangevegde gelowige tog geborgenheid. Boshoff vind, in navolging van die psalmdigter, sy geborgenheid in die verwondering oor God. Aangrypend stel hy dat die suiwerste vorm van aanbidding daarin geleë is “om God sprakeloos te bewonder”. En om die interaktiewe samesyn met God te geniet. Soos die psalmis oorweldig is met God se nabye betrokkenheid, is Boshoff ook. Verwysend na die teenwoordigheid van God in die doderyk – ʼn baie laat ontwikkeling in die Ou Testament – merk die skrywer op dat ons verskeie vorme van dood ervaar.

Oral is my God is ʼn

kragtoer van die multigenreskrywer Johann P. Boshoff binne die spesifieke genre van die dagstukboek. As jong student was ek skepties oor dié spesifieke genre om dieselfde redes wat Christina Landman later sou noop om dit “pienk boekies” te noem. Boshoff spreek self aan die einde van hierdie boek sy kritiek uit oor die vlaag van goedkoop godsdienstige geskriffies wat binne hierdie genre die boekmark getref het. Goedkoop troosstories, altyd met ʼn teks as springplank, maar sonder dat die Bybelteks self werklik ter sprake kom. In Oral is my God wys Boshoff dat ook nie-teoloë die Bybel, al is dit by wyse van vertalings, sinvol kan hanteer. Anders as by die geval van die “pienk boekies”, worstel die skrywer eerlik met die teks van Psalm 139. Hy laat ook die teks stoei met homself en, belangrikste van alles, met die leser. Soos die digter van Psalm 139 lê Boshoff sterk klem op die beheer van God – byna Calvinisties sterk.

53


Hy rek daarmee dalk die bedoeling van die teks, maar nie ten koste van diep meditatiewe wysheid nie: “En waar God is, is daar léwe; nie dood nie.” Oral is my God is egter nie net vertroostend nie, maar plek-plek ook profeties uitdagend. Na aanleiding van die slotverse (139:23-24) merk die skrywer byvoorbeeld op: “Verkondig en bevorder ek en jy ʼn vals, want selektief gekonstrueerde, beeld van God, ʼn beeld wat dikwels deur geslagte heen veral onbevraag in die kerk as sogenaamde waarheid oorgedra is en word? Ondersoek ek en jy wie God vir my en jou is, biddend-noukeurig en eerlik onder leiding van die Heilige Gees, ook met die gesonde verstand wat die Here ons gegee het?” Veral in ons tyd

▪ Dr. Ralph Barnard, teoloog en skrywer, 201308-02

waarin die vraag na wie/hoe God is, is dit ʼn belangrike aksent dat ons God nie mag vasvang in presiese omskrywings sodat ons uiteindelik buig voor ʼn selfgemaakte “god” nie. Hierdie boek is waarskynlik Boshoff se mees passievolle werk in die dagstuk-genre. Die teks lees meesleurend en is van hoogstaande literêre waarde. Die geteikende lesersmark behoort Oral is my God op te raap, te lees en wéér te lees! 54


Ann Dierckx Doorsnede 61 cm hoogte 11 cm

55


Ik

gin g t en MIJ ond N er Elk lich in e a wat goe am m en er. s o w t e o i s van orde ng m t ku et O j me af n dru is zij a g ppe e moe afwa wass ls n. t s e n. Laa ik o sen t o k d de e k nog Pla borden atten . de ats ze prope nie borden in de r likk t d kas en . e k, t, a tte Wil n ten ook n ik slotte iet op die ben ee want geslot en en soms n mada zit n e m ten fel iet o en ka meke m t m e e e n m r sle cht niet ezelf heeftt pit v t en voo oor de e beha De r d e r liefd gen, om wereld oes . e, Nee me hee veran n n der . die , d i teg s no Maa en me. g stee ds hee r ik v kat n l tig ieg en o k ver om ijk n de t e e e onn r o Kij z i oze e p k n , h laa wie un omd a c h rs o wie at ze erme t ik ben nverm oge ni oc . ik n ben et zie h, . n Bie die d hun laa de bo de fle Aan t ze h rst ni s aan het mij g ier ma et heb ar spe een aan ben ge l i p o l s o Laa uit nais slurp had t . e, en. mee me n r i e t wan met als t jull de voe het ie s ten s gaa pel t o is pelen Hij m mij voorb dob rolde . ij Hij belste zijn gew heeft nen vo woorde onn en. dit r or mij n als ond Ja je . hij Yat hze is. e . ... Ik ... laa ??? t h ? e m "ji het j b gew ent oon m ijn hor Nan en, nie cy uwe Mee len dop s 56 ing ".


57


g Windi s n e Laur

Trill ende lucht laat lang de zomer smeke willen zi laat nde berus jn reali het nu ev ting stisc e h zij n n geen b e van v tere da laat erlangens ad trap zuchten w van d excitatie at het is e oml ijsti uit het r ng aam laat l u extas st rust in we es van af en heeft lke vorm fectie woele ook wel dan ook nd de wa zomer t door daarn a p a weten s opfok wat proe leidt explosie ven is naar de herfs rauze t nde c in limax Laure ns Wi ndig 58


Bert Waber

59


Tour de France 2013 Door: Gezienus Omvlee

Sonnet-tour-ette 1 Porto-Vecchio > Bastia Buschauffeur Er zijn soms dagen dat het tegenzit want toen de jongens richting finish karden reed hij daar met zijn bus de meet aan flarden en leek het ook voor hem de eerste rit De chaos werd besloten met een sprint in Bastia waar Marcel Kittel wint. Sonnet-tour-ette 2 Bastia > Ajaccio Bakelants "Ik trapte mij het laatste stuk ongans en was ook nooit van plan het op te geven al werd ik ietwat in het nauw gedreven" vertelde ritwinnaar Jan Bakelants. Een renner staat soms onder grote druk zo’n jongen trapt zich dan een ongeluk. Sonnet-tour-ette 3 Ajaccio > Calvi Corsica De Ik Op in

zee. Het strand. Een eiland in de zon zou op Corsica wel willen wezen een terras ontbijten en wat lezen Calvi waar nu Simon Garrans won

Ik lees het nieuws van Mollema's sergeant: R.Gesink, acht minuten achterstand.

60


Sonnet-tour-ette Ploegentijdrit

4

Nice Men streed vandaag tegen de klok in Nice een ploegentijdrit als secondenspel Orica/ Greenedge won met net een tel zo meet men de verschillen dus precies. Nice. Waar Helière dood was door die kwal dat giftig oorlogschip uit Portugal. Sonnet-tour-ette 5 Cagnes-sur-Mer > Marseille Mark Geen sterker sprinter dan Mark Cavendish zijn vierentwintigste (!), geen krui d gewassen wie dacht hem in Marseille te verrassen die weet nog niet wat massasprinten is. Sprak een teleurgestelde sprinterziel: we haalden nog niet eens Mark’s achterwiel.

Sonnet-tour-ette 6 Aix en Provence > Montpellier Greipel Er zijn soms van die hele saaie ritten je ziet dan op tv veel Franse dreven pas bij de finish komt de boel tot leven die je dan mist omdat je zit te pitten. De Duitser Greipel won in Montpellier zo'n 83 jaar na Pélissier.

61


Sonnet-tour-ette 7 Etappe 7 Montpellier > Albi Sagan Peter de kat die met drie muisjes speelt die denken aan het noodlot te ontkomen maar maakt zijn klauw een einde aan drie dromen wanneer het wrede spel de kat verveelt. Wie hier niet luistert brengt zich in gevaar. Dat is Albi. Al zevenhonderd jaar. Sonnet-tour-ette 8 Castres > Ax 3 Domaines Froome Bergop reed Froome het peloton naar huis Les Pyrenees dat was vandaag genieten behalve voor een aantal favorieten die kwamen van een koude kermis thuis. Maar ik met grote blijdschap kennis nam van Mollema op vier en vijf Ten Dam.

Sonnet-tour-ette 9 Saint-Girons > Bagnères-de-Bigorre Froome Ik zoek in spuit en pillen geen soelaas, wat mij betreft zijn dit echt andere tijden waarin het mogelijk is een Tour te rijden op maar een boterham met pindakaas. Excuus dat ik verdenkingen benoem, sprak geletruidrager Christopher Froome.

62


Sonnet-tour-ette 10 Etappe 10 Saint-Gildas-des-Bois

>

Saint-Malo

Kittel Het was vandaag dus nul op het rekest, voor Westra, die zijn moeite moest bekopen, want toen hij vlak voor tijd werd ingelopen won Kittel in dat Franse kapersnest. In het geweld ging het voor Veelers mis. Hij kreeg een elleboog van Cavendish. Sonnet-tour-ette 11 Tijdrit Avranches > Mont-Saint-Michel Onze jongens. Er werd tegen de klok goed werk verricht toen Bauke daar zijn ritme had gevonden pakte hij op Valverde zelfs seconden en hield het erepodium in zicht. Ten Dam reed ook op vol vermogen iets minder hard maar met het snot voor ogen. Sonnet-tour-ette 12 Fougeres > Tours Kittel Ze fietsten oostelijk en richtingTours met onderweg veel tuinen en kastelen en vijf ontvluchters tegen het vervelen het was dus eigenlijk een saaie koers. En de geschiedenis van zo'n chateau wordt dan verteld door Dijkstra en Ducrot.

63


Sonnet-tour-ette 13 Tours > Saint-Amant-Montrond Cavendish Terwijl Valverde stond met bandenpech besloot men om de Spanjaard maar te lozen en toen ze eensgezind de aanval kozen reden ze tien minuten van hem weg. Daar had us Bouke erg veel voordeel mee want hij staat in het klassement nu twee. Sonnet-tour-ette 14 Saint-Pourcain-sur-Sioule

>

Lyon

Johnnie en Matteo Zijn oortje klonk, "je heb de slag gemist, verdomme nog an toe, alarm, te wapen! Hij had terwijl hij wacht had zitten slapen, maar toen was de etappe al beslist. Die Matteo Trentin verrassend won en op de meet pas wist dat hij dรกt kon. Sonnet-tour-ette 15 Givors > Mont-Ventoux Jonathan Hivert (kwam als laatste binnen op 50.21 van winnaar Froome) Langs hellingen van pijn naar stervensmoe van marteling naar waar Aeolus huist. Zo klom hij op die schaduwloze puist en overwon een berg: de Mont Ventoux. Maar toen hij op dit monster was beland had hij dik drie kwartieren achterstand.

64


Sonnet-tour-ette 16 en 16 Vaison-la-Romaine > Gap Commentaar op Froome "Neem nou bergop, het is toch geen gezicht, hoe of zo'n man toch fietsen heeft geleerd die ellebogen helemaal verkeerd Souplesse, man hou op, hij rijdt met jicht. Ik vind het dus als renner geen juweel dan rijdt zo'n vent ook nog eens in het geel. Commentaar Ten Dam in Gap Mijn benen deden zeer bij elke trap Ik zag die kopgroep langzaamaan verdwijnen zo ging ik hijgend naar de filistijnen daardoor verlies ik een minuut in Gap. Misschien heb ik vandaag toch onderschat Het was in elk geval nu niet je dat. Sonnet-tour-ette 17 Tijdrit Embrun > Chorges onderuit De tijdrit bleek vandaag de bottle-neck. Ten Dam is ergens onderweg gevallen en Bauke dacht dat ie zijn fiets kon stallen net na een bocht tegen zo'n afzethek. Zodat als enige conclusie luidt: zij gingen in de tijdrit onderuit. Sonnet-tour-ette 18 18e Etappe Gap > Alpe d'Huez Gronings verlies Om Mollema zijn herkomst wordt getwist, hij zou, zegt men, in Friesland zijn geboren maar zelf bij Groningen te willen horen. Dit splijt de rechtgeaarde chauvinist. De afspraak wordt: bij tijdwinst is hij Fries en hij wordt Groninger bij tijdverlies. 65


Sonnet-tour-ette 19 Bourg d'Oisans > Le Grand Bornand Neerlands hoop In bed had hij nog lang geprakkeseerd, (was hij gewogen en te licht bevonden) en voor vertrek nogal kortaangebonden op vragen van de pers gereageerd. Niet terminaal, want dat is overdreven, wist Bauke de etappe toch te overleven. Sonnet-tour-ette 20 Annecy > Semnoz Fysiek Nu naar Parijs, de uitslag is bekend: Froome pakt het geel en als ze niet meer vallen Quintana wit en trui met rode ballen en wint Sagan het puntenklassement. Met een fysiek die zwaar was aangetast hield Mollema zijn zesde plek goed vast. Sonnet-tour-ette 21 Versailles > Parijs Lieuwe Vandaag had deze Tour zijn laatste dag men startte als gewoonlijk groepsgewijs en na de laatste rondjes in Parijs sloeg Kittel voor de vierde keer zijn slag. Zo finishte het hele peloton op Westra na want die ging abandon. 66


67


68


69


70


71


72


73


74


75


76


77


78


79


80


81


82


DAAN BAH a adad ? d a d a n je d e h a b u d Da h uh n je, aaaaa Uh u je, be aaaaaaa ek Ben aaaaaa choegho weer Jaaa ghoek , is se Choe e weer a weer uu Is s e pabb aguuuuu baaaaa e Is d uuuu, a paaab s kokj Aguu a pabb e, waar Pabb e kokj je dan? opa tje Kokj ed kok waars edepie bij uig d e i Doed s opa, piedepi dichde e t rrrrrr r d e a s d a n e e W epi rrrr m ee komd Pied je, ko a mamma hoor, rrrrrr p Eend a mamm ieduig rrrrrrrperdepo Mamm e de t rrrrrrr depopp Komd rrrrrr l opper Brrr aaaaaa nne? i a n a Aa meis kaka, e d e o G aka, n! ah stanki k b g h No e doe bah a inkie bah Lapi ah ah nkie st jakkie Ah b kiesta nkie, a Stin kiesta èh Stin èèèèèèèèè è ot Oewè asno a H ke Anne

83


84 Harald Calle


De lichten kooi In den str uin werelds leis en boog te en levendig r laag s ligt een ho choon ornen toog zijners rijk b tot meerde edeeld re den duiste glorie rnis nat, beste , schimpel eld

ԺɿՇɧԵԺɿ‫ע‬Թ ʅȝԵԵȝՐՏʅȝԵ, ԺɿՇɧԵԺɿ‫ע‬Թ, ՏՇɧՐɿʝԲʍՄԵՏ ՏԾʍՏ ɿՏ ɧȝԵ ԺԾȝʅʅԾԾՏ ԳȝρՐՄԵՏ ʍԹԹՐ ՀԾ ɧȝȝʅ ȝ‫ע‬ȝՌ ՏԾʍՏ ԳȝՐԹԹƙԵ ȝՌ ȝՐ աȝȝՐ ȝȝՌ ԺɿՇɧԵՏȝʅ Ծ‫ע‬ȝՐ ԳȝʍԹԹƙԵ ƙԹՌ ՌɿȝʍԹՌԺ ʍɿʝ Ժȝ ʍԾՌԺ ՌԾԳ ՏՌԾȝՐȝՌ ȝՌ աȝȝԵ ɿƙ ՌԾԳ աԹԵ ɧԹՐԵȝՌ Եȝ ՅȝՐԾȝՐȝՌ ՏՇɧՐɿʝԲʍՄԵՏ, ԺɿՇɧԵԺɿ‫ע‬Թ , ʅȝԵԵȝՐՏʅȝԵ ՏՇɧՐɿʝ‫ע‬ȝՌ ՀԹʅ ɿƙ ȝՌ ՀԾ ɿՏԵ ʍԹԹՐ ՌȝԵ Magda Thomas

maer lichte nk vol van zed ooi en voor den h en geklaard els lichtend va e taak n oog en h ooi

viel van he me tot beneer ls uit en verder dr de bastaar d kind'ren af rakelden slu iks de scha vuit

Och, deern es schatert de weernis li in mergel z chtenkooi an en struint g ins klauter nis waren mee rde zijners rijk re glories nie schimpel n t bedeeld at, trok hem d maar eern besteeld ees mokken d tronies maar laag ach le'ert leven ter struinen boog dig hun bastaa schoon rd zoals ook e kind'ren chtnis nimm er loog. Ephraim de Rooij

85


86 Igor Sturmheit


en aagd M ĂŠ n Re

La

berg

rap

tin ali ali

oi er la omm e p la ak r ap ond r ap e o na pri eia r op vit sch i w ie la on plo schie epa s sch b le wie o s a kki l i b a erd o n b i oi erd er i la kri rap ti dem mi na la kro t k rta Pas s tui ven 87 Ver kwi l


Michael Karstanje

88


89


Laurens Windig

90


: 2013 n i ine z e n Po a v ata 13 2013 d 0 s 2 r g e n r ktob ijni embed” o h v c o 1 s n 2 n er 5: 1ma: “Wi aandag De v . r N 2013 The opij: m r e b m 2014 23 dece um k t i a r d a r janu maandag leve n 1 i r.)? : n e : 6 t j r s i e r Nr. m kop ge p Uite a u r t d a j verd 1 bi : e ( l n n i r e ste word tje naa r e r t e l g Ui m jdra een mai i b dem! l.co ” I i r e a u t ? m u n g St “vas ne @ vere e i e j z l e n o a Wil ! uwep ij a e p i o n k Idem ) ? het n p e i bond fiet e a g r a g m Bio (The ? ge ! e e a i s l t s j n o i e je l vert pij: s DOC b lage ! d o A k Wil l ? n j atip vere en en a /JPG bi m e e l h n T Aa ebond JPEG s g l a a m e n th alleen e : e l al al oep) : a r t i t g e r s n n r Tek ldmate ge e Inte a e p e B k eboons c a F nt (y Meele ive.be u p n teu anc ncy72@l S N com/ . t s e a s n n e r il: rdpr ine Inte / o w . E-ma e 2689 ez n 4 o i 0 P / z 5 m e 3 wepo book.co 5499318 u e i / e n //het www.fac m/groups : p t ht s:// .co http acebook ww.f w / / : s http

91


Jac Naber

92


Š 2 013 e: Pas htt tui p ://h E-m ven etn ail Fac Ver i : e kwi Po- book: hetni euwepo l e-z e e h zin uwe ttp ine gro s://www poezin e.word gro ep: ht .face e@gma press Pas Pastu . ups /549 tps://w book.c il.com com/ Pas tuiven iven o 931 w B tui 835 w.fac m/Poez ven op Fa log: 042 e ht c You 689 book. ine Tub ebook: tp://p / com a e k / ana https stuiv e al: UCY : n htt //www.f .wordp E-m Gz_b8 ps a r ail W :pa VUFxN ://www cebook ess.c o . stu g ive Jn3Ny youtu .com/h m/ be. n@g o s com me.ph mai CGA p /cha l.c nne om l/ Sit

93

Po-e-zine 4. Een zomer zonder doping  
Advertisement