Page 1

2016 | JUBILEUMMAGAZINE

THEMA Toegankelijkheid

vooruit zonder beperkingen

De eerste grote toegankelijkheidstest: hoe scoort Deventer? Hoe is het om blind te zijn, in een rolstoel te zitten of met krukken te lopen?

Met GRATIS toegankelijkheids App 1


2

2


25 jaar Fooruit

3


FOORWOORD

Door Jos Fleskes, voorzitter Stichting Fooruit Foto: Shutterstock

Voordat de stichting Chronisch Zieken- en Gehandicaptenraad in Deventer, de voorloper van Fooruit, in 1991 werd opgericht, werden de belangen voor mensen met een handicap in Deventer - vanaf 1984 - vertegenwoordigd door de VOGO (vereniging Overijsselse Gehandicapten Organisaties). In 1990 werd door deze organisaties opgemerkt dat er ‘een kentering heeft plaatsgevonden in het denken over het hebben van een handicap’. Zij constateerden dat er steeds alerter werd gereageerd op specifieke verlangens en ideeën van gehandicapte mensen en hun organisaties. Samen gingen zij voorlichting geven in het project Informatie Documentatie Centrum (ICD).

Naast het gezamenlijk geven van voorlichting was het behartigen van de gemeenschappelijke belangen van mensen met een handicap een belangrijke functie van de raad. Ook het geven van adviezen - vanuit de visie dat mensen met een lichamelijk handicap volledig moeten kunnen deelnemen aan de samenleving - was een taak van de raad. Toegankelijkheid was daarbij een belangrijke voorwaarde.

4

4

De Gehandicaptenraad gaf die adviezen aan bijvoorbeeld de Openbare Bibliotheek, een medisch centrum, de Deventer Speeltuin Vereniging, een tennisvereniging, scholen en vastgoedbedrijven. Er werd samengewerkt in diverse projecten zoals ’Praktische thuishulp en oppasservice’ en ’Klachten- en informatiebureau gezondheidszorg’.


Een ander belangrijk project is het zogenaamde ‘aanvullend-openbaar-vervoersproject Deventer, Diepenveen, Schalkhaar’ onder de welluidende naam: ‘Sociaal Recreatief Vervoer Deventer e.o.’ Dit project was bedoeld voor mensen met een handicap die geen gebruik konden maken van het openbaar vervoer omdat de afstand tot de bushalte te groot was of omdat ze in een rolstoel zaten. Het jaarverslag van 1992 vermeldt dat het project in een grote behoefte voorziet; in het eerste jaar zijn maar liefst 7800 ritten in Deventer, Diepenveen en Schalkhaar gemaakt. De werkgroep BTB (Bereikbaarheid, Toegankelijkheid en Bruikbaarheid) bestond - naast de toenmalige voorzitter van de gehandicaptenraad de heer Hoekstra - uit vijf bouwkundige adviseurs die nieuwbouw- of verbouwprojecten onder de loep namen. Gebouwen als de Leeuwenbrug, nieuwbouw Rijkshogeschool IJsselland, OverGelder College afdeling Techniek, maar ook het Vogeleiland en project nieuwbouwwoningen Appelstraat en Lange/Korte Zandstraat stonden op de agenda van de werkgroep. De mannen en vrouwen van het eerste uur van de stichting waren - naast de al genoemde voorzitter dhr. Hoekstra - secretaris mevr. Herder, penningmeester dhr. Lijzenga en de leden dhr. Israël, mevr. Pannekoek en mevr. Van der Zee. De heer Kiffen was adviseur op basis van zijn eerdere bestuurlijke ervaring. In 2011 is de naam van de stichting gewijzigd in het huidige Fooruit. De naamsverandering werd noodzakelijk door de instelling van de WMOraad. Het is sinds die tijd immers de WMO-raad die adviezen geeft aan de gemeente m.b.t tot het te voeren beleid. De stichting Fooruit behartigt de belangen van mensen met een beperking. Ze heeft een brede functie en geeft bijvoorbeeld adviezen over nieuw- en verbouwprojecten in de openbare of publieke ruimte, maar ook over sportcomplexen in het kader van bereikbaarheid, toegankelijkheid en bruikbaarheid.

Daarnaast geeft de stichting voorlichting, organiseert themabijeenkomsten, geeft advies en verwijst door bij individuele vragen. Ze helpt ook (sport)verenigingen bij het toegankelijk maken - in de ruimste zin van het woord - van locaties voor mensen met een beperking. Een belangrijk thema voor de komende jaren is het vergroten van de arbeidsparticipatie van mensen met een beperking. De strekking van de doelstelling van 25 jaar geleden is nog steeds van toepassing en noodzakelijk: mensen met een beperking moeten volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving. Fooruit doet haar werk niet alleen, maar in samenwerking met andere partijen zoals het bedrijfsleven en (sport)verenigingen. De ratificatie (door de regering) van het VN-verdrag voor rechten van mensen met een beperking is een extra steun in de rug om in de praktijk meer inhoud te kunnen geven aan de doelstelling van onze stichting. Al 25 jaar zetten vrijwilligers met en zonder een beperking zich in om de doelstelling te realiseren. Zij zitten in het bestuur, geven voorlichting, houden spreekuren, beoordelen projecten, organiseren (thema)bijeenkomsten of houden de website bij. Daarvoor spreek ik mijn dank uit, chapeau! Ik hoop dat meer mensen, jong en oud, zich als vrijwilliger willen inzetten. Om het jubileum te vieren biedt Stichting Fooruit de Ongehinderd App aan als cadeau aan de inwoners van Deventer. Met deze app wordt het zoeken naar locaties die toegankelijk zijn voor mensen met een beperking een stuk makkelijker.

Foto: Foxhusky.nl

5


HOE TOEGANKELIJK IS HET NIEUWE STADHUIS?

8 10

Wethouder Jan Jaap Kolkman:

TOEGANKELIJKHEID VRAAGT OM ONDERHOUD VAN DE GEMEENTE

12

TCR-Vervoer: goed en veilig

20

Gastvrijheid staat hoog in het vaandel bij het Deventer Ziekenhuis

16

Een scootmobiel brengt je verder

24

Symposiumgastspreker Marc de Hond

TOEGANKELIJKHEID IS EEN TEKEN VAN GASTVRIJHEID

28

Sociale teams: maatwerk voor bewoners

6

6


30

SPORTBEDRIJF DEVENTER EN “IEDEREEN ACTIEF” IS EEN MOOIE COMBINATIE

36

Week van de toegankelijkheid Onbeperkt Actief in Deventer

38

KWARTIERMAKERS VOOR TOEGANKELIJKHEID

44

Deventer Sportploeg: allemaal winnaars! Zorggroep Solis

NEDERLAND TOEGANKELIJKER MAKEN met de gratis Ongehinderd APP

52

46

48

MKB Deventer: “Met gastvrijheid slaan we een brug tussen mensen”

De vrijwilligers van Fooruit

7

56

Ferder, vooruit zonder beperkingen | ISBN/EAN: 978-94-90468-12-5 | NUR: Mens en maatschappij algemeen | © 2016 Fooruit

34


T H E M A :

T O E G A N K E L I J K H E I D

‘We zijn zeker serieus genomen.’

HOE TOEGANKELIJK IS HET NIEUWE STADHUIS? Een nieuw stadhuis in Deventer. Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad, want veel inwoners van Deventer vinden het maar een dure aangelegenheid. Inmiddels is het klaar en in april officieel geopend.Veel inwoners van Deventer vinden “het toch wel heel mooi geworden”. Fooruit heeft met een aantal (ervarings)deskundigen meegekeken om een bijdrage te leveren aan de toegankelijkheid van het gebouw.

8

8


H E T

N I E U W E

S T A D H U I S

Begin maart, als het stadhuis al wel in gebruik is genomen, maar de werkzaamheden nog niet voltooid, brengen Arthur van Oosterhout en Jan Baake er een bezoek. Het eerste dat opvalt is een klein pijpje dat een paar centimeter boven de grond uitsteekt, vlak voor de ingang naar de publieksbalies. Dat wil zeggen: het valt Arthur op. Jan, die een visuele beperking heeft, ziet het niet, en zou er makkelijk over kunnen struikelen. ‘Daar wordt vast nog iets aan gedaan’, stelt Arthur meteen vast. ‘Want dat pijpje zit daar niet voor niets, daar gebeurt nog wel iets mee. Maar nu zie je wel meteen dat er echt wel haken en ogen zitten aan de - eigenlijk te vroege - oplevering van een gebouw als dit. Die vroege oplevering is veroorzaakt door het feit dat de gemeente graag de huur van de panden waar ze in zaten wilde opzeggen, wat uit kostenoogpunt natuurlijk logisch is, maar voor de toegankelijkheid niet heel bevorderlijk.’

Fooruit Arthur van Oosterhout geeft - met zijn bedrijf AFM Huisadvies - advies over het onderhoud en beheer van gebouwen. Hij is deskundige op het gebied van toegankelijkheid en daarom al tien jaar als vrijwilliger betrokken bij Fooruit. Hij heeft nu meegekeken bij de bouw van het stadhuis, maar was bijvoorbeeld ook betrokken bij het meer toegankelijk maken van verschillende sportlocaties in de gemeente. Jan Baake is ervaringsdeskundige. Hij heeft een progressieve, erfelijke oogziekte. Vanaf zijn 24e levensjaar is zijn gezichtsvermogen gestaag achteruit gegaan. Nu ziet hij nog contouren, maar uiteindelijk wordt hij volledig blind. Zijn beperking maakt het hem inmiddels onmogelijk om zijn werk als fysiotherapeut uit te oefenen. Jan is ook actief in de WMO-raad van de gemeente Deventer.

Foto’s: Auke Pluim Tekst: Monica Sluiseman

Beiden zijn vanaf de tekeningen betrokken geweest bij de bouw van het nieuwe stadhuis, maar zien vandaag voor het eerst het resultaat. En ja, daarbij vallen wel wat zaken op. Zo staat er een monitor deels in het looppad bij de publieksbalies en hangen de bordjes die de vluchtwegen aangeven wel heel erg hoog. De leuning bij de trap naar de kelder is niet goed aangegeven

9

en begint ook te laat. ‘Je moet de leuning kunnen vastpakken vóór de trap begint’, vertelt Jan. Er moeten nog strepen komen op de trap bij de ingang om de treden beter zichtbaar te maken. ‘Dat vindt een architect niet altijd leuk’, constateert Arthur. ‘Toegankelijkheid blijft een compromis tussen design en functionaliteit. Dat is niet anders. De trap naar het oude stadhuis, hier buiten op het Grote Kerkhof, is ook niet goed zichtbaar voor mensen met een visuele beperking, maar daar moet je ook niks aan doen. Dat gebouw is zo oud, dat zou zonde zijn. En via het nieuwe deel is het goed toegankelijk, dus iedereen kan er wel in.’ Bij de receptie is een deel van de balie verlaagd voor mensen die in een rolstoel komen. Maar auditieve ondersteuning in de lift ontbreekt, terwijl dat wel was aangegeven. ‘Dat is toch jammer’, vindt Arthur. ‘Want het gaat niet alleen om bezoekers, ook ambtenaren die hier werken kunnen met een beperking te maken krijgen. Je doet het dus ook voor je werknemers.’ Ook de toegezegde gastheren en -vrouwen zijn er (nog) niet. ‘Ach, de meeste mensen met een beperking spreken wel iemand aan bij de balie. En dan word je prima geholpen, dat is nooit een probleem’, aldus Jan. ‘Dat moet ook, want ook als inwoner met een beperking moet je gewoon kunnen doen wat je als burger nu eenmaal moet doen in een stadhuis.’


Serieus genomen Het stadhuis krijgt het Internationaal Toegankelijkheidssymbool (ITS). Dat symbool wordt toegekend door een onafhankelijk keuringsinstituut en laat zien dat de toegankelijkheid voor iedereen gewaarborgd is en dat de gemeente Deventer de verantwoordelijkheid neemt voor haar inwoners met een beperking. Het keurmerk is niet verplicht. ‘We zijn zeker serieus genomen’, aldus Arthur. ‘Er is beslist geluisterd naar onze inbreng en er is ook wel degelijk iets mee gedaan. Kijk maar naar de mooie helling voor scootmobielen en rolstoelgebruikers en de rolstoel/scootmobielplek aan de balie. Maar sommige dingen kunnen nog beter. Nu is het nog niet af, er wordt nog volop gewerkt, dus het is niet zo gek dat ook de toegankelijkheid nog niet helemaal op orde is.’ ‘Er is bijvoorbeeld nog geen geleidestrook voor Hindernisparcours slechtzienden’, vult Jan Hoe is het nou om als slechtziende aan. ‘Die komt er nog in het stadhuis te zijn? Of in een rolwel, maar het betekent stoel je paspoort te moeten ophalen? wel dat ik op dit moTijdens de feestelijke bijeenkomst ter ment nog niet zonder gelegenheid van het 25-jarig jubileum begeleiding naar het van Fooruit in het nieuwe Deventer stadhuis kan. En dat kan Stadhuis kon iedereen op een ‘hinniet de bedoeling zijn!’ dernisparcours’ zelf ervaren hoe het

Informatie

is om met een beperking je weg te vinden in een onbekende omgeving.

De informatievoorziening over de toegang tot het nieuwe stadhuis kan volgend de beide heren ook nog wel iets beter. Jan daarover:‘Zorg dat mensen bijvoorbeeld goed weten waar de invalidenparkeerplaatsen zijn en welke route de beste is als je met een scootmobiel komt. Dan zijn mensen voorbereid als ze hier komen!’

10

10

Onderweg van het Deventer Ziekenhuis naar het nieuwe stadhuis in de rolstoelbus van TCR.

Jan Jaap Kolkman is een geboren en getogen Deventenaar. Weliswaar verblijft hij 28 jaar in Rotterdam, uiteindelijk keert hij in 2005 terug naar zijn geboortestad, waar hij inmiddels tweejaar wethouder is.Want ‘hij wil de wereld een beetje beter achterlaten dan hij hem aantrof’, zo meldt hij op de website van de gemeente Deventer. Toegankelijkheid, in de breedste zin van het woord, maakt voor hem onderdeel uit van een beter Deventer. Op deze zonnige dag rijdt hij mee met een rolstoelbus van TCR. Tijdens de rit van het Deventer Ziekenhuis naar het nieuwe Deventer Stadhuis vertelt hij graag over toegankelijkheid in Deventer. ‘Weet je, als mensen fysieke beperkingen hebben is het vaak wel voorspelbaar waar ze tegenaan lopen. Wat overigens niet wil zeggen dat de toegankelijkheid overal goed geregeld is. Bovendien vraagt toegankelijkheid om onderhoud, af en toe heeft het onderwerp een flinke oppepper nodig, want het is niet vanzelfsprekend dat er overal rekening mee gehouden wordt. Maar toegankelijkheid is meer’, aldus de wethouder. ‘Deventer moet


‘Fooruit zie ik als een coproducent’

TOEGANKELIJKHEID VRAAGT OM ONDERHOUD VAN DE GEMEENTE drempelloos zijn, voor elke beperking, ook als het gaat om zorg en sport bijvoorbeeld. Het moet niet zo zijn dat mensen van het bekende kastje naar de muur gestuurd worden, als ze een voorziening nodig hebben. Er moet sprake zijn van een goede (zorg- en ondersteunings) keten en inwoners van Deventer moeten bij de juiste organisatie terecht komen. Op sportgebied wordt er al heel veel gedaan in Deventer, denk aan Iedereen Actief en de Deventer Sportploeg. Als mensen een zorgvraag hebben kunnen ze terecht bij het Sociaal Team in de eigen wijk of in het dorp. Het is belangrijk dat mensen goed worden geholpen als ze een vraag hebben. Daarbij kan “nee” ook een antwoord zijn, mits goed wordt uitgelegd waarom iets niet kan of wat mensen zelf kunnen doen.’ Een zorgvraag wordt niet altijd gehonoreerd met professionele hulp: het kan ook zijn dat er vrijwilligers worden ingeschakeld. Voor een huishoudelijke klus, het doen van boodschappen of met iemand meerijden naar een afspraak bijvoorbeeld. Dat kan heel goed want: ‘Deventer heeft heel veel vrijwilligers’, aldus Jan Jaap. ‘Dat zit in het DNA van onze gemeente. Mensen hebben graag iets voor een ander over.’

Vervoer

De gemeente heeft de laatste tijd steeds meer verantwoordelijkheden gekregen als het gaat om verschillende vormen van zorg. Zo wordt de Wet Maatschappelijke Ondersteuning helemaal door de gemeente uitgevoerd. Daar hoort ook het vervoer van kwetsbare mensen bij. ‘Dat gaan we in 2017 zelf regelen’, legt Jan Jaap uit.‘Ook de regiotaxi. Er is minder geld, dus we moeten het slimmer organiseren. Door er anders naar te kijken en bijvoorbeeld schoolvervoer met rolstoelvervoer te combineren, moet dat lukken.’

Stadhuis

Hij stapt uit bij het nieuwe stadhuis, op weg naar een nieuwe afspraak. ‘Hier, bij de bouw van het stadhuis hebben we de hulp van Fooruit ingeroepen’, wil hij nog wel even kwijt. ‘En dan zie je dat er toch nog wel wat zaken moesten worden aangepast. Zo zijn de liften groter geworden dan in het oorspronkelijke plan, een paar centimeter meer maakt net het verschil of je er wel of niet in kan met een scootmobiel of een rolstoel. Een architect ziet dat ook niet altijd; dat is geen onwil, maar het is gewoon niet vanzelfsprekend. Daarom is het ook zo belangrijk dat mensen met ons meekijken! Een organisatie als Fooruit zie ik echt als een coproducent, een medevormgever voor toegankelijkheid in de gemeente.’

11


T H E M A :

T O E G A N K E L I J K H E I D

Foto’s: Auke Pluim Tekst: Monica Sluiseman

Marc Roescher krijgt hulp van wethouder Jan Jaap Kolkman voorafgaand aan de rit naar het nieuwe stadhuis.

12

12


M O B I L I T E I T

E N

V E R V O E R

‘Wij zijn gastheer en gastvrouw op wielen.’

TCR-VERVOER: GOED EN VEILIG TCR Vervoer verzorgt taxi- en touringcarvervoer, maar ook bijvoorbeeld (recreatief) groepsvervoer en vervoer naar luchthavens. Het bedrijf biedt werk aan zo’n 350 mensen. Belangrijke onderdelen van het taxivervoer zijn rolstoel- en zorgvervoer en de regiotaxi in een deel van Gelderland en in het Vechtdal.Volgens directeur Marc Roescher vergroot het goede en veilige taxivervoer van TCR de toegankelijkheid in de maatschappij voor veel mensen.

13


Marc Roescher

‘Meedoen aan het sociale leven, aan de maatschappij. Goed en veilig vervoer is daar een belangrijk onderdeel van’, concludeert Marc Roescher. Samen met zijn broer Bas is hij directeur van TCR, een familiebedrijf in Raalte dat stamt uit de jaren ’50.‘Je kunt als overheid zelfredzaamheid wel hoog in het vaandel hebben, maar niet iedereen kan zichzelf vervoeren. Dan komt ons speciale vervoer in beeld. We vervoeren mensen bijvoorbeeld naar het ziekenhuis, maar ook naar het speciaal onderwijs of dagbesteding.’ De afgelopen jaren is er fors bezuinigd op verschillende soorten zorg- en leerlingenvervoer. Dat hebben ze bij TCR gemerkt. De provincie stopt met de financiering van de regiotaxi en g emeenten moeten bijvoorbeeld het WMO-vervoer - het vervoer uit de Wet Maatschappelijke Ondersteuning nu zelf regelen, maar krijgen daar veel minder geld voor dan toen dat nog via de oude AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten) bekostigd werd. Bovendien zijn de budgetten uit Den Haag voor het vervoer van mensen die vallen onder de Wlz (Wet langdurige zorg) ook drastisch gekort. ‘Ons vervoer is niet te duur, er wordt te weinig voor betaald’, constateert Marc een tikkeltje wrang. ‘Wij zijn

‘Ons vervoer is niet te duur, er wordt te weinig voor betaald’

14

14

heel goed in het plannen en efficiënt rijden, zonder dat het ten koste gaat van de kwaliteit. Kwaliteit is waar ik op wil concurreren, niet (alleen) op de prijs. Toch raken we soms wel vervoer kwijt, alleen op basis van de prijs.’

Rolstoelvervoer

Marc vervoert wethouder Jan Jaap Kolkman en een passagier in een rolstoel en laat zien hoe modern de rolstoelbus van het bedrijf is. ‘De rolstoel-vastzetbanden worden elektronisch ver- en ontgrendeld’, legt hij uit. ‘En de passagier draagt een driepuntsgordel, geen heupgordel. Zo zit de rolstoelgebruiker veilig in de bus. Alle chauffeurs voldoen aan de Code Veilig Vervoer Rolstoelgebruikers (Code VVR), want het vervoeren van mensen in een rolstoel vergt zeer zorgvuldig rijden.’


M O B I L E I T

E N

V E R V O E R

Bas Roescher

Gastheer op wielen Gastheerschap, dat is wat TCR wil uitstralen. In het reguliere taxi- en touringcarvervoer, maar ook in het zorgvervoer. ‘We rijden veel dialysepatiënten van en naar het Deventer Ziekenhuis’, vertelt Marc. ‘De chauffeurs halen de mensen op van de afdeling. Eigenlijk kan dat niet uit, maar dat willen wij blijven doen. Zorgverzekeraars zijn enorm gefocust op de prijs en op allerlei regels. Maar we vervoeren geen pakketjes, we vervoeren mensen!’

“We vervoeren geen pakketjes, we vervoeren mensen!”

15

TCR heeft een uitgebreid wagenpark, waarmee u veilig én comfortabel naar uw bestemming wordt vervoerd. In de regio’s Dalfsen, Deventer, Eerbeek, Hardenberg, Raalte en Zutphen vervoert TCR u naar elke gewenste locatie. Naast de reguliere taxi’s kunt u terecht voor rolstoelvervoer, verhuurbusjes, koeriersdiensten en directie/privé-chauffeurs. Onbegrensd reisgenot en klantvriendelijkheid zijn belangrijke begrippen. TCR is 7 dagen per week en 24-uur per dag bereikbaar. TCR is TX Keur-gecertificeerd, wat staat voor vakkundige chauffeurs en eerlijk en comfortabel taxivervoer. TCR Tours is ISO 9001 gecertificeerd. U kunt als consument en opdrachtgever van taxi- en touringcarvervoer dus een bewuste keuze maken voor kwaliteit.


T H E M A :

T O E G A N K E L I J K H E I D

‘We mogen de menselijke maat niet uit het oog verliezen.’

GASTVRIJHEID STAAT HOOG IN HET VAANDEL Foto’s: Auke Pluim Tekst: Monica Sluiseman

16

16


G A S T V R I J H E I D

E N

T O E G A N K E L I J K H E I D

Het Deventer Ziekenhuis is sinds september 2008 te vinden in aan de Nico Bolkesteinlaan in Deventer. Het is een regionaal ziekenhuis dat veel specialismen in huis heeft. De aandacht voor gastvrijheid en toegankelijkheid is groot, zo leert een uitgebreid gesprek met operationeel manager facilitair bedrijf Henk Kleine Schaars.

17


T H E M A :

T O E G A N K E L I J K H E I D

Als operationeel manager is Henk Kleine Schaars verantwoordelijk voor verschillende aandachtsgebieden in het Deventer Ziekenhuis waaronder de indicatie en registratie van patiënten, de telefooncentrale en de vrijwilligers. Ook is hij waarnemend verantwoordelijk voor de beveiliging en het parkeerbeheer. ‘Ik vertegenwoordig de poort van het ziekenhuis’, aldus Henk. ‘Gastvrijheid en toegankelijkheid zijn twee zaken die voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en die ik heel belangrijk vind. We werken er hard aan om beiden op een hoog niveau te houden.’ Al snel na de opening van het ziekenhuis in september 2008 blijkt dat de toegankelijkheid - ondanks alle vooronderzoeken en genomen maatregelen - op een aantal punten tekort schiet. ‘De architect had een prachtig plein bedacht voor de ingang’, vertelt Henk. ‘Met een lijnenspel dat werd veroorzaakt

door een hoogteverschil van zo’n anderhalve centimeter. Dat leverde – min of meer tot ieders verbazing – veel valpartijen op. We hebben het hele plein moeten laten egaliseren!’ De draaideuren van de hoofdingang gaan in het begin te snel voor mensen in een rolstoel of een scootmobiel. Dat is opgelost door het plaatsen van een paal met een “vertragingsknop”. Als je daarop drukt gaat de deur langzamer draaien. Bovendien is er een schuifdeur geplaatst, zowel bij de hoofdingang als in de garage. De geleidestrook voor mensen met een visuele beperking van de bushalte naar de ingang, houdt in eerste instantie op bij de draaideur. De strook is inmiddels doorgetrokken tot aan de receptie. Vanzelfsprekend is het hele gebouw rolstoelproof. Zo wordt het ziekenhuis steeds beter toegankelijk voor iedereen. ‘Toch kan het altijd zijn dat we iets over het hoofd zien’, concludeert Henk.‘En als u iets constateert, laat het ons dan vooral weten. Dat geldt voor de mensen van Fooruit en andere belangenverenigingen, maar ook voor alle andere bezoekers in ons gebouw: de deur staat altijd open voor contact en suggesties. Niet alles zal haalbaar zijn, maar we nemen wel elke opmerking serieus!’

Contact met belangengroepen

Met enige regelmaat is er contact met belangengroepen voor bijvoorbeeld slechthorenden en slechtzienden. Henk: ‘We nodigen ze uit om langs te komen en een oordeel te geven over het Deventer Ziekenhuis. Soms krijgen we uitgebreide verslagen, waar we goed naar kijken en vaak waardevolle suggesties uithalen.. Zo zijn we onlangs aan de slag gegaan met de pilaren in de hal. Die bleken op te gaan in de vloer omdat er te weinig contrast zat in de kleuren én omdat ze niet goed te horen en te voelen waren met de taststok. In eerste instantie hebben we er een roestvrij stalen band omgezet aan de onderkant, omdat dat zowel voor een verandering in geluid - als je er met de taststok tegenaan tikt - xals in kleur zorgt. Toen dat niet voldoende bleek hebben we de banden zwart gemaakt. Nu zijn de pilaren wel te onderscheiden voor mensen met een visuele beperking.’

18

18


G A S T V R I J H E I D

Vervoer van en naar het ziekenhuis Er is nogal wat te doen over het parkeren rondom het ziekenhuis. ‘We zijn uitgegaan van het aantal parkeerplekken dat er was bij het oude Geertruidenziekenhuis en zijn daar flink boven gaan zitten’, legt Henk uit. ‘Toch blijkt het niet voldoende, dus heeft de Raad van Bestuur - na gedegen onderzoek en overleg - groen licht gegeven voor uitbreiding; er komen 275 parkeerplaatsen bij. Overigens kun je via de website een parkeerplaats reserveren. Ben je niet goed ter been bent of sta je wat verder weg dan kun je met de shuttle van en naar de ingang worden gebracht. In de parkeergarage zijn twintig parkeerplaatsen voor mensen met een invalidenkaart. Dat is op zich veel. Maar toen we in de gaten kregen dat sommige mensen het vervelend vinden om in de garage te parkeren of het niet durven hebben we buiten, vlakbij de hoofdingang, ook twee speciale invalidenparkeerplaatsen aan laten leggen.’ De twee rotondes vlak bij het ziekenhuis leveren vaak gevaarlijke verkeerssituaties op. Het Deventer Ziekenhuis is daarover in overleg getreden met gemeente Deventer en hoopt dat er op korte termijn iets gaat veranderen. Henk: ‘Wat mij nog wel zorgen baart zijn de geruchten dat er bezuinigd gaat worden op het busvervoer. Nu kun je om het kwartier vanaf het station met de bus naar het Deventer Ziekenhuis, het zou heel jammer zijn als dat minder wordt.’

Taxipoint Veel mensen komen met de taxi naar het Deventer Ziekenhuis. Met de regiotaxi, ziekenvervoer of een gewone taxi. Voor de chauffeurs is het niet altijd gemakkelijk om hun klanten te vinden in een ziekenhuis. Henk: ‘In samenwerkingsverband met Marc Roescher van TCR hebben we het Taxipoint ingevoerd. Als je klaar bent in het ziekenhuis kun je daar op je taxi wachten. Chauffeurs weten dat en komen je daar ophalen. Als je gebruik maakt van de regiotaxi, kun je via de aanmeldzuil de centrale laten weten dat je opgehaald wilt worden. Het scheelt een hoop tijd en gezoek en je zit er warm en droog.’ Voor één speciale groep patiënten komen de chauffeurs van TCR wel naar de afdeling:

E N

T O E G A N K E L I J K H E I D

de mensen die een nierdialyse ondergaan. ‘Daarover hebben we heel goede afspraken met TCR’, aldus Henk. ‘Zij halen de patiënten op van de afdeling en begeleiden hen naar de taxi. Daar ben ik heel blij mee, want deze mensen kunnen eigenlijk niet zonder begeleiding het ziekenhuis door.’

Gastvrijheid Bij binnenkomst in de grote hal valt meteen een rolbanner op waarop staat dat het Deventer Ziekenhuis het meest klantvriendelijke ziekenhuis is van 2015. Een waardevolle prijs, aangezien het de gasten van het ziekenhuis zijn, die deze conclusie trekken. ‘In 2011 en 2013 hebben we ook de Gastvrijheid Award gewonnen’, vertelt Henk. ‘En ja, daar zijn we - in alle bescheidenheid - best trots op. Gastvrijheid is ook een vorm van toegankelijkheid. De Raad van Bestuur van ons ziekenhuis hecht hier veel waarde aan. Het zit hem vaak in kleine dingen, onze gastvrouwen, de roomservice, het kopje koffie of thee dat je krijgt aangeboden als je zit te wachten. Dat vinden we belangrijk. We zijn een zorginstelling, mensen komen hier over het algemeen niet voor hun plezier, maar wij willen het verblijf wel zo prettig mogelijk maken.’

Menselijke maat De digitalisering schrijdt ook voort in het Deventer Ziekenhuis. Dat is een goede ontwikkeling, vindt Henk. Maar hij plaatst er ook wel meteen een kanttekening bij. ‘We mogen de menselijke maat niet uit het oog verliezen. Mensen kunnen digitaal een afspraak maken, hun dossiers inkijken, een parkeerplaats reserveren en zelfs regelen dat er een gastvrouw klaar staat als ze in het ziekenhuis komen. We onderzoeken of er behoefte is aan aanmeldzuilen, waar patiënten kunnen laten weten dat ze er zijn voor hun afspraak, maar in het Deventer Ziekenhuis zal je ook altijd gewoon medewerkers vinden die je kunt aanspreken’, betoogt hij. ‘Onze receptionisten en gastvrouwen zijn altijd beschikbaar, en houden in de gaten of mensen dreigen te ‘verdwalen’ in het gebouw of op een andere manier hulp nodig hebben. Dan bieden ze hun diensten aan. Ze zullen zich niet opdringen, maar ze zijn er wél! En als je het lastig vindt om via de website een afspraak te maken, dan kan dat gewoon per telefoon. Mens-tot-mens-contact staat hoog in het vaandel in het Deventer Ziekenhuis en dat willen we beslist zo houden!’

19


T H E M A :

T O E G A N K E L I J K H E I D

EEN SCOOTMOBIEL BRENGT JE VERDER Voor veel mensen is een scootmobiel een uitkomst. Wanneer men door een beperking soms van de een op de andere dag het vertrouwen verliest in eigen kunnen, kan met behulp van het gemotoriseerde hulpmiddel weer veilig en comfortabel de weg worden vervolgd. Tekst: Diana Kervel

20

20


P R O F I E L

L I F E

A N D

M O B I L I T Y

Inspired by life

Life & Mobility is een Nederlandse producent van rolstoelen en scootmobielen. Alle activiteiten zijn erop gericht om mensen met een functiebeperking binnen hun mogelijkheden te laten participeren in het maatschappelijk leven. Marcel de Boer is retailmanager bij Life & Mobility. “Kwaliteit, comfort en veiligheid zijn de pijlers waarop wij alles ontwikkelen. Niet alleen de beste materialen, maar ook het bieden van een oplossing die bijdraagt aan een betere kwaliteit van zijn of haar leven, kortom inspired by life is ons motto.” Life & Mobility draagt ook haar steentje bij door hulp- en service te verlenen bij de scootmobieldagen. “Het is voor ons een mooie kans om feedback te krijgen van de gebruikers. Dit kunnen we dan weer gebruiken voor innoverende en onderscheidende mobiliteitsoplossingen.”

Trots en Schaamte

De Boer vindt dat men teveel schaamte ervaart wanneer men eigenlijk een scootmobiel nodig heeft, maar dit een stap achteruit vindt. Als men echter de drempel heeft genomen, wordt de wereld zo veel groter. Men kan zelf bij mensen op bezoek en hoeft niet te wachten totdat de kleinkinderen op bezoek komen. Om een treffend voorbeeld te geven. We hebben voor een van onze klanten een tocht om het IJsselmeer georganiseerd en mogelijk gemaakt. Als 17-jarige had hij zich ingeschreven om dit per step te gaan doen, maar was toen te jong. Met zijn 77 levensjaren heeft hij dit traject nu met de scootmobiel afgelegd. Probeerde hij voorheen zijn bridgevrienden wel eens te ontlopen op straat, nu is hij inmiddels enorm trots op zijn prestatie!”

Plant je vlag.

“Ik liefst zou ik het mobiel-zijn hip willen maken. Daarvoor beginnen we binnenkort ook met de campagne ‘plant je vlag’, wat zoveel wil zeggen dat we mensen oproepen om initiatief te nemen en naar zoveel mogelijk plaatsen te gaan en er zelf naartoe te rijden. Eigenlijk zou ik het liefste gegarandeerde mobiliteit willen verkopen, mede gecreëerd door kwalitatief goede producten die veilig zijn en zeker”, aldus Marcel de Boer van Life & Mobility.

21


Met behulp van een Scootmobiel is de wereld van Anton Slag groter geworden. Hij heeft met dit vervoersmiddel zowel een nationaal evenement opgezet als ook is hij de oprichter van de plaatselijke vereniging ‘Stokvisrijders’. Sinds 2000 is Anton Slag betrokken bij Stichting Fooruit. Naast administratieve zaken helpt hij ook mee bij de schoolvoorlichting en is een van de praktikanten bij de oefencursus voor scootmobielen om de vaardigheid te verhogen. Als geboren Twentenaar verbaasde hij zich over het feit dat er allerlei evenementen werden georganiseerd voor rolstoelers, blinden, mensen met een verstandelijke beperking, maar niet voor personen die voor het vervoer zijn gebonden aan Scootmobielen. Uiteindelijk heeft dit in 2004 geresulteerd in de Nationale Scootmobieldag. Door de Scootmobiel is de wereld van Anton Slag groter geworden

DE NATIONALE SCOOTMOBIELDAG Stokvisrijders

In 2004 heeft Anton Slag ook aan de wieg gestaan van Scootmobielvereniging Deventer Stokvisrijders. Hij heeft de vereniging mede opgericht naar aanleiding van de eerste Nationale Scootmobieldag die door de Gehandicaptenraad Deventer werd georganiseerd. Het is de bedoeling dat bezitters van een scootmobiel deze zoveel mogelijk gebruiken. Daarom organiseert de vereniging tochten, activiteiten zoals soos- en bingomiddagen en informatiebijeenkomsten. De heer Slag: “We hebben momenteel 42 rijdende leden en 21 vrijwilligers). Belangrijk voor de leden is het onderling contact, de gezelligheid en het uitwisselen van ervaringen.”

Openbaar vervoer

Het vervoer in de directe omgeving is met de scootmobiel geen probleem meer. Alleen spontaan met de bus, tram of trein mee is vooralsnog bijna onmogelijk. “Bij mijn recente vakantie in Canada was het openbaar vervoer uitstekend toegankelijk voor mij. Wanneer ik in Nederland met de trein wil, dan moet ik hiervoor een afspraak maken bij de Nederlandse Spoorwegen. Ik moet zeggen dat mijn ervaringen positief met de NS zijn. Ik verwelkom echter de wetswijziging toe waarmee de toegankelijkheid voor mensen met een beperking zal worden vergroot. Dat zal ook zijn weerslag hebben op de bereikbaarheid van de Nationale Scootmobieldag... Iedereen is welkom in Deventer!

22

22


P R O F I E L

W E L Z O R G

Meer fysieke vrijheid

Rayonmanager Kim Verwoert van Welzorg steekt van wal: “Mensen met een beperking moeten, meer dan anderen, moeite doen om uit het leven te halen wat erin zit om te kunnen blijven meedoen in de samenleving. De markt die hiervoor oplossingen aanbiedt, is met name gericht op het leveren van hulpmiddelen en wordt gedreven door ingewikkelde regels en vergoedingssystemen. In de complexiteit van regels, diensten en producten is Welzorg de betrokken organisatie die verder gaat en die mensen met een beperking ondersteunt, meedenkt en streeft naar de beste oplossingen én grootste fysieke vrijheid.” Welzorg wil ouderen en mensen met een beperking het meest complete en beste aanbod op het gebied van mobiliteit, wonen en vitaliteit bieden. Verwoert: “Met de uitleen, verhuur en verkoop van onze producten en onze diensten en service willen wij een bijdrage leveren aan zelfstandigheid, zelfredzaamheid en welzijn.

Welzorg biedt de beste oplossingen én grootste fysieke vrijheid Welzorg is gespecialiseerd in advies, verkoop, service, aanpassing en verhuur van (revalidatie) hulpmiddelen voor ouderen en mensen met een beperking. Welzorg heeft winkels en vestigingen door heel Nederland en levert aan diverse opdrachtgevers, zoals zorgverzekeraars, gemeenten, instellingen en thuiszorgorganisaties.

Ons aanbod is ontwikkeld door goed naar de klant te luisteren. Ik zeg altijd, wát u nodig heeft, weet u zelf het beste. Op een kundige, open en productieve wijze zoeken we altijd samen met u naar de beste individuele oplossing.” Welzorg streeft er naar mensen met een beperking continu meer fysieke vrijheid te bieden. “Daarom vinden wij het belangrijk om deel te nemen aan initiatieven als de Nationale Scootmobieldag van Stichting Fooruit: op 18 juni 2016 zijn wij ook van de partij!”, zo zegt Kim Verwoert van Welzorg. Life & Mobility B.V. Logistiekweg 7 7007 CJ Doetinchem Telefoon 0314 - 328 000 www.life-mobility.com Welzorg Nederland B.V. Wilmersdorf 44D 7327 AC Apeldoorn Telefoon 020 - 58 40 100 www.welzorg.nl

23


I N T E R V I E W

M A R C

D E

H O N D

TOEGANKELI TEKEN VAN

24

24


Er zijn veel plekken waar je naartoe kunt als je een beperking hebt, van cafés tot en met concertzalen en van restaurants tot en met musea. Uiteraard ligt het ook aan de mate waarop men afhankelijk is van een hulpmiddel. Marc de Hond zegt daarover: “Ik heb een vrij hoge dwarslaesie maar een goede armfunctie, ben behendig, jong en sterk. Ik laat me niet zo snel

IJKHEID IS EEN GASTVRIJHEID

tegenhouden door een obstakel. ”Als voormalig speler van het Nederlands rolstoelbasketbalteam is De Hond de gehele wereld over

Marc de Hond is tv-presentator,

gevlogen. “Een land als Amerika is

ondernemer, schrijver,

echt een verademing als je kijkt naar

theatermaker en ja, hij zit ook

de vanzelfsprekendheid waarmee

in een rolstoel vanwege een

voorzieningen zijn getroffen voor

dwarslaesie. Hij staat met beide

mensen met een beperking.Voor mijn

benen volop in het leven:

gevoel kun je de mate van beschaving

“Ik ga overal naar toe en zie wel

aflezen aan hoe goed er met de

hoe ik er binnenkom. Anders wordt

zwaksten wordt rekening gehouden.”

mijn wereld te klein.“ Waar een wil is… “Ik vind het zo’n mooi teken van gastvrijheid dat ik, als ik ergens kom, kan merken dat er is nagedacht over goede voorzieningen”, vervolgt De Hond zijn verhaal. “Er zijn duizenden excuses te bedenken om niet toegankelijk te zijn, maar waar een wil is, is een weg.” Tot nu toe mogen horecaeigenaren zelf weten hoe en of ze hun etablissementen rolstoeltoegankelijk maken. Begin volgend jaar treedt nieuwe wetgeving op dat gebied in werking. Hierdoor komt er meer dwang

Foto: Merlijn Doomernik Photographer www.doomernik.com Tekst: Diana Kervel

25


en verplichting achter en is er een juridische stok om mee te slaan. “Ik verbaas me er nog steeds over hoe sommige mensen – anno 2016 – reageren wanneer je met je rolstoel naar binnen wilt. Als je dan ook nog vraagt waar het rolstoeltoilet is, somt men allerlei bezwaren op over trappen en beperkte ruimtes, maar oplossingen dragen ze niet aan.” Marc heeft daarvoor een tip: “Als ik zelf een horecaeigenaar zou zijn en het zou (nog) niet gelukt zijn om een rolstoeltoilet te hebben, dan zou ik er op zijn minst voor zorgen dat ik zou weten waar het dichtstbijzijnde rolstoeltoilet zich bevindt en daarover afspraken maken. Op het moment dat jij een klant hebt die er gebruik van wil maken, dan loop je even mee naar de buren waar wel een adequaat toilet is. Dan heb je ook een prima antwoord en een oplossing. Ik heb het tegendeel recent zelf aan den lijve ondervonden in Leiden, waar ik uiteindelijk 15 minuten met de auto naar het politiebureau ben gereden omdat er verder nergens een toegankelijk toilet was. Het gezelschap waarmee ik uit eten ging, was bij terugkomst al aan het dessert begonnen.

Welk probleem?

het denken te zetten. Veel mensen met een handicap die nemen die moeite niet meer en blijven daardoor maar thuis. Het zit niet in mij om hier verdrietig van te worden. Ik ben blij dat ik alternatieven heb. Als jongetje heb ik gelukkig andere mogelijkheden om naar het toilet te gaan. Ik zie het als stoer survivallen als ik voor alternatieven ga.“

“Bij een radioprogramma werd ingebeld door een voorlichtster van Horeca Nederland die zich totaal niet herkende in de klachten over toegankelijkheid. Ze kon echter geen cijfers geven over het aantal restaurants dat beschikt over rolstoeltoiletten, maar ze gaf wel aan dat ze bezig waren met het verbeteren van de toegankelijkheid. Hoe kan je een probleem oplossen als je het niet erkent èn geen cijfers hebt? Wanneer je op de restaurantgids www.iens.nl kijkt, dan zie je dat 5% van de horeca over geschikte sanitaire voorzieningen beschikt. In Amerika ligt dan percentage op 95%. Dat heeft alles te maken met respect en bezorgdheid voor oorlogsveteranen die gemankeerd terugkomen.”

Frustratie Er zijn mensen die zeggen dat het krijgen van een beperking betekent dat je moet accepteren dat je sommige dingen niet kunt. Het ligt er natuurlijk ook aan wat je beperking is. “De droom om in het Nederlands elftal te voetballen heb ik moeten laten varen, net zoals veel meer dingen en dat heb ik moeten accepteren. Maar simpelweg een restaurant op het Leidseplein binnenkomen dat zou toch niet op mijn lijstje van onmogelijke dingen moeten staan. Daarover heb ik wel de nodige frustraties gehad. Ik zet het echter nu om in een verhaal dat ik kan vertellen zodat mensen oplossingen gaan bedenken om het te verbeteren: elke oprit, lift of invalidetoilet is er een.”

“Ik leef in de beste tijd om een dwarslaesie te hebben...”

Vliegtuig Bij vliegreizen gaat de rolstoel in het ruim en de passagier wordt aan boord gebracht met een heel klein rolstoeltje. Tot zover gaat het goed. “Dat rolstoeltje wordt echter weer direct van boord gehaald omdat deze teveel ruimte in beslag zou nemen (behalve bij Amerikaanse maatschappijen). Ik ben dus de gehele vlucht aan mijn stoel gebonden en ik kan bijvoorbeeld niet naar de wc. De vliegmaatschappijen verwachten blijkbaar dat volwassen mensen die niet kunnen lopen, als ze gaan vliegen een luier aandoen. Ik spreek de bemanning hier altijd op aan, in ieder geval om ze aan

Goede tijden De Hond: “In vergelijking met de afgelopen honderd jaar, leef ik nu in de beste tijd om een dwarslaesie te hebben 26

26


Foto’s: Poederbach

en dat heb ik te danken aan de mensen die mij hierin zijn voorgegaan. Ik ben rolstoeltennister Esther Vergeer dankbaar voor alles wat zij gedaan heeft en het voorbeeld dat zij voor mij is geweest. Op mijn beurt krijg ik regelmatig reacties van mensen over mijn boek of theaterprogramma’s. Door het delen van verhalen stel je een negatieve ervaring in een positief daglicht. Zelfs in het diepste ravijn kunnen uiteindelijk nog veel mooie bloemen gaan groeien. Mijn theatervoorstelling is daar ook een voorbeeld van.” Met de nodige zelfspot vervolgt hij: “Als je de ambitie hebt om theater te maken of een boek te schrijven, dan helpt het wel als er iets naars in je leven is gebeurd. Want denk wel, de dwarslaesies in Goede Tijden Slechte Tijden zijn doorgaans gunstiger dan die in het echte leven. In soaps genezen acteurs meestal weer na een seizoen of twee.” “Veel mensen denken dat het anderen overkomt, niet hunzelf of hun geliefden. Een disco eigenaar die ik ken had tot voor kort geen enkele aanpassing gedaan. Rolstoelen namen te veel ruimte in en waren niet cool of hip genoeg. Echter, nu is zijn neef in een rolstoel beland en daarom heeft hij alles toegankelijk gemaakt, alles gelijkvloers, brede ingangen, geen drempels, een toilet en een verlaagde bar. Het kan dus echt. Het blijft een fascinerend thema”, aldus Marc de Hond.

Meer Marc de Hond Marc de Hond schreef over zijn dwarslaesie in 2008 het boek ‘Kracht’. Het theaterprogramma ‘Scherven brengen geluk’ is online te bekijken op zijn website www.marcdehond.nl. In mei 2016 verschijnt zijn eerste kinderprentenboek ‘De fantastische scheve toren van Pisa’ waarin een jongetje zijn handicap leert accepteren.

Marc treedt ook geregeld op bij symposia en evenementen voor bedrijven en organisaties. Hij vertelt daar ‘op maat’ gemaakte verhalen.

27


Sociale teams

MAATWERK VOOR BEWONERS Sinds een kleine anderhalf jaar heeft Deventer negen sociale teams. Zij zorgen voor toegankelijkheid naar zorg en voorzieningen. De teams bestaan uit professionals met verschillende achtergronden, ervaringen en expertise. Professionals die v贸贸r 2015 allemaal voor verschillende organisaties werkten. Dat is nu anders: elke buurt in Deventer heeft zijn eigen aanspreekpunt: een herkenbaar gezicht in de straat. In Zandweerd is Sabahat Kinaci sinds een aantal maanden actief als medewerker van het Sociale Team. 28

28


S O C I A L E

T E A M S

‘Er wordt nu veel meer gekeken naar de eigen kracht van bewoners’, vertelt Sabahat. ‘Vroeger belde je naar de gemeente als je hulp of een voorziening nodig had, nu kom je bij ons terecht, bij het sociaal team. In een persoonlijk gesprek kijken we samen met de bewoner wat de situatie is en wat er nodig is om deze te verbeteren. In eerste instantie kijken we hoe we iemand kunnen ondersteunen zelf dingen te doen, of met behulp van familie, vrienden en buren. We versterken mensen, willen ze zo min mogelijk afhankelijk maken. Als iemand bijvoorbeeld huishoudelijke klussen niet kan doen omdat hij of zij niet lang kan staan, kan hij dat misschien met een hulpmiddel, een speciale “stastoel”, wel. Natuurlijk komt er professionele hulp als dat nodig is, maar hoe zelfstandiger iemand is, hoe groter de kwaliteit van leven blijft. Daar ben ik absoluut van overtuigd!’

Turkse achtergrond Sabahat heeft - zoals haar naam al doet vermoeden - een Turkse achtergrond. Ze komt in Nederland wonen als ze zes jaar oud is en spreekt en verstaat nog goed Turks. Een handige bijkomstigheid in een wijk als Zandweerd, waar veel inwoners van Turkse komaf zijn. ‘Vooral de oudere generatie Turkse mensen spreekt niet altijd goed Nederlands en heeft vaak een klein netwerk’, legt ze uit. ‘Het maakt dan zóveel verschil als er iemand komt die ze kan verstaan. Soms word ik ook in andere wijken ingeschakeld als mensen echt nauwelijks Nederlands spreken.’ Sabahat komt ook in Griekse gezinnen; mensen die oorspronkelijk uit Griekenland komen, spreken vaak nog wel een mondje Turks. En ook bij inwoners waar Arabisch de

I N

D E V E N T E R

voertaal is, kan ze bijspringen. ‘Mijn opa en oma kwamen uit Syrië’, lacht ze. ‘Dus kan ik Arabisch verstaan. Ik spreek het niet, maar dat ik weet wat mensen bedoelen, helpt al enorm. ‘

Complexe vragen Zandweerd is een gemêleerde wijk. Naast veel nationaliteiten wonen er in de wijk relatief veel mensen met een minimum inkomen, vluchtelingen met een status en senioren. De werkloosheid is er hoog. ‘Dat maakt het werk heel afwisselend, maar soms ook heel complex’, verzucht ze. ‘Dan speelt er in één gezin heel veel en is het lastig om de juiste ondersteuning te vinden. Heb je het een voor elkaar, bijt het met een andere oplossing. Ja, we zijn wel goed in regeltjes in Nederland, maar het is niet altijd even handig.’

Leefbaarheid in de wijk De sociale teams zijn er niet alleen om inwoners te helpen en te ondersteunen als er een zorgvraag is; ze zijn er ook om initiatieven rondom leefbaarheid in de wijken en buurten te (helpen) ontwikkelen. ‘Als mensen een goed idee hebben om hun eigen buurt of wijk socialer of prettiger te maken, kunnen ze daarvoor ook bij ons terecht’, aldus Sabahat. ‘Binnenkort gaan we op verschillende locaties in de wijk spreekuren houden. Want we willen zichtbaar en laagdrempelig zijn. Wij willen de wijken leren kennen, maar de inwoners moeten ons ook leren kennen en weten te vinden. Dat bereiken we niet met alleen de mail en de telefoon.’

“Er wordt nu veel meer gekeken naar de eigen kracht van bewoners”

Foto: Auke Pluim Tekst: Monica Sluiseman

29

http://socialeteams.deventer.nl/


‘Doel is dat mensen in beweging komen.’

SPORTBEDRIJF DEVENTER EN “IEDEREEN ACTIEF” IS EEN MOOIE COMBINATIE Foto: Spor tbedrijf Deventer Tekst: Monica Sluiseman

30

30


O N D E ROWN EB REPP: EOR NK BT E PS EP ROK RT T SE PNO R T E N

Toegankelijkheid. Dan denk je al snel aan een gebouw zonder drempels, met grote liften voor rolstoelen en een geleidestrook voor mensen met een visuele beperking. En dat is natuurlijk ook een prima gedachte, want fysieke oplossingen zijn een eerste voorwaarde voor toegankelijkheid. Maar als we het over sport hebben, spelen er ook wel degelijk andere zaken mee. Een gesprek met Aschwin Lankwarden (links) en Kees van Hoof (rechts).

31


O N B E P E R K T

Foto: Spor tbedrijf Deventer

S P O R T E N

Het Sportbedrijf Deventer is verantwoordelijk voor de exploitatie van diverse sportaccommodaties in de gemeente Deventer, waarbij Sport- en Belevingscentrum De Scheg, het Borgelerbad en Sportpark Keizerslanden het meest in het oog springen. Sportbedrijf Deventer voert het gemeentebeleid op het gebied van sport en bewegen uit. Aschwin Lankwarden is algemeen directeur van het Sportbedrijf Deventer. ‘We hebben bij het Sportbedrijf een belangrijke stelregel: voor elke gast bieden we een onuitwisbare beleving. Ben je een keer bij ons geweest, dan wil je graag terug komen. Dat lukt alleen als de toegankelijkheid goed geregeld is. Voor mensen mét, maar ook voor mensen zonder beperking. Daar werken we hard aan bij het Sportbedrijf. Als gasten van onze locaties problemen ondervinden met de toegankelijkheid zullen we ons best doen om het op te lossen. Dat zal niet altijd lukken, maar we proberen het wel!’

Sporten met een beperking

Sporten is fijn om te doen. Ook als je een beperking hebt. Het is gezond, het is leuk, je leert er andere mensen kennen en het vergroot je eigenwaarde. Het plezier dat de sporters met een beperking hebben in het beoefenen van een

32

32

sport is groot. Ze zijn trots op de prestaties die ze leveren en ze genieten van de sociale contacten die ze opdoen. Maar uit onderzoek blijkt dat het voor mensen met een beperking niet eenvoudig is om de juiste sport en de bijbehorende vereniging te vinden. Ook verenigingen vinden het niet altijd makkelijk om een aanbod voor mensen met een beperking te realiseren. Daar brengt bijvoorbeeld “Iedereen Actief ”, samen met het Sportbedrijf Deventer verandering in. Door het ondersteunen en adviseren van zowel verenigingen en andere sportaanbieders als de groep waar het om gaat, sporters met een beperking. En door - in de regio - het aanbod goed in kaart te brengen en op elkaar af te stemmen. ‘Om ervoor te zorgen dat iedereen aan een sport mee kan doen zijn ook andere dingen nodig dan het weghalen van een drempel en het rolstoeltoegankelijk maken van een locatie’, betoogt Kees van Hoof, regiocoach “Iedereen Actief ”. ‘Daarom zijn we in Deventer met het programma “Iedereen Actief ” gestart. Met dit initiatief werken we aan het toegankelijk maken van verenigingen en locaties voor sporters met een beperking of een afstand tot de arbeidsmarkt.’ ‘“Iedereen Actief ” is een prachtig Deventer voorbeeld’, vindt ook Aschwin. ‘Maar we doen nog meer bij het Sportbedrijf: door een goe-


de programmering proberen we voor zo veel mogelijk mensen een aantrekkelijk programma aan te bieden, ook op recreatief niveau. Combinatiefunctionarissen werken samen met scholen en verenigingen om kinderen naar verenigingen toe te leiden. We hebben bedrijfssportprogramma’s. Zo verbinden we allerlei initiatieven en organisaties aan elkaar. Het doel is dat mensen in beweging komen en dat sporten voor iedereen toegankelijk is en wordt.’

Sportcarrousel

Een geweldig middel om mensen enthousiast te maken voor sporten is de Sportcarrousel. De carrousel komt - met een aanhanger vol sportattributen - op elke gewenste locatie: op school, bij een zorgaanbieder of een werkgever. Leerlingen, cliënten of werknemers kunnen kennis maken met een groot aantal sporten. Vervolgens wordt de carrousel opgezet bij een vereniging die aangepast sporten aanbiedt. Daar kunnen sporters opnieuw kennis maken met de sporten, maar ook met de betreffende vereniging. Daarna is het de bedoeling dat de sporter-in-spe een aantal keren gaat proefdraaien bij de vereniging van zijn of haar keuze. Het uiteindelijke doel is natuurlijk dat hij of zij vervolgens lid wordt van een vereniging en blijft sporten!

|

I E D E R E E N

A C T I E F

De Sportcarrousel en “Iedereen Actief ” zijn ook actief in de regio. Het succes van aangepast sporten ligt immers in - duurzame - verbindingen tussen aanbieders (professionals en vrijwilligers) en gebruikers (sporters en organisaties). Door dat regionaal aan te pakken, wordt de slagkracht vergroot. Bij beide initiatieven zijn veel vrijwilligers betrokken. ‘Zonder vrijwilligers zijn we nergens’, constateert Kees. ‘Maar professionele aanjagers zijn en blijven altijd nodig, vrijwilligers kunnen het niet alleen.’ www.sportbedrijfdeventer.nl www.iedereenactief.nl www.sportcaroussel.nl

tdek Onen doe mee!

Op www.sportwijzeroverijssel.nl kun je eenvoudig een sport bij jouw in de buurt kiezen.

33

Foto: Monica Sluiseman >

S P O R T C A R O U S S E L


3 t/m 8 oktober 2016

WEEK VAN DE TOEGANKELIJKHEID Foto: Inge Hogenbijl Shutterstock.com Tekst: Diana Kervel

34

34


W E E K

V A N

D E

T O E G A N K E L I J K H E I D

Hoe toegankelijk is dat leuke restaurant? Kun je prettig lunchen in de kantine? Kun je met een geleidehond goed terecht in het eetcafé of in die nieuwe cafetaria? Hoe kom ik te weten of de bediening behulpzaam is? Tijdens de Week van de Toegankelijkheid laten we zien hoe belangrijk het is dat mensen met een beperking net als iedereen mee kunnen doen. Dit jaar is De Week van de Toegankelijkheid gepland van 3 t/m 8 oktober.

Aan tafel!

Onder het motto ‘Aan tafel!’ wil de Week van de Toegankelijkheid bereiken dat mensen met een beperking of chronische ziekte overal kunnen eten en elkaar kunnen ontmoeten. Zonder belemmeringen. Overal kunnen eten betekent: • goede fysieke toegankelijkheid; • goede, behulpzame bejegening; • goed toegankelijke informatievoorziening.

Werk aan de winkel

Aan toegankelijkheid valt nog veel te verbeteren. Voorbeelden van zowel emotionele als fysieke hobbels die moeten worden genoemd zijn talrijk. De week van de Toegankelijkheid vraagt aandacht voor de uitdagingen waarvoor mensen met een beperking zich gesteld zien. Week van de Toegankelijkheid wordt georganiseerd door Ieder(in), de Oogvereniging en Hoormij. De Week wordt mogelijk gemaakt door het Revalidatiefonds.

35

2 0 1 6

Initiatieven en voorbeelden Er zijn al mooie initiatieven en goede voorbeelden te vinden: De Nieuwe Hygiënecode bepaalt dat geleidehonden welkom zijn in restaurants. In Den Haag is een eerste hotel met braille-informatie en horeca en winkels in Groningen zijn getest op toegankelijkheid. Dan zijn er bijvoorbeeld prokkels. Een Prokkel is een prikkelende ontmoeting. Een ontmoeting tussen iemand met een verstandelijke beperking én iemand zonder. Dat kan tussen twee mensen zijn, maar ook in een groep. Iedereen kan mee doen en het kan overal plaatsvinden; in buurten, bedrijven, en (zorg)instellingen, met woningcorporaties, met fondsen, bij een speeltuinvereniging of op een (kinder)boerderij. Het Van Abbemuseum is toegankelijk voor iedereen die nieuwsgierig is. Dankzij een robot is het museum zelfs toegankelijk voor mensen die aan huis of bed gekluisterd zijn: http://vanabbemuseum.nl/specialguests/ Vorige edities is er aandacht geweest voor toegankelijk wandelingen in de natuur, oefenen op een schietbaan, toegankelijke steigers bij kanovablauw:speeltuinen, c:100 m:70 y:0 k:10 ren, etc. rood: c:15 m:100 y:65 k:5


Als je buren jou niet kennen, vragen ze je ook niet op de koffie of is het moeilijk om hulp te vragen. Samen activiteiten ondernemen is de basis om elkaar te leren kennen en om te werken aan een inclusieve samenleving, op het niveau van buurt en wijk. Het project ‘Onbeperkt actief’ speelt in op dit uitgangspunt. In verschillende wijken in Deventer is een aanpak ontwikkeld waarin gewone wijkbewoners samen activiteiten ondernemen met wijkbewoners met een verstandelijke beperking of die psychisch kwetsbaar zijn. Diverse activiteiten die aansluiten bij de interesses die mensen hebben, zoals samen wandelen, samen uitgaan, samen koken etc. Vaste onderdelen zijn: Potje van Otje (koken door kinderen en mensen met beperkingen samen), vriendenkringen en een theatergroep. Daar komen steeds meer activiteiten bij, zoals klusjes doen of (samen) vrijwilligerswerk doen. De hond van de buren uitlaten, soep koken op het buurtfeest en noem maar op.

Samen optrekken

De gemeente Deventer heeft het initiatief genomen voor Onbeperkt Actief. Wonen in de wijk is natuurlijk erg goed maar nog fijner is het als je ook kan meedoen, als je kan zijn wie je bent en dat daar begrip voor is. Vanuit het idee te willen

ONBEPERKT ACTIEF IN DEVENTER werken aan leefbare wijken en een inclusieve samenleving waarin iedereen kan meedoen, heeft de gemeente aan de welzijnsorganisatie Raster gevraagd een plan te maken ter versterking van de sociale netwerken in de wijk. De opdracht was hierin vooral samen te werken met andere organisaties en burgers uit de stad. Projectleider Lia van Nimwegen is apetrots op de reeds bereikte resultaten: “Met alle betrokken personen hebben we activiteiten opgezet die behalve leuk ook bedoeld zijn om contacten in de buurt op te bouwen. De vraag van mensen met een beperking om mee te kunnen doen met activiteiten in de wijk, was de start van het project Onbeperkt Actief., nu alweer een aantal jaren geleden. Inmiddels is dit steeds meer ‘gewoon’ en mogelijk door inzet van henzelf, van veel andere Deventer inwoners, collega’s van Raster, andere organisaties en sociale teams. Ieder jaar zijn er weer nieuwe initiatieven, kijk bijvoorbeeld naar ‘Eten met de buren’ in Zand-

36

36


Betrokken organisaties Gemeente Deventer, Raster (welzijn), J.P. van der Bent (VG), Zozijn (VG), de Parabool (VG), MEE IJsseloevers, VCD (bureau voor vrijwillige inzet) Philadelphia zorg, Dimence, RIBW groep Overijssel,Vriendendiensten Deventer. Het programmamanagement is in handen van Raster welzijn. Daarnaast zijn veel buurtbewoners, vrijwilligers en (wijk)organisaties betrokken. weerd en Dartsclub ‘de IJsseldarters’. Daarnaast is het natuurlijk de bedoeling dat de activiteiten doorgaan en meegenomen worden in het (regulier) aanbod en ook dat lukt.Voorbeeld is ‘Potje van Otje’ vanuit het kinderwerk van Raster. En ‘Theater Onbeperkt’ door de Leeuwenkuil, met jaarlijks een optreden in de Deventer Schouwburg. Zo is er ook ruimte om aandacht te besteden aan onderwerpen die meer aandacht vragen. En ja, nu je het mij zo vraagt … daar ben ik erg trots op!”

Kookbijeenkomst

Bij het ‘Potje van Otje’ kook en eet je met elkaar en met gasten uit de buurt. De koks zijn kinderen van 9 t/m 12 jaar en buurtbewoners met een beperking. Er wordt gekookt uit het Potje van Otje kookboek en de koks nodigen zelf gasten uit om mee te smullen. Het is een serie van 8 kook- en eetbijeenkomsten voor kinderen en mensen met een verstandelijke beperking die

37

daarbij worden geholpen door een professional en vrijwilligers. Lia van Nimwegen: “De ervaring leert dat kinderen veel meer open staan voor ‘andersoortige’ mensen. Na een eerste aarzeling is het meedoen van iemand met beperkingen de gewoonste zaak en zo ontstaat aan beide kanten een positieve beeldvorming die blijvend is.

Aansluiten bij bestaande activiteiten

Voor dit project zijn nieuwe activiteiten opgezet. De projectleider ziet echter ook nog veel kansen in uitbreiding bij reguliere activiteiten zoals sport en cultuur. “Mensen uit de doelgroep zouden soms ook prima kunnen meedoen in gewone sportteams of deelnemen in een gewoon zangkoor of dergelijke, onder het motto: ‘Gewoon waar mogelijk. bijzonder waar moet’,“ aldus Lia van Nimwegen projectleider Onbeperkt actief van welzijnsorganisatie Raster.


KWARTIERMAKERS VOO KIEK UUT: Hans Veldwachter

Voorlichting

Zelf is hij slechtziend geboren met de oogziekte Chorioderemie. Door deze erfelijke progressieve ziekte is hij inmiddels 20 jaar blind. In 1997 is hij in dienst getreden bij de toenmalige Stichting Gehandicapten Raad Deventer (GRD) dat in 2012 verder is gegaan onder de naam Stichting Fooruit. Daarnaast heeft hij ook zitting in het WMO Cluster ‘Mensen met een beperking’. Veldwachter zet zich met name in voor het vervoer voor mensen met een beperking: “Het taxivervoer voor mensen met een beperking staat flink op de helling. Vanwege op handen zijnde wetswijzigingen en nieuwe bezuinigingen wordt alles opnieuw ingekleurd. Ook op openbaar vervoer wordt flink beknot. We moeten vechten om ons hoofd boven water te houden.”

Soos Kiek Uut

Hans Veldwachter zet zich reeds jaren in als vrijwilliger. Naar eigen zeggen vindt hij het belangrijk dat blinden of slechtzienden niet achter de geraniums blijven zitten, maar vooral het beste ervan proberen te maken.

Veldwachter Hans, zoals hij zichzelf noemt, is ook één van de ervaringsdeskundigen bij de schoolvoorlichting die Fooruit verzorgd. “Twee keer per maand gaan we in een cluster van disciplines langs bij groep 8 van de basisschool. Dit jaar valt er niet alleen het jubileum van Stichting Fooruit te vieren, maar ook wij zullen in het najaar de 200ste voorlichting verzorgen.” De Oogvereniging biedt ondersteuning aan haar leden door informatie te verstrekken over nieuwe hulpmiddelen en -technieken. “Deze professionals kunnen ons altijd op de juiste koers brengen wanneer we vragen hebben.“ In 1999 is de Soos Kiek Uut opgericht. Het activiteitencentrum met de ludieke naam organiseert allerlei uitstapjes voor blinden en slechtzienden. Het aantal leden - die Kiekuuters worden genoemd - is 40 personen en daarmee worden bioscoopvoorstellingen bezocht (door middel van een earcatch zijn deze te volgen aangezien er naast de gesproken teksten

38

38


K W A R T I E R M A K E R S

V O O R

T O E G A N K E L I J K H E I D

Kwartiermaker Otwin van Dijk:

TWEEDE KAMERLID LANGDURIGE ZORG, AWBZ, PGB EN WMO diverse ondernemers benaderd omdat ze niet willen wachten maar alvast actie willen ondernemen. “Aan de ene kant is het fantastisch dat de wereld toegankelijker gaat worden voor mensen met een beperking. Dit hoort bij een samenleving waarin iedereen telt. Aan de andere kant zijn dit ook allemaal consumenten. Is een horecagelegenheid of museum niet toegankelijk, dan is elke rolstoeler of rollator die jouw tent voorbij rolt een verkochte maaltijd of verkocht kaartje minder.“ Samen sta je sterk. Ik vind het heel goed dat er stichtingen zijn die belangen vertegenwoordigen en daar ook een gemeenschappelijke stem aan geven. De macht van het getal is de kracht van het getal. Ik hoop dat de doorbraak die de wetgeving in Nederland op dit vlak is dat we het ook gaan voelen in onze kern. “De samenleving wordt in zijn geheel prettiger als het een inclusieve samenleving wordt, waar er voor iedereen plek is. Dat we het niet meer gek vinden dat je in dezelfde bus zit met iemand die in een rolstoel zit. Laten we ervoor zorgen dat we elkaar overal kunnen tegenkomen en dit volkomen natuurlijk verloopt. We zijn allemaal mensen. We willen allemaal verder en vooruit komen in het leven”, beëindigt Tweede Kamerlid Otwin van Dijk zijn betoog.

Nederland moet toegankelijker worden gemaakt. Zeker ten opzichte van het buitenland is er nog veel te winnen als het gaat om openbaar vervoer, onderwijs, gebouwen maar ook websites. De wetgeving wordt erop aangepast. Als parlementariër is het de kerntaak van Otwin van Dijk om door wetgeving verandering tot stand te brengen: “Het is belangrijk om wetgeving te maken waardoor gebouwen toegankelijk worden voor iedereen.” Hij geeft aan dat het VN verdrag voor mensen met een beperking een meervoudige emancipatieslag zou moeten hebben. “Daarmee bedoel ik dat mensen met een handicap ook zelf moeten laten zien wat ze in huis hebben, zowel mensen met een fysieke als een verstandelijke beperking. Ontplooi je talenten, ga naar school en probeer zoveel mogelijk je eigen broek op te houden en te werken. Laat je zien! Daarvoor moet je zelf wel mee naar buiten treden en zelf zeggen waar je hulp bij nodig hebt, wat er dan aangepast moet worden. Het vraagt ook emancipatie van mensen met een beperking zelf.” Van Dijk hoopt dat het meer wordt dan het naleven van de wetten en regels. “We zouden het volkomen normaal moeten vinden in dit land. Ik hoop dat de doorbraak die de wetgeving in Nederland op dit vlak is dat we het ook gaan voelen in onze kern. “ Volgens eigen zeggen is hij al door

OR TOEGANKELIJKHEID ook een beeld erbij wordt verhaald). Ook een rondleiding door het laboratorium en bloedbank van het Deventer Ziekenhuis staat op het programma. Hoewel de meeste activiteiten in en rondom Deventer worden gehouden, is er bij het 15-jarig bestaan van de soos echt uitgepakt: “Op uitnodiging van een parlementslid zijn we in 2014 met de spelersbus van voetbalclub Go Ahead Eagles naar het Europese Parlement geweest, waar we een rondleiding hebben gehad en vragen konden stellen.

Dag van de Witte Stok

Op 15 oktober van elk jaar is de ‘Dag van de Witte Stok’. Hans vindt het jammer dat deze dag vaak aangewend wordt om te klagen: “Voor mij is het een verjaardag en zo vieren we het dan ook. Niet alleen wordt de stok versierd met een lintje, nee er hoort ook een saucijzenbroodje bij. “Op de biologische tuin Ulebelt in Deventer is vorig jaar nog een eik gepland. “We hebben daarmee de Dag van De Witte Stok een extra feestelijk tintje meegegeven en zo hoort dat ook”, aldus Hans.

Foto: Auke Pluim

39


Kwartiermaker Helmi Lever

EEN MENS IS ZO VEEL MEER DAN ZIJN OF HAAR HANDICAP Foto: Monica Sluiseman

KWARTIERMAKERS VOO Kwartiermaker: drs. J. Klijnsma

STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID Als staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid probeert drs. J. (Jetta) Klijnsma de toegang tot de arbeidsmarkt voor mensen met een beperking te verbeteren. Dat kan niet zonder wetgeving. Zowel de Tweede als de Eerste Kamer hebben met een grote meerderheid ingestemd met zowel de Participatiewet als met de wettelijk verankerde banenafspraak. Mevrouw Klijnsma zegt daarover: “Ik merk dat het nu echt op de agenda bij werkgevers staat. Overal in het land zie ik steeds meer mooie voorbeelden van bedrijven waar medewerkers met een beperking hun plekje hebben gevonden en gewoon één zijn met hun collega’s. Dat is de inclusieve arbeidsmarkt, zoals die mij voor ogen staat.” Klijnsma herinnert zich nog goed de zwart-wit beelden van de actie van Mies Bouwman, die geld inzamelde voor de bouw van een speciaal dorp, waar alle mensen met een handicap bij elkaar konden wonen. Ze zegt daarover: “Dat was echt met de beste bedoelingen, maar de tijden zijn veranderd. Dat zie je nu overal terug in de openbare ruimte met de rateltikkers bij de stoplichten, de afgeschuinde stoepranden, de liften in bibliotheken en de toegankelijkheid

van horeca en het openbaar vervoer. Hierdoor hoeft een beperking geen belemmering meer te zijn om gewoon mee te kunnen doen. Waar ik mij als staatssecretaris voor inzet is om ook de drempels op de werkvloer te slechten. Zodat mensen met een beperking ook mee kunnen doen op de arbeidsmarkt. “ “Ik vind het van heel groot belang wat jullie Stichting Fooruit doet. Het bevorderen dat ook mensen met een fysieke handicap gewoon deel kunnen nemen aan de Deventer samenleving. Ik begrijp dat jullie dat op allerlei manieren doen. Van het bevorderen van gebruik maken van hulpmiddelen als een scootmobiel; het adviseren over toegankelijk maken van gebouwen in Deventer tot het geven van voorlichting aan jongeren hoe het is om met een handicap te leven. Mijn collega Martin van Rijn en ik beogen met onze WMO en Participatiewet hetzelfde. Dat iedereen zoveel mogelijk actief in de maatschappij kan deelnemen. Uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk het is dat je met een handicap toch overal naar binnen kan en dat daar voorzieningen voor getroffen moeten worden. “

40

40


K W A R T I E R M A K E R S

V O O R

T O E G A N K E L I J K H E I D

Een mens is zo veel meer dan zijn handicap. “We brengen een serieus onderwerp met veel humor en plezier. We proberen de beeldvorming te beïnvloeden over mensen met een handicap.“ Helmi Lever gaat daar nog verder op in: “Bij de nabespreking zijn er altijd kinderen die het stoer vinden om een keer een rolstoelbaan te hebben gereden. Maar als er ook een kind zegt dat hij heeft geleerd dat mensen met een handicap ook gewoon leuk zijn, dan hebben we echt wat bereikt. Daar doen we het uiteindelijk voor.”

Helmi Lever heeft al veel functies bekleed bij Fooruit sinds zij in 1998 voor de stichting actief werd. Momenteel zet zij zich in als vrijwilligercoördinator. Zij wil mensen oproepen om zich te verdiepen in de wereld van mensen met een handicap. Lever: “Onbekend maakt onbemind. Maar iedereen in deze maatschappij krijgt te maken met iemand die een beperking heeft.” Eén van de projecten waarvoor Helmi zich inspant is het permanente voorlichtingsprogramma op de basisscholen in groep 7 en 8. “Wij geven twee keer per maand en gemiddeld achttien keer per jaar onze voorlichting.” Diabetesvereniging Nederland, Longfonds, Oogstichting en Stichting Vrienden van Kiek uut zijn ook organisaties die erbij betrokken zijn. “Met ervaringsdeskundigen gaan we naar scholen, vertellen we over de beperking maar laten we de kinderen ook zelf de functiebeperking ervaren op de rolstoelbaan, blindenbaan en op krukken lopen. We geven ze ook een informatieboekje mee en geven ze opdrachten mee die ze via internet kunnen opzoeken.“

Tenslotte doe ik nog de oproep voor nieuwe vrijwilligers. We kunnen nieuwe mensen goed gebruiken. Een handicap of chronische ziekte hoeft niet, maar heeft wel een plusje”, aldus Helmi Lever als vrijwilligerscoördinator bij Stichting Fooruit.

OR TOEGANKELIJKHEID “Ga vooral door met jullie goede werk. Alleen al het luisterend oor en mensen in contact brengen met elkaar kan mensen met een handicap helpen uit een isolement te komen. En het lijkt me ook goed als Fooruit via de WMO raad en op andere manieren met de gemeente meedenkt hoe de drempels geslecht kunnen worden die gehandicapten nu nog in de weg zitten om deel te nemen aan het dagelijkse leven in de stad.”

“Uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk het is dat je met een handicap toch overal naar binnen kan” Het VN-verdrag Handicap dat nu wordt behandeld in de Eerste Kamer en dat binnenkort van kracht wordt, biedt hiervoor mogelijkheden. “Het doel van het VN-Verdrag Handicap is dat er een inclusieve samenleving ontstaat. Het Verdrag en de Participatiewet sluiten zo eigenlijk mooi op elkaar aan en stellen ook mensen met een aandoening in de gelegenheid om gewoon mee te kunnen doen. Niet naast elkaar maar met elkaar, niet alleen in de samenleving, maar ook op de arbeidsmarkt!”, aldus Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Jetta Klijnsma.

41


Kwartiermaker Edith Starrevelt Foto: Auke Pluim

VRIJWILLIGERS CENTRALE DEVENTER Sinds 2007 is Edith Starrevelt werkzaam als medewerker beleid en projecten bij de VCD (Vrijwilligers Centrale Deventer). Dat betekent dat ze zich bezig houdt met het ontwikkelen van nieuw beleid, opzetten van projecten en zorgdragen dat ze goed uitgevoerd worden: “Op dit moment hou ik me bezig met scholing en training vanuit de VCD met o.a. het vrijwilligerscollege. Dit is een leuke aanpak waarin vrijwilligers kennis met elkaar delen en leren van elkaar. Daarnaast geef ik organisatieadvies rondom subsidies en fondswerving.” Stichting Fooruit doet vaak mee aan trainingen en bijeenkomst en is ook lid van het Platform Informele Zorg in Deventer. Dit is een samenwerkingsverband van organisaties in de informele zorg in Deventer die zich ten doel stelt om informele zorg beter te profileren, de bereikbaarheid te vergroten en samenwerking in brede zin te bevorderen. Dit platform is opgezet in opdracht van de gemeente Deventer door de Vrijwilligerscentrale en Carinova. Er zijn veel organisaties die op de een of andere manier zorg verlenen met vrijwilligers. Vaak is niet bekend wat er

KWARTIERMAKERS VOO allemaal precies is en welk aanbod die vrijwilligersorganisaties hebben. Edith Starrevelt: “Door de krachten te bundelen in een Platform Informele Zorg hopen we meer bekendheid en samenwerking te creëren voor deze organisaties zodat hun diensten op een goede manier ingezet kunnen worden. Samen met Rob de Jong, directeur van de VCD, en Trudy Spijkerman van Carinova hebben we het platform vorm gegeven. De VCD zorgt voor de facilitaire ondersteuning qua administratie en het voorzitten van het platform. Ook heb ik me bezig gehouden met de opzet van een Centraal Meldpunt voor informele zorg. Via een centraal telefoonnummer kunnen bewoners en/of leden van het sociaal team hun hulpvraag stellen. De medewerker van het Centraal Meldpunt gaat vervolgens op zoek naar passende, informele hulp. Dit pilotproject gaat hopelijk binnenkort in Colmschate-Zuid van start. Zowel bewoners als het sociaal team in Colmschate kunnen gebruik maken van de diensten van het Centraal Meldpunt. Als blijkt dat het concept succesvol is kan het uitgerold worden over de hele stad.” “Daarnaast heeft het platform contact gelegd met de sociale teams in Deventer om te bevorderen dat zij de informele zorg leren kennen en andersom. Dit leidt hopelijk ook tot kortere lijntjes en het beter kunnen vinden van elkaar.”

Alle informatie over vrijwilligerswerk in Deventer is te vinden op www.vrijwilligersstad.nl

42

42


Kwartiermaker: Arthur van Oosterhout

LATEN WE DEVENTER DE TOEGANKELIJKSTE GEMEENTE VAN EUROPA MAKEN Arthur van Oosterhout komt ook bij onderhoudsprojecten van woningen kijken. “Energiebesparing, brandveiligheid zijn thema’s die boven tafel komen, maar toegankelijkheid is vaak een ondergeschoven kindje.” Ook sportverenigingen zien vaak geen toegevoegde waarde, totdat je ze wijst op het belang van toegankelijkheid voor het publiek. Oma en opa die door middel van een hulpmiddel als een rollator toch bij de uitvoering van de jongste kleindochter kunnen zijn. Een moeder die met de jongste spruit in de kinderwagen, “ een zwemwedstrijd van het oudere kind kan bijwonen, een sporter met een gebroken been kan toch de rest van het team aanmoedigen, etc.” “Ik zoek naar oplossingen die de veiligheid bevorderen. Zo zou het fijn zijn als iedereen een kijkje kan nemen bij de IJssel. Nu is dit door de trappen voor veel mensen een onoverkomelijk obstakel. De rivier is onlosmakelijk verbonden aan Deventer. We zijn enige tijd geleden verkozen tot groenste gemeente van Nederland. Wat zou het een mooie promotie van de stad zijn als we nu verkozen zouden worden tot toegankelijkste stad van Europa”, aldus Arthur van Oosterhout als adviseur vastgoed, beheer en onderhoud van AFM Huisadvies en vrijwilliger van Fooruit.

Al bijna 10 jaar is Arthur van Oosterhout als vrijwilliger van Stichting Fooruit betrokken bij het begeleiden van allerlei bouwkundige projecten op het gebied van toegankelijkheid. Hoewel het nog geen vaststaand gegeven is, merkt Van Oosterhout dat het besef groeit om de toegankelijkheid te moeten vergroten van openbare gebouwen, waarvoor hij regelmatig de bouwtekeningen checkt en advies geeft: “Ik heb jarenlang ervaring opgedaan bij mijn werk voor woningcorporaties en gemeenten, waardoor ik kan dienen als sparringpartner voor de opdrachtgever en architect. Vaak vind je gezamenlijk andere oplossingen dan vooraf bedacht zijn. Een nieuwe visie, blik of uitgangspunt kan dan helpen.” Het zit in de Nederlandse aard om te vragen naar de kosten. “We zouden meer moeten kijken naar wat het oplevert”, reageert Van Oosterhout daarop. “Wanneer er bij het ontwerp al rekening wordt gehouden met specifieke bestrating, toegangsbanen, liften, sanitaire voorzieningen is dat goedkoper dan wanneer het achteraf nog aangepast moet worden. Het is vaak zoeken naar een compromis.” Volgens het Internationaal Toegankelijkheidssymbool (ITS) kun je als ondernemer met creativiteit en gezond verstand veel doen om je zaak toegankelijker te maken voor iedereen. Dit kan zelfs 15% meer klanten opleveren.

OR TOEGANKELIJKHEID Longpunt: Mieke de la Bretoniere

VOORLICHTING EN BELANGENBEHARTIGING Als patiëntenvereniging helpt het Longfonds zowel mensen met een longziekte als mensen die hun longen gezond willen houden. De middelen die zij daarvoor inzetten zijn onderlinge ontmoetingen goede voorlichting en belangenbehartiging. Mieke de la Bretoniere is een van de vrijwilligers die zich met allerlei hand- en spandiensten inzet: “Het Longfonds organiseert in heel Nederland Longpunten. Dit zijn frequente bijeenkomsten voor longpatiënten, hun omgeving, artsen en andere zorgverleners. Meestal draait de ontmoeting om een onderwerp waarover een kenner vertelt. Er is alle ruimte om ervaringen uit te wisselen.” In het Deventer Ziekenhuis wordt goede informatie gegeven en is er de mogelijkheid om ervaringen uit te wisselen. “Boosheid, frustratie of juist opluchting, anderen herkennen wat men meemaakt. Een gesprek hierover voeren kan erg prettig zijn. Ook partners en familieleden leren veel van ervaringen en tips van anderen.” Naast de activiteiten voor het Longfonds geeft ze ook namens Fooruit twee keer per maand schoolvoorlichting en vertelt ook dan over de longen. Daarnaast is

nog ze twee ochtenden per week op het kantoor van Stichting Fooruit te vinden. “Daar assisteer ik bij verschillende activiteiten ”, aldus Mieke.

43


D E V E N T E R

S P O R T P L O E G

DE DEVENTER SPORTPLOEG: De Deventer Sportploeg is de meest bijzondere sportploeg van Deventer. Alle sporters hebben namelijk een verstandelijke beperking. Zij sporten bij verschillende reguliere sportverenigingen in de stad, op hun eigen niveau. Foto: Rene Sluiseman Tekst: Monica Sluiseman

44

44

Sporten is gezond en leuk om te doen. Het plezier dat de sporters van de Deventer Sportploeg hebben in het beoefenen van hun sport is groot. Ze zijn trots op de prestaties die ze leveren en ze genieten van de aandacht die ze krijgen.

Haken en ogen Integratie en participatie zijn toverwoorden. Iedereen moet overal aan mee kunnen doen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Voor sporters met een beperking, maar ook voor sportverenigingen zitten er soms nogal wat haken en ogen aan.


A L L E M A A L

W I N N A A R S

ALLEMAAL WINNAARS! Meedoen in Deventer De Stichting Deventer Sportploeg wil het mogelijk maken dat mensen met een verstandelijke beperking mee kunnen doen aan verschillende sporten in de stad. De Deventer Sportploeg heeft inmiddels veel ervaring opgedaan als het gaat om sporters met een verstandelijke beperking die ’gewoon’ meedoen bij een reguliere vereniging. Dat is natuurlijk niet zo gewoon: de sporters moeten kunnen sporten op hun eigen niveau en dat betekent vaak dat ze in een apart team of op een aparte tijd sporten, samen met andere sporters met een verstandelijke beper-

king. Het vraagt ook om coaches en begeleiders die het leuk vinden om met deze groep te werken en die zich willen verdiepen in de speciale aanpak die daarvoor soms nodig is. Inmiddels zijn er veel verenigingen toegankelijk voor sporters met een beperking.

Special Olympics 2016 Met ruim 80 sporters en meer dan 35 coaches/begeleiders doet de Deventer Sportploeg op 1, 2 en 3 juli mee aan de Special Olympics in Nijmegen, Wijchen en Groesbeek. De voorbereidingen zijn inmiddels in volle gang. 45

www.deventersportploeg.nl


T H E M A :

T O E G A N K E L I J K H E I D

ZORGGROEP SOLIS De medewerkers van Zorggroep Solis in Deventer staan 24 uur per dag klaar voor iedereen in de Stedendriehoek Apeldoorn, Deventer, Zutphen die zorg nodig heeft, van jong tot oud, van kinder-thuiszorg tot specialistische zorg in de laatste levensfase.

Foto: Shutterstock Tekst: Diana Kervel

Solis is voor klantvriendelijk, veilig en effectief behandelen, verplegen, verzorgen en centrale welzijnsactiviteiten de regionale koploper in betaalbare kwaliteit. Solis wil een excellerende gastvrije organisatie zijn die het bijzondere bereikbaar maakt. Niet alleen voor zorgvragen kunt u bij Solis terecht, maar ook op het gebied van welzijn staan zij voor iedereen klaar. Er worden de eigen woonzorgcentra welzijnsactiviteiten aangeboden in de wijken Borgele, Comschate, De Vijfhoek, De Zandweerd en in de binnenstad. Op één van de locaties van Zorggroep Solis is Stichting Fooruit elk jaar welkom met de scootmobielcursus. We hebben het dan over Woon-

zorg- en revalidatiecentrum PW Janssen, in de wijk Colmschate aan de oostkant van Deventer, een levendige locatie. De centrale ontmoetingsruimte, de Brink is het hart van het PW Janssen en zorgt bij binnenkomst direct voor een aangename en gezellige sfeer. Daarnaast is er nog Wooncomplex St. Jurriën. In dit fris toegankelijk complex, centraal gelegen in de wijk Zandweerd. In St. Jurriën mag Scootmobielvereniging De Deventer Stokvisrijders een zaal gebruiken voor de wekelijkse soos op maandagmiddag en de maandelijkse bingo. www.deventerstokvisrijders.nl www.zorggroepsolis.nl

46

46


SCOOTMOBIELCURSUSSEN OP DE OEFENBANEN VAN SOLIS EN HUMANITAS

Bij Humanitas mag Stichting Fooruit enkele malen per jaar de scootmobielcursus organiseren om de rijvaardigheid en verkeerskennis te trainen en de verkeersveiligheid te vergroten. Er zijn twee scootmobieloefenbanen, waarvan er één is vernoemd naar de toenmalige wethouder, nu voorzitter van Stichting Fooruit: Jos Fleskes scootmobieloefenbaan. De tweede oefenbaan is bij PW Janssen, de locatie van Solis waar de tweede cursusdag wordt gehouden.

Humanitas biedt een herkenbare woonomgeving, waarbij de begrippen welzijn en welbevinden centraal staan. Dit betekent respect voor de eigenheid van iedere individuele cliënt, die hierdoor zichzelf kan zijn en blijven. Bij Humanitas wordt door de cliënt invulling gegeven aan zijn/ haar levenswijze. De medewerkers van Humanitas ondersteunen hierbij en overleggen over de mogelijkheden. Uitgangspunt is een plezierige leefomgeving, waarbij het inspelen op de wensen en behoeften van de cliënt leidraad is. Dit draagt bij aan een verhoogde kwaliteit van leven en daarmee aan een gezellig woon- en leefklimaat.

47

Foto: Geerhar t van Nieuwenhoven

Humanitas Deventer

De organisaties die hierbij betrokken zijn: • VVN • Humanitas woonzorgcentrum, • woonzorg- en revalidatiecentrum P.W. Janssen • Scootmobielvereniging Deventer Stokvisrijders, • gemeente Deventer • Welzorg


A C T U E E L

Foto: Ongehinderd Tekst: Diana Kervel

48

48


O N G E H I N D E R D

A P P

D E V E N T E R

Samen maken we het mogelijk

NEDERLAND TOEGANKELIJKER MAKEN MET ONGEHINDERD Een dagje uit, een avondje op stap. Ook mensen die moeite hebben met bewegen, horen of zien willen hiervan genieten. De organisatie Ongehinderd en de gelijknamige app maken dit mogelijk binnen handbereik. Ongehinderd is een organisatie die maximale bewegingsvrijheid wil creĂŤren voor mensen met een lichamelijke beperking. Daarvoor heeft Ongehinderd een gratis app ontwikkeld. Met deze app kan iedereen toegankelijke locaties vinden, maar ook zelf aanbevelen en beoordelen.

49


A C T U E E L

Ongehinderd door het leven Mensen die door een blessure, ouderdom of beperking verminderende mobiliteit hebben, zoeken maximale bewegingsvrijheid. Iedereen wil immers spontaan kunnen genieten van zijn of haar vrije tijd. Maar hoe zie je welke locaties toegankelijk zijn voor jou? En hoe vind je de nodige voorzieningen? Toegankelijkheid is de belangrijkste voorwaarde om alles uit je leven te halen. Ongehinderd biedt één landelijke app en website waarmee je altijd en overal inzicht hebt in de toegankelijkheid van openbare locaties. Hiermee kun je gemakkelijk voorzieningen in de buurt vinden en tevens beoordelen. Zo hoef je nooit meer te twijfelen of je met een invalidenparkeerkaart gratis mag parkeren binnen de desbetreffende gemeente, of je zelfstandig een gebouw binnen kunt en waar zich het dichtstbijzijnde invalidentoilet bevindt.

Ongehinderd door gemeenten

De volgende gemeenten zijn al bij Ongehinderd aangesloten: Eindhoven, Den Haag, Maastricht, Amersfoort, Rotterdam, Apeldoorn en Emmen. Het streven van Ongehinderd is om heel Nederland toegankelijker te maken en alle gemeenten op de app te mogen plaatsen en toetsen op toegankelijkheid. Daarnaast adviseren zij gemeenten en ondernemers op het gebied van toegankelijkheid door knelpunten te onderzoeken en praktische verbeteradviezen te geven. Hierdoor kunnen steeds meer locaties ongehinderd bezocht worden door mensen met een beperking.

Ongehinderd in Deventer

Stichting Fooruit (de voormalige Gehandicaptenraad Deventer) bestaat dit jaar 25 jaar. Tijdens de feestelijke receptie op 29 april 2016 zal de jubilerende organisatie de Ongehinderd App aanbieden aan de gemeente Deventer. De oude Hanzestad aan de IJssel heeft hierdoor voor de komende 3-5 jaar de

beschikking over alle voordelen van Ongehinderd zoals een jaarlijkse rapportage en feedback. Wethouder Jan Jaap Kolkman heeft zich voor het eerste jaar (en de resterende looptijd) gecommitteerd.

Hoe ongehinderd is Deventer momenteel? Gemeenten zijn verantwoordelijk om openbare ruimtes en voorzieningen voor iedereen toegankelijk te maken en ervoor te zorgen dat iedereen in de samenleving kan meedoen. Ongehinderd is daarom benieuwd hoe de gemeente Deventer momenteel scoort op het gebied van toegankelijkheid. Download daarom nu de app of bezoek de website van Ongehinderd en beoordeel de toegankelijkheid van Deventer!

Altijd op de hoogte van locaties die toegankelijk zijn? Download dan nu de gratis Ongehinderd app voor iPhone of Android.

Kun je de app niet downloaden op je telefoon? Bezoek dan onze website, want die biedt dezelfde functies.

Toegespitst op jouw wensen en ervaringen.

50

50

Bekijk reviews, foto’s en voorzieningen en ontdek snel de gemeente


A P P

D E V E N T E R

Foto: Ongehinderd

O N G E H I N D E R D

Vier voordelen van Ongehinderd Ongehinderd in een notendop:

Historie

Gerard de Nooij, directeur van Ongehinderd, leert in het revalidatiecentrum te Eindhoven hoe te leven met een dwarslaesie als gevolg van een motorongeval. Na zijn revalidatie merkte hij dat niet alle gebouwen rolstoeltoegankelijk zijn. “Dat moet beter!”, dacht hij en is om die reden in actie gekomen en heeft het platform Ongehinderd opgericht. Nu, bijna vijf jaar later, heeft de app ruim 18.000 gebruikers en een totaal van meer dan 10.000 locaties opgeslagen. Dagelijks worden gemiddeld 8 beoordelingen geplaatst door gebruikers, deze informatie wordt gescreend en verwerkt door Ongehinderd. Een team van getrainde testers toetsen locaties en gemeenten op toegankelijkheid. Aangesloten gemeenten worden op de kaart gezet bij Ongehinderd en kunnen tevens professioneel ondersteund worden om de toegankelijkheid te verbeteren. Ongehinderd haalt zo letterlijk en figuurlijk, drempels weg.

Lokale ondernemers een platform bieden In 2016 krijgen ondernemers een toets aangeboden, waarmee de toegankelijkheid van de locatie binnen 30 minuten in kaart gebracht wordt. Vervolgens komt deze locatie in de Ongehinderd app en op de website te staan waar gebruikers van de app deze informatie kunnen vinden. Tevens is het mogelijk om praktische en betaalbare adviezen te verkrijgen om zo de toegankelijkheid te verbeteren. Dit betekent dat ondernemers bijdragen aan een inclusieve leefomgeving binnen de gemeente.

Een landelijk platform Een plek waarop alle informatie te vinden is omtrent de toegankelijkheid binnen Nederland. Met deze app op zak heb je altijd en overal inzicht in de toegankelijkheid en voorzieningen van vrijetijdslocaties in de buurt. Ongehinderd is voor en door mensen met een beperking, gebaseerd op ieders behoeften en beleving. Hoe meer locaties de app telt, hoe groter de keuzevrijheid wordt voor deze grote doelgroep mensen. Beoordelingen vanuit de doelgroep Door je ervaringen te delen geef je anderen ook meer keuzevrijheid. Bij Ongehinderd kun je zelf locaties aanbevelen en bestaande locaties beoordelen met de app en website. Hiervoor hoef je geen expert te zijn. In de app wordt met een duidelijke instructievideo stap voor stap uitgelegd hoe dit werkt. Deze ervaringen en belevenismeting zijn van groot belang voor de jaarlijkse rapportage van Ongehinderd aan de gemeente. Beproefde toetsingsmethodiek Ongehinderd heeft getrainde testers om locaties en gemeenten te toetsen op toegankelijkheid. Zij worden regelmatig getraind op kennis en nieuwe toetsingsmethodieken. Dat maakt dat de gegevens in de app en op de website betrouwbaar zijn. Alleen de objectieve informatie wordt weergegeven bij Ongehinderd en altijd vanuit een positieve insteek. Zo wordt er enkel weergegeven welke voorzieningen er wél te vinden zijn. Samen maken we Nederland toegankelijker! Ongehinderd is actief in het benaderen van gemeenten, om deze in één keer goed in kaart te brengen. Aangesloten gemeenten worden professioneel ondersteund om de toegankelijkheid te verbeteren. Los van het feit dat je de voorzieningen en leukste plekjes van gemeenten overzichtelijk in de app en op de website kunt vinden, heeft Ongehinderd ook een stimulerende rol om de bewustwording te vergroten. Foto: Shutterstock

51


I N T E R V I E W

Voorzitter MKB Deventer, Harold Viscaal:

“MET GASTVRIJHEID SLAAN WE EEN BRUG TUSSEN MENSEN”

Sinds juni 2015 heeft MKB Deventer een nieuwe voorzitter, Harold Viscaal. De geboren en getogen Deventernaar vindt het mooi als bedrijven een afspiegeling zijn van machten en krachten van de samenleving.

Foto: Shutterstock Tekst: Diana Kervel

52

52


M K B

D E V E N T E R

53


I N T E R V I E W

“Door het vertrouwen van onze 1150 actieve leden in MKB Deventer, zijn wij met trots de grootste ondernemersvereniging van Nederland. Een energieke en verbindende club kleine, middelgrote en grote ondernemingen in de regio Deventer”, aldus Voorzitter Viscaal. De algehele ambitie is om bij te dragen aan een lokaal en vitaal ondernemersklimaat in de regio Deventer. De activiteiten richten zich op de volgende onderwerpen: • Deventer beleefstad: vitale binnenstad; • E-commerce stad van het oosten; • Nieuwe businessmodellen met innovatie, duurzaamheid/MVO en technologie • Export-stimulering en internationalisering;

Arbeidsmarkt

MKB draagt bij aan de toekomstbestendigheid van bedrijven. Harold Viscaal zegt daarover: “Zo houden we het MKB als de banenmotor actief op gang. “ Terugblikkend op zijn dienstjaren bij Uitzendbureau Start geeft hij aan dat hij het mooi vindt als bedrijven gewoon een spiegeling zijn van de machten en krachten in de sa-

menleving. Nog mooier zou het zijn als we niet meer spreken over mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. “We zijn allen onvermogend en vermogend. Ik zou ervoor willen pleiten om de toegankelijkheid van mensen met een beperking tot de arbeidsmarkt groter te maken. Met deze mensen haal je sterke persoonlijkheden binnen, vol wilskracht. Tenslotte zullen ze vaak zowel een letterlijke als een figuurlijke drempel moeten nemen. Loutering is de weg naar wijsheid, van loutering wordt je sterk. Die krachtige persoonlijkheden zou ik van harte toejuichen drempelloos onderdeel uit te laten maken van het bedrijfsleven.“

Zichtbaar welkom

De voorzitter van MKB Deventer vervolgt: “Iedereen doet mee en voor iedereen is winst te behalen. Ik ben mijzelf er terdege van bewust dat ik gezegend ben met een goede gezondheid.” Viscaal is van mening dat we richting mensen met een beperking een zichtbare gastvrijheid moeten uitstralen, misschien nog wel een tandje opvallender. Eén van de kenmerken daarvan is bereikbaarheid. De Ongehinderd

“Iedereen doet mee en voor iedereen is winst te behalen.”

54

54


M K B

D E V E N T E R

app is een mooie tool om dit inzichtelijk te maken en te faciliteren. Het is heerlijk als je zichtbaar welkom wordt geheten en daarmee maximaal toegang krijgt. We slaan een emotionele brug tussen mensen mèt en zonder beperking. Je laat werkelijk zien dat iedereen mee KAN doen en mee MAG doen�, zegt Harold Viscaal in zijn funcite van voorzitter MKB Deventer tot slot.

Foto: MKB Deventer

Foto: Shutterstock

55


DE MENSEN VAN FO Omdat de praktijk niet altijd even gemakkelijk is, behartigt de stichting Fooruit de belangen van mensen met een beperking in Deventer.

Fooruit helpt mensen vooruit door het organiseren en coรถrdineren van verschillende activiteiten. - Voorlichting aan groep 8 - De jaarlijkse Nationale Scootmobiel Dag - Oefendagen op De scootmobieloefenbaan - Week van de toegankelijkheid - Praatstoel - Ongehinderd App voor smartphone

Fooruit bestaat geheel uit vrijwilligers, mensen met en zonder chronische ziekte, handicap (of beperking). Ervaringsdeskundigen die weten waar ze over praten.

Meer informatie vindt u op onze website www.fooruit.nl

56

56


Foto: Auke Pluim

ORUIT

57


58

58


www.fooruit.nl

59


Snel geregeld; vertrouwde zorg dichtbij van Carinova

Snel thuiszorg nodig? Of nachtzorg? Of personenalarmering? Bel 0900 8662 of kijk op www.carinova.nl Want Carinova levert vertrouwde zorg dichtbij. Bovendien: Carinova staat voor zorgkwaliteit. Met professionele medewerkers en tevreden cliënten, die Carinova uitstekende “rapportcijfers” geven. Ook van Carinova: het Carinova Servicepakket met allerlei gemaksdiensten aan huis.

Vertrouwd dichtbij www.carinova.nl

Ferder magazine v06 130416  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you