__MAIN_TEXT__

Page 1

JUNI 2018

Olympiër Financieel strateeg Het verhaal van

DE SCHIE

Haags roeien bij

PELARGOS EN:

GERRITJAN EGGENKAMP

Achter de blauw-oranje jas

KAMPRECHTERS

Bijzondere loodsen | Myologie van de roeier | Meelopen met de LoCo


ICT bij

Kom je aan boord? werkenbijdsw.nl


Sportfysiotherapie Manuele Therapie Handtherapie

www.reaxion.nl Leeuwenstein 10 2627AM Delft

015-7009731 Nassaulaan 2a 2628GH Delft


REDACTIONEEL

rachtig roeien is het op de Rijn bij mijn oude burgervereniging, dat moet zeker gezegd worden. Nu ik aan het combineren ben met een meisje van Argo keer ik er in de weekenden weer terug en roeien we op het water waar ik mijn eerste halen ooit heb gemaakt. En dan toch komt doordeweeks, wanneer ik gewoon op de vertrouwde Schie vaar hier bij Proteus, het geluksgevoel, het besef dat wij het toch maar goed hebben. Geen stroming, hoog water of hele hoge golven waardoor er niet geroeid kan worden en een prachtig coachpad waarover coaches mee kunnen fietsen. Met het Venster zijn wij afgelopen maanden de geschiedenis ingedoken van ons fijne roeiwater, want waar in afgelopen Vensters vaker aandacht aan is besteed heeft Proteus een heel rijk verleden, maar de historie van de Schie gaat nog vele eeuwen verder terug. Deze editie belichten we niet alleen aspecten van onze eigen vereniging, ook zijn we de rest van het land doorgereisd om te kijken hoe het er bij andere roeiverenigingen aan toe gaat. Dit keer niet alleen voor de rubriek ‘Op bezoek bij’ waarvoor we op bezoek gaan bij onze buren van Pelargos uit Den Haag, maar ook middels een fotoreportage van bijzondere botenloodsen verspreid door heel Nederland. Maar de mooiste loods blijft natuurlijk die aan de Schie naast de Kruithuisbrug, onze eigen loods. Want ook deze loods staat net als het roeiwater in groot contrast met de loods die ik gewend was voor mijn studententijd. Vandaar dat we in deze editie ook aandacht besteden aan de heren en dames die wekelijks klaar staan voor het onderhoud aan onze eigen Beuk. Het is ons met deze en nog veel andere artikelen weer gelukt een prachtige nieuwe editie van het Venster te vullen en wij hopen dat iedereen er weer net zo van zal kunnen genieten als wij met het maken ervan!

n dan is het 71ste bestuursjaar alweer bijna ten einde en staat het 72ste kandidaatsbestuur al te trappelen om te beginnen… Gelukkig is het jaar nog niet over en kunnen mijn bestuur en ik nog even genieten van alle mooie prestaties die de leden van Proteus-Eretes neerzetten. Maar wat was het al een onvergetelijk jaar tot nu toe! Vele mooie resultaten op de verschillende wedstrijdroei en competitie wedstrijden. Met in het bijzonder goede prestaties op het NK klein van veel van onze leden en in het speciaal Roos, Steven, Vincent en Ellen welke allen een NK medaille mee naar Delft wisten te nemen. Niet alleen de sterk gegroeide middengroepen wisten over de gehele breedte prestaties van formaat neer te zetten, maar ook de eerstejaarsroeiers hebben veel progressie en mooie races laten zien dit jaar! In het competitieroeien gaat het al een paar jaar heel goed met de roeiers van Proteus-Eretes en ook dit jaar weer bewijzen onze competitieroeiers zich keer op keer op de wedstrijden wat tot hoge klasseringen in de vele klassementen en tot vele taarten heeft geleid. Ook hebben zich er verschillende ontwikkelingen op Proteus-Eretes voorgedaan welke de ambitie van ProteusEretes en haar leden laten zien. Zo roeien er meer mensen dan ooit tevoren, waar ik, als één van de bestuursleden van een studentenroeivereniging, erg trots op ben. Ook zijn de plannen van de aanbouw dit jaar op het punt beland waar er besloten werd of de plannen, die er lagen, verder moesten worden uitgewerkt en uitgevoerd. Tijdens de Aanbouw-ALV is er, met een overtuigend VOOR, besloten dat dit zeker het geval was, wat betekent dat er begin 2019 gebouwd kan worden! Nu het bestuursjaar van ons, het 71ste bestuur, ten einde raakt, willen wij nog wel even kwijt dat wij alle leden, oud-leden en partners van Proteus-Eretes en alle anderen die ons jaar onvergetelijk hebben weten te maken bedanken. Dus bedankt bij deze!

Liefs,

Hemelschblauwe groet,

Anouk van Leeuwen

Tom Dijkhuis

Hoofdredacteur

h.t. voorzitter der D.S.R. Proteus-Eretes

4 venster  junii 2018


6

MEELOPEN MET De LoCo

HISTORIE De Schie

HELDEN VAN VROEGER Gerritjan Eggenkamp

COMPO Doorstromen

22

INTERVIEW Kamprechters

8

12

OP BEZOEK BIJ H.S.R.V. Pelargos

16

OUD PE Oudledendag

18

WEDSTRO Myologie

20

26

ALGEMEEN Soorten roeien

28

FOTOREPORTAGE Loodsen

30

venster  juni 2018 5


MEELOPEN

LoCo

De nachtwakers des loods

TEKST SAMUEL HARTMAN EN NINO WOUTERS FOTOGRAFIE NINO WOUTERS

erwijl de meeste leden op de barzolder genieten van een welverdiend einde van de dag, begint voor deze nachtbrakers de avond pas net. Een voor een verzamelen de leden van de Loco zich in het hok achterin de loods, het kloppende hart van ons gebouw “De Beuk”. Kloppen moet dit hart zeker, want er is genoeg te doen om iedere dag van deze plek te mogen genieten. Zo begint de klusavond met een lange lijst aan op te pakken projecten en hardcoreblazende speakers. Gelukkig hebben de leden van de LoCo er zin in: opgewekt en als een geoliede machine pakt iedereen zijn project op. Soms is daar natuurlijk meer dan één man voor nodig. Vanavond gaan we bijvoorbeeld de vlaggenmast repareren want het topje is gebroken. Van de brute kracht van Quincy tot de attentie tot detail van Tim is er binnen de Loco genoeg talent om alle klussen goed te kunnen afronden. Zo dwaalt iedereen snel af naar dit nieuwe project op het vlot en ontstaat er een gezellige sfeer. Echter is dit niet altijd zo

6 venster  junii 2018

geweest. De iets oudere lezer onder ons weet dat de LoCo veel verschillende fases heeft gekend met pieken en dalen, en zelfs een naamsverandering. Zo weet Thijs ons te vertellen dat de LoCo een aantal jaar geleden zelfs geheel verdwenen was. Er werdt een poging gedaan om deze commissie nieuw leven in te blazen met een nieuwe naam: De Huismeesters. De naam werd dit jaar echter weer traditiegetrouw “de LoCo”. Deze laatste iteratie is volgens de huidige commissieleden de goede: er wordt weer actief geklust, de sfeer is prettig en de begeleiding van onze CL Hoyte werkt motiverend. Beleidsmatig is er tussen de verschillende jaren van de Loods commissie niks veranderd. Volgens Hoyte zijn de grote stappen van de LoCo 2017-2018 te danken aan de vaste klusavond. Iedere dinsdagavond zijn deze helden te vinden op ons verenigingsgebouw. De Loco voorzitter ookwel burgemeester genoemd, Marijn, stuurt de commissieleden aan in de verschillende taken die uitgevoerd moeten worden. In overleg met Hoyte bespreekt Marijn welke klussen prioriteit hebben en hoe deze in sommige gevallen het best aangepakt

kunnen worden. Volgens Hoyte is de LoCo echter een heel zelfstandige commissie en klust hij vaker gewoon mee dan dat hij ze moet aansturen: taken zijn er genoeg. Zo beschikt de CL van Proteus over een bestand waar de reguliere taken van onderhoud aan het gebouw worden beschreven: deze komen als eerst op het lijstje aan de deur. Onder dit lijstje vallen projecten zoals het verven van de deurposten en onderhoud aan de stellingen. Maar het intensieve gebruik van de Beuk betekent natuurlijk ook dat er af en toe dingen stuk kunnen gaan. Hier en daar sneuvelt er wel eens een slot of een wc: dit zijn ook taken die de LoCo op zich neemt. Zo af en toe wordt er een rondje gelopen door de Beuk om te kijken of er nog iets mankeert, maar vaak komen klussen toch vanzelf naar voren. Dat er nieuw leven in de Loco is geblazen is wel duidelijk met alle grote projecten die afgelopen tijd afgerond zijn. De meest opmerkelijke zijn bijvoorbeeld de nieuwe stevigere banken in de kleedkamers, de gerestaureerde en verbeterde palen rekken in de loods en een mooie nieuwe


poort bij de ingang van ons terrein. Zo was bijvoorbeeld de kabelgoot op de barzolder na jarenlang trouw zijn dienst te hebben vervuld ook toe aan een update. Na investering van geld en vooral tijd en moeite is hij klaar om komende jaren epische feesten te verzorgen. Er wordt natuurlijk daarnaast altijd nog in efficiëntie gedacht: de planken van de kleedkamer bankjes kregen een nieuw leven als tafelblad op de barzolder en zullen dus nog wat jaren van pas komen. Echter is er voor veel projecten ook geld nodig. Zo heeft de LoCo twee budgetten: één voor het klein onderhoud aan de Beuk en één voor de grotere projecten. Onder het kleine onderhoud vallen reguliere projecten zoals een deurklink hier en daar, een wc die weer eens gesloopt wordt of het verven van de ergo zolder. Maar wat vooral een grote hap uit dit budget neemt, vertelt Hoyte, zijn de keuringen aan brandblussers en elektra. Deze kosten gaan ook van

het budget regulier onderhoud af en moeten uitgevoerd worden door een bedrijf. Daarnaast wordt er jaarlijks tijdens de begrotings-ALV een budget gestemd voor de grotere projecten die dat jaar aangepakt moeten worden. Denk hier weer aan de stellingen in de loods en de bankjes van de kleedkamers. Nog grotere projecten vallen over het algemeen onder het Groot Onderhouds Plan, het GOP. Dit plan is een richtlijn die wordt bepaald vanuit de SHaPE waarin staat wanneer welke delen van de beuk aan vervanging of onderhoud toe zijn. Denk hier aan het dak of aan de planken van het balkon. Op een paar kleine klussen na zoals verven of schoonmaken worden echter al deze taken door aannemers uitgevoerd. Er is niet te min veel kennis binnen de LoCo, verdeeld over al haar leden. Doordat ieder lid zo lang blijft als dat hij of zij het nog bevalt is er genoeg gelegenheid om van elkaar te leren, dit ook van generatie op generatie. n

venster  juni 2018 7


HISTORIE

n Het Kruithuis met op de voorgrond een trekschuit, 1769.

De Schie

Lijn door de geschiedenis TEKST SAMUEL HARTMAN

e geschiedenis van de Schie zoals wij die kennen begint in de periode tussen 950 en 1200. In deze periode werden onder de leiding van de graven van Holland en kerkelijke instellingen steeds grotere delen van het veenlandschap ontgonnen. Dit proces begon aan de oevers van de Maas en breidde zich steeds verder naar het noorden uit richting het Hof van Delft. Dit ontginnen hield in dat beplanting werd verwijderd en er ontwateringsloten werden gegraven naar bestaande riviertjes. Zo werd het gebied ontwaterd en bruikbaar gemaakt

8 venster  junii 2018

voor landbouw. Bij het Hof van Delft werd het grootschaligst ontgonnen. Om de grote waterhoeveelheid aan te kunnen werd hier de bovenloop van de Schie verlengd met een kanaal. Naarmate de ontginning zich voortzette nam de inklinking van het veenlandschap sterk toe. Dit gebeurde echter op een ongelijke manier waardoor met name het gebied langs de Maas, die het hardst zakte, dreigde te overstromen. Om dit te voorkomen werd een dam in de Schie gelegd die ervoor zorgde dat het water uit de Maas niet meer het binnenland in kon stromen, hier ontstond Schiedam. Ook bij Overschie werd een dam aangelegd. Door al deze dammen werd de afwatering voor de gebieden rondom Delft natuurlijk sterk belemmerd en daarom werd in 1280 de


n Schilderij van Jongkind van de Schie bij Rotterdam,1867

Poldervaart van de Schie naar de Maas aangelegd. Deze vaart kwam tussen Schiedam en Vlaardingen te liggen waar haar water via vijf sluizen op de Maas werd geloosd. In dezelfde periode ontstonden er waterroutes van Zuid- naar Noord-Holland. Eén hiervan was de route van de Schie en Vliet die met elkaar verbonden waren. Deze vaart kwam tussen Schiedam en Vlaardingen te liggen waar haar water via vijf sluizen op de Maas werd geloosd. Goederen werden vanaf de Maas bij de dam van Schiedam overgeladen op andere schepen. Door onder andere deze activiteiten kwam Schiedam tot bloei. Door het zakken van het land rondom de Schie kon het water op een gegeven moment niet meer door een natuurlijk hoogteverschil afgevoerd worden. Een gevolg hiervan was dat de Schie kades kreeg en de afwatersloten naar de Schie werden afgedamd. Vanaf nu waren er molens nodig om de ontstane polders nog verder te ontwateren. Door de toenemende complexiteit van de waterwerken en het ontstaan van verschillende polders met elk hun eigen niveau werden de hoogheemraadschappen opgericht, die van Delfland en Schieland in respectievelijk 1289 en 1273. Door de vernatting van het land gingen boerenbedrijven steeds meer over naar veeteelt. Dit was een minder arbeidsintensief bedrijf en daardoor trokken steeds

meer werklozen naar de oude bebouwingskernen die zo uitgroeide tot stadjes. Eén daarvan was Delft. Delft werd al snel een echte stad en kreeg haar stadsrechten in 1249. Vanaf dit moment nam ook de functie van de Schie als vaart voor vervoer van personen en goederen toe. Intussen groeide Rotterdam ook door en werd de Rotterdamse Schie aangelegd in 1348. De Rotterdamse Schie liep van Rotterdam naar Overschie, waar hij aansloot op de “Delftse Schie” tussen Delft en Delfshaven. Tussen Delft en Rotterdam waren door de eeuwen heen constant ruzies over de zeggenschap over beide Schieën. Dit liep op een gegeven moment zelfs zo hoog op dat de Rotterdamse Schie enkele jaren lang afgesloten werd door Delft, totdat de grote raad van Mechelen in 1512 verordonneerde dat deze weer opgesteld moest worden. Met name trekvaart was populair, dit bleef eigenlijk zo tot de komst van de treinen halverwege de 19e eeuw. In de 18e eeuw was een trekschuit vaak niet meer dan een met zeildoek overspannen kuip van ongeveer 2 x 11 meter die werd voortgetrokken vanaf een jaagpad met een 70 meter lang touw. Bij elke bocht stonden er rolpalen langs de waterkant waar het touw omheen geleid werd zodat de schuit niet tegen de kant zou varen. De ontwikkeling van u

venster  juni 2018 9


HISTORIE

n Schilderij van Hartkoorn, de eerste fietstoeristen, Op de achtergrond het kerkje van Overschie. Circa 1910

In de zomer kleurt de Schie bijna dagelijks Blauw met Oranje van Proteërs! de stoommachine, die ook voor de komst van de trein had gezorgd, deed zich ook in de scheepvaart gelden. De schepen werden groter en de meest Hollandse waterwegen voldeden niet meer aan de eisen. In deze context werden tussen 1880 en 1940 veel provinciale waterwegen sterk gemoderniseerd. Dit hield vooral het verdiepen en verbreden in, maar ook werden de hoeveelheid bochten zoveel mogelijk gereduceerd. Ook in Delft werd het tracé van de Schie aangepast: waar eerst de scheepvaart door de stadsgrachten liep werd deze nu om de binnenstad heen geleid over de nieuw aangelegde Oostsingel. Rond 1870 begon Nederland te industrialiseren. Er werden in hoog tempo fabrieken gebouwd, die meestal langs spoor of waterweg werden geplaatst om goed bevoorraad te kunnen worden. Dit gebeurde ook langs de Schie, met name bij Delft; rond 1900 één van de meest geïndustrialiseerde steden van het land. Eén van de eerste fabrieken in Delft was de Nederlandse Gist- en Spiritusfabriek opgericht in 1869. Door de enorme bouwwoede vlak na de Tweede Wereldoorlog dreigden steeds meer stads - en dorpskernen aan

10 venster  junii 2018

elkaar vast te groeien. Om dit te voorkomen nam het Rijk de touwtjes stevig in handen en werden vanuit Den Haag groeilocaties en bufferzones aangewezen. Ook tussen Delft en Rotterdam werd het gebied in het midden langs de Schie een “Rijksbufferzone”. Voor het eerst werd de Schie en het omringende polderlandschap nu ook als recreatiegebied ervaren. Tegelijkertijd nam de welvaart steeds meer toe. Dit had vervolgens zijn weerslag op de pleziervaart. Tussen 1960 en 1970 verdubbelde het aantal plezierboten in Nederland. Zo kreeg ook de Schie zelf steeds meer een recreatieve functie. Deze laatste ontwikkeling lijkt nu - mede door ons - zijn hoogtepunt te hebben bereikt, in de zomer kleurt de Schie bijna dagelijks blauw met oranje van alle Proteërs! n


HÖCKERHINDERNISSE Iedereen kent ze wel, de uitstekende betontanden langs de oevers van de schie. Wat niet iedereen weet is dat ze ooit bedoeld zijn als tankversperring tegen oprukkende troepen vanuit de kust. In het kader van de Atlantikwal die de Duitsers tijdens de oorlog langs de hele noordelijke kustlijn van Europa aanlegde zijn ook deze Höckerhindernisse aangelegd. Tanks en andere voertuigen, zo was het idee, zouden zichzelf erin vastrijden of zelfs omslaan waarna ze een gemakkelijk doelwit zouden vormen. Gelijktijdig werden vergelijkbare versperringen aangelegd bij de Rotterdamseweg en de Rijksweg 13, ook ter hoogte van Delft.

H E T K R U IT H U I S Op 12 oktober 1654 vond de “Delftse Donderslag” plaats. 90.000 pond aan buskruit kwam tot ontploffing in het kruitmagazijn aan Geerweg in het noordoosten van Delft. De explosie was zo groot dat het tot in Texel te horen zou zijn geweest. Zelfs de Oude Jan was erdoor scheef gezakt! Ruim 200 huizen waren volledig verwoest en nog veel meer beschadigd. Na deze ramp wilde het stadsbestuur nooit meer iets met buskruit of andere explosieven te maken hebben. De stad werd echter door het Staten-Generaal onder druk gezet om toch in ieder geval in de buurt een nieuwe opslag te bouwen. Delft gaf toe en wees een nieuwe locatie ver buiten de toenmalige stadsgrenzen bij de Schie aan. De Staten-Generaal namen de bouw op zich en wezen Pieter Post aan als architect. Dit was een gerenomeerde architect die al meerdere grote werken op zijn naam had staan zoals Huis Ten Bosch. Het complex werd in 1660 afgerond en bestaat uit een aantal verschillende elementen. Ten eerste is er natuurlijk het poortgebouw met daarachter twee torens die omgeven zijn door water. In elk van deze torens kon 200.000 pond buskruit worden opgeslagen. De torens kregen dikke muren en een ‘plofdak’ (een dak met een zo licht mogelijke constructie). Zo hoopte men dat bij een onverhoopte ontploffing de explosiekracht zoveel mogelijk naar boven zou worden afgebogen en de schade aan de omgeving beperkt zou blijven. De torens konden bevoorraad worden via een kanaaltje dat onder het poortgebouw doorgegraven was en zo aansloot aan de Schie. Om het geheel af te maken waren aan beide zijdes van het complex nog een manschappenverblijf en een kuiperij - hier werden de tonnetjes voor de kruitopslag gemaakt - gebouwd.

H E T W IT TE B R UG G E TJ E Het jaagbruggetje bij Abtswoude of beter bekend als het “Witte Bruggetje” is waarschijnlijk eind 18e/begin 19e eeuw aangelegd. Het is het enige bruggetje langs de Schie met een verlaagde leuning aan de waterzijde om ruimte te geven aan de jaagkabels. In 2014 is het bruggetje gerestaureerd.

venster  juni 2018 11


OP BEZOEK BIJ

Op bezoek bij

Pelargos Roeien in de Hofstad

TEKST SYLVIE WIGMANS, YONG YONG LI EN ANOUK VAN LEEUWEN FOTOGRAFIE SYLVIE WIGMANS

et de Vensterredactie gingen wij op bezoek bij onze buren in Den Haag. Hoewel de Haagse studenten roeivereniging Pelargos maar zo’n tien kilometer roeien van Proteus is verwijderd, komt bij een groot aantal leden deze naam nog niet bekend voor. Hoog tijd om daar eens verandering in te brengen! Bij de ingang van de Haagse Hogeschool ontmoeten wij Else en Tess, twee huidige bestuursleden. Omdat Pelargos 130 leden heeft, bestaat ook het bestuur maar uit vier leden en zijn een aantal van de functies die

12 venster  junii 2018

het Proteus bestuur rijk is samengevoegd. Zo vervult Else de functie commissaris roeien en is Tess zowel de voorzitter als commissaris huisvesting van Pelargos. Ze brengen ons naar de bestuurskamer, een commissiekamer in de Haagse Hogeschool die ze delen met nog 12 andere studentenen studieverenigingen in Den Haag. Hier ontmoeten we ook Marloes, de huidige secretaris. ‘De meeste andere verenigingen hebben echter gewoon een eigen soos of maar een parttime bestuur, dus eigenlijk zien we die hier bijna nooit.’ Het grootste deel van de kamer straalt dan ook Pelargos uit, wat gekenmerkt wordt door de kleuren oranje, donkerblauw en grijs. Pelargos is Grieks voor ‘ooievaar’ en ook dit is verwerkt


Tom van Woudenberg wordt zelfs als ‘vijfde bestuurslid’ gezien

in het bestuurshok; de zogenoemde ‘Haagse escalatievogel’ bungelt rustig boven de tafel waar het bestuur altijd aan zit te werken. Toch is in een hoekje van de kamer ook een foto van ons huidige bestuur te vinden. ‘Proteus en Pelargos kunnen het goed met elkaar vinden, dus kregen wij deze poster cadeau.’ Vice-voorzitter Tom van Woudenberg wordt zelfs als ‘vijfde bestuurslid’ gezien, omdat hij wel eens aanwezig is geweest bij een vergadering in dit bestuurshok. Pelargos heeft net als wij een lustrumjaar achter de rug, alleen was dit voor hen pas het derde lustrum. Zestien jaar geleden is Pelargos opgericht als een ondervereniging van de studentenvereniging Pallas Athene.

Hun moedervereniging hebben ze inmiddels overleefd, want die is failliet sinds 2014. In de eerste jaren van hun bestaan had Pelargos haar boten liggen in een stukje loods van De Laak, de burgervereniging om de hoek. Sinds 2009 hebben ze echter een eigen loods, een drijvend botenhuis aan de oever bij de Haagse Hogeschool. De eigen loods zorgde indertijd ook voor een flinke boost in het ledenaantal van de vereniging, die verdubbelde naar 200. Inmiddels is dat aantal helaas wel weer iets gezakt. Verwacht wordt echter dat een eigen soos dit aantal weer op zal krikken. We zijn nieuwsgierig geworden naar de loods, en gaan een kijkje nemen. Wanneer we de Haagse Hogeschool uitlopen via de u

venster  juni 2018 13


OP BEZOEK BIJ

n De loods is vol en dient tegelijkertijd als ergozolder.

Ook hier prijkt aan de wand een ‘compoladder’. Bij Pelargos doen echter alle ploegen mee, dus ook de wedstrijdploegen hebben een bordje.

14 venster  junii 2018

n Het bestuurshok.

achteringang staan we meteen al voor de zwarte drijvende box. Van buiten ziet het er klein uit maar wanneer je binnenkomt blijkt het verrassend ruim en liggen de boten er tot wel 6 hoog opgesteld in de stellingen. ‘De boten in de bovenste stelling worden eigenlijk nooit gebruikt. Om daarbij te kunnen moeten eerst alle boten eronder worden weggehaald en dan moet je in de stelling klimmen om je boot te pakken.’ In de loods ontmoeten we ook Stijn, de penningmeester en commissaris materiaal. Daarmee is het bestuur nu compleet. Verder is in de loods alles te vinden wat er bij ons in ook is, maar dan allemaal een maatje kleiner. Van een ergozolder tot een plek waar de boten worden gerepareerd en ook hier prijkt aan de wand een ‘compoladder’. Bij Pelargos doen echter alle ploegen mee, dus ook de wedstrijdploegen hebben een bordje, en er is geen onderscheid in dames en heren. In totaal hangen er elf ploegen op het bord. Maar verder ontbreekt er ook een aantal faciliteiten. Zo zijn er geen kleedkamers


n De 'compoborden', wedstrijdploegen doen ook mee.

en zelfs geen wc. Gelukkig is de Haagse Hogeschool letterlijk één deur verder dus kunnen ze daar doordeweeks naar het toilet. In het weekend moeten ze dus een andere oplossing vinden. Er is verder alleen een kraantje buiten op het vlot voor het vullen van flesjes en het afspoelen van de boten. Een ander belangrijk item wat nog op het verlanglijstje staat is een eigen sociëteit voor het houden van borrels en feestjes. De borrels worden nu gehouden in de stamkroeg Momfer de Mol, een gelegenheid in het centrum van Den Haag en de vaste stek voor elke Pelargiaan. ‘Pelargos is ontstaan in deze kroeg en de huidige eigenaar is zelfs oud-Pelargiaan.’ Elke woensdagavond is er ook eten verzorgd door de kookcie, wat nog steeds bij sociëteit de Laak gebeurd. Voor feestjes als de inauguratie en het intrainingsfeest worden accommodaties afgehuurd bij andere studentenverenigingen. Een eigen soos zou ideaal zijn, en daar zijn ze dan ook hard mee bezig. Wellicht kan deze

binnenkort gevestigd worden op de begane grond van een studentenflat om de hoek. Zowel aan het begin van het jaar als in de lente kunnen nieuwe leden zich inschrijven bij Pelargos. Omdat het bestuur maar uit vier leden bestaat worden er veel taken overgelaten aan de commissies van de vereniging. Pelargos heeft veertien verschillende commissies, waarvan er veel overeenkomen met die op Proteus. Zo is er de Afroeicie, de Barco en ook een Matcie. Daarnaast heeft de vereniging sinds kort twee disputen. Het herendispuut ‘Koos Barloos’ bestaat uit zestien leden en is in 2016 opgericht. Een jaar later kwam het damesdispuut ‘Batje IV’ tot stand, welke twaalf leden telt. Voor Pelargos zijn de nieuwe eerstejaars viermet velden een uitkomst. Met maar 130 leden is het moeilijk om een eerstejaars wedstrijdacht te vullen, maar een vier is wel gelukt dit jaar voor zowel de dames als de heren. Ook zijn er vijf eerstejaars NOOC ploegjes die strijden in

de Stuurboordbokaal. Voor een bestuur van vier scheelt het veel dat ze maar naar de helft van de NOOC wedstrijden hoeven, maar het is wel vreemd om te bedenken dat de helft van de eerstejaars roeiers in Nederland na dit jaar niet af zal weten van het bestaan van Pelargos. Trainen doen alle ploegen in de boten die in de loods liggen of op de ergometers, maar ook tijdens de indoortrainingen in de gymzaal van de Haagse Hogeschool. De enkele wedstrijdroeiers in de middengroep kunnen gebruikmaken van het krachthonk van De Laak voor training. Het roeiwater delen ze met De Laak, maar ook met DDS, Laga en met ons. Meestal roeien ze tijdens een training maar tot Calvé, maar ga je dus een keer een training stad in dan zou het zomaar kunnen dat je de roeiers van Pelargos tegenkomt. Zie je in het vervolg dus donkerblauwe shirts met oranje strepen vergezeld door bladen in dezelfde kleuren langskomen, dan weet je dat dit onze Haagse buren zijn. n

venster  juni 2018 15


HELDEN VAN VROEGER

n De oude acht op de Head of the River Amstel in 1998.

Gerritjan Eggenkamp TEKST SAMUEL HARTMAN BEELDEN GERRITJAN EGGENKAMP

l van jongs af aan werden Gerritjan Eggenkamp en zijn broer meegenomen door hun moeder naar de roeiclub KRZV Het Spaarne in Heemstede. Zij was daar trainster en het was niet ver van hun huis in Haarlem. Het roeien zat Gerritjan in het bloed en nadat hij op zijn elfde was begonnen, trainde hij op zijn dertiende al elke dag kijkend naar de oudere jongens die jeugdroeiers waren en hij was vastbesloten dit ook te worden. Zodoende werd hij steeds beter en in 1993 op 17 jarige leeftijd deed hij mee aan het WK junioren waar hij negende werd. Het jaar erop vertrok hij naar Delft om technische informatica te gaan studeren. In Delft aangekomen werd Gerritjan meteen lid bij Proteus waar hij ging wedstrijdroeien. De sociëteit was in die tijd nog het Kruithuis en de faciliteiten en het materieel waren spartaans. Er waren drie ergometers beschikbaar dus wie wilde trainen moest strijden om een plekje en de barzolder was letterlijk een zolder waar een bar stond en waar de gemiddelde roeier krom moest staan om niet zijn hoofd te stoten. In de periode dat Eggenkamp actief was zag hij de vereniging veranderen en groeien. Er ontstond een vicieuze opgaande cirkel; een sterke wedstrijdselectie in de jaren 90 bestaande uit onder andere de coaches Dionne Houtzager en Gerbrand Swart en de roeiers Merlin Vervoorn, Gijs Kind, Niels van der Zwan, Rens Sanderse, Niels den Nijs en

16 venster  junii 2018

Carin ter Beek, trok weer nieuwe jeugdroeiers aan en verlangde naar beter materiaal. Dit proces uitte zich in de aankoop van de eerste Empacher en als climax de opening van de huidige ‘Beuk’. Dit was ook meteen zichtbaar in de resultaten: in 1997 had Proteus de snelste verenigingsploeg. De eerste grote internationale wedstrijd die Eggenkamp roeide vanuit Proteus waren de Wereldkampioenschappen in 1995 in de klasse onder de 23 jaar. Hier werd hij samen met Merlin Vervoorn tweede. Twee jaar later mocht hij als reserve mee naar de Olympische Spelen in Atlanta. De volgende Olympische Spelen in 2000 in Sydney roeide hij wel mee in de Holland Acht, Nederland werd achtste. In 2002 roeide hij mee in de Oxford acht tijdens de Boatrace: een oude prestigieuze wedstrijd tussen de universiteiten van Cambridge en Oxford. De Boatrace stond al lange tijd als een heldere ster bovenaan zijn verlanglijst. Om zijn Engels te verbeteren gaf zijn moeder hem ooit het boek “True Blue” van Daniel Topolski en Patrick Robinson die over de Boatrace gaat. Toen hij na de laatste bladzijde het boek dichtsloeg wist hij dat hij wilde meedoen. De gedrevenheid om mee te doen zorgde ervoor dat hij voor het studiejaar 2002 een master in Oxford uitzocht die één jaar duurde, hij moest immers wel weer op tijd in Delft terug zijn om mee te kunnen doen aan de Spelen in Athene. Dit werd een master aan de Business School van Oxford. Het was geen sinecure om binnen te komen bij

n Gerritjan wordt SA roeier in 1995

Oxford. In tegenstelling tot veel universiteiten in de Verenigde Staten is er in Engeland geen “sportstudiebeurs” die het voor getalenteerde sporters mogelijk maakt zich gemakkelijker in te schrijven. Voor de universiteit van Oxford werd je puur op academische gronden aangenomen. Dit maakte het lastig aangezien Eggenkamp geen vanzelfsprekende vooropleiding had met technische informatica. Gelukkig werd hij geholpen door onder andere Daniel Topolski, de schrijver van het boek dat hem gedreven had om naar Oxford te gaan. Het lukte! Hij kwam binnen, won de boatrace en studeerde Cum Laude af. In hetzelfde jaar verbrak hij ook het Nederlands ergometer record (5:49.4), dit record is op Proteus tot op heden nog niet verbroken. In 2004 haalde hij in de Holland Acht een zilveren medaille op de Spelen in Athene met een tijd van 5:43.75. Deze tweede plek


n Gerritjan op het WK in 1995

was boven de verwachtingen, al was het maar omdat één van de roeiers drie weken ervoor in een trainingskamp door zijn rug ging en pas twee dagen voor de start van de Spelen weer mee kon roeien. Dat tijdens deze wedstrijd alles tot in de kleinste details samenkwam, zorgde ervoor dat dit één van de mooiste momenten uit zijn leven is. Na zijn studietijd heeft Eggenkamp acht jaar bij McKinsey gewerkt als financieel strateeg voor met name infrastructuur en transport gerelateerde projecten. Sinds 2012 is hij partner bij Avedon Capital, een private equity bedrijf. Avedon Capital investeert privaat vermogen in vaak jonge bedrijven met een groot groeipotentieel en haalt hier rendement uit voor haar investeerders zoals pensioenfondsen. Ondanks dat hij altijd in de financiële sector heeft gewerkt en niets concreets meer met zijn informatica

studie uit Delft heeft gedaan, heeft het hem wel een hele nuttige analytische denkwijze meegegeven die nog altijd van pas komt: “Dat leer je niet bij een studie economie in Amsterdam. Delft, daar wordt je gewoon slim van!”. Tegenwoordig stort Eggenkamp zich op zijn werk en roeit hij nauwelijks meer. Ergometeren doet hij nog wel regelmatig. Daarnaast is hij actief voor de FISA (Fédération Internationale des Sociétés d’Aviron) als bestuurslid. De FISA is een internationale overkoepelende organisatie die actief is bij het organiseren van grote internationale roeiwedstrijden zoals wereldkampioenschappen en het roeionderdeel van de Olympische Spelen. Verder promoten zij internationaal de roeisport. Hij werd voor de FISA gevraagd na het zeer soepel verlopen WK in Amsterdam in 2014. Eggenkamp hielp toen bij de

voorbereidingen vanuit de KNRB. Daniel Topolski, schrijver van het boek en winnaar van de Lichte Acht tijdens het WK van 1977 mocht de medailles uitreiken van het lichte achten veld. Zo kwam de cirkel rond. Via de Council Olympisch Plan 2028 heeft hij ook gepoogd de Olymische Spelen van 2028 naar Nederland te halen. Hierin waren ze al redelijk ver gevorderd totdat de toenmalige minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport er een streep door trok. Door alles wat Eggenkamp doet en gedaan heeft klinkt een enorme gedrevenheid door om de beste resultaten te halen. Hij zet zich zowel fysiek als mentaal volledig in voor zijn doel en is hierbij zeer strategisch. Mede daarom is Gerritjan sinds 2005 erelid van Proteus-Eretes. Wat een resultaten! n

venster  juni 2018 17


OUD PE

Geacht e leden en oud-leden, Op zaterdagmiddag tijdens de Winterwedstrijden voer de inmiddels traditioneel geworden Oud Proteus-Eretes Beerenburg Borrelboot weer uit. Geladen met een ruim voldoende hoeveelheid Beerenburg, ditmaal van de weduwe Joustra, en getooid met de banners van de oud-leden vereniging, en met een goed geluimd gezelschap oud roeiers en roeisters aan boord, voeren wij de Schie op vanaf het botenterrein bij Lijm & Cultuur. Direct langs het vlot waar toevallig op dat moment een inwijdingsritueel van een jonge heren Njord acht plaatsvond. De heren moesten strak in pak met stropdas plat op het vlot gaan liggen en gelijktijdig de koppen in het ijskoude water van de Schie steken. Een ware opfrisser. Bij ons aan boord leverde het applaus en een lachsalvo op. Daarmee zat de stemming er al goed in en het fraaie weer, de Beerenburg en het uitstekende zicht op de eind spurtende roeiers deden de rest. Naarmate de middag vorderde kwamen ook de mooie verhalen aan de beurt, afgewisseld met aansporingen aan de langsvarende ploegen. Na afloop van de wedstrijden zette de Hadrianus koers naar het botenterrein waar wij met een goed gevoel konden ontschepen. Met Hemelschblauwe groet,

Bas van Eijndhoven Secretaris Oud Proteus-Eretes

De FRP Proteus

TEKST COEN JANSEN FOTOGRAFIE DANIËL KORVEMAKER

enig Proteër heeft hem waarschijnlijk wel eens zien liggen: ‘De FRP Proteus’, de in 1957 door Gerrit Athmer zelf gebouwde kunststof skiff, 'FRP' staat dan ook voor 'Fiber Reinforced Plastic'. Een bijzondere boot, niet alleen omdat de eerste goede kunststof boten pas rond 1970 op de markt kwamen, maar ook omdat de skiff nog verrassend vaak won. Athmer was destijds goed bevriend met Jan Otten, met wie hij samen graag een nieuwe skiff wilde aanschaffen. Hun oog viel direct op een uiterst fraaie vooroorlogse Engelse skiff die te koop werd aangeboden door ene Hein van Zuidekom. Met deze skiff zou nog veel zijn geroeid, was het niet dat Athmer al gauw had gezorgd dat de boot

18 venster  junii 2018

klaar was voor de schroot na een behoorlijke overvaring. Als gevolg daarvan heeft Athmer tegen Otten gezegd: ”Jouw aandeel krijg je van me terug en ik ga een nieuwe skiff kopen maar dan helemaal voor mezelf.” Na enig onderzoek besloot Athmer om zelf een skiff te vervaardigen. Via een kennis van de KLM kwam hij in aanraking met nieuwe materialen waaronder polyester met glasvezel. Bij Willem III was al wat geëxperimenteerd met polyester over houten skiffs heen en op basis daarvan heeft Athmer, met een beetje hulp van experts uit de kunststoffenbranche, de eerste volledig kunststof skiff gemaakt. Ook al had geen mens in het begin echt belangstelling voor dit kleine wereldwonder, uiteindelijk is het een ontzettend goede skiff geworden. n


M E E RO E I E N I N D E BA R BA R A O P D E H E A D O F T H E R I V E R Ieder jaar wordt in maart door een groep oud-leden van Proteus-Eretes de Head of the River gevaren in de Barbara. De zware ploeg roeiers die in het begin van de zestiger jaren de Barbara zelf heeft gekocht en er ook de eerste blikken in heeft getrokken, is daarmee jaren geleden begonnen. Door het klimmen der jaren, worden er in de ploeg regelmatig nieuwe roeiers opgenomen. Voor volgend jaar worden twee invallers gezocht, liefst bakboordroeiers, maar stuurboordroeiers zijn ook welkom. Vóór de wedstrijd worden in februari en maart een paar trainingen gevaren bij Proteus-Eretes in Delft. Op zaterdagen aan het eind van de ochtend of het begin van de middag, afhankelijk van de mogelijkheden van de roeiers. Daarbij wordt rekening gehouden

met reistijden voor ploeggenoten die van ver moeten komen. Voor de trainingen wordt via de e-mail een schema opgesteld. Ook alle overige informatie over de voorbereiding en het varen van de Head wordt per e-mail uitgewisseld. Het meevaren van een veteranenploeg van Oud Proteus-Eretes op de Head is een mooie traditie, ook wel het Barbaraproject genoemd. De acht met de grootste historische waarde van PE wordt speciaal daarvoor in de vaart gehouden. Oud-leden van PE die deze traditie willen helpen voortzetten door mee te varen in de Barbara, kunnen dat melden bij rob.k.onel@gmail.com of nol@gresnigt.nl. Ook het meevaren door een bestaande ploeg is mogelijk. In dat geval kan een combinatie acht worden ingeschreven. n

venster  juni 2018 19


WEDSTRO

Sportieve Spieren In het lichaam van een roeier TEKST MICHELLE DUBBELD EN COEN JANSEN

Tijdens het roeien vraag je veel van je spieren in je hele lijf. Om de kans op ernstige blessures te minimaliseren is het van belang om op tijd te behandelen wanneer klachten ontstaan. In samenwerking met ReaXion Fysiotherapie heeft Het Venster een overzicht gemaakt van de meest voorkomende roeiblessures en hoe er mee om te gaan. R IB B E N Sinds de introductie van de grote bladen in 1992 komen blessures rond de ribben vaker voor, de roeier moet hierdoor veel meer kracht leveren in het begin van een haal. De spanning in de spieren tussen de ribben neemt toe waardoor deze minder makkelijk kunnen bewegen. Naast spierproblemen zijn gewrichtsblokkeringen in de ribgewrichten ook een veelvoorkomend probleem bij het boordroeien. Dit komt door een geroteerde belasting in combinatie met grote krachten waardoor plaatselijk een piekbelasting kan ontstaan en het risico op blokkering van de ribgewrichten groter wordt. Afstelling van de boot, techniek en weersomstandigheden spelen een rol bij klachten rondom de borstkas, echter is de grootste veroorzaker een slechte lichaamshouding. Een evenwichtige spierbelasting in de rug is hierbij essentieel. De fysiotherapeut kan een advies geven voor spierversterkende oefeningen.

POLSEN Een veel voorkomende blessure bij het roeien is de peesschede ontsteking bij de pols. Dit treedt op wanneer de pols te veel gestrekt wordt in combinatie met het leveren van een trekkracht en doet zich met name voor bij het boordroeien aan de buitenarm. Overbelasting van de polsen kan ontstaan door kou, slechte warming up en bijvoorbeeld door verkramping bij moeilijk water. Eventuele fysiotherapie of ontstekingsremmers en een nadere analyse van de roeihaal zijn maatregelen om de blessure te voorkomen dan wel te genezen. Wanneer je deze blessure voelt opkomen is het heel belangrijk om snel actie te ondernemen omdat deze ontsteking vaak weken van herstel kost waarbij weinig tot niet geroeid kan worden.

BL AREN OP DE HANDEN Iedere roeier heeft er wel in meer of mindere mate mee te maken: blaren op de handen. Zelfs zeer ervaren roeiers kunnen afhankelijk van de temperatuur en vochtigheidsgraad nog blaren ontwikkelen. Dit kan goed worden behandeld door een nieuwe blaar met een schone naald door te prikken en de huid vervolgens goed te reinigen. De meeste roeiers laten de blaren echter uitdrogen of plakken sporterstape op hun handen voor tijdens het roeien.

20 venster  junii 2018


SCHOUDERS Het gevoel van hangen aan de schouders kan in sommige gevallen bij het boordroeien doorschieten tot een overbelasting op de buitenschouder. Dit kenmerkt zich door een enigszins slap gevoel in de schouder wanneer niet in fysieke inspanning. Van belang is om het kapsel dikker te maken door krachtsport. Vaak wordt gezien dat het kapsel ongelijk belast wordt waardoor delen onder- of overbelast kunnen raken. Naast krachttraining kan het dus ook zinvol zijn het schoudergewricht specifiek te laten mobiliseren om het kapsel evenredig mobiel te krijgen.

ONDERRUG De rug is een belangrijke schakel tussen de armen en benen bij de roeihaal. Overbelasting van de rug wordt vaak veroorzaakt door een te passieve houding in de boot, gekenmerkt door een bolling van de onderrug. De rug hangt dan aan zijn banden en kan bij kleine onregelmatigheden gemakkelijk worden overbelast. Bij boordroeien is het risico nog groter aangezien daar ook een draaiing van de wervelkolom optreedt. Met core-stability oefeningen train je de spiergroepen rondom je onderrug en deze zijn daarom van wezenlijk belang. Indien de onderrug instabiliteit vertoont kan dit gemakkelijk leiden tot gewrichtsblokkeringen in de onderrug. Ook een technisch actieve houding, een correcte afstelling van de boot en het goed warm houden van de rug maken de kans op blessures substantieel kleiner.

ONDERARMEN Tijdens en na een intensieve roeisessie kan er kramp in de onderarmen optreden. Dit is normaal gesproken slechts resultaat van verzuring en tevens van korte duur. Toch kan het hinderlijk zijn. De kunst is om niet onnodig te knijpen in de hendel en vooral de druk niet op te pakken met de armen, zodat de kracht als het ware door de armen heen vloeit. Vooral bij roeien met teveel gebogen polsen treden klachten op.

PIJ N LIJ K E V I N G E R Het kan zo zijn dat tijdens de haal eĚ eĚ n van de vingers pijn gaat doen. Vaak komt dit doordat deze vinger de meeste druk krijgt aan het handvat. Vandaar dat de klachten meestal ontstaan aan de handpalmzijde aan het begin van de vinger, waarbij in de praktijk de ringvinger het meest voorkomt. Men moet proberen de druk over alle vingers gelijkmatig te verdelen en de riem ontspannen vast te houden. Tevens is het mogelijk om een klein thermoplastisch ringetje of een neoprene kokertje te maken die over de vinger kan worden geplaatst tijdens het roeien. Deze worden op maat gemaakt en verdelen de druk op de vinger, zodat de kans op pijn verminderd wordt.

H A M S TR I N G S Hoewel niet een echte blessure, kunnen veel beginnende roeiers last hebben van hun hamstrings. Het volledig oprijden tot bij de inpik vergt van de hamstrings een flinke rek: iets wat niet iedereen van nature moeiteloos kan. Voor en na de trainingen een aantal stretch oefeningen voor de hamstrings vergroot de rekbaarheid van de spier op den duur. Naast deze oefeningen kan ook een zogenoemde hold-relax methode worden toegepast, waarbij de spieren niet alleen gerekt worden maar ook enigszins worden verlengd.

venster  juni 2018 21


COMPO

Roeien als ouderejaars Is er leven na de compoladder? TEKST DE ZWETH FOTOGRAFIE PROTEUS PAPARAZZI

Een eigen bokaal kiezen is één van de dingen dat ouderejaars comporoeien zo leuk maakt. Echter kan dit ook leiden tot verwarring, want er zijn een groot aantal opties waaruit gekozen kan worden. De Zweth, de commissie voor ouderejaars competitieroeien, is er om de roeiers na hun eerste jaar zo goed voorbereid mogelijk het water op te sturen. De eerste kennismaking met de Zweth is voor de meeste eerstejaars aan het eind van het jaar. Dan vindt het doorstroomevent plaats waar je door kan geven wat je denkt volgend jaar te gaan doen qua roeien. De ervaring is echter dat veel roeiers op dat moment nog geen goed beeld hebben van de mogelijkheden wat de verschillende bokalen betreft. Daarom geeft dit artikel een beter inzicht.

Wanneer de zomer in zicht is en de temperatuur van het Schiewater niet meer ijskoud aanvoelt, mogen de oefenskiffs weer het water op. Veel eerstejaars comporoeiers zijn benieuwd naar het scullen, dat toch wel anders is dan het tot dan toe bekende boordroeien. Feit is dat je bij beide varianten vaak tegen dezelfde technische punten aanloopt. Ook de keuze voor één boottype is niet vanzelfsprekend. Er zijn namelijk zes opties voor comporoeiers. Vindt de ploeg het prettig om verfijnde puntjes en aanmoediging te krijgen van een stuur? Dan lijkt een 4+, 4* of 8+ een goede keuze. Heb je liever zelf de verantwoordelijkheid in de boot? Dan is een klein nummer als de 1x, 2x of 2- een interessante optie. Het is dan ook aan de roeier zelf om te bepalen op welke roeivaardigheden er gefocust moet worden. Voor ieder nummer is er in ieder geval een bokaal die gestart kan worden. Op de volgende pagina's volgt een overzicht en beschrijving van de bokalen voor ouderejaars comporoeiers.

22 venster  junii 2018

Skiff Bokaal De skiffbokaal is heel divers wat zowel de roeiers als de afstanden betreft. Het niveau van roeiers varieert erg per jaar. Bij het skiffen ligt alle verantwoordelijkheid bij jezelf. In een acht of vier kan je meestal al je energie in je haal steken, maar in een skiff moet je op meerdere punten focussen. Zeker in het begin ben je erg druk met sturen en zorgen dat je de boot onder controle hebt. Souplesse, techniek en bootgevoel zijn minstens zo belangrijk als kracht en tempo. Skiff roeien is erg verschillend van ploegroeien. Doordat je in je eentje in de boot zit wordt je puur op je eigen prestaties bekeken. In de damesskiffbokaal doen meestal weinig mensen mee; vorig jaar waren het er maar vijf. De kleinschaligheid en het feit dat je alleen in een boot zit maken de skiffwedstrijden ook juist weer leuk, omdat je bijvoorbeeld in het oproeigebied veel contact hebt met je tegenstanders. - Alexander Verhoeven (won de bokaal in 2016 en 2017) en Anoeska de Jong (roeide de bokaal in 2017)

Vlietbokaal De Vlietbokaal is de meest gekozen vervolgbokaal op de NOOC en is uitsluitend bedoeld voor gladde vieren. Het roeien in een gladde boot is over het algemeen sneller, maar ook uitdagender dan in een C4+. Eén van de voordelen van de Vlietbokaal na de NOOC is dat er geen nieuwe ploeg gezocht hoeft te worden. Ook is er in deze bokaal vaak veel competitie op verschillende niveaus te vinden. Dit leidt ertoe dat er altijd twee poules zijn. In de A-poule roeien vaak een aantal extro-boten mee, wat het uitdagender maakt voor tweedejaars om bovenin te eindigen. In de B-poule worden dezelfde wedstrijden gestart, maar zul je vooral ex-NOOC ploegen aantreffen. Doordat veel Proteus ploegen ervoor kiezen om de Vlietbokaal te starten, moeten de boten vrijwel altijd gedeeld worden. Als je goed presteert mag je echter in een betere boot roeien, wat vaak een extra motivatie is om nog harder te gaan. - Bram Harleman (roeide de bokaal in 2016 en 2017 met “Schiehut”)


Begrippen 8+ 4+ 4* 2x 21x Mix Extro

Gyas Noord-Willems bokaal Als compo kun je in elke bokaal genoeg uitdaging vinden, maar de Gyas NoordWillemsbokaal blijft toch wel een van de meest uitdagende. Het boottype alleen al, de tweezonder, wordt over de hele wereld als een van de lastigste nummers gezien. Het aantal deelnemers wilde afgelopen jaren nog wel eens wisselen, maar in deze bokaal geldt zeker: kwaliteit boven kwantiteit. Een B-poule komt daarom in deze bokaal niet zo snel voor: je roeit niet tegen 100 ploegjes zoals in de NOOC, maar tegen ongeveer zes ploegen met meestal veel ervaring. Extro’s zullen gegarandeerd meedoen. Met name in deze boot moet je met je ploeggenoot in sync zijn: iedere fout wordt immers afgestraft en je moet tegen een stootje kunnen. Met een goed trainingsplan, een fanatieke ploeggenoot en coaches die er vol voor gaan, zijn mooie resultaten zeker binnen handbereik. - Albert de Vries (roeide de bokaal in 2016 met “Laffe Twatten”)

Ask & Embla Bokaal Het mooiste aan het roeien in een twee is dat je samen met één vriend(in) heel gericht kan werken aan je doel. Je kent elkaars sterke en minder sterke puntjes en je bouwt een hechte band op. Aan de Ask en Embla bokaal doen alle typen compo's mee. Extro’s, clubroeiers, maar ook oude compo’s en jongerejaars kiezen voor dit mooie nummer. Op die manier kan iedereen plezier hebben in de bokaal door te strijden met de ploegen die net onder en boven je staan. Om leuk mee te doen in de bokaal moet je als ploeg bereid zijn om veel tijd te investeren en op tijd beginnen met trainen, afhankelijk van scull ervaring en basisconditie. - Rens Van (roeide de bokaal in 2017 met “Kantje Boord”)

Acht met stuur Gladde vier met stuur Dubbelvier met stuur Dubbeltwee Twee zonder Skiff Gender gemixte boot Oud wedstrijdroeier

Najaarsbokaal Om goed voorbereid aan het roeiseizoen te beginnen doen veel ploegen mee met de najaarsbokaal. Deze bokaal bestaat meestal uit vijf wedstrijden en is met de 2x, 4+, 4* en C4+ te starten. Er is vaak alleen geen H4*veld. De meeste ploegen die in het voorjaar met een bokaal mee willen doen starten ook de najaarsbokaal. Dat motiveert om op tijd te gaan trainen en daarnaast is het handig om ervaring op te doen in een nieuw boottype.

De keuze voor één boottype is niet vanzelfsprekend. Er zijn namelijk zes opties voor comporoeiers. venster  juni 2018 23


COMPO

De Kruithuisbokaal De Kruithuisbokaal is een bokaal die erg bekend is binnen Proteus en deze wordt traditiegewijs geroeid door de clubachten. Je zit, zoals de naam al suggereert, met zijn achten in een boot en je zit dus in een vrij grote ploeg. Het hele jaar door roei je met dezelfde mensen en heb je een vast coachkader. De bokaal bevat zeven wedstrijden, waaronder de Head of the River en onze eigen PEiL! Het clubacht roeien is, naast het starten van de Kruithuisbokaal, ook sterk verbonden aan clubtradities. Iedere clubacht begint als een pril vormsel van vaak een groep ouderejaars roeiers en er moeten bepaalde letters worden weggespeeld alvorens zich een waardig clubacht te mogen noemen. Zodra de vorige clubacht met een correct bericht op de hoogte is gebracht kan er begonnen worden met het wegspelen. Iedere letter speel je op een andere manier weg. Resultaat is dat je een hechte en gezellige ploeg wordt die vaak traint en op zijn tijd geniet van een mooi feest. Menig clubachter - overigens te herkennen aan de gek gekleurde truien - kan ongetwijfeld in geuren en kleuren meer vertellen over alles rondom clubroeien.

24 venster  junii 2018

Bokaal der clubquadrupples De clubquadruple is een bokaal van zeven wedstrijden in de dubbelviermet. Binnen Proteus zijn het meestal de dames die ervoor kiezen om deze bokaal te starten. De bokaal wordt geroeid door ongeveer vijftien zeer verschillende ploegen: van extro’s en clubachters tot tweedejaars die net uit een C4+ stappen. Door dit verschil is het in het begin van het seizoen een beetje afwachten hoe je in het veld ligt, maar dat maakt het wel weer extra uitdagend. Na het boordroeien heb je het najaar nodig om aan het scullen te wennen, maar dat gaat redelijk snel. Eén van de gaafste dingen van deze bokaal is dat je de Head of the River mag starten. De bokaal is dus erg afwisselend: van korte sprintjes tot acht kilometer lang strijden. - Lotte van Dongen (won de bokaal in 2017 met “Natuurlijk”)

Sprintbokaal Als je het niet zo hebt op lange afstanden is het met alle boottypen, behalve de 1x en de 4*, ook mogelijk om de sprintbokaal te starten. Dikwijls zie je echter dat deze bokaal naast een andere bokaal gestart wordt vanwege de overlapping met veel andere wedstrijden en de behoefte aan meer variatie. Er is dus een uitgebreid assortiment aan verschillende ouderejaars compo bokalen in alle soorten en maten. Welke je kiest hangt af van waar je interesses, uitdagingen en persoonlijke doelen liggen. De Zweth is er in ieder geval om alle eventuele vragen te beantwoorden en je voor te bereiden op een zo fraai mogelijk nieuw roei jaar.


Doorstroomschema Eerstejaars competitie-roeier

Wedstro voortraining sturen

Wedstro voortraining

Compo voortraining

Eerstejaarsploeg coachen IRT

Eerstejaars wedstro coach

Asopos najaars

Selectie wedstro stuur

Selectie wedstrijdroeien

Najaars bokaal (4+)

Coach eerstejaars compo-ploeg

Stuur eerstejaars 8+

Roeier eerstejaars 8+

Vlietbokaal (4+) Ask & Embla (2x) Skiff bokaal (1x)

Coachkader TopC4+

Roeier club8+ of club4*

venster  juni 2018 25


ALGEMEEN

Kamprechters De beste volgploeg TEKST COEN JANSEN EN NINO WOUTERS FOTOGRAFIE PROTEUS PAPARAZZI

26 venster  juni junii 2018 2018


Kamprechters, je hebt vast min of meer met ze te maken gehad. Maar achter de oranje leeuw op hun jas schuilt in iedere kamprechter een fanatieke compo, extro of coach. Zonder deze fanatiekelingen zou de wedstrijd een chaos zijn. Daarom heeft Het Venster met Anoeska de Jong en Mathijs Louter gesproken. Deze twee geestdriftige Proteërs hebben ons verteld wat kamprechter zijn precies inhoudt en hoe ze hier gekomen zijn. Hoe lang zijn jullie kamprechters? Mathijs heeft eind 2013, begin 2014 zijn licentie gehaald en heeft al heel wat wedstrijden meegemaakt. Zo woont hij iedere twee weken een wedstrijd bij en in het hoogseizoen zelfs ieder weekend. Anoeska is daarentegen in februari begonnen met haar opleiding voor kamprechter B (zie kopje hieronder). Ze heeft op het moment dat we haar spreken al een tiental wedstrijden meegemaakt als kamprechter in spe. Kamprechter worden Kamprechter wordt je niet zomaar, maar met genoeg motivatie en interesse komt het vrijwel vanzelf. Mathijs behoort tot wat nu de “oude school” is. Anoeska maakt deel uit van de nieuwe lichting kamprechters. Zo begon voor haar het opleidingstraject net als bij Mathijs met een toets na het volgen van een avondcursus. “Het goed kennen van het reglement is een pre” geeft Anoeska aan. Waar Mathijs nog louter een toets moest maken, is tegenwoordig ook een deel praktijkervaring verplicht. Anoeska heeft een boekje gekregen waar een aantal taken in staan die een kamprechter moet kunnen zoals boten wegstarten, de finish pulse geven en aligneren. Al deze taken moet een kamprechter in opleiding uitvoeren samen met een erkende begeleidende kamprechter. Motivaties om kamprechter te worden Zoals eerder gezegd is kamprechter worden een heel bewuste keuze. Mathijs: “Ik heb een hockey achtergrond, daar vond ik scheidsrechteren altijd heel leuk, en ik ben geen held in de roeiboot.” Kamprechter zijn ligt dus al deels in zijn aard. Anoeska vertelt dat ze dit jaar graag meer wilde doen naast het roeien. Een nieuwe commissie vinden was lastig vanwege een minor in het buitenland. Zo kwam ze bij het traject tot kamprechter waar ze, zonder dat ze er veel van afwist, aan begon en wat tot nu toe goed bevalt.

Van B naar A

Kamprechters hebben twee klasses. In eerste instantie wordt men kamprechter B, dan heb je alle bevoegdheden op een competitie wedstrijd. Een kamprechter B mag wel onder begeleiding van een A op een nationale wedstrijd staan. Na twee jaar kamprechter B te zijn geweest is het mogelijk om een opleiding te volgen voor A bevoegdheid. Daarna is het dus mogelijk om op nationale wedstrijden te werken zonder begeleiding. Het overgangstraject van B naar A is vergelijkbaar met het opleidingstraject naar kamprechter B, maar moeilijker. De evaluatie bestaat namelijk uit een toets en een 'nat' examen: de kamprechter in opleiding moet een (wedstrijd)weekend lang zijn kwaliteiten bewijzen door samen te werken met een begeleidende kamprechter A.

De wedstrijden Net zoals iedereen binnen een wedstrijdorganisatie zijn kamprechters vrijwilligers. Een kamprechter kan dus zijn eigen beschikbaarheid opgeven. ‘Met name de flexibiliteit, dus dat ik zelf kan kiezen wanneer ik wel of niet kamprechter wil zijn, zint me” aldus Anoeska. In de week voorafgaand aan de wedstrijd komt een mail met de indelingen van de taken en de dagen. Als de wedstrijddag is aangebroken weet elke kamprechter dus waar hij of zij moet zijn. Maar voordat iedereen naar zijn plek toe rent, moeten er eerst dingen centraal besproken worden met alle kamprechters, samen ook wel de jury genoemd. Zo begint de dag met de juryvergadering, die vaak ongeveer een uur voor de eerste start van de wedstrijd plaatsvindt. In deze vergadering is er meestal eerst een voorstelrondje. Je bent per slot van rekening iedere wedstrijd met een ander team. Daarna worden de tijdschema’s op papier uitgedeeld en worden de laatste wijzigingen aan de loting doorgegeven. De weersvoorspellingen worden ook besproken met de kijk op eventuele impact op de wedstrijd. Als laatste worden wedstrijdspecifieke regels of attentiepunten besproken. Samenwerken Kamprechters werken op een dag meestal per tweetal. Zo zie je op een wedstrijddag gemiddeld weinig van de rest van de jury. Aan het einde van de dag is het tijd voor de kamprechter borrel. Dit is het moment om de dag samen af te sluiten en samen alles door te bespreken maar vooral het moment voor gezelligheid. Zo is het een onuitgesproken regel dat de jongste kamprechter verantwoordelijk is voor het halen van drinken. De taken als kamprechter Kamprechters hebben op een dag veel taken. Een wedstrijd begint natuurlijk met de start: de kamprechter roept de ploegen op om naar hun baan te komen. Vervolgens is het van belang dat iedereen op een lijn ligt en uniform is gekleed. Op een lijn leggen is de taak van de aligneur, deze kamprechter zit aan de kant en houdt zicht op de puntjes van de boten. Door met de vlothonden te communiceren legt de aligneur de boten op dezelfde lijn. Als de ploegen vervolgens zijn weggestart komen de motorboten in actie: vanaf een veilige afstand varen deze boten achter de ploegen aan en controleren of iedereen netjes in zijn baan blijft en er geen hinder optreedt. In de finishtoren zitten er meestal meerdere kamprechters: het kan namelijk heel druk worden bij de finish. Sommige ploegen finishen op een paar hondersten van een seconde van elkaar. Zo zitten er meestal drie kamprechters: de ene markeert de tijdpuls, de ander noteert de volgorde en de laatste roept om. Verder wordt er op de kant ook van alles gecontroleerd, naast het gewicht van de roeiers, de stuur en de boot wordt er ook gekeken naar veiligheid. Zo is het belangrijk dat er een stevig boegballetje aanwezig is en dat de hielstrings kort genoeg zijn. In het geval van een zwicht ongeluk wordt het pas duidelijk hoe belangrijk deze maatregelen zijn en per extensie de aanwezigheid van kamprechters. Het is duidelijk dat de taken als kamprechter verder gaan dan op eerste gezicht lijkt. Kamprechters worden niet vaak in het zonnetje gezet maar zijn essentieel voor het goede verloop van een wedstrijd. Wederzijds respect en sportiviteit zijn een pré om voor beide partijen het plezier erin te houden. Want boven alles zijn kamprechters ook mensen met eenzelfde passie als de roeiers op het water en de coaches aan de kant. n

venster  juni 2018 27


ALGEMEEN

Soorten Roeien Variaties op de bekende techniek TEKST ANOUK VAN LEEUWEN

28 venster  junii 2018

nagenoeg dezelfde beweging: het roetsen, zeeroeien en sloeproeien. Roetsen Misschien heb je wel eens iemand langs zien komen, dat zou zomaar kunnen, of heb je een keer een filmpje voorbij zien komen, van iemand die aan het ‘roetsen’ was: aan het roeien op de fiets. Een roeifiets is eigenlijk een soort van ergometer waarbij in plaats van een vliegwiel een fietswiel wordt aangedreven. Je ligt in eenzelfde soort zadel als bij een ligfiets en de roeibeweging bestaat enkel uit het gedeelte benen armen. Roetsen is een serieuze sport en er zijn in het verleden zelfs EK’s en WK’s gehouden in deze sport. Hierbij was de afstand geen 2 kilometer zoals gebruikelijk bij het roeien: de weerstand van een roeifiets is veel kleiner dan die van een roeiboot waardoor de snelheid van een roetser ongeveer te vergelijken valt met die van iemand op de racefiets. De internationale wedstrijden bestaan uit vier onderdelen:

een rit van 14 kilometer, een sprint van 200 meter, een uurrace en een duurrace van 80 kilometer. Zeeroeien Bij Proteus hebben we maar geluk met ons roeiwater (zie blz. 8). Voor plaatsen waar ze minder bevoorrecht zijn met een mooi kanaal of ander vlak water, zijn er gelukkig aanpassingen gedaan aan boten. Voor ruige wateren bestaan er speciale zeeroeiboten. Deze boten zijn een stuk breder dan de Empachers die bij ons in de loods liggen, en zijn speciaal ontworpen voor deze omstandigheden. Dat zou op de Schie misschien ook wel eens ideaal kunnen zijn voor als er binnenvaarders langskomen. Ze zijn onzinkbaar gemaakt en hebben een open achterkant waardoor ze zelflozend zijn en de binnenslaande golven niet zoveel uitmaken. In Nederland wordt er met deze boten onder andere gevaren in Zeeland en op de Waddenzee, maar ze kunnen ook

© Pilot Gigs: flickr.com/NSPaul Roeifiets: Wilbert Berendsen

oeien doen we op Proteus (bijna) allemaal wel eens. Als eerstejaars leren we in een C4+ en op de ergometer de beginselen van de roeihaal en deze perfectioneren we gedurende de jaren vorderen op PE. Maar, de roeihaal is een universele beweging die we, al dan niet lichtelijk aangepast, op veel meer manieren toegepast tegenkomen. Van een omgebouwde slee met prikkers in plaats van bladen tot een vliegmachine aangedreven door een soort van ergometer, je kunt het zo gek nog niet bedenken. De roeitechniek is geliefd door de vele spieren die je gebruikt waardoor je veel kracht kan leveren. In dit artikel drie verschillende toepassingen van


worden gebruikt voor bijvoorbeeld tochten langs de kust. Wie goed heeft rondgesnuffeld in de loods op de WAB heeft misschien ook wel eens zo’n boot gezien, in het laatste gangpad liggen een aantal Coastal Volans boten. Sloeproeien Een andere vorm van roeien die je misschien wel eens voorbij hebt zien komen is sloeproeien. Ook met deze vorm van roeien is het mogelijk om op ruiger water zoals de zee te varen, maar deze boten kom je ook een enkele keer tegen op de Schie. De sloeproeiboten zijn een stuk breder en hoger dan ‘normale’ roeiboten, en verder hebben ze vaste bankjes. Je roeit hierin dus alleen met je rug en armen. Sloeproeien moet niet onderschat worden, het is een

volwaardige sport en in Nederland worden er zelfs NK’s in geroeid. Een speciaal soort sloep is de Pilot Gig, die komt oorspronkelijk uit de zuidwestelijke hoek van Groot-Brittanië. Dit is een van de snelste zeewaardige sloeproeiboten, ontwikkeld om loodsen mee aan boord van schepen te brengen. Indertijd werd er geracet om wie het eerst zijn ‘pilot’ aan boord wist te krijgen, omdat de regel was dat degene die er het eerst was de

opdracht en dus het geld kreeg. De sloep is relatief smal en overnaads gebouwd en alle zes de roeiers zitten achter elkaar op een eigen bankje. Alle ‘moderne’ pilot gigs zijn gebaseerd op de sloepen uit begin 19e eeuw. In Nederland worden er wedstrijden in gevaren maar ook internationaal is de sloep bekend: elk jaar is er zelfs een WK in de Pilot Gig bij de Scilly eilanden aan de kust van Engeland. n

venster  juni 2018 29


FOTOREPORTAGE

n Roeicentrum Berlagebrug kenmerkt zich door de brug die meteen naast de vereniging ligt. Dit bouwwerk uit 1932 is een rijksmonument.


Een kijkje in

Nederlandse loodsen TEKST SYLVIE WIGMANS FOTOGRAFIE HET VENSTER

Voeten aan het vlot


FOTOREPORTAGE

n Bij R.V. Leerdam kunnen de boten uit de stellingen worden geschoven, zodat de kleine loods een stuk efficiĂŤnter gebruikt kan worden.

n Bij roeivereniging VADA in Wageningen kunnen de boten omhoog worden getild door middel van een Botenlift

32 venster  junii 2018


n Het gebouw van burgervereniging ‘De Deltsche Sport’ is sinds 1967 officieel een rijksmonument. Het kenmerk van het gebouw - de grote waltoren - komt uit de 16e eeuw.

n De indoor roeibak van Berlage

venster  juni 2018 33


FOTOREPORTAGE

34 venster  junii 2018


Sportkleding of sportschoenen nodig?

venster  juni 2018 35

Oude langedijk 23 Tel. 015 - 2126003


D.S.R. Proteus-Eretes Rotterdamseweg 362a Postbus 322 2600 AH Delft (015) 262 3720 info@proteus-eretes.nl www.proteus-eretes.nl

Wilt u een abonnement of adverteren? Stuur een mail naar venster@proteus-eretes.nl

Het Venster is het officiële verenigings-orgaan van de D.S.R. Proteus-Eretes. Automatisch geabonneerd zijn ereleden, leden van verdienste, leden, oud-leden, donateurs en adverteerders. Jaargang 44, juni 2018 Oplage: 1200 stuks Voorkantfoto Daniël Korvemaker Heerenclubacht Illuster is goed op weg om dit jaar de kruithuis- en sprintbokaal mee naar huis te nemen. Achterkantfoto Daniël Korvemaker Beide clubachten presteren goed in zowel de Kruithuis- als Sprintbokaal.

Redactie Anouk van Leeuwen Coen Jansen Eline Theuwissen Michelle Dubbeld Nino Wouters Samuel Hartman Sylvie Wigmans Yong-Yong Li Zaïda Rivai

Profile for Venster

Venster 2018-06  

Jun 21, 2018

Venster 2018-06  

Jun 21, 2018

Profile for venster
Advertisement