Page 107

106

Β αγ γ έ λης Βλ. Ντόκ ας

Ο κάτω μύλος Παπαηλία ερειπωμένος και περιτυλιγμένος από θάμνους και βάτα.

ρεστήσει τους πελάτες. Κι όταν απουσίαζε αυτός, επάξια τον αναπλήρωνε η κυρά-Σοφία η γυναίκα του. Κυρά-Σούλαινα τη φωνάζαμε. Από την Κράψη, την Ανατολική, την Κοτομίστα, το Παλαιοχώρι, τα Ποτιστικά, τη Δαφνούλα (Κοντοβράκι) και το Γερακάρι, έρχονταν φορτώματα για άλεσμα. Αν λιγόστευε στο κοφίνι ο καρπός ή τελείωνε, έπρεπε να πέσει το επόμενο γέννημα για να μην σταματήσει ο μύλος και κάνει άσκοπη τριβή των μυλόπετρων. Το σταμάτημα του μύλου γινόταν με την αλλαγή της ροής του νερού, ώστε να μην χτυπά τη φτερωτή. Να αναφέρουμε εδώ ότι σε κάθε φόρτωμα υπήρχε και η φύρα. Κι αυτή μεγάλωνε μετά από κάθε γύρισμα - επισκευή του μύλου από ειδικούς τεχνίτες. Στη σκάφη προτεραιότητα είχε το σιτάρι και ακολουθούσε το καλαμπόκι. Για το καθάρισμα του μύλου ήταν το καλαμπόκι. Στον μύλο, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, και ιδίως Αύγουστο και Σεπτέμβριο που μαζευόταν η καινούργια σοδειά, υπήρχε το αδιαχώρητο και λειτουργούσε η απόλυτη σειρά προτεραιότητας. Εδώ και η παροιμία “αν είσαι και παπάς με την αράδα σου θα πας...”. Από βαθιά χαράματα, με το σκάσιμο του αυγερινού, οι αλεστάδες με λίγο ψωμί στον τροβά, ξεκινούσαν για τον μύλο, για να μην χάσουν όλη την ημέρα, μέχρι να πάρουν σειρά. Βέβαια εκεί δεν περνούσε και άσχημα κανείς. Αστεία, κουτσομπολιά, φλυαρίες, πειράγματα, όλα ήταν στην ημερήσια διάταξη. Δεν θα ξεχάσω τον αείμνηστο Γιώργο Βαγγ. Μπότη με τις ιστορίες του που δεν είχαν αρχή και τέλος. Ο συμπατριώτης μας ποιητής και πεζογράφος Κ. Κρυστάλλης στο οδοιπορικό του “ΜΑΛΑΚΑΣΙ”, όπου ακολουθεί τη διαδρομή ΓιάννιναΤζουμερκιώτικα Χρονικά

Τζουμερκιώτικα Χρονικά 2018  

Τζουμερκιώτικα Χρονικά 2018

Τζουμερκιώτικα Χρονικά 2018  

Τζουμερκιώτικα Χρονικά 2018

Advertisement