Page 1

JANUARI 2017

Op bezoek bij

& Peters OLYMPISCHE SPELEN

Chantal , Ellen

PHOCAS

Verhalen van

CHRISTIANNE KIEVIT

EN:

14e lustrum

|

Meelopen met de

ACQUISITIE

Internationale uitzendingen

|

Meerjarenplan


Werken bij DSW Misschien niet het eerste beeld dat je had bij een zorgverzekeraar? Zouden wij ook niet hebben gehad. Maar werken op onze ICT-afdeling betekent werken in een informele sfeer aan systemen waarmee we voorop lopen. We wisselen hard werken af met gezelligheid en houden wel van een potje gamen, een goede film of wintersport. Benieuwd wat jouw mogelijkheden bij ons kunnen zijn? Of geloof je ons niet? Kijk gerust eens op werkenbijdsw.nl, volg ons op LinkedIn voor updates of kom gewoon eens langs. We vertellen je graag meer.


fEEStjE? Iets te vieren? Dat kan bij de Sjees in onze aparte ruimte ‘De drie Cronen’. Een leuke ruimte waar je met +/- 70 man kunt borrelen en met max. 40 man kunt lunchen/dineren. De ruimte is voorzien van een eigen bar, ideaal voor afstudeerborrels!

grand cafe

de sjees

Bij Grand Café de Sjees is gezelligheid gegarandeerd! Met vriendelijk personeel en een sfeervolle locatie is dit de ideale plaats om heerlijk met zijn tweeën te genieten van een overheerlijke lunch, een fles bubbels met hapjes of een uitgebreid diner.


REDACTIONEEL

bedanken. Dan is de cirkel rond, het is onze ‘eigen’ Chantal die hier benoemd wordt op het sportgala terwijl wij met het Venster bezig zijn aan de papieren versie van het Sportgala, waarin dezelfde vrouwen dubbelvier een prominente rol krijgt. Maar de hoogtepunten van afgelopen half jaar liggen niet alleen bij medaille winnende boten in Rio de Janeiro, ook op het water in Rotterdam is hard gevaren door menig Proteër. En dat alles gegoten in een nieuwe lay-out die speciaal voor het lustrumjaar gemaakt is met het groen van Eretes dat een stukje geschiedenis ophaalt, net als verhalen over de Barbara 8 en Christianne Kievit, de naam achter de gewaardeerde dubbeltwee uit de loods. Verhalen uit de oude doos laten zien waar we als vereniging vandaan komen, de mores van het hier en nu en de plannen voor komende jaren worden in deze editie van het Venster nog even uitgelicht om nog lange tijd van geweldige (sport)momenten te genieten. En wie weet brengt het ons na Tokio een NOC*NSF gala waar een Proteër de Jaap Eden in handen krijgt!

ind december, 2016 is toe aan haar laatste dagen en 2017 staat voor de deur. Als ik deze intreerede schrijf is het nog maar een paar dagen te gaan voor kerst. Eigenlijk kan ik alleen maar concluderen dat de vereniging klaar is voor het nieuwe jaar. Op de NKIR hebben we twee NK-titels mee naar Delft mogen nemen, de selecties van de eerstejaars ploegen zijn rond, maar bovenal zijn we een erelid rijker waar we als vereniging meer dan trots op mogen zijn. Net zoals een beer die zich terugtrekt in de winter, bereidt de vereniging zich voor op haar tweeweekse winterslaap. Middels vele kerstdiners heeft de Proteër zijn wintervetjes kunnen binnenwerken. Zo konden de vloten hun nieuwste aanwinsten verwelkomen. Bij het doosjeskerstdiner zagen we een groep enthousiaste nieuwe leden die klaar zijn voor de tijd van hun leven. De lipjes en zakjes kwamen weer een keer bij elkaar om terug te blikken op een mooi jaar en konden trots zijn op wat ze als jaarlaag bereikt hebben. Maar bij het XXXL Kerstdiner lieten we zien dat ondanks deze verschillende groepen, we uiteindelijk samen nog steeds één vereniging zijn. Hier zien we ook het thema van het Lustrum in terug, Resonant. Samen zijn we een vereniging die sterk staat door elkaars krachten te bundelen als twee golven die met elkaar resoneren. In dit kader liggen ons nog ontzettend veel gave activiteiten voor de boeg. Op de nieuwjaarsborrel is de vereniging weer ontwaakt en komt lid en oud-lid weer terug naar ‘de Beuk’. Samen luiden we het nieuwe jaar in, een jaar dat alleen beperkt wordt door grenzen die we onszelf stellen. Op een legendarisch 2017!

Liefs,

Met Hemelschblauwe groet,

Jolien Heddes

Tim de Bruijn

rachtige beelden van een fantastisch sportjaar zie ik langskomen terwijl ik dit stukje aan het schrijven ben. De prijzen van het NOC*NSF sportgala worden uitgereikt aan sportmannen, -vrouwen en -ploegen van het jaar terwijl samenvattingen de herinneringen aan fraaie sportmomenten ophalen. De NOS weet in korte compilaties ondersteund door mooie woorden van sportcommentatoren iedereen weer aan te grijpen. Zo ook het moment dat Ilse&Maaike voorbij komen, deze ‘leeuwinnen’ zich sportploeg van het jaar mogen noemen en ze de vrouwen dubbelvier

Hoofdredacteur

4 venster  januari 2017

h.t. voorzitter der D.S.R. Proteus-Eretes


PE ABROAD

Olympische Spelen Rio de Janeiro

06

ALGEMEEN Meerjarenplan

10

HELDEN VAN VROEGER Christianne Kievit

12

TRADITIES Lustrum

15

OUD PE Oud-ledendag

20

OP BEZOEK BIJ Phocas

22

TRADITIES Barbara 8

26

MEELOPEN MET Acquisitie

28

ALGEMEEN ALV

30

ALGEMEEN Uitzendingen

32

WEDSTRO Blikken naar punten

35

venster  januari 2017

5


PE ALGEMEEN ABROAD

6 venster  januari 2017


Rio de Janeiro

Olympische verhalen van Ellen, Chantal en Peter TEKST EWOUT VAN DER HEIJDEN EN ZAÏDA RIVAI FOTOGRAFIE HOLLAND HEINEKEN HOUSE EN CHANTAL ACHTERBERG

an Hemelsblauwe zeeën tot palmbomen, van strakke roeihalen tot slordige slaapkamers, het was aan Proteeërs afgelopen zomer de taak om zich van hun beste kant te laten zien in het crème de la crème van de topsport: De Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Het Venster heeft de drie Olympiërs uitgenodigd voor een goed gesprek in de OPEK. Hoe hebben jullie je in de laatste weken voor de Spelen voorbereid? Ellen: “Voordat we naar Rio gingen hadden we een trainingskamp in Italië waar we vooral veel meters hebben gemaakt, maar ook zodat we een beetje konden wennen aan het ruwe water. Toen we terugkwamen hadden we eigenlijk maar één dag om onze tassen te pakken en kleren te wassen en een beetje te ontspannen.” Chantal: “Ik heb na het trainingskamp de laatste vrije dag met mijn familie doorgebracht. Mijn zus heeft me helpen wassen, en mijn moeder heeft me uiteindelijk naar het vliegveld gebracht. Ik kon vooral niet wachten tot we er zouden zijn.” Peter: “We hebben vooral veel in de acht getraind en ons volledig gefocust op de wedstrijden en onze fitheid. Ik ben alleen nog naar de uitzwaaiborrel van Proteus geweest. We hebben ook heel veel samen gegeten. De chef was gespecialiseerd in topsport en wist wat we nodig zouden hebben. Om ons ritme aan te passen aan Rio zijn we iedere dag steeds een kwartier later gaan trainen. In Rio moesten we heel vaak heel vroeg met de bus, ongeveer 5:30. Met een jetlag sta je heel vroeg op dus we konden gewoon door.”

Ellen: “Ik had het gelukspoppetje van Proteus bij me, die zat aan mijn tas.” Chantal: “Ja bij mij ook. Sytske had mij in ons eerste jaar ook een 10 ringetje gegeven als geluksringetje en deze had ik in de boot aan mijn hielstrings vastgebonden. Daarna heb ik haar toen ook zo’n ringetje gegeven en zelfs toen we nog bij de bond roeiden hebben we die bij ons gehad en vast gebonden aan de hielstrings tijdens wedstrijden. Voordat ik naar Rio ging hadden allemaal mensen kaartjes geschreven en Sytske had toen weer een 10 ringetje aan een kaartje vastgebonden die ik natuurlijk had meegenomen. In Rio hebben we toen al die kaartjes aan de muur gehangen, omdat de muren daar ontzettend kaal en saai waren en het ringetje ergens opgeborgen, want die moest zeker weer mee de boot in! En daar ben ik hem ergens kwijt geraakt… Ik heb overal gezocht, en op de allerlaatste dag vond ik hem ergens onder mijn bed. Dus misschien heeft hij vanaf die plek nog geluk gebracht.“ Hoe was het de dagen voor de wedstrijd? Chantal: “ In de eerste week was ik eigenlijk vooral met mezelf en mijn ploeg bezig. Na onze race waren we er nog wel anderhalve week en toen heb ik ook veel meer met anderen gepraat. Ook heb ik toen wel bij veel andere sporten gekeken, maar je kan niet zomaar overal binnenkomen helaas. Zolang je nog moet roeien ben je sowieso vooral bij de baan en lig je op bed. Na de wedstrijd ga je ‘s nachts ook naar feestjes. Super slopend eigenlijk, want je bent het totaal niet gewend. Je bent de hele tijd gezond aan het leven en op tijd naar bed aan het gaan, en opeens ga je niet meer slapen, vet ongezond eten en alcohol drinken, dus na vier dagen was ik al kapot. “

Peter: “Ik ben er vrij nuchter onder gebleven. Het was allemaal niet super strak geregeld, maar we waren er ook niet om te genieten. We hadden ook niet echt de mogelijkheid om de stad in te gaan tijdens de wedstrijden. Het is anderhalf uur rijden naar de roeibaan, dus je zit overal ver vanaf. Om op gewicht te blijven moest ik wel veel bewegen, dus kon ik onder andere een beetje door de stad banjeren, maar dat was meer een uitzondering.” Hoe was het in Rio zelf? Wat waren de verschillen ten opzichte van Londen? Ellen: “ Wat mij opviel was dat de eetzaal zo ontzettend groot was, één voetbalveld volgens mij. Het olympische dorp is ook ontzettend groot en er staan gigantische flats en appartementen voor alle Olympiërs. We hadden met Nederland bijna een hele eigen flat met daarin één verdieping waar ook een lounge was met tv’s en banken. “ Chantal: “In het dorp rijden er continu bussen die je overal mee naartoe nemen en die je naar de eetzaal brengen. Zelfs om vier uur ‘s nachts als je thuis komt, rijden ze er ook nog. Dus op een gegeven moment gingen we ook maar gewoon met de bus naar de eetzaal. Een groot verschil met Londen was wel dat alles in Londen super strak georganiseerd was en in Rio was het allemaal iets losser. De deurklink viel er wel eens uit, het douchegordijn viel naar beneden en er was niet echt aankleding in de appartementen, maar we hadden wel alles wat we nodig hadden. Als je dan vanuit de bus die sloppenwijken zag besefte je wel dat het voor ons eigenlijk dik in orde was. We hebben een prima matras en een wc. Vergeleken met de locals hebben wij het al vet goed.” u

venster  januari 2017 7


PE ABROAD

Ellen: “ Het was voor ons eigenlijk prima geregeld! Alle vrijwilligers waren super enthousiast en er werd vaak gevraagd of alles goed was. Er was ook een soort Olympic Lane, waar de bussen dan overheen reden. Alle andere mensen stonden in eindeloze files ernaast, waar wij dan gewoon langs scheurden. Dan voel je je ergens ook wel een beetje asociaal.”

volledig uitgepakt. In Londen was het ook groots aangepakt, maar daar was het ook meer een soort volksfeest. Na Londen hebben we de boot ook uitgerust met extra speakers, omdat de roeiers me niet konden horen door al het publiek. Die hebben we nu niet nodig gehad. Het was stiller dan een gemiddelde Bosbaan wedstrijd. Het was heel ingetogen, maar goed, de inzet

‘Faaack! We liggen gewoon naast de Duitsers, misschien gaan we het nog wel winnen!’ Chantal: “Ja, het was misschien niet perfect, maar dat was ook echt niet erg.” Ellen: “ Londen waren mijn eerste Spelen en alles was nieuw en een groot feest, Rio was dat niet. Daar ging ik echt heen om heel hard te presteren. “ Peter: “ Ik vond Rio eigenlijk heel klein. Peking was echt absurd groot, ze hadden

8 venster  januari 2017

en de prestatiedruk zijn op de Olympische Spelen altijd hoger dan anders. Qua inzet kom je iedere keer natuurlijk met een missie, maar nu hadden we ook de papieren om eventueel een medaille mee terug te nemen.”

Hebben jullie nog veel last gehad van het weer in Rio? Ellen: “ Qua temperatuur viel het wel mee hoe anders het was met wat we gewend waren, maar de golven waren wel heftig. We wisten wel dat ze er zouden zijn, maar uiteindelijk gingen we er niet zo goed mee om. De eerste dag was wel heel intens” Chantal: “ Ja die golven waren echt niet oké. We waren er in oktober al geweest en hadden ons er op voorbereid, maar onze eerste wedstrijd ging zó slecht en we gingen niet echt goed met de golven om. Dan denk je wel: ‘Shit, straks verpesten we het hele toernooi, omdat we niet zo goed met de golven om kunnen gaan.’ Met de herkansing hadden we super glad water, dus dat was fijn. Maar toch denk je wel, als het in de finale weer gaat waaien, dan zijn we het bokje. Onze race was één dag uitgesteld, maar de volgende dag waren de voorspellingen nóg slechter en dachten we dat het niet door zou gaan. Uiteindelijk ging het wel door. Tijdens het oproeien voor de finale hadden we wel het gevoel dat we het konden, maar het weer werd steeds erger


en Inge snoekte nog tijdens het oproeien. Uiteindelijk is het toch goed gegaan doordat we de golven gewoon genegeerd hebben.”

niet gewonnen hebben!’, maar ik weet ook niet wat we anders hadden kunnen doen. De Duitsers waren gewoon beter.“

Wat ging er aan de start van de finale door jullie heen? Ellen: “Het moment aan de start dacht ik gewoon aan ons plan dat we gingen uitvoeren en dat was: hard starten en vervolgens in een lekker ritme komen en blijven doorbouwen. We hebben van tevoren een goed gesprek gehad met de ploeg zodat alle koppies weer dezelfde kant op stonden.” Chantal: “Ik dacht: ‘Kom maar op! Ik ben er wel klaar voor.’ We kwamen voor ons doen ook echt goed uit de start, maar vanaf de eerste 300m tot de 1000m lagen we naast de Duitsers en toen dacht ik echt ‘Faaack! We liggen gewoon naast de Duitsers, misschien gaan we het nog wel winnen!’ Dat was wel

Peter: “Ik heb ook altijd last van wedstrijdspanning en faalangst voor een wedstrijd, en dat gaat bij mij altijd weg op het moment dat ik aan de slag moet. De busrit daarentegen is een zeer onaangenaam uurtje. Wachten op de baan is ook altijd een beetje vervelend, maar als je dan mag denk je vooral: ‘We gaan dit neerzetten’.”

echt een vet moment. Ook al ga je in het begin voor goud, pas als je er naast ligt denk je dat het echt kan. De finale in Rio was ook zeker de beste race die we gevaren hebben, helemaal met deze omstandigheden. Ik denk ook nog wel eens: ‘Ah vet jammer dat we

Chantal: “Ik ben nu bezig met solliciteren en ben van plan om te gaan werken, dus ik ga sowieso dit jaar stoppen met roeien. Als dit dan goed bevalt is het mijn nieuwe leven. Ergens ben ik ook wel toe aan iets nieuws na acht jaar in deze wereld te hebben gezeten

Wat staat er voor nu op de agenda? Ellen: “ Voor nu wil ik me eigenlijk focussen op mijn studie. Ik moet nog mijn master afmaken. Verder coach ik nu EJD en train ik af en toe in de boot en op de ergometer. Ergens wil ik nog wel door, maar ik wil ook graag mijn studie afmaken.”

en dezelfde mensen iedere dag te hebben gezien. Ook al vind ik het super jammer! Als ik 23 zou zijn, was ik zeker nog door gegaan, maar dat is helaas niet meer zo. Peter: Ik ben nu actiever aanwezig als profcoach bij Skøll. Met sturen ga ik wel door, maar het kan nog alle kanten op. Wat willen jullie de huidige Proteusleden nog meegeven? Ellen: “Vooral plezier houden in het roeien!” Chantal: “Jaaaa! Daar ben ik het mee eens. Vooral niet focussen op het roeien bij de Bond of 10 kilo afvallen en geen pindakaas meer eten, maar vooral zorgen dat je het roeien leuk blijft vinden en dan zie je vanzelf wel wat er mogelijk is. ” Peter: “Ik denk dat ik in dit geval makkelijk praten heb, maar de reis is misschien wel het mooiste. Je moet dus vooral genieten, en zorgen dat je er met je team wat van maakt.” n

venster  januari 2017 9


ALGEMEEN

Roeien

Organiseren

Verenigingsleven

Meerjarenplan Blik op Tokio

FOTOGRAFIE PAPARAZZI DANIEL KORVEMAKER

TEKST JOLIEN HEDDES ANOUK VAN LEEUWEN DANIEL KORVEMAKER

Proteus wordt jaarlijks bestuurd door een andere groep leden die het bestuur vormen met ieder jaar een beleid om de vereniging tot een hoger niveau te tillen. Echter kunnen niet alle projecten en doelen binnen één bestuursjaar afgerond worden. Om ervoor te zorgen dat ook langetermijnprojecten mogelijk zijn binnen de vereniging is er vanaf de Olympische Spelen van 2012 in Londen een meerjarenplan (MJP) geïntroduceerd. Een meerjarenplan wordt geschreven voor vier jaar en loopt parallel aan een Olympische Cyclus.

10 venster  januari 2017


"Proteus-Eretes ontleent zijn kracht uit de liefde voor het roeien en de ambitie om het hoogst haalbare resultaat neer te zetten. Proteus-Eretes is dé roeivereniging van Delft, een vereniging waar leden meer uit hun studententijd kunnen halen." MISSIE - MJP

Dit jaar gaat het nieuwe meerjarenplan in werking en deze zal de vereniging leiden naar de Olympische Spelen in Tokio. Het MJP, een houvast voor alle aankomende besturen, commissies en adviesgroepen van de vereniging, beschrijft waar de vereniging heen wil en wat er moet gebeuren om daar te komen. Het MJP is een plan dat is geschreven voor en door alle leden van de vereniging. Een gemengde groep vormt de commissie “Team 2020”, die door middel van discussies, enquêtes en inspraakavonden tot het MJP zijn gekomen met sterke punten en uitdagingen voor Proteus-Eretes. Hoe deze uitdagingen moeten worden aangepakt is aan de leden zelf. Om meer structuur aan het MJP te geven is de vereniging opgedeeld in drie pijlers: roeien, organiseren en verenigingsleven. Deze pijlers dekken de gehele vereniging. Het beleid van het bestuur wordt de komende jaren steeds opgebouwd aan de hand van deze drie pijlers in combinatie met het fundament. Het fundament beschrijft de essentiële onderdelen om de vereniging draaiende te houden, zoals het botenplan.

en Proteus stimuleert ook de competitieroeiers om het beste uit zichzelf te halen en om zoveel mogelijk te roeien.

Roeien Het roeien staat natuurlijk centraal op Proteus. Je kunt roeien op elk niveau, van fuifroeien tot de Olympische Spelen. Hierin wordt er binnen de vereniging onderscheid gemaakt tussen het competitie- en wedstrijdroeien. Het wedstrijdroeien op Proteus is het uithangbord van de vereniging, iedereen hecht veel waarde aan de prestaties die worden neergezet. Om deze prestaties te behalen moeten roeiers en coaches hun talenten zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen. Vooral het eerstejaars wedstrijdroeien zal komende jaren een uitdaging worden, omdat heel roeiend Nederland meekijkt naar de resultaten hiervan. Wanneer de eerstejaars achten het goed doen, zal de vereniging eerder de keus worden voor in Delft studerend roeitalent. De meeste leden varen echter in de competitiesectie, waar vooral plezier een centrale rol speelt. De doelen in deze sectie kunnen ver uiteenlopen, van af en toe een baantje roeien tot fanatiek roeien in de Top-C4+. Het MJP beschrijft dat elk lid de mogelijkheid heeft om te roeien

Verenigingsleven Door de vele facetten binnen de vereniging verdwijnt misschien wel een van de belangrijkste doelen uit het zicht. Waar het uiteindelijk om gaat is om plezier te hebben in alles wat je op Proteus doet. Met meer dan 800 leden is het een uitdaging om dit aan iedereen te bieden. Daarnaast is het de vraag hoe je de eenheid en kernwaarden van zo’n grote vereniging kan waarborgen. Wat is de identiteit en cultuur van Proteus-Eretes? En hoe laten we ons zien aan de rest van (roeiend) Nederland? Hoe bereiken we dat iedereen zich thuis voelt en er ruimte is tot bijdrage aan het geheel? Betrokkenheid van leden en oud-leden lijkt de sleutel te zijn bij een groeiende vereniging.

Organiseren De talloze commissies etaleren de organisatiekracht van Proteus. In verschillende commissies laten leden zien dat geen klus te groot is: van de opening van het nationale roeiseizoen tot het elke borrel weer kunnen vertrouwen op een bord goed eten. Elke commissie kent zijn kwaliteiten en draagt zijn steentje bij aan de vereniging, maar het kan nog beter en grootser wanneer er ook een samenwerking tussen commissies ontstaat zodat we kunnen bouwen op elkaars sterke punten. Dit zal een van de doelen zijn komende jaren. Evenementen zijn de afgelopen jaren gestaag gestegen in deelnemers dankzij de focus van het vorige MJP. Om ook in de toekomst de kwaliteit te garanderen, wordt juist ‘kwaliteit’ het aandachtspunt. Om dit te bereiken is het de bedoeling om meer te beslissen op basis van feiten, die gebaseerd zijn op bijgehouden gegevens van voorgaande evenementen.

Met het Meerjarenplan kunnen we komende jaren de vereniging innoveren terwijl de leden worden gefaciliteerd in het roeien, organiseren en in ontwikkeling op persoonlijk vlak. Dus wil jij hard roeien of iets organiseren? Het MJP ligt altijd ter inzage in het bestuurshok zodat je kunt kijken wat het voor jou betekent. n

venster  januari 2017 11


HELDEN VAN VROEGER

Christianne Kievit TEKST ZAÏDA RIVAI EN DANIEL KORVEMAKER

ijna ieder lid is bekend met de blauwe Berliner, achterin de loods liggend en gedoopt als de ‘Christianne Kievit’. Al bijna 25 jaar houdt deze twee een stelling in de loods bezet. Menig competitieroeier en oudere generatie wedstrijdroeier zal het roeien in deze boot herinneren. Het verhaal achter de naam van deze boot is daarentegen geen gemeengoed. Met die reden zochten wij Christianne op in Delft en vroegen haar naar haar tijd op Proteus-Eretes. “In 1986 ben ik Bouwkunde komen studeren in Delft. Het eerste jaar heb ik competitie geroeid zodat ik eerst even kon wennen aan het studeren en het op kamers wonen. In dat jaar was er weer eens een volle eerstejaars damesacht, dat was toentertijd niet standaard. Die acht heeft niet zo’n succesvol jaar gehad en werkelijk geen enkel blik getrokken. Vanwege diverse redenen lukte het gewoon niet. Een jaar later had ik aangegeven dat ik ook intraining wilde. Na de Asopos kwamen de coaches naar mij toe en vroegen mij om deel te zijn van hun sterke tweedejaars damesvier met Anne Marie de Boer, Annemarie Kram en Wietske van der Waal. Dat was voor mij natuurlijk een mooie kans en die heb ik gegrepen. Ik heb mijn oude dagboeken erbij gepakt om uit te zoeken hoe dat jaar nou precies verliep, want in mijn herinnering hebben we een heel succesvol jaar gehad. Dat ging echter niet zonder slag of stoot. We hebben goed getraind, maar we hadden de kersttest eigenlijk min of meer verprutst. Toen dachten we met z’n vieren: “Maar wacht even, hier gaat iets niet goed!” We waren alle vier groot en sterk dus daar lag het niet aan. Onze coaches, Rosalie Nijenhuis en Tiemen de Lange, hebben toen voorgesteld om mentale training in te zetten. We vonden Hans van der Hoog bereid om ons te begeleiden op mentaal gebied. Met behulp van deze trainingen probeerden we ontspannen en geconcentreerd aan de

12 venster  januari 2017

start te verschijnen. Na de kerstvakantie hebben we voor onszelf een drie kilometer test gevaren en dat ging prima. Dat mentale deel is helemaal niet zo moeilijk: het gaat om rustige ademhaling en een stukje ontspanning, om er maar voor te zorgen dat je al je focus op die wedstrijd kan leggen. Al het gedoe om je heen, met ‘zal het wel of zal het niet’: weg ermee! Het is eigenlijk een soort focus die je in de ploeg brengt. Daarnaast hebben we ook gewerkt aan visualisatie; dus bijvoorbeeld wat je gaat doen als je op de Amstel ligt en je ziet een boot dichterbij komen? Juist dan is het belangrijk om gewoon geconcentreerd je eigen haal te blijven maken, en ze van je af te trappen. Dat waren heel mooie oefeningen die ons enorm geholpen hebben. Voor de wedstrijd legden we de boot even vijf minuutjes in het riet, dan pakten we gewoon even ons momentje rust. Vervolgens konden we knallen. Het voorjaar van ‘88 was dus mijn eerste wedstrijdseizoen. Op de Winterwedstrijden hebben we de nieuwelingen vier gewonnen, daarna geblikt op de Heineken Roeivierkamp en vervolgens zelfs de Head gewonnen in een combinatie met Gyas. Daar waren we


helemaal verbijsterd over. De winstmarge was slechts een fractie van een seconde maar onderweg hebben we natuurlijk niet doorgehad dat het zo spannend was. Onze boot werd ook gebruikt door de heren, dus na onze finish roeiden we de boot terug naar de start in Ouderkerk. Pas daarna hoorden we dat we blik hadden, ongelooflijk! Destijds duurde het even voor de uitslagen bekend waren; smartphones waren er nog niet, dus de uitslagen werden op papier verspreid. Op de Randstad Regatta, destijds de eerste klasserende wedstrijd van het 2k seizoen, wonnen we de beginnelingen en nieuwelingen vier en zo ging het maar door. Het seizoensdoel was om op de ARB overgangs te worden. Toen dachten mijn ploeggenoten: “Hee, dat bestaat niet, dat gaat toch nooit lukken?” Uiteindelijk waren we niet op de ARB overgangs, maar waren we het al op de Hollandia. Ik besefte in die tijd de uitzonderlijkheid er nog niet van. Het ging gewoon goed en het was

leuk. Maar voor mijn ploeggenoten was het gezien hun eerste jaar eigenlijk nog specialer. Ik heb de blikkenlijst er nog even bij gepakt; mijn ploeggenootje die na één jaar in de vier stopte staat op zeven blikken, dus ik denk dat we dat jaar dus zeven keer geblikt hebben. Het tweede jaar in de vier ben ik SA boordroeien geworden. In totaal heb ik zes jaar geroeid, grofweg drie jaar in de vier en drie jaar in de skiff. In mijn eerste seizoen in de skiff, 1991, won ik de WinterWedstrijden en trok ik blik op de ZRB, de Hollandia en de Slotwedstrijden. Op de ARB, een jaar later, roeide ik mijn allermooiste wedstrijd en werd SA scullen. De commissaris wedstrijdroeien van die tijd, P.J. Speerstra, heeft mijn race tot 1500m gekeken met de gedachte: “Moet ik de champagne uit de auto halen? Oh nee dit komt aan op een eindsprint, ik ga alvast naar de start toe voor de volgende heat.”. u

venster  januari 2017 13


HELDEN VAN VROEGER

Hoewel ik normaal gesproken een diesel ben, heb ik deze wedstrijd juist gewonnen met een eindsprint. Ik zat er zó goed in en voer naast een SB dame die werd aangemoedigd door iemand op de kant waar ik helemaal gek van werd. Toen ik op de 1500m naast haar lag dacht ik: ‘Ik ga eens een beetje duwen. Straks op de 250 ga ik wel helemaal los, maar ik begin nu alvast een beetje.” Dus die mensen aan de kant werden helemaal gek: ‘Wat doet die Kievit? Gaat ze nou sprinten? Dat kan toch niet waar zijn?!’. Haal voor haal zag ik de boot schuiven. Ik krijg er weer kippenvel van, zo’n gave wedstrijd! In mei zou ik naar Essen gaan, maar de vereniging was mij vergeten in te schrijven en kreeg het niet voor elkaar om mij later nog bij te schrijven. In plaats van de wedstrijd in Essen heb ik lekker getraind op zondagmiddag en Ids Thepass als gastcoach gevraagd. We hebben toen een intensieve interval training gedraaid, naar Overschie gevaren, bij de brug rond gemaakt en het volgende blok opgebouwd. Je fietst of roeit vast weleens langs de Zwethheul, waarnaast een huis staat met een skiff in de tuin. De skiff lag die zondagmiddag in het water. Dat is zeldzaam. Ik heb die zondagmiddag met volle vaart het puntje van de Blame in de rigger

14 venster  januari 2017

‘Wat doet die Kievit? Gaat ze nou sprinten? Dat kan toch niet waar zijn?!’ van deze skiff geboord. Zo hard dat het vast zat. Nadat we de boot hadden losgetrokken en ik vlakbij had aangelegd weet ik nog dat ik tegen Ids zei: ‘Ids, ik durf eigenlijk niet te kijken’. Met Ids’ zakdoek om het puntje ben ik toch maar terug naar de loods gevaren. We hebben Carl Douglas gebeld om de boot op te halen, zodat deze in Engeland kon worden gerepareerd. Het was een net nieuwe boot die nog niet kon worden gerepareerd in Nederland. Dat is dus het verhaal achter het witte puntje van de Blame. Kijk er maar eens naar. Het is nu weer redelijk bijgekleurd. Najaar ’92 begon met de Universiteitsachten. Dat was toen de allereerste keer dat we dat deden, als lustrumactiviteit. Een boord aan boord wedstrijd op de Schie. In plaats van Proteus

tegen Laga was er een TU Delft acht. Op uitnodiging van Proteus zijn zelfs ook Oxford en Cambridge gekomen. (Met de KLM Cityhopper, zie Venster Juni 2016) Echt een fantastische wedstrijd! Het was mijn derde skiffjaar en ik wilde aansluiting zoeken bij de damesgroep die onder leiding van René Mijnders op de Bosbaan trainde. Dat ging via zogenaamde Waterdagen en de procedure was wat vaag. Mijn seizoen was niet zo sterk; de combinatie met afstuderen bleek niet zo optimaal. Na zomer ’93 stond ik voor een dilemma: aansluiting zoeken bij de top en kijken wat er mogelijk was, of een baan zoeken. Ik heb beide ingezet en kon begin ’94 aan het werk als architect. Ik denk dat het goed was zo; de fascinatie voor coaching, en de samenwerking tussen hoofd en lijf was geboren en geeft richting aan m’n huidige onderneming. Waarom de twee naar mij is vernoemd? Ik was op dat moment aanvoerder van de dames blikkenlijst, totdat Carin ter Beek mij op een gegeven moment voorbijging. In 1994 mocht ik op Hemelvaartsdag, tegelijkertijd ook Ouderdag, de boot dopen als de Christianne Kievit en de boot werd daarna voorgeroeid als een twee zonder.” n


TRADITIES

14 lustrum e

70 jaar Proteus-Eretes

TEKST NINO WOUTERS, ZAÏDA RIVAI EN ONDERCOMMISSIES FOTOGRAFIE EMILE KAIHATU PAPARAZZI

Inmiddels is het lustrumjaar al een halfjaar in volle gang en is de hardwerkende Proteër de afgelopen maanden druk bezig geweest met het organiseren van lustrum evenementen voor de vereniging en haar leden. Iets meer dan een jaar geleden werden de leden van de Lucie XIV gevraagd zich een jaar druk bezig te houden met de gekte rondom het lustrum van Proteus. Waar zijn de Lucie XIV en de ondercommissies al die tijd precies mee bezig geweest en wat staat er komend halfjaar nog op het programma? u


TRADITIES

Activiteiten Gala De Galaxy stond voor de taak om een legendarisch gala neer te zetten op een zodanige manier dat leden er nog jaren over napraten. Dit jaar hebben wij getracht dit doel te bereiken met een zeer exclusieve locatie inclusief pop-up casino. Aan de stemming op Proteus te horen lijkt ons doel gelukt! Voor een gala is goede muziek natuurlijk van essentieel belang. De Delftse band Deksels trapte het feestje goed af en de afsluiting van DJ Partner in Shine met zijn saxofonist sidekick zorgde ervoor dat niemand het kon laten om zijn vetste moves op de dansvloer tentoon te stellen. Naast alle feestverhalen en prachtige foto's van de Paparazzi blijft ook de busreis een evenement waar lang over kan worden doorgepraat. Multifunctionele goodiebags en indommelen op de wc brengen toch weer een nieuwe dimensie aan het geheel. XXXL Kerstdiner Daar waar sommige ploegen nog in Amsterdam waren voor de NKIR, maakte de rest van de vereniging zich gereed voor het lustrumkerstdiner. Voor de viering van het zeventigjarige bestaan van onze geliefde vereniging organiseerde de L.E.K.K.E.R. het XXXL Kerstdiner. Een paar weken ervoor werd al duidelijk dat hier de helft van de leden bij aanwezig zou zijn en daar hoorde dan ook een gepaste locatie bij. Het Armamentarium te Delft was hiervoor de perfecte locatie. Dichtbijgelegen, gaf de authentieke ruimte van het voormalig Legermuseum een klassieke sfeer, terwijl de grootte van de ruimte aan alle wensen van de leden kon voldoen. Met een versiering van draperieën, kerstlichten en sneeuwvlokken raakte iedereen al meteen in kerstsferen. Dit werd al bij binnenkomst duidelijk, waar de leden een glaasje glühwein werd aangeboden en zij konden genieten van de klanken van het kwintet Just In Time. Al gauw begon men plaats te nemen en kwamen de flessen wijn op tafel. Terwijl de eerste leden al van de wijn genoten, werd het voorgerecht, een Caesar salade, opgediend. Met de toename van flessen op de tafels,

16 venster  januari 2017

werd de avond ook steeds losser. Het hoofdgerecht, een varkensrollade met roseval aardappeltjes en ratatouille, werd al voorgegaan door zijn geur en de rust daalde neer over de zaal. Het was inmiddels ook al duidelijk dat een paar ploegen nog steeds niet in Delft waren om zich te voegen bij het diner. In korte tijd stond iedereen weer om elkaar verhalen te delen; wijn in te schenken en te genieten van de avond, op de manier zoals alleen Proteërs dat kunnen. Als laatste kwam ook het nagerecht uit de keuken tevoorschijn, een lekkere vanille-kaneel bavarois. Toen het laatste uur in het Armamentarium aanbrak gingen ook de laatste dozen wijn open. De leden hadden gelukkig meteen een plek voor de afterparty: het heropeningsfeest van de Bierfabriek. Ook hier vloeide het bier rijkelijk en kon de avond op een waardige manier worden afgesloten. Skivakantie “De Skipe heeft het genoegen de lustrum skivakantie te regelen voor Proteërs. Om te zorgen dat we dit bereiken en onze naam eer aan doen, hebben we gekozen voor coole commissiegenoten met veeleisende taken. Esther en Jetse hebben de afgelopen tijd gezorgd dat iedereen van de vereniging zoveel mogelijk werd begraven onder een lawine van promo. Dankzij hen gaan er meer dan 90 leden mee op deze vakantie. Om te zorgen dat er daadwerkelijk een vakantie is voor een goede prijs, heeft Daniël hard onderhandeld voor goede appartementen en mooie skipassen. De gesprekken met Eva van Husk waren erg taai, maar Daniël heeft alle problemen als sneeuw voor de zon laten verdwijnen. Verder heeft Emma ervoor gezorgd dat alle informatie van afgelopen tijd netjes verspreid werd en dat iedereen

op de hoogte werd gehouden van alle todo’s en roddels. De notulen geven keer op keer een goed overzicht van roddels en wie bergafwaarts gaan afgelopen half jaar. Ik, Quincy, heb het genoegen gehad om de voorzitter te zijn van deze commissie. Tot nu toe is het erg leuk en belooft het veel moois voor de skivakantie. Ook verheug ik me op de rest van het lustrum. De andere commissies hebben tot nu toe veel leuke activiteiten georganiseerd en dit is nog maar het topje van de ijsberg.” Lustrumfestival Sinds het begin van het collegejaar zijn wij bezig om Proteus, roeiend Nederland en alle andere geïnteresseerden een onvergetelijk feest te laten beleven. Als enige externe activiteit van het veertiende lustrum zullen wij iedereen een nacht lang in hogere sferen brengen met de leukste bands, mooiste lichten en beste beats. Verdeeld over meerdere podia zal tijdens de PEiL gefeest worden ter ere van dit prachtige lustrumjaar. Als commissie zijn wij nu dus druk bezig het allemaal te organiseren. Op dit moment wordt de locatie vastgelegd, worden de eerste artiesten benaderd en wordt er een plan gemaakt om de podia zo mooi mogelijk op te maken. Heb jij gave ideeën, kun jij beter draaien dan Martin Garrix, of heb je misschien een huisband die op punt van doorbreken staat? App dan gerust naar de Feesciefoon (06 8233 6821)!


In geprek met Voorzitter Lucie XIV

Hoe lang zijn jullie al bezig met de organisatie rondom het lustrumjaar? Nadat we in november 2015 zijn gevraagd voor de Lucie XIV, zijn we in januari begonnen met het plannen. Het meest pittige was het geheim houden van alle plannen en ideeën voor de hele vereniging. Zelfs voor je familie, terwijl we volop aan het brainstormen waren over thema’s, activiteiten, commissies en ons doel. De zomervakantie heeft er een beetje onder geleden, maar dat heeft er wel voor gezorgd dat we alles uit de kast konden halen.

Symposium Wat is de invloed van technologie en je brein op je sportieve prestaties? Hoe zorgt innovatie ervoor dat sporters slimmer en/of efficiënter kunnen trainen? Is topsport een verslaving? Ter gelegenheid van het lustrum zal er dit jaar op vrijdag 9 juni een symposium worden georganiseerd. Een dag waar geluisterd, maar ook actief deel kan worden genomen in workshops om zo je kennis te verbreden, en geïnspireerd te worden om de opgenomen kennis in praktijk te brengen. We zijn altijd benieuwd naar jullie mening, wat jullie nu interessant vinden. Heb je dus een goed idee, laat het ons weten, en misschien kunnen we het wel verwerken in het Symposium! De Lustrumbokaal Wij zijn als LustrumBokaalCommissie, LuBoXie, gevraagd om ter ere van het 14e Lustrum de Lustrumbokaal op touw te zetten. Dit doen we door zeven niet roei-gerelateerde evenementen te organiseren, met als doel om zoveel mogelijk integratie tussen Proteërs te genereren. De eerste evenementen hebben al plaatsgevonden; bijvoorbeeld het beerpong tournament. Hierbij konden al onze 364 deelnemers meedoen aan een potje beerpong en na uitschakeling kijken naar de competitie onder het genot van een biertje. De Beuk was helemaal omgetoverd tot een oktoberfest-achtige setting waar hard gestreden werd om die allesbeslissende pingpong bal in de cup te krijgen. Dit beerpong toernooi was alleen nog maar het begin, er zijn nog veel meer activiteiten! Een moordspel tijdens het XXXL kerstdiner, een zelfgebouwde escaperoom in de OPEK, een PubQuiz op een externe locatie en een volleybaltoernooi met wellicht een andere roeivereniging. De koplopers van het klassement krijgen het zwaar te verduren tijdens het laatste evenement want daar worden spellen georganiseerd waarmee je punten van andere teams kunt winnen. De lustrumbokaal wordt afgesloten met de rally waar ook nog mensen welkom zullen zijn die zich niet hebben ingeschreven voor de bokaal.

Wat is de achterliggende gedachte van het thema Resonant? We wilden meer interactie tussen zowel ouderejaars als jongerejaars, maar ook tussen competitieroeiers en wedstrijdroeiers, jongens en meisjes. Hierop zijn ook de activiteiten en de data van de activiteiten afgestemd. Zo zijn de skireis en het gala bijvoorbeeld gepland vóór de intraining en is er één kerstdiner voor iedereen, in plaats van een wedstrokerstdiner én een compokerstdiner. Wat is je tot nu toe opgevallen? Bij alle activiteiten zijn er veel meer aanmeldingen dan verwacht, dat had ik van tevoren nooit gedacht! Wat vind je tot nu toe het meest succesvolle aan de Lucie? De opening vond ik het vetst, omdat je dit echt met de Lucie doet. Eindelijk mochten we, na maanden geheim houden, ons thema, kleur, logo etc. laten zien aan de vereniging. Er komt achteraf zo veel meer bij kijken dan je verwacht. Als dan het moment daar is en je als voorzitter mag speechen, krijg je toch wel een beetje last van de bekende zenuwen. Zijn jullie nog tegen bepaalde dingen aangelopen? De planning was lastiger dan gedacht. Proteus organiseert al veel activiteiten en het is een kunst om daartussen nog lustrumactiviteiten in te plannen. Hoe nu verder? We hebben nu zes ondercommissies voor de geplande activiteiten. Wij hebben voordat het lustrumjaar begon vooral veel vergaderd en georganiseerd en zijn nu druk bezig met het QQ-en van de ondercommissies. Ook zijn we nog bezig met kleine dingetjes ‘achter de schermen’ en het samenstellen van de kledingpakketten. Nu is het vooral genieten en er een mooi jaar van maken! n


OUD PE

20 venster  januari 2017


Geacht e leden en oud-leden, Een nieuw collegejaar met een nieuw bestuur voor Proteus-Eretes en een groot aantal nieuwe leden die in de vereniging zijn opgenomen. Het begin van het nieuwe jaar is zoals ieder jaar weer erg druk met alle activiteiten die de inroeitijd met zich meebrengt. Ook voor de Oud-ledenvereniging was er weer een start van het nieuwe jaar met onze jaarlijkse Oud-ledendag. Oud-ledendag 24 september 2016 De Oud-ledendag was een gezellige dag op de Beuk. De algemene ledenvergadering werd bijgewoond en in sommige gevallen werd er ook nog een stukje geroeid maar bovenal werd er gezellig geborreld op deze zonnige dag. De Oud-ledendag begon met een lekker bakkie koffie en thee waarna de ALV begon. Wat werd er allemaal besproken in de ALV? Bij de mededelingen werd er gemeld dat de website van Oud ProteusEretes voorzien is van nieuwe content. In het jaarverslag, voorgelezen door de secretaris, kwam naar voren dat het streven van het bestuur was om 100 nieuwe leden te werven. Daartoe is een mailing actie gehouden onder de vertrekkers van Proteus-Eretes van de laatste 3 jaren. Het ledental nam mede hierdoor met 25 leden toe. Verder zijn er afspraken gemaakt met het bestuur van Proteus-Eretes, dat vertrekkende leden direct een voorstel krijgen om oud lid te worden. Daarnaast zullen ook de ledenadministraties van beide verenigingen gekoppeld worden om de overgang zo gemakkelijk mogelijk te laten verlopen. Op financieel gebied werd gesproken over de ernstig vertraagde incasso (door problemen met de bank en overgang naar SEPA) en het (nog) niet groeien van het eigen vermogen van OPE. Met de contributieverhoging van vorig jaar wordt er ingezet op de groei van het eigen vermogen en in de begroting wordt een bedrag voor het uitbreiden van de website opgenomen. Afsluitend verklaarde de kascommissie de jaarcijfers juist en correct, maar maande wel aan de incasso zo snel mogelijk uit te voeren. Vanuit de zaal kwam het voorstel om het via de website inzichtelijk te maken wie zich heeft aangemeld voor een evenement zodat dit anderen kan overhalen ook deel te nemen. Dit is momenteel al mogelijk via de Oud Proteus-Eretes Facebook groep. Daarnaast gaat het bestuur kijken naar andere mogelijkheden om aanwezigheid te communiceren. Er volgt een vraag over de status van het jaarcommissarissen project. Dit is nog in ontwikkeling. Het bestuur heeft de intentie dit komend jaar verder op te pakken. Ook is er een uitgebreide discussie

over de aanschaf van boten, het inkoopbeleid en het lustrumcadeau. De voorzitter legt uit dat het bestuur van Proteus-Eretes uiteindelijk bepaalt hoe het toegezegde bedrag besteed gaat worden. Doorgaans is dit voor de aankoop van een acht. Presentatie van het 70e Bestuur van Proteus-Eretes Hierna was het tijd voor de presentatie van het nieuwe bestuur. De diverse bestuursleden presenteren zich met een kort verhaal over hun achtergrond en hun doelen. De focus ligt dit jaar op het wedstrijdroeien; er is een meerjarenplan richting Tokio gemaakt. Er volgt een geanimeerde discussie over: brede basis en smalle top, accent op kwaliteit, voldoende coaches, aandacht voor de basis, een juniorenplan en scouting. Dit jaar waren er zoveel nieuwe aanmeldingen voor het lidmaatschap dat niet iedereen mee kon doen aan de inroeitijd. Er is ca. 40% afgewezen. Het bestuur van Proteus-Eretes geeft een toelichting op het selectie en afwijssysteem en is het met de aanwezigen eens dat dit proces transparanter kan en mag. Talentondersteuning Na sluiting van de vergadering vond de traditionele borrel en het buffet plaats. Net zoals vorige jaren is er talent van Proteus-Eretes door ons ondersteund. Echter konden deze niet lijfelijk aanwezig zijn en daarom had Sander van Dijk een videoboodschap gemaakt om over zijn avonturen te vertellen en de oud-leden te bedanken voor de steun. Na afloop van het diner werd er door de aanwezige leden nog gezellig verder geborreld en kwamen de verhalen over vroeger veelvuldig naar boven. Al met al was het een geslaagde dag! Lustrum Dit jaar bestaat Proteus-Eretes alweer 70 jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden! Net voor de Oudledendag is het lustrumthema bekend gemaakt: Resonant. Gedurende het gehele jaar zullen er verschillende activiteiten worden gehouden, niet alleen voor leden van Proteus-Eretes maar ook voor Oud-leden. EĂŠn van die activiteiten is de rally volgend jaar zomer. Daarnaast zullen veel van de normale activiteiten ook in het teken staan van het lustrum en daarmee worden aangekleed. Waarbij wij natuurlijk extra aandacht willen vestigen op de Winterwedstrijden op 18 en 19 februari 2017 en voor de oud-leden de Winterwedstrijden Beerenburghborrel waarbij wij weer op zaterdagmiddag aanwezig zullen zijn langs de kant om de ploegen te zien strijden op de Schie. Al met al dus genoeg leuke activiteiten om naar uit te kijken!

Met hemelschblauwe groet, Namens het bestuur, Johan Vlastuin, Voorzitter Oud Proteus-Eretes

venster  januari 2017 21


OP BEZOEK BIJ

Op bezoek bij

Phocas De ontdekking van de Haemel TEKST EWOUT VAN DER HEIJDEN EN DANIEL KORVEMAKER FOTOGRAFIE DANIEL KORVEMAKER

p letterlijk een steenworp afstand van het Nijmeegse station vinden we ‘de Villa’, sociëteit van de N.S.R.V. Phocas. Eenmaal binnen worden we verwelkomd door een geur die vele sociëteiten kenmerkt: bier. De ruime bestuurskamer treffen we aan op de eerste verdieping, inclusief bestuur dat klaar staat voor alle vragen omtrent Phocas, een vereniging eveneens opgericht in 1947, slechts twee maanden ouder dan Proteus. Tegelijkertijd vieren zij dan ook het 14e lustrum, gebombardeerd tot thema ‘Explosief’. Houden daar de overeenkomsten op, of begint het daar pas? Hoe is het roeien in Nijmegen? Het Venster ging een middag op bezoek bij Phocas om antwoorden op deze vragen te krijgen. Het eerste dat opvalt is het gebrek aan boten. De sociëteit bevindt zich namelijk midden in de binnenstad. Vijf kilometer verderop drijft het botenhuis op het Maas-Waalkanaal, het is te klein en oud om als sociëteit te fungeren. Er wordt ons verteld dat de sociëteit zich al een tijd in de stad bevindt, maar pas vanaf 2006 werd de huidige locatie in gebruik genomen, ‘de Villa’ op de Van Schaeck Mathonsingel. Phocas maakt niet als enige gebruik van het pand. In totaal zitten er zes studentenverenigingen, waaronder een aantal sportverenigingen. Phocas is wel veruit de grootste. Phocas is ooit begonnen naast het Maas-Waalkanaal, hetzelfde kanaal waar

22 venster  januari 2017

zich tegenwoordig de botenloods bevindt. De oude ruimte bleek door de groei van de vereniging niet meer toereikend. Op een werf in Diemen is toentertijd een drijvend botenhuis gebouwd en vanaf daar naar het kanaal gesleept. Het botenhuis bleek echter te hoog om onder een brug door te komen, dus er was met een paar ton water getracht het gevaarte iets te laten zakken. Na dit gebeuren werd het botenhuis veilig naar de bestemming gesleept. In 1972 werd ‘de Haemel’ geopend met als doel om het 15 jaar in gebruik te nemen. Feit is dat ‘de Haemel’ er tot op de dag van vandaag staat en dat brengt enkele problemen met zich mee. Dat alle borrels en feesten op de sociëteit plaatsvinden heeft een goede reden. In het verleden is het namelijk meerdere malen voorgekomen dat leden door de vloer zakten tijdens een uitbundig feest. Sindsdien zijn er geen grote borrels en feesten meer op ‘de Haemel’. Wel is er één keer per week een kleinschalige borrel: de ‘hap & tap’. Door de sociëteit en het aparte botenhuis is er volgens het bestuur een duidelijke scheiding te zien tussen de wedstrijd- en competitieroeiers. Een groot deel van de wedstrijdroeiers is bijna alleen maar op het botenhuis te vinden. De vooral borrelende leden zijn op hun beurt weer het meest te vinden op de sociëteit. Aangezien het bestuur het grootste deel van de tijd in de bestuurskamer op de sociëteit is, merken ook zij veel van de scheiding. Over het algemeen zijn ze slechts enkele keren per week bij het botenhuis. Tijd om ook zelf richting het botenhuis te gaan, maar niet voordat we de voortgang van ‘het Bastion’ in ons opgenomen hebben. Tegelijkertijd een kans om het nieuwe


In het verleden is het namelijk meerdere malen voorgekomen dat leden door de vloer zakten tijdens een uitbundig feest. roeiwater op de Spiegelwaal eens van dichterbij te bekijken. Zoals eerder opgemerkt was het originele plan om 15 jaar van ‘de Haemel’ gebruik te maken. Met het nationale project ‘Ruimte voor de Rivier’ worden verschillende risicoplekken aangepakt bij rivieren om de overstromingskans te verminderen. Door dit project heeft de Waal bij Nijmegen een zijgeul gekregen: de Spiegelwaal. Onder de verlengde Waalbrug wordt ‘het Bastion’ gebouwd, een toekomstige locatie voor watersportverenigingen. Als de gemeente groen licht geeft, is het mogelijk om op korte termijn te verhuizen. Het is een ideaal plan; de ruimte alleen al wordt verviervoudigd en de sociëteit en het botenhuis kunnen worden samengevoegd. Daarnaast is het een grote vooruitgang wat betreft het roeiwater: er is geen binnenvaart en overige gemotoriseerde vaart is aan snelheidslimieten gebonden. De geul ligt midden in een natuurgebied; in de zomer is het er een heerlijke plek. Tevens is er door de breedte van de geul ruimte voor iedereen. Met een fraai stuk roeiwater in het verschiet zijn de eerste grote plannen al opgezet: binnen een aantal jaar wil Phocas wedstrijden gaan organiseren. Het zal worden afgetrapt met een competitiewedstrijd. Over een 2k wedstrijd is ook nagedacht, zelfs nog voor de aanleg van de Spiegelwaal. Door de geleidelijke bocht in de geul zou het lastig worden om een rechte baan te trekken, hoewel niet onmogelijk. Echter is de enige mogelijke rechte baan afgesneden door een voor Phocas onhandig geplaatste pijler van één van de vele bruggen over de Spiegelwaal. u

venster  januari 2017 23


OP BEZOEK BIJ

Na deze verhalen gehoord te hebben reden we langs de Spiegelwaal door naar ‘de Haemel’ tot plotseling de weg ophield. Met een kleine sluiproute over het Nijmeegse platteland en een busbaan waren we uiteindelijk weer op de juiste weg. Iets wat ze in Nijmegen goed kunnen is het creëren van sfeer. Noem het vervallen, oud of klein, het drijvende gevaarte brengt een enorme hoeveelheid sfeer met zich mee. Binnen is geen stuk muur onbenut gelaten om posters of foto’s van ploegen op te hangen. De gezamenlijke ruimte, inclusief bar, is vol gezet met banken. Een plek waar je gerust na een training nog een tijdje blijft hangen. Bij binnenkomst sta je op de eerste verdieping. De route naar de loods loopt via een externe trap. De loods is één grote, lange gang, volledig omgeven door hout van een paar decennia oud. Buiten dat het hout voor een sfeervolle entourage zorgt, worden je eigen voetstappen een paar meter verder op de muur krakend ten gehore gebracht. Het lijkt

24 venster  januari 2017

ineens niet zo vreemd meer dat er af en toe mensen doorheen zakken. In de loods is te weinig plek om alle boten een vaste plaats te geven. Om toch zoveel mogelijk boten op te slaan, zijn de Phocanen op zoek gegaan naar creatieve oplossingen: skiffjes zijn te vinden aan het plafond, hetzelfde geldt voor scullpalen. Toch zijn er een aantal boten die elders opgeslagen moeten worden: buiten het botenhuis staat een container die gebruikt wordt voor die boten. Voor een aparte ergometerruimte is ook geen plek; de ergometers zijn achterin de gang van de loods geplaatst. Er zijn een aantal roeiers begonnen aan hun training, maar op een koude decemberdag als deze is de temperatuur van de loods niet als prettig te omschrijven. Met de kou komt ook een ander ‘probleem’ om de hoek kijken. Bij winterse temperaturen wordt het vlot namelijk omgetoverd tot een heuse schaatsbaan; voor en na de training moeten de roeiers goed uitkijken om zichzelf niet te blesseren en het materieel niet te beschadigen.

We gaan in gesprek over het huidige roeiwater. Blijkbaar komen er de laatste jaren grotere binnenvaarders het kanaal op en zijn ze harder gaan varen. Op het Maas-Waalkanaal ligt de snelheid van de binnenvaart normaal gesproken al een stuk hoger dan op de Schie, en dus is de overlast van de golven ook een stuk groter. Het is er nauwelijks mogelijk om door golven heen te varen, de training moet vaak even gepauzeerd worden om de golven te laten uitdoven. Wanneer je pech hebt met de sluizen komt er wel eens een hele optocht aan binnenvaarders langs, met als resultaat dat de roeiers hun boot tot wel tien keer stil moeten leggen. Door de grotere gevaren van binnenvaarders zijn de eisen die gesteld worden aan de stuurtjes veel hoger. Om een gladde vier te mogen sturen is 20 uur


Noem het vervallen, oud of klein, het drijvende gevaarte brengt een enorme hoeveelheid sfeer met zich mee.

stuurervaring in een C4+ vereist. Tijdens de eerste keer sturen in een gladde vier fietst er iemand mee die nadien beoordeelt of de stuur gladde vieren mag blijven sturen. De stap naar de acht kost dezelfde hoeveelheid tijd en energie. Buiten het feit dat binnenvaart een groter aandachtspunt is dan op de Schie valt er verder niet te klagen. Het kanaal is lang, recht en goed coachbaar. Terug naar Phocas in het algemeen. De vereniging is met een recordlichting Phocanen dit jaar goed voor 542 leden. Het ledenaantal is de afgelopen jaren continu gestegen met zo’n tien tot twintig per jaar. Naast het botenhuis dat al langer een knelpunt is, zijn de benodigde coaches elk jaar lastig te vinden voor de groeiende competitiesectie. Mede door het groeiende ledenaantal zijn de selecties voor de eerstejaarsachten

steeds strenger geworden. Tegelijkertijd is het wedstrijdroeien binnen de vereniging meer gaan leven. Er heeft een imago-omslag plaatsgevonden, meer competitieroeiers willen doorgroeien. Ook dit jaar heeft dat weer een zware selectie tot gevolg gehad. Eveneens is het lustrumjaar bij Phocas in volle gang. De eerste grote activiteit kan afgevinkt worden; de reis naar Krakau was een succes. In de loop van dit jaar zal de rest volgen. Rond 1 mei staat bijvoorbeeld een tweeweekse diesviering op het programma. Daarnaast zal Phocas dit jaar de organisatie van de NSRF Slotwedstrijden op zich nemen. Met veel plekken voor vrijwilligers hoopt het bestuur dat weekend zoveel mogelijk Phocanen naar de Bosbaan te trekken om er een groot (roei)feest van te maken en het lustrumjaar mooi af te sluiten. n

venster  januari 2017 25


TRADITIES

BARBARA

26 venster  januari 2017


ACHT

De V.R.V. Proteus en de Barbara

In het begin van de zestiger jaren was de Duitse Rudermanschaft oppermachtig in de zware acht. Die ploeg bestond toen grotendeels uit roeiers van de Ratzeburger Ruderclub die werd gecoacht door Karl Adam, de Duitse roeiprofessor. Adam had een nieuwe theorie ontwikkeld die was gebaseerd op het roeien in een zeer hoog tempo met een korte haal. Daarvoor had Adam ook een nieuw model boot ontworpen dat veel korter was dan de toen gebruikte achten en een ander profiel had. In het midden was deze boot veel breder dan aan de voor- en achterkant. En de boot had een V-vormige doorsnede in plaats van de toen gebruikelijke U-vorm. Door het hoge roeitempo en de V-vorm werd de boot langer en hoger uit het water omhoog getild. Daardoor werd de wrijvingsweerstand met het wateroppervlak minder en liep de boot sneller, althans volgens de theorie van professor Karl Adam. Omdat de Duitse Rudermanschaft in die tijd alle wedstrijden met grote overmacht won, moest die theorie wel kloppen, dachten de technische studenten in Delft die een rotsvast geloof hebben in techniek. Daarom moest de Virgiel Roei Vereniging Proteus ook zo’n boot hebben. Proteus had in die tijd een goede zware acht die al veel wedstrijden op Nederlandse roeibanen had gewonnen. En met zo’n Adam-acht zou minstens even snel als de Ratzeburger acht gevaren kunnen worden, ook op internationale wedstrijden en, wie weet, zelfs op de Olympische Spelen. Na wat onderzoek werd achterhaald dat de Ratzeburger acht gebouwd was bij de werf van Wilhelm Karlisch in Mölln en dat zo’n boot daar gewoon besteld kon worden. Dat zou echter een reusachtige uitgave worden voor Proteus, toen nog een armlastige ondervereniging van de Katholieke Studenten Vereniging Sanctus Virgilius. Die vereniging had zelf ook weinig geld doordat iedere gulden besteed werd aan de restauratie van het verenigingsgebouw, het Barbara-klooster. Dit gebouwencomplex was in een zeer vervallen toestand

toen Virgiel erin trok. Ieder jaar weer werden er daarom werkacties georganiseerd om geld bij elkaar te brengen voor de restauratie. Het organiseren van zo’n werkactie voor de aanschaf van een Karlisch acht was daarom de oplossing om het nodige geld bij elkaar te krijgen. Spontaan meldden de Proteus leden zich aan om een week of meer te gaan werken bij de Calvé fabriek in Delft. Daar werd het geld voor de aanschaf van de nieuwe acht verdiend met het vullen van potjes pindakaas. Dat ging zo voorspoedig dat de boot snel besteld kon worden en kort daarna met de trein werd afgeleverd op het station. Vanaf het station werd de boot, door roeiers van Proteus, in een triomfantelijke optocht lopend naar de loods aan de Rotterdamseweg gebracht (zie foto). De aanschaf van de Barbara was voor Virgiel en voor Proteus zo’n grote en belangrijke beslissing dat er bij de naamgeving van de nieuwe boot bewust gekozen werd voor een naam die verwees naar het ‘huis’ van Virgiel, het Barbara-klooster. Na de doop van de Barbara zijn er in deze bijzondere boot veel blikken getrokken, door zware en door lichte achten. De Olympische Spelen zijn er niet mee gehaald, maar daarvoor is ook veel meer nodig dan alleen een goede boot. Tussen de eerste groep acht zware roeiers van de Barbara is een sterke band gegroeid die er jaren later toe heeft geleid dat diezelfde ploeg ieder jaar de Head of the River is gaan roeien in de Barbara. Die ploeg roeiers heeft deze traditie inmiddels overgedragen aan andere oud Proteus roeiers. Ook dit jaar hebben die opvolgers de Barbara weer van Amsterdam naar Ouderkerk gevaren, begeleid door een enthousiaste schare supporters. Niet in het Karl Adam tempo want dat kunnen de veteranen niet meer trekken.

Rob Onel

Loodscommissaris Proteus 1964-1965

venster  januari 2017 27


€ MEELOPEN MET

28 venster  januari 2017


Meelopen met de

Acquisitie

Geld, hoe moet dat?

TEKST EWOUT VAN DER HEIJDEN EN NINO WOUTERS

ergaderen, bellen, bedrijven bezoeken en activiteiten plannen. Dat is de acquisitie in zeven woorden. Dit zijn niet bij uitstek feestelijke of sportieve activiteiten, dus blijft deze commissie het grootste deel van het jaar op de achtergrond werken aan de toekomst van Proteus. Na de column van oktober schuift het Venster aan bij een vergadering en een belmiddag om uit te zoeken wat dit nou voor commissie is. Vergaderen De acquisitie telt op dit moment tien leden. Eens in de twee weken komen zij bij elkaar om te vergaderen en de ontwikkelingen van de afgelopen twee weken te bespreken. Zeker dit jaar, met een lustrum en een aanbouw in ontwikkeling, zijn er vrij weinig saaie avonden. Commissieleden hebben echter geen buitengewone activiteiten nodig om bezig te blijven. “Het werk is heel veelzijdig, dus er gebeurt altijd wel iets nieuws” zegt Eline, die vanavond notuleert. “Als je bij bedrijven langs gaat kom je ook heel veel verschillende mensen en situaties tegen”, vult Guusje haar aan. “Daarnaast hebben veel bedrijven ook best een hoog studentikoos gehalte. Wintersport, borrels etc. Dat is altijd leuk om tegen te komen”. Bedrijfsbezoek Bedrijven bezoeken levert dus leuke inzichten op, maar het is ook belangrijk. Een persoonlijke relatie met de sponsoren bevordert namelijk goede samenwerking, en eventuele vragen en problemen kunnen goed worden behandeld. Dit betekent wel dat er van alle commissieleden professionaliteit verwacht wordt. De commissie is tweejarig, wat betekent dat leden ongeveer twee jaar bij de commissie betrokken blijven. Ieder jaar wordt dus ongeveer de helft van de commissie vervangen en blijft er een goede combinatie van ervaring en nieuwe energie hangen, en kan iedereen van elkaar blijven leren.

Bellen Een ander essentieel onderdeel van de activiteiten is het bellen met bedrijven. In de weken waarin niet vergaderd wordt, belt de commissie in duo’s om contacten te onderhouden of om nieuwe geïnteresseerden te vinden. De commissie kiest er voor om bedrijven te benaderen die een link met Proteus of de roeisport hebben, en waarvan wordt verwacht dat ze zelf exposure willen. Veel bedrijven hebben ook affiniteit met een sportieve levensstijl. Ieder bedrijf heeft een vast contactpersoon binnen de commissie. Tegen de tijd dat het commissielid in kwestie de commissie verlaat, is ervoor gezorgd dat iemand anders het contact over kan nemen. Win-win-win Door goede contacten te onderhouden en steeds nieuwe contacten op te zoeken, heeft Proteus dus de financiële ondersteuning die nodig is om de jaarlijkse uitgaven te doen, en om in de toekomst te kunnen blijven innoveren. Maar de sponsorcontracten werken twee kanten op. In ruil voor de financiële bijdragen biedt Proteus naamsbekendheid aan, en wordt er ook ruimte gemaakt voor het bedrijfsroeien, roeiclinics en recruitmentactiviteiten zoals bedrijvenborrels. Ieder commissielid houdt zich met een van die activiteiten bezig. Zo stuurt Linda de bedrijfsacht van Van Oord: “Ieder jaar worden er weer een coachkader en een stuur bij elkaar gebracht om het bedrijfsroeien mogelijk te maken. De medewerkers zijn altijd heel enthousiast en fanatiek, dus wij vormen altijd een team van even enthousiaste en fanatieke leden om ervoor te zorgen dat de bedrijfsacht ook echt een succes wordt.” Deze acht mocht tijdens het WK in Rotterdam tijdens de lunch racen tegen andere bedrijfsachten. Voor dit jaar heeft Thomas al een coachkader samengesteld: “We zijn nog wel op zoek naar een stuur- en invallerspoule, dus Proteusleden kunnen zich nog opgeven bij de acquisitie.”

Leden kunnen ook meedoen met externe activiteiten. Het bekendste voorbeeld is misschien wel de inhousedag. Er wordt dan een bezoek aan een bedrijf gebracht om een betere indruk te krijgen. Tijdens de dag wordt een case behandeld, krijgen de deelnemers een presentatie over het bedrijf en worden ze rondgeleid. Daarna wordt de dag afgesloten met een borrel, waar ook met werknemers gepraat kan worden. Een alternatief hiervoor is de bedrijvenborrel. Geïnteresseerde bedrijven komen naar Proteus zodat leden op een laagdrempelige manier kennis met hen kunnen maken. “Het voordeel van een bedrijvenborrel via Proteus is dat wij vanuit een heel breed spectrum mensen uitnodigen”, zegt Tim. “Je kunt dus letterlijk met iedereen een praatje maken. Dit kan interessante nieuwe inzichten geven. Ook is alles volledig vrijblijvend op zo’n avond, dus kun je echt alle kanten op.” Daarom is het volgens hem voor leden ook zo leuk om aan dit soort activiteiten mee te doen. “Uiteindelijk heeft iedereen er ook wat aan. Bedrijven krijgen hun exposure, de vereniging krijgt de steun die ze nodig heeft, en de leden krijgen mogelijkheden voor hun toekomst. Daarnaast vinden bedrijven het gewoon heel gaaf als activiteiten zoals de aankomende borrel op 9 juni druk bezocht worden.” De acquisitie is dus niet zichtbaar, maar heel belangrijk voor de vereniging. Ze zijn het hele jaar door druk met al hun activiteiten, en daarnaast blijven ze innoveren. Daar hebben ze volgens Gijs wel de leden bij nodig. “Als ze nog tips of suggesties hebben voor de acquisitie commissie, of een bedrijf kennen dat goed bij Proteus past op gebied van samenwerking, helpt het enorm als ze dit aan ons laten weten! Ze kunnen ons altijd aanspreken of mailen via de website.” n

venster  januari 2017 29


ALGEMEEN

TEKST JOLIEN HEDDES EN NINO WOUTERS FOTOGRAFIE DANIEL KORVEMAKER EN PAPARAZZI

Algemene Ledenvergadering et is weer zover. Een mailtje van de secretaris laat weten dat er weer een ALV op de agenda staat. Enerzijds denk je… Ja dit lijkt me interessant, maar het tweede ogenblik besluit je dat je heel wat beters te doen hebt en je je toch wel ongemakkelijk voelt tussen het vaste clubje ALV bezoekers… Want wat moet je met die ingewikkelde vragen van Bart Sluijs, pientere opmerkingen van Rob van Buuren en onderbouwde redevoeringen van Jeroen Vink? Zo laat je de uitnodiging aan je voorbijgaan en blijft het beleid van het bestuur je duister, mis je een fustje bier en blijft jouw mening in het ongewisse. Er worden algemene ledenvergaderingen georganiseerd door het bestuur om grote beslissingen te nemen, het bestuur te controleren en leden te informeren. Voor leden van een vereniging is een ALV hét

30 venster  januari 2017

moment om hun mening kenbaar te maken. Er zijn verschillende soorten ALV’s waarvan sommigen wettelijk verplicht zijn. Zo is het voor een vereniging verplicht om een goedgekeurde begroting en beleid te hebben. Hiervoor worden jaarlijks de Afrekenings-, Begrotings-, Beleids- en de HerbegrotingsALV georganiseerd. Attributen Een ALV is een hele aangelegenheid voor het bestuur. Niet alleen wordt de agenda van de ALV opgesteld en doorgesproken, ook de barzolder moet ALV-klaar worden gemaakt. Zo is het bij de Wissel ALV altijd weer lastig of deze kan beginnen omdat de portretten van Ereleden en leden van Verdienste in juiste volgorde aan de wand moeten hangen terwijl de vlag van Proteus-Eretes achter de ‘voorzitterstafel’ op het podium hangt. Zorgvuldig moet deze opgehangen worden, want deze mag nooit de grond raken. Daarnaast hebben verschillende bestuursleden een eigen gadget; de hamer

hoort bij de voorzitter en kenmerkt zich door de hamerslag die wordt gegeven wanneer er orde en rust nodig is of een agendapuntje wordt afgesloten. Het bankje met het vlaggetje behoort toe aan de secretaris en de telramen zijn de pronkstukken van de CW, CT en de vice-voorzitter. Hier wordt op bijgehouden hoeveel blikken er behaald zijn door de wedstrijdsectie, de competitiesectie en de bedrijfsroeiers. Wie regelmatig een ALV meemaakt zal er niet van opkijken wanneer de CW traditioneel met de ‘CW paal’ het wedstrijdtelraam op de juiste stand schuift. De CT doet dit gewoontegetrouw met de bierspatel. Zo nu en dan worden er nieuwe attributen toegevoegd; B68 heeft de discobal geïntroduceerd, die symbool staat voor de gezelligheid tijdens ALVeestjes! en tijdens de laatste ALV over de aanbouw was er op tafel een heuse Knor te vinden. Verloop Ieder lid is genodigd op de ALV, maar je moet ingetekend staan in het ALV-boek alvorens je


een stem uit mag brengen tijdens de vergadering. Dit is daarom ook het eerste wat men doet bij binnenkomst en gebeurt simpelweg door je naam te zetten naast een willekeurig cijfer in de lijst. Dit cijfer is terug te vinden op de stukken die je vervolgens gedurende de ALV kunt inzien. Bij sommige ALV’s is het namelijk nodig om grote quantiteit informatie over te brengen (met name cijfers tijdens ALV’s m.b.t. financiën van Proteus-Eretes), dit gaat het makkelijkst door middel van papieren documenten. De informatie mag echter niet in deze vorm naar buiten komen en dus moeten leden de stukken aan het einde van de ALV weer inleveren. De nummers zijn daarom essentieel voor het bestuur om een overzicht te houden. Ieder document een eigen nummer die overeen moet komen met het nummer waaronder het lid zich heeft ingeschreven. Wanneer iedereen zich heeft ingetekend en de stukken heeft gepakt kan de ALV beginnen. De Voorzitter opent de vergadering door een klap te geven met de hamer en meteen

stormen er diverse oud-bestuursleden naar voren om hun opvolger de hand te schudden. Alle ALV’s hebben een aantal gemeenschappelijke punten. Zo wordt iedere ALV eerst de agenda vastgesteld. Vervolgens worden de notulen van vorige ALV goedgekeurd en gekeken naar ingekomen stukken/post. Aan het einde van de vergadering wordt een rondvraag gehouden waar ieder aanwezig lid individueel de mogelijkheid krijgt om een vraag te stellen. De ALV wordt op dezelfde wijze gesloten als deze geopend wordt, met een hamerslag. Gedurende de ALV worden ook alle punten van de agenda geopend en gesloten door middel van een slag met de hamer. Het gebeurt wel vaak dat het aantal punten relatief groot is of dat een bepaald punt veel debat veroorzaakt, hierdoor duren ALV’s meestal relatief lang. Omdat het voor niemand fijn is om zo lang te zitten heeft de Voorzitter de mogelijkheid om “schorsingen” in te lassen oftewel korte pauzes om even bier of fris te halen. n

venster  januari 2017 31


ALGEMEEN

Internationale Uitzendingen TEKST EWOUT VAN DER HEIJDEN EN ANOUK VAN LEEUWEN FOTOGRAFIE EWOUT VAN DER HEIJDEN EN MEIKE HENNEKES-DE WIT

Roeiend Nederland valt massaal voor Delftse stuurlui Niet alleen op de Olympische Spelen waren er deze zomer Proteërs aanwezig, er waren nog meer grote internationale toernooien waar Proteërs te vinden waren. Het WK voor niet-olympische nummers, het SB-WK en junioren-WK werden dit jaar gecombineerd en vonden samen plaats in Rotterdam. Dit toernooi van gigantische proporties heeft de nodige interessante verhalen opgeleverd. Maar ook in Poznan en Zagreb bij respectievelijk het FISU WK en de European University Games lag het blauw van Proteus aan de start.

et WK van 2016 was het grootste WK roeien allertijden. Dit was in één opslag duidelijk; het eiland van de Willem-Alexander Baan in de polder van Rotterdam was volledig volgebouwd met opwarmruimtes, eetzalen, tribunes en botenstellingen. Vanuit de hele wereld waren roeiers, trainers, vrijwilligers en officials naar Rotterdam gekomen om van het WK een succes te maken.

familie en vrienden afgereisd naar de polder om voorafgaand aan de wedstrijden nog instructies te krijgen en proef te draaien. Logistiek gezien stond men voor een uitdaging om de mensen op de juiste tijd op de juiste plaats te krijgen, niet alleen de vrijwilligers maar ook de roeiers. Dit verliep niet altijd geheel vlekkeloos. Zo moest een wedstrijd worden uitgesteld omdat er een ploeg in de file stond. Met als resultaat een op het oog vlekkeloos WK maar achter de schermen zo nu en dan roeien met de riemen die je had. Het typische wisselvallige Nederlandse was voor menig roeier een bijzondere belevenis. Na een serie bloedhete trainingsdagen waar er tussen twaalf en twee uur ‘s middags niet getraind kon worden, volgden tijdens de eerste wedstrijddagen flinke hoosbuien. Grote schrik na een blikseminslag op amper 100 meter van de baan en onderkoelingsver-

Met het typische Nederlandse weer beloofde het een interessant WK te worden. Roeien door de regen, wind, kou en

schijnselen bij zowel roeiers als medewerkers met als gevolg dat een skiffeur moest afhaken en er weinig vlothondjes meer over

extreme hitte; van iedereen werd het uiterste gevraagd. Voor een wedstrijd van deze omvang zijn enorm veel mensen nodig. Naast het organiserend comité waren er vele vrijwilligers aanwezig. Roeiend Nederland was dus met

waren. Na dit oerhollandse natuurgeweld liet de zon zich volop zien en werd de warme chocomel verruild voor zonnebrand. De vlothondjes konden nu lekker bijbruinen terwijl er bij de roeiers soms zelfs sprake was van lichte oververhitting.

32 venster  januari 2017

Diversiteit was het thema dit WK, een breed scala aan weersomstandigheden en leeftijden maar ook een interessante mix van grote namen en nieuwe gezichten in de roeiwereld. Zo hoopte Georgië zich als beginnend roeiland op de kaart te zetten. Al deze verschillende ambities en motivaties leverden soms boeiende scènes op. De twee extremen vonden plaats tijdens dezelfde wedstrijd: De junioren dubbelvier van Oostenrijk verscheen als dubbeldrie aan de start, één van de ploeggenoten was ziek en er was geen vervanger. Na het startschot verbaasde de driekoppige bemanning vriend en vijand door de eerst 750 meter dicht bij de (complete) tegenstanders te blijven en maar heel langzaam weg te zakken. De dubbelvier van Georgië, wist het veld inclusief dubbeldrie met geen mogelijkheid bij te houden. Terwijl de andere boten de 1500 meter post naderden, waren zij pas halverwege. Goed entertainment voor de kijkers, teleurstelling bij de Georgiërs en blijdschap bij de Oostenrijkers die zich ondanks alles nog wisten te kwalificeren voor de kwartfinales.


Onder alle aanwezigen bij het WK waren vele mensen van Proteus te vinden. Aan de start verschenen meerdere toproeiers, en langs de baan waren ProteĂŤrs aanwezig als vrijwilligers en organiserend comitĂŠ. Op het strijdtoneel Bart Lukkes, reserve voor de lichte mannen vierzonder in Rio, startte in het skiffveld na een ongewoon jaar met blessures en selecties. Bart moest uiteindelijk genoegen nemen met een vierde plaats in de C finale. Met dit resultaat staat hij 16e op de wereldranglijst, en dit is zeker een plaats om trots op te zijn. Sander, het ergometerkanon in het lichte mannen roeien, werd geselecteerd voor de lichte dubbelvier. Na de winst in Poznan waren de verwachtingen dan ook hoog gespannen. De concurrentie was echter niet mals, en de vier heeft hard moeten vechten voor hun plek in de halve finale. Uiteindelijk

hebben ze de A-finale net niet gehaald, en de B-finale gewonnen. Peter had zijn bronzen plak uit Rio al binnen, en stapte met veel plezier in de twee-met. Met goede tijden kwalificeerde het drietal zich voor de finale. Hier vielen ze net buiten de prijzen met een vierde plaats. Diederik mocht als stuurman plaatsnemen in de veelbelovende acht in het SB (onder 23 jaar) veld. Zij hebben een fantastisch WK gevaren, de finale werd behaald en

hier wonnen ze met overmacht: het eerste blik voor Diederik, een gouden medaille op het WK. Achter de schermen De relatief korte reisafstand naar de WillemAlexander Baan maakte het aantrekkelijk voor menig Delftenaar om zich aan te melden voor verschillende functies langs de baan. Dit begon al in een vroeg stadium met Laurens van Campen in de organisatie. u

venster  januari 2017 33


ALGEMEEN

Ook in de kamprechters poule, die voor dit internationale evenement was samengesteld uit kamprechters van over de hele wereld, waren Proteërs te vinden; oud-Proteër Eelco de Both, Pauline Belt en Ted Verbraak. Verder was de Proteus Paparazzi gevraagd om het hele evenement in beeld te brengen. Zij hebben roeiers geïnterviewd, races gefilmd, video’s gemaakt met uitleg over de wedstrijd. Daarnaast hebben meerdere andere Proteërs zich ingezet, van tijdwaarneming tot vlothond, van chauffeur tot baliemedewerker. Daarmee hebben we ons goed laten zien in Rotterdam. FISU-WK In Poznan (Polen) werd het FISU-WK of de ‘World University Championships’ verroeid. Dit is een wereldkampioenschap alleen voor studenten. In Nederland is deze wedstrijd bedoeld voor de roeiers die al te oud zijn om te worden uitgezonden naar het WK voor roeiers onder de 23 jaar, maar nog geen aansluiting vinden bij het Nationaal Roeiteam. Het kan dus worden gezien als een belangrijke tussenstap in je roeicarrière. Dit jaar zijn maar liefst drie ploegen met een Proteër aan boord naar Poznan afgereisd om hieraan deel te nemen, en met succes. Een bronzen medaille, een vierde en een achtste plek bieden zeker mogelijkheden voor een plekje hogerop, misschien zelfs in het Nationaal Roeiteam. Roos de Jong had afgelopen jaar op de nationale wedstrijden al uitstekend gepresteerd. Samen met haar concurrente Rosa

Het eerste blik voor Diederik, een gouden medaille op het WK. Bas van Orca had zij zich gekwalificeerd voor het FISU-WK in de dames dubbeltwee. Met een wat tegenvallende voorwedstrijd wisten ze zich toch direct te plaatsen voor de finale, waarin ze een bronzen medaille behaalden achter Tsjechië en Polen. Een prachtig resultaat als uitgangspositie voor de weg van Rio naar Tokio. Bart Overes startte het FISU-WK samen met Gerard van der Velden (Saurus). Hun voorwedstrijd ging helaas niet goed genoeg om meteen een plekje in de A-finale te bemachtigen. Met de herkansing werden ze derde, waarmee ze zich plaatsten voor de B-finale. Hier werden zij tweede achter Nieuw-Zeeland, een nette achtste plek overall.

Met de uitzending van Vera Terlouw als stuurvrouw van de zware mannenacht heeft Proteus, samen met de uitzendingen van Peter Wiersum naar de Olympische Spelen en het WK en Diederik naar het SB-WK, misschien wel de meeste stuurtjesuitzendingen van Nederland gehad. De acht van Vera was bestond verder uit een combinatie van Lagaaiers en Vidraten. Na een zware strijd in de voorrondes wisten ze de A-finale te halen. Hierin grepen ze helaas net naast het podium, ze werden vierde achter Engeland, Frankrijk en Polen. EUG De European University Games zijn als het ware een soort van ‘mini Olympische Spelen’ van Europa voor universiteitsteams. Afgelopen juli werden deze gehouden in Zagreb (Kroatië). Deze Games worden elke twee jaar gehouden en de deelnemers komen uit voor een universiteit in plaats van een vereniging. Vanuit Nederland maak je kans op een uitzending door goed te varen in het development klassement, de hoogst geklasseerde die wil wordt uitgezonden. De zware development vier van middengroep zwaar van vorig jaar heeft afgelopen seizoen heel goed gevaren. Met een tweede plaats in het development klassement op zak mochten zij deze zomer de TU Delft vertegenwoordigen in de zware mannen vierzonder. Het veld in Zagreb bleek zwaar, maar ze hielden zich sterk en voeren naar een zeer mooie vijfde plek. n


WEDSTRO

Van blikken naar punten Over de veranderingen binnen het RvR TEKST JOLIEN HEDDES FOTOGRAFIE EMILE KAIHATU

vergangsstatus behaald” “Klasserend blik” “Nieuweling +1” “SB” Het zijn zomaar wat termen die je in de roeiwereld regelmatig hoort vallen en waar menigeen nog steeds vraagtekens bij plaatst. Aankomend seizoen geldt het nieuwe Reglement van Roeiwedstrijden (RvR), met nieuwe onbekende termen. Hoog tijd om deze begrippen eens even op een rijtje te zetten. Vanaf heden zullen prestatiepunten tellend zijn. Het niveau van roeiers wordt bepaald aan de hand van deze punten die verdiend kunnen worden op verschillende manieren; een top-4-klassering in een klassement behalen, het varen van grote internationale wedstrijden of een klasserende wedstrijd winnen. Men spreekt van een klasserende wedstrijd wanneer dit een roeiwedstrijd over een afstand tussen 1500m en 2500m betreft, die uitgeschreven is als boord aan boord wedstrijd voor senioren en senioren-B en niet meetelt voor klassementen. Nog steeds zullen er klassementen gevaren worden. Dé manier voor (studenten)verenigingen om te laten zien wat zij als vereniging in hun mars hebben door zo veel mogelijk vooraan te varen in de klassementen. Naast de klassementen voor achten en lichtedames dubbelvieren komen er dit jaar ook klassementen voor eerstejaars gestuurde viertjes.

Om het scullen meer te stimuleren zullen er bij de developentklassementen ook klassementen in dubbeltwees verroeid worden voor zware heren, lichte heren en dames. De categorieën krijgen ook nieuwe namen, te beginnen bij de Beginners. De categorie voor eenieder die nog niets gewonnen heeft en beginner is in de roeisport. Na het behalen van een punt stroom je door naar de Gevorderden. Daar start je tegen ploegen die gemiddeld minder dan zes punten hebben behaald. Het middelen van het aantal blikken per ploeg om te bepalen in welke categorie je mag starten is nieuw dit jaar en biedt mogelijkheden om ervaren roeiers en talenten samen te laten roeien en misschien wel verrassende overwinningen te behalen. De hoogste categorie heet voortaan Elite. Wanneer een wedstrijd onderscheid maakt in leeftijdsgroepen worden de roeiers onder-23 jaar nog steeds Senioren-B genoemd. Niet alleen leveren de nieuwe termen onduidelijkheid op over de betekenis daarvan. Het RvR brengt ook andere vraagstukken met zich mee; wat gaat er gebeuren met de ‘overgangspakjes’ en met het ‘SA-bord?’ We zullen dit jaar gaan zien hoe het RvR gaat uitpakken en hoe hierop ingespeeld kan worden. n

venster  januari 2017

35


D.S.R. Proteus-Eretes Rotterdamseweg 362a Postbus 322 2600 AH Delft (015) 262 3720 info@proteus-eretes.nl www.proteus-eretes.nl Wilt u een abonnement of adverteren? Stuur een mail naar venster@proteus-eretes.nl

Het Venster is het officiële verenigings-orgaan van de D.S.R. Proteus-Eretes. Automatisch geabbonneerd zijn ereleden, leden van verdienste, leden, oud-leden, donateurs en adverteerders. Uitgave 7, januari 2017 Oplage: 1500 stuks Voorkantfoto Daniël Korvemaker Oude acht 4e op de Amstelbeker Achterkantfoto Stein de Vos - PixCie Asopos Maaike & Pascalle winnen de najaarsbokaal

Redactie Anouk van Leeuwen Daniël Korvemaker Ewout van der Heijden Jolien Heddes Nino Wouters Wessel de Zeeuw Zaïda Rivai

Venster 2017-01  
Venster 2017-01  

Het Venster van de D.S.R. Proteus-Eretes januari 2017

Advertisement