Issuu on Google+

Nieuwsvlok april 2011


VERENIGING VAN GEHANDICAPTE WINTERSPORTERS

In tegenstelling tot de vorige keer is deze keer de temperatuur aardig aan het oplopen. Alle reizen zijn achter de rug en het waren weer super weken. Iedereen heeft enorm genoten van de sneeuw. Nu is het dus weer tijd om naar het nieuwe seizoen te kijken. De website wordt weer aangepast en wordt het voor iedereen makkelijker om informatie over de VGW te vinden. De inschrijfformulieren worden aangepast en zullen waarschijnlijk in de maand juni weer op de site te vinden zijn. Verder zijn er heel veel mensen bezig met het schrijven van een beleid, het weer op orde krijgen van het materiaal, het werven van nieuwe reisleiders en allerlei andere klussen voor de Vereniging. De eerste re端nie is zelfs al gepland: De Maria Alm Volwassenreis is op 22 mei. Zelfs via Facebook worden we ook goed op de hoogte gehouden van hetgeen sommige leden nu bezighoudt. In deze editie de vertrouwde columns van de voorzitter en ook Roel Dooremaal stelt zichzelf vragen over een oprit.En zoals gewoonlijk heeft ook Marloes Beemsterboer weer haar steentje aan deze Nieuwsbrief bijgedragen. De volgende Nieuwsvlok verschijnt in juni. De deadline voor de redactie is 16 mei. Rest mij nog jullie een lekkere lente toe te wensen, voor je het weet ligt er weer sneeuw. Anneke van den Berg Secretariaat VGW Van de bestuurstafel Alle leden hebben afgelopen maand een brief ontvangen over de beslissing van het bestuur om de Kinderreizen in seizoen 2012 te splitsen in twee reizen met maximaal 25 kinderen met het verzoek om mensen aan te dragen voor een reisleiderschap. Er hebben zich 6 personen aangemeld. De sollicitatiecommissie, bestaande uit Ferna van der Schaaf, Rob Thijssen en uw voorzitter, heeft deze maand gesprekken met de kandidaten. Hellen de Roon, reisleidster van de Jongerenreis, heeft aangegeven dit jaar te gaan stoppen. Dit betekent, dat er ook een vacature is voor deze reis. Wij hopen, dat bij de 6 kandidaten ook iemand geschikt is voor het reisleiderschap van de Jongerenreis. De nieuwe reisleiders worden het komende jaar ingewijd in het VGW denken en de administratieve procedures die wij toepassen. Het huishoudelijk reglement wordt dan direct ook operationeel. Wij hebben Rob Reijmers voorgedragen voor de gouden rolstoel. Het is een initiatief van de Johan Cruyff Foundation om mensen, die zich verdienstelijk hebben gemaakt


VERENIGING VAN GEHANDICAPTE WINTERSPORTERS

in de gehandicapte sport, in het zonnetje te zetten. Rob was met 4 mensen genomineerd. Uiteindelijk is de keuze op iemand anders gevallen. De beleidsgroep heeft inmiddels alles in kaart gebracht met behulp van een heel mooi softwarepakket. Het was een genoegen om mee te mogen denken onder leiding van Paul van der Werff. De komende maanden gaan wij met de diverse commissies over onze uitgangspunten van gedachten wisselen om op de ALV met een doordacht plan te komen. De Wolfskamer in Huizen is druk bezig met het plannen van een zesde baan. De voorstellen liggen nu bij de gemeente. De VGW, in de personen van Diek Scholten en Rob Thijssen, heeft de VGW-wensen neergelegd bij de bouwgroep van de Wolfskamer. Als de plannen doorgaan wordt er een parkeerplaats aangelegd aan de kant waar nu de vijfde baan ligt. Voor ons zou dat een hele verbetering zijn. Ik blijf het herhalen! De VGW steunt voor alle activiteiten op haar vrijwilligers. Het is erg belangrijk de sleutelfuncties goed bezet te houden. Nieuwe mensen benaderen, aantrekken, opleiden en zorgen voor eigen vervanging is daarom een verantwoordelijkheid voor elk lid van de Vereniging. Met vriendelijke groet, Namens het bestuur Jeep ter Heide Voorzitter De 10-de Kinderreis van de VGW Hij zit er weer op. De 10de reis alweer. Wat gaat de tijd toch snel‌ Voor je het weet is ook deze Kinderreis al weer voorbij. Maar wat hebben we het goed gehad. Zondags een klein beetje sneeuw en de rest van de week alleen maar stralende zon, heerlijke temperaturen en veel lol in de sneeuw. Wat wil je eigenlijk nog meer? De vrije dinsdagmiddag werd er van alles gedaan, zoals niksnutten, uitrusten, soms werd er wat geskied. De echte liefhebbers lieten twee koetsen voorrijden om een mooi tochtje door de omgeving van Maria Alm te maken en naar de konten van de mooie paarden te kijken.


VERENIGING VAN GEHANDICAPTE WINTERSPORTERS

De Kinderaprès-ski was weer een succes! Veel kinderen en begeleiders waren verkleed. Het thema was Carnaval en daar wist eigenlijk iedereen wel raad mee. Donderdagavond hebben de begeleiders een klein feestje gebouwd en hebben zij voor Ferna en Monique een prachtig lied gezongen. Zoals altijd komt er vrijdagmiddag weer een eind aan het spektakel. Omdat we met zoveel mensen waren konden we niet met z’n allen in het hotel bij Karin. Niet getreurd, dan gebruik je toch gewoon de schuur van Karin’s broer voor het afsluitingsfeest. Daar werden ook de certificaten en de prijzen van de teken- en kleurwedstrijd uitgereikt. Hoewel het eigenlijk wel fris was zat de stemming er goed in. Ook Monique en Ferna werden door de ouders en kinderen nog even in het zonnetje gezet en zongen de begeleiders hen nogmaals toe. Op vrijdagavond vertrokken de eersten al, maar de meeste families namen op zaterdag afscheid om weer naar huis terug te keren. Slechts een enkele familie kon maar geen afscheid nemen van Maria Alm en vertrok pas op zondag naar Nederland. Zoals hierboven al geschreven, het was weer een uitzonderlijk mooie week. Daarom wil ik iedereen bedanken die ervoor heeft gezorgd, dat deze week voor allemaal weer een onvergetelijke week is geworden. Ferna van der Schaaf Eindelijk komt dan toch de lente in zicht. Maar dat is voor mij een periode, dat ik de wintersport juist nog meer mis. Mijn ouders gaan, al een aantal jaar, in maart op vakantie. En ik mag niet mee! Mijn vader neemt hopelijk dit jaar, tegen zijn principes in, skiles. In Maria Alm heeft hij, voor een aantal meters, mogen spelen voor begeleider. En wel de mijne! Hij deed het voor de eerste keer, maar het voelde wel meteen heel vertrouwd. Hij moet alleen wel leren om iets minder op kracht te skiën en meer op techniek. Verder heb ik een hele leuke week gehad en kan ik niet wachten om terug te komen met mijn (aanstaande) man! En dan nu op naar de verhuizing van mijn 3 kamerappartementje, waar ik hopelijk op mijn balkon van de eerste zonnestralen mag genieten.

Marloes Beemsterboer


VERENIGING VAN GEHANDICAPTE WINTERSPORTERS

RESUMEREND Van de begeleidercommissie. Nog een paar dagen te gaan, dan breekt de lente aan! Dag sneeuw, dag winter, het motorseizoen breekt aan ( dat terzijde ). De reizen zitten er weer op, voldoende sneeuw, prima weer ( de kinderreis heeft volgens mij records gebroken wat betreft het aantal zonuren ) en vooral veel skiplezier. De begeleidercommissie heeft in het najaar weer nieuwe aanwas geschoold in Huizen en het merendeel van deze begeleiders ( 12?! ) heeft de eerste week in de sneeuw er op zitten. Een aantal van deze mensen is overigens meteen ingezet als skileraar. Het merendeel van de nieuwe begeleiders was meteen enthousiast over de sfeer in de club en de organisatie van het geheel. Men voelde zich meteen opgenomen in de club en van allerlei kanten werd ondersteuning en aandacht gegeven. De fysieke inspanning die geleverd moest worden viel sommigen wat tegen, het is niet niks wat er van begeleiders gevraagd wordt. Natuurlijk hebben we tijdens ( en na ) de reis weer geĂŤvalueerd, verbeterpunten verzameld en deze zijn, waar zinvol, doorgegeven aan andere commissies / personen. Dit helpt ons allemaal om zaken verder te ontwikkelen en te verbeteren. Gedurende het motorseizoen gaan we ons binnen de begeleidercommissie bezig houden met het uitwerken van deze verbeteringen en hebben we het plan om de samenwerking met andere commissies te verdiepen. Voor iedereen, geniet van het voorjaar ( en de zomer ). Met groet, namens de begeleidercommissie, Sylvia

Het was weer genieten geblazen. Vrijdagavond 14 januari jl. was het dan zover! Toen wij in Leusden aankwamen stond de bus al op ons te wachten. Na de koffers in de bus te hebben gezet en de auto was weggezet stapten wij in de bus en kon de vakantie beginnen. Na wat passen en meten met rolstoelen werd besloten, dat Rob en Flip met een personenauto achter ons aan zouden rijden om enkele rolstoelen mee te nemen.


VERENIGING VAN GEHANDICAPTE WINTERSPORTERS

Door een strakke organisatie van Fred en Sylvia tijdens de reis waren we al ruimschoots vóór de lunch in Maria Alm. Na de koffers op de kamer te hebben gezet, gingen we even het dorp in. ’s Avonds had Karin, zoals altijd, weer een heerlijke maaltijd en vertelde Ad de indeling van de lessen voor de komende week. Ik werd bij Patrick ingedeeld. Nu moet je weten, dat Patrick in het Olympisch team heeft gezeten. Dus werd er wel wat van ons verwacht! Samen met Ard, Jeep, Martin, Henk en later ook Wilco gingen wij op pad. Het was hele gezellige groep, waarin veel werd geskied. Maar goed daar kom je tenslotte ook voor in Maria Alm. Ook ’s avonds was het zoals altijd weer héél gezellig. Er werd gekletst en sommigen deden een spelletje. Helaas waren de sneeuwcondities niet echt fantastisch, maar werd het wel beter later in de week. Halverwege de week ben ik overgestapt naar de groep van Paul om niet in de “kreukels” thuis te hoeven komen en nog lekker te kunnen skiën.Er waren tenslotte al genoeg mensen naar de dokter gebracht. We kunnen weer terugkijken op een geslaagde week. Organisatie bedankt hiervoor! Mariëtte Heijne en André Spil

Veel Goede Wetenschap Net terug van de (lange) reis naar Oostenrijk wil ik het dit keer eens over iets hebben, dat ik eigenlijk nooit zo gezien heb. Maar het bestaat echt en voor sommige mensen is het een echte wetenschap! Het gaat over de ”oprit”. Eerst kom je op de snelweg het bordje “Afrit” wel heel vaak tegen. De Duitsers noemen het ”Ausfahrt”. Ik heb toch een ander idee en gevoel bij het woord “Ausfahrt”. Letterlijk vertaalt betekent het dan ook “uitvaart”. Dat houdt in, dat je de snelweg voorgoed verlaat. Luguber om daar zo vaak aan herinnerd te worden. Kunnen ze daar nou niet iets vriendelijkers voor bedenken? Maar als er een afrit is, dan is er ook een oprit. Nu niet voor de snelweg, maar wel om de treden bij Hotel Alpenhof te overbruggen. 19 Jaar lang lag daar een plank, die uit Scheveningen meegenomen was en voorzien van latjes die al 100 jaar oud waren, omdat ze de betimmering in een oud pand hadden gevormd. De plank was onlangs nog omgedraaid en van nieuwe latjes voorzien, zodat uitglijden minder vaak voorkwam. Hele studies zijn eraan gewijd om te zien of de latjes nou over de volle breedte of alleen over het middenspoor moesten lopen. Was schroeven of spijkeren nou het beste!


VERENIGING VAN GEHANDICAPTE WINTERSPORTERS

Toch gaan er op deze manier in die week ongeveer 20 rolstoelers meerdere keren per dag het hotel in en uit. Dus zeg maar zo’n kleine 100 passages per dag, 7 dagen lang en al 19 jaren. Dit is voor de goede orde dus ongeveer 13,3 duizend keer!! En nu is dat voorbij. Is de trap dan weg? Nee, we hebben iemand bij de reis die iets over metaal weet en er ook nog iets van weet te maken. Hij heeft er voor gezorgd, dat er nu een prachtig glimmende nieuwe oprit ligt. Dat je niet zomaar een oprit mag zeggen is al uit het bovenstaande duidelijk geworden. Toen ik tijdens een drankje eens terloops naar de oprit informeerde ontvouwde de wereld van de wetenschap zich voor me. Wat is stijgingspercentage, antislip, doorbuiging, relinghoogte, rubbermatten, sneeuwafvoer, bevestiging, transport, montage, materiaal, spoorbreedte, wielspoor enz.? Dit zijn slechts enkele termen, die mij in die korte tijd naar het hoofd geslingerd werden. Zoveel, dat ik tussendoor een frisse neus moest gaan halen (wat nu dankzij de oprit zelfstandig kan). Maar goed dat er mensen zijn, die over dingen nadenken waar wij al niet bij stil staan en zeker niet bij stil willen staan. Hoelang deze oprit er nog gaat liggen moeten we afwachten, want Karin heeft een verbouwing van de entree aangekondigd en daarmee misschien ook een oprijhelling van steen. Dat deze oprit nog wel gebruikt gaat worden is zeker, want zolang Oostenrijk bergen heeft, zijn er trapjes en kunnen we een stukje wetenschap best gebruiken. Bedankt Gert-Jan. Roel van Dooremaal SnowWorld Zoetermeer, 15 mei 2011 De wintersportFUNdag komt voort uit een initiatief van de Nederlandse Ski Vereniging en de Johan Cruyff Foundation. Gezamenlijk zijn deze partijen het project Van FUNdament tot Talent opgestart, waarvan de wintersportFUNdag een onderdeel is. De wintersportFUNdag is bedoeld voor alle jongeren met een lichamelijke beperking tussen de 12 en 25 jaar die (nog geen of) enige sneeuw ervaring hebben en zo meer ervaring kunnen opdoen. Ook zoeken wij nog vrijwilligers om deze dag voor de deelnemers tot een succes te maken. Voor meer informatie en aanmelden van deelnemers en vrijwilligers verwijzen wij je naar onze website www.vgw-online.nl



april 2011 Nieuwsvlok